Inicio Blog Página 162

Centro Salud en Cotobade. Enrique RodríguezCentro Saude en Cotobade. Enrique RodríguezCotobade Health Center. Enrique Rodríguez

99

Durante el mes de Mayo hemos extendido el análisis del desarrollo tecnológico del taller de proyectos con visitas comentadas por arquitectos a sus obras. Cada visita ha sido escogida por el interés de su concepción arquitectónica y la búsqueda de soluciones espaciales a través del rigor constructivo. En este caso presentamos la visita realizada al Centro de Salud de Cotobade (Pontevedra) con Enrique Rodríguez, arquitecto y profesor de construcción de la ETSAC..

http://vimeo.com/23979885

Durante o mes de Maio estendemos a análise do desenvolvemento tecnolóxico do taller de proxectos con visitas comentadas por arquitectos ás súas obras. Cada visita foi escollida polo interese da súa concepción arquitectónica e a procura de solucións espaciais a través do rigor construtivo. Neste caso presentamos a visita realizada ao Centro de Saúde de Cotobade (Pontevedra) con Enrique Rodríguez, arquitecto e profesor de construción da ETSAC.

http://vimeo.com/23979885>

During the month of May we have extended the analysis of the Project Work Technological development with visits commented by architects to its works. Each visit has been chosen by the interest of its architectonic conception and the search of space solutions through constructive rigor. In this case we presented the visit realised to the Health Center of Cotobade (Pontevedra) with Enrique Rodriguez, architect and professor of construction of the ETSAC…

[:es]Conferencia William J.R. Curtis [:gl]Conferencia William J.R. Curtis [:en]Conference William J.R. Curtis [:]

37

[:es]

El CAinstitute, dentro del curso internacional «Compostela Summer Program» que ha comenzado el pasado 18 de julio de 2011 y del cual son los promotores y organizadores, ha insertado una serie de 7 intervenciones especiales en su programa del curso, de las cuales ofrece, gracias a un acuerdo de colaboración con la Fundación Paideia Galiza, la oportunidad de reservar 30 plazas a colegiados del Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia como asistentes a la conferencia magistral «Las plataformas y su influencia en el paisaje contemporáneo» de William J.R. Curtis.


Idioma
Inglés con traducción simultánea; solicitar en la inscripción.

Ponente
William Curtis
(1948, Inglaterra) Curtis es Historiador, critico, escritor, pintor y fotógrafo. Ha impartido clases en numerosas universidades, incluido Harvard, la AA de Londres y la University of Cambridge. Las más recientes publicaciones son La Estructura de las Sombras/ The Structure of Shadows, Bell-Lloc (2009) and Teodoro Gonzalez de Leon: Obra Completa/ Complete Works (2010). Colabora habitualmente en periódicos como Architectural Review, D’Architectures y El Croquis. Curtis publica y expone sus dibujos, bocetos y fotografías, en distintas e importantes medios de difusión, alguno de ellos:Mental Landscapes (Alvar Aalto Academy, 2000); Mental Landscapes/ Paisajes Mentales, (Circulo de Bellas Artes, Madrid, 2002); Structures of Light (Alvar Aalto Academy, 2007).

Fecha y Lugar de celebración
A Coruña, jueves 4 de Agosto a las 20.15 horas

Salón de Actos de la Fundación Paideia Galiza.
Plaza María Pita, 17

+ Información e inscripción[:gl]

O CAinstitute, dentro do curso internacional «Compostela Summer Program» que comezou o pasado 18 de xullo de 2011 e do cal son os promotores e organizadores, inseriu unha serie de 7 intervencións especiais no seu programa do curso, das cales ofrece, grazas a un acordo de colaboración coa Fundación Paideia Galiza, a oportunidade de reservar 30 prazas a colexiados do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia como asistentes á conferencia maxistral «As plataformas e a súa influencia na paisaxe contemporánea» de William J.R. Curtis.


Idioma
Inglés con tradución simultánea; solicitar na inscrición.

Relator
William Curtis
(1948, Inglaterra) Curtis é Historiador, critico, escritor, pintor e fotógrafo. Impartiu clases en numerosas universidades, incluído Harvard, a AA de Londres e a University of Cambridge. As máis recentes publicacións son A Estrutura das Sombras/ The Structure of Shadows, Bell-Lloc (2009) and Teodoro Gonzalez de Leon: Obra Completa/ Complete Works (2010). Colabora habitualmente en xornais como Architectural Review, D’Architectures e O Esbozo. Curtis publica e expón os seus debuxos, esbozos e fotografías, en distintas e importantes medios de difusión, algún deles:Mental Landscapes (Alvar Aalto Academy, 2000); Mental Landscapes/ Paisaxes Mentais, (Circulo de Belas Artes, Madrid, 2002); Structures of Lixeiro (Alvar Aalto Academy, 2007).

Data e Lugar de celebración
A Coruña, xoves 4 de Agosto ás 20.15 horas

Salón de Actos da Fundación Paideia Galiza.
Praza María Pita, 17

+ Información e inscripción

[:en]

The CAinstitute, inside the international course » Compost Summer Program » that has begun last July 18, 2011 and of which they are the promoters and organizers, it has inserted a series of 7 special interventions in his program of the course, of which it offers, thanks to an agreement of collaboration with the Foundation Paideia Galiza, the opportunity to reserve 30 squares to become a member of association of the Architects’ Colexio Oficial of Galicia as assistants to the magisterial conference » The platforms and his influence in the contemporary landscape « by William J.R. Curtis.


Language
Englishman with simultaneous translation; to request in the inscription.

Referee
William Curtis
(1948, England) Curtis is A Historian, I criticize, writer, painter and photographer. It has given classes in numerous universities, included Harvard, the AA of London and the University of Cambridge. The most recent publications are The Structure of the Sombras/The Structure of Shadows, Bell-Lloc (2009) and Teodoro Gonzalez de Leon: It works Completa/Complete Works (2010). He collaborates habitually in newspapers like Architectural Review, D’Architectures and The Sketch. Curtis publishes and exposes his drawings, sketches and photographies, in different and important means of diffusion, someone of ellos:Mental Landscapes (Alvar Aalto Academy, 2000); Mental Landscapes/Paisajes Mental, (I Circulate of Fine arts, Madrid, 2002); Structures of Light (Alvar Aalto Academy, 2007).

Date and Place of celebration
A Coruña, on Thursday, the 4th from August to 20.15 hours

Assembly hall of the Foundation Paideia Galiza.
Plaza Maria Pita, 17

+ Information and inscription

[:]

[:es]III EDICIÓN 2010-2011: Designado el JURADO [:gl]III EDICIÓN 2010-2011: Designado o XURADO [:en]The IIIrd EDITION 2010-2011: Designated the JUROR[:]

27

[:es]

La actual composición del jurado de la convocatoria ARQUIA PROXIMA cuenta con profesionales de prestigio internacional a la vez que recorre la geografía del país, incluyendo por primera vez la mirada desde el exterior, un argumento fundamental que aportará una visión más amplia de la realidad de nuestro país en torno a la arquitectura emergente. El jurado junto con la comisaria, elegirá las 128 y las 24 realizaciones seleccionadas para formar parte del catálogo y la exposición, respectivamente, así como el premio arquia/próxima 2012 dotado de 15.000 euros.

Ariadna Cantís: Desde el año 2000 es comisaria del programa de investigación Panorama Emergente Iberoamericano, y desde 2006 es comisaria de la plataforma de difusión FRESHMADRID, desde 2009 es comisaria del proyecto FRESHLATINO, una plataforma de difusión de arquitectura iberoamericana con el patrocinio del Instituto Cervantes. En 2008 crea junto con Andres Jaque la plataforma PIENSA MADRID, dentro de la programación de La Casa Encendida. Comisaria de Mataderolab, TransformingMadrid, Performingarchitecture. Es experta nominator de los Premios Mies van der Rohe 2009-2011.

Francisco Cabrera, representante y patrono de la Fundación Caja de Arquitectos, con una intensa experiencia como profesional liberal, siendo su obra publicada en diversas revistas del sector. Combina su actividad profesional con actividades docentes, colaboraciones en revistas de arquitectura y el desempeño de cargos de responsabilidad en instituciones colegiales.

Ricardo Devesa, su trayectoria oscila entre la proyectación y la edición; entre la investigación y la docencia; entre la organización de eventos culturales y la difusión de las ideas; entre la escritura y el dibujo.

José María Ezquiaga, premio nacional de urbanismo 2005, su visión de la ciudad contemporánea y su proximidad ante las generaciones emergentes será vital para valorar las nuevas prácticas de los más jóvenes en cuestiones de participación ciudadana o regeneración urbana, acciones, etc.

Eva Franch, desde Nueva York, actual directora de la galería storefront, un espacio de referencia en relación a prácticas arquitectónicas y artísticas vinculando al mundo construido, académico y expositivo en la ciudad de Nueva York.

José Morales, con una importante labor académica desde la escuela de Sevilla, funda en el año 1987 su estudio profesional MGM, Morales, Giles, Mariscal. Ha sido finalista del premio Mies Van der Rohe en el año 2001 y 2009. Su obra ha sido expuesta en las bienales de arquitectura de Venecia, en los años 2000, 2002 y 2006 y en la exposición ON-SITE: New architecture in Spain en el Museum Of Modern Art de Nueva York (Moma).  Así mismo en las bienales de arquitectura española en los años 1997, 1999, 2001, 2007 y 2009. 1º Premio FAD a la Investigación y a la Crítica en primera convocatoria del año 2006

Carlos Quintáns, Pass-comisario (edición 2008-2009)Mención XI BEAU 2011, Seleccionado Premio Mies van der Rohe 2011 y Finalista Premios FAD 2011. Su amplia actividad profesional comprende la Co-dirección de revistas de arquitectura como Tectónica y Obradoiro, la docencia así como la premiada y reconocida actividad como profesional liberal.

Rogelio Ruiz, gran conocedor del acontecer arquitectónico de nuestro país. Premio Asturias de Arquitectura 2008 y varios accesits en otras convocatorias. Otros concursos ganados: Mercado Orbón Avilés 1991, Piscinas y parque en Cangas del Narcea 1993, Museo del Hórreo 2004, Museo de la Pesca en Candas, 2006.

Martha Thorne, por su cargo como directora ejecutiva del Premio Pritzker de Arquitectura, el galardón más prestigiado del mundo arquitectónico, Thorne es el enlace con la arquitectura que se realiza en el mundo.

Si tienes menos de 10 años de titulación (título obtenido a partir del 1 de enero de 2000), tienes hasta el 31 de diciembre de 2011 para subir tus realizaciones

+ info

[:gl]

A actual composición do xurado da convocatoria ARQUIA PROXIMA conta con profesionais de prestixio internacional á vez que percorre a xeografía do país, incluíndo por primeira vez a mirada desde o exterior, un argumento fundamental que achegará unha visión máis ampla da realidade do noso país ao redor da arquitectura emerxente. O xurado xunto coa comisaria, elixirá as 128 e as 24 realizacións seleccionadas para formar parte do catálogo e a exposición, respectivamente, así como o premio arquia/próxima 2012 dotado de 15.000 euros.

Ariadna Cantís: Desde o ano 2000 é comisaria do programa de investigación Panorama Emerxente Iberoamericano, e desde 2006 é comisaria da plataforma de difusión FRESHMADRID, desde 2009 é comisaria do proxecto FRESHLATINO, unha plataforma de difusión de arquitectura iberoamericana co patrocinio do Instituto Cervantes. En 2008 crea xunto con Andres Xaque a plataforma PENSA MADRID, dentro da programación da Casa Acesa. Comisaria de Mataderolab, TransformingMadrid, Performingarchitecture. É experta nominator dos Premios Mies van der Rohe 2009-2011.

Francisco Cabrera, representante e patrón da Fundación Caixa de Arquitectos, cunha intensa experiencia como profesional liberal, sendo a súa obra publicada en diversas revistas do sector. Combina a súa actividade profesional con actividades docentes, colaboracións en revistas de arquitectura e o desempeño de cargos de responsabilidade en institucións colexiais.

Ricardo Devesa, a súa traxectoria oscila entre a proyectación e a edición; entre a investigación e a docencia; entre a organización de eventos culturais e a difusión das ideas; entre a escritura e o debuxo.

José María Ezquiaga, premio nacional de urbanismo 2005, a súa visión da cidade contemporánea e a súa proximidade ante as xeracións emerxentes será vital para valorar as novas prácticas dos máis novos en cuestións de participación cidadá ou rexeneración urbana, accións, etc.

Eva Franch, desde Nova York, actual directora da galería storefront, un espazo de referencia en relación a prácticas arquitectónicas e artísticas vinculando ao mundo construído, académico e expositivo na cidade de Nova York.

José Morais, cun importante labor académico desde a escola de Sevilla, funda no ano 1987 o seu estudo profesional MGM, Morais, Giles, Mariscal. Foi finalista do premio Mies Van der Rohe no ano 2001 e 2009. A súa obra foi exposta nas bienais de arquitectura de Venecia, nos anos 2000, 2002 e 2006 e na exposición ON-SITE: New architecture in Spain no Museum Of Modern Art de Nova York (Moma). Así mesmo nas bienais de arquitectura española nos anos 1997, 1999, 2001, 2007 e 2009. 1º Premio FAD á Investigación e á Crítica en primeira convocatoria do ano 2006

Carlos Quintáns, Pass-comisario (edición 2008-2009)Mención XI BEAU 2011, Seleccionado Premio Mies van der Rohe 2011 e Finalista Premios FAD 2011. A súa ampla actividade profesional comprende a Co-dirección de revistas de arquitectura como Tectónica e Obradoiro, a docencia así como a premiada e recoñecida actividade como profesional liberal.

