InicioartículosArquitecturas en el Límite | Íñigo García OdiagaArquitecturas no Límite | Íñigo...

[:es]Arquitecturas en el Límite | Íñigo García Odiaga[:gl]Arquitecturas no Límite | Íñigo García Odiaga[:en]Architectures in the Limit | Íñigo García Odiaga[:]

[:es]

Arquitecturas en el Límite | Íñigo García Odiaga
La Carretera Turística Nacional de Senja, Noruega

El paisaje se ha convertido en los últimos años en un término extremadamente complejo, al que diferentes campos de estudio se acercan desde diferentes perspectivas. A la sociología, el arte o la geografía se les suma la arquitectura, disciplinas que buscan en el paisaje su contexto, su campo de juego. Pero también la economía o el turismo buscan en el paisaje una materia prima a explotar.

Nadie discute el valor que el paisaje aglutina, en algunas ocasiones como un elemento característico de una identidad, en otras ocasiones como un valor naturalístico o tal vez como un valor económico si se trata de un paisaje modelado al gusto de la explotación agrícola y cuya característica principal es esta precisamente. Pero el paisaje puede ser también un legado, una idea idílica de la naturaleza que nos rodea, una expresión de la fuerza natural y de su armonía.

Arquitecturas en el Límite | Íñigo García Odiaga
La Carretera Turística Nacional de Senja, Noruega

Puede que sea precisamente esta ilusión de perfección la que lo arruine y es que allí donde hay un paisaje idílico aparece antes que cualquier otra preocupación la necesidad humana de poseerlo. Apropiarse del paisaje mediante su contemplación parece ser un impulso irrefrenable que se antepone, no en pocas ocasiones, incluso a su protección, mantenimiento o cuidado.

Sin lugar a dudas en una sociedad saturada ya por el poder mediático de lo ecológico, incluso el turismo, el ocio, y su actividad económica asociada están buscando nuevas ofertas de perfil eco. Explotar el paisaje es posible, se da al visitante la posibilidad de acceder y capturar la naturaleza mientras éste desembolsa parte de sus ahorros en el sector turístico local.

Arquitecturas en el Límite | Íñigo García Odiaga
Paseo en Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega | Reiulf Ramstad Architects

En cambio en este proceso aparentemente inmaculado aparece una contradicción instantánea y es que para facilitar el acceso del turista a una naturaleza salvaje, hay que domesticarla primero. Construir accesos, miradores, puestos de observación, servicios y cómo no, parkings que permitan al visitante acceder en su coche hasta el borde de la catarata más inhóspita.

La arquitectura tiene aquí el reto de proponer soluciones, de mantener el equilibrio, de plantear proyectos en los que la construcción sea delicada, reversible, es decir que se pueda desmontar sin dejar rastro. Una arquitectura en definitiva de perfil light, en la que la sencillez, la liviandad y su propia desaparición y falta de presencia frente al espectáculo del marco natural se hace obligatoria.

Noruega tiene un territorio con un paisaje natural excepcional, al que se le añaden unas condiciones meteorológicas extremas durante el invierno, lo que hace que únicamente sea accesible durante los meses veraniegos, reforzando aún más la idea de disfrutar de la naturaleza durante las vacaciones.

En el año 2005 se inició la construcción de las Rutas Nacionales de Turismo, un proyecto que pretende comercializar 18 rutas por el norte del país, que están siendo dotadas de puntos de interés, es decir de pequeñas actuaciones arquitectónicas, que complementan las antiguas carreteras con servicios, miradores o paseos. (www.turistveg.no)

Dentro de este plan que se espera finalice en el año 2012 se han realizado ya un gran número de actuaciones, todas ellas bajo la convocatoria de un concurso arquitectónico previo, para buscar la mejor solución posible al enclave concreto.

Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega Reiulf Ramstad Architects 4
Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega | Reiulf Ramstad Architects

Uno de los proyectos más representativos de los realizados dentro de este plan es el ejecutado por Jensen & Skodvin sobre la cascada de un río en Gudbrandsjuvet. La plataforma del mirador principal está construida con láminas de acero de 25 mm cortadas mediante un láser, que se prefabricaron en un taller durante los meses de invierno para posarlas en el lugar cuando el tiempo lo permitiese.

La ligereza del plano metálico y su sencillez contrasta con la violencia geométrica de las rocas de la garganta así como con el estruendo del curso de agua. La barandilla que protege a los visitantes esta formada por pequeñas barras de acero continuas que mediante una pequeña inclinación hacia el interior garantizan la seguridad a la vez que no cortan la sensación de estar flotando sobre el arroyo de montaña.

