Inicio Blog Página 154

TorreirosTorreirosTorreiros

32

Soy un realizador audiovisual gallego que ya he realizado varios documentales.  Ante la falta de subvenciones, mi nuevo proyecto, Torreiros, he decidido hacerlo con mis propios medios.

Este documental trata de recordar, y homenajear, a los hombres y mujeres que desempeñaron el antiguo  oficio de farer@s, a punto de extinguirse por la aparición de nuevos sistemas de navegación:  del faro-señal visual, alimentado por lámparas de petróleo, se pasó al faro eléctrico como soporte/ayuda a la navegación y después al GPS y otros sistemas inalámbricos. Los hombres y mujeres que se dedicaron a este oficio tradicional, cuya intervención era indispensable al principio, fueron substituidos, paulatinamente,  por sistemas automáticos.

En un viaje por tierra y mar a los faros más representativos de Galicia, daré  voz a los últimos torreros en activo. Este recorrido por los faros gallegos, servirá también para poner en valor el patrimonio arquitectónico, que tiene su identidad constructiva, y que acabó por definir unos paisajes físicos de gran valor ecológico y turístico.

Hasta el momento  hemos realizado el guión,  preproducción, grabación  y estamos con el montaje, pero para las fases sucesivas  necesitamos recursos para pagar a los diferentes profesionales que lo realizarán, y hemos pensado que el sistema de Crowdfunding es una buena solución para sacar adelante el proyecto. El dinero obtenido se destinaría a pagar la banda sonora, para la que hemos contactado con las distribuidoras de varios grupos de talla internacional, entre ellos la música que suena en el teaser. También se cubrirían los gastos de postproducción, etalonaje, sonorización, diseño gráfico e impresión de los DVDs y BluRays. Para alcanzar este objetivo, vamos a promocionar el proyecto a través de diferentes campañas y actividades paralelas a traves de las redes sociales, mailings, boca a boca, etc. Dependemos de vosotr@s para hacer realidad este proyecto que, sin vuestra contribución, será imposible llevar a cabo. Gracias

+ info

Son un realizador audiovisual galego que xa realizou varios documentais. Ante a falta de subvencións, o meu novo proxecto, Torreiros, decidín facelo cos meus propios medios.

Este documental trata de recordar, e homenaxear, os homes e mulleres que desempeñaron o antigo oficio de farer@s, a punto de extinguirse pola aparición de novos sistemas de navegación: do faro-sinal visual, alimentado por lámpadas de petróleo, pasouse ao faro eléctrico como soporte/axuda á navegación e despois ao GPS e outros sistemas inarámicos. Os homes e mulleres que se adicaron a este oficio tradicional, cuxa intervención era indispensable ao principio, foron substituídos, paulatinamente, por sistemas automáticos.

Nunha viaxe por terra e mar aos faros máis representativos de Galiza, darei voz aos últimos torreiros en activo. Este percorrido polos faros galegos, servirá tamén para poñer en valor o patrimonio arquitectónico, que ten a súa identidade construtiva, e que rematou por definir unhas paisaxes físicas de gran valor ecolóxico e turístico.

Ata o momento realizamos o guión, preproducción, gravación e estamos coa montaxe, pero para as fases sucesivas necesitamos recursos para pagar aos diferentes profesionais que o realizarán, e pensamos que o sistema de Crowdfunding é unha boa solución para sacar adiante o proxecto. O diñeiro obtido destinaríase a pagar a banda sonora, para a que contactamos coas distribuidoras de varios grupos de talle internacional, entre eles a música que soa no teaser. Tamén se cubrirían os gastos de posproducción, etalonaxe, sonorización, deseño gráfico e impresión dos DVDs e BluRays. Para alcanzar este obxectivo, imos promover o proxecto a través de diferentes campañas e actividades paralelas a través das redes sociais, mailings, boca a boca, etc. Dependemos de vos para facer realidade este proxecto que, sen a vosa contribución, será imposible levar a cabo. Grazas

+ info

I am a Galician audio-visual director that had  already carried out several documentaries. As we dont have any subsidies, my new project, Lighthouse Keepers, I decided to make it with my own means.

This documentary tries to remember, and to pay homage, to the men and women who redeemed the old profession of Lighthouse Keepers, to point of becoming extinct because of the appearance of new systems of navigation: of the visual lighthouse-signal, fed by lamps of oil, it was passed to the electrical lighthouse as he support/help the navigation and afterwards to the GPS and other wireless systems. The men and women who dedicated themselves to this traditional profession, whose intervention was essential at first, were replaced, gradually, by automatic systems.

In a journey for earth and sea to the most representative lighthouses of Galiza, I will give voice to the last lighthouse keepers in assets. This route for the Galician lighthouses, will be used also for putting the architectonic patrimony, which has his constructive identity, and which ended up defining some physical landscapes of great ecological and touristic value, in value.

Up to the moment we carry out the pre-production, recording and we are with the assembling, but for the successive phases we need resources to pay to the different professionals that it will carry out, and we think that the system of Crowdfunding is a good solution to take the project ahead. The obtained money would be destined to pay the soundtrack, for which we get in touch with the discographics of several groups of international size, like the music that sounds in the teaser. The expenses of post-production, color fix, voicing, graphic design and impression of the DVDs and BluRays would also be covered.

To reach this goal, we are going to promote the project through different campaigns and parallel activities through the social nets, mailings, direct talking, etc. We depend on you for this project and, without your contribution, carrying it out will be impossible. Thanks!!

+ info

Como claros rodeados por el bosque | José Valladares

Para javier y carlos, compañeros de viaje

Es posible pensar en las construcciones de Jorn Utzon como claros rodeados por un bosque. Es así en Can Lis, su primera vivienda en Mallorca, donde la casa se dispone cuidadosamente entre los pinos, evitándolos aquí y allí, buscando un lugar entre ellos, para llegar al mar. En el sencillo croquis que establece la sección de Can Lis, los pequeños y casi imperceptibles movimientos de la pluma dibujan sin embargo con precisión los sucesos fundamentales: el pinar y el acantilado, la elevación del suelo construido, el patio en que parece penetrar la arboleda, el espacio alto de la sala y el espacio bajo de las troneras hacia el mar. Todo delicadamente dibujado en apenas tres gruesos de tinta.

Iglesia de Bagsvaerd de Jorn Utzon, Copenhague, 1967/1976 | Fotografia: Jose Valladares

Poco tiempo después, por el contario, al construir la iglesia de Bagsvaerd el claro se origina antes que el bosque, porque este es necesario para que aquel acabe de existir. Y entonces Utzon lo construye, porque ese bosque, ya exista o esté por venir, es un elemento de construcción más, tan importante como el ladrillo o el hormigón para la creación de un lugar. De este modo, Bagsvaerd no habrá de existir plenamente hasta que los árboles circundantes alcancen su tamaño final y Utzon tiene tan clara esa convicción que él mismo costea la plantación de abedules que rodean el edificio.

Hoy, al caminar hacia la iglesia, sus fachadas modestas y opacas se animan con el baile de luz y sombra que provoca el viento al agitar las ramas de los ahora ya grandes árboles. En el interior esa opacidad se transforma en intensa claridad mientras las ramas siguen danzando sin parar sobre los tejados acristalados de los corredores.

José Valladares
santiago de compostela. marzo 2012

Ordenación del territorio, patrimonio histórico y medio ambiente en el Código penal y la legislación especialOrdenación do territorio, patrimonio histórico e medio no Código penal e a lexislación especialLand management, historical heritage and environment in the penal Code and the special legislation

51

El grupo de investigación ECRIM acaba de publicar el libro colectivo “Ordenación del territorio, patrimonio histórico y medio ambiente en el Código penal y la legislación especial“, dirigido por Patricia Faraldo Caba y coordinado por Luz María Puente Aba.

El libro constituye un estudio sistemático de los delitos y faltas relativos a la ordenación del territorio y el urbanismo, sobre el patrimonio histórico, contra los recursos naturales y el medio ambiente y relativos a la protección de la flora, fauna y animales domésticos, contenidos tanto en el Código penal como en la Ley de Represión del Contrabando y el Código penal militar. Se incluye una parte general en la que se exponen diversos temas relacionados, en particular, con las difíciles relaciones que se establecen en este ámbito entre el Derecho penal y el Derecho administrativo sancionador.

+artículo publicado en ecrim

O grupo de investigación ECRIM acaba de publicar o libro colectivo “Ordenación del territorio, patrimonio histórico y medio ambiente en el Código penal y la legislación especial“, dirixido por Patricia Faraldo Caba e coordinado por Luz María Ponte Aba.

O libro constitúe un estudo sistemático dos delitos e faltas relativos á ordenación do territorio e o urbanismo, sobre o patrimonio histórico, contra os recursos naturais e o medio ambiente e relativos á protección da flora, fauna e animais domésticos, contidos tanto no Código penal como na Lei de Represión do Contrabando e o Código penal militar. Inclúese unha parte xeral na que se expoñen diversos temas relacionados, en particular, coas difíciles relacións que se establecen neste ámbito entre o Dereito penal e o Dereito administrativo sancionador.

+artigo publicado en ecrim

The group of investigation ECRIM has just published the collective book “Ordenación del territorio, patrimonio histórico y medio ambiente en el Código penal y la legislación especial“, directed by Patricia Faraldo Caba and coordinated by Luz Maria Puente Aba.

The book constitutes a systematic study of the crimes and lacks relative to the land management and the urbanism, on the historical heritage, against the natural resources and the environment and relative to the protection of the flora, fauna and domestic animals, contained both in the penal Code and in the Law of Repression of the Smuggling and the penal military Code. There is included a general part in which diverse topics related are exposed, especially, by the difficult relations that are established in this area between the Criminal law and the sanctioning Administrative law.

+article is published in ecrim

Wang Shu, premio Pritzker 2012

2

El arquitecto chino Wang Shu, de 48 años, ha sido galardonado con el premio Pritzker 2012, considerado el Nobel de la Arquitectura, por una obra artesanal, respetuosa con el medio ambiente y de gran profundidad filosófica, en la que conviven de forma armoniosa tradición y modernidad.

Wang Shu, premio Pritzker 2012 | Efe | elmundo.es

«El hecho de que se haya elegido a un arquitecto chino supone un importante paso en el reconocimiento del papel que va a jugar China en el desarrollo de los ideales arquitectónicos. Además, el éxito del urbanismo chino en las próximas décadas será importante, no ya para China, sino para el mundo entero», el promotor del galardón.

Tres de las obras principales de Wang Shu son la Biblioteca del Colegio Wenzheng en la Universidad de Suzhou, el Museo de Historia de la ciudad portuaria de Ningbo y el Campus Xiangshan de Bellas Artes de Hangzhou, así como el pabellón de Tengtou-Ningbo en la Exposición Universal de Shangai.

O arquitecto chinés Wang Shu, de 48 anos, foi galardonado co premio Pritzker 2012, considerado o Nobel da Arquitectura, por unha obra artesanal, respetuosa co medio ambiente e de gran profundidade filosófica, na que conviven de forma armoniosa tradición e modernidad.

Wang Shu, premio Pritzker 2012 | Efe | elmundo.es

«O feito de que se elixiu a un arquitecto chinés supón un importante paso no recoñecemento do papel que vai xogar Chinesa no desenvolvemento dos ideais arquitectónicos. Ademais, o éxito do urbanismo chinés nas próximas décadas será importante, non xa para Chinesa, senón para o mundo enteiro», o promotor do galardón.

Tres das obras principais de Wang Shu son a Biblioteca do Colexio Wenzheng na Universidade de Suzhou, o Museo de Historia da cidade portuaria de Ningbo e o Campus Xiangshan de Belas Artes de Hangzhou, así como o pabellón de Tengtou-Ningbo na Exposición Universal de Shangai.

The Chinese architect 48-year-old Wang Shu, has been an award winner with the prize Pritzker 2012, considered the Nobel prize of the Architecture, for a handcrafted, respectful work with the environment and of great philosophical depth, in which tradition and modernity coexist of harmonious form.

Wang Shu, Pritzker Award 2012 | Efe | elmundo.es

» The fact that a Chinese architect has been chosen he supposes an important step in the recognition of the paper that is going to play China in the development of the ideal architectural ones. In addition, the success of the Chinese urbanism in the next decades will be important, not already for China, but for the entire world «, the promoter of the award.

Three of Wang Shu’s principal works are the Library of the College Wenzheng in Suzhou’s University, the Museum of History of Ningbo’s port city and the Campus Xiangshan of Hangzhou’s Fine arts, as well as Tengtou-Ningbo’s pavilion in Shangai’s Universal Exhibition.

Exposición Líneas de Trabajo 2012. A Coruña

240

Del viernes 2 de marzo y el lunes 9 de abril de 2012 se celebrará en la Sala de Exposiciones del Palacio Municipal de La Coruña la segunda exposición Líneas de Trabajo.

Esta muestra propone una reflexión sobre el papel del dibujo como herramienta de aprehensión de la realidad y como agente activo en la definición de la forma arquitectónica; como plasmación de lo que está siendo visto y como proyección de lo que está siendo imaginado. Para ello,  reúne dibujos de arquitectos españoles pertenecientes a distintas generaciones -Andrés Fernández-Albalat, Arturo Franco Taboada, Juan Domingo Santos, Carlos Quintáns, Carlos Pita, Toni Gironés, Juan Creus y Covadonga Carrasco, Ferrán Grau, Arturo Franco Díaz y Héctor Fernández Elorza-, y los divide en dos grupos atendiendo a su razón de ser: dibujos de viaje y dibujos de proyecto. Si los primeros evidencian el valor del esbozo como refuerzo de la observación, en los segundos prevalece su uso como herramienta de exploración formal. La heterogeneidad del material presentado subraya, por un lado, los cambios en la utilización del dibujo por parte de los arquitectos a lo largo de las últimas décadas, pero permite intuir también que se trata -ante todo- de una expresión subjetiva, tan individual como una caligrafía.

+ info

Foros 2012. Modos de Ver. Bosch.Capdeferro. Microclimas, Microcosmos

34

Los arquitectos Ramon Bosch y Bet Capdeferro, reconocidos con la Mención Especial Arquitecto Emergente en los Premios Mies Van der Rohe de Arquitectura Contemporánea de la Unión Europea 2011, impartirán una conferencia sobre su visión de la arquitectura el próximo martes 28 de febrero en el marco de los “Foros ESARQ 2012: Maneras de Ver”.

Ramon Bosch y Bet Capdeferro impartirán una ponencia bajo el título Microclimas, Microcosmos. La cita, que será abierta al público, tendrá lugar a las 16:00 horas en el aula Magna del Campus Barcelona de la UIC y servirá para debatir y reflexionar sobre la realidad arquitectónica actual, desde la experiencia y los proyectos de los propios conferenciantes.

Exponentes de una arquitectura especializada en proyectos residenciales, de rehabilitación y obras de interiorismo, Bosch-Capdeferro consideran esencial que “los proyectos sean capaces de incorporar lo imprevisto” y, puntualizan, “la casualidad, lo doméstico, la imperfección, la improvisación y, incluso, el error forman parte positiva y definitoria del proceso proyectual y constructivo”.

Título: Microclimas, Microcosmos
Dia: Martes 28 de febrero de 2012
Hora: 16.00h
Lugar: ESARQ-UIC (Aula Magna -C/Immaculada, 22, 08017 Barcelona-)
Organiza: ESARQ‐UIC (Escuela Técnica Superior de Arquitectura de la Universitat Internacional de Catalunya)

Os arquitectos Ramon Bosch e Bet Capdeferro, recoñecidos coa Mención Especial Arquitecto Emerxente nos Premios Mies Van der Rohe de Arquitectura Contemporánea da Unión Europea 2011, impartirán unha conferencia sobre a súa visión da arquitectura o vindeiro martes 28 de febreiro no marco dos “Foros ESARQ 2012: Maneras de Ver”.

Ramon Bosch e Bet Capdeferro impartirán un relatorio baixo o título Microclimas, Microcosmos. A cita, que será aberta ao público, terá lugar ás 16:00 horas no aula Magna do Campus Barcelona da UIC e servirá para debater e reflexionar sobre a realidade arquitectónica actual, desde a experiencia e os proxectos dos propios conferenciantes.