Rogelio Ruiz, gran coñecedor do acontecer arquitectónico do noso país. Premio Asturias de Arquitectura 2008 e varios accesits noutras convocatorias. Outros concursos gañados: Mercado Orbón Avilés 1991, Piscinas e parque en Cangas del Narcea 1993, Museo do Hórreo 2004, Museo da Pesca en Candas, 2006.

Martha Thorne, polo seu cargo como directora executiva do Premio Pritzker de Arquitectura, o galardón máis prestigiado do mundo arquitectónico, Thorne é a ligazón coa arquitectura que se realiza no mundo.

Se tes menos de 10 anos de titulación (título obtido a partir do 1 de xaneiro de 2000), tes ata o 31 de decembro de 2011 para subir as túas realizacións

+ info

[:en]

The current composition of the juror of the summons ARQUIA PROXIMA relies on professionals of international prestige simultaneously that it crosses the geography of the country, including for the first time the look from the exterior, a fundamental argument that will contribute a more wide vision of the reality of our country concerning the emergent architecture. The juror together with the police station, will choose the 128 and 24 accomplishments selected to form a part of the catalogue and the exhibition, respectively, as well as the prize arquia/próxima 2012 provided with 15.000 Euros.

Ariadna Cantís: From the year 2000 it is a police station of the program of investigation Emergent Latin-American Panorama, and from 2006 it is a police station of the platform of diffusion FRESHMADRID, from 2009 it is police station of the project FRESHLATINO, a platform of diffusion of Latin-American architecture with the sponsorship of the Institute Cervantes. In 2008 Check creates together with Andrew the platform THINKS MADRID, inside the programming of The Flushed House. Police station of Mataderolab, TransformingMadrid, Performingarchitecture. She is an expert nominator of the Prizes Mies van der Rohe 2009-2011.

Francisco Cabrera, representative and employer of the Foundation Architects’ Box, with an intense experience as liberal professional, being his work published in diverse magazines of the sector. It combines his professional activity with educational activities, collaborations in magazines of architecture and the performance of charges of responsibility in collegiate institutions.

Ricardo Devesa, his path ranges between the proyectación and the edition; between the investigation and the teaching; between the organization of cultural events and the diffusion of the ideas; between the writing and the drawing.

Jose Maria Ezquiaga, national prize of urbanism 2005, his vision of the contemporary city and his proximity before the emergent generations will be vital to value the new practices of the youngest for questions of civil participation or urban regeneration, actions, etc.

Eve Franch, from New York, current director of the gallery storefront, a space of reference in relation to architectural and artistic practices linking to the constructed, academic and explanatory world in the city of New York.

Jose Morales, with an important academic labor from the school of Seville, founds in the year 1987 his professional study MGM, Mulberry trees, Giles, Marshall. He has been a finalist of the prize Mies Van der Rohe in the year 2001 and 2009. His work has been exposed in the biennial shows of architecture of Venice, in the year 2000, 2002 and 2006 and in the exhibition ON-SITE: New architecture in Spain in the Museum Of Modern Art of New York (Moma). Likewise in the biennial shows of Spanish architecture in the year 1997, 1999, 2001, 2007 and 2009. 1 º Prize FAD to the Investigation and to the Critique in the first summons of the year 2006.

Carlos Quintáns, Pass-commissioner (edition 2008-2009) Mention the XIth BEAU 2011, Selected I Reward Mies van der Rohe 2011 and Finalist Prizes FAD 2011. His wide professional activity understands the Co-direction of magazines of architecture as Tectonic and Obradoiro, the teaching as well as the winning and recognized activity as liberal professional.

Rogelio Ruiz, great connoisseur of to happen architectural of our country. I reward Asturias of Architecture 2008 and several second prizes in other summons. Other gained contests: Bought Orbón Avilés 1991, Swimming pools and park in Cangas del Narcea 1993, Museum of the Barn 2004, Museum of the Fishing in Candas, 2006.

Martha Thorne, for his post as executive director of the Prize Pritzker of Architecture, the most prestigious award of the architectural world, Thorne is the link with the architecture that is realized in the world.

If you have less than 10 years of qualifications (title obtained from January 1, 2000), you have until December 31, 2011 to raise your accomplishments

+ info

[:]

Las cumbres de Moscú Os cumes de Moscova The summits of Moscow

Arquitecturas de la utopía.En 1945, con veinte millones de muertos a la espalda y el mundo fracturado en bloques, la URSS necesitaba construir un faro nítido para el movimiento comunista internacional; se proyectó para ello un gran Palacio de los Sóviets y, a su alrededor, siete espectaculares torres. Cada vysotka sería diferente pero el conjunto -moles de ladrillo más anchas que altas, con caprichosas geometrías de aire retro y unas treinta plantas de altos techos- unificaría estilos arquitectónicos y mensajes políticos. La física y otras leyes vendidas al imperialismo impidieron a los arquitectos del PCUS levantar una silueta de Lenin de suficiente tamaño para que en su índice derecho cupiese el despacho del batono Iósif Stalin, pero sus siete atributos quedaron esparcidos en lugares estratégicos de la ciudad. Sesenta años después, Moscú es tan conocida por la Plaza Roja como por esta corona de espinas que alberga misterios y ministerios, el hotel Ukraína, la Universidad Lomonósov y algunos centenares de viviendas donde aún vegeta una heterogénea élite fruto del primer socialismo, superviviente de la Revolución, la guerra civil rusa y las dos guerras mundiales.

Vista de la Universidad de Moscú tomada en los años cincuenta | KEYSTONE | GETTY IMAGES | elpais.com

[…]

+ artículo publicado en elpais.com

Arquitecturas da utopía.En 1945, con vinte millóns de mortos ás costas e o mundo fracturado en bloques, a URSS necesitaba construír un faro nítido para o movemento comunista internacional; proxectouse para iso un gran Palacio dos Sóviets e, ao seu ao redor, sete espectaculares torres. Cada vysotka sería diferente pero os conxunto -moles de ladrillo máis anchas que altas, con caprichosas xeometrías de aire retro e un trinta plantas de altos teitos- unificaría estilos arquitectónicos e mensaxes políticas. A física e outras leis vendidas ao imperialismo impediron aos arquitectos do PCUS levantar unha silueta de Lenin de suficiente tamaño para que no seu índice dereito coubese o despacho do batono Iósif Stalin, pero o seu sete atributos quedaron esparexidos en lugares estratéxicos da cidade. Sesenta anos despois, Moscova é tan coñecida pola Praza Vermella como por esta coroa de espiñas que alberga misterios e ministerios, o hotel Ukraína, a Universidade Lomonósov e algúns centenares de vivendas onde aínda vegeta unha heteroxénea elite froito do primeiro socialismo, sobrevivente da Revolución, a guerra civil rusa e as dúas guerras mundiais.

Vista da Universidade de Moscú tomada nos anos cincuenta | KEYSTONE | GETTY IMAGES | elpais.com

[…]

+ artigo publicado en elpais.com

Architectures of the Utopia. In 1945, with twenty million dead men to the back and the world fractured in blocks, the USSR needed to construct a clear beacon for the communist international movement; there was projected for it a great Palace of the Soviets and, around it, seven spectacular towers. Every vysotka would be different but the set – masses of brick broader than high, with capricious geometries of air retro and approximately thirty plants of high ceilings – it would unify architectural styles and political messages. The physics and other laws sold at the imperialism prevented the architects of the PCUS from raising Lenin’s silhouette of sufficient size in order that in his right index Iósif Stalin was fitting the office of the batono, but his seven attributes remained spread in strategic places of the city. Sixty years later, Moscow is so known by the Red Square as by this crown of thorns that shelters mysteries and departments, the hotel Ukraína, the University Lomonósov and some hundreds of housings where still a heterogeneous elite vegetates fruit of the first socialism, survivor of the Revolution, the Russian civil war and both world wars.

Sight of the University of Moscow taken in the fifties | KEYSTONE | GETTY IMAGES | elpais.com

[…]

+ article is published in elpais.com

[:es]VIII Curso de Arquitectura del Paisaje[:gl]VIII Curso de Arquitectura da Paisaxe[:en]The VIIIth Landscape Architecture[:]

[:es]

Este curso que organiza la Escuela Gallega del Paisaje está dirigido a titulados universitarios de grado medio o superior que desarrollan su actividad en proyectos de y/o ejecución de obras de arquitectura, jardinería y paisajismo, así como a estudiantes de últimos cursos de carreras técnicas con vocación de especializarse dentro de dicho campo. Participarán especialistas de primer nivel tanto nacionales como internacionales y se desarrollará en la Sede de la Escuela Gallega del Paisaje (SalvadorAllende, 92. San Pedro de Nós – Oleiros).

La fecha de inicio será el viernes 30 de septiembre y finalizará el día 29 de octubre. Las ponencias se desarrollarán los viernes por la tarde y los sábados por la mañana. El plazo de matrícula finaliza el día 23 de septiembre y la admisión, excepto para las plazas reservadas para alumnos becados por la Fundación y alumnos del Master de Arquitectura del Paisaje Juana de Vega, se cerrará por riguroso orden de inscripción.

+ escuelagallegadelpaisaje.org

[:gl]

Este curso que organiza a Escola Galega da Paisaxe está dirixido a titulados universitarios de grao medio ou superior que desenvolven a súa actividade en proxectos de e/ou execución de obras de arquitectura, xardinaría e paisajismo, así como a estudantes de últimos cursos de carreiras técnicas con vocación de especializarse dentro de devandito campo. Participarán especialistas de primeiro nivel tanto nacionais como internacionais e desenvolverase na Sede da Escola Galega da Paisaxe (SalvadorAllende, 92. San Pedro de Nós – Oleiros).

A data de inicio será o venres 30 de setembro e finalizará o día 29 de outubro. Os relatorios desenvolveranse os venres pola tarde e os sábados pola mañá. O prazo de matrícula finaliza o día 23 de setembro e a admisión, excepto para as prazas reservadas para alumnos bolseiros pola Fundación e alumnos do Master de Arquitectura da Paisaxe Juana de Veiga, pecharase por rigorosa orde de inscrición.

+ escuelagallegadelpaisaje.org

[:en]

This course that organizes the Galician School of the Landscape is directed university graduates of average or top degree who develop his activity in projects of and / or execution of works of architecture, gardening and landscape painting, as well as students of last courses of technical careers with vocation of specializing itself inside the above mentioned field. There will take part specialists of the first level both national and international and it will develop in the Headquarters of the Galician School of the Landscape (SalvadorAllende, 92. San Pedro de Nós – Oleiros).

The from date will be Friday, the 30th of September and will finish on October 29. The presentations will develop on Fridays evening and Saturdays morning. The term of matriculation finishes on September 23 and the admission, except for the squares saved for pupils scholarship holders for the Foundation and pupils of the Master of Architecture of the Landscape Juana of Vega, it will be closed for rigorous order of inscription.

+ escuelagallegadelpaisaje.org

[:]

[:es]Conferencia Juhani Pallasma[:gl]Conferencia Juhani Pallasma[:en]Conference Juhani Pallasma[:]

[:es]

El Instituto Compostela Arquitectura (CA Institute) presentará el próximo martes a las siete de la tarde, en el salón de actos del Colegio de Arquitectos de Galicia (COAG), una conferencia a cargo del arquitecto finlandés de fama internacional Juhani Pallasmaa. La conferencia se celebra en el marco del curso internacional Compostela Summer Program, que finalizará el próximo viernes 5 de agosto. La charla que se ofrecerá este martes a cargo del arquitecto finlandés es una de las dos últimas en las que colabora el Colegio de Arquitectos de Galicia.

El curso internacional Compostela Summer Program, que ha contado con la participación de una veintena de estudiantes de todo el mundo, ha organizado desde su inicio, el pasado 18 de julio en San Martín Pinario, una serie de siete intervenciones especiales en su programa. El arquitecto finlandés que dará esta charla fue profesor de arquitectura en la Universidad Tecnológica de Helsinki y director del Museo de Arquitectura Finlandesa entre 1978 y 1983. Actualmente dirige el estudio Arkkitehtitoinmisto Juhani Pallasmaa KY en Helsinki, además de ejercer la docencia en la Universidad de Illinois. Sus exposiciones sobre la arquitectura finlandesa, la planificación y las artes visuales fueron exhibidas en más de treinta países.

Juhani Pallasmaa es escritor además de numerosos artículos sobre arquitectura y sobre otras disciplinas académicas. Sus estudios sobre teoría de la arquitectura han quedado plasmados en Los ojos de la piel de » La arquitectura y los sentidos» un clásico de la teoría de la arquitectura y que ha sentado cátedra en muchas de las escuelas de arquitectura de todo el mundo.

+ artículo publicado en elcorreogallego.es

[:gl]

O Instituto Compostela Arquitectura (CA Institute) presentará o vindeiro martes ao sete da tarde, no salón de actos do Colexio de Arquitectos de Galicia (COAG), unha conferencia a cargo do arquitecto finlandés de fama internacional Juhani Pallasmaa. A conferencia celébrase no marco do curso internacional Compostela Summer Program, que finalizará o vindeiro venres 5 de agosto. A charla que se ofrecerá este martes a cargo do arquitecto finlandés é unha das dúas últimas nas que colabora o Colexio de Arquitectos de Galicia.

O curso internacional Compostela Summer Program, que contou coa participación dunha vintena de estudantes de todo o mundo, organizou desde o seu inicio, o pasado 18 de xullo en San Martín Pinario, unha serie de sete intervencións especiais no seu programa. O arquitecto finlandés que dará esta charla foi profesor de arquitectura na Universidade Tecnolóxica de Helsinqui e director do Museo de Arquitectura Finlandesa entre 1978 e 1983. Actualmente dirixe o estudo Arkkitehtitoinmisto Juhani Pallasmaa KY en Helsinqui, ademais de exercer a docencia na Universidade de Illinois. As súas exposicións sobre a arquitectura finlandesa, a planificación e as artes visuais foron exhibidas en máis de trinta países.

