Inicio Blog Página 172

[:es]Fallo del concurso de Ideas para la construcción de dos módulos de fachada basados en el uso del granito[:gl]Fallo do concurso de Ideas para a construción de dous módulos de fachada baseados no uso do granito[:en]Contest’s decision of Ideas for the construction of two modules of façade based in the use of the granite[:]

49

[:es]

En la delegación de Santiago de Compostela del Colegio Oficial de Arquitectos de Galicia y disponiendo cerrados de los sobres «1» y «2» de las 27 propuestas presentadas al «Concurso de Ideas para la construcción de dos módulos de fachada basados en el uso del granito. Sede del Clúster del Granito. Fundación Centro Tecnológico de Granito. Porriño, Pontevedra.» De acuerdo con las bases del concurso, se constituye el Jurado bajo la presidencia de Don Alberto Noguerol del Río, como arquitecto designado mayoritariamente por los participantes y, por delegación de Don Pedro Taboada de Zúñiga Campos, con Don Elías Cueto Álvarez como secretario del mismo.

PREMIO                        LEMA                            AUTOR
Premio Módulo A     Un mar de piedra     Luis Collarte
Premio Módulo B     P321                               Julio Grande+Adolfo Agra
Accésit                         ON                                   Ramón Vieitez+Alberto Cebral
Accésit                         light@roll                     Pablo Costa+Marina Márquez
Accésit                         Gris005                        Cárlos Bóveda+Domingo Alberto
Accésit                         Feldespato82              Tomás Valente+Beatriz Hermida
Accésit                         Colgagge                       Ramón Seijo

+ info

[:gl]

Na delegación de Santiago de Compostela do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia e dispondo pechados de sóbrelos «1» e «2» das 27 propostas presentadas ao «Concurso de Ideas para a construción de dous módulos de fachada baseados no uso do granito. Sede do Clúster do Granito. Fundación Centro Tecnolóxico de Granito. Porriño, Pontevedra.» De acordo coas bases do concurso, constitúese o Xurado baixo a presidencia de Don Alberto Noguerol do Río, como arquitecto designado maioritariamente polos participantes e, por delegación de Don Pedro Taboada de Zúñiga Campos, con Don Elías Cueto Álvarez como secretario do mesmo.

PREMIO                        LEMA                            AUTOR

Premio Módulo A     Un mar de piedra     Luis Collarte

Premio Módulo B     P321                               Julio Grande+Adolfo Agra

Accésit                         ON                                   Ramón Vieitez+Alberto Cebral

Accésit                         light@roll                     Pablo Costa+Marina Márquez

Accésit                         Gris005                        Cárlos Bóveda+Domingo Alberto

Accésit                         Feldespato82              Tomás Valente+Beatriz Hermida

Accésit                         Colgagge                       Ramón Seijo

+ info[:en]

In the delegation of Santiago de Compostela of the Official School of Architects of Galicia and having closed of the sobres «1» and «2» of the 27 proposals presented to the «Contest of Ideas for the construction of two modules of façade based in the use of the granite. Headquarters of the Clúster of the Granite. Foundation Centre Technological of Granite. Porriño, Pontevedra.» In accordance with the bases of the contest, constitutes  the Jury under the presidency of Don Alberto Noguerol of the River, like architect designated mostly by the participants and, by delegation of Don Pedro Taboada of Zúñiga Fields, with Don Elías Cueto Álvarez like secretary of the same.

AWARD                        LEMMA                         AUTHOR

Premio Módulo A     Un mar de piedra     Luis Collarte

Premio Módulo B     P321                               Julio Grande+Adolfo Agra

Accésit                         ON                                   Ramón Vieitez+Alberto Cebral

Accésit                         light@roll                     Pablo Costa+Marina Márquez

Accésit                         Gris005                        Cárlos Bóveda+Domingo Alberto

Accésit                         Feldespato82              Tomás Valente+Beatriz Hermida

Accésit                         Colgagge                       Ramón Seijo

+ info[:]

Torre de control aereo

12

[:es]

Para hablar de la historia del control aéreo debemos remitirnos a Estados Unidos, a principios del siglo XX. Los primeros pilotos volaban tan solo mirando hacia el horizonte y los puntos de referencia en tierra. Esto tenía una seria desventaja, ya que las nubes a menudo obstaculizaban la visión del horizonte y de tierra firme. Archie William League (1907-1986), quien es reconocido como el primer controlador aéreo, el fue contratado por la ciudad para dirigir el creciente trafico en San Luis Lambert Field y su torre de control era una carretilla que usaba para cargar en el verano una sombrilla de playa, una silla, su almuerzo una libreta para anotaciones y un par de banderillas para dirigir los aviones.

por atcchile.cl

La creciente demanda de fiabilidad en el transporte y en los servicios de vuelos de pasajeros llevó al desarrollo de instrumentación de vuelo, se comenzó con la introducción en 1921 de los faros rotatorios colocados entre Columbus y Daytona, Ohio a distancias de 80nm entre si los cuales eran visibles a los pilotos y giraban a intervalos de 10 segundos, esto hizo posible la implementación de la ruta durante las noches pero aun así esto no era suficiente.

El desarrollo de la radio fue de gran importancia para la aviación ya para la primera guerra se utilizaba en algunos aviones pudiendo comunicarse el piloto con personas en la tierra su primer uso fue para transmitir el estado meteorológico. Con el aumento del tráfico se hizo necesario algún tipo de control coordinado y fue entonces cuando nació el servicio de control aéreo. El departamento de comercio de los estados unidos hizo construir 83 radiofaros que para 1932 estaban operables transmitiendo señales las cuales los pilotos podían seguir hasta su destino luego vinieron los NDB y los VOR. El control aéreo se desenvolvía usando el tiempo como la base para el control. Cada aeronave tenía un preciso horario de despegue y tiempos de cruces fijos. Los aeroplanos que volaban por la misma ruta eran guiados usando figurillas de plástico movidas manualmente a lo largo de enormes mapas horizontales en las salas de ATC. A estos indicadores se les llamaba «shrimp boats» (barcos del camarón) y continúa siendo un soporte de emergencia en muchos centros de control hoy en día.

por atcchile.cl

Con el desarrollo del radar en los inicios de los años 40 se logro un gran avance su primer uso fue militar y posteriormente seria aplicado en la aviación comercial. Este concepto fue la respuesta a un crítico suceso. En 1956, dos aviones de pasajeros, ambos volando bajo las reglas de vuelo de la época, chocaron sobre El Gran Cañón. Uno ascendía y el otro descendía. El Congreso mandó que se hiciese algo y se creó el ATC basado en radar. Con el control mediante radar, los controladores pueden manejar el vuelo de un avión y cumplir su premisa de seguridad básica: mantener la separación entre las aeronaves.

[…]

+ articulo publicado en atcchile.cl

[:gl]

Para falar da historia do control aéreo debemos remitirnos a Estados Unidos, a principios do século XX. Os primeiros pilotos voaban tan só mirando cara ao horizonte e os puntos de referencia en terra. Isto tiña unha seria desvantaxe, xa que as nubes a miúdo obstaculizaban a visión do horizonte e de terra firme. Archie William League (1907-1986), quen é recoñecido como o primeiro controlador aéreo, o foi contratado pola cidade para dirixir o crecente trafico en San Luís Lambert Field e a súa torre de control era unha carretilla que usaba para cargar no verán unha antuca de praia, unha cadeira, o seu xantar un caderno para anotacións e un par de banderillas para dirixir os avións.

por atcchile.cl

A crecente demanda de fiabilidade no transporte e nos servizos de voos de pasaxeiros levou ao desenvolvemento de instrumentación de voo, comezouse coa introdución en 1921 dos faros rotatorios colocados entre Columbus e Daytona, Ohio a distancias de 80nm entre se os cales eran visibles aos pilotos e viraban a intervalos de 10 segundos, isto fixo posible a implementación da ruta durante as noites pero aínda así isto non era suficiente.

O desenvolvemento da radio foi de gran importancia para a aviación xa para a primeira guerra utilizábase nalgúns avións podendo comunicarse o piloto con persoas na terra o seu primeiro uso foi para transmitir o estado meteorolóxico. Co aumento do tráfico fíxose necesario algún tipo de control coordinado e foi entón cando naceu o servizo de control aéreo. O departamento de comercio dos estados unidos fixo construír 83 radiofaros que para 1932 estaban operables transmitindo sinais as cales os pilotos podían seguir até o seu destino logo viñeron os NDB e os VOR. O control aéreo desenvolvíase usando o tempo como a base para o control. Cada aeronave tiña un preciso horario de despegamento e tempos de cruces fixos. Os aeroplanos que voaban pola mesma ruta eran guiados usando figurillas de plástico movidas manualmente ao longo de enormes mapas horizontais nas salas de ATC. A estes indicadores chamábaselles \»shrimp boats\» (barcos do camarón) e continúa sendo un soporte de emerxencia en moitos centros de control hoxe en día.

por atcchile.cl

Co desenvolvemento do radar nos inicios dos anos 40 lograr un gran avance o seu primeiro uso foi militar e posteriormente seria aplicado na aviación comercial. Este concepto foi a resposta a un crítico suceso. En 1956, dous avións de pasaxeiros, ambos voando baixo as regras de voo da época, chocaron sobre O Gran Canón. Un ascendía e o outro descendía. O Congreso mandou que se fixese algo e creouse o ATC baseado en radar. Co control mediante radar, os controladores poden manexar o voo dun avión e cumprir a súa premisa de seguridade básica: manter a separación entre as aeronaves.

[…]

+ artigo publicado en atcchile.cl

[:en]

To speak of the history of the aerial control have to remit us to United States, at the beginning of the 20th century. The first pilots flew so alone looking to the horizon and the points of reference in earth. This had a serious disadvantage, since the clouds often hindered the vision of the horizon and of firm earth. Archie William League (1907-1986), the one who is recognised like the first aerial controller, the was hired by the city to direct the increasing trafico in Saint Luis Lambert Field and his tower of control was a carretilla that used to load in the summer a sombrilla of beach, a chair, his breakfast a notebook for anotaciones and a pair of banderillas to direct the aeroplanes.

by atcchile.cl

The increasing demand of reliability in the transport and in the services of flights of passengers carried to the development of instrumentation of flight, began  with the introduction in 1921 of the faros rotatory placed between Columbus and Daytona, Ohio to distances of 80nm between if which were visible to the pilots and turned at intervals of 10 seconds, this made possible the implementation of the route during the nights but even so this was not sufficient.

The development of the radio was of big importance for the aviation already for the first war used  in some aeroplanes being able to communicate the pilot with people in the earth his first use was to transmit the meteorological state. With the increase of the traffic did  necessary some type of control coordinated and went then when it was born the service of aerial control. The department of trade of the states joined did to build 83 radiofaros that for 1932 were operable transmitting signals which the pilots could follow until his destination afterwards came the NDB and the VOR. The aerial control managed  using the time like the base for the control. Each aircraft had a precise schedule of despegue and time of fixed crosses. The aeroplanes that flew by the same route were guided using figurillas of plastic moved manualmente along enormous horizontal maps in the rooms of ATC. To these indicators called them  «shrimp boats» (ships of the camarón) and continue being a support of emergency in a lot of centres of control nowadays.

by atcchile.cl

With the development of the radar in the starts of the years 40 attain  a big advance his first use was military and later serious applied in the commercial aviation. This concept was the answer to a critical event. In 1956, two aeroplanes of passengers, both flying under the rules of flight of the period, bumped on The Big Cannon. One rose and the another descended. The Congress commanded that it did  something and created  the ATC based in radar. With the control by means of radar, the controllers can handle the flight of an aeroplane and fulfil his premise of basic security: keep the separation between the aircraft.

[…]

+ article is published in atcchile.cl

[:]

Alejandro de la Sota: Opere e Progetti

23

[:es]El Politécnico de Milán acoge en estos días la Exposición «Alejandro de la Sota: Opere e Progetti» , compuesta por reproducciones de croquis, planos y fotografías del arquitecto. Tras su paso por el KIT de Karlsruhe, la muestra se podrá visitar en Milán entre el 29 de noviembre y el 17 de diciembre de 2010.

Politecnico di Milano
Dipartimento di Progettazione dell’Architettura
Via Durando, 10 – 20158 Milano ITALIA

[:gl]

O Politécnico de Milán acolle nestes días a Exposición «Alejandro da Sota: Opere e Progetti» , composta por reproducións de esbozos, planos e fotografías do arquitecto. Tras o seu paso polo KIT de Karlsruhe, a mostra poderase visitar en Milán entre o 29 de novembro e o 17 de decembro de 2010.

Politecnico di Milano
Dipartimento di Progettazione dell’Architettura
Via Durando, 10 – 20158 Milano ITALIA

[:en]

The Polytechnical of Milan receives in these days the Exhibition «Alejandro of the Sota: Operate and Progetti» , composed by reproductions of croquis, planes and photographies of the architect. After his go through the KIT of Karlsruhe, the sample will be able to visit  in Milan between 29 November and on 17 December 2010.

Politecnico di Milano
Dipartimento di Progettazione dell’Architettura
Via Durando, 10 – 20158 Milano ITALIA

[:]

Sinergias

29

[:es]

Son 14 de los artistas más representativos del arte latinoamericano en España y sus obras muestran su experiencia de inmersión en el arte y la cultura españolas. Integran la exposición, ‘Sinergias, arte latinoamericano actual en España’, que se exhibe en el MACUF de A Coruña hasta febrero y que, en palabras de su comisario, Carlos Delgado, pretende «establecer una reflexión sobre la relación entre estos artistas y el nuevo espacio que los acoge». Coincidiendo con el Bicentenario del inicio de las independencias de América Latina, la muestra está ideada por la Fundación Internacional de las Artes (FIART) y su objetivo es analizar la relación entre España e Iberoamérica desde un punto de vista artístico.

‘El Segundo’, Sandra Gamarra (Perú). | MACUF

Las figuras que intervienen en ‘Sinergias’ no están elegidas al azar, si no que son artistas representativos «con una ubicación sólida en nuestro país y un trabajo de gran calidad plástica y conceptual», según el comisario de la muestra. De hecho, han sido seleccionados por su gran diversidad y por mostrar tendencias diferentes de la pintura, fotografía o escultura con un nexo común: la ‘visión global’ y la relación de sus obras con el territorio que habitan.

[…]

Marcos Nebreda

+ articulo publicado en elmundo.es[:gl]

Son 14 dos artistas máis representativos da arte latinoamericano en España e as súas obras mostran a súa experiencia de inmersión na arte e a cultura españolas. Integran a exposición, ‘Sinerxías, arte latinoamericana actual en España’, que se exhibe no MACUF da Coruña até febreiro e que, en palabras do seu comisario, Carlos Delgado, pretende «establecer unha reflexión sobre a relación entre estes artistas e o novo espazo que os acolle». Coincidindo co Bicentenario do inicio das independencias de América Latina, a mostra está ideada pola Fundación Internacional das Artes (FIART) e o seu obxectivo é analizar a relación entre España e Iberoamérica desde un punto de vista artístico.

‘El Segundo’, Sandra Gamarra (Perú). | MACUF

As figuras que interveñen en ‘Sinerxías’ non están elixidas o azar, se non que son artistas representativos «cunha localización sólida no noso país e un traballo de gran calidade plástica e conceptual», segundo o comisario da mostra. De feito, foron seleccionados pola súa gran diversidade e por mostrar tendencias diferentes da pintura, fotografía ou escultura cun nexo común: a «visión global» e a relación das súas obras co territorio que habitan.