Otro proyecto destacable dentro del plan de rutas turísticas es la realizada por Code Arkitektur en la ruta que discurre por Senja. Senja es una isla en el norte de Noruega y el proyecto se encuentra en la punta de una península entre dos fiordos. La espectacular vista del mar del norte se enfrenta a los picos y acantilados del monte Okshornan.

El proyecto comienza en un pequeño aparcamiento, junto al viario. Las barandillas de madera que arrancan desde el aparcamiento delimitan toda la intervención cuyo uso esta limitado exclusivamente al verano.

Gudbrandsjuvet by Jensen & Skodvin
Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin

A partir de ahí una estructura de 80m de largo se abre paso hacia un área de picnic, que se encuentra en las rocas costeras. La primera estructura es una rampa de hormigón que siguiendo la pendiente del terreno une la carretera y las rocas costeras. Desde allí, la estructura continua en una serpenteante pasarela de madera, que zigzagueando flota sobre las rocas.

La pasarela y sus barandillas formalizan una geometría irregular que es un eco de la forma en que se asienta la estructura sobre ese tipo de terreno. El puente termina en una pequeña área de picnic realizada con un hormigón tratado de color gris que reproduce el tono de las rocas y que parece un corte de la roca original.

Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin
Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin

Dentro de las mismas premisas que presentan estos proyectos se encuentra la llamada pasarela de Mompás (de Fernando Ruiz de la Casa) que se pretende construir sobre los acantilados del monte Ulía en Donostia y que pretende rematar el paseo de la explanada de Sagües. Como en los casos anteriores la clave estará en el cuidado del proyecto que comenzará a construirse el año que viene, ya que adueñarse del paisaje, en el caso de que haya que hacerlo, no puede suponer en ningún caso deteriorarlo o acabar con sus valores.

Pasarela de Mompás, monte Ulía en Donostia
Pasarela de Mompás, monte Ulía en Donostia

íñigo garcía odiaga. arquitecto
san sebastián. noviembre 2010

Publicado en MUGALARI 10.11.19

[:en]

Senja’s Tourist National Road, Norway

The landscape has turned into the last years in an extremely complex term, to the that different fields of study approach from different perspectives. To the sociology, the art or the geography adds them  the architecture, disciplines that look for in the landscape his context, his field of game. But also the economy or the tourism look for in the landscape a prime matter to explode.

Anybody argues the value that the landscape agglutinates, in some occasions like a characteristic element of an identity, in other occasions like a value naturalístico or maybe like an economic value if it treats  of a landscape modelado to the taste of the agricultural exploitation and whose main characteristic is this precisely. But the landscape can be also a bequeathed, an idea idílica of the nature that surrounds us, an expression of the natural strength and of his harmony.

Senja’s Tourist National Road, Norway

It can that it was precisely this illusion of perfection the one who ruin it and is that there where there is a landscape idílico appears before that any another worry the human need to possess it. Apropiarse Of the landscape by means of his contemplation seems to be an impulse irrefrenable that  antepone, no in few occasions, even to his protection, maintenance or care.

Without place to doubts in a saturated society already by the power mediático of the ecological, even the tourism, the leisure, and his economic activity associated are looking for new offers of profile echo. Explode the landscape is possible, gives  to the visitor the possibility to access and capture the nature while this disburses part of his savings in the tourist sector venue.

Walk in Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega | Reiulf Ramstad Architects

On the other hand in this seemingly immaculate process an instantaneous contradiction appears and is that to facilitate the access of the tourist to a wild nature, it is necessary to domesticate her first. To construct accesses, viewing-points put of observation, services and how not, parkings that they allow to the visitor to accede in his car up to the edge of the most inhospitable cataract.

The architecture has here the challenge of proposing solutions, of supporting the balance, of raising projects in which the construction is delicate, reversible, that is to say that could dismount without leaving track. An architecture definitively of profile light, in that the simplicity, the looseness and his own disappearance and lack of presence opposite to the spectacle of the natural frame becomes obligatory.

Norway has a territory with a natural exceptional landscape, to which him add a few meteorological extreme conditions during the winter, which does that only it is accessible during the summer months, reinforcing furthermore the idea of enjoying the nature during the vacations.