Juhani Pallasmaa é escritor ademais de numerosos artigos sobre arquitectura e sobre outras disciplinas académicas. Os seus estudos sobre teoría da arquitectura quedaron plasmados nos ollos da pel de «A arquitectura e os sentidos» un clásico da teoría da arquitectura e que sentou cátedra en moitas das escolas de arquitectura de todo o mundo.

+ artigo publicado en elcorreogallego.es

[:en]

The Institute Compost Architecture (CA Institute) he will present next Tuesday at seven o’clock in the afternoon, in the assembly hall of the Architects’ College of Galicia (COAG), a conference at the expense of the Finnish architect of international reputation Juhani Pallasmaa. The conference is celebrated in the frame of the international course Compost Summer Program, which it will finish next Friday, the 5th of August. The chat that will offer this Tuesday at the expense of the Finnish architect is one of two last ones in which the Architects’ College of Galicia collaborates.

The international course Compost Summer Program, which has possessed the participation of a score of students of the whole world, it has organized from his beginning, last July 18 in St Martin Pinario, a series of seven special interventions in his program. The Finnish architect who will give this chat was a teacher of architecture in the Technological University of Helsinki and the director of the Museum of Finnish Architecture between 1978 and 1983. Nowadays there directs the study Arkkitehtitoinmisto Juhani Pallasmaa KY in Helsinki, beside exercising the teaching in the University of Illinois. His exhibitions on the Finnish architecture, the planning and the visual arts were exhibited in more than thirty countries.

Juhani Pallasmaa is a writer besides numerous articles about architecture and about other academic disciplines. His studies on theory of the architecture have remained formed of The eyes of the skin of » The architecture and the senses » the classic one of the theory of the architecture and that has sat chair in many of the schools of architecture of the whole world.

+ article is published in elcorreogallego.es[:]

Domesticar el agua | Íñigo García Odiaga

Domesticar el agua | Íñigo García Odiaga
Edificio de los baños en Oresund, Dinamarca, de White arkitekter

Durante estos meses de verano, muchas personas utilizarán instalaciones o estructuras creadas por la arquitectura para amplificar o mejorar el ocio y el disfrute del entorno natural en la época estival. La arquitectura contemporánea, más que cualquier otra, ha explotado su relación con el ocio y la naturaleza como una forma de acercar la vanguardia a los usuarios y a la sociedad en general.

Un buen ejemplo de este modelo de instalación, son las estructuras que a modo de piscinas aprovechan el entorno natural de las mareas o los ríos para permitir el baño o disfrutar del sol, en entornos a priori hostiles.

Domesticar el agua | Íñigo García Odiaga
Piscinas de mar en Leça da Palmeira, Matosinhos cercana a Oporto, de Álvaro Siza

Álvaro Siza, el premio Pritzker portugués, inauguró en su ciudad natal, Matosinhos cercana a Oporto, en 1966 unas piscinas de mar en Leça da Palmeira. El proyecto, que incluye dos piscinas, una de adultos y otra de niños, una cafetería, vestuarios y baños, está situado por debajo de la línea del paseo marítimo que corre a lo largo de la playa. Una serie de muros de hormigón visto, con interiores de madera oscura y cubiertas de cobre geométricamente ordenadas, contrastan con las rocas existentes que apoyadas por dos muros de hormigón definen los recintos de las dos piscinas.

El proyecto pretende optimizar las condiciones creadas por la naturaleza, que ya había iniciado por su parte la formación natural de una piscina en aquel mismo sitio. Las rocas se han complementado con las paredes mínimas necesarias para formar la contención del agua, que se renueva con las olas y la marea. Así nació una ligazón mucho más estrecha entre lo natural y lo construido, y una instalación que protege a los usuarios de las violentas aguas del atlántico. Este proyecto de Siza fue rapidamente considerado como una obra maestra y es todavía hoy una referencia a la hora de hablar de naturaleza y arquitectura.

En la misma línea la asociación estatal alemana Stadkunst Projekte, una asociación berlinesa que a través del arte promueve proyectos para ampliar las relaciones entre el entorno urbano y la vida cotidiana, convocó un concurso internacional para integrar el río Spree en la ciudad de Berlín.

Domesticar el agua | Íñigo García Odiaga
Espacio para el baño en barrio de Treptow, Berlín, de AMP Arquitectos y la artista berlinesa Susanne Lorenz

El estudio canario AMP Arquitectos, en su momento compuesto por José María Rodríguez Pastrana, Felipe Artengo y Fernando Martín Menis, y la artista berlinesa Susanne Lorenz, ganaron el concurso al que se habían presentado otros treinta y dos participantes de más de doce países.

El resultado es un proyecto innovador que propone animar el río Spree, el cual atraviesa la ciudad de Berlín, con la instalación de un lugar de ocio como la mejor manera de optimizar y activar esa parte de la ciudad. Un enclave situado en el transitado barrio de Treptow, al oeste de la ciudad, en la que confluyen mercadillos, conciertos, teatros y barcos-bares flotantes, convirtiéndose en un lugar de moda en la ciudad.

La idea consistía en la recuperación del río como espacio para el baño, siguiendo la tradición de los antiguos baños públicos del siglo XIX. El proyecto se basa en la reutilización, como piscina pública flotante, de una barcaza de acero hundida, proponiendo un nuevo espacio de ocio junto al antiguo muro de Berlín. El resultado es una piscina sumergida en las aguas a la que se accede a través de un puente que surge desde una playa ficticia.

Ópticamente, parece que el baño se realice en el río, aunque de hecho la inmersión es en una antigua gabarra industrial, un barco de carga que se utilizaba para transportar carbón y que, con una profundidad de casi dos metros y medio, un ancho de ocho y un largo de treinta metros, queda sumergido en las aguas del Spree. Dado el éxito de la intervención se amplió el proyecto añadiéndole una cubierta desmontable que durante el invierno facilitase el uso de la barcaza como sauna, de forma que la actividad del barrio se multiplicase.

Domesticar el agua | Íñigo García Odiaga
Espacio para el baño en barrio de Treptow, Berlín, de AMP Arquitectos y la artista berlinesa Susanne Lorenz

Otro buen ejemplo de un equipamiento similar es el construido en Oresund, Dinamarca por el estudio White Arkitekter. El edificio de los baños forma parte activa e integral del nuevo frente marítimo. El proyecto consiste en un edificio principal sobre el agua conectado con la playa, que incorpora un edificio de servicios y un edificio para discapacitados. Un muelle de madera lleva al visitante alrededor de una construcción circular, que va elevándose gradualmente sobre la superficie del mar, terminando en una plataforma de salto a cinco metros. El edificio esta construido en madera de Azobe, escogida por su durabilidad en el agua marina. El edificio de baños se separa del agua apoyándose en unas delgadas patas aproximadamente un metro, y las estructuras portantes quedan expuestas al exterior.

Domesticar el agua | Íñigo García Odiaga
Edificio de los baños en Oresund, Dinamarca, de White arkitekter

El proyecto se concibe como una forma escultural dinámica, que puede ser vista desde la playa, el mar y el aire. Su silueta cambia gradualmente a medida que el observador se mueve a su alrededor. La forma circular crea un interior, protegido de los vientos y del fuerte oleaje. Esta forma se abre hacia la costa para conectarse con la playa e invitar a los visitantes a entrar. Un banco continuo corre a lo largo del muelle, creando otra zona de descanso y esparcimiento.

Domesticar el agua | Íñigo García Odiaga
Edificio de los baños en Oresund, Dinamarca, de White arkitekter

Todas estas edificaciones, que aprovechan el contexto natural marino o de las riberas de los ríos, son en definitiva soportes que dotan de espacialidad al ocio y que de algún modo cumplen el eterno ideal del hombre de domesticar la naturaleza para su propio disfrute, sentimiento que en verano parece multiplicarse.

íñigo garcía odiaga. arquitecto
san sebastián. julio 2011

Publicado en ZAZPIKA 31.07.2011

La Forma Moderna en la Vivienda Unifamiliar Peruana 1950–1970 | Fernando Freire Forga

Gerrit Rietveld. Casa Schröeder en Utrecht, Países Bajos, 1924. (Imágenes obtenidas de la web)

El movimiento moderno surge como consecuencia de la ideología social de la época, la evolución artística, los avances tecnológicos alcanzados y las nuevas tendencias de vida en los países desarrollados. Críticos refieren, que cronológicamente la arquitectura moderna, es reconocida luego de la revolución artística ocurrida durante las vanguardias de inicios del siglo XX. La modernidad, con una nueva mirada al desarrollo humano, apuesta por una reinvención en la proyección arquitectónica, teniendo como base: los orígenes de la arquitectura (como necesidad esencial de la humanidad,”La funcionalidad”), la tecnología alcanzada por el hombre y los nuevos materiales dispuestos a ser parte de un movimiento arquitectónico que no tiene parangón en la historia universal de la arquitectura.

En comparación con Europa y Estados Unidos, la Arquitectura Moderna se desarrolló en el Perú tardíamente, aproximadamente 20 años después de que se construyeran los primeros antecedentes europeos, reconocidos como iconos de la arquitectura moderna.  La reforma estudiantil llevada a cabo en 1946 en la facultad de Ingeniería de la Escuela Nacional de Ingeniería (actual UNI) y el manifiesto de la Agrupación Espacio en 1947 representan los movimientos más claros e importantes de cómo la arquitectura moderna ingresa en nuestro país y va apropiándose de la ciudad de Lima, para luego pasar a provincias y abordar al país completo hacia la década de 1960.

Este intervalo arquitectónico “moderno – peruano” comprende un gran número de edificaciones de gran calidad, donde se aprecia una sabia proyección por parte de arquitectos nacionales y extranjeros (estos últimos en menor número) que entendieron a cabalidad este movimiento y que a través de sus obras nos dejaron un legado arquitectónico ineludible para la conformación de nuestras ciudades, obras que debemos cuidar,  estudiar y preservar.

En la actualidad, y desde hace algunos años atrás, el Perú se encuentra atravesando un boom constructivo, las zonas residenciales van cambiando y pasando de una baja densidad a una mayor. Las viviendas son demolidas para ser remplazadas por edificios multifamiliares y comerciales; cambiando así, y para siempre, el perfil de nuestras ciudades. La desaparición de viviendas unifamiliares modernas -a consecuencia de la evolución constructiva nacional- nos obliga a elaborar una inaplazable recopilación, con la finalidad de evitar la pérdida total de magníficos proyectos construidos desde mediados del siglo XX, los cuales forman parte de nuestra historia arquitectónica.

Paralelamente, en el campo académico nacional, la enseñanza de la arquitectura se encuentra ensimismada en una serie de incongruencias conceptuales -a causa de los rezagos de una post-modernidad trastocada- dejando de lado el dogma de la arquitectura moderna y sus acertados principios elementales.

Es por ello que el presente documento está orientado a estudiar las viviendas unifamiliares modernas (construidas en el Perú entre los años de 1950 y 1970), destacando sus cualidades arquitectónicas y rescatando los principios que la rigen. Exhortando, de esta manera, a reorientar el desarrollo de nuestra arquitectura actual a un ámbito coherente, del cual somos testigos a través de las obras seleccionadas.

La estructura elaborada para la presente investigación se divide en cuatro partes fundamentales: Primero, La Forma Moderna, donde se hace una aproximación al origen y el desarrollo de la arquitectura moderna, tanto a nivel nacional como internacional. Segundo, Viviendas Recopiladas, las cuales servirán de ejemplo para identificar y analizar la forma moderna que las conforma. Tercero, Conclusiones, luego del análisis desarrollado para cada vivienda, se determinan las conclusiones obtenidas en relación a la Arquitectura Moderna practicada en nuestro país. Cuarto, Reflexiones, con relación al ámbito académico y la necesidad de retomar el dogma moderno para el desarrollo de nuestra arquitectura actual.

Para la primera parte, resulta ineludible entender la arquitectura moderna como consecuencia de un movimiento moderno que se gestó desde las obras de filósofos y pensadores de finales del siglo XVIII. Visualizar la arquitectura moderna como un estilo más en la evolución arquitectónica universal, conducirá al lector a confundir las afirmaciones que se han desarrollado para este documento. La Forma Moderna en la arquitectura (exenta de la mimesis a la que el mundo estaba acostumbrado) es un sabio resultado donde convergen -precisa y rigurosamente- la funcionalidad de los espacios proyectados con los sistemas constructivos modernos dentro de una composición formal.

Como documentos de apoyo para esta parte se citan: El Estilo Internacional de P. Johnson y H. R. Hitchcock y libros elaborados por el arquitecto Helio Piñón. A través del libro El Estilo Internacional, se simplifica la comprensión de la forma moderna en la arquitectura mediante la práctica. Mientras que los ensayos de Helio Piñón, nos permite aproximarnos al entendimiento teórico de la génesis de la Forma Moderna y su relación coherente con la producción arquitectónica.

Para desarrollar la segunda parte, se determinó un intervalo de tiempo correspondiente al desarrollo de la arquitectura moderna en el Perú: donde se sabe que ingresa “académicamente” a mediados de la década de 1940 para consolidarse en la década de 1950 y vivir un auge a nivel nacional durante la década siguiente.

La selección de viviendas recopiladas ha sido determinada luego de observar detenidamente la ciudad y entrevistar a varios arquitectos del medio, quienes gentilmente han colaborado en la posible realización de este documento. La revista el Arquitecto Peruano ha sido también una fuente reveladora para identificar viviendas modernas que gozan de un alto nivel arquitectónico. Otro factor determinante para la selección de las viviendas fue la accesibilidad a las mismas, gracias a los actuales propietarios y/o arquitectos interesados en la elaboración de este trabajo de investigación.

Contando inicialmente con la ciudad de Lima, se tomó la decisión de incluir ciudades como Arequipa, Trujillo, Chiclayo y Piura, ya que por su crecimiento urbano, entre 1950 y 1970, se supuso encontrar viviendas importantes para este estudio y lograr así desarrollar un trabajo que abordara las principales ciudades del Perú.

Luego de visitar estas ciudades pudimos observar que sólo Arequipa y Trujillo cuentan con arquitectos locales, en esta época predeterminada para esta investigación, mientras que las viviendas modernas en las ciudades de Chiclayo y Piura fueron proyectadas, básicamente, por arquitectos de Lima, los cuales ya habían sido identificados y seleccionados para este estudio. El contar con arquitectos locales, como en Arequipa y Trujillo, abre la posibilidad de encontrar particularidades arquitectónicas no registradas en la ciudad de Lima.

El esquema de análisis para cada vivienda corresponde a la estructura de trabajos realizados por el Doctorado: La Forma Moderna de la ETSAB (Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona) de la Universidad Politécnica de Cataluña, UPC. Para el análisis de cada vivienda seleccionada se ha desarrollado un trabajo de  re-dibujado de planos, donde se incluyeron: las plantas, cortes y elevaciones. En algunos casos se logró acceder a documentos como perspectivas o bocetos que explican adicionalmente el proceso de proyección de cada vivienda.

Para la tercera parte, se exponen una serie de conclusiones obtenidas a consecuencia de estos trabajos de investigación. Estas conclusiones favorecen al planteamiento de una sucesión de reflexiones, las que se presentarán en la cuarta parte de este documento.

A continuación se expone una miscelanea de imagenes que comprenden parte del presente trabajo de investigación.

Fernando Freire Forga · Doctor Arquitecto
Lima · julio 2011 · Autor del Blog La Forma Moderna en Latinoamérica

El silencio del tiempo | Roi Alonso

[:es]

Todo había acabado. Los pasillos estaban vacíos y silenciosos. Puertas entre abiertas y duchas manchadas por el tiempo. Barrotes oxidados. Paredes descuidadas y sombrías. Solo la luz daba un poco de vida a los eternos corredores por los que aún circulan imágenes del pasado. En algunas esquinas se pueden observar marcas olvidadas y recuerdos de dolor.

El silencio del tiempo | Roi Alonso
El silencio del tiempo | Roi Alonso

A lo lejos…se puede escuchar el mar que rompe contra las piedras.

Obra: El silencio del tiempo
Autor: Roi Alonso Padin
Memoria: Roi Alonso Padin
Año: 2011
Emplazamiento: La Coruña. Galicia. España
+ flyckr

[:en]

Everything was over.  Corridors were empty and noiseless. Doors were half-open and showers stained by time. Rusty bars. Neglected and gloomy walls. Only  light gave a little life in endlessly corridors in which old images still living. In some corners can see forgotten marks and painful memories.

Far away…it´s possible hear the sea breaking against the rocks.

Work: Silence time

Author: Roi Alonso Padin

Report: Roi Alonso Padin

Year: 2011

Location: La Coruña. Galicia.Spain

+ flyckr

[:gl]Todo rematara. Os corredores estaban valeiros e silenciosos. Portas entre abertas e duchas tinguidas polo tempo. Barrotes enferruxados. Paredes descoidadas e sombrías. Solo a luz daba un pouco de vida nos eternos pasadizos polos que ainda circulan imaxes do pasado. Nalguns cantos pódense contemplar sinais esquecidos e lembranzas de dor.

Ao lonxe…pódese escoitar o mar que rompe contra as pedras.

Obra: O silencio do tempo

Autor: Roi Alonso Padin

Memoria: Roi Alonso Padin

Ano: 2011

Emplazamento: A Coruña. Galicia. España

+ flyckr

[:]

Centro Interpretacion Arte Rupestre [rvr arquitectos] | edicions-espontaneasCentro Interpretacion Arte Rupestre [rvr arquitectos] | edicions-espontaneasCentre of interpretation of Rock Art [rvr arquitectos] | edicions-espontaneas

1.467

La semana pasada se inauguraba el Centro de Interpretación del Arte Rupestre de Campo Lameiro en Pontevedra. Publicamos aquí la visita que realizamos en Mayo con nuestros alumnos como parte del desarrollo tecnológico del taller de proyectos de 4º curso, en la que nos acompañaron dos de los autores del proyecto, Marcial Rodríguez y Jose Valladares, integrantes de RVR arquitectos.

http://vimeo.com/24989063

La semana pasada se inauguraba el Centro de Interpretación del Arte Rupestre de Campo Lameiro en Pontevedra. Publicamos aquí la visita que realizamos en Mayo con nuestros alumnos como parte del desarrollo tecnológico del taller de proyectos de 4º curso, en la que nos acompañaron dos de los autores del proyecto, Marcial Rodríguez y Jose Valladares, integrantes de RVR arquitectos.

http://vimeo.com/24995364
http://vimeo.com/24989063

Last week was inaugurated the Centre of Interpretation of the Rock Art of Campo Lameiro in Pontevedra. We publish the visit that we realised in May with our students, like part of the technological development of the 4th year project work, in which we were accompanied by two of the project designers, Marcial Rodriguez and Jose Valladares, members of RVR architects.

http://vimeo.com/24995364
http://vimeo.com/24989063

[:es]La ciudad minuto a minuto[:gl]A cidade minuto a minuto[:en]The city minute to minute[:]

25

[:es]

«Cuando lo subterráneo aflora», titula gráficamente su texto el arquitecto Manuel de Solá. Una imagen: la salida del metro de Barcelona que apunta a un lugar donde no hay nada; al fondo, una fábrica y casas. El autor: Català Roca, uno de los grandes fotógrafos del siglo XX. Ese retrato de la ciudad a través del metro es el origen de la exposición La ciudad minuto a minuto. Con esa idea sencilla y un sobrio planteamiento (una serie de paneles desplegados con las fotografías que envuelven al visitante), la exposición plantea algo más complejo: un recorrido sociológico de las cinco ciudades españolas atravesadas por el metro (Madrid, Barcelona, Bilbao, Sevilla y Valencia), cómo varía la fisionomía de sus barrios ricos o pobres dependiendo de la salida elegida y del instante en el que que haya sido captada la imagen. ¿De qué línea es esta ciudad? se pregunta Xavier Monteys. «Los puntos que une el metro son tan distintos que uno tiene la impresión de que podría coger el metro en Sevilla y aparecer en Bilbao, o cogerlo allí y emerger en Madrid. En el metro nos desorientamos, lo cual es decisivo para que al salir a la superficie nos sorprenda el espectáculo».

[…]

Sala de la Arque­ría de Nue­vos Minis­te­rios (Madrid). Desde el 28 de junio de 2011
Con la cola­bo­ra­ción de PHE11 (Photoespaña11), se inau­gura en la Sala de la Arque­ría de Nue­vos Minis­te­rios (Madrid) la expo­si­ción “La ciu­dad minuto a minuto”

M. José Díaz de Tuesta

+ artículo publicado en elpais.com

[:gl]

«Cando o subterráneo aflora«, titula gráficamente o seu texto o arquitecto Manuel de Solá. Unha imaxe: a saída do metro de Barcelona que apunta a un lugar onde non hai nada; ao fondo, unha fábrica e casas. O autor: Català Roca, un dos grandes fotógrafos do século XX. Ese retrato da cidade a través do metro é a orixe da exposición A cidade minuto a minuto. Con esa idea sinxela e unha sobria formulación (unha serie de paneis despregados coas fotografías que envolven ao visitante), a exposición expón algo máis complexo: un percorrido sociolóxico do cinco cidades españolas atravesadas polo metro (Madrid, Barcelona, Bilbao, Sevilla e Valencia), como varía a fisionomía dos seus barrios ricos ou pobres dependendo da saída elixida e do instante no que que fose captada a imaxe. De que liña é esta cidade? pregúntase Xavier Monteys. «Os puntos que une o metro son tan distintos que un ten a impresión de que podería coller o metro en Sevilla e aparecer en Bilbao, ou collelo alí e emerxer en Madrid. No metro nos desorientamos, o cal é decisivo para que ao saír á superficie sorpréndanos o espectáculo».

[…]

Sala da Arque­ría de Nue­vos Minis­te­rios (Madrid). Dende o 28 de xuño de 2011
Coa cola­bo­ra­ción de PHE11 (Photoespaña11), inau­gúrase na Sala da  Arque­ría de Nue­vos Minis­te­rios (Madrid) a expo­si­ción “La ciu­dad minuto a minuto”

M. José Díaz de Tuesta

+ artículo publicado en elpais.com

[:en]

» When the underground thing shows «, his text titles graphically the architect Manuel de Solá. An image: the exit of the meter of Barcelona that points at a place where there is nothing; to the bottom, a factory and houses. The author: Català Roca, one of the big photographers of the 20th century. This portrait of the city across the meter is the origin of the exhibition The city minute to minute. With this simple idea and a sober exposition (a series of panels opened with the photographies that wrap the visitor), the exhibition raises something more complex: a sociological tour of five Spanish cities crossed by the meter (Madrid, Barcelona, Bilbao, Seville and Valencia), how it changes the physiognomy of his rich or poor neighborhoods depending on the chosen exit and on the instant in that that has been caught the image. Of what line is it this city? Xavier Monteys wonders. » The points that the meter joins are so different that one has the impression of which it might take the meter in Seville and appear in Bilbao, or to take it there and to emerge in Madrid. In the meter we lose way, which is decisive in order that on having gone out to the surface we surprise the spectacle «

[…]

Room of the Series of arches of Nuevos Ministerios (Madrid). From June 28, 2011
With the collaboration of PHE11 (Photoespaña11), the exhibition is inaugurated in the Room of the Series of arches of Nuevos Ministerios (Madrid) » The city minute to minute «

M. José Díaz de Tuesta

+ article is published in elpais.com

[:]

Tectonica 35 [Ventilación]Tectonica 35 [Ventilación]Tectonic 35 [Ventilation]

El tema monográfico del número de Tectónica recientemente publicado se dedica a la ventilación en la arquitectura. Los sistemas clásicos de climatización integral están dando paso a soluciones que incorporan ventilación natural y asistida para mejorar el balance energético del edificio, la adaptabilidad a las condiciones climáticas y la calidad ambiental. El contenido teórico de esta sección ha sido elaborado por Ramón Araujo, profesor de construcción en la Escuela de Arquitectura de Madrid. El autor analiza las distintas estrategias activas y pasivas que permiten renovar y mejorar la calidad del aire interior, y refrigerar edificios y ocupantes mediante mecanismos de convección o enfriamiento evaporativo posibilitados por la ventilación natural.

Con dicho enfoque se ha planteado un análisis constructivo de dos proyectos donde la ventilación ha sido una preocupación prioritaria: la rehabilitación de una nave industrial en Aldea Moret (Cáceres), de Nieto Sobejano Arquitectos, que modifica la piel exterior para posibilitar un intercambio controlado de aire y una ventilación natural que colabore en la climatización del edificio; y el mercado de Comenda (Portugal), de Telmo Cruz, Maximina Almeida y Pedro Soares, organizado en dos piezas paralelas que dejan entre sí un patio arbolado diseñado para favorecer la ventilación del conjunto.

La sección Análisis Constructivo detalla las soluciones técnicas empleadas en dos proyectos: el centro sanitario ‘Progrés Raval’ de Badalona, proyectado por Jordi Badia, revestido con una celosía cerámica que ayuda a regular la temperatura y la ventilación de la fachada, y el centro de interpretación del parque arqueológico en Campo Lameiro (Pontevedra), diseñado por RVR Arquitectos como un bloque semienterrado cubierto por escamas de granito que se levantan a modo de branquias por las que ventila y se climatiza el edificio.

El Dossier de Productos recoge los productos más interesantes aparecidos recientemente en el mercado europeo de la construcción, prestando especial atención a aquéllos que proporcionan soluciones en ventilación, como soleras, fachadas y cubiertas ventiladas, exutorios, lamas, aireadores, ventiladores, equipos, conductos y rejillas de ventilación.

Edita: A.T.C. Ediciones, S.L.
Directores: José María Marzo y Carlos Quintáns.
29,00 €. 118 páginas.

+ tectonica.es
+ tectonicablog.com

O tema monográfico do número de Tectónica recentemente publicado dedícase á ventilación na arquitectura. Os sistemas clásicos de climatización integral están a dar paso a solucións que incorporan ventilación natural e asistida para mellorar o balance enerxético do edificio, a adaptabilidad ás condicións climáticas e a calidade ambiental. O contido teórico desta sección foi elaborado por Ramón Araujo, profesor de construción na Escola de Arquitectura de Madrid. O autor analiza as distintas estratexias activas e pasivas que permiten renovar e mellorar a calidade do aire interior, e refrigerar edificios e ocupantes mediante mecanismos de convección ou arrefriado evaporativo posibilitados pola ventilación natural.

Co devandito enfoque expúxose unha análise construtiva de dous proxectos onde a ventilación foi unha preocupación prioritaria: a rehabilitación dunha nave industrial en Aldea Moret (Cáceres), de Neto Sobejano Arquitectos, que modifica a pel exterior para posibilitar un intercambio controlado de aire e unha ventilación natural que colabore na climatización do edificio; e o mercado de Comenda (Portugal), de Telmo Cruz, Maximina Almeida e Pedro Soares, organizado en dúas pezas paralelas que deixan entre si un patio arboledo deseñado para favorecer a ventilación do conxunto.

A sección Análise Construtiva detalla as solucións técnicas empregadas en dous proxectos: o centro sanitario ‘Progrés Raval’ de Badalona, proxectado por Jordi Badia, revestido cunha celosía cerámica que axuda a regular a temperatura e a ventilación da fachada, e o centro de interpretación do parque arqueolóxico en Campo Lameiro (Pontevedra), deseñado por RVR Arquitectos como un bloque semienterrado cuberto por escamas de granito que se levantan a modo de branquias polas que ventila e se climatiza o edificio.

O Dossier de Produtos recolle os produtos máis interesantes aparecidos recentemente no mercado europeo da construción, prestando especial atención a aqueles que proporcionan solucións en ventilación, como soleiras, fachadas e cubertas ventiladas, exutorios, lamas, aireadores, ventiladores, equipos, condutos e rejillas de ventilación.

Edita: A.T.C. Ediciones, S.L.

Directores: José María Marzo e Carlos Quintáns.

29,00 €. 118 páxinas.

+ tectonica.es

+ tectonicablog.com

The monographic topic of the number of Tectonic recently published devotes itself to the ventilation in the architecture. The classic systems of integral air conditioning are giving step to solutions that incorporate ventilation natural and represented to improve the energy balance of the building, the adaptability to the climatic conditions and the environmental quality. The theoretical content of this section has been elaborated by Ramon Araujo, teacher of construction in the School of Architecture of Madrid. The author analyzes the different active and passive strategies that allow to renew and to improve the quality of the interior air, and to refresh buildings and occupants by means of mechanisms of convection or cooling evaporativo made possible by the natural ventilation.

Con dicho enfoque se ha planteado un análisis constructivo de dos proyectos donde la ventilación ha sido una preocupación prioritaria: la rehabilitación de una nave industrial en Aldea Moret (Cáceres), de Nieto Sobejano Arquitectos, que modifica la piel exterior para posibilitar un intercambio controlado de aire y una ventilación natural que colabore en la climatización del edificio; y el mercado de Comenda (Portugal), de Telmo Cruz, Maximina Almeida y Pedro Soares, organizado en dos piezas paralelas que dejan entre sí un patio arbolado diseñado para favorecer la ventilación del conjunto.

The section Constructive Analysis details the technical solutions used in two projects: the sanitary center Badalona’s ‘Progrés Raval’, projected by Jordi Badia, re-dressed in a ceramic lattice who helps to regulate the temperature and the ventilation of the front, and the center of interpretation of the archaeological park in Field Lameiro (Pontevedra), designed by RVR Architects as a semiburied block covered by scales of granite that get up like gills for which it ventilates and climatiza the building.

The Dossier of Products gathers the most interesting products appeared recently in the European market of the construction, paying particular attention to those that provide solutions in ventilation, as crossbeams, fronts and drafty covers, exutorios, lick, aireadores, ventilators, equipments, conduits and grids of ventilation.

Editions: A.T.C. Editions, S.L.

The directors: Jose Maria Marzo and Carlos Quintáns.

29,00 €. 118 pages.

+ tectonica.es

+ tectonicablog.com

XI BEAU. Lo próximo, lo necesarioXI BEAU. O próximo, o necesarioThe XIth BEAU. The near thing, the necessary thing

XI Bienal Española de Arquitectura y Urbanismo. «La Bienal Española de Arquitectura y Urbanismo tiene su origen en el trabajo conjunto de tres instituciones: el Ministerio de Fomento, el Consejo Superior de los Colegios de Arquitectos de España y la Universidad Internacional Menéndez Pelayo. La edición a la que corresponde este catálogo es la undécima, señal no ya de que es un proyecto consolidado, sino de su importancia como indicador de las tendencias de la arquitectura y el urbanismo en España.»

Tapa blanda: 450 páginas
Editor: Fundacion Caja De Arquitectos (22 de julio de 2011)
Idioma: Español

XI Bienal Española de Arquitectura e Urbanismo. «A Bienal Española de Arquitectura e Urbanismo ten a súa orixe no traballo conxunto de tres institucións: o Ministerio de Fomento, o Consello Superior dos Colexios de Arquitectos de España e a Universidade Internacional Menéndez Pelayo. A edición á que corresponde este catálogo é a undécima, sinal non xa de que é un proxecto consolidado, senón da súa importancia como indicador das tendencias da arquitectura e o urbanismo en España.»

Tapa branda: 450 páxinas

Editor: Fundacion Caja De Arquitectos (22 de julio de 2011)

Idioma: Castelán

The Biennial Spanish XIth of Architecture and Urbanism. » The Spanish Biennial show of Architecture and Urbanism has his origin in the joint work of three institutions: the Department of Promotion, the Top Advice of the Architects’ Colleges of Spain and the International University Menéndez Pelayo. The edition to which this catalogue corresponds is the undécima, sign not already of that it is a project consolidated, but of his importance as indicator of the trends of the architecture and the urbanism in Spain. «

Softcover: 450 pages

Publisher: Fundacion Caja De Arquitectos (July 22, 2011)

Language: Spanish

Guía y Exposición «37º23’N 5º59’W. Sevilla Contemporánea: Arquitectura 2000-2010Guía e Exposición «37º23’N 5º59’W. Sevilla Contemporánea: Arquitectura 2000-2010Guía y Exposición «37º23’N 5º59’W. Sevilla Contemporánea: Arquitectura 2000-2010

El equipo editorial compuesto por accésit, Lugadero y pipo, tiene el placer de invitarle a la presentación oficial de la publicación «37º23’W 5º59’N · Sevilla Contemporánea: Arquitectura 2000-2010» el próximo viernes 15 de julio a las 12:00 horas en la Sala MDD del CICUS (c/ Madre de Dios,1, Sevilla). Una guía que recorre a través de más de 120 obras, la ciudad de Sevilla en la última década, donde se han dado cita algunos de los arquitectos nacionales e internacionales más influyentes de la contemporaneidad.

Asimismo, y con motivo del lanzamiento de esta guía, se llevará a cabo una exposición en el Hall del Rectorado de la Universidad de Sevilla (C/ San Fernando s/n), que nos descubrirá la arquitectura contemporánea de la ciudad en la última década. La inauguración de la exposición será el viernes 15 de julio a las 20:30 horas y permanecerá abierta hasta el 15 de septiembre de 2011.

En esta guía se registran numerosos ejemplos destacados de la arquitectura actual, desde los jóvenes arquitectos locales a los ya consagrados como Guillermo Vázquez Consuegra, Cruz y Ortiz o MGM. Destaca asimismo la presencia de estudios de contrastada proyección internacional como Miralles Tagliabue EMBT, Rafael de la Hoz, Nieto y Sobejano, Paredes Pedrosa, Elías Torres-Martínez Lapeña, Juergen Mayer, Richard Rogers o Zaha Hadid, entre muchos otros.

El proyecto 37º23’N 5º59’W surge de la iniciativa de tres jóvenes estudios de arquitectura con sede en Sevilla: accésit, Lugadero.y PIPO, y ha sido posible gracias al apoyo del Centro de Iniciativas Culturales de la Universidad de Sevilla (CICUS) y del Instituto de la Cultura y las Artes de Sevilla (ICAS).

+ guiaarquitectura.com

O equipo editorial composto por accésit, Lugadero e pipo, ten o pracer de convidarlle á presentación oficial da publicación «37º23’W 5º59’N · Sevilla Contemporánea: Arquitectura 2000-2010» o vindeiro venres 15 de xullo ás 12:00 horas na Sala MDD do CICUS (c/ Nai de Deus,1, Sevilla). Unha guía que percorre a través de máis de 120 obras, a cidade de Sevilla na última década, onde se deron cita algúns dos arquitectos nacionais e internacionais máis influentes da contemporaneidad.

Así mesmo, e con motivo do lanzamento desta guía, levará a cabo unha exposición no Hall do Reitorado da Universidade de Sevilla (C/ San Fernando s/n), que nos descubrirá a arquitectura contemporánea da cidade na última década. A inauguración da exposición será o venres 15 de xullo ás 20:30 horas e permanecerá aberta ata o 15 de setembro de 2011.

Nesta guía rexístranse numerosos exemplos destacados da arquitectura actual, desde os novos arquitectos locais aos xa consagrados como Guillermo Vázquez Consuegra, Cruz e Ortiz ou MGM. Destaca así mesmo a presenza de estudos de contrastada proxección internacional como Miralles Tagliabue EMBT, Rafael da Fouce, Neto e Sobejano, Paredes Pedrosa, Elías Torres-Martínez Lapeña, Juergen Mayer, Richard Rogers ou Zaha Hadid, entre moitos outros.

O proxecto 37º23’N 5º59’W xorde da iniciativa de tres novos estudos de arquitectura con sede en Sevilla: accésit, Lugadero.e PIPO, e foi posible grazas ao apoio do Centro de Iniciativas Culturais da Universidade de Sevilla (CICUS) e do Instituto da Cultura e as Artes de Sevilla (ICAS).

+ guiaarquitectura.com

The publishing equipment composed by accésit, Lugadero y pipo, has the pleasure of inviting him to the official presentation of the publication » 37º23’W 5º59’N · Seville Contemporary Architecture 2000-2010: » next Friday, the 15th from July to 12:00 in the Room MDD of the CICUS (c/Mother of God, 1, Seville). A guide who crosses across more than 120 works, the city of Seville in the last decade, where they have been given mentions some of the more influential national and international architects of the contemporaneousness.

Likewise, and on the occasion of the launch of this guide, an exhibition will carry out in the Hall of the Presidency of the University of Seville (C/San Fernando s/n), that us will discover the contemporary architecture of the city in the last decade. The inauguration of the exhibition will be Friday, the 15th from July to 20:30 and will remain opened until September 15, 2011.

In this guide Cross and Ortiz or MGM register numerous examples distinguished from the current architecture, from the young local architects to the already dedicated ones as Guillermo Vázquez Consuegra. Emphasizes likewise the presence of studies of confirmed international projection as Miralles Tagliabue Stony EMBT, Rafael de la Hoz, Grandson and Sobejano, Walls, Elías Torres-Martínez Lapeña, Juergen Mayer, Richard Rogers or Zaha Hadid, between different many.

The project 37º23’N 5º59’W arises from the initiative of three young studies of architecture with headquarters in Seville: second prize, Lugadero.y PIPO, and it has been possible thanks to the support of the Center of Cultural Initiatives of the University of Seville (CICUS) and of the Institute of the Culture and the Arts of Seville (ICAS).

+ guiaarquitectura.com

[:es]Transformaciones Urbanas Sostenibles[:gl]Transformacións Urbanas Sustentables[:en]Urban Sustainable Transformations[:]

[:es]

SEMINARIO TRANSFORMACIONES URBANAS SOSTENIBLES que se celebrará en la Fundación Barrie de la Maza de Vigo los días 28, 29 y 30 de Septiembre de 2011. El curso centra su interés en las posibles estrategias de intervención sobre los tejidos urbanos existentes y los procesos de modificación del territorio desde la óptica de la mejora energética, la reutilización de los recursos actuales y la generación de una mayor vitalidad urbana, esencialmente, mediante el reciclaje de lo construido. Actualmente la mayoría de las ciudades plantean estrategias de transformación urbana apoyándose en los previsibles resultados estéticos y la capacidad del diseño para modificar la percepción de determinados lugares. Durante el seminario se incidirá en las controversias que plantean este tipo de proyectos superficiales y la conveniencia de acometer intervenciones más sólidas, capaces de revitalizar distintas áreas territoriales y urbanas.

Para ello plantea un debate en diferentes sesiones afrontado tres posibles escenarios de intervención de arquitectos sociólogos, geógrafos e ingenieros en la redefinición de las ciudades y el territorio. De manera escalar, la primera jornada evaluará las intervenciones sobre el paisaje, donde es habitual la baja intensidad edificatoria y enfatizando las contribuciones medioambientales de las estrategias de planificación territorial y urbana. El segundo día se focalizará en las intervenciones sobre los barrios de las primeras periferias y las distintas posibilidades de reciclaje que es posible desarrollar en estas áreas. La última jornada valorará las operaciones arquitectónicas realizadas sobre la trama urbana consolidada con la pretensión de mejorar la vitalidad urbana y la eficiencia energética de las ciudades desde la reconsideración de las funciones del espacio público.

Participarán Nuno Portas, Jose Maria Ezquiaga, Iñaki Ábalos, Pedro Bandeira, Eduardo de Miguel, Nuno Grande, Ester Higueras, Felipe Peña, Xabier Monteys, Elisa Valero, Martin de Cominges, Martin Fernandez Prado, Jose Antonio Aldrey, Luciano G. Alfaya, Carolina Gonzalez Vives, Salvador Rueda, Sergio Martin Blas, Barbara Pons, Paola Falini, Miriam Garcia y Manuel Borobio.

Abierto el Periodo de becas hasta el 29 de Julio de 2011.

Mas información en:
+ uimp.es
+ transformacionesurbanas.com

Organiza UNIVERSIDAD INTERNACIONAL MENENDEZ PELAYO
Patrocina DIRECCIÓN XERAL DE SOSTENIBILIDADE E PAISAXE CONSELLERIA DE MEDIO AMBIENTE. XUNTA DE GALICIA
Colaboran FUNDACIÓN BARRIE DE LA MAZA COLEXIO OFICIAL DE ARQUITECTOS DE GALICIA. DELEGACION DE VIGO
[:gl]

SEMINARIO TRANSFORMACIÓNS URBANAS SUSTENTABLES que se celebrará na Fundación Barrie da Maza de Vigo os días 28, 29 e 30 de Setembro de 2011. O curso centra o seu interese nas posibles estratexias de intervención sobre os tecidos urbanos existentes e os procesos de modificación do territorio desde a óptica da mellora enerxética, a reutilización dos recursos actuais e a xeración dunha maior vitalidade urbana, esencialmente, mediante a reciclaxe do construído. Actualmente a maioría das cidades expoñen estratexias de transformación urbana apoiándose nos previsibles resultados estéticos e a capacidade do deseño para modificar a percepción de determinados lugares. Durante o seminario incidirase nas controversias que expoñen este tipo de proxectos superficiais e a conveniencia de acometer intervencións máis sólidas, capaces de revitalizar distintas áreas territoriais e urbanas.