[…]

Marcos Nebreda

+ artigo publicado en elmundo.es

[:en]

They are 14 of the most representative artists of the Latin American art in Spain and his works show his experience of immersion in the art and the Spanish culture. They integrate the exhibition, «Sinergias, current Latin American art in Spain’, that exhibits  in the MACUF of A Coruña until February and that, in words of his commissioner, Carlos Thin, pretends «to establish a reflection on the relation between these artists and the new space that receives them». Coinciding with the Bicentenario of the start of the independences of Latin America, the sample is contrived by the International Foundation of the Arts (FIART) and his aim is to analyse the relation between Spain and Latin America from an artistic point of view.

‘El Segundo’, Sandra Gamarra (Perú). | MACUF

The figures that take part in ‘Sinergias’ are not chosen at random, if no that they are representative artists «with a solid location in our country and a work of big plastic and conceptual quality», according to the commissioner of the sample. In fact, they have been selected by his big diversity and for showing different tendencies of the painting, photography or sculpture with a common link: the ‘global vision’ and the relation of his works with the territory that inhabit.

[…]

Marcos Nebreda

+ article is published in elmundo.es

[:]

Galicia. Carlos Velo. 1936Galicia. Carlos Velo. 1936Galicia. Carlos Velo. 1936

1

Esta versión de ‘Galicia’ se corresponde con la única existente hasta el año 2010, con una duración de 8 minutos. En diciembre de ese año fueron encontrados en Moscú 16 minutos inéditos, aún sin catalogar, que acercarían el metraje a los alrededor de 24 minutos (no se conoce la duración exacta) del montaje original. Antes, en el año 2006, la catedrática y estudiosa de Velo, Margarita Ledo, localizaba otras secuencias inéditas de ‘Galicia’ en el filme de montaje ‘Ispanija’ (Esfir Shub, 1939).

http://youtu.be/qPyc_I-vW2Y

This version of ‘Galicia’ corresponds with the only existing one until the year 2010, with a duration of 8 minutes. In December of this year they were found in Moscow 16 unpublished minutes, still without cataloguing, that they would bring the footage over to them about 24 minute (the exact duration is not known) of assembly original. Before, in the year 2006, the professor and studious of Veil, Margarita Ledo, it was locating other unpublished sequences of ‘Galicia’ in the movie of assembly ‘Ispanija’ (Esfir Shub, 1939).

Esta versión de ‘Galicia’ correspóndese coa única existente ata o ano 2010, cunha duración de 8 minutos. En decembro dese ano foron encontrados en Moscú 16 minutos inéditos, aínda sen catalogar, que achegaría a metraxe aos ao redor de 24 minutos (non se coñece a duración exacta) da montaxe orixinal. Antes, no ano 2006, a catedrática e estudosa de Velo, Margarita Ledo, localizaba outras secuencias inéditas de ‘Galicia’ no filme de montaxe ‘Ispanija’ (Esfir Shub, 1939).

Feet 2010

[:es]

FEET – Foro de Edición y Tipografía 2010, organizado por la Asociación Galega de Deseñadores, este foro pretende continuar con las reflexiones, discusiones y lineas de investigación abiertas sobre este tema desde diferentes plataformas.

El evento se celebrará en Pontevedra en la Casa das Campás.

Los días 2, 3 y 4 de diciembre estarán dirigidos  al foro de edición y el 16, 17 y 18  de diciembre a la tipografía. Talleres y conferencias serán los formatos utilizados.

Podéis consultar el programa en

+ feet.asociaciondag.org

[:gl]

FEET – Foro de Edición e Tipografía 2010, organizado pola Asociación Galega de Deseñadores, este foro pretende continuar coas reflexións, discusións e lineas de investigación abertas sobre este tema desde diferentes plataformas.

O evento celebrarase en Pontevedra na Casa dás Campás.
Os días 2, 3 e 4 de decembro estarán dirixidos  ao foro de edición e o 16, 17 e 18  de decembro á tipografía. Talleres e conferencias serán os formatos utilizados.
Podedes consultar o programa en

+ feet.asociaciondag.org[:en]

FEET – Forum of Edition and Tipografía 2010, organised by the Association Galega of Deseñadores, this forum pretends to continue with the reflections, discussions and lineas of open investigation on this subject from different platforms.

The event will celebrate  in Pontevedra in the House give Campás.
The days 2, 3 and 4 December will be directed  to the forum of edition and the 16, 17 and 18  December to the tipografía. Workshops and conferences will be the formats used.
You can consult the program in

+ feet.asociaciondag.org[:]

[:es]Debate «Materia Sensible»[:gl]Conversas «Materia Sensible»[:en]Debates «Sensitive Matter»[:]

36

[:es]

Los diez profesionales más prestigiosos de la nueva generación de arquitectos catalanes muestran su trabajo en el COAG-Coruña. Mañana jueves, a las 20.00 horas, se celebrará un debate en el que participarán arquitectos coruñeses, los comisarios de la exposición “Materia Sensible” y los profesionales que participan en la muestra. A Coruña, 1 de diciembre de 2010.- La Sala de Arquitectura del COAG-Coruña acogerá desde mañana y hasta el 24 de diciembre a exposición “Materia sensible: jueves arquitectos catalanes”, que ofrece una muestra de la arquitectura que se proyecta hoy en Cataluña. Se trata de la obra de diez estudios de arquitectos entre 30 y 40 años, en la que se evidencia su capacidad para dar respuesta a los desafíos contemporáneos de la arquitectura a nivel global, derivados de la crisis económica y el fin de los paradigmas que guiaron la arquitectura en los últimos años. Unidos no sólo por el hecho generacional sino también por un modo de ver la profesión, presentan una arquitectura sensata, honesta, que asume las limitaciones propias del momento, el lugar y los recursos disponibles para transformarlos en oportunidades. Conectan con los aspectos que distinguen la sociedad catalana pero, al mismo tiempo, son claramente exportables. En definitiva, arquitecturas locales para un mundo global.

La exposición, que incluye un audiovisual de las obras seleccionadas, se podrá visitar del 2 al 24 de diciembre en la Sala de Arquitectura. Coincidiendo con la inauguración de la muestra se celebrará un encuentro-debate en el que participará el presidente de la delegación coruñesa del Colegio de Arquitectos, Manuel de lana Iglesia, y que será presentado por los arquitectos y críticos de arquitectura Carlos Quintáns y Carlos Pita, y en el que participarán los comisarios de la muestra: Pere Buil, Carlos Cámara y Joan Vitòria, así como los arquitectos que integran la exposición. Además, en el marco de esta muestra se celebrará una jornada de diez conferencias a cargo de los arquitectos catalanes en la Escuela Superior de Arquitectura de A Coruña, y un programa de intercambio con arquitectos jueves gallegos y visitas a sus obras, coordinado por el arquitecto Alberte Pérez (3 y 4 de diciembre en el COAG).

[…]

Carmen Escrigas

+ articulo publicado en coagcoruna.es[:gl]

Os dez profesionais máis prestixiosos da nova xeración de arquitectos cataláns amosan o seu traballo no COAG-Coruña. Mañá xoves, ás 20.00 horas, celebrarase un debate no que participarán arquitectos coruñeses, os comisarios da exposición “Materia Sensible” e os profesionais que participan na mostra. A Coruña, 1 de decembro de 2010.- A Sala de Arquitectura do COAG-Coruña acollerá desde mañá e ata o 24 de decembro a exposición “Materia sensible: xoves arquitectos cataláns”, que ofrece unha mostra da arquitectura que se proxecta hoxe en Cataluña. Trátase da obra de dez estudos de arquitectos entre 30 e 40 anos, na que se evidencia a súa capacidade para dar resposta aos desafíos contemporáneos da arquitectura a nivel global, derivados de la crise económica e o fin dos paradigmas que guiaron a arquitectura nos últimos anos. Unidos non só polo feito xeracional senón tamén por un modo de ver a profesión, presentan unha arquitectura sensata, honesta, que asume as limitacións propias do momento, o lugar e os recursos dispoñibles para transformalos en oportunidades. Conectan cos aspectos que distinguen a sociedade catalá pero, ao mesmo tempo, son claramente exportables. En definitiva, arquitecturas locais para un mundo global.

A exposición, que inclúe un audiovisual das obras seleccionadas, poderase visitar do 2 ao 24 de decembro na Sala de Arquitectura. Coincidindo coa inauguración da mostra celebrarase un encontro-debate no que participará o presidente da delegación coruñesa do Colexio de Arquitectos, Manuel de la Iglesia, e que será presentado polos arquitectos e críticos de arquitectura Carlos Quintáns e Carlos Pita, e no que participarán os comisarios da mostra: Pere Buil, Carlos Cámara e Joan Vitòria, así como os arquitectos que integran a exposición. Ademais, no marco desta mostra celebrarase unha xornada de dez conferencias a cargo dos arquitectos cataláns na Escola Superior de Arquitectura da Coruña, e un programa de intercambio con arquitectos xoves galegos e visitas ás súas obras, coordinado polo arquitecto Alberte Pérez (3 e 4 de decembro no COAG).

[…]

Carmen Escrigas

+ artigo publicado en coagcoruna.es

[:en]

The ten more prestigious professionals of the new generation of Catalan architects show his work in the COAG-Coruña. Tomorrow Thursday, to the 20.00 hours, will celebrate  a debate in which they will participate architects coruñeses, the commissioners of the exhibition “Sensitive Matter” and the professionals that participate in the sample. A Coruña, 1 December 2010.- The Room of Architecture of the COAG-Coruña will receive from morning and until 24 December to exhibition “sensitive Matter: Thursday Catalan architects”, that offers a sample of the architecture that projects  today in Catalonia. It treats  of the work of ten studies of architects between 30 and 40 years, in which  evidence his capacity to give answer to the contemporary challenges of the architecture to global level, derived of the economic crisis and the end of the paradigms that guided the architecture in the last years. Joined no only by the fact generacional but also by a way to see the profession, present a wise architecture, honest, that assumes the own limitations of the moment, the place and the available resources to transform them in opportunities. They connect with the appearances that distinguish the Catalan society but, at the same time, are clearly exportables. In definite, local architectures for a global world.

The exhibition, that includes an audiovisual of the works selected, will be able to visit  of the 2 to 24 December in the Room of Architecture. Coinciding with the inauguration of the sample will celebrate  a meeting-debate in which it will participate the president of the delegation coruñesa of the School of Architects, Manuel of wool Church, and that it will be presented by the architects and critics of architecture Carlos Quintáns and Carlos Pita, and in which they will participate the commissioners of the sample: Pere Buil, Carlos Camera and Joan Vitòria, as well as the architects that integrate the exhibition. Besides, in the frame of this sample will celebrate  a day of ten conferences to charge of the Catalan architects in the Upper School of Architecture of A Coruña, and a program of exchange with architects Galician Thursdays and visits to his works, coordinated by the architect Alberte Pérez (3 and 4 December in the COAG).

[…]

Carmen Escrigas

+ article is published in coagcoruna.es

[:]

Arquitecturas en el Límite | Íñigo García Odiaga

Arquitecturas en el Límite | Íñigo García Odiaga
La Carretera Turística Nacional de Senja, Noruega

El paisaje se ha convertido en los últimos años en un término extremadamente complejo, al que diferentes campos de estudio se acercan desde diferentes perspectivas. A la sociología, el arte o la geografía se les suma la arquitectura, disciplinas que buscan en el paisaje su contexto, su campo de juego. Pero también la economía o el turismo buscan en el paisaje una materia prima a explotar.

Nadie discute el valor que el paisaje aglutina, en algunas ocasiones como un elemento característico de una identidad, en otras ocasiones como un valor naturalístico o tal vez como un valor económico si se trata de un paisaje modelado al gusto de la explotación agrícola y cuya característica principal es esta precisamente. Pero el paisaje puede ser también un legado, una idea idílica de la naturaleza que nos rodea, una expresión de la fuerza natural y de su armonía.

Arquitecturas en el Límite | Íñigo García Odiaga
La Carretera Turística Nacional de Senja, Noruega

Puede que sea precisamente esta ilusión de perfección la que lo arruine y es que allí donde hay un paisaje idílico aparece antes que cualquier otra preocupación la necesidad humana de poseerlo. Apropiarse del paisaje mediante su contemplación parece ser un impulso irrefrenable que se antepone, no en pocas ocasiones, incluso a su protección, mantenimiento o cuidado.

Sin lugar a dudas en una sociedad saturada ya por el poder mediático de lo ecológico, incluso el turismo, el ocio, y su actividad económica asociada están buscando nuevas ofertas de perfil eco. Explotar el paisaje es posible, se da al visitante la posibilidad de acceder y capturar la naturaleza mientras éste desembolsa parte de sus ahorros en el sector turístico local.

Arquitecturas en el Límite | Íñigo García Odiaga
Paseo en Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega | Reiulf Ramstad Architects

En cambio en este proceso aparentemente inmaculado aparece una contradicción instantánea y es que para facilitar el acceso del turista a una naturaleza salvaje, hay que domesticarla primero. Construir accesos, miradores, puestos de observación, servicios y cómo no, parkings que permitan al visitante acceder en su coche hasta el borde de la catarata más inhóspita.

La arquitectura tiene aquí el reto de proponer soluciones, de mantener el equilibrio, de plantear proyectos en los que la construcción sea delicada, reversible, es decir que se pueda desmontar sin dejar rastro. Una arquitectura en definitiva de perfil light, en la que la sencillez, la liviandad y su propia desaparición y falta de presencia frente al espectáculo del marco natural se hace obligatoria.

Noruega tiene un territorio con un paisaje natural excepcional, al que se le añaden unas condiciones meteorológicas extremas durante el invierno, lo que hace que únicamente sea accesible durante los meses veraniegos, reforzando aún más la idea de disfrutar de la naturaleza durante las vacaciones.

En el año 2005 se inició la construcción de las Rutas Nacionales de Turismo, un proyecto que pretende comercializar 18 rutas por el norte del país, que están siendo dotadas de puntos de interés, es decir de pequeñas actuaciones arquitectónicas, que complementan las antiguas carreteras con servicios, miradores o paseos. (www.turistveg.no)

Dentro de este plan que se espera finalice en el año 2012 se han realizado ya un gran número de actuaciones, todas ellas bajo la convocatoria de un concurso arquitectónico previo, para buscar la mejor solución posible al enclave concreto.

Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega Reiulf Ramstad Architects 4
Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega | Reiulf Ramstad Architects

Uno de los proyectos más representativos de los realizados dentro de este plan es el ejecutado por Jensen & Skodvin sobre la cascada de un río en Gudbrandsjuvet. La plataforma del mirador principal está construida con láminas de acero de 25 mm cortadas mediante un láser, que se prefabricaron en un taller durante los meses de invierno para posarlas en el lugar cuando el tiempo lo permitiese.

La ligereza del plano metálico y su sencillez contrasta con la violencia geométrica de las rocas de la garganta así como con el estruendo del curso de agua. La barandilla que protege a los visitantes esta formada por pequeñas barras de acero continuas que mediante una pequeña inclinación hacia el interior garantizan la seguridad a la vez que no cortan la sensación de estar flotando sobre el arroyo de montaña.

Otro proyecto destacable dentro del plan de rutas turísticas es la realizada por Code Arkitektur en la ruta que discurre por Senja. Senja es una isla en el norte de Noruega y el proyecto se encuentra en la punta de una península entre dos fiordos. La espectacular vista del mar del norte se enfrenta a los picos y acantilados del monte Okshornan.

El proyecto comienza en un pequeño aparcamiento, junto al viario. Las barandillas de madera que arrancan desde el aparcamiento delimitan toda la intervención cuyo uso esta limitado exclusivamente al verano.

Gudbrandsjuvet by Jensen & Skodvin
Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin

A partir de ahí una estructura de 80m de largo se abre paso hacia un área de picnic, que se encuentra en las rocas costeras. La primera estructura es una rampa de hormigón que siguiendo la pendiente del terreno une la carretera y las rocas costeras. Desde allí, la estructura continua en una serpenteante pasarela de madera, que zigzagueando flota sobre las rocas.

La pasarela y sus barandillas formalizan una geometría irregular que es un eco de la forma en que se asienta la estructura sobre ese tipo de terreno. El puente termina en una pequeña área de picnic realizada con un hormigón tratado de color gris que reproduce el tono de las rocas y que parece un corte de la roca original.

Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin
Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin

Dentro de las mismas premisas que presentan estos proyectos se encuentra la llamada pasarela de Mompás (de Fernando Ruiz de la Casa) que se pretende construir sobre los acantilados del monte Ulía en Donostia y que pretende rematar el paseo de la explanada de Sagües. Como en los casos anteriores la clave estará en el cuidado del proyecto que comenzará a construirse el año que viene, ya que adueñarse del paisaje, en el caso de que haya que hacerlo, no puede suponer en ningún caso deteriorarlo o acabar con sus valores.

Pasarela de Mompás, monte Ulía en Donostia
Pasarela de Mompás, monte Ulía en Donostia

íñigo garcía odiaga. arquitecto
san sebastián. noviembre 2010

Publicado en MUGALARI 10.11.19

[:es]Conferencia Matías del Campo[:gl]Conferencia Matías del Campo[:en]Conference Matías del Campo[:]

30

[:es]

La delegación en Vigo del Colegio Oficial de Arquitectos de Galicia –COAG- acoge mañana, jueves 2 diciembre, a las 19.00 h. y en colaboración con la empresa Dismac, la conferencia del arquitecto Matías del Campo. Matías del Campo, chileno afincado en Austria desde hace años, es el fundador de SPAN Arquitectura, estudio que ha firmado proyectos por toda Europa, China y Sudamérica, cosechando multitud de premios. Su trabajo se caracteriza por la búsqueda de ambientes contemporáneos y la utilización de las más vanguardistas formas de construcción. Otra constante en sus proyectos es la aplicación de herramientas de generación de algoritmos y la reproducción de estructuras biónicas basadas en la naturaleza, aspecto en el que centrará su intervención de mañana. Destaca, también, su enorme sensibilidad por la línea curva y orgánica inspirada en geometrías barrocas, y su confesada admiración por las obras del arquitecto austro-americano Frederick Kiesler.

por us.arqa.com

Pabellón de Austria para la Expo Shanghái 2010
Una de las obras más conocidas de Del Campo es el pabellón de Austria para la Expo de Shanghái 2010, diseñado a partir de la idea de una arquitectura futurista. La estructura de dos pisos es producto del diseño desarrollado por SPAN y Arquitectos Zeytinoglu, ambos con sede en Viena. Con una superficie sin fisuras ni juntas que evoca estructuras biológicas, la fachada del pabellón está cubierta por diez millones de azulejos, un volumen biomórfico envuelto en una brillante piel de porcelana. Según Del Campo, «la arquitectura del proyecto se basa en la idea de continuidad, con superficies suaves, un concepto que desarrolla un flujo continuo dentro del pabellón y que a su vez ofrece una mezcla sutil entre el exterior y el interior». El diseño de SPAN y Zeytinoglu fue elegido por unanimidad del jurado en un concurso para estudios de arquitectura de toda Europa celebrado en 2008.

[…]

+ articulo publicado en soloarquitectura.com

via:coagcoruña.es

[:gl]

A delegación en Vigo do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia –COAG- acolle mañá, xoves 2 decembro, ás 19.00 h. e en colaboración coa empresa Dismac, a conferencia do arquitecto Matías do Campo. Matías do Campo, chileno afincado en Austria desde hai anos, é o fundador de SPAN Arquitectura, estudo que asinou proxectos por toda Europa, China e Sudamérica, cultivando multitude de premios. O seu traballo caracterízase pola procura de ambientes contemporáneos e a utilización das máis vangardistas formas de construción. Outra constante nos seus proxectos é a aplicación de ferramentas de xeración de algoritmos e a reprodución de estruturas biónicas baseadas na natureza, aspecto no que centrará a súa intervención de mañá. Destaca, tamén, a súa enorme sensibilidade pola liña curva e orgánica inspirada en xeometrías barrocas, e a súa confesada admiración polas obras do arquitecto austro-americano Frederick Kiesler.

por us.arqa.com

Pavillón de Austria para a Expo Shanghái 2010
Una das obras máis coñecidas de De o Campo é o pavillón de Austria para a Expo de Shanghái 2010, deseñado a partir da idea dunha arquitectura futurista. A estrutura de dous pisos é produto do deseño desenvolvido por SPAN e Arquitectos Zeytinoglu, ambos con sede en Viena. Cunha superficie sen fisuras nin xuntas que evoca estruturas biolóxicas, a fachada do pavillón está cuberta por dez millóns de azulexos, un volume biomórfico envolto nunha brillante pel de porcelana. Segundo Do Campo, \»a arquitectura do proxecto baséase na idea de continuidade, con superficies suaves, un concepto que desenvolve un fluxo continuo dentro do pavillón e que á súa vez ofrece unha mestura sutil entre o exterior e o interior\». O deseño de SPAN e Zeytinoglu foi elixido por unanimidade do xurado nun concurso para estudos de arquitectura de toda Europa celebrado en 2008.

[…]

+ artigo publicado en soloarquitectura.com

via:coagcoruña.es

[:en]

The delegation in Vigo of the Official School of Architects of Galicia –COAG- receives tomorrow, Thursday 2 December, to the 19.00 h. And in collaboration with the company Dismac, the conference of the architect Matías of the Field. Matías of the Field, Chilean established in Austria from does years, is the founder of SPAN Architecture, study that has signed projects by all Europe, China and Sudamérica, harvesting crowd of prizes. His work characterises  by the research of contemporary environments and the utilisation of the more vanguardistas forms of construction. Another constant in his projects is the application of tools of generation of algorithms and the reproduction of structures biónicas based in the nature, appearance in which it will centre his intervention of morning. It stands out, also, his enormous sensitivity by the line curve and organic inspired by baroque geometries, and his confessed admiration by the works of the architect austro-American Frederick Kiesler.

by us.arqa.com

Pavilion of Austria for the Expo Shanghái 2010
One of the most known works of Of the Field is the pavilion of Austria for the Expo of Shanghái 2010, designed from the idea of a futuristic architecture. The structure of two flats is product of the design developed by SPAN and Architects Zeytinoglu, both with headquarters in Vienna. With a solid surface neither boards that evokes biological structures, the façade of the pavilion is covered by ten million azulejos, a volume biomórfico wrapped in a brilliant skin of china. As Of the Field, «the architecture of the project bases  in the idea of continuity, with soft surfaces, a concept that develops a continuous flow inside the pavilion and that to his time offers a subtle mix between the outside and the interior». The design of SPAN and Zeytinoglu was chosen by unanimity of the jury in a contest for studies of architecture of all Europe celebrated in 2008.

[…]

+ article is published in soloarquitectura.com

via:coagcoruña.es

[:]

[:es]Premio Ciudades Patrimonio de la Humanidad del Ministerio de Cultura[:gl]Premio Cidades Patrimonio da Humanidade do Ministerio de Cultura[:en]Cities Heritage of the Mankind of the Ministry of culture Award[:]

35

[:es]

El premio reconoce su continuada intervención en el casco histórico de una forma «integral» y «modélica». La oficina de rehabilitación de Santiago de Compostela resultó galardonada ayer con el premio Ciudades Patrimonio de la Humanidad del Ministerio de Cultura, dotado con 30.000 euros, por su «continuada» rehabilitación del casco antiguo de la ciudad. El premio reconoce su continuada intervención en el casco histórico de una forma «integral» y «modélica». En opinión del jurado, el modo de acometer arquitectónica y urbanísticamente el proyecto premiado, ejemplarizado en este caso en trece intervenciones, mantiene el carácter monumental del casco histórico de la ciudad al tiempo que «favorece su habitabilidad».

Esta es la segunda ocasión en que Compostela recibe este galardón. Ya lo obtuvo, también en el primer puesto, en el 2005. Ambos forman parte ya, según el alcalde santiagués, que ayer recibió la noticia en Bruselas, de una larga lista de premios por la actividad rehabilitadora de la ciudad, entre los que está el de la agencia Hábitat de Naciones Unidas.

El segundo premio en esta edición, dotado con 20.000 euros, correspondió al proyecto de rehabilitación de la Casa de la Moneda de Segovia, que supone la recuperación arquitectónica de un edificio diseñado por Juan Herrera. «Se trata de una intervención de gran envergadura tratada de manera respetuosa con el paisaje, la arquitectura y la historia de este complejo arquitectónico», según el Ministerio de Cultura.

[…]

+ articuloo publicado en lavozdegalicia.es

[:gl]

O premio recoñece a súa continuada intervención no centro histórico dunha forma «integral» e «modélica». A oficina de rehabilitación de Santiago de Compostela resultou galardoada onte co premio Cidades Patrimonio da Humanidade do Ministerio de Cultura, dotado con 30.000 euros, pola súa «continuada» rehabilitación do casco antigo da cidade. O premio recoñece a súa continuada intervención no centro histórico dunha forma «integral» e «modélica». En opinión do xurado, o modo de acometer arquitectónica e urbanisticamente o proxecto premiado, ejemplarizado neste caso en trece intervencións, mantén o carácter monumental do centro histórico da cidade á vez que «favorece a súa habitabilidade».

Esta é a segunda ocasión en que Compostela recibe este galardón. Xa o obtivo, tamén no primeiro posto, no 2005. Ambos forman parte xa, segundo o alcalde santiagués, que onte recibiu a noticia en Bruxelas, dunha longa lista de premios pola actividade rehabilitadora da cidade, entre os que está o de axénciaa Hábitat de Nacións Unidas.

O segundo premio nesta edición, dotado con 20.000 euros, correspondeu ao proxecto de rehabilitación da Casa da Moeda de Segovia, que supón a recuperación arquitectónica dun edificio deseñado por Juan Herrera. «Trátase dunha intervención de gran envergadura tratada de maneira respectuosa coa paisaxe, a arquitectura e a historia deste complexo arquitectónico», segundo o Ministerio de Cultura.

[…]

+ artigo publicado en lavozdegalicia.es[:en]

The prize recognises his continued intervention in the historical helmet of an integral «form» and «modélica». The office of rehabilitation of Santiago de Compostela resulted awarded yesterday with the prize Cities Heritage of the Mankind of the Ministry of culture, endowed with 30.000 euros, by his «continued» rehabilitation of the ancient helmet of the city. The prize recognises his continued intervention in the historical helmet of an integral «form» and «modélica». In opinion of the jury, the way of acometer architectural and urbanísticamente the project rewarded, ejemplarizado in this case in thirteen interventions, keeps the monumental character of the historical helmet of the city to the time that «favours his habitabilitat».

This is the second occasion in that Compostela receives this galardón. Already it obtained it, also in the first place, in the 2005. Both form part already, according to the mayor santiagués, that yesterday received the news in Brussels, of a long list of prizes by the activity rehabilitadora of the city, between which is the one of the agency Habitat of United Nations.

The second prize in this edition, endowed with 20.000 euros, corresponded to the project of rehabilitation of the House of the Coin of Segovia, that supposes the architectural recovery of a building designed by Juan Herrera. «It treats  of an intervention of big envergadura treated of respectful way with the landscape, the architecture and the history of this architectural complex», according to the Ministry of culture.

[…]

+ article is published in lavozdegalicia.es[:]

[:es]Día Mundial de la Lucha contra el Sida [:gl]Día Mundial da Loita contra a Sida | wikipedia[:en]World-wide day of the Fight against the Sida | wikipedia[:]

21

[:es]

El Día Mundial de la Lucha contra el Sida se conmemora el 1 de diciembre de cada año, y se dedica a dar a conocer los avances contra la pandemia de VIH/sida causada por la extensión de la infección del VIH. Se eligió el día 1 de diciembre porque el primer caso de sida fue diagnosticado en este día en 1981. Desde entonces, el sida ha matado a más de 25 millones de personas en todo el planeta, lo que la hace una de las epidemias más destructivas registradas en la historia. A pesar de que existe un mayor acceso y se ha mejorado el tratamiento antirretroviral y al cuidado médico en muchas regiones del mundo, la epidemia de sida costó aproximadamente 3,1 millones (entre 2,8 y 3,6 millones) de vidas sólo en el año 2005, de las cuales más de medio millón (570.000) eran niños.

El Obelisco de Buenos Aires vestido con un condón en conmemoración al Día Mundial de la Lucha contra el Sida.

La idea de dedicar un día a la lucha contra el sida en el mundo surgió en la Cumbre Mundial de Ministerios de la Salud de 1988, dentro de los programas para la prevención del sida. Desde entonces, la iniciativa la han seguido gobiernos, organizaciones internacionales y caridades de todo el planeta. Desde 1988 hasta 2004, UNAIDS (ONUSIDA) organizaba el Día Internacional de la Lucha contra el Sida. Escogía un tema para cada año, después de consultarlo con otras organizaciones. En 2005 la UNAIDS entregó la responsabilidad de la conmemoración de este día a la organización independiente WAC (World Aids Campaign: Campaña Mundial contra el Sida). Para el 2005, eligieron como tema de su campaña: «Paren al sida: cumplan la promesa» (Stop Aids: Keep the Promise), que estará vigente hasta el 2010. Este tema no es específico para el Día Mundial de la Lucha contra el Sida, sino también para las labores de la WAC durante todo el año.

+ articulo publicado en wikipedia.org

[:gl]

O Día Mundial da Loita contra a Sida conmemórase o 1 de decembro de cada ano, e dedícase a dar a coñecer os avances contra a pandemia de VIH/sida causada pola extensión da infección do VIH. Elixiuse o día 1 de decembro porque o primeiro caso de sida foi diagnosticado neste día en 1981. Desde entón, a sida matou a máis de 25 millóns de persoas en todo o planeta, o que a fai unha das epidemias máis destrutivas rexistradas na historia. A pesar de que existe un maior acceso e mellorouse o tratamento antirretroviral e ao coidado médico en moitas rexións do mundo, a epidemia de sida custou aproximadamente 3,1 millóns (entre 2,8 e 3,6 millóns) de vidas só no ano 2005, das cales máis de medio millón (570.000) eran nenos.

O Obelisco de Buenos Aires vestido cun condón en conmemoración ao Día Mundial da Loita contra a Sida

A idea de dedicar un día á loita contra a sida no mundo xurdiu no Cume Mundial de Ministerios da Saúde de 1988, dentro dos programas para a prevención da sida. Desde entón, a iniciativa seguírona gobernos, organizacións internacionais e caridades de todo o planeta. Desde 1988 até 2004, UNAIDS (ONUSIDA) organizaba o Día Internacional da Loita contra a Sida. Escollía un tema para cada ano, despois de consultalo con outras organizacións. En 2005 a UNAIDS entregou a responsabilidade da conmemoración deste día á organización independente WAC (World Aids Campaign: Campaña Mundial contra a Sida). Para o 2005, elixiron como tema da súa campaña: \»Paren á sida: cumpran a promesa\» (Stop Aids: Keep the Promise), que estará vixente até o 2010. Este tema non é específico para o Día Mundial da Loita contra a Sida, senón tamén para os labores da WAC durante todo o ano.

+ artigo publicado en wikipedia.org[:en]

The World-wide Day of the Fight against the Sida  conmemora on 1 December of every year, and devotes  to give to know the advances against the pandemia of HIV/sida caused by the extension of the infection of the HIV. It chose  the day 1 December because the first case of sida was diagnosed in this day in 1981. Since, the sida has killed to more than 25 million people in all the planet, what does it one of the most destructive epidemics registered in the history. Although it exists a main access and has improved  the treatment antirretroviral and to the medical care in a lot of regions of the world, the epidemic of sida cost roughly 3,1 millions (between 2,8 and 3,6 millions) of lives only in the year 2005, of which more than half million (570.000) were boys.

The Obelisk of Buenos Aires dressed with a condom in commemoration to the World-wide Day of the Fight against the Sida

The idea to devote a day to the fight against the sida in the world arose in the World-wide Summit of Ministries of the Health of 1988, inside the programs for the prevention of the sida. Since, the initiative have followed it governments, international organisations and charities of all the planet. From 1988 until 2004, UNAIDS (ONUSIDA) organised the International Day of the Fight against the Sida. It chose a subject for every year, after consulting it with other organisations. In 2005 the UNAIDS delivered the responsibility of the commemoration of this day to the independent organisation WAC (World Aids Campaign: World-wide Campaign against the Sida). For the 2005, chose like subject of his campaign: «Stop to the sida: they fulfil the promise» (Stop Aids: Keep the Promise), that will be in force until the 2010. This subject is not specific for the World-wide Day of the Fight against the Sida, but also for the works of the WAC during all the year.

+ article is published in wikipedia.org[:]

[:es]’Doce casas/Doce historias'[:gl]’Doce casas/Doce historias'[:en]’Twelve houses/Twelve histories'[:]

28

[:es]

La historia de la casa, del hogar, es la historia de los seres humanos. De cómo fue la evolución técnica y cultural desarrollada por el hombre a la hora de habitar el espacio. Eso muestra la exposición ‘Doce casas/Doce historias’, y lo hace a través de un acercamiento a la casa a través de su entorno, de las gentes que la habitan, de sus costumbres y de su forma de vida. La muestra se compone de fotografías y maquetas. En una primera sección, titulada ‘De la cabaña a la casa’, se ofrece una visión de la arquitectura tradicional en diversas zonas geográficas, con una selección de casas tradicionales procedentes de los cinco continentes.

por 20minutos.es

Costumbres, religión y economía
Esta selección descubre detalles sobre la forma de vida de sus habitantes: costumbres, religión y economía. Las maquetas presentan construcciones y tipologías de viviendas tradicionales de latitudes y contextos diferentes: la casa kassena africana, la casa colmena de Siria, la casa indonesia, la casa islandesa, el iglú de Groenlandia, la casa japonesa, los palafitos, la tienda beduina y el tipi indio. Una segunda sección, titulada ‘Doce casas. Doce historias’, presenta doce viviendas construidas durante el siglo XX y que han resultado fundamentales para la evolución de la arquitectura contemporánea. Todas ellas son referencia obligada por su radicalidad o por el impacto innovador de sus propuestas y se han convertido en referencias para generaciones posteriores.

De Van der Rohe a Koolhaas
Mies van der Rohe en la casa Farnsworth busca el espacio ideal, perfecto y platónico. Otras propuestas parten de la reinterpretación de la arquitectura vernácula, un ejemplo de ello es la Villa Mairea de Alvar Aalto. La casa Schröder de Rietveld nace de los criterios compositivos del movimiento De Stilj: la abstracción y la depuración. Kayuzo Sejima busca la presencia de la luz en la liviana Casa Pequeña. Y el arquitecto Rem Koolhaas, en la Villa Burdeos, reinterpreta la ‘máquina de habitar’ que adoctrinaba Le Corbusier.

La muestra, organizada por la Red de Exposiciones Itinerantes de la Comunidad de Madrid (Red Itiner) podrá verse en trece municipios de la región el próximo año.

+ articulo publicado en 20minutos.es

[:gl]

A historia da casa, do fogar, é a historia dos seres humanos. De como foi a evolución técnica e cultural desenvolvida polo home á hora de habitar o espazo. Iso mostra a exposición \’Doce casas/Doce historias\’, e faino a través dun achegamento á casa a través da súa contorna, das xentes que a habitan, dos seus costumes e da súa forma de vida. A mostra componse de fotografías e maquetas. Nunha primeira sección, titulada \’Da cabana á casa\’, ofrécese unha visión da arquitectura tradicional en diversas zonas xeográficas, cunha selección de casas tradicionais procedentes do cinco continentes.

por 20minutos.es

Costumes, relixión e economía
Esta selección descobre detalles sobre a forma de vida dos seus habitantes: costumes, relixión e economía. As maquetas presentan construcións e tipoloxías de vivendas tradicionais de latitudes e contextos diferentes: a casa kassena africana, casa colmea de Siria, a casa indonesia, a casa islandesa, o iglú de Groenlandia, a casa xaponesa, os palafitos, a tenda beduina e o tipi indio. Unha segunda sección, titulada \’Doce casas. Doce historias\’, presenta doce vivendas construídas durante o século XX e que resultaron fundamentais para a evolución da arquitectura contemporánea. Todas elas son referencia obrigada pola súa radicalidad ou polo impacto innovador das súas propostas e convertéronse en referencias para xeracións posteriores.

De Van der Rohe a Koolhaas
Mies van der Rohe na casa Farnsworth busca o espazo ideal, perfecto e platónico. Outras propostas parten da reinterpretación da arquitectura vernácula, un exemplo diso é a Vila Mairea de Alvar Aalto. A casa Schröder de Rietveld nace dos criterios compositivos do movemento De Stilj: a abstracción e a depuración. Kayuzo Sejima busca a presenza da luz na liviá Casa Pequena. E o arquitecto Rem Koolhaas, na Vila Bordeus, reinterpreta a \’máquina de habitar\’ que adoutrinaba Le Corbusier.

A mostra, organizada pola Rede de Exposicións Itinerantes da Comunidade de Madrid (Rede Itiner) poderá verse en trece municipios da rexión o próximo ano.

+ artigo publicado en 20minutos.es[:en]

The history of the house, of the home, is the history of the human beings. Of how it was the technical and cultural evolution developed by the man to the hour to inhabit the space. This shows the exhibition \’Twelve houses/Twelve histories\’, and does it through an approach to the house through his surroundings, of the people that inhabit it, of his habits and of his form of life. The sample composes  of photographies and maquetas. In a first section, titled \’Of the cabin to the house\’, offers  a vision of the traditional architecture in diverse geographic zones, with a selection of pertinent traditional houses of the five continents.

por 20minutos.es

Habits, religion and economy
This selection discovers details on the form of life of his inhabitants: habits, religion and economy. The maquetas present constructions and typologies of traditional houses of latitudes and different contexts: the house kassena African, the house colmena of Syria, the Indonesian house, the Icelandic house, the iglú of Greenland, the Japanese house, the palafitos, the shop beduina and the tipi Indian. A second section, titled \’Twelve houses. Twelve histories\’, presents twelve houses built during the 20th century and that have resulted fundamental for the evolution of the contemporary architecture. All they are reference forced by his radicalidad or by the innovative impact of his proposals and have turned into references for back generations.

Of they Go der Rohe to Koolhaas
Mies go der Rohe in the house Farnsworth search the ideal space, perfect and platonic. Other proposals split of the reinterpretación of the vernacular architecture, an example of this is the Villa Mairea of Alvar Aalto. The house Schröder of Rietveld is born of the criteria compositivos of the movement Of Stilj: the abstraction and the depuración. Kayuzo Sejima Looks for the presence of the light in the light Small House. And the architect Rem Koolhaas, in the Villa Burdeos, reinterpreta the \’machine to inhabit\’ that adoctrinaba Him Corbusier.

The sample, organised by the Network of Itinerant Exhibitions of the Community of Madrid (Network Itiner) will be able to see in thirteen municipalities of the region the next year.

+ article is published in 20minutos.es[:]

Creadores de sueños | Jorge Gorostiza

Creadores de sueños | Jorge Gorostiza
Creadores de sueños | Jorge Gorostiza

El último número hna, la revista de la Hermandad Nacional de Arquitectos, ha aparecido por primera vez sólo en formato digital, ahorrándose el papel. En este número, Claudio M. Nóvoa escribe un artículo titulado «Creadores de sueños» (cuya primera página reproduzco aquí al lado) sobre las relaciones entre Arquitectura y Cine, antes de hacerlo me mandó un cuestionario interesante y complejo que yo respondí como pude y él ha tenido la amabilidad de citarme e incluso enlazar este blog, luego, como siempre, se ha publicado sólo una pequeñísima parte, pero creo que tiene interés y por eso lo reproduzco a continuación, incluso con sus enlaces:

«El clímax de El día de la bestia tiene lugar en las madrileñas Torres Kio. dos edificios, inversamente simétricos, inclinados en sus estructuras. en este original escenario es donde un sacerdote, interpretado por Álex Angulo, y un heavy, al que da vida Santiago Segura, se enfrentan al Anticristo. En juego, el futuro de la Humanidad. Ahí es nada. el director Álex de la Iglesia empleó a estos dos gigantes de cemento para crear un entorno apocalíptico. Y lo logró. tras su estreno, las dos torres se convirtieron en todo un icono, tanto en el séptimo arte como en Madrid.

Desde siempre, las grandes construcciones han hechizado a los cineastas, hasta el punto de convertirlas en parte sustancial de las tramas. Ahí está el gigantón King Kong, asediado –en una imagen ya mítica– en la cúspide del Empire State Building. En un remake posterior, de 1976, el gorila repite, pero en las tristemente célebres Torres Gemelas.

Estos episodios ilustran cómo los directores de cine emplean elementos arquitectónicos en sus filmes con un objetivo claro: que sean parte importante de la historia. A su vez, constituyen una pequeña muestra de los vínculos que comparten arquitectura y cine. A partir de aquí, preparaos para un excitante viaje por las relaciones entre ambos mundos, donde ficción y realidad a veces se confunden. nos guiará el arquitecto e investigador cinematográfico Jorge Gorostiza, uno de los grandes expertos en la materia.

Es lógico que la intensa amistad arquitectura-séptimo arte venga de lejos. el cine nació mudo. De ahí que los creadores tuviesen que echar mano de numerosos recursos para introducir matices que permitiesen, al espectador, entender el verdadero sentido de lo que querían contar. Fritz Lang, con su mítica Metrópolis, se sirve de unas espectaculares edificaciones para acentuar su visión apocalíptica del futuro. Los decorados en El gabinete del doctor Caligari, de Robert Weine, intensifican el desequilibrio emocional del protagonista.

Jorge Gorostiza indica que otro interesante vínculo tiene que ver con la forma en la que se preservan, como patrimonio, “edificios y lugares, por el hecho de haber sido el escenario de una película”. Y pone el ejemplo de la lúgubre casona donde transcurre El orfanato, ubicada en la localidad asturiana de Llanes y con su propia historia detrás. de aquí saltamos a Túnez, país que ha sacado partido al espíritu cinematográfico de sus paisajes. Todo fanático de La guerra de las galaxias visitará la ciudad de Ajim, donde se localiza la cantina en la que Luke Skywalker conoció a Han Solo. Y al norte de esta población, muy cerquita, está la casa de Obi Wan Kenobi».

Y hasta aquí el artículo de Claudio. Aprovecho para darle las gracias.

Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, noviembre 2010

A cidade Intuida. Juan Domingo Santos

[:es]

Xeografías urbanas. A cidade intuida” Es un taller que se desarrolla por el Concello de Santiago en el que se pretende debatir y proponer como deberían ser los espacios exteriores de la ciudad de Santiago en el año 2021 (próximo año Xacobeo). Estos grupos de trabajo realizan varias jornadas de puestas en común en las que se producen debates con algunos arquitectos invitados. Dentro de estas jornadas se desarrollan conferencias de alguno de los invitados como la del jueves 25 de noviembre a las 19,30 en el Colegio de Arquitectos en Santiago de Compostela a cargo de Juan Domingo Santos.

+ articulo publicado en tectonicablog.com

[:gl]

Xeografías urbanas. A cidade intuída” É un taller que se desenvolve polo Concello de Santiago en que se pretende debater e propor como deberían ser os espazos exteriores da cidade de Santiago no ano 2021 (próximo ano Xacobeo). Estes grupos de traballo realizan varias xornadas de postas en común en que se producen debates con algúns arquitectos convidados. Dentro destas xornadas desenvólvense conferencias dalgún dos convidados como a do xoves 25 de novembro ás 19,30 no Colexio de Arquitectos en Santiago de Compostela a cargo de Juan Domingo Santos.

+ artigo publicado en tectonicablog.com[:en]

Xeografías urban. To cidade intuited” Is a workshop that it takes place for the Concello of Santiago in which is expected to debate and to propose as they should be outer spaces of the city of Santiago in the year 2021 (next year Xacobeo). These working groups carry out several feedback session meeting in which debates are produced with some invited architects. Within these meeting take place conferences of some guests as that one of on Thursday 25 November at 19.30 in the School of Architects in Santiago de Compostela in charge of Juan Domingo Santos.

+ article is published in tectonicablog.com[:]

[:es]V Congreso Internacional de Patología y Rehabilitación de Edificios[:gl]V Congreso Internacional de Patoloxía e Rehabilitación de Edificios[:en] 5th International Congress of Buildings Pathology and Rehabilitation[:]

38

[:es]

Santiago acogerá durante el mes de abril de 2012 las sesiones del IV Congreso Internacional de Patología y Rehabilitación de Edificios, en el que participarán más de mil especialistas de todo el mundo. La reunión fue presentada ayer en la sede compostelana del Colegio de Arquitectos de Galicia, y en el acto estuvieron presentes el alcalde de Santiago, Sánchez Bugallo; el conselleiro de Medio Ambiente e Infraestructuras, Agustín Hernández, y el decano del colegio de Galicia, Celestino García Braña.

por patologiaconstructiva.blogspot.es

Las tres entidades participan en la organización del congreso, junto con la Facultad de Ingeniería de la Universidad de Oporto, la Universidad Politécnica de Cataluña, y la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de A Coruña. Es la primera vez que la reunión tiene lugar fuera de Oporto, donde se celebraron las tres anteriores ediciones, de forma que representa «una responsabilidad de mucha envergadura», en palabras del decano, pero también la oportunidad de divulgar técnicas de rehabilitación y dar a conocer el trabajo que se desarrolla en Galicia.

[…]

+ articulo publicado en elcorreogallego.es

[:gl]

Santiago acollerá durante o mes de abril de 2012 as sesións do IV Congreso Internacional de Patoloxía e Rehabilitación de Edificios, en que participarán máis de mil especialistas de todo o mundo. A reunión foi presentada onte na sede compostelá do Colexio de Arquitectos de Galicia, e ao momento estiveron presentes o alcalde de Santiago, Sánchez Bugallo; o conselleiro de Medio Ambiente e Infraestruturas, Agustín Hernández, e o decano do colexio de Galicia, Celestino García Braña.

por patologiaconstructiva.blogspot.es

As tres entidades participan na organización do congreso, canda a Facultade de Enxeñaría da Universidade do Porto, a Universidade Politécnica de Cataluña, e a Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. É a primeira vez que a reunión ten lugar fóra do Porto, onde se celebraron as tres anteriores edicións, de xeito que representa «unha responsabilidade de moita envergadura», en palabras do decano, pero tamén a oportunidade de divulgar técnicas de rehabilitación e dar a coñecer o traballo que se desenvolve en Galicia.

[…]

+ artigo publicado en elcorreogallego.es[:en]

Santiago will take in during April 2012 sessions of the 4TH International Congress of Buildings Pathology and Rehabilitation, in which will participate more than thousand specialists all over the world. The meeting was presented yesterday in the headquarters from Santiago de Compostela of the School of Architects of Galicia, and in the act were presents Santiago’s mayor, Sánchez Bugallo; the conselleiro of Environment and Infrastructures, Agustine Hernández, and the dean of Galicia school, Celestino García Braña.

by patologiaconstructiva.blogspot.es

Three companies participate in the congressional organisation, together with the Faculty of Engineering of the University of Porto, the Polytechnic University of Catalonia, and the Superior Architecture Technical School of La Coruña. It is the first time that the meeting takes place out of Porto, where the three previous editions were celebrated, in such a way that represents «a responsibility of a lot of significance», in words of the dean, but also the opportunity of spreading techniques of rehabilitation and to announce the work that it takes place in Galicia.

[…]

+ article is published in elcorreogallego.es[:]

[:es]Curso Especialización en Inspección, Reparación y Mantenimiento de Edificios[:gl]Curso Especialización en Inspección, Reparación e Mantemento de Edificios[:en]Course Specialisation in Inspection, Buildings Repair and Maintenance[:]

113

[:es]

El curso se desenvuelve sobre una estructura de clases presenciales organizadas en tres módulos diferenciados, los cuales pueden cursarse de forma independiente (cursos derivados del principal o matriz), con las condiciones y limitaciones que se señalan. En el se pretende situar al alumno en el contexto social, administrativo y jurídico de la inspección y el mantenimiento de edificios; así como presentar experiencias, metodologías y criterios técnicos que le permitirán enfrentarse con seguridad a trabajos profesionales de esta naturaleza. Todo ello desde un punto de vista práctico. En el se profundiza en los aspectos técnicos relacionados específicamente con el sistema estructural de la construcción, identificando las lesiones más habituales en cada una de las diferentes tipologías estructurales (hormigón, acero, madera, fábrica), sus causas, formas de prevención y sistemas de reparación. El tiene como objetivo que el alumno profundice en las lesiones y patologías propias de los sistemas constructivos no estructurales, es decir, de los sistemas de envolventes, particiones e instalaciones; del tal forma que se puedan identificar las causas y formas de prevención de las lesiones y, en ese caso, proponer sistemas de reparación adecuados.

Más información e inscripciones en:
+ www.coag.es

[:gl]

O curso desenvólvese sobre unha estrutura de clases presenciais organizadas en tres módulos diferenciados, os cales poden cursarse de forma independente (cursos derivados do principal ou matriz), coas condicións e limitacións que se sinalan. No preténdese situar o alumno no contexto social, administrativo e xurídico da inspección e o mantemento de edificios; así como presentar experiencias, metodoloxías e criterios técnicos que lle permitirán enfrontarse con certeza a traballos profesionais desta natureza. Todo iso desde un punto de vista práctico. No profúndase nos aspectos técnicos relacionados especificamente co sistema estrutural da construción, identificando as lesións máis habituais en cada unha das diferentes tipoloxías estruturais (formigón, aceiro, madeira, fábrica), as súas causas, formas de prevención e sistemas de reparación. O ten como obxectivo que o alumno profunde nas lesións e patoloxías propias dos sistemas construtivos non estruturais, é dicir, dos sistemas de envolventes, particións e instalacións; da tal forma que se poidan identificar as causas e formas de prevención das lesións e, nese caso, propor sistemas de reparación axeitada.

Máis información e inscricións en:

+ www.coag.es[:en]

The course is unwrapped on a structure of classes in person organised in three differentiated modules, which can study in an independent way (courses derived from the principal or matrix), with conditions and limitations that are pointed out. In the is expected to situate to the student in the social context, office worker and legal of the inspection and the maintenance of buildings; as well as to present experiences, methodologies and criteria technicians that him will allow facing with security to professional works of this nature. All of this from a practical point of view. In the is deepened in the technical aspects related specifically with the structural system of the construction, identifying the most usual injuries in each of the different structural classifications (concrete, steel, wood, factory), its causes, prevention and systems ways of of repair. It has the as an objective that the student deepens in the injuries and pathologies specific to constructive systems not structural, that is, of systems of enveloping, partitions and facilities; of the such way that you can identify causes and ways of prevention of injuries and, in that case, to propose suitable repair systems.

More information and enrollments in:
+ www.coag.es[:]

[:es]Exposición sobre la Villa Tugendhat[:gl]EXPO TUGENDHAT[:en]EXPO TUGENDHAT[:]

1.186

[:es]

El próximo 26 de Noviembre tendrá lugar en nuestro centro la inauguración de la exposición sobre la Villa Tugendhat, obra maestra del arquitecto Ludwig Mies van der Rohe y uno de los  ejemplos más representativos del estilo internacional en la arquitectura moderna desarrollado en Europa. Esta exposición contará con la colaboración especial del arquitecto y profesor de la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de A Coruña, Carlos Quintáns Eiras que expondrá el mismo día de la inauguración su visión sobre la obra.

La exposición pretende mostrar la obra en todo su esplendor apoyándose para ello en varios soportes que ofrecerán distintos puntos de vista de la misma: maquetas, pinturas especialmente creadas para la ocasión, fotografías, reproducciones de planos, entornos virtuales 3D, video-documentales, etc, …

Estais todos invitados.

Título: La Villa Tugendhat.

Lugar: Atinne Centro de Formación y Consultoría Técnica.

Inauguración: Viernes 26 de Noviembre de 20:00 hasta 22:00.

Periodo Exposición: Del 26 de Noviembre de 2010 al 25 de Febrero 2011.

Ponente inauguración: Carlos Quintáns Eiras (Arquitecto y Profesor de la ETSAC).

Horario de la charla: El día de la inauguración de 21:00 a 22:00.

Organiza: Atinne Centro de Formación y Consultoría Técnica.

Realización: Jesús Somoza, Iván Casal, Alberto López, Oscar Cabana, Lucía Díaz, Santi de la Iglesia, Lisardo Cáceres y Jorge Cebreiro.

AFORO LIMITADO el día de la inauguración (Reserva de plaza TLF 881899137).

[:gl]

O vindeiro 26 de Novembro terá lugar no noso centro a inauguración da exposición sobre a Villa Tugendhat, obra mestra do arquitecto Ludwig Cereal van der Rohe e un dos exemplos máis representativos do estilo internacional na arquitectura moderna desenvolvida en Europa. Esta exposición contará coa colaboración especial do arquitecto e profesor da Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña, Carlos Quintáns Eiras que exporá o mesmo día da inauguración a súa visión sobre a obra.

A exposición pretende mostrar a obra en todo o seu esplendor apoiandose para iso en varios soportes que ofrecerán distintos puntos de vista da mesma: maquetas, pinturas especialmente creadas para a ocasión, fotografías, reproducións de planos, medios virtuais 3D, vídeo-documentais, etc, …

Estades todos convidados.

Título: A Villa Tugendhat.

Lugar: Atinne Centro de Formación e Consultoría Técnica.

Inauguración: Venres 26 de Novembro de 20:00 ata 22:00.

Período Exposición: Do 26 de Novembro de 2010 ao 25 de Febreiro de 2011.

Relator inauguración: Carlos Quintáns Eiras (Arquitecto e Profesor da ETSAC).

Horario da charla: O día da inauguración de 21:00 a 22:00.

Organiza: Atinne Centro de Formación e Consultoría Técnica.

Realización: Jesús Somoza, Iván Casal, Alberto López, Oscar Cabana, Lucía Díaz, Santi de la Iglesia, Lisardo Cáceres e Jorge Cebreiro.

AFORAMENTO LIMITADO o día da inauguración (Reserva de praza TEL. 881899137).

[:en]

On 26 November will take place in our centre the inauguration of the exhibition on the Burgh Tugendhat, masterpiece of the architect Ludwig Mies go right Rohe and one of the examples more representing the international style in the modern architecture developed in Europe. This exhibition will have the architect’s special collaboration and teacher of the Technical School Superior of Architecture of La Coruña, Carlos Quintáns Eiras that will explain the same day of the inauguration its vision on the work.

The exhibition expects show the work in all its splendor supporting for this in several support that will offer different points of view of the same one: mockups, paintings especially created for the occasion, photographs, reproductions of planes, virtual environments 3D, video-documentaries, etc, …

Estais all guests.

Title: The Burgh Tugendhat.

Place: Atinne Training establishment and Consultancy Technique.

Inauguration: Friday 26 November of 8.00pm until 10.00pm.

Period Exhibition: From 26 November 2010 to 25 February 2011.

Speaker inauguration: Carlos Quintáns Eiras (Architect and Teacher of the ETSAC).

Schedule of the speech: On the day of the inauguration of 9.00pm to 10.00pm.

It organises: Atinne Training establishment and Consultancy Technique.

Performance: Jesús Somoza, Iván Casal, Alberto López, Oscar Cabana, Lucia Díaz, Santi of the Church, Lisardo Cáceres and Jorge Cebreiro.

LIMITED PLACES on the day of the inauguration (Reserve of square TEL 881899137).[:]

The walls are coming down | takk-architecture

591

“The walls are coming down” es una doble piel de 5 553 piezas de foam blanco hechas mediante más de 33 000 cortes y 35 000 puntos de unión que favorecen la aireación colonizadas por 3 variedades de flores diferentes: 350 margaritas, 60 liliums y 150 claveles tejidos mediante 50m de hilo de nailon y cosidos alrededor de una estructura de 48 piezas de DM lacadas en blanco ensambladas en 6 secciones verticales y 5 horizontales.

“The walls are coming down” propone un espacio de activación sensorial que invita al usuario a una experiencia olfativa. Una mezcla de tres especies aromáticas, margarita, lilium y clavel, envuelve una pequeña cámara individual haciendo de esta un lugar propicio para la experimentación subjetiva. Se trata de cambiar el sentido tradicional de la relación entre sujeto y entorno por otro más equilibrado donde estos se construyan mútuamente ampliando así el marco de acción de la arquitectura, desarrollando a la vez, nuevas técnicas, nuevas morfologías, y nuevas formas de habitar.

Agradecimientos
Alberto T. Estévez, Enric Ruiz Geli, Daniel Wunsch, y el Laboratorio de Fabricación Digital ESARQ – UIC.

Obra: The walls are coming down
Autores: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño
Año: 2010
Emplazamiento: eme3. 3rd. Internacional Architectural Market. Centro de Cultura Contemporánea de Barcelona (CCCB)
Memoria: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño
Fotografias: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño
+ www.takk-architecture.com

“The walls plows coming down” is a double skin of 5 553 pieces of foam made white via more than 33 000 cuts and 35 000 points of union that they promote the aireación colonised for 3 flowery varieties different: 350 daisies, 60 liliums and 150 weaved carnations via 50m of thread of nylon and sewn around a structure of 48 pieces of DM lacquered blank assembled in 6 vertical sections and 5 horizontal.

“The walls plows coming down” proposes a space of sensory activation that invites to the user to an olfactory experience. A mix of three fragrant species, daisy, lilium and carnation, envelops a small individual chamber doing of this a place favour for the subjective experimentation. It is a question of to change the traditional meaning of the relationship between individual and environment for another more balanced where these are built mútuamente expanding thus the frame of action of the architecture, developing at the same time, new techniques, new morphologies, and new ways of dwelling.

Gratitudes

Alberto T. Estévez, Enric Ruiz Geli, Daniel Wunsch, and the Laboratory of Digital Manufacture ESARQ – UIC.

Work: The walls are coming down

Authores: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño

Year: 2010

Location: eme3. 3rd. Internacional Architectural Market. Centro de Cultura Contemporánea de Barcelona (CCCB)

Report: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño

Photography: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño

+ www.takk-architecture.com

 

“The walls are coming down” é unha dobre pel de 5 553 pezas de foam brancas feitas mediante máis de 33 000 cortes e 35 000 puntos de unión que favorecen a aireación colonizadas por 3 variedades de flores diferentes: 350 margaridas, 60 liliums e 150 cravelles tecidos mediante 50m de fío de nailon e cosidos arredor dunha estrutura de 48 pezas de DM lacadas en brancas ensambladas en 6 seccións verticais e 5 horizontais.

“The walls are coming down” propón un espazo de activación sensorial que convida o usuario a unha experiencia olfactiva. Unha mestura de tres especies aromáticas, margarida, lilium e clavel, envolve unha pequena cámara individual facendo desta un lugar propicio para a experimentación subxectiva. Trátase de cambiar o sentido tradicional da relación entre suxeito e medio por outro máis equilibrado onde estes constrúanse mútuamente ampliando así o marco de acción da arquitectura, desenvolvendo a un tempo, novas técnicas, novas morfoloxías, e novas formas de habitar.

Agradecementos

Alberto T. Estévez, Enric Ruiz Geli, Daniel Wunsch, e o Laboratorio de Fabricación Digital ESARQ – UIC.

Obra: The walls are coming down

Autores: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño

Año: 2010

Emplazamento: eme3. 3rd. Internacional Architectural Market. Centro de Cultura Contemporánea de Barcelona (CCCB)

Memoria: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño

Fotografias: Mireia Luzárraga + Alejandro Muiño

+ www.takk-architecture.com

 

[:es]Materia sensible: arquitectos jóvenes catalanes[:gl]Materia sensible: arquitectos novos cataláns[:en]Sensitive matter: Catalan young architects[:]

47

[:es]

Materia sensible: arquitectos jóvenes catalanes” es una muestra de arquitecturas realizadas por estudios jóvenes establecidos al territorio catalán y que comparten no tan sólo el hecho generacional sino, sobre todo, unas actitudes y una manera de entender y ejercer la profesión. Es también una apuesta personal (y, por lo tanto, necesariamente parcial y no exenta de riesgo) de los arquitectos comisarios, que pretende ser también una posible respuesta a las preguntas de cómo tiene que ser la arquitectura en este momento de falta de modelos y de qué puede aportar la arquitectura catalana al contexto de crisis económica global.

“Materia sensible: arquitectos jóvenes catalanes” pretende mostrar y evidenciar la capacidad de estos jóvenes arquitectos para dar respuesta a los desafíos contemporáneos de la arquitectura a nivel global, derivados de la crisis económica y social y el fin de los paradigmas que han guiado la arquitectura en los últimos años. En este sentido, las obras en exposición presentan características comunes: una arquitectura sensata, honesta, que asume las limitaciones propias del momento, del lugar, del encargo y de los recursos disponibles, para transformarlas en oportunidades. Se trata de una selección de arquitecturas que comparten una manera de ejercer y entender la profesión y conectan con los matices y aspectos que distinguen la cultura y la sociedad catalana, y que son, así mismo, claramente exportables. Arquitecturas locales para un mundo global.

Exposición:
19 noviembre – 2 diciembre 2010  >  Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña (Campus da Zapateira)
3 diciembre – 24 diciembre 2010  >  Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia (Rúa de Federico Tapia, 43, baixo)

Conferencias:
jueves 2 de diciembre, 11.00-14.30 + 16.00-18.00  >  ETSAC

Debate / Mesa redonda:
jueves 2 de diciembre, 20.00  >  COAG

Web: www.materiasensible.cat

Comisarios: Pere Buil + Carlos Cámara + Joan Vitòria

Estudios de arquitectura incluidos en la exposición:
– Arquitectures.Bosch.Capdeferro (Ramon Bosch, Bet Capdeferro)
– Núria Salvadó + David Tapias
– DataAE (Claudi Aguiló, Albert Domingo)
– David Sebastián + Gerard Puig
– H arquitectes (David Lorente, Josep Ricart, Xavier Ros, Roger Tudó)
– Emiliano López + Mónica Rivera
– Francisco Cifuentes
– Josep Bunyesc
– TEd’A Arquitectes (Raimon Farré, Jaume Mayol, Irene Pérez)
– unparelld’arquitectes (Eduard Callís, Guillem Moliné)

 [:gl]

Materia sensible: arquitectos novos cataláns” é unha mostra de arquitecturas realizadas por estudos novos establecidos ao territorio catalán e que comparten non tan só o feito xeracional senón, sobre todo, unhas actitudes e unha maneira de entender e exercer a profesión. É tamén unha aposta persoal (e, polo tanto, necesariamente parcial e non exenta de risco) dos arquitectos comisarios, que pretende ser tamén unha posible resposta ás preguntas de como ten que ser a arquitectura neste momento de falta de modelos e de que pode achegar a arquitectura catalá ao contexto de crise económica global.

“Materia sensible: arquitectos novos cataláns” pretende mostrar e evidenciar a capacidade destes mozos arquitectos para dar resposta aos desafíos contemporáneos da arquitectura a nivel global, derivados da crise económica e social e a fin dos paradigmas que guiaron a arquitectura nos últimos anos. Neste sentido, as obras en exposición presentan características comúns: unha arquitectura sensata, honesta, que asume as limitacións propias do momento, do lugar, do encargo e dos recursos dispoñibles, para transformaras en oportunidades. Trátase dunha selección de arquitecturas que comparten unha maneira de exercer e entender a profesión e conectan cos matices e aspectos que distinguen a cultura e a sociedade catalá, e que son, así mesmo, claramente exportables. Arquitecturas locais para un mundo global.

Exposición:
19 novembro – 2 de decembro de 2010 > Escola Técnica Superior de Arquitectura dá Coruña (Campus dá Zapateira)
3 decembro – 24 de decembro de 2010 > Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia (Rúa de Federico Tapia, 43, baixo)

Conferencias:
xoves 2 de decembro, 11.00-14.30 + 16.00-18.00 > ETSAC

Debate / Mesa redonda:
xoves 2 de decembro, 20.00 > COAG

Web: www.materiasensible.cat

Comisarios: Pere Buil + Carlos Cámara + Joan Vitòria

Estudos de arquitectura incluída na exposición:
– Arquitectures.Bosch.Capdeferro (Ramon Bosch, Bet Capdeferro)
– Núria Salvadó + David Tapias
– DataAE (Claudi Aguiló, Albert Domingo)
– David Sebastián + Gerard Puig
– H arquitectes (David Lorente, Josep Ricart, Xavier Ros, Roger Tudó)
– Emiliano López + Mónica Rivera
– Francisco Cifuentes
– Josep Bunyesc
– TED’A Arquitectes (Raimon Farré, Jaume Mayol, Irene Pérez)
– unparelld’arquitectes (Eduard Callís, Guillem Moliné)

vía: borja lopez cotelo

[:en]

Sensitive matter: Catalan” young architects is one shows of architectures made by established young studies to the Catalan territory and that they share not just the generational fact but instead, above all, some attitudes and a way of understanding and acting the profession. It is also a personal commitment (and, therefore, necessarily partial and not exempt from risk) of the architects commissioners, that it expects be also a possible reply to questions of how has be the architecture at this time of lack of models and of what can contribute the Catalan architecture to the context of overall economic crisis.

“Sensitive matter: Catalan” young architects expects show and to demonstrate the skills of these young architects to respond to the contemporary challenges of the architecture to overall level, derived from the economic crisis and social and the end of the paradigms that have guided the architecture in recent years. Following on from this, works in exhibition they present common characteristics: a sensible architecture, honest, that it assumes limitations specific to the moment, of the place, of the errand and of available resources, to transform them in opportunities. It is a question of a selection of architectures that share a way of acting and understanding the profession and they connect with nuances and aspects that distinguish the Catalan culture and society, and that they are, likewise, clearly exportable. Local architectures for an overall world.

Exhibition:
19 November – 2 December 2010 > Escola Architecture Superior Technique gives Coruña (Campus gives Zapateira)
3 December – 24 December 2010 > Colexio Architect’ Officer of Galicia (Rúa of Federico Tapia, 43, baixo)

Conferences:
Thursday 2 December, 11,00-14,30 + 16,00-18,00 > ETSAC

Debate / Round table:
Thursday 2 December, 20,00 > COAG

Website: www.materiasensible.cat

Commissioners: Pere Buil + Carlos Cámara + Joan Vitòria

Studies of architecture included in the exhibition:
– Arquitectures.Bosch.Capdeferro (Ramon Bosch, Bet Capdeferro)
– Núria Salvadó + David Tapias
– DataAE (Claudi Aguiló, Albert Domingo)
– David Sebastián + Gerard Puig
– H arquitectes (David Lorente, Josep Ricart, Xavier Ros, Roger Tudó)
– Emiliano López + Mónica Rivera
– Francisco Cifuentes
– Josep Bunyesc
– TED’An Arquitectes (Raimon Farré, Jaume Mayol, Irene Pérez)
– unparelld’arquitectes (Eduard Callís, Guillem Moliné)

via: borja lopez cotelo

[:]

Seis Olladas de Preto [v5]

21

[:es]

Seis Olladas de Preto es un ciclo que organiza Carlos Pita conjuntamente con Patricia Sabín y Enrique Blanco en la Escuela de arquitectura de Coruña para mostrar lo que realizan seis de los arquitectos más jóvenes que se han formado en la Escuela, y se realiza con una mirada próxima.

Seis Olladas de Preto (2010)
Seis Olladas de Preto [v5]
Miércoles 17 de noviembre: 10.00-15.00

Santiago Carroquino

Jacobo Bouzada

Yolanda Mauríz

Miércoles 24: 10.00-15.00

Las once y media (Borja López Cotelo y María Olmo Bejar)

Martín de Cominges

Jorge Cao

[:gl]

Seis Olladas de Preto é un ciclo que organiza Carlos Pita conxuntamente con Patricia Sabín e Enrique Blanco na Escola de arquitectura de Coruña para mostrar o que realizan seis dos arquitectos máis mozos que se formaron na Escola, e realízase cunha ollada próxima.

Mércores 17 de novembre: 10.00-15.00

Santiago Carroquino

Jacobo Bouzada

Yolanda Mauríz

Mércores 24: 10.00-15.00

Las once y media (Borja López Cotelo y María Olmo Bejar)

Martín de Cominges

Jorge Cao


[:en]

Six Olladas of Preto is a cycle that it organises Carlos Pita together with Patricia Sabín and Enrique Blanco in the School of architecture of Coruña to show which they carry out six of the architects younger than have been formed in the School, and is made with a gaze next.

Wednesday 17 November: 10.00-15.00

Santiago Carroquino

Jacobo Bouzada

Yolanda Mauríz

Wednesday 24 November: 10.00-15.00

Lasonceymedia (Borja López Cotelo y María Olmo Bejar)

Martín de Cominges

Jorge Cao


[:]

[:es]Byrne, la arquitectura humanizada[:gl]Byrne, a arquitectura humanizada[:en]Byrne, the humanised architecture[:]

57

[:es]

El autor luso exhibe en la Fundación Barrié 14 proyectos en los que destaca su apuesta por «contenedores de vida», el respeto al paisaje, a la cultura y a la historia. Empieza evocando una visita a la ciudad cuando tenía unos once años, «habitábamos en el centro-norte de Portugal y pasamos un sábado y un domingo aquí». El mayor recuerdo es una ruidosa carrera de motos en el centro de A Coruña con un buen número de accidentes. Esto evocaba ayer Gonçalo Byrne, mientras repasaba los últimos detalles de la exposición que inaugura hoy en la Fundación Barrié, formada por 14 de sus proyectos, en la primera muestra de este tipo que hace en España. Un denominador común de todos ellos es la importancia que este multipremiado autor da a la presencia humana, a la relación del hombre con el medio. «Los arquitectos tenemos que dar forma y dar habitabilidad a los espacios, no solo para contener la vida, sino para potenciar esta vida; la cosa más importante en la arquitectura es si nosotros podemos dar contributos para que a la gente le guste las ciudades donde habitan, que tengan esa sensación de amor a su ciudad, de participar en ella», explicaba didácticamente.

Byrne explica la obra del centro de coordinación y control de tráfico marítimo del puerto de Lisboa | cesar quian

[…]

rodri garcia

+ articulo publicado en lavozdegalicia.es

[:gl]

O autor luso exhibe na Fundación Barrié 14 proxectos en que destaca a súa aposta por «colectores de vida», o respecto á paisaxe, á cultura e á historia. Empeza evocando unha visita á cidade cando tiña uns once anos, «habitabamos no centro-norte de Portugal e pasamos un sábado e un domingo aquí». O maior recordo é unha ruidosa carreira de motos no centro da Coruña cun bo número de accidentes. Isto evocaba onte Gonçalo Byrne, mentres repasaba os últimos detalles da exposición que inaugura hoxe na Fundación Barrié, formada por 14 dos seus proxectos, na primeira mostra deste tipo que fai en España. Un denominador común de todos eles é a importancia que este multipremiado autor dá á presenza humana, á relación do home co medio. «Os arquitectos temos que dar forma e dar habitabilidade aos espazos, non só para conter a vida, senón para potenciar esta vida; a cousa máis importante na arquitectura é se nós podemos dar contributos para que á xente lle guste as cidades onde habitan, que teñan esa sensación de amor á súa cidade, de participar nela,»explicaba didacticamente.

Byrne explica a obra do centro de coordinación e control de tráfico marítimo do porto de Lisboa | cesar quian

[…]

rodri garcia

+ artigo publicado en lavozdegalicia.es[:en]

The Portuguese author exhibits in the Fundación Barrié 14 projects in which emphasises its commitment for «containing life», the respect for the landscape, to the culture and to the history. It starts evoking a visit to the city when it had about eleven years, «dwelled in the centre-north of Portugal and we happen a Saturday and a Sunday here». The great memory is a loud mopeds career in the centre of La Coruña with a good accidents number. This evoked yesterday Gonçalo Byrne, while it went over last details of the exhibition that it inaugurates today in the Fundación Barrié, formed by 14 of its projects, in the first one shows of this kind that it does in Spain. A common denominator of all of them is the importance that this author multiawarded person gives to the human presence, to the relationship of the man with the middle. «Architects have to give way and to give habitability to spaces, not only to contain the life, but instead to promote this life; the most significant thing in the architecture is if us can give contributos so that to the people likes him cities where they dwell, that they have that love sensation to its city, of participating in her», explained didactically.

Byrne explains the work of the centre of maritime coordination and traffic control of the harbor of Lisbon | cesar quian

[…]

rodri garcia

+ article is published in lavozdegalicia.es[:]

[:es]Máster Oficial de Arquitectura Biodigital, Barcelona [:gl]Máster Oficial de Arquitectura Biodigital, Barcelona.[:en]Official Master’s Degree in BIODIGITAL ARCHITECTURE , Barcelona.[:]

59

[:es]

El programa del Master realiza un acercamiento a la arquitectura desde una perspectiva biológica y digital. En el contexto de la linea de Investigación Arquitecturas Genéticas de la ESARQ, este programa de postgrado presta especial atención al nuevo diseño arquitectónico digital-cibernético y ecologico-medioambiental, desarrollando conceptos como genético y generativo, lo emergente en el mundo natural y digital, bio-mimesis, bio-aprendizaje, etc. Experimentando con motores de software genéticos, paramétricos, procesos evolutivos, sistemas emergentes, algoritmos, scripting, etc. Las últimas tecnologías nos han dado nuevas posibilidades de producción (data-driven production, CNC, impresoras 3D), los cuales nos llevan a fórmulas arquitectónicas no-estándar que recuerdan los principios genéticos (variación, mutación, hibridación).

Desde 2000, impartido en inglés y/o español. Inscripción hasta 30 de Noviembre.

+ www.biodigitalarchitecture.com

+ www. uic.es/es//master-arquitectura-biodigital[:gl]

O programa do Master realiza un achegamento á arquitectura desde unha perspectiva biolóxica e dixital. No contexto da linea de Investigación Arquitecturas Xenéticas da ESARQ, este programa de posgrao presta especial atención ao novo deseño arquitectónico dixital-cibernético e medioambiental ecologico-medioambiental, desenvolvendo conceptos como xenético e xerativo, o emerxente no mundo natural e dixital, bio bio-mimesis, bioaprendizaxe, etc. Experimentando con motores de software xenético, paramétricos, procesos evolutivos, sistemas emerxentes, algoritmos, scripting, etc. As últimas tecnoloxías déronnos novas posibilidades de produción (data data-driven production, CNC, impresoras 3D), os cales nos levan a fórmulas arquitectónicas non-estándar que lembran os principios xenéticos (variación, mutación, hibridación).

Desde 2000, impartido en inglés e / ou español. Inscrición ata 30 de Novembro.

+ www.biodigitalarchitecture.com

+ www. uic.es/es//master-arquitectura-biodigital[:en]

The programme of the Master carries out a rapprochement to the architecture from a biological and digital perspective. In the context of draws lines it of Genetic Architectures Investigation of the ESARQ, this graduate program provides special attention to the new architectural design digital-cybernetic and environmental ecologico-medioambiental, developing concepts as genetic and generativo, the emerging thing in the natural world and digital, bio-mimesis, bio-learning, etc. Experiencing with engines of software genetic, parametric, evolutionary processes, emerging systems, algorithms, scripting, etc. Latest technologies have given us new opportunities of production (dates data-driven production, CNC, printers 3D), which us take to architectural formulas not-standard that remember genetic principles (variation, mutation, hibridación).

From 2000, given in English and/or Spanish. Enrollment until 30 November.

+ www.biodigitalarchitecture.com

+ www. uic.es/es//master-arquitectura-biodigital[:]

[:es]Premiados en World Architecture Festival 2010[:gl]Premiados en World Architecture Festival 2010[:en]Awarded people in World Architecture Festival 2010[:]

39

[:es]

El proyecto MAXXI, Museo Nacional de las Artes del siglo XXI de Roma, de Zaha Hadid, se ha hecho con la máxima distinción, la del “Mejor Edificio Cultural y del Año”, en los premios del World Architecture Festival 2010 que se han entregado en Barcelona. Gianluca Racana, director de proyecto en Zaha Hadid para el MAXXI, habló de lo feliz que estaba al recibir el premio: “Uno se siente muy bien cuando después de tantos años de trabajo duro, unos doce, se reconoce”. Añadió que le sorprendió “que el jurado no fuera muy critico, fue una buena señal”.

Según Racana, “se trata de un proyecto, como definió uno de los miembros del jurado, que en aspecto no parece que pudiera encajar con la ciudad de Roma, pero que entendiendo el entorno le parecía que se adaptaba a la perfección

por construarea.com

El resto de los premiados en las diferentes categorías han sido los siguientes:

– Mejor construcción efímera: Pabellón de España en la Exposición Mundial de Shanghái (Miralles Tagliabue Embt-España).

por embt

– Mejor edificio que integra energía y reciclaje: Yevlakh Seed Industry Campus, diseñado por Toca (Turquía), estudio con dos años de vida compuesto por arquitectos jóvenes.

por e-architect.co.uk

– Mejor paisaje: Shanghái Houtan Park, diseñado por Turenscape (China).

por e-architect.co.uk

– Mejor edificio cívico y comunitario: Ciudad de la Justicia, diseñado por David Chipperfield Architects (UK) y b720 Atrquitectos (España). El proyecto se encuentra en Barcelona.

por e-architect.co.uk

– Mejor edificio nuevo y viejo, rehabilitación y reactivación: DDB Office, en Estambul (Turquía), diseñado por Erginoglu & Calislar Mimarlik Insta Ticaret y Turizm Limited Sirketi (Turquía).

por e-architect.co.uk

– Mejor edificio de transporte: The Helix Bridge, en Singapur, dieñado por Cox Rayner Architects (Australia) y Architects 61 Pte (Singapur).

por e-architect.co.uk

– Mejor edificio de salud: The Brain and Mind Research Institute-Youth Mental Health Building (Australia), diseñado por BVN Architecture (Australia).

por bvn.com.au

– Mejor edificio de turismo: Alila Villas Uluwatu (Bali), diseñado por WOHA (Singapur).

por cadbalear.wordpress.com

– Mejor edificio de educación: School of the Arts (Singapur), diseñado por WOHA (Singapur).

por news.architecture.sk

– Mejor edificio comercial: Yamaha Ginza (Japón), diseñado por Nikken Sekkei Ltd. (Japón).

por e-architect.co.uk

– Mejor edificio de oficinas: Vali-Asr Comercial Office Building (Irán), diseñado por Kelvan (Irán).

por archdaily.com

– Mejor vivienda privada: “A Forest for a Moon Dazzler” (Costa Rica), diseñado por Benjamin García Saxe Architect (UK).

por e-architect.co.uk

– Mejor edificio deportivo: Soccer City, Nacional Stadium “The Meeting Pot” (Suráftrica), diseñado por Boogertman+Partners.

por e-architect.co.uk

– Mejor edificio de viviendas: The Pinnacle @ Duxton (Singapur), diseñado por ARC Studio Architecture + Urbanism (Singapur).

por e-architect.co.uk

+ articulo publicado en construarea.com

[:gl]

O proxecto MAXXI, Museo Nacional das Artes do século XXI de Roma, de Zaha Hadid, fixose coa máxima distinción, a do “Mellor Edificio Cultural e do Ano ”, nos premios do World Architecture Festival 2010 que se entregaron en Barcelona. Gianluca Racana, director de proxecto en Zaha Hadid para o MAXXI, falou do feliz que estaba ao recibir o premio: “Un séntese moi ben cando despois de tantos anos de traballo duro, uns doce, recoñécese”. Engadiu que lle sorprendeu “que o xurado non fóra moi critico, foi un bo sinal”.

Segundo Racana, “trátase dun proxecto, como definiu un dos membros do xurado, que en aspecto non parece que puidese encaixar coa cidade de Roma, pero que entendendo o medio parecíalle que se adaptaba á perfección.

by construarea.com

O resto dos premiados nas diferentes categorías foron os seguintes:
– Mellor construción efémera: Pavillón de España na Exposición Mundial de Shanghái (Miralles Tagliabue Embt-España).

por embt

– Mellor edificio que integra enerxía e reciclaxe: Yevlakh Seed Industry Campus, deseñado por Touca (Turquía), estudo con dous anos de vida composta por arquitectos novos.

por e-architect.co.uk

– Mellor paisaxe: Shanghái Houtan Park, deseñado por Turenscape (China).

por e-architect.co.uk

– Mellor edificio cívico e comunitario: Cidade da Xustiza, deseñado por David Chipperfield Architects (UK) e b720 Atrquitectos (España). O proxecto encóntrase en Barcelona.

por e-architect.co.uk

– Mellor edificio novo e vello, rehabilitación e reactivación: DDB Office, en Estambul (Turquía), deseñado por Erginoglu & Calislar Mimarlik Insta Ticaret e Turizm Limited Sirketi (Turquía).

por e-architect.co.uk

– Mellor edificio de transporte: The Helix Bridge, en Singapur, dieñado por Cox Rayner Architects (Australia) e Architects 61 Pte (Singapur).

por e-architect.co.uk

– Mellor edificio de saúde: The Brain and Mind Research Institute-Youth Mental Health Building (Australia), deseñado por BVN Architecture (Australia).

por bvn.com.au

– Mellor edificio de turismo: Alila Villas Uluwatu (Bali), deseñado por WOHA (Singapur).

por cadbalear.wordpress.com

– Mellor edificio de educación: School of the Arts (Singapur), deseñado por WOHA (Singapur).

por news.architecture.sk

– Mellor edificio comercial: Yamaha Ginza (Xapón), deseñado por Nikken Sekkei Ltd. (Xapón).

por e-architect.co.uk

– Mellor edificio de oficinas: Vali-Asr Comercial Office Building (Irán), deseñado por Kelvan (Irán).

por archdaily.com

– Mellor vivenda privada: “A Forest for a Moon Dazzler” (Costa Rica), deseñado por Benjamin García Saxe Architect (UK).

por e-architect.co.uk

– Mellor edificio deportivo: Soccer City, Nacional Stadium “The Meeting Pot” (Suráftrica), deseñado por Boogertman+Partners.

por e-architect.co.uk

– Mellor edificio de vivendas: The Pinnacle @ Duxton (Singapur), deseñado por ARC Studio Architecture + Urbanism (Singapur).

por e-architect.co.uk

+ artigo publicado en construarea.com[:en]

The project MAXXI, National Museum of the Arts of the twenty-first century of Rome, of Zaha Hadid, has been done with the maximum distinction, that one of “the Cultural Best Building and of the Year”, in the prizes of the World Architecture Festival 2010 that have been delivered in Barcelona. Gianluca Racana, project manager in Zaha Hadid for the MAXXI, talked of the happy thing that was when receiving the prize: “One sits down very well when after so many hard work years, about twelve, is recognised”. It added that it surprised “him that the jury was not very criticise, went a good signal”.

According to Racana, “it is a question of a project, as it defined one of the members of the jury, that in aspect does not seem that it could fit with the city of Rome, but that understanding the environment seemed him that was adapted seamlessly.

by construarea.com

The rest of awarded people in different categories they have been the next:
– Better short-lived construction: Pavilion of Spain in the Worldwide Exhibition of Shanghái (Miralles Tagliabue Spain Embt-España).

by embt

– Best building that integrates energy and recycling: Yevlakh Seed Industry Campus, designed by Touches (Turkey), study with two years of life made up of young architects.

by e-architect.co.uk

– Better landscape: Shanghái Houtan Park, designed by Turenscape (China).

by e-architect.co.uk

– Civic and European Union best building: City of the Justice, designed by David Chipperfield Architects (UK) and b720 Atrquitectos (Spain). The project is found in Barcelona.

by e-architect.co.uk

– New and old best building, rehabilitation and reactivation: DDB Office, in Istanbul (Turkey), designed by Erginoglu & Calislar Mimarlik Urges Ticaret and Turizm Limited Sirketi (Turkey).

by e-architect.co.uk

– Best building of transportation: The Helix Bridge, in Singapore, dieñado for Cox Rayner Architects (Australia) and Architects 61 Pte (Singapore).

by e-architect.co.uk

– Best building of health: The Brain and Mind Research Institute-Youth Mental Health Building (Australia), designed by BVN Architecture (Australia).

by bvn.com.au

– Best building of tourism: Alila Burghs Uluwatu (Bali), designed by WOHA (Singapore).

by cadbalear.wordpress.com

– Best building of education: School of the Arts (Singapore), designed by WOHA (Singapore).

by news.architecture.sk

– Commercial best building: Yamaha Ginza (Japan), designed by Nikken Sekkei Ltd. (Japan).

by e-architect.co.uk

– Best building of branches: Vali-Asr Agent Office Building (Iran), designed by Kelvan (Iran).

by archdaily.com

– Better private property: “To Forest for to Moon Dazzler” (Costa Rica), designed by Benjamin García Saxe Architect (UK).

by e-architect.co.uk

– Sport best building: Soccer City, National Stadium “The Meeting Pot” (Suráftrica), designed by Boogertman+Partners.

by e-architect.co.uk

– Best building of housing: The Pinnacle @ Duxton (Singapore), designed by ARC Studio Architecture + Urbanism (Singapore).

by e-architect.co.uk

+ article is published in construarea.com

[:]

R-evolución Coruña

28

[:es]

Tres décadas a lo sumo, incluso mucho menos en buena parte de los casos, han transcurrido entre estas parejas de fotografías con las que Xosé Castro rescata la memoria reciente de la ciudad. En el Kiosco Alfonso y hasta el próximo 9 de enero pueden encontrarse y contemplarse casi trescientos ejemplos más para el juego de las comparaciones. Son espacios urbanos transformados, con mayor o menor acierto, por la mano del hombre, que ha ido construyendo otra Coruña en lugares donde incluso no había ciudad. Desde 1980, fecha de las instantáneas más antiguas, se han levantado barrios enteros, abierto carreteras y calles, izado viviendas y acomodado parques y plazas en un tejido urbano constreñido por los 37,6 kilómetros de una península creciente en proyectos y escasa en suelo. Un lugar para vivir que, en muchos casos, desconocía sus propias capacidades y se ha transformado en urbanizaciones hoy integradas en un día a día que, a fuerza de rutina, ha ido diluyendo en el recuerdo un pasado no tan lejano.

Labañou 1988 | Xosé Castro

[…]

rosa dominguez

+articulo publicado en lavozdegalicia.es

+ galeria

[:gl]

Tres décadas como máximo, incluso moito menos en boa parte dos casos, transcorreron entre estas parellas de fotografías coas que Xosé Castro rescata a memoria recente da cidade. No Quiosco Alfonso e ata o vindeiro 9 de xaneiro poden encontrarse e contemplarse case trescentos exemplos máis para o xogo das comparacións. Son espazos urbanos transformados, con maior ou menor acerto, pola man do home, que foi construíndo outra Coruña en lugar onde incluso non había cidade. Desde 1980, data das instantáneas máis antigas, erguéronse barrios enteiros, abertas estradas e rúas, izadas vivendas e acomodados parques e prazas nun tecido urbano constrinxido polos 37,6 quilómetros dunha península crecente en proxectos e escasa en solo. Un lugar para vivir que, en moitos casos, descoñecía as súas propias capacidades e transformouse en urbanizacións hoxe integradas nun día a día que, a forza de rutina, foi diluíndo no recordo un pasado non tan afastado.

Labañou 1988 | Xosé Castro

[…]

rosa dominguez

+ artigo publicado en lavozdegalicia.es

+ galeria

[:en]

Three decades to it sum, even far less to a great extent of cases, have passed between these photograph couples with which Xosé Castro rescues the recent report of the city. In the Kiosk Alfonso and until 9 January can find and almost contemplate three hundred examples more for the game of the comparisons. They are urban spaces transformed, with great or smaller wisdom, for the hand of the man, that it has gone building another Coruña in places where it had even not city. From 1980, date of the instantaneous ones older, entire neighbourhoods have been lifted, open roads and streets, triced housing and well-off parks and squares in an urban constrained fabric for 37.6 kilometres of an increasing peninsula in projects and scant in floor. A place to live that, in many cases, not knew its own skills and has been transformed in today comprehensive urbanisations in a day by day that, by routine, has gone diluting in the memory a past not so distant.

Labañou 1988 | Xosé Castro

[…]

rosa dominguez

+article is published in lavozdegalicia.es

+ galery

[:]

[:es]Mathias Klotz, premio internacional Green Good Design 2010[:gl]Mathias Klotz, premio internacional Green Good Design 2010[:en]Mathias Klotz, Green Good Design 2010 International Award[:]

33

[:es]

Al destacado arquitecto Mathias Klotz, se le ha otorgado el premio internacional Green Good Design 2010 por su obra (actualmente en construcción) Centro de Extención y Biblioteca de la Universidad Diego Portales. Klotz, decano de la Facultad de Arquitectura, Arte y Diseño de la UDP, destacó con su obra entre un centenar de propuestas en competencia, de distintos países (alrededor de 40) y en conjunto a los otros finalistas, su obra será expuesta en Abril del 2011 durante la conferencia de medio ambiente que se llevará a cabo en la ciudad de Hamburgo, Alemania.

por mathias klotz

El Green Good Design, es una edición especial del prestigioso Good Design, el premio internacional de arquitectura con más tradición en el mundo. Esta nueva versión, que se entrega por segunda vez,  busca hacer hincapié en la importancia del diseño sustentable, desarrollar un programa de sensibilización sobre el tema y destacar el trabajo de quienes, en distintos ámbitos del diseño y la arquitectura, están preocupados por el cuidado y desarrollo responsable del entorno.

[…]

alejandro concha

+ articulo publicado en plataformadearquitectura.cl[:gl]

Ao destacado arquitecto Mathias Klotz, se lle outorgou o premio internacional Green Good Design 2010 pola súa obra (actualmente en construción) Centro de Extención e Biblioteca da Universidade Diego Portales. Klotz, decano da Facultade de Arquitectura, Arte e Deseño da UDP, destacou coa súa obra entre un centenar de propostas en competencia, de distintos países (arredor de 40) e en conxunto aos outros finalistas, a súa obra será exposta en Abril do 2011 durante a conferencia de medio ambiente que se levará a cabo na cidade de Hamburgo, Alemaña.

por mathias klotz

O Green Good Design, é unha edición especial do prestixioso Good Design, o premio internacional de arquitectura con máis tradición no mundo. Esta nova versión, que se entrega por segunda vez, busca facer fincapé na importancia do deseño sustentable, desenvolver un programa de sensibilización sobre o tema e destacar o traballo de quen, en distintos ámbitos do deseño e a arquitectura, están preocupados polo coidado e desenvolvemento responsable do medio.

[…]

alejandro concha

+ artigo publicado en plataformadearquitectura.cl[:en]

To the outstanding architect Mathias Klotz, has him to him awarded the international prize Green Good Design 2010 for its work (currently under construction) Centre of Extención and Library of the University Diego Portales. Klotz, dean of the Faculty of Architecture, Art and Design of the UDP, emphasised with its work between about a hundred proposals in responsibility, of different countries (around 40) and overall to the other finalists, its work will be exhibited in April of 2011 during the conference of environment that it will am carried out in the city of Hamburg, Germany.

by mathias klotz

The Green Good Design, is a special edition of the prestigious one Good Design, the international prize of architecture with more tradition in the world. This new version, that is delivered for the second time, seeks to emphasise in the importance of the design sustentable, to develop an awareness programme on the topic and to emphasise the work of who, in different fields of the design and the architecture, are worried for the care and development person responsible for the environment.

[…]

alejandro concha

+ article is published in plataformadearquitectura.cl[:]

[:es]Agradecimientos PKN Coruña vol.3[:gl]Agradecementos PKN Coruña vol.3[:en]Gratitudes PKN Coruña vol.3[:]

30

[:es]

Desde lasonceymedia [Borja López Cotelo+Maria Olmo Béjar] queremos agradecer a todos los ponentes de Pecha Kucha Night Coruña vol.3 la noche que nos habéis ofrecido el pasado 5 de Noviembre. Gracias a Héctor, Antonio, Fermín, Rocío, María José, a Carlos, Guille, Carlos y Carlos, David y Rebeca. Gracias por seguir demostrando que en esta ciudad se hacen cosas, y que hay gente dispuesta a contarlas.

Queremos, por otro lado, disculparnos ante todos aquellos que no habéis podido entrar, y os pedimos que seáis conscientes del esfuerzo que supone organizar un evento de este tipo con presupuesto cero y un nulo apoyo institucional, que se hizo especialmente evidente en esta tercera edición. Ya estamos trabajando en Pecha Kucha Night Coruña vol.4, y esta vez esperamos encontrar un lugar en el que quepamos todos.

Asimismo, queremos agradecer a los que sí habéis asistido vuestro extraordinario civismo, en una noche en la que el aforo real de la sala fue ampliamente superado.

Por último, queremos dar también las gracias al pub 14!, que nos sigue apoyando, a Alberto Alonso, a Xabier Barral y a Iván Casal, que desde la primera edición cubre el evento con sus fotos.

Os esperamos a todos en Pecha Kucha Coruña vol.4!

Borja López Cotelo+Maria Olmo Béjar

[:gl]

Desde lasonceymedia [Borja López Cotelo+Maria Olmo Béjar] queremos agradecer a todos os relatores de Pecha Kucha Night Coruña vol.3 a noite que nos ofrecestes o pasado 5 de Novembro. Grazas a Héctor, Antonio, Fermín, Rocío, María José, a Carlos, Guille, Carlos e Carlos, David e Rebeca. Grazas por seguir demostrando que nesta cidade se fan cousas, e que hai xente disposta a contaras.

Queremos, doutra banda, desculparnos ante todos aqueles que non puidestes entrar, e pedímosvos que sexades conscientes do esforzo que supón organizar un evento deste tipo con orzamento cero e un nulo apoio institucional, que se fixo especialmente evidente nesta terceira edición. Xa estamos traballando en Pecha Kucha Night Coruña vol.4, e esta vez esperamos encontrar un lugar en que caibamos todos.

Así mesmo, queremos agradecer a que si asististes o voso extraordinario civismo, nunha noite en que o aforamento real da sala foi amplamente superado.

Por último, queremos dar tamén as grazas ao pub 14!, que nos segue apoiando, a Alberto Alonso, a Xabier Barral e a Iván Casal, que desde a primeira edición cobre o evento coas súas fotos.

Esperámosvos a todos en Pecha Kucha Coruña vol.4!

Borja López Cotelo+Maria Olmo Béjar

[:en]From lasonceymedia [Borja López Cotelo+Maria Olmo Béjar] want to thank to all speakers of Pecha Kucha Night Coruña vol.3 the night that you have offered us on 5 November. Thanks to Héctor, Antonio, Fermín, Rocío, María José, to Carlos, Guille, Carlos and Carlos, David and Rebeca. Thank you for following demonstrating that in this city things are done, and that there are people prepared to tell them.

We want, on the other hand, to excuse us before all the that you have not been able to enter, and you request that you are aware of the effort that it supposes to organise an event of this kind with budget zero and a null institutional support, that was made especially evident in this third edition. We are already working in Pecha Kucha Night Coruña vol.4, and this time expect to find a place in which fit all.

Likewise, we want to thank to those which yes have attended your extraordinary community spirit, in a night in which the actual seating capacity of the room was broadly overcome.

Lastly, we want give also the thanks to the pub 14!, that us still supports, to Alberto Alonso, to Xabier Barral and to Iván Casal, that from the first edition covers the event with its photos.

You expect all in Pecha Kucha Coruña vol.4!

Borja López Cotelo+Maria Olmo Béjar[:]

Hasta cuando | Alberto Alonso Oro

1.581

Día tras día, la prensa nos ofrece noticias sobre las ilegalidades urbanísticas que se han cometido, en Galicia.  Ya sabemos que es un tema que los arquitectos tratamos de obviar pero es una realidad que tenemos y que debemos poner solución ya que en menor o mayor medida somos participes de la situación. Hoy nos centraremos en la referidas a vivienda, donde a mi entender las irregularidades son más flagrantes y bochornosas en la mayoría de los casos.

Las preguntas más recurrentes serían:

¿Quién es el culpable o culpables?

¿Quién debe asumir responsabilidades?

¿Es ético legalizar con los nuevos planes obras fraudulentas?

¿Qué debemos hacer con esas construcciones?

Es evidente que tanto las respuestas como las soluciones no son fáciles ya que afectan a muchos agentes y sobre todo el gran perjudicado es el usuario final, que al fin y al cabo la persona que ha realizado el desembolso económico. Por otro lado cabe preguntar el porqué de tantos “controles” y “agencias de control” si después llegamos a estas situaciones.

Evidentemente hay muchísimos ejemplos pero os dejo aquí las últimas y más candentes, noticias desde el relato desgarrador de una propietaria, que construyó su vivienda sabiendo perfectamente que era ilegal, casos de irregularidades que los nuevos planeamientos han asumido, hasta casos que llevan más de 10 dilatándose en los tribunales a la espera de resolución o que se han fallado pero la sentencia no se ha ejecutado.

1. Un juez emplaza a la dueña de una casa en la costa de Sanxenxo a que derribe su hogar

Un juez de Pontevedra aplazó ayer in extremis la demolición de una vivienda ilegal ubicada en la costa de Sanxenxo, a pie de la playa de Pragueira. El juzgado emplazó a la propietaria de la casa a que sea ella misma la que se encargue de derribar el inmueble. La dueña reconoció que su vivienda era ilegal, «al igual que otras muchas de esta misma zona». La situación fue tensa, hasta tal punto que la piqueta estaba con los motores en marcha y lista para derribar la casa, una estructura de madera de 100 metros cuadrados. «No voy a dejar que me tiren mi casa, y si lo hacen será conmigo dentro», afirmó la dueña de la propiedad, María José Barreiro. «Sé que estoy fuera de la ley -agregó entre lágrimas-, pero no estoy sola».

por Ramón Leiro

[…] + artículo publicado en lavozdegalicia.es

2. Finca do Conde, depende de la elaboración de un nuevo planteamiento

Integrado por dos torres y un centro comercial, sobre este complejo pesa una orden de derribo por no ajustarse al anterior Plan Xeral de Urbanismo. Los propietarios solicitaron una licencia conforme al nuevo plan de ordenación, que ha sido denegada por el Concello. La Gerencia de Urbanismo ha dado una moratoria a las licencias mientras elabora un nuevo planeamiento para ese ámbito.

por la voz de galicia

[…] + artículo publicado en lavozdegalicia.es

3. O Piricoto, a la espera de la respuesta judicial para salvarse. Vigo

Sobre el edificio de O Piricoto o Colina de Castrelos, con más de un centenar de vecinos, pesa una orden de derribo por no ajustarse al entorno paisajístico del parque de Castrelos. El Concello ha enviado al Tribunal Superior de Xustiza de Galicia una propuesta para derribar una pequeña parte, eliminar altura en el bajo cubierta y plantar árboles. De momento no ha obtenido respuesta.

por la vozdegalicia.es

[…] + artículo publicado en lavozdegalicia.es

4. La Justicia da diez días al Concello de Vigo para derribar cinco apartoteles

El Tribunal Superior de Xustiza de Galicia ha enviado una notificación al Concello de Vigo para que en el plazo de diez días ejecute la demolición de cinco bloques de apartoteles construidos en la playa de Samil. Contra la resolución cabe recurso de súplica para salvar los 180 apartamentos, aunque no todos están habitados en la actualidad. El gerente de Urbanismo de Vigo, José Manuel Mariño, explicó ayer que el nuevo Plan General de Urbanismo de Vigo, que ha permitido legalizar otros dos inmuebles con órdenes de derribo, no contempla el uso residencial para esa zona, por lo que no sería legalizable. Sin embargo, no aclaró si se va a derribar o no la construcción. «Esperamos a que nos digan cómo tenemos que actuar, se quiere dar cumplimiento a la normativa urbanística», añadió.

Fotografía: Gustavo Rivas

[…] + artículo publicado en lavozdegalicia.es

Estos son sólo algunos de los ejemplos que nos podemos encontrar en la prensa a día de hoy, pero es seguro que existen otros y aún mucho mas graves. Veremos cómo desarrollan estos casos en el futuro.

Alberto Alonso Oro, Arquitecto
A Coruña, noviembre 2010

e n g a w a # 03

48

[:es]

Este espacio nace por la necesidad de escribir que tienen los amigos invisibles, localizados en diferentes puntos del planeta. El tema de cada número parte de una imagen elegida individualmente y en silencio por un integrante de Engawa, el resto la desconocen. Esta acción, en sí misma, evita hablar de lo que todos hablan y permite el azar propio de una conversación.

por toño adler

La ruina · Rubén Páez

Dibujar el paso del tiempo · Javier de las Heras Solé

Territorio desconocido · Jaume Prat

Réquiem · Pablo Twose

Kerepesi temetö, recuerdos bajo las losas · Rebecca Muttel

Flores muertas · Eduardo Almalé

+ engawa[:gl]

Este espazo nace pola necesidade de escribir que teñen os amigos invisibles, localizados en diferentes puntos do planeta. O tema de cada número parte dunha imaxe elixida individualmente e en silencio por un integrante de Engawa, o resto descoñécena. Esta acción, en si mesma, evita falar do que todos falan e permite o azar propio dunha conversación.

por toño adler

A ruína · Rubén Páez

Debuxar o paso do tempo · Javier de las Heras Solé

Territorio descoñecido · Jaume Prat

Réquiem · Pablo Twose

Kerepesi temetö, recordos baixos as lousas · Rebecca Muttel

Flores mortas · Eduardo Almalé

+ engawa

[:en]

This space is born for the need of writing that they have invisible friends, located in different points of the planet. The topic of each number starts from a chosen image individually and in silence for a member of Engawa, the rest not know it. This action, in herself, avoids to talk of which all talk and it allows the chance specific to a conversation.

by toño adler

The ruin · Rubén Páez

To draw the march of time · Javier de las Heras Solé

Uncharted water · Jaume Prat

Requiem · Pablo Twose

Kerepesi temetö, low memories flagstones · Rebecca Muttel

Flores dead · Eduardo Almalé

+ engawa

[:]

[:es]Premios Lux[:gl]Premios Lux[:en]Lux Award[:]

21

[:es]

La Asociación de Fotógrafos Profesionales de España (AFP) entregó el pasado jueves en Barcelona los Premios Lux, que van por la décimo octava edición, con un compostelano entre los galardonados, Fuco Reyes , y además por partida doble. Fuco mereció el Lux Oro en el apartado de trabajos fotográficos industriales, y el Lux Bronce en el de interiorismo y decoración. El jurado no lo tuvo nada fácil, porque al certamen, el de mayor prestigio en el ámbito de la fotografía profesional estatal, se presentaron 1.400 obras de todo el estado. La AFP concede cada año 40 galardones en doce categorías, en cada una de las cuales otorga el Lux de oro, de plata y de bronce, además de distinguir a diecinueve finalistas. Exposición con fines benéficos. La Asociación Galega de Arte e Cultura (Agaec) promueve una muestra colectiva con la obra de más de 35 artistas plásticos que donan sus obras con el objetivo de recaudar fondos en favor de entidades que trabajan con personas con discapacidades psíquicas, entre ellas la asociación compostelana Fonte da Virxe. La exposición, que se inauguró a última hora de la tarde de ayer en la sede de la Fundación Araguaney, reúne a pintores, fotógrafos y escultores, en su mayoría socios de Agaec y artistas locales.

por ivan castelo

[…]

concha pino

+ articulo publicado en lavozdegalicia.es[:gl]

A Asociación de Fotógrafos Profesionais de España (AFP) entregou o pasado xoves en Barcelona os Premios Lux, que van polo décimo oitava edición, cun compostelán entre os galardoados, Fuco Reis, e ademais por partida dobre. Fuco mereceu o Lux Ouro no apartado de traballos fotográficos industriais, e o Lux Bronce no de interiorismo e decoración. O xurado non tivoo nada doada, porque ao certame, o de maior prestixio no ámbito da fotografía profesional estatal, presentáronse 1.400 obras de todo o estado. A AFP concede cada ano 40 galardóns en doce categorías, en cada unha das que outorga o Lux de ouro, de prata e de bronce, ademais de distinguir a dezanove finalistas. Exposición con fins benéficas. A Asociación Galega de Arte e Cultura (Agaec) promove unha mostra colectiva coa obra de máis de 35 artistas plásticos que doan as súas obras co obxectivo de recadar fondos en favor de entidades que traballan con persoas con discapacidades psíquicas, entre elas a asociación compostelá Fonte dá Virxe. A exposición, que se inaugurou a última hora da tarde de onte na sede da Fundación Araguaney, reúne pintores, fotógrafos e escultores, na súa maioría socios de Agaec e artistas locais.

por ivan castelo

[…]

concha pino

+ artigo publicado en lavozdegalicia.es[:en]

The Association of Professional Photographers of Spain (AFP) delivered last Thursday in Barcelona Prizes Lux, that they go for the eighteenth edition, with a from Santiago de Compostela among award winners, Fuco King and the Queen, and also for double-entry bookkeeping. Fuco deserved the Lux Gold in the section of industrial photographic works, and the Lux Bronze in that one of interior design and decoration. The jury did not have it nothing easy, because to the contest, that one of great prestige in the field of the state professional photography, works were presented 1,400 of all the state. The AFP grants every year 40 awards in twelve categories, in each of the which gives the Lux golden, of silver and bronze, in addition to to distinguish to nineteen finalists. Exhibition with charitable purposes. The Association Galega of Art and Culture (Agaec) promotes one shows collective exhibition with the work of more than 35 plastic artists that donate its works with the aim of to collect funds in favour of companies that they work with people with mental disabilities, between them the association from Santiago de Compostela Fonte gives Virxe. The exhibition, that was inaugurated at the last moment in the afternoon of yesterday in the headquarters of the Fundación Araguaney, it gathers to painters, photographers and sculptresses, mostly members of Agaec and local artists.

by ivan castelo

[…]

concha pino

+ article is published in lavozdegalicia.es[:]

[:es]Premio Santiago de Compostela de Cooperación Urbana 2010[:gl]Premio Santiago de Compostela de Cooperación Urbana 2010[:en]Santiago de Compostela de Cooperación Urbana 2010 Award[:]

25

[:es]

La ciudad colombiana de Medellín se hizo ayer con el Premio Santiago de Compostela de Cooperación Urbana con un proyecto de recuperación de parte del cinturón verde de la ciudad, en una zona en la que un alud de tierra provocó en 1987 la destrucción de un barrio entero y la muerte de más de quinientas personas. El programa del parque Santo Villatina se alzó con el reconocimiento del jurado de este premio, que promueve el Consorcio de Santiago, entre los 33 presentados a esta edición.

por ambienteplay.com

El proyecto consiste en la creación de un parque con vocación ecológica para la consolidación urbana de esta zona perimetral en la que la ciudad se encuentra con la naturaleza que la rodea. Como parte de ese conjunto, y dentro de ese proyecto, se plantea la construcción de un edificio destinado a espacio de encuentro y recogimiento de la comunidad. Precisamente, ese edificio será el destinatario de la cuantía del premio, 180.000 euros, que cubrirán el 80% de su coste. El edificio tendrá 248 metros cuadrados y se engloba en una iniciativa promovida por la alcaldía de Medellín, la segunda ciudad de Colombia, con más de dos millones de habitantes, para crear un parque público de 18.000 metros cuadrados.

[…]

+ articulo publicado en lavozdegalicia.es

[:gl]

A cidade colombiana de Medellín fixose onte co Premio Santiago de Compostela de Cooperación Urbana cun proxecto de recuperación de parte do cinto verde da cidade, nunha zona en que un alude de terra provocou en 1987 a destrución dun barrio enteiro e a morte de máis de cincocentas persoas. O programa do parque Santo Villatina alzouse co recoñecemento do xurado deste premio, que promove o Consorcio de Santiago, entre os 33 presentados a esta edición.

por ambienteplay.com

O proxecto consiste na creación dun parque con vocación ecolóxica para a consolidación urbana desta zona perimetral en que a cidade se encontra coa natureza que a rodea. Como parte dese conxunto, e dentro dese proxecto, própónse a construción dun edificio destinado a espazo de encontro e recogimiento da comunidade. Precisamente, ese edificio será o destinatario da contía do premio, 180.000 euros, que cubrirán o 80% do seu custo. O edificio terá 248 metros cadrados e englóbase nunha iniciativa promovida pola alcaldía de Medellín, a segunda cidade de Colombia, con máis de dous millóns de habitantes, para crear un parque público de 18.000 metros cadrados.

[…]

+ artigo publicado en lavozdegalicia.es[:en]

The Colombian city of Medellín was made yesterday with the Prize Santiago de Compostela of Cooperation Urbana with a project of recovery from the green belt of the city, in an area in which an avalanche of earth caused in 1987 the destruction of an entire neighbourhood and the death of more than five hundred people. The programme of the Saint park Villatina was raised with the recognition of the jury of this prize, that it promotes Santiago’s Consortium, between 33 submitted to this edition.

by ambienteplay.com

The project consists of the creation of a park with ecological vocation for the urban consolidation of this area perimetral in which the city is found with the nature that it surrounds it. As part of that group, and within that project, the construction of a building is posed set aside for space of meeting and recogimiento of the community. Precisely, that building will be the recipient of the prize’s amount, 180,000 euros, that they will cover 80% of its cost. The building will have 248 square metres and is included in a promoted initiative for the mayoralty of Medellín, the second city from Colombia, with more than two million inhabitants, to create a public park of 18,000 square metres.

[…]

+ article is published in lavozdegalicia.es[:]