In the year 2005 there began the construction of the National Routes of Tourism, a project that tries to commercialize 18 routes in the north of the country, which they are being provided with points of interest, that is to say with small architectural actions, which complement the former roads with services, viewing-points or walks. (www.turistveg.no)

Inside this plan that is waited finish in the year 2012 there have been realized already a great number of actions, all of them under the summons of an architectural previous contest, to look for the best possible solution to the concrete enclave.

Walk in Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega | Reiulf Ramstad Architects

One of the most representative projects of the realized ones inside this plan is the executed one for Jensen & Skodvin on the waterfall of a river in Gudbrandsjuvet. The platform of the principal viewing-point is constructed by sheets of steel of 25 mm cut by means of a laser, which were prefabricated in a workshop during the winters months to put them in the place when the time was allowing it.

The lightness of the metallic plane and his simplicity contrasts with the geometric violence of the rocks of the throat as well as with the uproar of the water course. The rail that protects the visitors this one formed by small constant bars from steel that by means of a small inclination towards the interior there guarantee the safety simultaneously that do not cut the sensation of being floating on the creek of mountain.

Another prominent project inside the plan of tourist routes is the realized one for  Code Arkitektur in the route that passes for Senja. Senja is an island in the north of Norway and the project is in the top of a peninsula between two fiords. The spectacular sight of the sea of the north faces the beaks and cliffs of the mount Okshornan.

The project begins in a small parking, together with the viario. The rails of wood that start from the parking delimit the whole intervention which use this one limited exclusively to the summer.

Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin

From there a structure of 80m of length way is made towards an area of picnic, which one finds in the coastal rocks. The first structure is a ramp of concrete that following the slope of the area joins the road and the coastal rocks. From there, the structure continues in a serpenteante gangplank of wood, that zigzagging floats on the rocks.

The gangplank and his rails formalize an irregular geometry that is an echo of the form in which one agrees the structure on this type of area. The bridge ends in a small area of picnic realized with a concrete treated about gray color that reproduces the tone of the rocks and that looks like a cut of the original rock.

Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin

Inside the same premises that present these projects one finds Mompás’s so called gangplank that is tried to construct on the cliffs of the mount Ulía in Donostia and that tries to finish off the walk of Sagües’s esplanade. Since in the previous cases the key will be in the care of the project that will begin to be constructed the year that comes, since to take possession of the landscape, in case it is necessary to do it, it cannot suppose in any case spoiling or finishing with his values.

Mompás’s gangplank, mount Ulía in Donostia

íñigo garcía odiaga. architect

san sebastián. november 2010

It´s published in MUGALARI 10.11.19

[:gl]

A Carretera Turística Nacional de Senja, Noruega

A paisaxe converteuse nos últimos anos nun termo extremadamente complexo, ao que diferentes campos de estudo achéganse desde diferentes perspectivas. Á sociología, a arte ou a xeografía súmaselles a arquitectura, disciplinas que buscan na paisaxe o seu contexto, o seu campo de xogo. Pero tamén a economía ou o turismo buscan na paisaxe unha materia prima a explotar.

Ninguén discute o valor que a paisaxe aglutina, nalgunhas ocasións como un elemento característico dunha identidade, noutras ocasións como un valor naturalístico ou talvez como un valor económico se se trata dunha paisaxe modelada ao gusto da explotación agrícola e cuxa característica principal é esta precisamente. Pero a paisaxe pode ser tamén un legado, unha idea idílica da natureza que nos rodea, unha expresión da forza natural e da súa harmonía.

La Carretera Turística Nacional de Senja, Noruega

Poida que sexa precisamente esta ilusión de perfección a que o arruíne e é que alí onde hai unha paisaxe idílico aparece antes que calquera outra preocupación a necesidade humana de posuílo. Apropiarse da paisaxe mediante a súa contemplación parece ser un impulso irrefreable que se antepón, non en poucas ocasións, mesmo á súa protección, mantemento ou coidado.

Sen dúbida nunha sociedade saturada xa polo poder mediático do ecolóxico, incluso o turismo, o lecer, e a súa actividade económica asociada están a buscar novas ofertas de perfil eco. Explotar a paisaxe é posible, dáse ao visitante a posibilidade de acceder e capturar a natureza mentres este desembolsa parte dos seus aforros no sector turístico local.

Paseo en Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega | Reiulf Ramstad Architects

En cambio neste proceso aparentemente inmaculado aparece unha contradición instantánea e é que para facilitar o acceso do turista a unha natureza salvaxe, hai que domesticala primeiro. Construír accesos, miradoiros, postos de observación, servizos e como, non parkings que permita ao visitante acceder no seu coche ata o bordo da catarata máis inhóspita.