Para iso expón un debate en diferentes sesións afrontado tres posibles escenarios de intervención de arquitectos sociólogos, geógrafos e enxeñeiros na redefinición das cidades e o territorio. De maneira escalar, a primeira xornada avaliará as intervencións sobre a paisaxe, onde é habitual a baixa intensidade edificatoria e salientando as contribucións ambientais das estratexias de planificación territorial e urbana. O segundo día se focalizará nas intervencións sobre os barrios das primeiras periferias e as distintas posibilidades de reciclaxe que é posible desenvolver nestas áreas. A última xornada valorará as operacións arquitectónicas realizadas sobre a trama urbana consolidada coa pretensión de mellorar a vitalidade urbana e a eficiencia enerxética das cidades desde a reconsideración das funcións do espazo público.

Participarán Nuno Portas, Jose Maria Ezquiaga, Iñaki Ábalos, Pedro Bandeira, Eduardo de Miguel, Nuno Grande, Ester Higueras, Felipe Pena, Xabier Monteys, Elisa Valero, Martin de Cominges, Martin Fernandez Prado, Jose Antonio Aldrey, Luciano G. Alfaya, Carolina Gonzalez Vives, Salvador Rueda, Sergio Martin Blas, Barbara Pons, Paola Falini, Miriam Garcia e Manuel Borobio.

Aberto o Período de bolsas ata o 29 de Xullo de 2011.

Mais información en:

+ uimp.es

+ transformacionesurbanas.com

Organiza UNIVERSIDAD INTERNACIONAL MENENDEZ PELAYO

Patrocina DIRECCIÓN XERAL DE SOSTENIBILIDADE E PAISAXE CONSELLERIA DE MEDIO AMBIENTE. XUNTA DE GALICIA

Colaboran FUNDACIÓN BARRIE DE LA MAZA COLEXIO OFICIAL DE ARQUITECTOS DE GALICIA. DELEGACION DE VIGO

[:en]

SEMINAR URBAN SUSTAINABLE TRANSFORMATIONS that Barrie de la Maza of Vigo will celebrate in the Foundation on the 28th, September 29 and 30, 2011. The course centres his interest on the possible strategies of intervention on the urban existing fabrics and the processes of modification of the territory from the optics of the energetic improvement, the reutilization of the current resources and the generation of a major urban vitality, essentially, by means of the recycling of the constructed. Nowadays the majority of the cities raise strategies of urban transformation resting on the predictable aesthetic results and the capacity of the design to modify the perception of certain places. During the seminar one will affect in the controversies that raise this type of superficial projects and the convenience of attacking more solid interventions, capable of revitalizing different territorial and urban areas.

For it a debate raises in different meetings confronted three possible scenes of architects’ intervention sociologists, geographers and engineers in the redefinition of the cities and the territory. Of way to climb, the first day will evaluate the interventions on the landscape, where the low intensity is habitual edificatoria and emphasizing the environmental contributions of the strategies of territorial and urban planning. The second day will be focused in the interventions on the neighborhoods of the first peripheries and the different possibilities of recycling that is possible to develop in these areas. The last day will value the architectural operations realized on the urban plot consolidated with the pretension to improve the urban vitality and the energy efficiency of the cities from the reconsideration of the functions of the public space.

They will inform Nuno Portas, Jose Maria Ezquiaga, Iñaki los Abuse, Pedro Bandeira, Eduardo de Michael, Nuno Grande, Ester Higueras, Philip Peña, Xabier Monteys, Elisa Valero, Martin de Cominges, Martin Fernandez Prado, Jose Antonio Aldrey, Luciano G. Alfaya, Carolina Gonzalez Vives, Salvador Rueda, Sergio Martin Blas, Barbara Pons, Paola Falini, Miriam Garcia and Manuel Borobio.

It´s opened the Period of scholarships until July 29, 2011.

More information in:

+ uimp.es

+ transformacionesurbanas.com

Organize: UNIVERSIDAD INTERNACIONAL MENENDEZ PELAYO

Support: DIRECCIÓN XERAL DE SOSTENIBILIDADE E PAISAXE CONSELLERIA DE MEDIO AMBIENTE. XUNTA DE GALICIA

Collaborators: FUNDACIÓN BARRIE DE LA MAZA COLEXIO OFICIAL DE ARQUITECTOS DE GALICIA. DELEGACION DE VIGO

[:]

[:es]Arquitectura y territorio rural[:gl]Arquitectura e territorio rural[:en]Architecture and rural territory[:]

1

[:es]

La percepción del territorio rural de Galicia como un espacio social, construido, se hace patente para cualquiera que lo haya mirado con algo de atención alguna vez. Esa construcción de lo natural, que se hace modélica en la materialidad de la arquitectura tradicional, en la unidad entre la casa y las labores agrícolas o en la concepción de los espacios de comunidad, los campos de fiesta o las carballeiras, no ha hecho sino sufrir una expansión tan brutal como descontrolada en la segunda mitad del siglo XX. Esa transformación de gran parte del territorio en una especie de ciudad jardín dispersa, continua y a gran escala corre paralela al abandono paulatino de la lógica tradicional casa-agro-aldea sobre la que se estructuraba la forma de vida en la sociedad rural.

A esa nueva ocupación del territorio, reconocida tantas veces en el llamado “feismo”, responde el planeamiento general con normas que la intentan restringir, muchas veces de forma acrítica, con una preocupación excesiva por el mantenimiento de las formas, apariencias y materiales mal llamados tradicionales y con una insistente regulación del qué (se puede hacer) que no deja lugar a pensar sobre el cómo (hacerlo).

Para pensar sobre la glabalidad de ese territorio social, y sobre aspectos parciales del mismo que de los que ha de ocuparse la arquitectura como la escala, la actividad, el planeamiento, el paisaje, el espacio público, la movilidad, la energía, la casa, etc. surge este encuentro de “arquitectura y territorio rural”. Lo hace además desde dentro de ese territorio, en la aldea de Callobre, en A Estrada, para conformarse como un lugar desde que emplazar año a año, durante el verano, en una idea también de fiesta y comunidad, a la reflexión, a la interpretación de todo ese mundo, abierto a quien tenga algo que decir y a quien tenga tiempo también para escuchar y ver lo que otros, dentro y fuera de Galicia, dentro y fuera de la arquitectura, puedan contarnos.

verano 2011              arquitectura y lugar

Lugar: Fundación María Martínez Otero. Callobre, A Estrada, Galicia, España

29 de julio de 2011

mañana, 11.00 h:

conferencia 1   Alvaro Negro/ Monteagudo. Tiempo, lugar, paisaje

conferencia 2   1010 architects and urbanists (bert gellynck+ nadia casabella) El paisaje preciso (flandes)

tarde, 17.00 h:

conferencia 3. Creus e Carrasco/ Espazo batente

conferencia 4. Carlos Quintáns/ Casas

Se ruega confirmación/ 0034 630 070 874/ josevalladares@rvr-arquitectos.es

[:gl]

A percepción do territorio rural de Galicia como un espazo social, construído, faise patente para calquera que o mirou con algo de atención algunha vez. Esa construción do natural, que se fai modélica na materialidad da arquitectura tradicional, na unidade entre a casa e os labores agrícolas ou na concepción dos espazos de comunidade, os campos de festa ou as carballeiras, non fixo senón sufrir unha expansión tan brutal como descontrolada na segunda metade do século XX. Esa transformación de gran parte do territorio nunha especie de cidade xardín dispersa, continua e a gran escala corre paralela ao abandono paulatino da lóxica tradicional casa-agro-aldea sobre a que se estruturaba a forma de vida na sociedade rural.

A esa nova ocupación do territorio, recoñecida tantas veces no chamado “feismo”, responde o plan xeral con normas que a tentan restrinxir, moitas veces de forma acrítica, cunha preocupación excesiva polo mantemento das formas, aparencias e materiais mal chamados tradicionais e cunha insistente regulación do que (pódese facer) que non deixa lugar a pensar sobre o como (facelo).

Para pensar sobre a glabalidad dese territorio social, e sobre aspectos parciais do mesmo que dos que ha de ocuparse a arquitectura como a escala, a actividade, o plan, a paisaxe, o espazo público, a mobilidade, a enerxía, a casa, etc. xorde este encontro de “arquitectura e territorio rural”. Faino ademais desde dentro dese territorio, na aldea de Callobre, na Estrada, para conformarse como un lugar desde que emprazar ano a ano, durante o verán, nunha idea tamén de festa e comunidade, á reflexión, á interpretación de todo ese mundo, aberto a quen teña algo que dicir e a quen teña tempo tamén para escoitar e ver o que outros, dentro e fóra de Galicia, dentro e fóra da arquitectura, poidan contarnos.

verán 2011 arquitectura e lugar

Lugar: Fundación María Martínez Otero. Callobre, A Estrada, Galicia, España

29 de xulio de 2011

maña, 11.00 h:

conferencia 1 Alvaro Negro/ Monteagudo. Tempo, lugar, paisaxe

conferencia 2 1010 architects and urbanists (bert gellynck+ nadia casabella) A paisaxe precisa (flandes)

tarde, 17.00 h:

conferencia 3. Creus e Carrasco/ Espazo batente

conferencia 4. Carlos Quintáns/ Casas

Rogase confirmación/ 0034 630 070 874/ josevalladares@rvr-arquitectos.es

[:en]

The perception of the rural territory of Galicia as a social, constructed space, becomes clear for anyone that has looked at it with something of attention at some time. This construction of the natural thing, which is done modélica in the materiality of the traditional architecture, in the unit between the house and the agricultural labors or in the conception of the spaces of community, the fields of holiday or the carballeiras, has not made but suffer an expansion so brutal as over-excited in the second half of the 20th century. This transformation of great part of the territory in a species of city garden disperses, continues and large-scale it runs parallel to the gradual abandon of the traditional logic marries – agro-aldea on that the form of life was structured in the rural company.

To this new occupation of the territory, recognized so often in the so called «feismo», it answers the general planning with procedure that try to restrict it, often of form acrítica, with an excessive worry for the maintenance of the forms, appearances and materials badly so called traditional and with an insistent regulation of what (it is possible to do) that does not leave place to thinking about how (to do it).

To think about the glabalidad of this social territory, and on partial aspects of the same one that with that the architecture has to deal as the scale, the activity, the planning, the landscape, the public space, the mobility, the energy, the house, etc. This meeting arises of » architecture and rural territory «. It does it in addition from inside this territory, in Callobre’s village, in To Highway, to conform as a place since to locate year a year, during the summer, in an idea also of holiday and community, to the reflection, to the interpretation of all this world, opened the one who has something that to say and whom it has time also to listen and to see what others, inside and out of Galicia, inside and out of the architecture, they could tell us.

Summer 2011 architecture and place

Loction: Foundation Maria Martínez Otero. Callobre, To Highway, Galicia, Spain

On July 29, 2011

Tomorrow, 11.00 h:

1 Alvaro Negro/Monteagudo confers. Time, place, landscape

confers 2 1010 architects and urbanists (bert gellynck + nadia casabella) The precise landscape (flandes)

Late, 17.00 h:

confers 3. Creus and Carrasco/Espazo batente

confers 4. Carlos Quintáns/Casas

It´s requested confirmación/ 0034 630 070 874/ josevalladares@rvr-arquitectos.es

[:]

Videoentrevista Joaquin Sabaté | XI BEAUVideoentrevista Joaquin Sabaté | XI BEAUVideo interviews Joaquin Sabaté | XI BEAU

47

Durante los próximos días vamos a publicar una serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación con el equipo de comunicación, documentación y transparencia web a los miembros del jurado de la Bienal. La estructura de las micro-entrevistas sigue siempre el mismo patrón: se plantean una o dos preguntas a un miembro del jurado. Una de ellas es un acercamiento general a la visión que cada miembro del jurado tiene de la Bienal o de algún aspecto concreto. La otra, está enfocada a alguno de los temas específicos planteados en esta edición: Lo próximo, lo necesario y la investigación en arquitectura y urbanismo.

¿Que es lo próximo y lo necesario?

Una sociedad que no respeta su territorio, no se respeta a sí misma. Creo que es la mejor definición también de esa atención a lo próximo, a lo necesario.

http://blip.tv/play/hIpQgsWMcQI

[…]

+ artículo publicado en xi.bienalarquitectura.es

Durante os próximos días imos publicar unha serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación co equipo de comunicación, documentación e transparencia web aos membros do xurado da Bienal. A estrutura do micro-entrevistas segue sempre o mesmo patrón: exponse unha ou dúas preguntas a un membro do xurado. Unha delas é un achegamento xeral á visión que cada membro do xurado ten da Bienal ou dalgún aspecto concreto. A outra, está enfocada a algún dos temas específicos expostos nesta edición: O próximo, o necesario e a investigación en arquitectura e urbanismo.

¿Que é o próximo e o necesario?
Unha sociedade que non respecta o seu territorio, non se respecta a si mesma. Creo que é a mellor definición tamén desa atención ao próximo, ao necesario.

por Studio Banana TV

[…]

+ artigo publicado en xi.bienalarquitectura.es

During the next days we are going to publish a series of micro-interviews realized by Studio Banana TV in coordination with the equipment of communication, documentation and web transparency to the members of the juror of the Biennial show. The structure of the micro-interviews he is still always the same boss: one or two questions appear to a member of the juror. One of them is a general approximation to the vision that every member of the juror has of the Biennial show or of some concrete aspect. Other one, it is focused on someone of the specific topics raised in this edition: The near thing, the necessary thing and the investigation in architecture and urbanism.

What is that the near thing and the necessary thing?
A company that does not respect his territory, is not respected to yes same. I believe that it is the best definition also of this attention to the near thing, to the necessary thing.

by Studio Banana TV

[…]

+ article is published in xi.bienalarquitectura.es

Videoentrevista Llàtzer Moix | XI BEAUVideoentrevista Llàtzer Moix | XI BEAUVideo interviews Llàtzer Moix | XI BEAU

172

Durante los próximos días vamos a publicar una serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación con el equipo de comunicación, documentación y transparencia web a los miembros del jurado de la Bienal. La estructura de las micro-entrevistas sigue siempre el mismo patrón: se plantean una o dos preguntas a un miembro del jurado. Una de ellas es un acercamiento general a la visión que cada miembro del jurado tiene de la Bienal o de algún aspecto concreto. La otra, está enfocada a alguno de los temas específicos planteados en esta edición: Lo próximo, lo necesario y la investigación en arquitectura y urbanismo.