Exponentes dunha arquitectura especializada en proxectos residenciales, de rehabilitación e obras de interiorismo, Bosch-Capdeferro consideran esencial que “os proxectos sexan capaces de incorporar o imprevisto” e, puntualizan, “a casualidade, o doméstico, a imperfección, a improvisación e, ata, o erro forman parte positiva e definitoria do proceso proyectual e constructivo”.

Título: Microclimas, Microcosmos

Dia: Martes 28 de febreiro de 2012

Hora: 16.00h

Lugar: ESARQ-UIC (Aula Magna -C/Immaculada, 22, 08017 Barcelona-)

Organiza: ESARQ‐UIC (Escuela Técnica Superior de Arquitectura de la Universitat Internacional de Catalunya)

The architects Ramon Bosch and Bet Capdeferro, recognized with the Special Mention Emergent Architect in the Prizes Mies Van der Rohe of Contemporary Architecture of the European Union 2011, will give a conference on his vision of the architecture next Tuesday, the 28th of February in the frame of the  “Foros ESARQ 2012: Maneras de Ver”.

Ramon Bosch and Bet Capdeferro will give a presentation under the title Microclimas, Microcosmos. The appointment, which will be opened the public, will take place at 16:00 in the assembly hall of the Campus Barcelona of the UIC and will serve to debate and to think about the architectural current reality, from the experience and the projects of the own lecturers.

Exponents of an architecture specialized in residential projects, of rehabilitation and works of interiorismo, Bosch-Capdeferro consider to be essential that » the projects should be capable of incorporating the unforeseen thing » and, specify, » the chance, the domestic thing, the blemish, the improvisation and, even, the mistake form a part positive and definitoria of the process proyectual and constructivly «.

Title: Microclimas, Microcosmos

Date: Tuesday on February 28, 2012 Hour: 16.00h

Hour: 16.00h

Location: ESARQ-UIC (Aula Magna -C/Immaculada, 22, 08017 Barcelona-)

Organize: ESARQ‐UIC (Escuela Técnica Superior de Arquitectura de la Universitat Internacional de Catalunya)

Arquitectura primaria | Íñigo García Odiaga

Escuela de Gando, Diébédo Francis Kéré | Fotografías: Erik-Jan Ouwerkerk | Fuente: plataformaarquitectura.cl

El diseño de los edificios de servicio para el Parque Nacional del país Dogon en Mali y el centro de visitantes de la Gran Mezquita de Mopti, son los últimos proyectos construidos por Diébédo Francis Kéré.

Es realmente tortuoso el camino recorrido por Francis Kéré hasta aquí. Nacido en Gando, una aldea de Burkina Faso en 1965, fue la primera persona de su pueblo en estudiar en el extranjero. Finalizó sus estudios de arquitectura en la TU de Berlín y con un grupo de amigos formalizó una asociación para construir una escuela en su pueblo natal, Gando. Mediante esta asociación recaudó los fondos necesarios para construir la Escuela Primaria en Gando mediante un  proceso colaborativo y de trabajo comunitario. El proyecto obtuvo el prestigioso premio Aga Khan de Arquitectura en 2004, lo que catapultó su oficina al estrellato mundial y provocó que su ideología por una arquitectura comprometida se divulgase de forma exponencial.

La obra de la escuela de Gando destaca por conciliar la tradición y la modernidad sacando provecho de aquello a lo que la gente está acostumbrada. Kéré reinterpreta en su proyecto la esencia del espacio educativo de su pueblo, la reunión de la clase bajo la sombra de un árbol apoyándose en la escasa tecnología disponible.

En una cultura rural como la africana, la autoconstrucción está aun muy arraigada y Kéré aporta su conocimiento tecnológico de la modernidad a la forma de trabajar tradicional y a la memoria colectiva fuertemente arraigada.

De esta fusión entre el conocimiento tradicional y el contemporáneo, ambas posturas han salido reforzadas. La arquitectura tradicional ha enseñado a la modernidad como adaptarse al clima extremo de Burkina Faso. Por el contrario la modernidad ha aportado conocimiento constructivo y nuevos materiales. Frente a las pequeñas y frágiles edificaciones tradicionales, la llegada de morteros y cementos ha permitido la mejora de los muros tradicionales de ladrillo así como la elaboración de cimentaciones más estables.

Para Francis Kéré la tecnología no está fácilmente disponible, requiere conocimiento y formarse en una educación poco accesible en África, pero ese punto de partida desfavorable es suplido con creces por una gran capacidad de trabajo adquirida por la necesidad, pero también por el desarrollo de una idea basada en la fuerza de la colectividad. Ese sentimiento colectivo desbordante palpable en Gando, pese a la falta de medios es el espejo de un mundo opuesto representado por Europa, donde el conocimiento ha suplido ese esfuerzo colectivo. Es en esa encrucijada donde se ha desenvuelto el trabajo de Kéré, capaz de establecerse como un puente entre ambas culturas.

Esta reinterpretación en acero, madera, aluminio o ladrillo del conocimiento tradicional para enfrentarse al clima o al lugar puede tener referentes actuales como las obras de Glenn Murcutt o las ya más lejanas de Pierre Koenig. La arquitectura del australiano requiere de la conexión con el conocimiento tradicional del lugar en un sentido amplio, cultural, climático, económico o social, como único modelo posible para proyectar la arquitectura contemporánea en el lugar.

Pero estas referencias aunque cercanas en el aspecto teórico distan de la metodología de Kéré dadas las especiales condiciones necesarias para ejecutar las obras en África. Si los primeros realizan un recorrido que podríamos llamar normal, en el que ejecutan la obra dibujada sobre el papel, Francis Kéré se ve a menudo a entender la obra como un proceso abierto en el que ir introduciendo cambios en función del precio de los materiales, de las posibilidades de conseguirlos o simplemente del personal cualificado del que dispone. Un proceso que dista bastante del ideal europeo para construir un edificio.

Parque Nacional de Bamako | Fotografías: Iwan Baan | Fuente: plataformaarquitectura.cl y Escuela de Gando, Diébédo Francis Kéré | Fotografías: Erik-Jan Ouwerkerk | Fuente: plataformaarquitectura.cl

Estos días el estudio de Kéré ha finalizado dos nuevas obras encargadas por la Fundación Aga Khan para la Cultura como conmemoración del 50 aniversario de la independencia de Mali.

Uno de ellos es centro del visitante en la Gran Mezquita de Mopti, uno de los edificios más importantes del país. El centro de visitantes está dividido en tres edificios diferentes, que están conectados por las azoteas. Esta fragmentación construye tres pequeños edificios en lugar de uno de grandes dimensiones lo que otorga todo el protagonismo a la antigua mezquita. Todas las paredes y las bóvedas de cañón están construidas con bloques de tierra comprimida, que son muy adecuados a las condiciones climáticas, dado su efecto aislante. El gran alero, elevado respecto de los muros, bloquea la fuerza del sol y permite una fuerte ventilación de las paredes y las bóvedas. Un recurso que proporciona un flujo natural de aire. El proyecto recupera además la concatenación tradicional de espacios públicos enlazados para fomentar la reunión social.

El segundo proyecto inaugurado por Kéré hace apenas unos meses resume de manera sobresaliente la filosofía de su trabajo. Tres pequeños edificios resuelven las nuevas instalaciones del renovado Parque Nacional de Bamako. Un restaurante, como punto de reunión y ocio, un centro deportivo y un pabellón de acceso que formaliza la entrada al parque, son los nuevos requerimientos funcionales.

Parque Nacional de Bamako, Diébédo Francis Kéré | Fotografías: Iwan Baan | Fuente: plataformaarquitectura.cl

El restaurante está situado sobre una pequeña formación rocosa y se adapta a sus formas, un claro ejemplo de cómo la arquitectura se adapta a la naturaleza y no al revés. Es esta actitud la que define una arquitectura que no gasta energía en modificar el contexto. Una arquitectura que gasta inteligencia y pensamiento para aprovecharse de lo que el lugar le da. Por ejemplo en la magnífica integración de las espectaculares vistas sobre el parque y el lago, o en una construcción que utiliza los materiales locales para ahorrar en transporte anteponiendo esto a la estética, hablan de una arquitectura primaria.

Parque Nacional de Bamako, Diébédo Francis Kéré

Una arquitectura primaria que antepone el servicio a la sociedad frente a otros requerimientos y hace suyo aquel juego de palabras de «más ética, menos estética».

íñigo garcía odiaga . arquitecto
san sebastián. febrero 2012

Artículo publicado en ZAZPIKA 26.02.2012

Con Techo o Sin TechoCon Techo o Sin TechoCon Techo o Sin Techo

78

El hábitat precario, la imagen más visible de la pobreza, alcanza en América Latina a una gran proporción de la población del campo y hasta a un tercio de la población urbana. La experiencia de los diversos países y actores en la mejora del hábitat es un patrimonio que permite la comunicación entre los países de América Latina, así como con otros países de distintas zonas geográficas. Esta puede ser la base de la cooperación para el enriquecimiento mutuo con el objetivo de, entre todos, contribuir a la mejora del hábitat en el mundo, en especial el hábitat de las poblaciones asentadas en condiciones de precariedad y/o tugurización.

La exposición, ubicada en Arquería Nuevos Ministerios. Paseo de la Castellana, 67. Madrid. Del 26 de enero al 8 de abril de 2012  está estructurada en varios módulos que, tras una introducción sobre las distintas formas de habitar y la situación de la vivienda en América Latina, nos exponen políticas, programas, proyectos de ciudad, proyectos de vivienda, hasta concretar en  tecnologías constructivas, técnicas de intervención e instituciones ejemplares que trabajan en estas materias.

Exposición ‘Con o sin techo’, con Lluís Brau

Arquitectos sin Fronteras ha participado en la Exposición con la elaboración de nueve maquetas que, utilizando las tecnologías de construcción a bajo coste, han reconstruido nueve modelos de viviendas tipo posibles.

[…]

Con Techo o Sin Techo
Del 26 de enero al 8 de abril de 2012,
Sala José Luis Sert. Arquería Nuevos Ministerios.
Paseo de la Castellana, 67. Madrid

+ artículo publicado en Arquitectos Sin Fronteros

O hábitat precario, a imaxe máis visible da pobreza, alcanza en América Latina a unha gran proporción da poboación do campo e ata a un terzo da poboación urbana. A experiencia dos diversos países e actores en mellóraa do hábitat é un patrimonio que permite a comunicación entre os países de América Latina, así como con outros países de distintas zonas xeográficas. Esta pode ser a base da cooperación para o enriquecimiento mutuo co obxectivo de, entre todos, contribuír a mellóraa do hábitat no mundo, en especial o hábitat das poboacións asentadas en condicións de precariedad e/ou tugurización.

A exposición, situada en Arquería Novos Ministerios. Paseo da Castelá, 67. Madrid. Do 26 de xaneiro ao 8 de abril de 2012 está estructurada en varios módulos que, tras unha introdución sobre as distintas formas de habitar e a situación da vivenda en América Latina, expóñennos políticas, programas, proxectos de cidade, proxectos de vivenda, ata concretar en tecnoloxías constructivas, técnicas de intervención e institucións exemplares que traballan nestas materias.

Exposición ‘Con o sin techo’, con Lluís Brau

Arquitectos sin Fronteras participou na Exposición coa elaboración de nove maquetas que, utilizando as tecnoloxías de construción a baixo custo, reconstruíron nove modelos de vivendas tipo posibles.

[…]

Con Techo o Sin Techo

Do 26 dexaneiro o 8 de abril de 2012,

Sala José Luis Sert. Arquería Nuevos Ministerios.

Paseo de la Castellana, 67. Madrid

+ artigo publicado en Arquitectos Sin Fronteros

The precarious habitat, the most visible image of the poverty, reaches in Latin America to a great proportion of the population of the field and up to to a third of the urban population. The experience of the diverse countries and actors in the improvement of the habitat is a heritage that allows the communication between the countries of Latin America, as well as with other countries of different geographical zones. This one can be the base of the cooperation for the mutual enrichment with the aim of, between all, contribute to the improvement of the habitat in the world, especially the habitat of the populations seated in conditions of precariousness and / or tugurización.

The exhibition located in Series of arches New Departments. Walk of the Castilian one, 67. Madrid. From January 26 to April 8, 2012 it is structured in several modules that, after an introduction on the different ways of living and the situation of the housing in Latin America, expose theirs policies, programs, projects of city, projects of housing, up to making concrete in constructive, technical technologies of intervention and exemplary institutions that are employed at these matters.

Exhibition ‘Con o sin techo’, with Lluís Brau

Arquitectos sin Fronteras has taken part in the Exhibition with the production of nine models that, using the technologies of construction to low cost, nine models of housings have reconstructed type possible.

[…]

Con Techo o Sin Techo

From January 26 to April 8, 2012,

Sala José Luis Sert. Arquería Nuevos Ministerios.

Paseo de la Castellana, 67. Madrid

+ article is published in Arquitectos Sin Fronteros

Streaming Seminario Arquitectura e Industria: Construcción IndustrializadaStreaming Seminario Arquitectura e Industria: Construcción IndustrializadaStreaming Seminario Arquitectura e Industria: Construcción Industrializada

1

El próximo viernes 24 de febrero, desde las 10:00, la Fundación Arquitectura y Sociedad organiza el seminario «Arquitectura e Industria: Construcción Industrializada«.El objetivo de este seminario, común a los de ediciones anteriores, es la llamada de atención sobre la importancia de la experiencia innovadora fruto de la colaboración entre algunos arquitectos y algunas industrias.

El área de estudio agrupa a las industrias que prefabrican componentes de gran tamaño para la edificación. Se trata de una técnica conocida desde hace décadas para la industrialización de la vivienda masiva que hoy busca su lugar en el sector prefabricando componentes para una arquitectura más personal y “customizada”. La gama de técnicas y materiales es muy amplia desde el hormigón, al acero y la madera, de los componentes planos a los volumétricos. De los ligeros a los pesados.

El seminario se basa en la presentación de una serie de casos reales en los que esa colaboración ha producido resultados excelentes. La presentación correrá a cargo de Ignacio Paricio, Catedrático de Construcción de la ETSA Barcelona y director del Seminario junto con Cristina Pardal, coordinadora general del seminario  y consistirá en una sucesión de mesas redondas con la presencia de empresas y arquitectos.

Dicho seminario será retransmitido en directo por internet via streaming y podrá ser visto directamente desde aquí:

O vindeiro venres 24 de febreiro, desde as 10:00, a Fundación Arquitectura e Sociedade organiza o seminario «Arquitectura y Industria: Construción Industrializada». O obxectivo deste seminario, común aos de edicións anteriores, é a chamada de atención sobre a importancia da experiencia innovadora froito da colaboración entre algúns arquitectos e algunhas industrias.

A área de estudo agrupa ás industrias que prefabrican compoñentes de gran tamaño para a edificación. Trátase dunha técnica coñecida desde fai décadas para a industrialización da vivenda masiva que hoxe busca o seu lugar no sector prefabricando compoñentes para unha arquitectura máis persoal e “customizada”. A gama de técnicas e materiais é moi ampla desde o hormigón, ao aceiro e a madeira, dos compoñentes planos aos volumétricos. Dos lixeiros aos pesados.

O seminario baséase na presentación dunha serie de casos reais nos que esa colaboración produciu resultados excelentes. A presentación correrá a cargo de Ignacio Paricio, Catedrático de Construción da ETSA Barcelona e director do Seminario xunto con Cristina Pardal, coordinadora xeral do seminario e consistirá nunha sucesión de mesas redondas coa presenza de empresas e arquitectos.

Devandito seminario será retransmitido en directo por internet via streaming e poderá ser visto directamente desde aquí:

Next Friday, the 24th of February, from 10:00, the Fundación Arquitectura y Sociedad organizes the seminar «Arquitectura e Industria: Construcción Industrializada«. The aim of this seminar, common to those of previous editions, is the warning on the importance of the innovative experience fruit of the collaboration between some architects and some industries.

The area of study groups to the industries that prefabricate components of great size for the building. It is a question of a technology known for decades for the industrialization of the massive housing that today it looks for his place in the sector prefabricating components for a more personal architecture and «customizada». The range of technologies and materials is very wide from the concrete, to the steel and the wood, of the flat components to the volumetric ones. From the light ones to the heavy ones.

The seminar is based on the presentation of a series of royal cases on that this collaboration has produced excellent results. The presentation will be chargeable to Ignacio Paricio, the director of the Seminar Professor of Construction of the ETSA Barcelona with Cristina Pardal, coordinating general of the seminar and will consist of a succession of round tables with the presence of companies and architects.

The above mentioned seminar will be broadcast directly by Internet route streaming and will be able to be seen directly from here:

La columna y el muroA columna e o muroThe column and the wall

33

La Fundación Caja de Arquitectos ha puesto a disposición de todos los usuarios de su web una nueva publicadión para de libre descarga en pdf del programa Arquia/tesis.

La columna y el muro
El diálogo entre la columna y el muro nos remite a uno de los discursos quizá más específicos que se puedan efectuar en torno al hecho arquitectónico: el de la materialidad. Un discurso que tiene su punto de partida en la propia configuración del orden griego, que de este modo se constituye en la piedra de toque de todas aquellas arquitecturas que consideran la condición material como su contenido esencial. El orden griego se presenta como el punto más alto alcanzado en la representación de las relaciones tectónicas activas de peso y soporte, sus formas evocan magistralmente esa necesaria condición de equilibrio de la materia con la cual se construye. Por otro lado, el muro, si bien inicialmente manifiesta una connatural inercia expresiva, no se resigna a tener un papel secundario con respecto a la columna y, de acuerdo con su necesidad en la arquitectura, reclama para sí un valor preponderante en la representación de la misma. A partir de aquí quedan establecidas las bases de un diálogo entre la columna y el muro que se renueva en cada arquitectura y del que en esta tesis se muestran una serie de fragmentos.

La columna y el muro
Fragmentos de un diálogo
Autor: Manuel Iñiguez
Prefacio: Antonio Monestiroli
Director de la colección: Carlos Martí Arís

+ info

A Fundación Caja de Arquitectos puxo a disposición de todos os usuarios do seu web unha nova publicadión para de libre descarga en pdf do programa Arquia/tese.

La columna y el muro

O diálogo entre a columna e o muro remítenos a un dos discursos quizá máis específicos que se poidan efectuar en torno ao feito arquitectónico: o da materialidad. Un discurso que ten o seu punto de partida na propia configuración da orde grega, que deste xeito se constitúe na pedra de toque de todas aquelas arquitecturas que consideran a condición material como o seu contido esencial. A orde grega preséntase como o punto máis alto alcanzado na representación das relacións tectónicas activas de peso e soporte, as súas formas evocan magistralmente esa necesaria condición de equilibrio da materia coa cal constrúese. Doutra banda, o muro, aínda que inicialmente manifesta unha connatural inercia expresiva, non se resigna a ter un papel secundario con respecto á columna e, de acordo coa súa necesidade na arquitectura, reclama para si un valor preponderante na representación da mesma. A partir de aquí quedan establecidas as bases dun diálogo entre a columna e o muro que se renova en cada arquitectura e do que nesta tese móstranse unha serie de fragmentos.

La columna y el muro

Fragmentos de un diálogo

Autor: Manuel Iñiguez

Prefacio: Antonio Monestiroli

Director da colección: Carlos Martí Arís

+ info

La Caja de Arquitectos Fundation has put at the disposal of all the users of his web a new publicadión for of free unload in pdf of the program Arquia/tesis.

La columna y el muro

The dialog between the column and the wall sends to one of the speeches probably more specifics that could be effected concerning the architectural fact: that of the materiality. A speech that has his point of item in the own configuration of the Greek order, which thus is constituted in the touchstone of all those architectures that they consider to be the material condition as his essential content. The Greek order appears as the highest point reached in the representation of the tectonic active relations of weight and support, his forms evoke masterfully this necessary condition of balance of the matter with which it is constructed. On the other hand, the wall, though initially a connatural demonstrates expressive inertia, does not resign itself to having a secondary paper with regard to the column and, in agreement with his need in the architecture, protests for yes a preponderant value in the representation of the same one. From here the bases of a dialog remain established between the column and the wall that is renewed in every architecture and of which in this thesis a series of fragments appear.

La columna y el muro

Fragmentos de un diálogo

Author: Manuel Iñiguez

Preface: Antonio Monestiroli

The director of the collection: Carlos Martí Arís

+ info

IV Premios Construcción Sostenible de Castilla y León. ConvocatoriaIV Premios Construcción Sostible de Castilla y León. ConvocatoriaThe IVth Sustainable Construction of Castilla y León Award. Summons

21

Todas las comunidades autónomas de España representadas en la IV Edición de los Premios de Construcción Sostenible de Castilla y León, Ámbito Internacional. En el ámbito internacional se pueden inscribir proyectos situados fuera de España, en estos momentos ya han comenzado las inscripciones, aunque el periodo finaliza el 30 de marzo de 2012, pudiendo realizar la inscripción a través de la página web de los Premios.

+ info

Todas as comunidades autónomas de España representadas na IV Edición dos Premios de Construción Sostenible de Castilla e León, Ámbito Internacional. No ámbito internacional pódense inscribir proxectos situados fóra de España, nestes momentos xa comezaron as inscripciones, aínda que o periodo finaliza o 30 de marzo de 2012, podendo realizar a inscripción a través da páxina web dos Premios.

+ info

All the autonomous communities of Spain represented in the IVth Sustainable Construction of Castilla y León Award, International Area. In the international area they can inscribe projects placed out of Spain, in these moments already they have begun the inscriptions, though the period finishes on March 30, 2012, being able to realize the inscription across the web page of the Prizes.

+ info

La exposición de la XI BEAU llega a SevillaA exposición de la XI BEAU chega a SevillaThe exhibition of the XIth BEAU comes to Seville

51

El jueves 23 de febrero de 2012 a las 20.30 horas se inaugura en  el Antiguo Convento de Santa María de los Reyes (Calle Santiago 33 41003 Sevilla) la exposición de la XI BEAU. Este montaje se ha realizado en colaboración con la Consejería de Obras Públicas y Vivienda de la Junta de Andalucía.

La Bienal recoge las realizaciones arquitectónicas y urbanísticas que, por sus cualidades tanto de proyecto como de construcción, merecen ser destacadas como elementos culturales y profesionales útiles para el conocimiento, la reflexión histórica y la investigación del quehacer arquitectónico español.

Exposición de la XI BEAU
Jue, 23/02/2012 – 20:30 – Vie, 30/03/2012 – 14:30
Calle Santiago, 33, 41003 Sevilla, España

+ info

El jueves 23 de febrero de 2012 a las 20.30 horas se inaugura en el Antiguo Convento de Santa María de los Reyes (Calle Santiago 33 41003 Sevilla) la exposición de la XI BEAU. Este montaje se ha realizado en colaboración con la Consejería de Obras Públicas y Vivienda de la Junta de Andalucía.

La Bienal recoge las realizaciones arquitectónicas y urbanísticas que, por sus cualidades tanto de proyecto como de construcción, merecen ser destacadas como elementos culturales y profesionales útiles para el conocimiento, la reflexión histórica y la investigación del quehacer arquitectónico español.

Exposición daa XI BEAU

Xoves, 23/02/2012 – 20:30 – Venres, 30/03/2012 – 14:30

Calle Santiago, 33, 41003 Sevilla, España

+ info

On Thursday, the 23rd from February, 2012 to 20.30 hours there is inaugurated in the Former Convent of Santa Maria of the Kings (Street Santiago 33 41003 Seville) the exhibition of the XIth BEAU. This assembly has been realized in collaboration with the Council of Public Works and Housing of the Meeting of Andalusia.

The Biennial show gathers the architectural and urban development accomplishments that, for his qualities both of project and of construction, deserve to be emphasized as cultural elements and useful professionals for the knowledge, the historical reflection and the investigation of the architectural Spanish occupation.

XI BEAU Exhibition

Thursday, 23/02/2012 – 20:30 – Friday, 30/03/2012 – 14:30

Calle Santiago, 33, 41003 Sevilla, Spain

+ info

Galescola de 5 unidades en Cotobade | XL arquitectos

La Galescola, situada en un entorno rural en el ayuntamiento de Cotobade, es una escuela infantil concebida como una edificación de planta baja, desarrollada en forma anular alrededor de un patio central, discreta y sobria en el que destacan cinco cubos de madera que albergan las aulas como elementos principales del proyecto.

El lugar
El ámbito escogido para la construcción de la Galescola forma parte del complejo escolar existente en la parroquia de Tenorio. Está situado en un entorno de carácter rural en el que predominan los prados, huertas, pequeñas viviendas unifamiliares y un pequeño bosque.

El equipamiento

Una escuela infantil es un centro de atención a la infancia con una doble función: educativa y asistencial, prestando un gran servicio social que cubre las necesidades de conciliación de la vida laboral y familiar. Es el lugar de transición entre el entorno familiar y la vida en sociedad, donde los niños complementan y amplían la educación dada por sus familias.

El proyecto
La idea principal es conseguir que los niños hagan suyo el edificio, que lo sientan como su segunda casa. Es aquí donde empiezan a desarrollar el concepto de independencia, se relacionan unos con otros, se forma el respeto hacia los demás, comparten sensaciones, investigan, curiosean, crean, imaginan…

Se propone un edificio en planta baja, desarrollado en forma anular alrededor de un patio central, de fácil percepción y control interno que garantice la seguridad de los niños pero a su vez se proyecta como un lugar agradable, divertido y alegre con espacios ricos en percepciones sensibles. Un lugar con multitud de ambientes. Grandes y pequeños, abiertos y cerrados, altos y bajos, blandos y duros. Un lugar con pocas restricciones para los niños para que se fomente la curiosidad y la orientación.

Las aulas se conciben como las piezas principales del proyecto, el origen del edificio y sobre las que se estructura y organiza el edificio. Exteriormente se materializan como cinco “cubos” de madera de cedro orientadas al sur y con vistas hacia las montañas que se maclan mediante un volumen blanco más bajo de carácter horizontal que alberga los otros usos de la Galescola. Estos cubos, se disponen paralelos entre sí y ligeramente desplazados unos respecto a los otros para adaptarse a la parcela, dando lugar a un perfil quebrado.

Las aulas se disponen según edades, situando el aula de bebés (0-1 años) más próxima al vestíbulo y a la zona de profesores con posibilidad de independizarla del resto, ya que se entiende que los niños de esta edad llevan un ritmo diferente al resto.

Cada una de las aulas se identifica con un color diferente. Está dividida en tres zonas, un aseo que es como otro cubo dentro del propio cubo que configura el aula, una zona de descanso más baja y cerrada que el aula para darle un carácter más íntimo, y finalmente la zona de juegos o gateo más alta, luminosa y diáfana, con salida directa al patio propio de cada aula a través de una pequeña zona cubierta de transición.

El acceso desde el interior a todas las aulas, se realiza a través de la galería de juegos  que se entiende como un espacio que funciona tanto como corredor de comunicación como de espacio de juego interior volcado visualmente al patio central. El perfil quebrado que forman las aulas y el color diferente de cada una da lugar a una galería de juegos más rica espacialmente, al abandonar la estructura de corredor lineal.

En cuanto a los espacios exteriores, como se ha dicho anteriormente, son fundamentales en este proyecto. Se deben entender como un espacio más.

El patio central es un espacio exterior parcialmente cubierto que relaciona visualmente las diferentes zonas del edificio, creando una imagen global de la Galescola, como si fuese un único espacio. Está caracterizado por los muros de hormigón, las grandes cristaleras y un arenero. La zona más próxima al aula de usos múltiples se cubre con una estructura ligera y diáfana de vigas de madera y paneles de policarbonato para ampliar la zona de juegos en los días de lluvia.

Hacia el sur se sitúan los patios de cada aula que poseen un carácter abierto y se relacionan con el espacio exterior inmediato a través de un cierre permeable. Estos patios tienen dos zonas diferenciadas, la zona de juegos con césped más próxima al aula, y una zona de huerta más próxima al muro de cierre en el que se dispone un cerezo.

El patio lateral situado en la zona este del edificio, es un patio más amplio en el que se sitúan los juegos y otro arenero estando directamente comunicado con la sala multiusos. Su relación con el exterior es como la de los patios de aulas, a través de un cierre que permita una comunicación visual evitando así el aislamiento de los niños.

Hacia el oeste se sitúa el jardín de entrada actuando como filtro entre la calle y el acceso al edificio. Un atrio cubierto actúa como prolongación del vestíbulo interior y permite esperar a los padres protegidos de la lluvia.

El color es otro elemento fundamental en el proyecto. En el exterior se juega de una manera controlada con el color natural de la madera de cedro para destacar los volúmenes de las aulas como elementos principales del proyecto respecto del resto del edificio que se pinta de color blanco o se deja el hormigón visto en el patio central. Las carpinterías exteriores lacadas en un gris oscuro dan unidad a todo el conjunto exterior. En el interior, cada aula se identifica con un color diferente reflejándose en la pequeña caja del aseo y en la carpintería interior. El resto de paramentos  se tratan con colores neutros: blancos, grises y beige.

Obra: Galescola para atención a la infancia de 5 unidades.
Autores: Xavier Pousa Arbones + Lara Leal Fernández  (XL arquitectos)
Colaboradores: Ana Fernández Fernández (arquitecta), Jonathan Comesaña Gesteira (delineante), Juan Montenegro Pérez (ingeniero)
Promotor: Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.
Contratista: UTE Movexvial-Hidromiño
Año: 2009
Emplazamiento: Lugar de Lérez, parroquia de Tenorio, Cotobade. Pontevedra. Galicia. España
Fotografías: Xavier Pousa Arbones

Obra: Galescola para atención a la infancia de 5 unidades.

Autores: Xavier Pousa Arbones + Lara Leal Fernández(XL arquitectos)

Colaboradores: Ana Fernández Fernández(arquitecta)

Jonathan Comesaña Gesteira (delineante)

Juan Montenegro Pérez (ingeniero)

Promotor: Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.

Contratista: UTE Movexvial-Hidromiño

Año: 2009

Emplazamiento: Lugar de Lérez, parroquia de Tenorio, Cotobade .Pontevedra. Galicia. España

Fotografías: Xavier Pousa Arbones

+ Premios
Obra ganadora del concurso para la elaboración del proyecto y la ejecución de la obra de una Galescola situada en el lugar de Lérez, parroquia de Tenorio, ayuntamiento de Cotobade promovido por el Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.

The Galescola placed in a rural environment in Cotobade’s town hall, is an infantile school concebida as a building ground floor developed in form to annul about a central court, discreet and sober in that stand out five buckets of wood that shelter the classrooms as principal elements of the project.

The place

The area chosen for the construction of the Galescola forms a part of the school existing complex in Tenorio’s parish. It is placed in an environment of rural character in which they predominate over the meadows, gardens, small one-family housings and a small forest.

The equipment

An infantile school is a center of attention to the infancy with a double function: educational and welfare, giving a great social service that covers the needs of conciliation of the labor and familiar life. It is the place of transition between the familiar environment and the life in company, where the children complement and extend the education given by his families.

The project

The principal idea is to achieve that the children make his the building, which they it sit as his second house. It is here where they start developing the concept of independence, some relate to others, the respect is formed towards the others, they share sensations, investigate, snoop, create, imagine…

One proposes a building in ground floor, developed in form to annul about a central court, easy perception and internal control that guarantees the safety of the children but in turn is projected as an agreeable, enterteining and happy place by rich spaces in sensitive perceptions. A place with multitude of environments. Big and small, opened and enclosures, high and low, soft and hard. A place with few restrictions for the children in order that the curiosity and the orientation is promoted.

The classrooms are conceived as the principal pieces of the project, the origin of the building and on that the building is structured and organizes. Externally they materialize as five «buckets» of wood of cedar orientated in the southern part and with conference towards the mountains that maclan by means of a lower white volume of horizontal character that shelters other uses of the Galescola. These buckets, some arrange parallel between yes and lightly displaced with regard to others to adapt to the plot, giving place to a broken profile.

The classrooms arrange according to ages, placing the babies’ classroom (0-1 years) more near the foyer and the teachers’ zone with possibility of freeing her of the rest, since there is understood that the children of this age take a pace different from the rest.

Each of the classrooms is identified by a different color. It is divided in three zones, a bathroom that is like another bucket inside the own bucket that forms the classroom, the lowest and closed zone of rest that the classroom to give him a more intimate character, and finally the zone of games or I creep higher, luminous and diaphanous, with direct exit to the own court of every classroom across a small covered zone of transition.

The access from the interior to all the classrooms, realizes across the gallery of games that he understands himself as a space that works so much as corridor of communication as of space of interior game overturned visually to the central court. The broken profile that the classrooms form and the color different from each one gives place to a richer gallery of games spatially, on having left the structure of linear corridor.

As for the exterior spaces, since it has been said previously, they are fundamental in this project. They must be understood as one more space.

The central court is an exterior partially covered space that relates visually the different zones of the building, creating a global image of the Galescola, as if it was the only space. It is characterized by the walls of concrete, the big windows and a sand-dealer. The zone most near the classroom of multiple uses covers with a light and diaphanous structure of girders of wood and panels of polycarbonate to extend the zone of games in the rainy days.

Towards the south there place the courts of every classroom that possess an opened character and are related to the exterior immediate space across a permeable closing. These courts have two differentiated zones, the zone of games with lawn more near the classroom, and a zone of garden more near the wall of closing in the one that arranges a cherry-tree.

The lateral court placed in the zone this one of the building, is a more wide court in which the games and another sand-dealer place being directly communicated by the room multiuses. His relation with the exterior is like that of the courts of classrooms, across a closing that allows a visual communication avoiding this way the isolation of the children.

Towards the west the garden of entry places acting as filter between the street and the access to the building. A covered porch acts as prolongation of the interior foyer and allows to wait for the parents protected from the rain.

The color is another fundamental element in the project. In the exterior it is played of a way controlled with the natural color of the wood of cedar to emphasize the volumes of the classrooms as principal elements of the project I concern of the rest of the building that makes up of white color or the concrete is left dress in the central court. The exterior carpentries lacadas in the dark gray one give unit to the whole exterior set. In the interior, every classroom is identified by a different color being reflected in the small box of the bathroom and in the interior carpentry. The rest of paraments treat each other with neutral colors: white, gray and beige.

Work: Galescola for attention to the infancy of 5 units.

Authors: Xavier Pousa Arbones + Lara Leal Fernández (XL arquitectos)

Collaborators: Ana Fernández Fernández (architec), Jonathan Comesaña Gesteira (draughtsman), Juan Montenegro Pérez (engineer)

Promoter: Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.

Contractor: UTE Movexvial-Hidromiño

Year: 2009

Location: Lugar de Lérez, parroquia de Tenorio, Cotobade. Pontevedra. Galicia. Spain

Photographies: Xavier Pousa Arbones

+ Prize

Winning work of the contest for to production do proxecto and to execution placed Galescola gives work dunha not Lérez’s place, Tenorio’s parish, concello of promoted Cotobade by Consorcio Galego de Servizos deIgualdade e Benestar.

Obra: Galescola para atención a la infancia de 5 unidades.

Autores: Xavier Pousa Arbones + Lara Leal Fernández(XL arquitectos)

Colaboradores: Ana Fernández Fernández(arquitecta)

Jonathan Comesaña Gesteira (delineante)

Juan Montenegro Pérez (ingeniero)

Promotor: Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.

Contratista: UTE Movexvial-Hidromiño

Año: 2009

Emplazamiento: Lugar de Lérez, parroquia de Tenorio, Cotobade .Pontevedra. Galicia. España

Fotografías: Xavier Pousa Arbones

A Galescola, situada nunha contorna rural no concello de Cotobade, é unha escola infantil concibida como unha edificación de planta baixa, desenvolvida en forma anular ao redor dun patio central, discreta e sobria no que destacan cinco cubos de madeira que albergan as aulas como elementos principais do proxecto.

O lugar

O ámbito escolleito para a construción da Galescola forma parte do complexo escolar existente na parroquia de Tenorio. Está situado nunha contorna de carácter rural no que predominan os prados, hortas, pequenas vivendas unifamiliares e un pequeno bosque.

O equipamiento

Unha escola infantil é un centro de atención á infancia cunha dobre función: educativa e asistencial, prestando un gran servizo social que cobre as necesidades de conciliación da vida laboral e familiar. É o lugar de transición entre a contorna familiar e a vida en sociedade, onde os nenos complementan e amplían a educación dada polas súas familias.

O proxecto

A idea principal é conseguir que os nenos fagan seu o edificio, que o sintan como a súa segunda casa. É aquí onde empezan a desenvolver o concepto de independencia, relaciónanse uns con outros, fórmase o respecto cara aos demais, comparten sensacións, investigan, curiosean, crean, imaxinan…

Proponse un edificio en planta baixa, desenvolvido en forma anular ao redor dun patio central, de fácil percepción e control interno que garanta a seguridade dos pícaros pero á súa vez proxéctase como un lugar agradable, divertido e alegre con espazos ricos en percepcións sensibles. Un lugar con multitude de ambientes. Grandes e pequenos, abertos e pechados, altos e baixos, brandos e duros. Un lugar con poucas restricciones para os nenos para que se fomente a curiosidade e a orientación.

As aulas concíbense como as pezas principais do proxecto, a orixe do edificio e sobre as que se estrutura e organiza o edificio. Exteriormente materialízanse como cinco “cubos” de madeira de cedro orientadas ao sur e con vistas cara ás montañas que se maclan mediante un volume branco máis baixo de carácter horizontal que alberga os outros usos da Galescola. Estes cubos, dispóñense paralelos entre si e ligeramente desprazados uns respecto de os outros para adaptarse á parcela, dando lugar a un perfil crebado.

As aulas dispóñense segundo idades, situando a aula de bebés (0-1 anos) máis próxima ao vestíbulo e á zona de profesores con posibilidade de independizarla do resto, xa que se entende que os nenos desta idade levan un ritmo diferente ao resto.

Cada unha das aulas identifícase cunha cor diferente. Está dividida en tres zonas, un aseo que é como outro cubo dentro do propio cubo que configura a aula, unha zona de descanso máis baixa e pechada que a aula para darlle un carácter máis íntimo, e finalmente a zona de xogos ou gateo máis alta, luminosa e diáfana, con saída directa ao patio propio de cada aula a través dunha pequena zona cuberta de transición.

O acceso desde o interior a todas as aulas, realízase a través da galería de xogos que se entende como un espazo que funciona tanto como corredor de comunicación como de espazo de xogo interior envorcado visualmente ao patio central. O perfil crebado que forman as aulas e a cor diferente de cada unha dá lugar a unha galería de xogos máis rica espacialmente, ao abandonar a estrutura de corredor lineal.

En canto aos espazos exteriores, como se dixo anteriormente, son fundamentais neste proxecto. Débense entender como un espazo máis.

O patio central é un espazo exterior parcialmente cuberto que relaciona visualmente as diferentes zonas do edificio, creando unha imaxe global da Galescola, coma se fose un único espazo. Está caracterizado polos muros de hormigón, as grandes cristaleras e un arenero. A zona máis próxima ao aula de usos múltiples cóbrese cunha estrutura lixeira e diáfana de vigas de madeira e paneles de policarbonato para ampliar a zona de xogos nos días de choiva.

Cara ao sur sitúanse os patios de cada aula que posúen un carácter aberto e relaciónanse co espazo exterior inmediato a través dunha pechadura permeable. Estes patios teñen dúas zonas diferenciadas, a zona de xogos con céspede máis próxima ao aula, e unha zona de horta máis próxima ao muro de pechadura no que se dispón un cerezo.

O patio lateral situado na zona este de o edificio, é un patio máis amplo no que se sitúan os xogos e outro arenero estando directamente comunicado coa sala multiusos. A súa relación co exterior é como a dos patios de aulas, a través dunha pechadura que permita unha comunicación visual evitando así o illamento dos nenos.

Cara ao oeste sitúase o xardín de entrada actuando como filtro entre a rúa e o acceso ao edificio. Un atrio cuberto actúa como prolongación do vestíbulo interior e permite esperar aos pais protexidos da choiva.

A cor é outro elemento fundamental no proxecto. No exterior xógase dun xeito controlado coa cor natural da madeira de cedro para destacar os volumes das aulas como elementos principais do proxecto respecto do resto do edificio que se pinta de cor branca ou se deixa o hormigón visto no patio central. As carpinterías exteriores lacadas nun gris escuro dan unidade a todo o conxunto exterior. No interior, cada aula identifícase cunha cor diferente reflectíndose na pequena caixa do aseo e na carpintería interior. O resto de paramentos trátanse con cores neutros: brancos, grises e beige.

Obra: Galescola para atención da infancia de 5 unidades.

Autores: Xavier Pousa Arbones + Lara Leal Fernández (XL arquitectos)

Colaboradores: Ana Fernández Fernández (arquitecta), Jonathan Comesaña Gesteira (delineante), Juan Montenegro Pérez (ingeniero)

Promotor: Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.

Contratista: UTE Movexvial-Hidromiño

Ano: 2009

Emplazamento: Lugar de Lérez, parroquia de Tenorio, Cotobade. Pontevedra. Galicia. España

Fotografías: Xavier Pousa Arbones

+ Premios

Obra ganadora do concurso para a elaboración do proxecto e a ejecución da obra dunha Galescola situada no lugar de Lérez, parroquia de Tenorio, concello de Cotobade promovido polo Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.

Obra: Galescola para atención a la infancia de 5 unidades.

Autores: Xavier Pousa Arbones + Lara Leal Fernández(XL arquitectos)

Colaboradores: Ana Fernández Fernández(arquitecta)

Jonathan Comesaña Gesteira (delineante)

Juan Montenegro Pérez (ingeniero)

Promotor: Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar.

Contratista: UTE Movexvial-Hidromiño

Año: 2009

Emplazamiento: Lugar de Lérez, parroquia de Tenorio, Cotobade .Pontevedra. Galicia. España

Fotografías: Xavier Pousa Arbones

Itinerarios de Arquitectura [Colección]Itinerarios de Arquitectura [Colección]Itinerarios de Arquitectura [Collection]

La Fundación Arquitectura Contemporánea es una institución sin ánimo de lucro promovida por un grupo de arquitectos a favor del fomento de la arquitectura de nuestro tiempo y cuyos principales fines son la investigación, difusión y creación de la arquitectura contemporánea.

Entre las iniciativas de difusión, la Fundación edita desde 2004 la colección Itinerarios de Arquitectura, una serie en inglés y en español que se propone incentivar la visita directa de la obra de los protagonistas de la arquitectura moderna y contemporánea. En la visita a la obra nos conduce un libro de pequeño formato, mientras que un DVD interactivo proporciona más documentación en un “itinerario virtual” que contiene lo que un libro tradicional no puede, como videos, un amplio material gráfico y otros documentos originales.

En línea con el espíritu itinerante de la colección, el deseo de acercar la arquitectura al ciudadano a través de Internet, potenciando las nuevas tecnologías de la información, ha motivado la creación de un Portal web de Itinerarios de Arquitectura, con el apoyo del Ministerio de Cultura, como herramienta de descarga del libro y del DVD y para la consulta on-line y en tiempo real durante las visitas, que se propone al mismo tiempo como una base de datos de la colección.

+ itinerariosdearquitectura.com


A Fundación Arquitectura Contemporánea é unha institución sen ánimo de lucro promovida por un grupo de arquitectos a favor do fomento da arquitectura do noso tempo e cuxos principais fins son a investigación, difusión e creación da arquitectura contemporánea.

Entre as iniciativas de difusión, a Fundación edita desde 2004 a colección Itinerarios de Arquitectura, unha serie en inglés e en español que se propón incentivar a visita directa da obra dos protagonistas da arquitectura moderna e contemporánea. Na visita á obra condúcenos un libro de pequeno formato, mentres que un DVD interactivo proporciona máis documentación nun “itinerario virtual” que contén o que un libro tradicional non pode, como videos, un amplo material gráfico e outros documentos orixinais.

En liña co espírito itinerante da colección, o desexo de achegar a arquitectura ao cidadán a través de Internet, potenciando as novas tecnoloxías da información, motivou a creación dun Portal web de Itinerarios de Arquitectura, co apoio do Ministerio de Cultura, como ferramenta de descarga do libro e do DVD e para a consulta on-line e en tempo real durante as visitas, que se propón ao mesmo tempo como unha base de datos da colección.

+ itinerariosdearquitectura.com

The Foundation Contemporary Architecture is a non-profit-making institution promoted by a group of architects in favour of the promotion of the architecture of our time and whose principal ends are the investigation, diffusion and creation of the contemporary architecture.

Between the initiatives of diffusion, the Foundation edits from 2004 the collection Itinerarios de Arquitectura, a series in English and in Spanish who proposes to stimulate the direct visit of the work of the protagonists of the modern and contemporary architecture. In the visit to the work we are led by a book of small format, whereas an interactive DVD provides more documentation in a » virtual itinerary » that contains what a traditional book cannot, as videoes, a wide graphical material and other original documents.

On line with the itinerant spirit of the collection, the desire to bring the architecture over to the citizen across Internet, promoting the new technologies of the information, has motivated the creation of a web Portal of Itineraries of Architecture, with the support of the Department of Culture, as tool of unload of the book and of the DVD and for the on-line and real time consultation during the visits, which one proposes at the same time as a database of the collection.

+ itinerariosdearquitectura.com

[:es]La arquitectura desde el interior, 1925-1937. Lilly Reich y Charlotte Perriand[:gl]A arquitectura dende o interior, 1925-1937. Lilly Reich y Charlotte Perriand[:en]The architecture from the interior, 1925-1937. Lilly Reich y Charlotte Perriand[:]

35

[:es]

En los tratados de la Historia de la Arquitectura, las obras principales aparecen siempre fotografiadas desde el exterior, y lo que sucede en su interior está poco tratado o queda relegado a un papel secundario, como escenario para mostrar el diseño de muebles. Este estudio dirige su atención al interior de la arquitectura con el fin de cubrir ese vacío.

Profundiza en la relación que se establece entre interior y exterior en la arquitectura del período 1925-1937, en un momento en el que se produjo un cambio tan radical y absoluto que no tuvo precedentes: la auténtica transformación que se inició en el interior de la arquitectura, desde la convicción de que, como dijo Le Corbusier,

«el exterior es el resultado del interior».

La arquitectura desde el interior, 1925-1937. Lilly Reich y Charlotte Perriand
La arquitectura desde el interior, 1925-1937. Lilly Reich y Charlotte Perriand
María Melgarejo Belenguer

Arquitecta por la ETSA de Valencia desde 1990 y doctora por la ETSA de Barcelona desde 2005. Desde 1995 es profesora titular de Artes Plásticas y Diseño y en la actualidad profesora de Proyectos en la Escuela de Arte Superior de Diseño de Valencia, en la especialidad de Diseño de Interiores. Desde 2005 es profesora asociada del Departamento de Composición Arquitectónica de la ETSA de Valencia, en Teoría de la Arquitectura. De 2006 a 2010 fue profesora del máster oficial de Conservación del Patrimonio Arquitectónico de la UPV y actualmente es profesora en el máster de Arquitectura Avanzada Paisaje y Urbanismo. De 1992 a 1996 coordinó las actividades culturales del Colegio Territorial de Arquitectos de Valencia. En 1998 obtuvo el Premio COACV por la aportación a la mejora de la vivienda. De 1996 a 1997 fue directora de la revista VIA, del COACV. Corresponsal en Valencia de la revista Pasajes de Arquitectura y Urbanismo entre 1998 y 2000.

[:gl]

Nos tratados da Historia da Arquitectura, as obras principais aparecen sempre fotografadas desde o exterior, e o que sucede no seu interior está pouco tratado ou queda relegado a un papel secundario, como escenario para mostrar o deseño de mobles. Este estudo dirixe a súa atención ao interior da arquitectura co fin de cubrir ese baleiro. Profunda na relación que se establece entre interior e exterior na arquitectura do período 1925-1937, nun momento no que se produciu un cambio tan radical e absoluto que non tivo precedentes: a auténtica transformación que se iniciou no interior da arquitectura, desde a convicción de que, como dixo Lle Corbusier, «o exterior é o resultado do interior».

María Melgarejo Belenguer é arquitecta pola ETSA de Valencia desde 1990 e doutora pola ETSA de Barcelona desde 2005. Desde 1995 é profesora titular de Artes Plásticas e Deseño e na actualidade profesora de Proxectos na Escola de Arte Superior de Deseño de Valencia, na especialidade de Deseño de Interiores. Desde 2005 é profesora asociada do Departamento de Composición Arquitectónica da ETSA de Valencia, en Teoría da Arquitectura. De 2006 a 2010 foi profesora do máster oficial de Conservación do Patrimonio Arquitectónico da UPV e actualmente é profesora no máster de Arquitectura Avanzada Paisaxe e Urbanismo. De 1992 a 1996 coordinó as actividades culturais do Colexio Territorial de Arquitectos de Valencia. En 1998 obtivo o Premio COACV pola achega a mellóraa da vivenda. De 1996 a 1997 foi directora da revista VIA, do COACV. Corresponsal en Valencia da revista Pasajes de Arquitectura e Urbanismo entre 1998 e 2000.

Colección: arquia/tesis

Nº da colección: 34

Tema: Interiorismo

Ano de Edición: 2011

Formato: 22 x 24

Páginas: 195

Idioma: castelán

ISBN: 978-84-939409-1-1

[:en]

In the agreements of the History of the Architecture, the principal works turn out to be always photographed from the exterior, and what happens in his interior is little treated or remains relegated to a secondary paper, as scene to show the design of furniture. This study directs his attention to the interior of the architecture in order to cover this emptiness. It penetrates into the relation that it is found between interior and exterior in the architecture of the period 1925-1937, into a moment into the one that produced to himself such a radical and absolute change that did not have precedents: the authentic transformation that began inside the architecture, from the conviction of which, as Corbusier said Him, » the exterior is the result of the interior «.

Maria Melgarejo Belenguer is arquitecta for the ETSA of Valencia from 1990 and doctor for the ETSA of Barcelona from 2005. From 1995 she is a titular teacher of Plastic Arts and I design and at present project teacher in the School of Top Art of Design of Valencia, in the speciality of Design of Interiors. From 2005 she is an associate teacher of the Department of Architectural Composition of the ETSA of Valencia, theoretically of the Architecture.

Colección: arquia/tesis

N º of the collection: 34

Theme: Design Interior

Year of Edition: 2011

Format: 22 x 24

Pages: 195

Language: Castilian

ISBN: 978-84-939409-1-1

[:]

A proposito de Niza de Jean Vigo A proposito de Niza de Jean Vigo Jean Vigo’s By the way of Nice

42

La música y la historia del cine generan dos interpretaciones acerca de la obra de una de las figuras clave de la vanguardia cinematográfica de entreguerras. Carlos Quintá y Suso Novás profundizan en torno a la figura del cineasta francés Jean Vigo. El cortometraje documental A propósito de Niza, realizado por Jean Vigo en 1929 fue musicado por el acordeonista Marc Perrone setenta años después de su estreno.


Como primera actividad de 2012 y dentro una oferta cultural que ha venido desarrollándose desde el pasado septiembre, Espacio Sirvent ha propiciado el encuentro entre el músico Carlos Quintá y el historiador del arte Suso Novás. Quintá, acordeonista con una abultada trayectoria dentro de la música popular gallega, ha trabajado durante los últimos meses con la filmografía del cineasta francés Jean Vigo y con la música que el acordeonista y compositor francés Marc Perrone compuso para su cortometraje documental A propósito de Niza. Quintá, que interpretó por primera vez esta obra el pasado septiembre dentro del proyecto artístico Un disparo de advertencia (Lalín), ha trabajado en las últimas semanas junto con Suso Novás en una propuesta conjunta que complementa la parte teórica de este proyecto. Novás, historiador del arte especializado en cine, ha desarrollado en los últimos años diferentes iniciativas en materia cinematográfica en colaboración con la Universidad de Vigo y otras instituciones.

A propósito de Niza es una visión plenamente subjetiva de una ciudad que bulle en un período de entreguerras, con su vida ociosa protagonizada por una burguesía que dedica su vida al ocio que ofrece este destino vacacional. Con un imponente trabajo fotográfico de Boris Kaufman, Jean Vigo realizó en 1930 este importantísimo documento que junto con el resto de su corta filmografía lo han situado en ese lugar que ocupa el trabajo de un genio que se anticipó a su época.

Carlos Quintá propone la interpretación en directo de los veintiún minutos de música e imágenes que configuran la pieza y, por su parte, Suso Novás ha desarrollado un discurso que contextualiza la obra dentro de su momento histórico y el acierto que supuso, más de setenta años después de su estreno, la composición musical de Marc Perrone.

Espacio Sirvent inicia así este 2012 en el que albergará propuestas en el campo del sonido de la mano del equipo de Sinsal, en la historia y creación de las alfombras con Nani Marquina, y un proyecto del artista portugués José Lourenço entre otras actividades que se desarrollarán a lo largo del año.

Carlos Quintá (1979) Diplomado en Ciencias de la Educación por la Universidad de Santiago, cursó estudios de violín en el conservatorio de grado medio y acordeón diatónico en el CMTF de Lalín. Fundador del grupo Grodan Defló y miembro desde 2003 de Linho do Cuco, forma junto con el zanfonista Óscar Fernández el Dúo Fdez. & Quintá y la Non-agrupación de música nonexperimental con el oboísta Benxamín Otero. Por otra parte, colabora como músico en diferentes espectáculos de la compañía de títeres Viravolta y en diversos proyectos artísticos. El estudio de la música popular y la experimentación centran en la actualidad su trabajo que compagina con la docencia en la e-Trad (Vigo).

Suso Novás (1971) licenciado en Historia del Arte por la Universidad de Santiago. Colaboró con la publicación bimestral de arte contemporáneo ARTNOTES hasta su desaparición.

Programador cultural orientado a la esfera cinematográfica y audiovisual, ha desarrollado proyectos con el Concello de Pontevedra, la Universidad de Vigo (Campus de Pontevedra y Orense) y la Vicerrectoría del Campus de Pontevedra (UVIGO), con la que colabora regularmente programando seminarios y ciclos.

A PROPOSITO DE NIZA de Jean Vigo
23 de Febrero a las 20,00 horas
Espacio Sirvent
Gran Vía 129 – Vigo
Galicia, España
www.sirventvigo.com

A música e a historia do cine xeran dúas interpretacións achega da obra dunha das figuras crave da vanguardia cinematográfica de entreguerras. Carlos Quintá e Suso Novás profundan en torno á figura do cineasta francés Jean Vigo. O cortometraje documental A propósito de Niza, realizado por Jean Vigo en 1929 foi musicado polo acordeonista Marc Perrone setenta anos logo do seu estreo.

Como primeira actividade de 2012 e dentro unha oferta cultural que veu desenvolvéndose desde o pasado setembro, Espazo Sirvent propiciou o encontro entre o músico Carlos Quintá e o historiador da arte Suso Novás. Quintá, acordeonista cunha abultada traxectoria dentro da música popular galega, traballou durante os últimos meses coa filmografía do cineasta francés Jean Vigo e coa música que o acordeonista e compositor francés Marc Perrone compuxo para o seu cortometraje documental Á mantenta de Niza. Quintá, que interpretou por primeira vez esta obra o pasado setembro dentro do proxecto artístico Un disparo de advertencia (Lalín), traballou nas últimas semanas xunto con Suso Novás nunha proposta conxunta que complementa a parte teórica deste proxecto. Novás, historiador da arte especializada en cine, desenvolveu nos últimos anos diferentes iniciativas en materia cinematográfica en colaboración coa Universidade de Vigo e outras institucións.

Á mantenta de Niza é unha visión plenamente subjetiva dunha cidade que bulle nun período de entreguerras, coa súa vida ociosa protagonizada por unha burguesía que dedica a súa vida ao lecer que ofrece este destino vacacional. Cun imponente traballo fotográfico de Boris Kaufman, Jean Vigo realizou en 1930 este importantísimo documento que xunto co resto da súa curta filmografía situárono nese lugar que ocupa o traballo dun xenio que se anticipou á súa época.

Carlos Quintá propón a interpretación en directo dos vinte e un minutos de música e imaxes que configuran a peza e, pola súa banda, Suso Novás desenvolveu un discurso que contextualiza a obra dentro do seu momento histórico e o acerto que supuxo, máis de setenta anos logo do seu estreo, a composición musical de Marc Perrone.

Espacio Sirvent inicia así este 2012 no que albergará propostas no campo do son da man do equipo de Sinsal, na historia e creación das alfombras con Nani Marquina, e un proxecto do artista portugués José Lourenço entre outras actividades que se desenvolverán ao longo do ano.

Carlos Quintá (1979) Diplomado en Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago, cursó estudos de violín no conservatorio de grado medio e acordeón diatónico no CMTF de Lalín. Fundador do grupo Grodan Defló e membro desde 2003 de Linho do Cuco, forma xunto co zanfonista Óscar Fernández o Dúo Fdez. & Quintá e a Non-agrupación de música nonexperimental co oboísta Benxamín Otero. Por outra banda, colabora como músico en diferentes espectáculos da compañía de títeres Viravolta e en diversos proxectos artísticos. O estudo da música popular e a experimentación centran na actualidade o seu traballo que compaxina coa docencia na e-Trad (Vigo).

Suso Novás (1971) licenciado en Historia da Arte pola Universidade de Santiago. Colaborou coa publicación bimestral de arte contemporánea ARTNOTES ata a súa desaparición.

Programador cultural orientado á esfera cinematográfica e audiovisual, desenvolveu proxectos co Concello de Pontevedra, a Universidade de Vigo (Campus de Pontevedra e Orense) e a Vicerrectoría do Campus de Pontevedra (UVIGO), coa que colabora regularmente programando seminarios e ciclos.

A PROPOSITO DE NIZA de Jean Vigo

23 de Febreiro as 20,00 horas

Espacio Sirvent

Gran Vía 129 – Vigo

Galicia, España

www.sirventvigo.com

The music and the history of the cinema generate two interpretations it brings over of the work of one of the key figures of the cinematographic forefront of period between the wars. Carlos Quintá y Suso Novás they penetrate concerning the figure of the French filmmaker Jean Vigo. The documentary A propósito de Niza, realized by Jean Vigo in 1929 was musicado for the accordionist Marc Perrone seventy years after his premiere.


As the first activity of 2012 and inside a cultural offer that has come developing from the last September, Space Sirvent has propitiated the meeting between the musician Carlos Quintá and the historian of the art Suso Novás. Quintá, accordionist with a bulky path inside the popular Galician music, has worked during the last months with the movies of the French filmmaker Jean Vigo and with the music that the accordionist and French composer Marc Perrone composed for his documentary short About Nice. Quintá, which interpreted for the first time this work last September inside the artistic project A shot of warning (Lalín), has been employed in the last weeks together with Suso Novás at a joint offer that complements the theoretical part of this project. You nongo, historian of the art specialized in cinema, it has developed in the last different years initiatives in cinematographic matter in collaboration with the University of Vigo and other institutions.

About Nice it is a fullly subjective vision of a city that boils in a period between the wars, with his idle life led by a middle class that dedicates his life to the leisure that offers this vacation destination. With an impressive photographic work of Boris Kaufman, Jean Vigo it realized in the most important this 1930 document that together with the rest of his short movies they it have placed in this place that occupies the work of a genius who was anticipated to his epoch.

Carlos Quintá proposes the live interpretation of twenty-one minutes of music and images that form the piece and, for your part, Suso Novás has developed a speech that contextualiza the work inside his historical moment and the success that he supposed, more than seventy years after his premiere, Marc Perrone’s musical composition.

Espacio Sirvent initiates like that this 2012 the one that will shelter offers in the field of the sound of the hand of the equipment of Sinsal, the history and creation of the carpets with Nani Marquina, and a project of the Portuguese artist Jose Lourenço between other activities that will develop throughout the year.

Carlos Quintá (1979) is qualified in Sciences of the Education for the University of Santiago, dealed studies of violin in the conservatoire of average degree and acordeón diatonically in Lalín’s CMTF. Founder of the group Grodan Defló and member from 2003 of Pretty Linho do, there forms together with the zanfonista Óscar Fernández el Dúo Fdez. & Quintá. and Quintá and the Non-agrupación of music nonexperimental with the oboist Benxamín Otero. On the other hand, he collaborates as musician in different spectacles of the company of puppets Viravolta and in diverse artistic projects. The study of the popular music and the experimentation they centre at present his work that he reconciles with the teaching in her and-Trad (Vigo).

Suso Novás (1971) is licensed in History of the Art for the University of Santiago. He collaborated with the two-monthly publication of contemporary art ARTNOTES up to his disappearance.

Cultural programmer orientated to the cinematographic and audio-visual sphere, has developed projects with the Concello of Pontevedra, the University of Vigo (Campus of Pontevedra and Orense) and the Vicerrectoría of the Campus of Pontevedra (UVIGO), with which he collaborates regularly programming seminars and cycles.

A PROPOSITO DE NIZA de Jean Vigo

On February 23 at 20:00

Espacio Sirvent

Gran Vía 129 – Vigo

Galicia, Spain

www.sirventvigo.com

Secuencias Extremas

560

La ESARQ‐UIC (Escuela Técnica Superior de Arquitectura de la Universitat Internacional de Catalunya) prorroga la exposición «Secuencias Extremas». La muestra se podrá visitar en el Col·legi Oficial d’Arquitectes de Catalunya de Barcelona (COAC) hasta el próximo 25 de febrero (a las 14:00 horas). La positiva respuesta tanto del ámbito de la arquitectura como de la sociedad en general ha conllevado ampliar el calendario de esta propuesta expositiva que refleja el método educativo del innovador centro.

El objetivo de la exposición es conmemorar los 15 años de historia de la Escuela, además de mostrar y transmitir la propuesta la línea docente de ESARQ-UIC, que se basa en tres pilares: el trato personalizado, la innovación y el compromiso social durante la trayectoria universitaria. Secuencias Extremas explica la línea docente de la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de la Universitat Internacional de Catalunya a través de dos secuencias. La primera muestra los proyectos que realizan los alumnos de primero al llegar a la escuela y la segunda aborda los proyectos de final de grado que llevan a cabo los alumnos de quinto.

Asimismo, se ha presentado el libro Secuencias Extremas que ha editado la escuela y que recoge los proyectos expuestos.

+ info

A ESARQ‐UIC (Escola Técnica Superior de Arquitectura da Universitat Internacional de Catalunya) prorroga a exposición «Secuencias Extremas». A mostra poderase visitar no Col·legi Oficial d’Arquitectes de Catalunya de Barcelona (COAC) ata o próximo 25 de febreiro (ás 14:00 horas). A positiva resposta tanto do ámbito da arquitectura como da sociedade en xeral ha conllevado ampliar o calendario desta proposta expositiva que reflicte o método educativo do innovador centro.

O obxectivo da exposición é conmemorar os 15 anos de historia da Escola, ademais de mostrar e transmitir a proposta a liña docente de ESARQ-UIC, que se basea en tres alicerces: o trato personalizado, a innovación e o compromiso social durante a traxectoria universitaria. Secuencias Extremas explica a liña docente da Escola Técnica Superior de Arquitectura da Universitat Internacional de Catalunya a través de dúas secuencias. A primeira mostra os proxectos que realizan os alumnos de primeiro ao chegar á escola e a segunda aborda os proxectos de final de grado que levan a cabo os alumnos de quinto.

Así mesmo, presentouse o libro Secuencias Extremas que editou a escola e que recolle os proxectos expostos.

+ info

The ESARQ-UIC (Technical Top School of Architecture of the Universitat Internacional of Catalonia) extends the exhibition «Secuencias Extremas«. The sample there will be able to visit in the Col·legi Oficial d’Arquitectes de Catalunya de Barcelona (COAC) until the next February 25 (at 14:00). The positive response so much of the area of the architecture since of the company in general he has carried to extend the calendar of this explanatory offer that reflects the educational method of the innovative center.

The aim of the exhibition is to commemorate 15 years of history of the School, beside the offer shows and to transmit ESARQ-UIC’s educational line, which is based on three props: the personalized treatment, the innovation and the social commitment during the university path. Extreme sequences it explains the educational line of the Technical Top School of Architecture of the Universitat Internacional of Catalonia across two sequences. The first one shows the projects that the pupils realize of first on having come to the school and the second one approaches the projects of end of degree that the pupils carry out of fifthly.

Likewise, one has presented the book Extreme Sequences that the school has edited and that he gathers the exposed projects.

+ info

Iter, Itineris… Alfonso Fernández Bernárdez-VIER arquitectosIter, Itineris… Alfonso Fernández Bernárdez-VIER arquitectosIter, Itineris… Alfonso Fernández Bernárdez-VIER arquitectos

1

El jueves día 1 de marzo a las 20:00h, en la Sala de Cultura de la Delegación de A Coruña del Colexio de Arquitectos de Galicia, tendrá lugar la conferencia del estudio Alfonso Fernández Bernárdez, sobre su obra, dentro del ciclo de conferencias, ITER, ITINERIS…. Será presentado por VIER arquitectos . Al finalizar la exposición se realizará una mesa redonda.

Alfonso Fernández Bernárdez
Alfonso Fernández, A Coruña 1962, es arquitecto por la ETSA de A Coruña. Docente desde 1996 imparte en la actualidad clases de Dibujo Técnico en bachillerato. Estudio propio en A Coruña. Desarrolla su profesión en el ámbito privado, principalmente vivienda.Su obra ha sido reconocida por los premios COAG, GranDeArea y Juana de Vega.

VIER arquitectos
VIER arquitectos es un estudio de arquitectura y diseño ubicado en A Coruña e integrado por los arquitectos Antonio Raya, Cristóbal Crespo, Santiago Sánchez, Enrique Antelo y colaboradores.

Ciclo Iter Iteneris…
Sala de Cultura
COLEXIO OFICIAL de ARQUITECTOS de GALICIA. DELEGACIÓN de A CORUÑA
Federico Tapia 64, 62 baixo – 15005, A Coruña
Galicia. España

On Thursday, the 1st of March to them 20:00h, in the Room of Culture of the Delegation, of Colexio de Arquitectos de Galicia, Alfonso Fernandez Bernárdez will take place the conference of the study, on his work, inside the cycle of conferences, ITER, ITINERIS …. It will be presented by VIER architects. On having finished the exhibition a round table will be realized.

Alfonso Fernández Bernárdez

Alfonso Fernández, A Coruña 1962, he is an architect for the ETSA A Coruña. Teacher from 1996 gives at present classes of Technical drawing in baccalaureate. Own study in A Coruña. It develops his profession in the private area, principally housing. His work has been recognized by the prizes COAG, GranDeArea and Juana of Vega.

VIER arquitectos

VIER arquitectos is a study of architecture and design located in A Coruña and integrated by the architects Antonio Raya, Christopher Crespo, Santiago Sanchez, Enrique Antelo and collaborators.

Cicle Iter Iteneris…

Sala de Cultura

COLEXIO OFICIAL de ARQUITECTOS de GALICIA. DELEGACIÓN de A CORUÑA

Federico Tapia 64, 62 baixo – 15005, A Coruña

Galicia. España

O xoves día 1 de marzo ás 20:00h, na Sala de Cultura da Delegación da Coruña do Colexio de Arquitectos de Galicia, terá lugar a conferencia do estudo Alfonso Fernández Bernárdez, sobre a súa obra, dentro do ciclo de conferencias, ITER, ITINERIS…. Será presentado por VIER arquitectos . Ao finalizar a exposición realizarase unha mesa redonda.

Alfonso Fernández Bernárdez

Alfonso Fernández, A Coruña 1962, é arquitecto pola ETSA da Coruña. Docente desde 1996 imparte na actualidade clases de Debuxo Técnico en bachillerato. Estudo propio na Coruña. Desenvolve a súa profesión no ámbito privado, principalmente vivenda.A súa obra foi recoñecida polos premios COAG, GranDeArea e Juana de Veiga.

VIER arquitectos

VIER arquitectos é un estudo de arquitectura e deseño situado na Coruña e integrado polos arquitectos Antonio Raia, Cristóbal Crespo, Santiago Sánchez, Enrique Antelo e colaboradores.

Ciclo Iter Iteneris…

Sala de Cultura

COLEXIO OFICIAL de ARQUITECTOS de GALICIA. DELEGACIÓN de A CORUÑA

Federico Tapia 64, 62 baixo – 15005, A Coruña

Galicia. España

A propósito de la nueva Ley de Propiedad Intelectual

1

por genbeta.com

Desde el anuncio, el pasado viernes, parte del Consejo de Ministros del gobierno España de la nueva Ley de Propiedad Intelectual se han producido diferentes corrientes de opinión tanto en los medios físicos como en internet a pesar de que aún no está disponible el texto original del proyecto. La controversia principalmente se centra en la que se ha denominado “tasa Google“, en esencia, se utiliza esta terminología para referirse a una compensación que los «agregadores» de enlaces deberán pagar a los autores de los enlaces.

Aquí os dejo alguna de ellas.

Preguntas frecuentes sobre la nueva Ley de Propiedad Intelectual, interesante artículo de David Bravo en El Diarios para acercarse al tema o en Genbeta, ¿Cómo funcionará la «tasa Google» que el Gobierno ha introducido en la reforma de la LPI?. Enrique Dans muestra su opinión en Hablando sobre el proyecto de ley de reforma de la propiedad intelectual,  tras una entrevista con Luz Sala, de La Información .

Aunque Google aún no se ha pronunciado sobre este tema si lo han hecho algunos de los agregadores más importantes tal es el caso de Menéame a través de una carta abierta de su creador Ricardo Galli. En este escrito Galli que expone y argumenta su posición ante esta reforma de ley que «como se trata de modificaciones con objetivos claramente mercantilistas»  así lo analiza, desde un punto de vista económico.

A menor escala, esta ley también afectará a todas aquellas personas que tengan un blog, revista electrónica, etc, que se actualice con contenidos nuevos, y así nos lo explican en genbeta.

El tema promete… derechos irrenunciables

Protagonistas de la arquitectura del siglo XXI Protagonistas da arquitectura do século XXI Protagonists of the architecture of the 21st century

1

El británico Norman Foster, el holandés Rem Koolhaas, los suizos Jacques Herzog  y Pierre de  Meuron y los japoneses Kazuyo Sejima y Ryue Nishizawa, todos ellos galardonados con el Premio Pritzker,  son  sin duda algunos de los más destacados protagonistas de la arquitectura contemporánea. A su obra se dedica este ciclo impartido por Luis Fernández-Galiano, arquitecto y catedrático de la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Madrid.

Podéis encontrar el video de la conferencia en:

+ artículo publicado en Fundación March

O británico Norman Foster, o holandés Rem Koolhaas, os suizos Jacques Herzog e Pierre de Meuron e os xaponeses Kazuyo Sejima e Ryue Nishizawa, todos eles galardonados co Premio Pritzker, son sen dúbida algúns dos máis destacados protagonistas da arquitectura contemporánea. Á súa obra dedícase este ciclo impartido por Luís Fernández-Galiano, arquitecto e catedrático da Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid.

Podedes atopar o video da conferencia en:

+ artigo publicado en Fundación March

The Britisher Norman Foster, the Dutch Rem Koolhaas, the Swisses Jacques Herzog and Pierre de Meuron and the Japanese Kazuyo Sejima y Ryue Nishizawa, all of them rewarded with the Prize Pritzker, are undoubtedly some of the most out-standing protagonists of the contemporary architecture. To his work there devotes himself this cycle given by Luis Fernandez-Galiano, architect and professor of the Technical Top School of Architecture of Madrid.

You can find the video of the conference in:

+ article is published in Fundación March

Premios de Investigación “Agustín de Betancourt” y “Juan López de Peñalver”Premios de Investigación “Agustín de Betancourt” e “Juan López de Peñalver”Prizes of Investigation «Agustín de Betancourt» and «Juan Lopez de Peñalver»

0

La Real Academia de Ingeniería convoca la 3ª edición de los Premios de Investigación  “Agustín de Betancourt” y “Juan López de Peñalver”, dirigidos a jóvenes investigadores, menores de 36 años, cuyos trabajos estén relacionados con la Ingeniería y la Arquitectura, aplicaciones prácticas de las ciencias o aspectos históricos o sociales, al menos en una parte significativa, en España.

Cada uno de los premios está dotado con 18.000 € y para optar a ellos es necesario presentar:
– solicitud del propio candidato o propuesta por un tercero
– curriculum vitae resumido del candidato (tres páginas como máximo)
– curriculum vitae extenso del candidato
– copia de los tres trabajos más relevantes del candidato o selecciones de éstos (con un límite de 50 páginas)

El plazo de recepción de solicitudes se cerrará el día 30 de abril de 2012.

+ info

A Real Academia de Ingeniería convoca a 3ª edición dos Premios de Investigación “Agustín de Betancourt” e “Juan López de Peñalver”, dirixidos a mozos investigadores, menores de 36 anos, cuxos traballos estean relacionados coa Ingeniería e a Arquitectura, aplicacións prácticas das ciencias ou aspectos históricos ou sociais, polo menos nunha parte significativa, en España.

Cada un dos premios está dotado con 18.000 € e para optar a eles é necesario presentar:

– solicitude do propio candidato ou proposta por un terceiro

– curriculum vitae resumido do candidato (tres páxinas como máximo)

– curriculum vitae extenso do candidato

– copia dos tres traballos máis relevantes do candidato ou seleccións destes (cun límite de 50 páxinas)

O prazo de recepción de solicitudes pecharase o día 30 de abril de 2012.

+ info

The Royal Academy of Engineering summons 3 ª edition of the Prizes of Investigation «Agustín de Betancourt» and «Juan Lopez de Peñalver», directed investigative young persons, 36-year-old minors, whose works are related to the Engineering and the Architecture, practical applications of the sciences or historical or social aspects, at least in a significant part, in Spain.

Each of the prizes is endowed by 18.000 € and to choose them it is necessary to present:

– request of the own candidate or proposed by a third party

– curriculum vitae summarized of the candidate (three pages at the maximum)

– curriculum vitae extensive of the candidate

– copy of three more relevant works of the candidate or selections of these (with a limit of 50 pages)

The term of receipt of requests will be closed on April 30, 2012.

+ info

Alejandro de la Sota. Construcción, idea y arquitecturaAlejandro de la Sota. Construcción, idea e arquitecturaAlejandro de la Sota. Construction, idea and architecture

5

Es una satisfacción para el Colegio de arquitectos de Galicia publicar un libro sobre Alejandro de la Sota. También una deuda con la persona y la obra de uno de los más egregios arquitectos gallegos. Gallego de nacencia y también de esencia, condición que se halla en el sustrato de la su arquitectura. Paradigma de maestro, con un magisterio afiuzado en la ejemplaridad y a quien tanto le debe la Arquitectura contemporánea en Galicia. El libro tiene su origen en la tesis de doctorado presentada en la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de A Coruña por José Benito Rodríguez Cheda, y es una rigurosa investigación que aporta una nueva perspectiva sobre el proceso constructivo de la obra de la Sota, y su interrelación con la creatividad arquitectónica. Con esta publicación el COAG quiere reconocer el fecundo magisterio del ilustre Arquitecto.

Autores: Rodríguez Cheda, José Benito
1994

+ artículo publicado en colexio de arquitectos de galicia

É unha satisfacción para o Colexio de arquitectos de Galicia publicar un libro sobre Alejandro da Sota. Tamén unha débeda coa persoa e a obra dun dos máis egrexios arquitectos galegos. Galego de nacencia e tamén de esencia, condición que se acha no sustrato da a súa arquitectura. Paradigma de mestre, cun magisterio afiuzado na ejemplaridad e a quen tanto lle debe a Arquitectura contemporánea en Galicia. O libro ten a súa orixe na tese de doctorado presentada na Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña por José Benito Rodríguez Cheda, e é unha rigorosa investigación que aporta unha nova perspectiva sobre o proceso constructivo da obra da Sota, e a súa interrelación coa creatividade arquitectónica. Con esta publicación o COAG quere recoñecer o fecundo magisterio do ilustre Arquitecto.

Autores: Rodríguez Cheda, José Benito

1994

+ artigo publicado en colexio de arquitectos de galicia

It is a satisfaction for the Colexio de Arquitectos de Galicia to publish a book on Alejandro de la Sota. Also a debt with the person and the work of one of the most eminent Galician architects. Galician of birth and also of essence, condition that is situated in the substratum of his architecture. Teacher’s paradigm, with a teaching afiuzado in the exemplary nature and to whom so much it owes the contemporary Architecture in Galicia. The book has his origin in the thesis of doctorate presented in the E.T.S. A Coruña as Jose Benito Rodríguez Cheda, and is a rigorous investigation that contributes a new perspective on the constructive process of the work of the Jack, and his interrelationship with the architectural creativity. With this publication the COAG it wants to recognize the fecund teaching of the illustrious Architect.

Authors: Rodríguez Cheda, José Benito

1994

+ article is published in colexio de arquitectos de galicia

Entre Ford y Lewerentz | Jorge Meijide

1  

entre ford y lewerentz

Me confieso un cinéfilo impenitente en su más estricta definición,2 aunque también puedo decir lo mismo de la arquitectura. Soy también un arquitecto impenitente. Cronológicamente hablando el cine llegó antes así que, como al primer amor, le guardo un lugar especial y, al igual que la arquitectura, me ha dado grandes alegrías y también grandes decepciones.

Aunque del paralelismo entre las dos se ha dicho mucho, quiero apoyarme en ambas artes, pues ambas lo son, para divagar un poco sobre el hecho creativo. Las dos requieren grandes actos de creación y, aunque para llevarlas a cabo haga falta la concurrencia de mas gente, su punto de partida es individual. No es que niegue la autoría colectiva en obras de una y otra, pero es que yo creo que la creación es un acto eminentemente individual. Uno crea y dos comparten. Es un camino que hay que recorrer con cierta introspección. Un camino individual.

Me adentro pues en el oficio del artesano que, como Ford o Lewerentz, aspiraban a ser meros profesionales en eso de contar historias o de construir espacios. Profesionales con un modo de hacer poderoso con lo que aparentemente era un genio natural, convertidos en verdaderos artistas de su oficio que, por medio de su claro y directo lenguaje, no necesitaban hacerse notar ellos mismos y si sus realizaciones y por extensión su visión de las cosas. su obra hablaba por ellos.

En una entrevista Humberto Eco nos hablaba de su consciente y buscada ambigüedad para que el lector hallara sus propias interpretaciones de la historia que estaba relatando, con lo que podía dejar al lector ciertos caminos abiertos para conducir su propio relato y establecer relaciones. La Diligencia o la Iglesia de San Marcos rezuman plenitud visual y espacial y ambas cuentan una historia aparentemente acabada, pero ambas esconden más de lo que muestran y por ello son también obras profundas y complejas. Como toda buena obra admiten constantes revisiones que varían en función del espectador. En ese sentido son también obras abiertas.

Decía Louis Kahn que cada obra es una ofrenda a la arquitectura.3 No conviene pues desaprovechar la oportunidad. Nos enfrentamos continuamente a edificios que se proponen más asombrar que transmitir. Asistimos a un panorama en el que nos hemos acostumbrado a confundir la arquitectura con edificios que no la honran. Edificios que transmiten sin emoción, pero con mucha imagen, discursos vacíos o excesivamente ligeros y pasajeros. Las obras son ocasiones para la arquitectura, al tiempo que deben ser transmisoras de placer, pasión y emoción. Pere Gimferrer, en su prólogo al Arte Poética de Jorge Luis Borges4 nos habla de como el autor nos enseña a reconocer la literatura y a no confundirla con los libros, objetos siempre a la espera de un lector.

Tanto John Ford (1894-1973) como Sigurd Lewerentz (1885-1975), contemporáneos y creadores longevos ambos, eran parcos en palabras. De Ford basta con ver alguna de sus entrevistas para constatarlo y de Lewerentz… apenas nada. Sus obras no son fruto de coyunturas pasajeras. Hablan por ellos sin necesidad de explicaciones y, aunque de ellas no se han librado, podemos imaginarlos sonriendo ante tales intentos, olvidando que lo que ambos crearon era producto directo de un oficio, de un modo de ver las cosas, de un modo de vivir. Entre Ford y Lewerentz está la cosa.

jorge meijide . arquitecto
a coruña. febrero de 2012

notas:

1 Imágenes de “La diligencia” de John Ford, 1939, [fuente: soloparagourmets.blogspot.com] e Interior de la Iglesia de San Marcos de Sigurd Lewetentz, 1956. [fotografia: Kalle Söderman, fuente:wikipedia.org]
2 «Aquel que persevera en un hábito o que se obstina en el pecado – que persevera en él sin arrepentimiento». Diccionario de la RAE.
3 “Primero quiero empezar diciendo que la arquitectura no existe. lo que si existe es cada obra concreta de arquitectura. y una obra es una ofrenda a la arquitectura, con la esperanza de que dicha obra pueda llegar a formar parte del tesoro de la arquitectura”. Louis I. Kahn, Declaraciones sobre la arquitectura, Politécnico de Milán, enero de 1967.
4 Arte poética. Seis conferencias. Jorge Luis Borges. Ed. Crítica.

Charla-Coloquio «La Casa de la Juventud: de Belvís al O Matadoiro»Charla-Coloquio «A Casa da Xuventude: de Belvís a O Matadoiro»Chat – colloquium » The Youth House: from Belvís to O Matadoiro «

0

La Comisión de Cultura de la Delegación de Santiago del Colexio de Arquitectos de Galicia invita a todos los colegiados a participar en la Charla-Coloquio que, con el título «A Casa de la Juventud: de Belvís al Matadoiro», tratará de reflexionar sobre el futuro inmediato de este punto de la trama urbana de Santiago de Compostela, contando con la colaboración de representantes vecinales, municipales, y técnicos relacionados con el tema.

La charla se realizará en las oficinas de la Delegación el próximo jueves 16 de febrero, ás 20:00 horas. A tal efecto, os adjuntamos la invitación de la convocatoria que consideramos podrá ser de gran interéa.

A Comisión de Cultura da Delegación de Santiago do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia invita a todos os colexiados a participar na Charla-Coloquio que, co título «A Casa da Xuventude: de Belvís a O Matadoiro», tentará reflexionar sobre o futuro inmediato deste punto da trama urbana de Santiago de Compostela, contando coa colaboración de representantes veciñais, municipais, e técnicos relacionados co tema.

A charla realizarase nas oficinas da Delegación o vindeiro xoves 16 de febreiro, ás 20:00 horas. A tal efecto, adxuntámosvos a invitación dunha convocatoria que consideramos poderá ser de grande interese.

The Commission of Culture of the Delegación de Santiago del Colexio de Arquitectos de Galicia invites all become a member of association to taking part in the Chat – colloquium that, with the title «A Casa da Xuventude: de Belvís a O Matadoiro», it will try to think about the immediate future of this point of the urban plot of Santiago de Compostela, possessing the collaboration of local, municipal representatives, and technical personnel related to the topic.

The chat will be realized in the offices of the Delegation next Thursday, the 16th of February, ás 20:00 hours. To such an effect, we you attach the invitation of the summons that we consider it will be able to be of great interéa.

Robert Adams: The Place We Live, A Retrospective Selection of Photographs

2

En la fotografía de los EE UU del siglo XX hay dos Adams. Uno, Ansel (1902-1984) fue un esteta y se dedicó a retratar espectaculares paisajes que hoy pueblan las salas de espera y se repiten en los calendarios. El otro, Robert (1937) estaba igualmente fascinado por la naturaleza, pero le importaba ponerla en relación con el ser humano y sus efectos, casi siempre terribles, sobre ella. Dado el mensaje de ambos (consolador el de Ansel y desolador el de Robert), es claro que la fama se la llevó el primero. El Los Angeles County Museum of Art (Lacma) quiere compensar la situación con una monumental exposición, Robert Adams: The Place We Live, A Retrospective Selection of Photographs (Robert Adams: el lugar en el que vivimos. Una selección retrospectiva de fotografías).

‘Frame for a Tract House’, de R. Adams en Colorado Springs, en 1969 (© Robert Adams. Courtesy Fraenkel Gallery, San Francisco, and Matthew Marks | 20minutos.es

 

La muestra, que se inagurará el 11 de marzo y en la habrá varias charlas de Adams, es la mayor organizada hasta ahora (más de 300 originales) del documentalista que narró el primer gran ladrillazo del siglo XX: la construcción salvaje y masiva de desarrollos urbanísticos, vías de comunicación y otras obras desarrollistas en la coste oeste de los EE UU, especialmente en el estado de California, durante los años sesenta y parte de los setenta, en una época de gran prosperidad económica y explosión demográfica a consecuencia del baby boom posterior a la II Guerra Mundial.

Adams empezó a hacer fotos tarde, cuando trabajaba como profesor universitario en el estado de Colorado. La pasión por la cámara pudo con él y, en 1967, pidió que le rebajasen la jornada laboral a solamente media para tener tiempo para vagabundear y retratar.

[…]

Anxel Grove

+ artículo publicado en 20minutos

Na fotografía dos EE UU do século XX hai dous Adams. Un, Ansel (1902-1984) foi un esteta e dedicouse a retratar espectaculares paisaxes que hoxe poboan as salas de espera e repítense nos calendarios. O outro, Robert (1937) estaba igualmente fascinado pola natureza, pero importáballe poñela en relación co ser humano e os seus efectos, case sempre terribles, sobre ela. Dado a mensaxe de ambos (consolador o de Ansel e desolador o de Robert), é claro que a fama levoulla o primeiro. O Os Angeles County Museum of Art (Lacma) quere compensar a situación cunha monumental exposición, Robert Adams: The Place We Live, A Retrospective Selection of Photographs (Robert Adams: o lugar no que vivimos. Unha selección retrospectiva de fotografías).

‘Frame for a Tract House’, de R. Adams en Colorado Springs, en 1969 (© Robert Adams. Courtesy Fraenkel Gallery, San Francisco, and Matthew Marks | 20minutos.es

 

A mostra, que se inagurará o 11 de marzo e en haberaa varias charlas de Adams, é a maior organizada ata agora (máis de 300 orixinais) do documentalista que narrou o primeiro gran ladrillazo do século XX: a construción salvaxe e masiva de desenvolvementos urbanísticos, vías de comunicación e outras obras desarrollistas na custo oeste dos EE UU, especialmente no estado de California, durante os anos sesenta e parte dos setenta, nunha época de gran prosperidad económica e explosión demográfica a consecuencia do baby boom posterior á II Guerra Mundial.

Adams empezou a facer fotos tarde, cando traballaba como profesor universitario no estado de Colorado. A paixón pola cámara puido con el e, en 1967, pediu que lle rebaixasen a xornada laboral a soamente media para ter tempo para vagabundear e retratar.

[…]

Anxel Grove

+ artigo publicado en 20minutos

In the photography of the USA of the 20th century there is two Adams. One, Ansel (1902-1984) was an aesthete and devoted itself to portray spectacular landscapes that today populate the waiting rooms and repeat themselves in the calendars. Other one, Robert (1937) was equally fascinated by the nature, but it was important for him to put it in relation with the human being and his effects, almost always terrible, on she. In view of the message of both (soother that of Ansel and distressing that of Robert), it is clear that the reputation her removed the first one. The Angels County Museum of Art (Lacma) wants to compensate the situation with a monumental exhibition, Robert Adams: The Place We Live, the Retrospective Selection of Photographs (Robert Adams: the place in which we live. A retrospective selection of photographies).

‘Frame for a Tract House’, by R. Adams in Colorado Springs, at 1969 (© Robert Adams. Courtesy Fraenkel Gallery, San Francisco, and Matthew Marks | 20minutos.es

The sample, that inagurará on March 11 and in her there will be several Adams’s chats, is the major one organized till now (more than 300 original ones) of the documentary maker who narrated the first great blow of the 20th century: the wild and massive construction of urban development developments, road links and other works desarrollistas in the coste west of the USA, specially in the condition of California, during the sixties and part of the seventies, in an epoch of great economic prosperity and population explosion as a result of the baby boom later to the World War II.

Adams started doing photos late, when it was employed as university teacher at the condition of Colorado. The passion for the chamber could with him and, in 1967, asked to reduce the labor day to only average to have time to wander and to portray.

[…]

Anxel Grove

+ article is published in 20minutos

Iter, Itineris… VIER arquitectos-Alfonso Fernández BernárdezIter, Itineris… VIER arquitectos-Alfonso Fernández BernárdezIter, Itineris… VIER arquitectos-Alfonso Fernández Bernárdez

73

El jueves día 16 de febrero a las 20:00h, en la Sala de Cultura de la Delegación de A Coruña del Colexio de Arquitectos de Galicia, tendrá lugar la conferencia del estudio VIER arquitectos, sobre su obra, dentro del ciclo de conferencias, ITER, ITINERIS…. Será presentado por Alfonso Fernández Bernárdez. Al finalizar la exposición se realizará una mesa redonda.

VIER arquitectos
VIER arquitectos es un estudio de arquitectura y diseño ubicado en A Coruña e integrado por los arquitectos Antonio Raya, Cristóbal Crespo, Santiago Sánchez, Enrique Antelo y colaboradores. Aunque establecido en el año 2002, los miembros del estudio llevan trabajando en equipo desde mucho antes, como QRC arquitectos. Todos ellos estudiaron la carrera en la Escuela Técnica Superior de A Coruña en donde, actualmente, son profesores. Su obra ha sido recogida en múltiples publicaciones y exposiciones, impartiendo conferencias en diferentes foros, tanto en España como en el extranjero.

Desde 2002, año en el que se funda el estudio, han recibido varios premios entre los que destacan:

2011    1er Premio    Prototipo para edificio de control de parques eólicos de la empresa Norvento SL en Galicia.
2008    1er Premio    Mejora y Adaptación de las Oficinas de la Autoridad Portuaria de Ferrol, A Coruña.
Finalista    Sede Central de la Autoridad Portuaria de Amberes. Bélgica.
Finalista    Complejo acuático olímpico en Hasselt. Bélgica.
2006    1er Premio      I Premio de Edificación Sostenible de Castilla y León 2006. Piscina municipal de Toro, Zamora.
1er Premio    Auditorio Municipal de Oleiros, A Coruña.
1er Premio    Ordenación y urbanización en el Monte Piñeiro de Miño, A Coruña.
2005   1er Premio    Rehabilitación de los espacios públicos y equipamiento urbano en el casco histórico de Zamora. Con JH arquitectos.
2004    1er Premio    Sede Oficial del Consejo Consultivo de Castilla y León en Zamora. Ex aequo.
1er Premio    Piscina Municipal de Toro, Zamora.
1er Premio    Edificio central del Voluntariado Gallego en Sanxenxo, Pontevedra.
+ www.vier.es

Alfonso Fernández Bernárdez
Alfonso Fernández obtiene el título de Arquitecto por la ETSA de A Coruña.

Ciclo Iter Iteneris…
Sala de Cultura
COLEXIO OFICIAL de ARQUITECTOS de GALICIA. DELEGACIÓN de A CORUÑA
Federico Tapia 64, 62 baixo – 15005, A Coruña
Galicia. España

On Thursday, the 16th of February to them 20:00h, in the Room of Culture of the Delegation of To Corunna of the Architects’ Colexio of Galicia, there will take place the conference of the study VIER architects, on his work, inside the cycle of conferences, ITER, ITINERIS …. It will be presented by Alfonso Fernandez Bernárdez. On having finished the exhibition a round table will be realized.

VIER arquitectos

VIER arquitectos is a study of architecture and design located in To Corunna and integrated by the architects Antonio Raya, Christopher Crespo, Santiago Sanchez, Enrique Antelo and collaborators. Though established in the year 2002, the members of the study go being employed at equipment from much before, like QRC architects. All of them studied the career in the Technical Top School of To Corunna where, nowadays, they are teachers. His work has been gathered in multiple publications and exhibitions, giving conferences in different forums, so much in Spain as abroad.

From 2002, year on which the study is founded, they have received several prizes between those who stand out:

2011 1er  Reward Prototype for building of control of wind farms of the company Norvento SL in Galicia.

2008 1er Prize Improves and Adjustment of the Offices of the Port Authority of Ferrol, To Corunna.

Finalist Sede central de la Autoridad Portuaria of Antwerp. Belgium. Finalist aquatic Olympian Complejo in Hasselt. Belgium.

2006 1er Reward Premio of Sustainable Building of Castile and León 2006. Municipal swimming pool of Bull, Zamora.

1er Reward Oleiros’s Municipal Audience, To Corunna.

1er Reward Arrangement and urbanization in the Mount Piñeiro de Miño, A Coruña.

2005 1er Reward Rehabilitation of the public spaces and urban equipment in the historical hull of Zamora. With JH architects.

2004 1er Prize Sedates Officially of the Consultative Advice of Castile and León in Zamora. Ex-aequo.

1er Reward Municipal Swimming pool of Bull, Zamora.

1er Reward central Building of the Galician Voluntary work in Sanxenxo, Pontevedra.

+ www.vier.es

Alfonso Fernández Bernárdez

Alfonso Fernández obtains the Architect’s title for the ETSA de A Coruña.

Cicle Iter Iteneris…

Culture Room

COLEXIO OFICIAL de ARQUITECTOS de GALICIA. DELEGACIÓN de A CORUÑA

Federico Tapia 64, 62 baixo – 15005, A Coruña

Galicia. España

O xoves día 16 de febreiro ás 20:00h, na Sala de Cultura da Delegación da Coruña do Colexio de Arquitectos de Galicia, terá lugar a conferencia do estudo VIER arquitectos, sobre a súa obra, dentro do ciclo de conferencias, ITER, ITINERIS…. Será presentado por Alfonso Fernández Bernárdez. Ao finalizar a exposición realizarase unha mesa redonda.

VIER arquitectos

VIER arquitectos é un estudo de arquitectura e deseño situado na Coruña e integrado polos arquitectos Antonio Raia, Cristóbal Crespo, Santiago Sánchez, Enrique Antelo e colaboradores. Aínda que establecido no ano 2002, os membros do estudo levan traballando en equipo desde moito antes, como QRC arquitectos. Todos eles estudaron a carreira na Escola Técnica Superior da Coruña onde, actualmente, son profesores. A súa obra foi recollida en múltiples publicacións e exposicións, impartiendo conferencias en diferentes foros, tanto en España como no estranxeiro.

Desde 2002, ano no que se funda o estudo, recibiron varios premios entre os que destacan:

2011 1er Premio Prototipo para edificio de control de parques eólicos da empresa Norvento SL en Galicia.

2008 1er Premio Mellora e Adaptación das Oficinas da Autoridade Portuaria de Ferrol, A Coruña.

Finalista Sé Central da Autoridade Portuaria de Amberes. Bélgica.

Finalista Complexo acuático olímpico en Hasselt. Bélgica.

2006 1er Premio I Premio de Edificación Sostenible de Castilla e León 2006. Piscina municipal de Touro, Zamora.

1er Premio Auditorio Municipal de Oleiros, A Coruña.

1er Premio Ordenación e urbanización no Monte Piñeiro de Miño, A Coruña.

2005 1er Premio Rehabilitación dos espazos públicos e equipamiento urbano no casco histórico de Zamora. Con JH arquitectos.

2004 1er Premio Sé Oficial do Consello Consultivo de Castilla e León en Zamora. Ex aequo.

1er Premio Piscina Municipal de Touro, Zamora.

1er Premio Edificio central do Voluntariado Galego en Sanxenxo, Pontevedra.

+ www.vier.es

Alfonso Fernández Bernárdez

Alfonso Fernández obtén otítulo de Arquitecto pola ETSA de A Coruña.

Ciclo Iter Iteneris…

Sala de Cultura

COLEXIO OFICIAL de ARQUITECTOS de GALICIA. DELEGACIÓN de A CORUÑA

Federico Tapia 64, 62 baixo – 15005, A Coruña

Galicia. España

«Un tras outro». Franco+Pintos Arquitectos

4

La Comisión de Cultura de la Delegación de Vigo del Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia les invita a la segunda conferencia del ciclo Un Tras Outro que se inauguró el mes pasado con BMJ arquitectos. La conferencia tendrá lugar en la Sala de Juntas de la sede del Coag Vigo en Dr. Cadaval,5 el próximo jueves 16 de febrero a las 20.00 horas y correrá a cargo del estudio de arquitectura formado por Javier Franco y Vicente Pintos, al que introducirá el estudio BMJ arquitectos.

Después de la presentación, Javier Franco y Vicente Pintos propondrán al siguiente estudio para la continuación del ciclo de conferencias.

A Comisión de Cultura da Delegación de Vigo do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia invítalles á segunda conferencia do ciclo Un Tras Outro que se inaugurou o mes pasado con BMJ arquitectos. A conferencia terá lugar na Sala de Xuntas da sé do Coag Vigo en Dr. Cadaval,5 o vindeiro xoves 16 de febreiro ás 20.00 horas e correrá a cargo do estudo de arquitectura formado por Javier Franco e Vicente Pintos, ao que introducirá o estudo BMJ arquitectos.

Logo da presentación, Javier Franco e Vicente Pintos propoñerán ao seguinte estudo para a continuación do ciclo de conferencias.

The Commission of Culture of the Delegation of Vigo of the Architects’ Colexio Oficial of Galicia they invites to the second conference of the cycle One After Outro that was inaugurated last month by BMJ architects. The conference will take place in the Room of Meetings of the headquarters of the Coag Vigo in Dr. Cadaval, 5 next Thursday, the 16th from February to 20.00 hours and will be chargeable to the study of architecture formed by Javier Franco and Vicente Pintos, whom there will introduce the study BMJ architects.

After the presentation, Javier Franco and Vicente Pintos will propose to the following study for the continuation of the cycle of conferences.

Sin moverte del sofá [#3]

2

Primer viaje del ciclo sin moverte del sofa desde Coruña. Se abre el periodo de inscripción para las primeras jornadas del ciclo realizadas desde la Fundación Luis Seoane de Coruña en colaboración con el Colexio de Arquitectos de Galicia+Proxecto Terra.

¿Qué es sin moverte del sofá?

Es un ciclo creado por los compañeros y amigos Arquitectives de Palma, que consisten en conocer diferentes ciudades nacionales e internacionales a través de la colaboración con equipos didácticos especializados en las enseñanzas de arquitectura y urbanismo para los más pequeños.

El ciclo Sin moverte del sofá pretende dar a conocer a los más pequeños distintas ciudades del territorio nacional e internacional, de la mano de compañeros que, como ellos, participan en talleres de arquitectura para niños.

A través de conexiones virtuales, sirviéndose y aprendiendo de las nuevas tecnologías, los participantes se convierten en turistas en busca de parecidos y diferencias entre las urbes, estudiando su historia, estructura, modelos de crecimiento y demás singularidades, que hacen de las ciudades interesantes laberintos donde indagar, aprender y divertirse.

El aspecto clave de la iniciativa se encuentra, sin duda, en la comunicación abierta entre los participantes, ya sea mediante videoconferencia, resolviendo dudas sobre la ciudad destino, o a través de cartas postales, agradeciendo la experiencia mutua y compartiendo los mejores momentos de la jornada.

DIDACTICA

1ª PARTE. Reconocimiento de las ciudades

Aprovechando las nuevas tecnologías (Goolge Earth, Street view, Skype,…), se conocen de primera mano los lugares preferidos de los participantes, las diferencias de horario, y todas las cuestiones que inquietan a un explorador, cuando estudia una ciudad nueva. Se trabaja sobre los parecidos y diferencias de las tramas urbanas de ambos territorios, descubriendo en ambos los caracteres análogos de ciudad ideal.

2ª PARTE. Trabajo de campo

Confección de una maqueta esquemática de la ciudad sobre la que se analiza su morfología, crecimiento y puntos característicos a nivel urbano y patrimonial. Construcción a gran escala de uno de los edificios emblemáticos de cada ciudad con ayuda del sistema lupo.

3º PARTE. Adivina quién soy

Tras el diseño de un sombrero/careta como representación de un edificio característico, los participantes adivinan las diferentes localizaciones y resuelven sus dudas acerca de la arquitectura tradicional y contemporánea de ambas ciudades

Feedback

Finalmente, los exploradores escriben una tarjeta postal que enviarán a sus compañeros de viaje, en un reconfortante ejercicio de compartir el trabajo realizado.

+ info

Primeira viaxe do ciclo sen moverche do sofa desde Coruña. Ábrese o periodo de inscripción para as primeiras xornadas do ciclo realizadas desde a Fundación Luís Seoane de Coruña en colaboración co Colexio de Arquitectos de Galicia+Proxecto Terra.

¿Que é sen moverche do sofá?

É un ciclo creado polos compañeiros e amigos Arquitectives de Palma, que consisten en coñecer diferentes cidades nacionais e internacionais a través da colaboración con equipos didácticos especializados nos ensinos de arquitectura e urbanismo para os máis pequenos.

O ciclo Sen moverche do sofá pretende dar a coñecer aos máis pequenos distintas cidades do territorio nacional e internacional, da man de compañeiros que, como eles, participan en talleres de arquitectura para nenos.

A través de conexións virtuales, servíndose e aprendendo das novas tecnoloxías, os participantes convértense en turistas en busca de parecidos e diferenzas entre as urbes, estudando a súa historia, estrutura, modelos de crecemento e demais singularidades, que fan das cidades interesantes labirintos onde indagar, aprender e divertirse.

O aspecto crave da iniciativa atópase, sen dúbida, na comunicación aberta entre os participantes, xa sexa mediante videoconferencia, resolvendo dúbidas sobre a cidade destino, ou a través de cartas postales, agradecendo a experiencia mutua e compartindo os mellores momentos da xornada.

DIDACTICA

1ª PARTE. Recoñecemento das cidades

Aproveitando as novas tecnoloxías (Goolge Earth, Street view, Skype,…), coñécense de primeira man os lugares preferidos dos participantes, as diferenzas de horario, e todas as cuestións que inquietan a un explorador, cando estuda unha cidade nova. Trabállase sobre os parecidos e diferenzas das tramas urbanas de ambos territorios, descubrindo en ambos os carácteres análogos de cidade ideal.

2ª PARTE. Traballo de campo

Confección dunha maqueta esquemática da cidade sobre a que se analiza a súa morfología, crecemento e puntos característicos a nivel urbano e patrimonial. Construción a gran escala dun dos edificios emblemáticos de cada cidade con axuda do sistema lupo.

3º PARTE. Adiviña quen son

Tralo deseño dun chapeu/careta como representación dun edificio característico, os participantes adiviñan as diferentes localizaciones e resolven as súas dúbidas achega da arquitectura tradicional e contemporánea de ambas cidades

Feedback

Finalmente, os exploradores escriben unha tarxeta postal que enviarán aos seus compañeiros de viaxe, nun reconfortante exercicio de compartir o traballo realizado.

+ info

The first trip of the cycle without moving of the sofa from Corunna. Luis Seoane of Corunna opens the period of inscription himself for the first days of the cycle realized from the Luis Seoane Foundation in collaboration with the Colexio de Arquitectos de Galicia+Proxecto Terra.

What is without moving of the sofa?

It is a cycle created by the companions and friends Arquitectives of Palm, who consist of knowing different national and international cities across the collaboration with didactic equipments specialized in the educations of architecture and urbanism for the smallest.

The cycle Sin moverte del sofá tries to announce to the smallest different cities of the national and international territory, of the companions’ hand that, as them, take part in workshops of architecture for children.

Across virtual connections, being served and learning of the new technologies, the participants turn into tourists in search of seemed and differences between the cities, studying his history, structure, models of growth and other singularities, which do of the interesting cities labyrinths where to investigate, to learn and to amuse itself.

The key aspect of the initiative is, undoubtedly, in the communication opened between the participants, already be by means of videoconference, solving doubts on the target city, or across postcards, being grateful for the mutual experience and sharing the best moments of the day.

DIDACTICS

1 ª DIVIDES. Recognition of the cities

Taking advantage of the new technologies (Goolge Earth, Street view, Skype, …), knows himself first hand the favorite places of the participants, the differences of schedule, and all the questions that worry an explorer, when he studies a new city. One works on the similar ones and differences of the urban plots of both territories, discovering in both the analogous characters of ideal city.

2 ª DIVIDES. Fieldwork

Confection of a schematic model of the city on which there are analyzed his morphology, growth and typical points to urban and patrimonial level. Large-scale construction of one of the emblematic buildings of every city with help of the system lupo.

3 º DIVIDES. There guesses the one who I am

After the design of a hat / mask as representation of a typical building, the participants guess the different locations and solve his doubts it brings over of the traditional and contemporary architecture of both cities

Feedback

Finally, the explorers write a postcard that they will send to his companions of trip, in a recomforting exercise of sharing the realized work.

+ info

Fragmentos [S A N T I A G O]

4

El jueves 16 de febrero, a las 20:00, tendrá lugar la inauguración de la Exposición F R A G M E N T O S  [S A N T I A G O], de Roi Alonso, en la Casa da Conga, sede del Colexio de Arquitectos de Galicia, en Santiago de Compostela.

La Ciduad a través de la Arquitectura que la compone ofrece un sin fin de mensajes visuales a quien la recorre.

La serie Fragmentos se aproxima a esta realidad construida seleccionando cuidadosamente etnre esas mensajes, buscando el momento, la perspectiva, para presentarnos una nueva realidad. Una realidad personal y propia del fotografo. El interés no está en la representación de la realidad, si no en la abstracción plástica que de esta se nos presenta.

La estudiada composición de raíz geométrica y la base en la que se asienta cada fotografía. Fotografía que se trabaja meticulosamente como si de un cuadro se tratase, en la búsqueda plástica de si misma.

Estamos acostumbrados a percibir la arquitectura desde la identificación de sus volumenes o los espacios que generan, este proyecto fija un marco para hacernos descubrir los pequeños detalles de las obras más recientes y de interés realizadas en Santiago. Obras usadas como excusa, donde la manipulación de la perspectiva, el juego de sombras, los reflejos y las texturas de los materiales nos descubre un mundo rico en matices y sensaciones, donde la indentifiación del objeto fotografiado pasa a un segundo planos.

Fragmentos nos incita a ver la ciudad y la arquitectura de modo lento, tranquilo, sin prisas.

Roi Alonso

F R A G M E N T O S  [S A N T I A G O], de Roi Alonso
jueves 16 de febrero, a las 20:00
Casa da Conga
Sede Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia
Plaza da Quintana. Santiago de Compostela
Galicia. España

O xoves 16 de febreiro, ás 20:00, terá lugar a inauguración da Exposición F R A G M E N T O S [S A N T I A G O], de Roi Alonso, na Casa dá Conga, sede do Colexio de Arquitectos de Galicia, en Santiago de Compostela.

A cidade a través da Arquitectura que a compón ofrece un sen fin de mensaxes visuais a quen a recorre.

A serie FRAGMENTOS aproxímase a esta realidade construída seleccionando coidadosamente entre esas mensaxes, buscando o momento, a perspectiva, para presentarnos unha nova realidade. Unha realidade persoal e propia do fotógrafo. O interese non está na representación da realidade senón na abstracción plástica que desta se nos presenta.

A estudada composición de raíz xeométrica é a base na que se asenta cada fotografía. Fotografía que se traballa meticulosamente coma se dun cadro se tratase, nunha búsqueda plástica en si mesma.

Roi Alonso

F R A G M E N T O S [S A N T I A G O], de Roi Alonso

jueves 16 de febrero, a las 20:00

Casa da Conga

Sede Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia

Plaza da Quintana. Santiago de Compostela

Galicia. España

The Thursday 16 February, to the 20:00, it will take place the inauguration of the Exhibition F R A G M E N T O S  [S A N T I A G O], of Roi Alonso, in the Casa da Conga, headquarters of the Colexio de Arquitectos de Galicia, in Santiago de Compostela.

The city through the Architecture that compose it offers one endless of messages visuais the the one who resorts it.

The series FRAGMENTS approximates  the this reality built selecting coidadosamente between these messages, looking for the moment, the perspective, to present us a new reality. A personal and own reality of the photographer. The interest is not in the representation of the reality but in the plastic abstraction that of this presents us .

The studied composition of rennet xeométrica is the base in which it assent  each photography. Photography that works  meticulously as if of a picture treated , in a plastic research in himself same.

Roi Alonso

F R A G M E N T O S [S A N T I A G O], by Roi Alonso

Thursday 16 February, to the 20:00

Casa da Conga

Sede Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia

Plaza da Quintana. Santiago de Compostela

Galicia. España

Cómo diseñar una silla [Colección Design Museum]Cómo deseñar unha cadeira [Colección Design Museum]How to design a chair [Colección Design Museum]

2

“Cuando diseñamos una silla estamos diseñando una sociedad y una ciudad en miniatura”, escribió el arquitecto británico Peter Smithson. La silla es uno de los muebles más antropomorfos que existen: tiene patas, brazos y espalda y, en ocasiones, codos, rodillas, pies y cabecero. Diseñar una silla implica pensar en su uso, en el tipo de vida de los habitantes de una sociedad: una silla recta está pensada para usarse con una mesa de comedor, una silla de escritorio debe permitir el movimiento cómodo del cuerpo durante largas horas de uso, una silla pensada para relajarse suele ser generalmente reclinable, permitiendo que el peso bascule del asiento al respaldo… Cómo diseñar una silla aborda los detalles que es necesario conocer sobre los principios y procesos que se siguen a la hora de diseñar una silla; desde sus propiedades funcionales y simbólicas hasta los materiales y las técnicas de producción en serie que pueden emplearse. El libro incluye una entrevista con Konstantin Grcic, uno de los diseñadores de muebles más conocidos del mundo, donde nos explica el proceso de diseño y desarrollo de su famosa silla Myto, y nos revela qué hace falta para crear un diseño de éxito. Todo ello acompañado por una selección comentada de algunos trabajos distintivos de Konstantin Grcic, además de un pequeño y útil glosario.

El Design Museum de Londres es uno de los principales museos dedicados al diseño contemporáneo en todas sus formas de expresión, del mobiliario al diseño gráfico y de la arquitectura al diseño industrial. Con sus esfuerzos por celebrar y divulgar la cultura del diseño, la actividad del museo sitúa al diseño en el centro de la escena cultural contemporánea, manifestando su importancia y su rica creatividad.

+ artículo publicado en gustavo gili

“Cando deseñamos unha cadeira estamos deseñando unha sociedade e unha cidade en miniatura”, escribiu o arquitecto británico Peter Smithson. A cadeira é un dos mobles máis antropomorfos que existen: ten patas, brazos e costas e, en ocasións, cóbados, xeonllos, pés e cabecero. Deseñar unha cadeira implica pensar no seu uso, no tipo de vida dos habitantes dunha sociedade: unha cadeira recta está pensada para usarse cunha mesa de comedor, unha cadeira de escritorio debe permitir o movemento cómodo do corpo durante longas horas de uso, unha cadeira pensada para relaxarse adoita ser generalmente reclinable, permitindo que o peso bascule do asento ao respaldo… Como deseñar unha cadeira aborda os detalles que é necesario coñecer sobre os principios e procesos que se seguen á hora de deseñar unha cadeira; desde as súas propiedades funcionales e simbólicas ata os materiais e as técnicas de produción en serie que poden empregarse. O libro inclúe unha entrevista con Konstantin Grcic, un dos diseñadores de mobles máis coñecidos do mundo, onde nos explica o proceso de deseño e desenvolvemento da súa famosa cadeira Myto, e revélanos que fai falta para crear un deseño de éxito. Todo iso acompañado por unha selección comentada dalgúns traballos distintivos de Konstantin Grcic, ademais dun pequeno e útil glosario.

O Design Museum de Londres é un dos principais museos dedicados ao deseño contemporáneo en todas as súas formas de expresión, do mobiliario ao deseño gráfico e da arquitectura ao deseño industrial. Cos seus esforzos por celebrar e divulgar a cultura do deseño, a actividade do museo sitúa ao deseño no centro da escena cultural contemporánea, manifestando a súa importancia e a súa rica creatividade.

+ artigo publicado en gustavo gili

» When we design a chair we are designing a company and a city in miniature «, there wrote the British architect Peter Smithson. The chair is one of the most anthropomorphous furniture that exist: it has legs, arms and back and, in occasions, elbows, knees, feet and headboard. To design a chair implies thinking about his use, about the type of life of the inhabitants of a company: a straight chair is thought to be used by a table of dining room, a chair of office must allow the comfortable movement of the body during long hours of use, a chair thought to relax is in the habit of being generally reclinable, allowing that the weight should tilt from the seat to the support … How to design a chair approaches the details that it is necessary to know on the beginning and processes that follow at the moment of designing a chair; from his functional and symbolic properties up to the materials and the technologies of production in series that can be used. The book includes an interview with Konstantin Grcic, one of the designers of furniture more acquaintances of the world, where it explains to us the process of design and development of his famous chair Myto, and it us reveals what needs to create a design of success. All this accompanied by a selection commented of some Konstantin Grcic’s distinctive works, besides a small and useful glossary.

The Design Museum of London is one of the principal museums dedicated to the contemporary design in all his forms of expression, of the furniture to the graphical design and from the architecture to the industrial design. With his efforts for celebrating and to spread the culture of the design, the activity of the museum places to the design in the center of the cultural contemporary scene, demonstrating his importance and his rich creativity.

+ article is published in gustavo gili