A arquitectura ten aquí o reto de propoñer solucións, de manter o equilibrio, de formular proxectos nos que a construción sexa delicada, reversible, é dicir que se poida desmontar sen deixar rastro. Unha arquitectura en definitiva de perfil light, na que a sinxeleza, a liviandad e a súa propia desaparición e falta de presenza fronte ao espectáculo do marco natural se fai obrigatoria.

Noruega ten un territorio cunha paisaxe natural excepcional, ao que se lle engaden unhas condicións meteorolóxicas extremas durante o inverno, o que fai que unicamente sexa accesible durante os meses estivais, reforzando aínda máis a idea de gozar da natureza durante as vacacións.

No ano 2005 iniciouse a construción das Rutas Nacionais de Turismo, un proxecto que pretende comercializar 18 rutas polo norte do país, que están a ser dotadas de puntos de interese, é dicir de pequenas actuacións arquitectónicas, que complementan as antigas estradas con servizos, miradoiros ou paseos. (www.turistveg.no)

Dentro deste plan que se espera finalice no ano 2012 realizáronse xa un gran número de actuacións, todas elas baixo a convocatoria dun concurso arquitectónico previo, para buscar a mellor solución posible ao enclave concreto.

Romsdalen, Geiranger Fjord, Noruega | Reiulf Ramstad Architects

Un dos proxectos máis representativos dos realizados dentro deste plan é o executado por Jensen & Skodvin sobre a fervenza dun río en Gudbrandsjuvet. A plataforma do miradoiro principal está construída con láminas de aceiro de 25 mm cortadas mediante un láser, que se prefabricar nun taller durante os meses de inverno para pousalas no lugar cando o tempo o permitise.

A lixeireza do plano metálico e a súa sinxeleza contrasta coa violencia xeométrica das rochas da garganta así como co estrondo do curso de auga. A varanda que protexe aos visitantes esta formada por pequenas barras de aceiro continuas que mediante unha pequena inclinación cara ao interior garanten a seguridade á vez que non cortan a sensación de estar a flotar sobre o regueiro de montaña.

Outro proxecto destacable dentro do plan de rutas turísticas é a realizada por Code Arkitektur na ruta que discorre por Senja. Senja é unha illa no norte de Noruega e o proxecto encóntrase na punta dunha península entre dous fiordes. A espectacular vista do mar do norte enfróntase aos picos e acantilados do monte Okshornan.

O proxecto comeza nun pequeno aparcadoiro, xunto ao viario. As varandas de madeira que arrancan dende o aparcadoiro delimitan toda a intervención cuxo uso esta limitado exclusivamente ao verán.

Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin

A partir de aí unha estrutura de 80 m de longo ábrese paso cara a unha área de pícnic, que se encontra nas rochas costeiras. A primeira estrutura é unha rampla de formigón que seguindo a pendente do terreo une a estrada e as rochas costeiras. Dende alí, a estrutura continua nunha serpeante pasarela de madeira, que zigzagueando flota sobre as rochas.

A pasarela e as súas varandas formalizan unha xeometría irregular que é un eco da forma en que se asenta a estrutura sobre ese tipo de terreo. A ponte remata nunha pequena área de pícnic realizada cun formigón tratado de cor gris que reproduce o ton das rochas e que parece un corte da rocha orixinal.

Gudbrandsjuvet | Jensen & Skodvin

Dentro das mesmas premisas que presentan estes proxectos encóntrase a chamada pasarela de Mompás que se pretende construír sobre os acantilados do monte Ulía en Donostia e que pretende rematar o paseo da explanada de Sagües. Como nos casos anteriores a clave estará no coidado do proxecto que comezará a construírse o ano que vén, xa que apoderarse da paisaxe, no caso de que haxa que facelo, non pode supoñer en ningún caso deterioralo ou rematar cos seus valores.

Pasarela de Mompás, monte Ulía en Donostia

íñigo garcía odiaga. arquitecto

san sebastián. novembro 2010

Publicado en MUGALARI 10.11.19

[:]

Íñigo García Odiaga
Íñigo García Odiagahttp://vaumm.com/
Doctor Arquitecto y profesor asociado de Proyectos Arquitectónicos, ETSASS. Editor de NOMU. 1/5 del estudio de arquitectura VAUMM. Vivo en Donosti.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

27 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
27 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS