Inicio Blog Página 171

¿Se puede llamar vivienda a la vivienda actual? | Cristina García-Rosales

Parece una perogrullada esta pregunta, pero veremos que no lo es tanto. La vivienda, morada o habitación, es aquel espacio físico, generalmente un edificio, cuya principal razón de ser será la de ofrecer refugio y descanso, gracias a las habitaciones que ostenta en su interior, a las personas y a todo lo que ellas traerán consigo, como son sus enseres y propiedades personales. Esta definición, encontrada en Internet, me ha proporcionado muchas claves.

La primera: la casa es un espacio físico

Está dentro de un edificio (generalmente). También podría estar dentro de una tienda, de una cabaña, de una cueva, o incluso bajo tierra.

Ofrece refugio, es decir cobija y acoge a las personas y a sus objetos.

Joke Vos. Viviendas Periscopio

Evidentemente la vivienda es mucho más. Y ya lo he comentado en algún otro post. Es aquel lugar intangible que forma parte del ser humano como una extensión de sí. Que sirve para muchas cosas: Para descansar, para pensar, para recibir, (algunos, para ostentar), para charlar, para leer, para crear, para amar, para mirar (por la ventana a veces), para estudiar, educar, sentirse cómodo, gandulear, lavarse y acicalarse, decorar, cocinar, ordenar, desordenar, escuchar música o el canto de los pájaros, no hacer nada, hacer de tu capa un sayo, lamerse las heridas, llorar, reír, telefonear, estar ausente, estar activo, almacenar… y tantos  infinitivos que se relacionan con el hecho de SER.

Planta tipo

Por eso -y sin querer entrar en la historia de las viviendas a lo largo de los siglos en diferentes culturas- me cuestiono la pregunta arriba esbozada. Y me digo ¿no será qué en general estamos copiando tipos (léase tipologías) de otros momentos que no del actual? ¿no será qué por mucha experimentación  (nunca es demasiada) que se haga, seguimos construyendo cómo los sumerios, a base de LADRILLOS; cómo los vanguardistas del movimiento moderno después de las guerras mundiales, a base de MÍNIMOS; cómo los individuos del siglo XIX que diseñaban enormes palacios llenos de ESTANCIAS, o cómo en la época del franquismo con la distribución al uso: salón-estar frente a la TV (para aborregarse mejor), cocina diminuta, terraza poco utilizable en climas como el de Madrid, y habitaciones donde no cabe un alfiler si se le tira (según me sugirió un “estupendo” promotor)?

¿Y las nuevas familias emergentes? ¿qué pasa con los mayores que viven solos y no pueden valerse por sí mismos? ¿y con los “nuevos abuelos” (como tantos de mi generación)? ¿y con los jóvenes, parejas sin hijos, hijos sin uno de sus progenitores, amigos que comparten piso? ¿y cómo compaginar el trabajo desde casa? ¿y cómo compartir “independencia e intimidad” (Humboldt dixit) en las nuevas relaciones, en 45 m2? ¿por qué vivimos tan lejos del nivel de tierra? ¿por qué no participamos en las decisiones de diseño de nuestra propia casa? ¿por qué no  se saludan a los vecinos, no se comparten espacios comunitarios,  no se intentan hacer comunes ciertos trabajos domésticos como lavar la ropa, tender o cuidar a los retoños? ¿por qué un edificio residencial a veces parece todo menos eso? ¿una cárcel, un diplodocus, un agujereado donuts, una colmena, una escultura, un rompecabezas o una simple horterada en la mayor parte de los casos? ¿por qué una casa no puede hacerse a base de buena arquitectura y tener  además imagen de «casa»? ¿por qué no podemos urbanizar las terrazas superiores? ¿por qué no podemos aspirar a una vivienda digna en el s. XXI?

Vista de la fachada interior de Kowloon City en Hong Kong | Fotografía: Michael Wolf/
¿Por qué una casa lo ha de ser para toda la vida?

Tantas preguntas sin responder que me planteo sin obtener demasiadas respuestas posibles. Y todo ello por pensar en la primera que se me ocurrió a raíz de un post de Santiago de Molina en La Ciudad Viva, ¿se puede llamar vivienda a la vivienda social? Y una última ¿qué tal diseñársela en un árbol?

La casa en el árbol | urbanarbolismo.es

Cristina García-Rosales. arquitecta
madrid. enero 2011

Pecha Kucha Night Coruña. vol04

[:es]

El próximo Viernes 18 de Febrero a partir de las 23:00 horas, tendrá lugar en el Playa Club (calle Andén de Riazor, s/n) la cuarta edición de Pecha Kucha Night Coruña.

Si estás interesado en participar como ponente, envía una muestra de tu trabajo antes del 28 de Enero a lasonceymedia@gmail.com

Para conocer más detalles del evento:

+ pecha-kucha.org

+ pecha-kucha.org/night/a-coruna/

[:gl]

O vindeiro venres 18 de Febreiro a partir das 23:00 horas, terá lugar na Praya Club (cale Plataforma de Riazor, s/n) a cuarta edición de Pecha Kucha Night Coruña.

Se estás interesado en participar como relator, envía unha mostra do teu traballo antes do 28 de Xaneiro a lasonceymedia@gmail.com
Para coñecer máis detalles do evento:

+ pecha-kucha.org

+ pecha-kucha.org/night/a-coruna/

[:en]

Next Friday 18 February from the 23:00 hours, will take place in the Playa Club (street Andén of Riazor, s/n) the fourth edition of Pecha Kucha Night Coruña.

If you are interested in participating like speaker, sends a sample of your work before 28 January to lasonceymedia@gmail.com
To know more details of the event:

+ pecha-kucha.org

+ pecha-kucha.org/night/a-coruna/

[:]

[:es]Entorno de la iglesia de San Fructuoso | Ansede Quintáns Arquitectos[:gl]Entorno de la iglesia de San Fructuoso | Ansede Quintáns Arquitectos[:en]Urbanisation of the surroundings of the church of Saint Fructuoso | Ansede Quintáns Arquitectos[:]

[:es]

El jardín de San fructuoso se plantea como un espacio para estar, íntimo, para pequeños grupos de personas, condicionado por su pasado como cementerio de peregrinos, lo que sugiere un lugar sereno, modulado, en el que poder deambular. Al mismo tiempo, la futura conexión con la zona de Huertas, hace que éste sea el vestíbulo de la ciudad, la transición entre lo construido y la naturaleza más salvaje, un lugar en el la naturaleza se domestica y la construcción es parte de la naturaleza. Se plantea un laberinto como punto de unión entre estas dos ideas que lo generan.

La  explanada de San Fructuoso es un ámbito ligado a la zona de Huertas, condicionado por su pasado como cementerio de Peregrinos y conformado por edificios que no abren ninguna puerta al espacio ni generan ningún tipo de actividad vinculada a su uso.  La propuesta se plantea en parte como reacción a la escala de los edificios que lo rodean, planteando estancias de menor tamaño en las que se propicien reuniones de grupos pequeños. Surge este deseo en contraposición al tamaño de las plazas cercanas como el Obradoiro o la Quintana en las que se pueden celebrar reuniones de multitudes.

Por otra parte, el hecho de que se prevé una entrada a Huertas desde este punto, convierte a la zona en una especie de vestíbulo previo, y como tal, en un filtro entre el casco histórico y la última bolsa de huertas extramuros que se conserva en la ciudad. Con respecto a esto se propone un jardín laberíntico de boj, en contraposición a la naturaleza salvaje y productiva de la zona de Huertas. Se trata de una vegetación domesticada, geométrica y de carácter lúdico, al igual que se hacía tradicionalmente en edificaciones de cierto tamaño  a modo de filtro entre la vivienda y la huerta.

Por otra parte, el recuerdo de los cinco siglos como cementerio de peregrinos sugiere un espacio tranquilo, un lugar para deambular, compuesto de pequeños fragmentos modulados y ordenados. Los cipreses que separan el tráfico rodado y matizan el encuentro con el muro del Ayuntamiento, así como la charca central a la que se deriva el agua de lluvia a través de canales son dos elementos que ya existían en la configuración del antiguo cementerio.

En cada una de las estancias, rodeadas de setos que las dotan de intimidad, se coloca  mobiliario que propicia diferentes tipos de actividad.

Obra: Urbanización del entorno de la iglesia de San Fructuoso
Promotor: Ayuntamiento de Santiago de Compostela, OCIHR
Autores: Cristina Ansede Viz , Alberto Quintáns Arrondo
Aparejadores: Ádega  da Costa González, Ana Castro Alonso
Colaboradores: Gema González García, Juan Guerrero García (jardinería), Inous (instalaciones), Silvia Rodríguez Castro (delineante), Camino Vilanova Rodriguez (arquitecta)
Empresa constructora: TUCONSA
Año:2009
Emplazamiento: Calle Trinidade, Santiago de Compostela, España
Fotografia:autores+Hector Santos-Diez
+ www.ansedequintans.com

+ premios
Seleccionado para la exposición de la IV Bienal Europea del Paisaje

+ publicaciones
Publicación  “Seis Olladas de Preto, Cuarta Panorámica de Arquitectura Construida na Proximidade” de la ETSA  A Coruña, 2010. (ISBN 978-84-9749-406-9)

[:gl]

O xardín de San fructuoso exponse como un espazo para estar, íntimo, para pequenos grupos de persoas, condicionado polo seu pasado como cemiterio de peregrinos, o que suxire un lugar sereno, modulado, no que poder deambular. Ao mesmo tempo, a futura conexión coa zona de Hortas, fai que este sexa o vestíbulo da cidade, a transición entre o construído e a natureza máis salvaxe, un lugar no a natureza se domestica e a construción é parte da natureza. Exponse un labirinto como punto de unión entre estas dúas ideas que o xeran.

A  chaira de San Fructuoso é un ámbito ligado á zona de Hortas, condicionado polo seu pasado como cemiterio de Peregrinos e conformado por edificios que non abren ningunha porta ao espazo nin xeran ningún tipo de actividade vinculada ao seu uso.  A proposta exponse en parte como reacción á escala dos edificios que o rodean, expondo estancias de menor tamaño nas que se propicien reunións de grupos pequenos. Xorde este desexo en contraposición ao tamaño das prazas próximas como o Obradoiro ou a Quintana nas que se poden celebrar reunións de multitudes.

Por outra banda, o feito de que se prevé unha entrada a Hortas desde este punto, converte á zona nunha especie de vestíbulo previo, e como tal, nun filtro entre o centro histórico e a última bolsa de hortas extramuros que se conserva na cidade. Con respecto a isto proponse un xardín laberíntico de boj, en contraposición á natureza salvaxe e produtiva da zona de Hortas. Trátase dunha vexetación domesticada, xeométrica e de carácter lúdico, do mesmo xeito que se facía tradicionalmente en edificacións de certo tamaño  a modo de filtro entre a vivenda e a horta.

Por outra banda, o recordo do cinco séculos como cemiterio de peregrinos suxire un espazo tranquilo, un lugar para deambular, composto de pequenos fragmentos modulados e ordenados. Os cipreses que separan o tráfico rodado e matizan o encontro co muro do Concello, así como a charca central á que se deriva a auga de choiva a través de canles son dous elementos que xa existían na configuración do antigo cemiterio.

En cada unha das estancias, rodeadas de sebes que as dotan de intimidade, colócase  mobiliario que propicia diferentes tipos de actividade.

Obra: Urbanización da contorna da igrexa de San Fructuoso

Promotor: Concello de Santiago de Compostela, OCIHR

Autores: Cristina Ansede Viz , Alberto Quintáns Arrondo

Aparelladores: Ádega  dá Costa González, Ana Castro Alonso

Colaboradores: Xema González García, Juan Guerreiro García (xardinaría), Inous (instalacións), Silvia Rodríguez Castro (delineante), Camiño Vilanova Rodriguez (arquitecta)

Empresa construtora: TUCONSA

Ano:2009

Emprazamento: Rúa Trinidade, Santiago de Compostela, España

Memoria: Cristina Ansede Viz , Alberto Quintáns Arrondo

+ www.ansedequintans.com

+ premios

Seleccionado para a exposición da IV Bienal Europea da Paisaxe

+ publicacions

Publicación  “Seis Olladas de Preto, Cuarta Panorámica de Arquitectura Construída na Proximidade” da ETSA  A Coruña, 2010. (ISBN 978-84-9749-406-9)[:en]

The garden of Saint fructuoso poses  like a space to be, intimate, for small groups of people, conditioned by his past like cemetery of pilgrims, what suggests a sober place, modulated, in which can stroll. At the same time, the future connection with the zone of Huertas, does that this was the hall of the city, the transition between the built and the wildest nature, a place in the the nature  domestica and the construction is part of the nature. It poses  a labyrinth like point of union between these two ideas that generate it.

The  explanada of Saint Fructuoso is a field tied to the zone of Huertas, conditioned by his past like cemetery of Pilgrims and conformed by buildings that do not open any door to the space neither generate any type of activity linked to his use.  The proposal poses  partly like reaction to the scale of the buildings that surround it, posing stays of lower size in which  propicien meetings of small groups. It arises this wish in comparison to the size of the near squares like the Obradoiro or the Quintana in which they can celebrate  meetings of crowds.

On the other hand, the fact that it foresees  an entrance to Huertas from this point, converts to the zone in a species of previous hall, and like such, in a filter between the historical helmet and the last stock exchange of huertas extramuros that conserves  in the city. Regarding this proposes  a garden laberíntico of boj, in comparison to the wild and productive nature of the zone of Huertas. It treats  of a domesticated vegetation, geometrical and of character lúdico, to the equal that did  traditionally in edificaciones of some size  to way of filter between the house and the huerta.

On the other hand, the remember of the five centuries like cemetery of pilgrims suggests a calm space, a place to stroll, composed of small modulated and orderly fragments. The cypresses that separate the traffic filmed and matizan the meeting with the wall of the City council, as well as the charca central to which derives  the water of rain through channels are two elements that already existed in the configuration of the ancient cemetery.

In each one of the stays, surrounded of fences that endow them of privacy, places   furniture that favourable different types of activity.

Work: Urbanisation of the surroundings of the church of Saint Fructuoso

Promoter: City council of Santiago de Compostela, OCIHR

Authors: Cristina Ansede Viz , Alberto Quintáns Arrondo

Foreman builder: Ádega  da Costa González, Ana Castro Alonso

Collaborators: Gema González García, Juan Guerrero García (gardening), Inous (installations), Silvia Rodríguez Castro (delineante), Way Vilanova Rodriguez (architect)

Company constructor: TUCONSA

Year:2009

Location:Rúa Trinidade, Santiago de Compostela, Spain

Photography:authors Hector Santos-Diez

Report: Cristina Ansede Viz , Alberto Quintáns Arrondo

+ www.ansedequintans.com

+ award

Selected for the exhibition of the IV Biennial European of the Landscape

+ publications

Publication  «Seis Olladas dePreto», Fourth Panoramic of Architecture Built na Proximidade” of the ETSA  A Coruña, 2010. (ISBN 978-84-9749-406-9)[:]

[:es]Convocado el II Premio PROYECTOS JÓVENES 967arte[:gl]Convocado o II Premio PROXECTOS NOVOS 967arte[:en]Summoned the II Reward YOUNG PROJECTS 967art[:]

45

[:es]

Pueden participar en el II Premio PROYECTOS JÓVENES 967arte todos los artistas menores de 35 años al 31 de diciembre de 2011. En caso de grupos, un mínimo del 50 por ciento de sus componentes deberá reunir este requisito y el resto no podrán superar los 37 años. No podrán participar aquellos artistas que hayan recibido premio o accésit en la edición anterior. RECEPCIÓN DE PROYECTOS TODO EL AÑO. Los proyectos recibidos hasta el 10 de febrero (convocatoria de enero) se publicarán el día 20 del Febrero, y asi, sucesivamente.

+ www.967arte.es

[:gl]

Poden participar no II Premio PROXECTOS NOVOS 967arte todos os artistas menores de 35 anos ao 31 de decembro de 2011. En caso de grupos, un mínimo do 50 por cento dos seus compoñentes deberá reunir este requisito e o resto non poderán superar os 37 anos. Non poderán participar aqueles artistas que recibisen premio ou accésit na edición anterior. RECEPCIÓN DE PROXECTOS TODO O ANO. Os proxectos recibidos até o 10 de febreiro (convocatoria de xaneiro) publicaranse o día 20 do Febreiro, e asi, sucesivamente.

+ www.967arte.es

[:en]

They can participate in the II Reward YOUNG PROJECTS 967art all the lower artists of 35 years to 31 December 2011. In case of groups, a minimum of the 50 percent of his components will have to gather this requirement and the rest will not be able to surpass the 37 years. They will not be able to participate those artists that have received prize or accésit in the previous edition. RECEPTION OF PROJECTS ALL THE YEAR. The projects received until 10 February (announcement of January) will publish  the day 20 of the February, and asi, successively.

+ www.967arte.es

[:]

€spanish DR€AM€spanish DR€AM€spanish DR€AM

204

Les presentamos €SPANISH DR€AM el documental de Guillermo Cruz y Santigo Cirujeda que tuvimos la oportunidad de ver el pasado jueves 19 de noviembre gracias al colectivo Kepasaconlacasa en la sede Donostiarra de ONCE. Como presentación de este documental que mejor que las palabras del propio director, Guillermo Cruz: El documental narra un viaje a través del panorama inmobiliario español de los últimos 40 años. Este viaje es motivado por la inquietud, que surge en mí y en muchos jóvenes, cuando decidimos emanciparnos. Ese deseo frustrado, en la mayoría de los casos, hace que me ponga a investigar para buscar porqués y posibles soluciones. El viaje me llevará desde los inicios cuando empezaron mis padres, hasta el momento actual(últimos 10 años), donde a los jóvenes que nacimos durante los años 70, nos ha tocado afrontar la coyuntura económica y social más complicada de la historia del estado español para acceder a una vivienda.

Let’s sense beforehand € SPANISH DR € AM Guillermo Cruz y Santigo’s documentary Cirujeda that we had the opportunity to see last Thursday, the 19th of November thanks to the group Kepasaconlacasa in the headquarters Native of San Sebastian of ONCE. As presentation of this documentary better than that the words of the own director, Guillermo Cruz: The documentary narrates a trip across the real-estate Spanish panorama of last 40 years. This trip is motivated by the worry, which arises in me and in many young persons, when we decide to become emancipated. This frustrated desire, in most cases, does that it puts to investigate me to search porqués and possible solutions. The trip will take me from the beginnings when my parents began, up to the current moment (last 10 years), where to the young persons that we were born during the 70s, we have had to confront the most complicated economic and social conjuncture of the history of the Spanish condition to accede to a housing.

[…]

Sergio de Miguel

+ aricle is published in hacedordetrampas.blogspot.com

Presentámoslles €SPANISH DR€AM o documental de Guillermo Cruz e Santigo Cirujeda que tivemos a oportunidade de ver o pasado xoves 19 de novembro grazas ao colectivo Kepasaconlacasa na sé Donostiarra de ONCE. Como presentación deste documental que mellor que as palabras do propio director, Guillermo Cruz: O documental narra unha viaxe a través do panorama inmobiliario español dos últimos 40 anos. Esta viaxe é motivado pola inquietude, que xorde en min e en moitos mozos, cando decidimos emanciparnos. Ese desexo frustrado, na maioría dos casos, fai que me poña a investigar para buscar porqués e posibles solucións. A viaxe levarame desde os inicios cando empezaron os meus pais, ata o momento actual(últimos 10 anos), onde aos mozos que nacemos durante os anos 70, tocounos afrontar a conxuntura económica e social máis complicada da historia do estado español para acceder a unha vivenda.

[…]

Sergio de Miguel

+ artigo publicado en hacedordetrampas.blogspot.com

Trashmutad

[:es]

El arquitecto Pablo Costa Fraiz, formado durante la década pasada en Madrid pero gallego de corazón, presenta algunos de sus trabajos pictóricos realizados en el 2010 en la sede del Colegio Oficial de Arquitectos de Galicia, los cuales se podrán visitar a partir del día 13 de enero y hasta el 11 de febrero. A punto de emprender una nueva aventura que le llevará a instalarse en Nueva York durante una larga temporada, el joven arquitecto ve una oportunidad única a la hora de enseñar sus cuadros más recientes en su ciudad natal.

Trashmutad es el nombre de la muestra, y según palabras del autor tiene mucho que ver con algunas de las transgresiones, ironías y mutaciones que la arquitectura asume desde siempre. Paisajes artificiales naturalizados, la necesidad de la tercera dimensión a partir de un plano y la búsqueda de transparencias y texturas a partir de materiales sólidos, son algunos de los conceptos que tienen en común las obras de esta serie, que son por cierto, radicalmente distintas a otros trabajos anteriores del artista.

Sala de Exposicion del COAG abierto hasta el 11 de febrero, en Santiago de Compostela

[:gl]

O arquitecto Pablo Costa Fraiz, formado durante a década pasada en Madrid pero galego de corazón, presenta algúns dos seus traballos pictóricos realizados no 2010 na sede do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, os cales se poderán visitar a partir do día 13 de xaneiro e até o 11 de febreiro. A piques de emprender unha nova aventura que lle levará a instalarse en Nova York durante unha longa tempada, o novo arquitecto ve unha oportunidade única á hora de ensinar os seus cadros máis recentes na súa cidade natal.

Trashmutad é o nome da mostra, e segundo palabras do autor ten moito que ver con algunhas das transgresiones, ironías e mutacións que a arquitectura asume desde sempre. Paisaxes artificiais naturalizados, a necesidade da terceira dimensión a partir dun plano e a procura de transparencias e texturas a partir de materiais sólidos, son algúns dos conceptos que teñen en común as obras desta serie, que son por certo, radicalmente distintas a outros traballos anteriores do artista.

Sala de Exposicion do COAG aberto até o 11 de febreiro, en Santiago de Compostela

[:en]

The architect Pablo Coast Fraiz, formed during the past decade in Madrid but Galician of heart, presents some of his pictorial works realised in the 2010 in the headquarters of the Official School of Architects of Galicia, which will be able to visit  from the day 13 January and until 11 February. Ready to undertake a new adventure that will carry him to install  in New York during a long season, the young architect sees an only opportunity to the hour to teach his more recent pictures in his natal city.

Trashmutad Is the name of the sample, and according to words of the author has a lot that see with some of the transgressions, ironies and mutations that the architecture assumes from always. Artificial landscapes naturalised, the need of the third dimension from a plane and the research of transparencies and textures from solid materials, are some of the concepts that have in common the works of this series, that are by the way, radically distinct to other previous works of the artist.

Room of Exposicion of the COAG open until 11 February, in Santiago de Compostela

[:]

Revista Llámpara 3Revista Llámpara 3Magazine Llámpara 3

557

Tercer número de la Revista de Patrimonio Industrial de Llámpara diseñada por mielworks! Una revista centrada en la valoración del patrimonio industrial a través de artículos técnicos con contenido pedagógico. Diseñada por el estudio mielworks!

+ articulo publicado en llamparas.blogspot.com

Terceiro número da Revista de Patrimonio Industrial de Llámpara deseñada por mielworks! Unha revista centrada na valoración do patrimonio industrial a través de artigos técnicos con contido pedagóxico. Deseñada polo estudo mielworks!

+ artigo publicado en llamparas.blogspot.com

Third number of the Magazine of Industrial Heritage of Llámpara designed by mielworks! A magazine centred in the assessment of the industrial heritage through technical articles with pedagogical content. Designed by the study mielworks!

[:es]Danza en el comedor de casa[:gl]Danza no comedor de casa[:en]Dance in the canteen of house[:]

48

[:es]

El pasado día 5 concluía en Barcelona un espectáculo muy particular, que tenía por escenario las salas de estar de algunos vecinos del barrio en el que se encuentra el teatro del Mercat de les Flors. Una fórmula que pretende fomentar la participación de la gente en lo que ocurre en su ciudad y que como contrapartida, supone una transgresión consentida de la privacidad doméstica por parte del transeúnte (aunque sea por poco tiempo). Hola, venimos del Mercat de les Flors para ver el comedor de su piso. –Adelante.

No es que con esta surrealista conversación por un interfono de la calle Elkano, en el Poble Sec, el Mercat pretenda adquirir viviendas. Ni siquiera alquilarlas. La casa de la danza de Barcelona se ha puesto a llamar a los timbres de su barrio en busca de vecinos que no tengan inconveniente en ceder cinco tardes su sala de estar. ¿Para qué? Para que gente amateur baile junto a la ventana mientras el público la observa a distancia. Sí, con prismáticos.

[:en]

The past day 5 concluded in Barcelona a very particular show, that had by stage the living rooms of some neighbours of the neighbourhood in which it finds  the theatre of the Mercat of them Flors. A formula that pretends to boost the participation of the people in what it occurs in his city and that like contrapartida, supposes a transgression consented of the domestic privacy by part of the transeúnte (although it was by little time). Hello, we come of the Mercat of them Flors to see the canteen of his flat. –Forward. It is not that with this surrealista conversation by an interfono of the street Elkano, in the Poble Sec, the Mercat pretend to purchase houses. Not even rent them. The house of the dance of Barcelona has put  to call to the bells of his neighbourhood in search of neighbours that do not have inconvenient in yielding five afternoons his living room. For what? So that amateur people dance beside the window while the public observes it to distance. Yes, with binoculars.

[:gl]

O pasado día 5 concluía en Barcelona un espectáculo moi particular, que tiña por escenario as salas de estar dalgúns veciños do barrio no que se atopa o teatro do Mercat de lles Flors. Unha fórmula que pretende fomentar a participación da xente no que ocorre na súa cidade e que como contrapartida, supón unha transgresión consentida da privacidade doméstica por parte do transeúnte (aínda que sexa por pouco tempo). Ola, vimos do Mercat de lles Flors para ver o comedor do seu piso. –Adiante. Non é que con esta surrealista conversación por un interfono da rúa Elkano, no Poble Sec, o Mercat pretenda adquirir vivendas. Nin sequera alugalas. A casa da danza de Barcelona púxose a chamar aos timbres do seu barrio en busca de veciños que non teñan inconveniente en ceder cinco tardes a súa sala de estar. Para que? Para que xente amateur baile xunto á xanela mentres o público obsérvaa a distancia. Si, con prismáticos.

[:]

TC cuadernos Nº 97 · Ramón SanabriaTC cuadernos Nº 97 · Ramón SanabriaTC cuadernos Nº 97 · Ramón Sanabria

25

La imagen pública del arquitecto se sitúa en algún punto entre dos versiones extremas muy difundidas. En un límite, el más llamativo y respetado, están los arquitectos estrella que aparecen continuamente en los medios y exhiben sus espectaculares edificios diseñados específicamente para llamar la atención. En el otro extremo aparece un conjunto numeroso de arquitectos, los más denostados, que, para muchos clientes, parecen servir sólo para facilitar un trámite por imposición legislativa y cuyo papel se acerca al de una tasa que hay que sufrir y liquidar como en el caso del notario o el procurador de los tribunales.

Pocos piensan que el arquitecto presta un servicio claro y tiene unos conocimientos específicos tan útiles a la sociedad como los de los médicos o los fontaneros y que, por lo tanto, pagar por sus servicios no es pagar una tasa sino un servicio prestado que sólo ese profesional puede ofrecernos. Por eso, cuando Ramón me pidió que escribiera unas líneas para la publicación de sus obras, pensé que quizás era oportuno preguntarme que ofrecían esas obras a sus propietarios, a sus usuarios y a la sociedad en general. Se trata de evidenciar que solo una persona con los conocimientos y la actitud de Ramón puede brindar esos brillantes resultados.

+ articulo publicado en tccuadernos.com

A imaxe pública do arquitecto sitúase nalgún punto entre dúas versións extremas moi difundidas. Nun límite, o máis rechamante e respectado, están os arquitectos estrela que aparecen continuamente nos medios e exhiben os seus espectaculares edificios deseñados especificamente para chamar a atención. No outro extremo aparece un conxunto numeroso de arquitectos, os máis deostados, que, para moitos clientes, parecen servir só para facilitar un trámite por imposición lexislativa e cuxo papel se achega ao dunha taxa que hai que sufrir e liquidar como no caso do notario ou o procurador dos tribunais.

Poucos pensan que o arquitecto presta un servizo claro e ten uns coñecementos específicos tan útiles á sociedade como os dos médicos ou os fontaneiros e que, por tanto, pagar polos seus servizos non é pagar unha taxa senón un servizo prestado que só ese profesional pode ofrecernos. Por iso, cando Ramón pediume que escribise unhas liñas para a publicación das súas obras, pensei que quizais era oportuno preguntarme que ofrecían esas obras aos seus propietarios, aos seus usuarios e á sociedade en xeral. Trátase de evidenciar que só unha persoa cos coñecementos e a actitude de Ramón pode brindar eses brillantes resultados.

+ artigo publicado en tccuadernos.com

The public image of the architect situates  in some point between two extreme versions very spread. In a limit, the most striking and respected, are the architects crashes that they appear continuously in the means and exhibit his spectacular buildings designed specifically to call the attention. In the another extreme appears a numerous group of architects, the more denostados, that, for a lot of clients, seem to serve only to facilitate a formality by imposición legislative and whose paper approaches to the of a tax that it is necessary to suffer and clear as in the case of the notary or the procurador of the courts.

Few think that the architect loans a clear service and has some specific knowledges so useful to the society like the ones of the doctors or the fontaneros and that, therefore, pay by his services is not to pay a tax but a service loaned that only this professional can offer us. Therefore, when Ramón asked me that it wrote some lines for the publication of his works, thought that perhaps it was timely ask me that offered these works to his owners, to his users and to the society in general. It treats  of evidenciar that only a person with the knowledges and the attitude of Ramón can offer these brilliants resulted.

+ article ispublished in tccuadernos.com

[:es]Paisea #15. Mobiliario urbano[:gl]Paisea #15. Mobiliario urban[:en]Paisea #15. Urban forniture[:]

30

[:es]

paisea es una revista de paisajismo especializada en temas. Una revista de paisajismo monográfica por temas, de periodicidad trimestral. Se publica en español e inglés. Consta de 112 páginas El esquema de la misma se repite en todos los números: En cada número aparecen tres artículos sobre el tema, una selección de unos diez proyectos realizados, algún proyecto no realizado, un proyecto añejo, concursos, trabajos de escuela y siempre termina con la sección verde.

+ artigo publicado en paisea.com

[:gl]

paisea é unha revista de paisajismo especializada en temas. Unha revista de paisajismo monográfica por temas, de periodicidade trimestral. Publícase en español e inglés. Consta de 112 páxinas O esquema da mesma repítese en todos os números: En cada número aparecen tres artigos sobre o tema, unha selección dun dez proxectos realizados, algún proxecto non realizado, un proxecto añejo, concursos, traballos de escola e sempre termina coa sección verde.

[:en]

paisea Is a magazine of paisajismo skilled in subjects. A magazine of paisajismo monographic by subjects, of quarterly periodicity. It publishes  in Spanish and English. It consists of 112 pages The diagram of the same repeats  in all the numbers: In each number appear three articles on the subject, a selection of some ten projects realised, some no realised project, a project añejo, contests, works of school and always finishes with the green section.

[:]

2G N.55 Robbrecht en Daem

35

[:es]

Paul Robbrecht y Hilde Daem llevan desarrollando su actividad como arquitectos desde 1975 en la ciudad belga de Gante. Su obra se mueve entre la tradición constructiva local flamenca y un cosmopolitismo adquirido a raíz, sobre todo, de sus colaboraciones con artistas internacionales en espacios expositivos y museísticos. Los 35 años de su carrera son suficientes para mostrar una obra madura, muy atenta a los contextos y técnicas locales, pero con vocación de trascender las fronteras de su país.

Sus edificios abarcan diversas tipologías, desde edificios culturales, espacios para el arte y espacios públicos, hasta reconversiones de edificios antiguos, donde la cuidadosa construcción con materiales tradicionales junto a esquemas sencillos en planta y de gran riqueza espacial inscriben su obra en cierta tradición centroeuropea de lo ordinario.

Este número de 2G presenta dieciocho proyectos de Robbrecht en Daem, quince de ellos construidos, que abarcan desde espacios públicos para diversas ciudades belgas (Amberes, Gante o Knokke), equipamientos de gran importancia en la ciudad, como el auditorio de Brujas, hasta pequeños proyectos insertos en el paisaje, como una cabaña en el bosque, unas torres de observación o un palomar.

Las obras vienen precedidas de dos ensayos críticos a cargo del arquitecto británico William Mann y de la actual directora de la Whitechapel Gallery de Londres, Iwona Blazwick, y se cierran con una reflexión del propio Paul Robbrecht acerca de la relación entre la pintura y la arquitectura.

[:gl]

Paul Robbrecht e Hilde Daem levan desenvolvendo a súa actividade como arquitectos desde 1975 na cidade belga de Gante. A súa obra móvese entre a tradición construtiva local flamenca e un cosmopolitismo adquirido a raíz, sobre todo, das súas colaboracións con artistas internacionais en espazos expositivos e museísticos. Os 35 anos da súa carreira son suficientes para mostrar unha obra madura, moi atenta aos contextos e técnicas locais, pero con vocación de transcender as fronteiras do seu país.

Os seus edificios abarcan diversas tipoloxías, desde edificios culturais, espazos para a arte e espazos públicos, até reconversións de edificios antigos, onde a coidadosa construción con materiais tradicionais xunto a esquemas sinxelos en planta e de gran riqueza espacial inscriben a súa obra en certa tradición centroeuropea do ordinario.

Este número de 2G presenta dezaoito proxectos de Robbrecht en Daem, quince deles construídos, que abarcan desde espazos públicos para diversas cidades belgas (Anveres, Gante ou Knokke), equipamentos de gran importancia na cidade, como o auditorio de Bruxas, até pequenos proxectos insertos na paisaxe, como unha cabana no bosque, unhas torres de observación ou un pombal.

As obras veñen precedidas de dous ensaios críticos a cargo do arquitecto británico William Mann e da actual directora da Whitechapel Gallery de Londres, Iwona Blazwick, e péchanse cunha reflexión do propio Paul Robbrecht acerca da relación entre a pintura e a arquitectura.

[:en]

Paul Robbrecht and Hilde Daem carry developing his activity like architects from 1975 in the Belgian city of Gante. His work moves  between the local constructive tradition Flemish and a cosmopolitism purchased to root, especially, of his collaborations with international artists in spaces expositivos and museísticos. The 35 years of his career are sufficient to show a mature work, very attentive to the contexts and local technicians, but with vocation of trascender the borders of his country.

His buildings cover diverse typologies, from cultural buildings, spaces for the art and public spaces, until reconversions of ancient buildings, where the accurate construction with traditional materials beside simple diagrams in plant and of big space wealth inscribe his work in some tradition centroeuropea of the ordinary.

EThis number of 2G presents eighteen projects of Robbrecht in Daem, fifteen of them built, that cover from public spaces for diverse Belgian cities (Amberes, Gante or Knokke), equipments of big importance in the city, like the auditorium of Witches, until small projects insertos in the landscape, like a cabin in the forest, some towers of observation or a dovecot.

The works come preceded of two critical essays to charge of the British architect William Mann and of the current director of the Whitechapel Gallery of London, Iwona Blazwick, and close  with a reflection of the own Paul Robbrecht about the relation between the painting and the architecture.

[:]

[:es]Vallecas 20, Premio NAN de Arquitectura y Construcción[:gl]Vallecas 20, Premio NAN de Arquitectura e Construcción[:en]Vallecas 20, Prize NAN of Architecture and Construction[:]

34

[:es]

‘Vallecas 20′, el edificio con 132 viviendas diseñado por el Estudio Entresitio y promovido por el Ayuntamiento de Madrid en el barrio de Las Suertes, en el Ensanche de Vallecas de la capital, ha recibido el Premio NAN de Arquitectura y Construcción que otorga la revista NAN en el apartado de Mejor Construcción Residencial. La torre, terminada en 2009, se eleva hasta los 74 metros de altura -22 pisos- y está plantada entre las autopistas A3 y M45. La IV edición de los Premios NAN Arquitectura y Construcción presentaba este año importantes novedades, entre ellas, la ampliación de las categorías de los Premios de Arquitectura, lo que permite reconocer una muestra más representativa del conjunto de la arquitectura realizada por los estudios españoles. La fachada diseñada por Entresitio está recubierta de una ‘piel de escamas’ de zinc en franjas horizontales que se deslizan unas sobre otras. En la fachada se insertan las ventanas de forma irregular, ocultado los niveles de cada piso en la fachada, en la que sobresalen algunas ventanas, dándole movimiento y un aspecto irregular al edificio.

Vallecas 20, del estudio Entresitio, premio NAN a la mejor construcción residencial. | Elmundo.es

El equipo autor del proyecto está formado por María Hurtado de Mendoza y César Jiménez de Tejada desde 1993. Ambos son profesores asociados de la asignatura de Proyectos Arquitectónicos en la Escuela técnica Superior de Arquitectura de Madrid y han cosechado numerosos premios y menciones por sus obras.

+ articulo publicado en elmundo.es

[:gl]

‘Vallecas 20’, o edificio con 132 vivendas deseñado polo Estudo Entresitio e promovido polo Concello de Madrid no barrio das Sortes, no Ensanche de Vallecas da capital, recibiu o Premio NAN de Arquitectura e Construción que outorga a revista NAN no apartado de Mellor Construción Residencial. A torre, terminada en 2009, elévase até os 74 metros de altura -22 pisos- e está plantada entre as autoestradas A3 e M45. A IV edición dos Premios NAN Arquitectura e Construción presentaba este ano importantes novidades, entre elas, a ampliación das categorías dos Premios de Arquitectura, o que permite recoñecer unha mostra máis representativa do conxunto da arquitectura realizada polos estudos españois. A fachada deseñada por Entresitio está recuberta dunha ‘pel de escamas’ de zinc en franxas horizontais que se deslizan unhas sobre outras. Na fachada insérense as xanelas de forma irregular, ocultado os niveis de cada piso na fachada, na que sobresaen algunhas xanelas, dándolle movemento e un aspecto irregular ao edificio.

Vallecas 20, do estudo Entresitio, premio NAN á mellor construción residencial | Elmundo.es

O equipo autor do proxecto está formado por María Furtado de Mendoza e César Jiménez de Tejada desde 1993. Ambos son profesores asociados da materia de Proxectos Arquitectónicos na Escola técnica Superior de Arquitectura de Madrid e cultivaron numerosos premios e mencións polas súas obras.

+ artigo publicado en elmundo.es[:en]

‘Vallecas 20’, the building with 132 houses designed by the Study Entresitio and promoted by the City council of Madrid in the neighbourhood of The Lucks, in the Widen of Vallecas of the capital, has received the Prize NAN of Architecture and Construction that awards the magazine NAN in the section of Better Residential Construction. The tower, finished in 2009, elevates  until the 74 metres of height -22 flats- and is planted between the highways To3 and M45. The IV edition of the Prizes NAN Architecture and Construction presented this year important novelties, between them, the extension of the categories of the Prizes of Architecture, what allows to recognise a more representative sample of the group of the architecture realised by the Spanish studies. The façade designed by Entresitio is recubierta of a ‘skin of flakes’ of zinc in horizontal bands that glide  ones on others. In the façade insert  the windows of irregular form, hid the levels of each flat in the façade, in which they project some windows, giving him movement and an irregular appearance to the building.

Vallecas 20, of the study Entresitio, prize NAN to the best residential construction. | Elmundo.es

The team author of the project is formed by María Stolen de Mendoza and César Jiménez of Tejada from 1993. Both are professors associated of the asignatura of Architectural Projects in the Upper technical School of Architecture of Madrid and have harvested numerous prizes and quotations by his works.

+ article is published in elmundo.es[:]

Menos35

30

[:es]

Una nueva generación de Artistas y profesionales del diseño componen este equipo multidisciplinar de Creadores. Aunando la especialidad de cada componente  hemos conseguido desarrollar un proyecto vanguardista en el que fabricamos, a través del Arte, cualquier acto de diseño. Pintura , escultura, arquitectura, diseño gráfico, diseño de interiores, textil…. son entre otras, las herramientas de creación que empleamos para realizar trabajos como el diseño de logos, diseño de espacios alternativos, stands, cartelería promocional, ropa, complementos , eventos culturales de integración/desarrollo, y todo aquello que tenga el Arte y la Cultura como palanca que catapulta personas y empresas hacia el éxito comercial y la realización personal. Un trabajo basado en el Desarrollo Sostenible soporta los cimientos de esta Estructura Social en la que Innovación, Desarrollo e Investigación forman parte de nuestro credo diario.

Ahora, pregúntanos como!!!

[:gl]

Unha nova xeración de Artistas e profesionais do deseño compoñen este equipo multidisciplinar de Creadores. Axuntando a especialidade de cada compoñente  conseguimos desenvolver un proxecto vangardista no que fabricamos, a través da arte, calquera acto de deseño. Pintura , escultura, arquitectura, deseño gráfico, deseño de interiores, téxtil…. son entre outras, as ferramentas de creación que empregamos para realizar traballos como o deseño de logos, deseño de espazos alternativos, casetas, cartelaría promocional, roupa, complementos , eventos culturais de integración/desenvolvo, e todo aquilo que teña a arte e a Cultura como panca que catapulta persoas e empresas cara ao éxito comercial e a realización persoal. Un traballo baseado no Desenvolvemento Sustentable soporta os cimentos desta Estrutura Social na que Innovación, Desenvolvemento e Investigación forman parte do noso credo diario.

Agora, pregúntanos como!!!

[:en]

A new generation of Artists and professionals of the design compose this multidisciplinary team of Creators. Aunando The speciality of each component  have achieved to develop a project vanguardista in which we manufacture, through the Art, any act of design. Painting , sculpture, architecture, graphic design, design of interiors, textile…. They are between others, the tools of creation that employ to realise works like the design of logos, design of alternative spaces, stands, cartelería promotional, clothes, complementos , cultural events of integration/develop, and all that that have the Art and the Culture like crowbar that catapults people and companies to the commercial success and the personal realisation. A work based in the Sustainable Development bears the cimientos of this Social Structure in which Innovation, Development and Investigation form part of our daily creed.

Now, ask us as!!!

[:]

[:es]Proyecto Manahhata (Manhattan)[:gl]Proxecto Manahhata (Manhattan)[:en]Manahhata Proyect (Manhattan)[:]

1.432

[:es]

400 años después de que Hudson encontrara el puerto de Nueva York, Eric Sanderson explica cómo realizó un mapa en 3D de la fascinante ecología de colinas, ríos, fauna y flora del área que después se convertiría en la ciudad de Manhattan, (al detalle, manzana por manzana) cuando Times Square era un pantano y no había servicio de reparto a domicilio.

El pueblo Lenape habitó Manahatta por miles de años antes de la llegada de los europeos. Ellos nombraron a su isla “Manahatta”, que significa isla de muchas montañas. Nosotros utilizamos el término “Manahatta” para referirnos a la isla, tal como se hacía en 1609 y “Manhattan” para referirnos a la metrópolis de hoy.

.El proyecto Manahatta tiene como objetivo reconstruir la historia natural de la ciudad de Nueva York, unas horas antes que Henry Hudson arribara hace 400 años. El Proyecto empezó hace una década, cuando el ecologista Dr. Eric Sanderson, un nativo californiano se trasladó a la ciudad de Nueva York para trabajar en el famoso Wildlife Conservation Society en el Zoológico del Bronx. El Dr. Sanderson entendió que para apreciar ampliamente el paisaje de concreto, de calles y edificios, que sería su nueva casa, debería “retornar en el tiempo” a fin de recrear su ecología. Como ecologista, el Dr. Sanderson utiliza técnicas de análisis espacial para proteger la vida silvestre en paisajes modernos. Su idea revolucionaria fue aplicar estas técnicas para recrear un paisaje histórico extinto en detalle, esto es, recrear en formato digital, usando programas de mapeo, cada una de las montañas, valles, playas, arroyos, bosques, cuevas, tierras húmedas y estanques que habían en Manahatta.

[:gl]

400 anos despois de que Hudson atopase o porto de Nova York, Eric Sanderson explica como realizou un mapa en 3D da fascinante ecoloxía de outeiros, ríos, fauna e flora da área que despois se convertería na cidade de Manhattan, (ao detalle, mazá por mazá) cando Times Square era un pantano e non había servizo de repartición a domicilio.

SANDERSON, Eric. Manahatta. Unha Historia Natural de Nova York, (Abrams, 2009).

O pobo Lenape habitou Manahatta por miles de anos antes da chegada dos europeos. Eles nomearon á súa illa “Manahatta”, que significa illa de moitas montañas. Nós utilizamos o termo “Manahatta” para referirnos á illa, tal como facíase en 1609 e “Manhattan” para referirnos ás metrópoles de hoxe.

O proxecto Manahatta ten como obxectivo reconstruír a historia natural da cidade de Nova York, unhas horas antes que Henry Hudson arribase hai 400 anos. O Proxecto empezou hai unha década, cando o ecoloxista Dr. Eric Sanderson, un nativo californiano trasladouse á cidade de Nova York para traballar no famoso Wildlife Conservation Society no Zoológico do Bronx. O Dr. Sanderson entendeu que para apreciar amplamente a paisaxe de concreto, de rúas e edificios, que sería a súa nova casa, debería “retornar no tempo” a fin de recrear a súa ecoloxía.

Como ecoloxista, o Dr. Sanderson utiliza técnicas de análise espacial para protexer a vida silvestre en paisaxes modernas. A súa idea revolucionaria foi aplicar estas técnicas para recrear unha paisaxe histórica extinto en detalle, isto é, recrear en formato dixital, usando programas de mapeo, cada unha das montañas, vales, praias, arroios, bosques, covas, terras húmidas e estanques que habían en Manahatta.

[:en]

400 years after Hudson found the port of New York, Eric Sanderson explains how realised a map in 3D of the fascinante ecology of hills, rivers, fauna and flora of the area that afterwards would turn into the city of Manhattan, (to the detail, apple by apple) when Times Square was a marsh and there was not service of distribution to domicile.

The village Lenape inhabited Manahatta by thousands of years before the arrival of the Europeans. They appointed to his island “Manahatta”, that means island of a lot of mountains. We use the term “Manahatta” to refer us to the island, such as it did  in 1609 and “Manhattan” to refer us to the metropoles of today.

The project Manahatta has like aim reconstruct the natural history of the city of New York, some hours before that Henry Hudson arrived 400 years ago. The Project began does a decade, when the environmentalist Dr. Eric Sanderson, a native Californian moved  to the city of New York to work in the famous Wildlife Conservation Society in the Zoo of the Bronx. The Dr. Sanderson understood that to appreciate widely the landscape of concrete, of streets and buildings, that would be his new house, would have to “return in the time” to end to re-create his ecology.

Like environmentalist, the Dr. Sanderson uses technicians of space analysis to protect the wild life in modern landscapes. His revolutionary idea was to apply these technicians to re-create an extinct historical landscape in detail, this is, re-create in digital format, using programs of mapping, each one of the mountains, valleys, beaches, brooks, forests, caves, humid earths and lakes that had in Manahatta.

[:]

11 películas y documentales sobre Arquitectura11 películas e documentais sobre Arquitectura 11 films and documentaries on Architecture

32

Compilado de películas y documentales sobre arquitectura, una búsqueda por la web.

por experimentourbano.com

Entre las que nos podemos encontrar:
El Centro Municipal de Säynätsalo – Arquitecturas (2003)
La Facultad de Arquitectura de la Universidad de Porto – Arquitecturas (2001)
Luis Barragán – Retrato íntimo (2002)
Estación de Lyon-Satolas – Arquitecturas (1998)
La vida es un soplo (2007)
Mies van der Rohe: menos es más – Visiones del espacio (2003)

Compiled of films and documentaries on architecture, a research by the web.

by experimentourbano.com

Between which can find us:

The Municipal Centre of Säynätsalo – Architectures (2003)

The Faculty of Architecture of the University of Carry – Architectures (2001)

Luis Barragán – intimate Portrait (2002)

Station of Lyon-Satolas – Architectures (1998)

The life is a blow (2007)

Mies go der Rohe: less it is more – Visions of the space (2003)

Compilado de películas e documentais sobre arquitectura, unha procura pola web.

por experimentourbano.com

Entre as que nos podemos atopar:

O Centro Municipal de Säynätsalo – Arquitecturas (2003)

A Facultade de Arquitectura da Universidade de Porto – Arquitecturas (2001)

Luís Barragán – Retrato íntimo (2002)

Estación de Lyon-Satolas – Arquitecturas (1998)

A vida é un sopro (2007)

Mies van der Rohe: menos é máis – Visións do espazo (2003)

[:es]XXI Concurso Ibérico de Soluciones Constructivas Pladur[:gl]XXI Concurso Ibérico de Solucións Construtivas Pladur[:en]XXI Iberian Contest of Constructive Solutions Pladur[:]

43

[:es]

EL COBIJO DEL PEREGRINO. UNA PARADA EN EL CAMINO. Se propone para este XXI concurso la realización de una  actuación que pueda proporcionar un espacio de descanso, meditación y relación al peregrino. El proyecto se plantea en un enclave del camino de Santiago, en concreto en la zona entre Hospital y Cee en la provincia de Coruña, dentro del camino que conduce de Santiago a Finisterre. El proyecto se propone con un carácter temporal, de tal forma que pueda desmontarse sin dejar huella. Este concurso convocado por Pladur se realiza con las condiciones que le caracterizan y que pueden consultarse en el siguiente ENLACE. El plazo finaliza el 28 de abril de 2011.

por pladur.com

+ info

[:gl]

O ACUBILLO DO PEREGRINO. UNHA PARADA NO CAMIÑO. Proponse para este XXI concurso a realización dunha  actuación que poida proporcionar un espazo de descanso, meditación e relación ao peregrino. O proxecto exponse nun enclave do camiño de Santiago, en concreto na zona entre Hospital e Cee na provincia de Coruña, dentro do camiño que conduce de Santiago a Finisterre. O proxecto proponse cun carácter temporal, de tal forma que poida desmontarse sen deixar pegada. Este concurso convocado por Pladur realízase coas condicións que lle caracterizan e que poden consultarse na seguinte LIGAZÓN. O prazo finaliza o 28 de abril de 2011.

por pladur.com

+ info[:en]

THE RECEIVE OF PEREGRINO. A STOP ON THE WAY. It proposes  for this XXI contest the realisation of  a performance that can provide a space of rest, meditation and relation to the pilgrim. The project poses  in an enclave of the way of Santiago, in concrete in the zone between Hospital and Cee in the province of Coruña, inside the way that drives of Santiago to Finisterre. The project proposes  with a temporary character, of such form that can disassemble without leaving footprint. This contest summoned by Pladur realises  with the conditions that characterise him and that they can consult in the following LINK. The term finalises on 28 April 2011.

by pladur.com

+ info[:]

Agenda Publica: arquitectura, ciudad y desarrollo

33

[:es]

El contenido de “AGENDA PÚBLICA” constituye el cierre del trabajo realizado en Revista Cientodiez entre los años 2006 y 2009. La motivación detrás de este proceso consistió en tender puentes entre problemáticas inicialmente surgidas en el campo disciplinar de la arquitectura, para avanzar hacia la construcción de agendas de desarrollo. El esfuerzo se concentró en dar algunos esbozos de respuesta a las demandas que estas agendas presentan para todos quienes aspiramos a participar y aportar en ellas.

Editores: Camila Cociña, Francisco j. Quintana, Nicolás Valenzuela
Autores: 25 – economistas, matemáticos, historiadores, sociólogos, geógrafos, arquitectos, urbanistas, artistas, políticos, diseñadores
Diseño: Marcos Chilet
Páginas: 240 Tamaño: 14 x 21 cms. Tapa: Dura
Edición: Mayo 2009
ISBN: 978-956-319-853-

[:gl]

O contido de “AXENDA PÚBLICA” constitúe o peche do traballo realizado en Revista Cientodiez entre os anos 2006 e 2009. A motivación detrás deste proceso consistiu en tender pontes entre problemáticas inicialmente xurdidas no campo disciplinar da arquitectura, para avanzar cara á construción de axendas de desenvolvemento. O esforzo concentrouse en dar algúns esbozos de resposta ás demandas que estas axendas presentan para todos quen aspiramos a participar e achegar nelas.

Editores: Camila Cociña, Francisco j. Quintana, Nicolás Valenzuela

Autores: 25 – economistas, matemáticos, historiadores, sociólogos, geógrafos, arquitectos, urbanistas, artistas, políticos, deseñadores ver detalle aquí

Deseño: Marcos Chilet

Páxinas: 240 Tamaño: 14 x 21 cms. Tapa: Dura

Edición: Maio 2009

ISBN: 978-956-319-853-9

Prezo: $8.500 ve onde e como compralo aquí[:en]

The content of “PUBLIC DIARY” constitutes the closing of the work realised in Magazine Cientodiez between the years 2006 and 2009. The motivation behind this process consisted in tending bridges between problematic initially arisen in the field discipline of the architecture, to advance to the construction of diaries of development. The effort concentrated  in giving some outlines of answer to the demands that these diaries present for all those who inhale to participate and contribute in them.

Editors: Camila Cociña, Francisco j. Quintana, Nicolás Valenzuela

Authors: 25 – economists, mathematicians, historians, sociologists, geógrafos, architects, urbanistas, artists, politicians, designers see detail here

Design: Marcos Chilet

Pages: 240 Size: 14 x 21 cms. It covers: Hard

Edition: May 2009

ISBN: 978-956-319-853-9

Price: $8.500 go where and how buy it here[:]

[:es]Feliz Navidad[:gl]Bo Nadal[:en]Merry Christmas[:]

35

[:es]Un feliz y prospero año 2011

[:gl]Un feliz e prospero ano 2011

[:en]A happy new year 2011

[:]

[:es]IV Premios de Arquitectura e Interiorismo. PORCELANOSA Interiorismo[:gl]IV Premios de Arquitectura e Interiorismo. PORCELANOSA Interiorismo[:en]4th Edition PORCELANOSA Grupo’s Architecture and Interior Design Awards[:]

151

[:es]

Un año más, el Grupo Porcelanosa se prepara para unos premios cuyo principal objetivo es el de reconocer a los mejores profesionales del presente y del futuro en la arquitectura y el interiorismo.

IV Premios de Arquitectura e Interiorismo. PORCELANOSA Interiorismo
IV Premios de Arquitectura e Interiorismo. PORCELANOSA Interiorismo

+ porcelanosa-interiorismo.com

[:gl]

Un ano máis, o Grupo Porcelanosa prepárase para uns premios cuxo principal obxectivo é o de recoñecer aos mellores profesionais do presente e do futuro na arquitectura e o interiorismo.

+ porcelanosa-interiorismo.com[:en]A year more, the Group Porcelanosa prepares  for some prizes whose main aim is the one to recognise to the best professionals of the present and of the future in the architecture and the interior design.

+ porcelanosa-interiorismo.com[:]

[:es]A Cidade intuida. Paisaje.Teresa Galí-Izard[:gl]A Cidade intuida. Paixase.Teresa Galí-Izard[:en]A Cidade intuida. Landscape.Teresa Galí-Izard[:]

52

[:es]

«Xeografías urbanas. A cidade intuida” Es un taller que se desarrolla por el Concello de Santiago en el que se pretende debatir y proponer como deberían ser los espacios exteriores de la ciudad de Santiago en el año 2021 (próximo año Xacobeo). Estos grupos de trabajo realizan varias jornadas de puestas en común en las que se producen debates con algunos arquitectos invitados. Dentro de estas jornadas se desarrollan conferencias de alguno de los invitados como la del martes 21 de diciembre a las 20,30 en la Fundación Caixa Galicia en Carreira  del Conde 18  en Santiago de Compostela a cargo de Teresa Galí Izard con el título de “Paixase”.

por luisdiazdiaz

DeEntro del marco de A cidade Intuida las actividades  se concentran en los días de puesta en común de los trabajos y son las  que configuren un soporte abierto que se está generando y que constituyen entrevistas (como la que muestra la imagen superior) y otros documentos que pronto se harán públicos.

+ articulo publicado en tectonicablog.com

[:gl]

«Xeografías urbanas. A cidade intuída” É un taller que se desenvolve polo Concello de Santiago no que se pretende debater e propor como deberían ser os espazos exteriores da cidade de Santiago no ano 2021 (próximo ano Xacobeo). Estes grupos de traballo realizan varias xornadas de postas en común nas que se producen debates con algúns arquitectos invitados. Dentro destas xornadas desenvólvense conferencias dalgún dos invitados como a do martes 21 de decembro ás 20,30 na Fundación Caixa Galicia en Carreira  do Conde 18  en Santiago de Compostela a cargo de Teresa Galí Izard co título de “Paixase”.

por luisdiazdiaz

Dentro do marco da cidade Intuída as actividades  concéntranse nos días de posta en común dos traballos e son as  que configuren un soporte aberto que se está xerando e que constitúen entrevistas (como a que mostra a imaxe superior) e outros documentos que pronto se farán públicos.

+ artigo publicado en tectonicablog.com[:en]

«Xeografías Urbana. A cidade intuida” Is a workshop that develops  by the Concello of Santiago in which it pretends  debate and propose as they would have to be the external spaces of the city of Santiago in the year 2021 (next year Xacobeo). These groups of work realise several days of put in common in which they produce  debates with some architects invited. Inside these days develop  conferences of any of the invited like the one of the Tuesday 21 December to the 20,30 in the Foundation Caixa Galicia in Carreira  of the Earl 18  in Santiago de Compostela to charge of Teresa Galí Izard with the title of “Paixase”.

by luisdiazdiaz

Inside the frame of To cidade Intuida the activities  concentrate  in the days of put in common of the works and are those that  configure an open support that is generating  and that constitute glimpsed (as the one who shows the upper image) and other documents that soon will make public .

+ article is published in tectonicablog.com[:]

[:es]Habitar la noche: Hans Scharoun y la casa unifamiliar como vehículo de exploración[:gl]Habitar a noite: Hans Scharoun e a casa unifamiliar como vehículo de exploración[:en]Inhabit the night: Hans Scharoun and the house unifamiliar like vehicle of exploration[:]

42

[:es]

Habitar la noche: Hans Scharoun y la casa unifamiliar como vehículo de exploración proyectual en los años del Tercer Reich. Tesis de Rafael Guridi García. Emilio Tuñon. La presencia e importancia del contexto ha venido constituyendo un debate constante en la historiografía arquitectónica contemporánea.

Relegado a una limitada serie de datos precisos de partida por la modernidad más ortodoxa —que prefería operar sobre códigos abstractos, derivados de principios universales racionales— su campo de actuación ha venido siendo ampliado en sucesivas revisiones a lo largo del siglo anterior hasta abarcar lugares tan difusos como el territorio, la historia o la memoria del lugar.

Mas allá de la respuesta inmediata a un problema o programa específico, se impone el cuestionamiento y replanteamiento previo de este mismo problema bajo la mirada del Zeitgeist, el espíritu de la época.

Pero, si la arquitectura esta vinculada a la expresión de la época y circunstancias que la producen ¿qué decir cuando esas mismas circunstancias conducen, hasta la imposición violenta, una determinada concepción, anclada en las peores pseudoteorías étnicas y en la rancia mitificación de un pasado ilusorio, en lo que se considera uno de los capítulos mas oscuros de la reciente historia europea.

[:gl]

Habitar a noite : Hans Scharoun e a casa unifamiliar como vehículo de exploración proyectual nos anos do Terceiro Reich. Tese de Rafael Guridi García.Emilio Tuñon. A presenza e importancia do contexto veu constituíndo un debate constante na historiografía arquitectónica contemporánea.

Relegado a unha limitada serie de datos precisos de partida pola modernidade máis ortodoxa —que prefería operar sobre códigos abstractos, derivados de principios universais racionais— o seu campo de actuación veu sendo ampliado en sucesivas revisións ao longo do século anterior até abarcar lugares tan difusos como o territorio, a historia ou a memoria do lugar.

Mais alá da resposta inmediata a un problema ou programa específico, imponse o cuestionamiento e replanteamiento previo de leste mesmo problema baixo a mirada do Zeitgeist, o espírito da época.

Pero, se a arquitectura esta vinculada á expresión da época e circunstancias que a producen que dicir cando esas mesmas circunstancias conducen, até a imposición violenta, unha determinada concepción, ancorada nas peores pseudoteorías étnicas e na rancia mitificación dun pasado ilusorio, no que se considera un dos capítulos mais escuros da recente historia europea.

[:en]

Inhabit the night : Hans Scharoun and the house unifamiliar like vehicle of exploration proyectual in the years of the Third Reich. Thesis of Rafael Guridi García.Emilio Tuñon. The presence and importance of the context has come constituting a constant debate in the contemporary architectural historiography.

Relegado To a limited series of precise data of game by the most Orthodox modernity —that preferred to operate on abstract codes, derived of rational universal principles— his field of performance has come being expanded in successive reviews along the previous century until covering places so diffuse like the territory, the history or the memory of the place.

But there of the immediate answer to a problem or specific program, imposes  the cuestionamiento and replanteamiento previous of this same problem under the look of the Zeitgeist, the spirit of the period.

But, if the architecture this linked to the expression of the period and circumstances that produce it what say when these same circumstances drive, until the imposición violent, a determinate conception, anchored in the worst pseudoteorías ethnic and in the rancid mitificación of a past ilusorio, in what it considers  one of the chapters but dark of the recent European history.

[:]

Darco magazine 16

870

[:es]

Revista de arquitectura  y construcción. A través del sitio cualquier arquitecto o un lector de «DARCO REVISTA» puede acceder a las ediciones en línea completa. También divulgar todos los lugares donde se puede comprar la revista Darco.

[:gl]

Revista de arquitectura  e construción. A través do sitio calquera arquitecto ou un lector de «DARCO REVISTA» pode acceder ás edicións en liña completa. Tamén divulgar todos os lugares onde se pode comprar a revista Darco.

+ directorioarco.blogspot.com[:en]

Magazine of architecture  and construction. Through the place any architect or a reader of «DARCO MAGAZINE» can access to the on line complete editions. Also spread all the places where can buy  the magazine Darco.

+ directorioarco.blogspot.com

[:]

Conservar a Memoria

90

[:es]

El Museo do Mar de Galicia inaugura hoy a las 20 horas la muestra Conservar a Memoria , que surgió del trabajo que el ganador de la II Bolsa de Creación Fotográfica: O Mar , Xosé Anxo Fontenla Chas, desarrolló en los últimos meses tras obtener el premio que organiza el museo en colaboración con el Centro de Estudos Fotográficos CEF. En las cuarenta fotos que componen la muestra, el joven fotógrafo pontevedrés hace un recorrido por las fábricas de conserva y salazón, la mayoría ahora en ruinas, construídas cerca del mar entre los siglos XIX y XX. Este acercamiento al mundo de la conserva sirve como reflexión sobre la importancia de conocer la historia gallega y poder valorar así el patrimonio industrial de la costa. En la elaboración de las imágenes, Chas utiliza un método basado en la escuela alemana de Düsseldorf, donde fotografían los paisajes urbanos y las industrias con una técnica muy cuidada en la que tiene especial relevancia la profundidad de la escena. La exposición permanecerá en el museo vigués hasta el 3 de abril.

Conservera en la Illa de Arousa, Conservas Escurís en Escarabote (Boiro) y en Tres picos (Muros)

Ahora se abre la convocatoria de la III Bolsa de Creación Fotográfica: O Mar para que nuevos autores elaboren un proyecto relacionado con el mar gallego. Bases en la web www.museodomar.com.

[…]

B.R.Sotelino

+ articulo publicado en lavozdegalicia.es

[:gl]

O Museo do Mar de Galicia inaugura hoxe ás 20 horas a mostra Conservar a Memoria , que xurdiu do traballo que o gañador da II Bolsa de Creación Fotográfica: Ou Mar , Xosé Anxo Fontenla Chas, desenvolveu nos últimos meses tras obter o premio que organiza o museo en colaboración co Centro de Estudos Fotográficos CEF. No corenta fotos que compoñen a mostra, o novo fotógrafo pontevedrés fai un percorrido polas fábricas de conserva e salgadura, a maioría agora en ruínas, construídas preto do mar entre os séculos XIX e XX. Este achegamento ao mundo da conserva serve como reflexión sobre a importancia de coñecer a historia galega e poder valorar así o patrimonio industrial da costa. Na elaboración das imaxes, Chas utiliza un método baseado na escola alemá de Düsseldorf, onde fotografan as paisaxes urbanas e as industrias cunha técnica moi coidada na que ten especial relevancia a profundidade da escena. A exposición permanecerá no museo vigués até o 3 de abril.

Conserveira na Illa de Arousa, Conservas Escurís en Escarabote (Boiro) e en Tres picos (Muros)

Agora ábrese a convocatoria da III Bolsa de Creación Fotográfica: Ou Mar para que novos autores elaboren un proxecto relacionado co mar galego. Bases na web www.museodomar.com.

[…]

B.R.Sotelino

+ artigo publicado en lavozdegalicia.es[:en]

The Museum do Sea of Galicia inaugurates today to the 20 hours the sample Conserve to Memory , that arose of the work that the winner of the II Stock exchange of Photographic Creation: Or Sea , Xosé Anxo Fontenla Chas, developed in the last months after obtaining the prize that organises the museum in collaboration with the Centre of Estudos Photographic CEF. In the forty photos that compose the sample, the young Pontevedran photographer does a route by the factories of preserve and salazón, the majority now in ruins, construídas near of the sea between the 19th and 20th centuries. This approach to the world of the preserve serves like reflection on the importance to know the Galician history and can value like this the industrial heritage of the coast. In the preparation of the images, Chas uses a method based in the German school of Düsseldorf, where photograph the urban landscapes and the industries with a very taken care technician in which it has special importance the depth of the scene. The exhibition will remain in the museum vigués until 3 April.

Conservera In the Illa of Arousa, Preserves Escurís in Escarabote (Boiro) and in Three beaks (Walls)

Now it opens  the announcement of the III Stock exchange of Photographic Creation: Or Sea so that new authors elaborate a project related with the Galician sea. Bases in the web www.museodomar.com.

[…]

B.R.Sotelino

+ article is published in lavozdegalicia.es[:]

Entrevista Santiago Cirugeda Entrevista Santiago Cirugeda Interview Santiago Cirugeda

40

Entrevista a Santiago Cirugeda, artista y arquitecto, con motivo de la conferencia Arquitecturas colectivas dentro del ciclo Observatorio Cultural. Tras 7 años de trabajo en solitario, Santiago Cirugeda monta el estudio Recetas Urbanas, que continúa desarrollando proyectos de subversión en distintos ámbitos de la realidad urbana que ayudan a sobrellevar esta complicada vida social. Desde ocupaciones sistemáticas de espacios públicos con contenedores, hasta la construcción de prótesis en fachadas, patios, cubiertas e incluso en solares.

http://vimeo.com/16052635

Interview to Santiago Cirugeda, artist and architect, with reason of the conference collective Architectures inside the cycle Cultural Observatory. After 7 years of work in solitary, Santiago Cirugeda mounts the study Urban Recipes, that continues developing projects of subversión in distinct fields of the urban reality that help to sobrellevar this complicated social life. From systematic occupations of public spaces with containers, until the construction of prosthesis in façades, playgrounds, covers and even in solar.

Entrevista a Santiago Cirugeda, artista e arquitecto, con motivo da conferencia Arquitecturas colectivas dentro do ciclo Observatorio Cultural. Tras 7 anos de traballo en solitario, Santiago Cirugeda monta o estudo Receitas Urbanas, que continúa desenvolvendo proxectos de subversión en distintos ámbitos da realidade urbana que axudan a soportar esta complicada vida social. Desde ocupacións sistemáticas de espazos públicos con contenedores, ata a construción de prótesis en fachadas, patios, cubertas e ata en solares.

[:es]Baku Akazawa, fotografía[:gl]Baku Akazawa, fotografía[:en]Baku Akazawa, photography[:]

739

[:es]

Baku Akazawa (Sapporo, Hokkaido,Japón,1983) despertó la fotografía al llegar la Galicia en 2006 donde comenzó a plasmar su personal visión de la arquitectura y el paisaje. Estudio fotografia en la Escuela de Arte Pablo Picasso. Akazawa presenta en el Coag de A Coruña su opera prima. La exposición estará en la sala de la delgación del Coag a Coruña, Federico Tapia 64, del 30 de noviembre el 10 de enero.

+ bakuakazawa.blogspot.com[:gl]

Baku Akazawa (Sapporo, Hokkaido,Japón,1983) despertou a fotografía ao chegar a Galicia en 2006 donde comenzou a plasmar a súa personal visión da arquitectura e a paisaxe. Estudio fotografia na Escola de Arte Pablo Picasso. Akazawa presenta no Coag de A Coruña a súa opera prima. A exposición estará na sala da delgación do Coag a Coruña, Federico Tapia 64, do 30 de novembro o 10 de xaneiro.

+ bakuakazawa.blogspot.com[:en]

Baku Akazawa (Sapporo, Hokkaido,Japan,1983) despertou to photography ao chegar to Galicia in 2006 where comenzou to reflect to súa personal vision gives architecture and to paisaxe. Study fotografia na Escola of Art Pablo Picasso. Akazawa Presents no Coag of A Coruña to súa operates premium. To exhibition will be na room gives delgación do Coag to Coruña, Federico Tapia 64, do 30 of novembro or 10 of xaneiro.

+ bakuakazawa.blogspot.com[:]

Casa_collage

57

[:es]

Comenzamos un bonito viaje, con los siguientes talleres, hacia el corazón de la casa. Intentamos encontrar las características y las condiciones idóneas para cada pieza, partiendo desde una substancia, no como otras, que es el vacío y no la nada. Buscamos el fuego en el hogar y no lo encontramos, aunque si el calor del hogar y su expresión en la cocina; buscamos el agua y entre otras partes, nos esperaba en el placentero cuarto de baño…Hoy en maushaus nos hemos encomendado a los dioses lares y a los penates, para lograr configurar estancias en relación a sus usos, para después sumarlas, a sabiendas de que la unión funcional de las partes daría lugar a un sorprendente hogar. Además hemos conseguido la colaboración inestimable de Luis, el aita de Jon, para organizar un taller de arquitectura comestible (ginger bread house) del que no van a quedar ni las migas!

Buena semana a tod@s!!

+ maushaus

[:gl]

Comezamos unha bonita viaxe, cos seguintes talleres, cara ao corazón da casa. Tentamos atopar as características e as condicións idóneas para cada peza, partindo desde unha substancia, non como outras, que é o baleiro e non a nada. Buscamos o lume no fogar e non o atopamos, aínda que se a calor do fogar e a súa expresión na cociña; buscamos a auga e entre outras partes, esperábanos no pracenteiro cuarto de baño…Hoxe en maushaus encomendámonos aos deuses lareiras e aos penates, para lograr configurar estancias en relación aos seus usos, para despois sumalas, a propósito de que a unión funcional das partes daría lugar a un sorprendente fogar. Ademais conseguimos a colaboración inestimable de Luís, o aita de Jon, para organizar un taller de arquitectura comestible (ginger bread house) do que non van quedar nin as faragullas!

Boa semana a tod@s!!

+ maushaus[:en]

We begin a beautiful trip, with the following workshops, to the heart of the house. We try to find the characteristics and the ideal conditions for each piece, splitting from a substance, no like others, that is the empty and no the at all. We look for the fire in the home and do not find it, although if the heat of the home and his expression in the kitchen; we look for the water and between other parts, expected us in the pleasant chamber of bathroom…Today in maushaus have entrusted us to the gods lares and to the penates, to attain configure stays in relation to his uses, for afterwards add them, knowingly that the functional union of the parts would give place to a surprising home. Besides we have achieved the invaluable collaboration of Luis, the aita of Jon, to organise a workshop of edible architecture (ginger bread house) of the that do not go to remain neither the crumbs!

Good week to tod@s!!

+ maushaus[:]

[:es]Taller Sistema Lupo[:gl]Obradoiror Sistema Lupo[:en]Workshop Sistema Lupo[:]

62

[:es]

Oferta de empleo en sector de la arquitectura. Se buscan Grandes Constructores entre 6 y 10 años de experiencia vital para taller infantil.

Libreria Formatos.
Av. Fernández Latorre 5/9
18  de diciembre.
www.libreria formatos.com
www.sistemalupo.com
interesados contactar:
981 25 52 10
formatos@libreriaformatos.com

[:gl]

Oferta de emprego en sector da arquitectura. Búscanse Grandes Construtores entre 6 e 10 anos de experiencia vital para taller infantil.

Libreria Formatos.
Av. Fernández Latorre 5/9
18  de diciembre.
www.libreria formatos.com
www.sistemalupo.com
interesados contactar:
981 25 52 10
formatos@libreriaformatos.com[:en]

Offer of employment in sector of the architecture. They look for  Big Constructors between 6 and 10 years of vital experience for childish workshop.

Libreria Formatos.
Av. Fernández Latorre 5/9
18  de diciembre.
www.libreria formatos.com
www.sistemalupo.com
Interested contact:
981 25 52 10
formatos@libreriaformatos.com[:]

Chairbook. ConvocatoriaChairbook. ConvocatoriaChairbook. Announcement

64

Nº313 se propone averiguar cual es la relación entre las sillas favoritas de un grupo significativo de personas y la compleja personalidad del organismo que conforman. Para ello propone una acción colaborativa en la que estáis invitados a participar bajo la máxima de la libertad ceativa, es decir: Nº 313 propone y los invitados responden haciendo uso de esta libertad para acatar o alterar el formato propuesto aportando uno nuevo con una visión alternativa. También se permiten excepciones: el objetivo es una silla, pero puede ser un sillón, un banco o cualquier objeto que permita sentarse.

¿Qué se propone?
Cada invitado debe seleccionar su silla favorita atendiendo a las razones que considere oportunas, bien sean materiales, emocionales o de otra índole. No es necesario que la silla elegida sea propiedad del invitado, puede ser una silla de la infancia, un objeto de deseo…

+ info

Nº313 proponse pescudar cal é a relación entre as cadeiras favoritas dun grupo significativo de persoas e a complexa personalidade do organismo que conforman. Para iso propón unha acción colaborativa na que estades convidados a participar baixo a máxima da liberdade ceativa, é dicir: Nº 313 propón e os invitados responden facendo uso desta liberdade para acatar ou alterar o formato proposto achegando un novo cunha visión alternativa. Tamén se permiten excepcións: o obxectivo é unha cadeira, pero pode ser unha cadeira de brazos, un banco ou calquera obxecto que permita sentar.

¿Que se propón?

Cada invitado debe seleccionar a súa cadeira favorita atendendo ás razóns que considere oportunas, ben sexan materiais, emocionais ou doutra índole. Non é necesario que a cadeira elixida sexa propiedade do invitado, pode ser unha cadeira da infancia, un obxecto de desexo…

+ info

Nº313 proposes  averiguar cual is the relation between the favourite chairs of a significant group of people and the complex personality of the organism that conform. For this proposes an action colaborativa in which you are invited to participate under the maximum of the freedom ceativa, that is to say: Number 313 proposes and the invited answer doing use of this freedom for acatar or alter the format proposed contributing one new with an alternative vision. Also they allow  exceptions: the aim is a chair, but can be an armchair, a bank or any object that allow to seat.

What proposes ?

Each invited has to select his favourite chair attending to the reasons that consider timely, well are material, emotional or of another índole. It is not necessary that the chair chosen was property of the invited, can be a chair of the infancy, an object of wish…

+ info

accésit 002

1.289

[:es]

La tercera edición de la publicación digital accésit recoge  las últimas propuestas y concursos que han tenido lugar a nivel nacional, como el VII Concurso de Anteproyectos de IVVSA, la II Fase del Concurso para la Sede de la Fundación de Arquitectura Contemporánea en Córdoba, o el Concurso de ideas para la rehabilitación y restauración del ‘Hospital Espíritu Santo’ en Baiona.

El apartado de actualidad se centra en la situación laboral en que se encuentran muchos compañeros que ven en los concursos el modo de conseguir encargos. Esto es, a partir de una entrevista y artículo de la mano del arquitecto y consultor Gonzalo García. Además en el resto de apartados contamos, en Emergentes, con la colaboración del joven estudio ER Arquitectos, en Lost con los recién galardonados con el Premio Bauwelt en la categoría de Obra pública, el estudio Suárez Santas Arquitectos y en el apartado de Obra construida con el nuevo Centro de Salud Alamillo, en Sevilla.

EDITORIAL
ACTUALIDAD Gonzalo García Muñoz
EMERGENTES ER Arquitectos
FALLO DEL JURADO
Concurso de ideas ‘Sede de la Fundación Arquitectura Contemporánea y entorno de la manzana de San Peblo en Córdoba’. Fase II.
Concurso de ideas para la rehabilitación y restauración del ‘Hospital Espíritu Santo’ destinado a Biblioteca y Archivo Histórico.
VIII Concurso a nivel de anteproyecto para la adjudicación de contratos de redacción de proyectos y dirección de obras de edificación.
Concurso de ideas m-ART. Mercado de Artes y Oficios.
OBRA CONSTRUIDACentro de Salud Alamillo, Sevilla.
Javier Terrados Cepeda, Fernando Suárez Corchete
LOST Suárez Santas Arquitectos
SERVICIOS
BIBLIOTECA

Esperamos que os guste.

+ revista[:gl]

A terceira edición da publicación dixital accésit recolle  as últimas propostas e concursos que tiveron lugar a nivel nacional, como o VII Concurso de Anteproxectos de IVVSA,  a II Fase do Concurso para a Sede da Fundación de Arquitectura Contemporánea en Córdoba, ou o Concurso de ideas para a rehabilitación e restauración do ‘Hospital Espírito Santo’ en Baiona.

O apartado de actualidade céntrase na situación laboral en que se atopan moitos compañeiros que ven nos concursos o modo de conseguir encargos. Isto é, a partir dunha entrevista e artigo da man do arquitecto e consultor Gonzalo García. Ademais no resto de apartados contamos, en Emerxentes, coa colaboración do novo estudo ER Arquitectos, en Lost cos recentemente galardoados co Premio Bauwelt na categoría de Obra pública, o estudo Suárez Santas Arquitectos e no apartado de Obra construída co novo Centro de Saúde Alamillo, en Sevilla.

EDITORIAL

ACTUALIDADE Gonzalo García Muñoz

EMERXENTES ER Arquitectos

FALLO DO XURADO

Concurso de ideas ‘Sede da Fundación Arquitectura Contemporánea e contorna da mazá de San Peblo en Córdoba’. Fase II.

Concurso de ideas para a rehabilitación e restauración do ‘Hospital Espírito Santo’ destinado a Biblioteca e Arquivo Histórico.

VIII Concurso a nivel de anteproxecto para a adxudicación de contratos de redacción de proxectos e dirección de obras de edificación.

Concurso de ideas m-ART. Mercado de Artes e Oficios.

OBRA CONSTRUIDACentro de Saúde Alamillo, Sevilla.

Javier Terrados Cepeda, Fernando Suárez Corchete

LOST Suárez Santas Arquitectos

SERVIZOS

BIBLIOTECA

Esperamos que vos guste.

+ revista[:en]

The third edition of the digital publication accésit collects  the last proposals and contests that have taken place to national level, like the VII Contest of Preliminary drafts of IVVSA,  the II Phase of the Contest for the Headquarters of the Foundation of Contemporary Architecture in Córdoba, or the Contest of ideas for the rehabilitation and restoration of the ‘Hospital Saint Spirit’ in Baiona.

The section of actuality centres  in the labour situation in that they find  a lot of mates that see in the contests the way to achieve commissions. This is, from an interview and article of the hand of the architect and consultor Gonzalo García. Besides in the rest of sections explain, in Emergent, with the collaboration of the young study ER Architects, in Lost with the recently awarded with the Prize Bauwelt in the category of public Work, the study Suárez Saint Architects and in the section of Work built with the new Centre of Health Alamillo, in Seville.

PUBLISHING

ACTUALITY Gonzalo García Muñoz

EMERGENT ER Architects

JURY’S DECISION

Contest of ideas ‘Calm of the Foundation Contemporary Architecture and surroundings of the apple of Saint Peblo in Córdoba’. Phase II.

Contest of ideas for the rehabilitation and restoration of the ‘Hospital Saint Spirit’ allocated to Library and Historical Archive.

VIII Contest to level of preliminary draft for the adjudication of agreements of editorial of projects and direction of works of edificación.

Contest of ideas m-Art. Market of Arts and Jobs.

WORK CONSTRUIDACentro of Health Alamillo, Seville.

Javier Terrados Cepeda, Fernando Suárez Corchete

LOST Suárez Saint Architects

SERVICES

LIBRARY

We expect that it like you.

+ review[:]

[:es]Fallo del concurso de Ideas para la construcción de dos módulos de fachada basados en el uso del granito[:gl]Fallo do concurso de Ideas para a construción de dous módulos de fachada baseados no uso do granito[:en]Contest’s decision of Ideas for the construction of two modules of façade based in the use of the granite[:]

49

[:es]

En la delegación de Santiago de Compostela del Colegio Oficial de Arquitectos de Galicia y disponiendo cerrados de los sobres «1» y «2» de las 27 propuestas presentadas al «Concurso de Ideas para la construcción de dos módulos de fachada basados en el uso del granito. Sede del Clúster del Granito. Fundación Centro Tecnológico de Granito. Porriño, Pontevedra.» De acuerdo con las bases del concurso, se constituye el Jurado bajo la presidencia de Don Alberto Noguerol del Río, como arquitecto designado mayoritariamente por los participantes y, por delegación de Don Pedro Taboada de Zúñiga Campos, con Don Elías Cueto Álvarez como secretario del mismo.

PREMIO                        LEMA                            AUTOR
Premio Módulo A     Un mar de piedra     Luis Collarte
Premio Módulo B     P321                               Julio Grande+Adolfo Agra
Accésit                         ON                                   Ramón Vieitez+Alberto Cebral
Accésit                         light@roll                     Pablo Costa+Marina Márquez
Accésit                         Gris005                        Cárlos Bóveda+Domingo Alberto
Accésit                         Feldespato82              Tomás Valente+Beatriz Hermida
Accésit                         Colgagge                       Ramón Seijo

+ info

[:gl]

Na delegación de Santiago de Compostela do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia e dispondo pechados de sóbrelos «1» e «2» das 27 propostas presentadas ao «Concurso de Ideas para a construción de dous módulos de fachada baseados no uso do granito. Sede do Clúster do Granito. Fundación Centro Tecnolóxico de Granito. Porriño, Pontevedra.» De acordo coas bases do concurso, constitúese o Xurado baixo a presidencia de Don Alberto Noguerol do Río, como arquitecto designado maioritariamente polos participantes e, por delegación de Don Pedro Taboada de Zúñiga Campos, con Don Elías Cueto Álvarez como secretario do mesmo.

PREMIO                        LEMA                            AUTOR

Premio Módulo A     Un mar de piedra     Luis Collarte

Premio Módulo B     P321                               Julio Grande+Adolfo Agra

Accésit                         ON                                   Ramón Vieitez+Alberto Cebral

Accésit                         light@roll                     Pablo Costa+Marina Márquez

Accésit                         Gris005                        Cárlos Bóveda+Domingo Alberto

Accésit                         Feldespato82              Tomás Valente+Beatriz Hermida

Accésit                         Colgagge                       Ramón Seijo

+ info[:en]

In the delegation of Santiago de Compostela of the Official School of Architects of Galicia and having closed of the sobres «1» and «2» of the 27 proposals presented to the «Contest of Ideas for the construction of two modules of façade based in the use of the granite. Headquarters of the Clúster of the Granite. Foundation Centre Technological of Granite. Porriño, Pontevedra.» In accordance with the bases of the contest, constitutes  the Jury under the presidency of Don Alberto Noguerol of the River, like architect designated mostly by the participants and, by delegation of Don Pedro Taboada of Zúñiga Fields, with Don Elías Cueto Álvarez like secretary of the same.

AWARD                        LEMMA                         AUTHOR

Premio Módulo A     Un mar de piedra     Luis Collarte

Premio Módulo B     P321                               Julio Grande+Adolfo Agra

Accésit                         ON                                   Ramón Vieitez+Alberto Cebral

Accésit                         light@roll                     Pablo Costa+Marina Márquez

Accésit                         Gris005                        Cárlos Bóveda+Domingo Alberto

Accésit                         Feldespato82              Tomás Valente+Beatriz Hermida

Accésit                         Colgagge                       Ramón Seijo

+ info[:]