¿Que tienen en común los proyectos seleccionados?

Los proyectos seleccionados, finalistas y ganadores coinciden en la idea de que hay que construir entendiendo el pasado como materia prima para el arquitecto. Hay que intervenir en ese pasado siendo respetuoso con el y permitiendo también que se exprese la contemporaneidad de cada uno.

http://blip.tv/play/hIpQgsWNaQI
[…]

+ artículo publicado en xi.bienalarquitectura.es

Durante os próximos días imos publicar unha serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación co equipo de comunicación, documentación e transparencia web aos membros do xurado da Bienal. A estrutura do micro-entrevistas segue sempre o mesmo patrón: exponse unha ou dúas preguntas a un membro do xurado. Unha delas é un achegamento xeral á visión que cada membro do xurado ten da Bienal ou dalgún aspecto concreto. A outra, está enfocada a algún dos temas específicos expostos nesta edición: O próximo, o necesario e a investigación en arquitectura e urbanismo.

¿Que teñen en común os proxectos seleccionados?

Os proxectos seleccionados, finalistas e gañadores coinciden na idea de que hai que construír entendendo o pasado como materia prima para o arquitecto. Hai que intervir nese pasado sendo respectuoso co e permitindo tamén que se exprese a contemporaneidad de cada un.

por Studio Banana TV

[…]

+ artigo publicado en xi.bienalarquitectura.es

During the next days we are going to publish a series of micro-interviews realized by Studio Banana TV in coordination with the equipment of communication, documentation and web transparency to the members of the juror of the Biennial show. The structure of the micro-interviews he is still always the same boss: one or two questions appear to a member of the juror. One of them is a general approximation to the vision that every member of the juror has of the Biennial show or of some concrete aspect. Other one, it is focused on someone of the specific topics raised in this edition: The near thing, the necessary thing and the investigation in architecture and urbanism.

What does it do to have jointly the selected projects?

The selected projects, finalists and winners coincide with the idea of that it is necessary to construct understanding the past as raw material for the architect. It is necessary to intervene in this past being respectful with and allowing also that the contemporaneousness should express of each one.

by Studio Banana TV

[…]

+ article is published in xi.bienalarquitectura.es

Videoentrevista Jose Maria Ezquiaga | XI BEAUVideoentrevista Jose Maria Ezquiaga | XI BEAUVideo interviews Jose Maria Ezquiaga | XI BEAU

30

Durante los próximos días vamos a publicar una serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación con el equipo de comunicación, documentación y transparencia web a los miembros del jurado de la Bienal. La estructura de las micro-entrevistas sigue siempre el mismo patrón: se plantean una o dos preguntas a un miembro del jurado. Una de ellas es un acercamiento general a la visión que cada miembro del jurado tiene de la Bienal o de algún aspecto concreto. La otra, está enfocada a alguno de los temas específicos planteados en esta edición: Lo próximo, lo necesario y la investigación en arquitectura y urbanismo.

¿Que mensaje transmiten los premios de la XI beau?

Yo creo que el mensaje que va a emitir este fallo es que todavía la arquitectura como servicio público tiene trayectoria, tiene recorrido, y puede ganarse ese aprecio.

http://blip.tv/play/hIpQgsWNPAI

[…]

+ artículo publicado en xi.bienalarquitectura.es

Durante os próximos días imos publicar unha serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación co equipo de comunicación, documentación e transparencia web aos membros do xurado da Bienal. A estrutura do micro-entrevistas segue sempre o mesmo patrón: exponse unha ou dúas preguntas a un membro do xurado. Unha delas é un achegamento xeral á visión que cada membro do xurado ten da Bienal ou dalgún aspecto concreto. A outra, está enfocada a algún dos temas específicos expostos nesta edición: O próximo, o necesario e a investigación en arquitectura e urbanismo.

¿Que é o próximo e o necesario?
Unha sociedade que non respecta o seu territorio, non se respecta a si mesma. Creo que é a mellor definición tamén desa atención ao próximo, ao necesario.

por Studio Banana TV

[…]

+ artigo publicado en xi.bienalarquitectura.es

During the next days we are going to publish a series of micro-interviews realized by Studio Banana TV in coordination with the equipment of communication, documentation and web transparency to the members of the juror of the Biennial show. The structure of the micro-interviews he is still always the same boss: one or two questions appear to a member of the juror. One of them is a general approximation to the vision that every member of the juror has of the Biennial show or of some concrete aspect. Other one, it is focused on someone of the specific topics raised in this edition: The near thing, the necessary thing and the investigation in architecture and urbanism

What is that the near thing and the necessary thing?
A company that does not respect his territory, is not respected to yes same. I believe that it is the best definition also of this attention to the near thing, to the necessary thing.

by Studio Banana TV

[…]

+ article is published in xi.bienalarquitectura.es

Videoentrevista Antonio Font | XI BEAUVideoentrevista Antonio Font | XI BEAUVideo interviews Antonio Font | XI BEAU

34

Durante los próximos días vamos a publicar una serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación con el equipo de comunicación, documentación y transparencia web a los miembros del jurado de la Bienal. La estructura de las micro-entrevistas sigue siempre el mismo patrón: se plantean una o dos preguntas a un miembro del jurado. Una de ellas es un acercamiento general a la visión que cada miembro del jurado tiene de la Bienal o de algún aspecto concreto. La otra, está enfocada a alguno de los temas específicos planteados en esta edición: Lo próximo, lo necesario y la investigación en arquitectura y urbanismo.

¿Qué significa lo próximo y necesario en urbanismo?

Mas que pensar en grandes esquemas de desarrollo territorial, seguramente lo cercano, lo próximo,  el completamiento de las cosas más que grandes opciones de otros momentos en los que parecía que el leitmotiv era más colonizar y ocupar de nuevo. En cambio ahora estaríamos más por vertebrar, por retocar, por redifinir, por completar; más que por colonizar de nuevo.

http://blip.tv/play/hIpQgsWMUAI
[…]

+ artículo publicado en xi.bienalarquitectura.es

Durante os próximos días imos publicar unha serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación co equipo de comunicación, documentación e transparencia web aos membros do xurado da Bienal. A estrutura do micro-entrevistas segue sempre o mesmo patrón: exponse unha ou dúas preguntas a un membro do xurado. Unha delas é un achegamento xeral á visión que cada membro do xurado ten da Bienal ou dalgún aspecto concreto. A outra, está enfocada a algún dos temas específicos expostos nesta edición: O próximo, o necesario e a investigación en arquitectura e urbanismo.

¿Que significa o próximo e necesario en urbanismo?

Mais que pensar en grandes esquemas de desenvolvemento territorial, seguramente o próximo, o próximo, o completamiento das cousas máis que grandes opcións doutros momentos nos que parecía que o leitmotiv era máis colonizar e ocupar de novo. En cambio agora estariamos máis por vertebrar, por retocar, por redifinir, por completar; máis que por colonizar de novo.

por Studio Banana TV

[…]

+ artigo publicado en xi.bienalarquitectura.es

During the next days we are going to publish a series of micro-interviews realized by Studio Banana TV in coordination with the equipment of communication, documentation and web transparency to the members of the juror of the Biennial show. The structure of the micro-interviews he is still always the same boss: one or two questions appear to a member of the juror. One of them is a general approximation to the vision that every member of the juror has of the Biennial show or of some concrete aspect. Other one, it is focused on someone of the specific topics raised in this edition: The near thing, the necessary thing and the investigation in architecture and urbanism.

What does mean the near and necessary thing in urbanism?

Mas that to think about big schemes of territorial development, surely the nearby thing, the near thing, the completamiento of the things more than big options of other moments in that it seemed that the leitmotiv was more to colonize and to occupy again. On the other hand now we would be more for vertebrar, for retouching, for redifinir, for completing; more that for colonizing again.

by Studio Banana TV

[…]

+ article is published in xi.bienalarquitectura.es

Videoentrevista Manuel Gallego Jorreto | XI BEAUVideoentrevista Manuel Gallego Jorreto | XI BEAUVideo interviews Manuel Gallego Jorreto | XI BEAU

28

Durante los próximos días vamos a publicar una serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación con el equipo de comunicación, documentación y transparencia web a los miembros del jurado de la Bienal. La estructura de las micro-entrevistas sigue siempre el mismo patrón: se plantean una o dos preguntas a un miembro del jurado. Una de ellas es un acercamiento general a la visión que cada miembro del jurado tiene de la Bienal o de algún aspecto concreto. La otra, está enfocada a alguno de los temas específicos planteados en esta edición: Lo próximo, lo necesario y la investigación en arquitectura y urbanismo.

¿Como han llegado al consenso de los premios?

Yo he defendido que no debía haber premios. La bienal exige la comparación entre arquitecturas de muy dificil posibilidad entre un jurado muy amplio. La elaboración, discusión, planteamiento, exige un esfuerzo muy grande hasta conseguir unas obras finalistas en las cuales estamos todos coincidentes y seguros de que dentro de eso está lo mejor de la arquitectura española.

http://blip.tv/play/hIpQgsOmDAI

[…]

+ artículo publicado en xi.bienalarquitectura.es

Durante os próximos días imos publicar unha serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación co equipo de comunicación, documentación e transparencia web aos membros do xurado da Bienal. A estrutura do micro-entrevistas segue sempre o mesmo patrón: exponse unha ou dúas preguntas a un membro do xurado. Unha delas é un achegamento xeral á visión que cada membro do xurado ten da Bienal ou dalgún aspecto concreto. A outra, está enfocada a algún dos temas específicos expostos nesta edición: O próximo, o necesario e a investigación en arquitectura e urbanismo.

¿Como chegaron ao consenso dos premios?

Eu defendín que non debía haber premios. A bienal esixe a comparación entre arquitecturas de moi dificil posibilidade entre un xurado moi amplo. A elaboración, discusión, formulación, esixe un esforzo moi grande ata conseguir unhas obras finalistas nas cales estamos todos coincidentes e seguros de que dentro diso está o mellor da arquitectura española.

por Studio Banana TV

[…]

+ artigo publicado en xi.bienalarquitectura.es

During the next days we are going to publish a series of micro-interviews realized by Studio Banana TV in coordination with the equipment of communication, documentation and web transparency to the members of the juror of the Biennial show. The structure of the micro-interviews he is still always the same boss: one or two questions appear to a member of the juror. One of them is a general approximation to the vision that every member of the juror has of the Biennial show or of some concrete aspect. Other one, it is focused on someone of the specific topics raised in this edition: The near thing, the necessary thing and the investigation in architecture and urbanism.

Since they have come to the consensus of the prizes?

I have defended that there did no have to be prizes. The biennial show demands the comparison between architectures of very difficult possibility between a very wide juror. The production, discussion, exposition, demands a very big effort until obtain a few works finalists in which we are all coincidental and sure that inside it there is the better of the Spanish architecture.

by Studio Banana TV

[…]

+ article is published in xi.bienalarquitectura.es

Videoentrevista Belinda Tato | XI BEAUVideoentrevista Belinda Tato | XI BEAUVideo interviews Belinda Tato | XI BEAU

30

Durante los próximos días vamos a publicar una serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación con el equipo de comunicación, documentación y transparencia web a los miembros del jurado de la Bienal. La estructura de las micro-entrevistas sigue siempre el mismo patrón: se plantean una o dos preguntas a un miembro del jurado. Una de ellas es un acercamiento general a la visión que cada miembro del jurado tiene de la Bienal o de algún aspecto concreto. La otra, está enfocada a alguno de los temas específicos planteados en esta edición: Lo próximo, lo necesario y la investigación en arquitectura y urbanismo.

¿Que es lo próximo y lo necesario?

Para mi, todo lo que tiene que ver con la inmediatez, con el buscar herramientas para comunicarse con la gente como diseñadores o como dirigentes de las ciudades. No podemos pensar que la ciudad está exclusivamente diseñada por arquitectos, urbanistas o políticos. Tenemos que encontrar las condiciones en las que todos puedan expresar su punto de vista. Eso son campos por explorar, porque no está tan claro. No existe la cultura en nuestro país para hacerlo. Para mi eso es lo próximo y necesario.

http://blip.tv/play/hIpQgsLTTQI
[…]

+ artículo publicado en xi.bienalarquitectura.es

Durante os próximos días imos publicar unha serie de micro-entrevistas realizadas por Studio Banana TV en coordinación co equipo de comunicación, documentación e transparencia web aos membros do xurado da Bienal. A estrutura do micro-entrevistas segue sempre o mesmo patrón: exponse unha ou dúas preguntas a un membro do xurado. Unha delas é un achegamento xeral á visión que cada membro do xurado ten da Bienal ou dalgún aspecto concreto. A outra, está enfocada a algún dos temas específicos expostos nesta edición: O próximo, o necesario e a investigación en arquitectura e urbanismo.

¿Que é o próximo e o necesario?

Para o meu, todo o que ten que ver coa inmediatez, co buscar ferramentas para comunicarse coa xente como deseñadores ou como dirixentes das cidades. Non podemos pensar que a cidade está exclusivamente deseñada por arquitectos, urbanistas ou políticos. Temos que atopar as condicións nas que todos poidan expresar o seu punto de vista. Iso son campos por explorar, porque non está tan claro. Non existe a cultura no noso país para facelo. Para o meu iso é o próximo e necesario.

por Studio Banana TV

[…]

+ artigo publicado en xi.bienalarquitectura.es

During the next days we are going to publish a series of micro-interviews realized by Studio Banana TV in coordination with the equipment of communication, documentation and web transparency to the members of the juror of the Biennial show. The structure of the micro-interviews he is still always the same boss: one or two questions appear to a member of the juror. One of them is a general approximation to the vision that every member of the juror has of the Biennial show or of some concrete aspect. Other one, it is focused on someone of the specific topics raised in this edition: The near thing, the necessary thing and the investigation in architecture and urbanism.

That is the near thing and the necessary thing?

For my, everything what it has to see with the immediacy, with look for tools to communicate with the people as designers or as leaders of the cities. We cannot think that the city is exclusively designed by architects, town planners or politicians. We have to find the conditions in which they they all could express his point of view. It they are fields for exploring, because it is not so clear. The culture does not exist in our country to do it. For my it it is the near and necessary thing.

by Studio Banana TV

[…]

+ article is published in xi.bienalarquitectura.es

[:es]Exposición XI BEAU[:gl]Exposición XI BEAU[:en]Exhibitions XI BEAU[:]

[:es]

Beatriz Corredor presidirá el jueves 21 de julio la entrega de premios de la XI BEAU. A partir del 21 de julio, el municipio cántabro de Comillas expondrá las 40 obras finalistas de los premios de la XI Bienal Española de Arquitectura y Urbanismo. En plena crisis inmobiliaria, curiosamente, la XI BEAU «ha batido todos los récords de participación anteriores», explica Fomento, que coordina el evento, ya que se presentaron a la convocatoria 734 propuestas, casi un 50% más que en la edición anterior.

Los premios se fallaron el pasado 8 de abril, pero será el día de la inauguración cuando se entreguen los galardones a los seis mejores proyectos, todos ellos realizaciones arquitectónicas y urbanísticas de 2009 y 2010 «que, por sus cualidades tanto de proyecto como de construcción, merecen ser destacadas», añade la nota de Fomento.

[…]

+ artículo publicado en elmundo.es

[:gl]Beatriz Corredor presidirá o xoves 21 de xullo a entrega de premios da XI BEAU. A partir do 21 de xullo, o municipio cántabro de Comiñas exporá as 40 obras finalistas dos premios da XI Bienal Española de Arquitectura e Urbanismo. En plena crise inmobiliaria, curiosamente, a XI BEAU «bateu todas as marcas de participación anteriores», explica Fomento, que coordina o evento, xa que se presentaron á convocatoria 734 propostas, case un 50% máis que na edición anterior.

Os premios falláronse o pasado 8 de abril, pero será o día da inauguración cando se entreguen os galardóns ao seis mellores proxectos, todos eles realizacións arquitectónicas e urbanísticas de 2009 e 2010 «que, polas súas cualidades tanto de proxecto como de construción, merecen ser destacadas», engade a nota de Fomento.

[…]

+ artigo publicado en elmundo.es

[:en]

Beatriz Corredor will preside on Thursday, the 21st of July at the delivery of prizes of the XIth BEAU. From July 21, the Cantabrian municipality of Inverted commas will expose 40 works finalists of the prizes of the Biennial show XI Spanish of Architecture and Urbanism. In full real-estate crisis, curiously, the XIth BEAU » it has beaten all the previous records of participation «, makes clear Promotion, which coordinates the event, since they presented to the summons 734 offers, almost 50 % more than in the previous edition.

The prizes were trumped last April 8, but it will be the day of the inauguration when the awards deliver themselves to six better projects, all of them architectural and urban development accomplishments of 2009 and 2010 » that, for his qualities both of project and of construction, deserve to be emphasized «, it adds the note of Promotion.

[…]

+ article is published in elmundo.es

[:]

Compostela Arquitectura

[:es]

En el marco del curso de verano internacional que se celebra entre los días 18 de julio y 5 de agosto llegarán a Compostela un grupo de importantes arquitectos entre los que destacan Vito Acconci, William Curtis, Andrew Cohen, Patxi Mangado, Juhani Pallasma o Alvaro Siza. Las jornadas se celebrarán en el monasterio de San Martín Pinario con la participación de una veintena de estudiantes de todo el mundo y están promovidas por el Instituto Compostela Arquitectura, que celebra por segundo año consecutivo este curso.

San Martín Pinario [Santiago de Compostela] | turgalicia.es

Los estudiantes procedecen de Estados Unidos, Canadá, Corea, Siria y varios paises europeos y participarán en diversas clases y visitas que pretenden incidir en la reflexión sobre la ciudad contemporánea a partir de las presencias de la historia.   El colegio de Arquitectos de Galicia (COAG) colabora con esta iniciativa «toda vez que esta actividad debe consolidarse como un foro permanente de reflexión y debate sobre arquitectura y paisajismo», según apuntó el decano Jorge Duarte. El Instituto Compostela Arquitectura está apoyado por la USC y por el Ayuntamiento, que desarrolla programas didácticos, potenciando la ciudad y el patrimonio gallego como un elemento fundamental en la formación.

+ artículo publicado en elcorreogallego.es

[:gl]

No marco do curso de verán internacional que se celebra entre os días 18 de xullo e 5 de agosto chegarán a Compostela un grupo de importantes arquitectos entre os que destacan Vito Acconci, William Curtis, Andrew Cohen, Patxi Mangado, Juhani Pallasma ou Alvaro Siza. As xornadas celebraranse no mosteiro de San Martín Pinario coa participación dunha vintena de estudantes de todo o mundo e están promovidas polo Instituto Compostela Arquitectura, que celebra por segundo ano consecutivo este curso.

San Martín Pinario [Santiago de Compostela] | turgalicia.es

Os estudantes procedecen de Estados Unidos, Canadá, Corea, Siria e varios paises europeos e participarán en diversas clases e visitas que pretenden incidir na reflexión sobre a cidade contemporánea a partir das presenzas da historia. O colexio de Arquitectos de Galicia (COAG) colabora con esta iniciativa «tendo en conta que esta actividade debe consolidarse como un foro permanente de reflexión e debate sobre arquitectura e paisajismo», segundo apuntou o decano Jorge Duarte. O Instituto Compostela Arquitectura está apoiado pola USC e polo Concello, que desenvolve programas didácticos, potenciando a cidade e o patrimonio galego como un elemento fundamental na formación.

+ artigo publicado en elcorreogallego.es

[:en]

In the frame of the course of international summer that is celebrated between the julio 18 and on August 5 they will come to Her Compost a group of important architects between whom emphasize Vito Acconci, William Curtis, Andrew Cohen, Patxi Mangado, Juhani Pallasma or Alvaro Siza. The days will be celebrated in the monastery of St Martin Pinario by the participation of a score of students of the whole world and they are promoted by the Institute Compost Architecture, which celebrates for the second year in a row this course.

San Martín Pinario [Santiago de Compostela] | turgalicia.es

The students procedecen of The United States, Canada, Korea, Syria and several European countries and they will take part in diverse classes and visits that try to affect in the reflection on the contemporary city from the presences of the history. The Architects’ college of Galicia (COAG) collaborates with this initiative «although this activity must be consolidated as a permanent forum of reflection and debate on architecture and landscape painting», as there appeared the dean Jorge Duarte. The Institute Compost Architecture it is supported by the USC and for the Town hall, which develops didactic programs, promoting the city and the Galician heritage as a fundamental element in the formation.

+ article is published in elcorreogallego.es

[:]

ar+d – Emerging Architecture Awards

35

[:es]

Un año más, la revista británica The Architectural Review y la firma danesa de herrajes arquitectónicos d line, presentan el concurso ar+d AWARDS, en colaboración con ARCON, distribuidor exclusivo de d line en España y co-patrocinador oficial del concurso en nuestro país. El certamen ar+d AWARDS, que este año celebra su 13ª edición, promueve y da a conocer internacionalmente a nuevos arquitectos y diseñadores. El concurso va dirigido a arquitectos y a otros profesionales del diseño acreditados, menores de 45 años, que podrán presentar tantos proyectos como deseen, siempre que estén construidos. La ceremonia de entrega de premios se celebrará en el Royal Institute of British Architects (RIBA) en Londres, el próximo mes de noviembre, donde se dará inicio a la exposición de los proyectos ganadores y finalistas, que recorrerá diversas ciudades durante los primeros meses de 2012.

Para dar a conocer los proyectos ganadores habrá otros muchos actos, como: publicaciones en medios de comunicación internacionales, conferencias, exhibiciones, etc. Fecha límite para la entrega de proyectos: 2 de septiembre de 2011.

Más información, bases del concurso y formularios en:

+ arcon.es
+ dline.com
+ architecturalreviewawards.com

[:gl]

Un ano máis, a revista británica The Architectural Review e a firma danesa de herrajes arquitectónicos d line, presentan o concurso ar+d AWARDS, en colaboración con ARCON, distribuidor exclusivo de d line en España e co-patrocinador oficial do concurso no noso país. O certame ar+d AWARDS, que este ano celebra a súa 13ª edición, promove e dá a coñecer internacionalmente a novos arquitectos e deseñadores. O concurso vai dirixido a arquitectos e a outros profesionais do deseño acreditados, menores de 45 anos, que poderán presentar tantos proxectos como desexen, sempre que estean construídos. A cerimonia de entrega de premios celebrarase no Royal Institute of British Architects (RIBA) en Londres, o próximo mes de novembro, onde se dará inicio á exposición dos proxectos gañadores e finalistas, que percorrerá diversas cidades durante os primeiros meses de 2012.

Para dar a coñecer os proxectos gañadores haberá outros moitos actos, como: publicacións en medios de comunicación internacionais, conferencias, exhibicións, etc. Data límite para a entrega de proxectos: 2 de setembro de 2011.

Máis información, bases do concurso e formularios en:

+ arcon.es
+ dline.com
+ architecturalreviewawards.com

[:en]

A year more, the British magazine The Architectural Review and the Danish signature of herrajes architectural d line, present the contest ar+d AWARDS, in collaboration with ARCON, exclusive distributor of d line in Spain and co-official sponsor of the contest in our country. The contest ar+d AWARDS, that this year celebrates his 13ª edition, promotes and gives to know internationally to new architects and designers. The contest goes headed to architects and to other professionals of the design accredited, lower of 45 years, that will be able to present so many projects as they wish, whenever they are built. The ceremony of delivery of prizes will celebrate  in the Royal Institute of British Architects (RIBA) in London, the next month of November, where will give  start to the exhibition of the winning projects and finalists, that will visit diverse cities during the first months of 2012.

To give to know the winning projects there will be others a lot of acts, eat: publications in international media, conferences, exhibitions, etc. Deadline for the delivery of projects: 2 September 2011.

More information, bases of the contest and forms in:

+ arcon.es
+ dline.com
+ architecturalreviewawards.com

[:]

¿Siguen teniendo sentido los concursos de arquitectura? | Stepienybarno

Pizarra Clase, concursos de arquitectura | Stepienybarno

Nos volvemos a animar a tocar uno de los temas más conflictivos: los concursos de arquitectura. Pero no lo haremos desde un punto de vista analítico de los mismos, pues ya lo hicimos en su día durante cuatro artículos. Hoy no toca entrar en bases, jurados, posibles tongos o plazos, sobre ello ya han escrito, excelentemente, otras publicaciones digitales como n+1 o CCAD .

Así que, si os parece bien, mejor nos centraremos en las consecuencias de la participación en los mismos y cómo afecta este hecho al colectivo de arquitectos de manera determinante. Si os animáis podéis acompañarnos en este apasionante viaje.

Por cada concurso de arquitectura que se convoca se están presentando no menos de cien propuestas, de las cuales una gran parte pertenecen a estudios de escala media o pequeña. Vamos a suponer que por cada propuesta se ha destinado una media de un mes, con un mínimo de tres personas, durante media jornada, trabajando en el concurso. Recordemos que la media jornada de los estudios de arquitectura no suele ser  de 4 horas, sino cuando menos (y seguro que nos quedamos cortos) de  5 horas por persona. Así que, 5 x 5 (nos tememos que los sábados debiéramos contarlos, pero vamos a ser generosos) son 25 horas por persona y semana. Así que, si hacemos la cuenta del mes, nos salen 100 horas por persona, por lo tanto, tenemos un total de 300 horas invertidas por cada oficina.

Si multiplicamos estas horas por cada una de las 100 propuestas presentadas, nos dan la friolera de 30.000 horas dedicadas por unos 300 profesionales. De momento, nos olvidamos de los gastos indirectos (Colegiación, Asemas, Hermandad, alquiler, luz…) que se derivan del hecho de ser arquitecto. Para el tema de material invertido (impresiones, planos, paneles, envíos y demás zarandajas) también haremos la vista gorda pues no es cuestión de cargar las tintas con menudeces. Por lo tanto, habíamos quedado que eran 30.000 horas las invertidas, que multiplicadas por un precio módico, digamos de 20 euros la hora (ya veis que no estamos tirando la casa por la ventana), obtenemos 600.000 euros invertidos en cada concurso de arquitectura. ¡600.000 euros! que regala el colectivo de arquitectos a lo sociedad para que puedan disponer de las mejores ideas y profesionales para llevar a cabo el soñado proyecto cada vez que alguien organiza un concurso.

Una de las consecuencias inmediatas es que, por mucho que se empeñe, cada estudio no podrá hacer más de 15/20 concursos al año e independientemente de su calidad (ser un buen estudio para nada garantiza que se pueda ganar el concurso), el 80% de ellos no habrá ganado ningún concurso cuando finalicen los doce meses. Si a esto añadimos que, con los tiempos que corren, es probable que no tengan otro tipo de ingresos, lamentablemente quedarán abocados al cierre inminente. Es decir, solo veinte de cada cien estudios de arquitectura que se dediquen a concursar tienen posibilidades de sobrevivir.

Ganar un concurso de arquitectura nunca ha sido tarea fácil y menos lo va a ser ahora. Existen estudios muy buenos, que además son especialistas en la ejecución y presentación de los mismos. Muchos arquitectos ya tienen auténtico instinto para saber qué bases huelen a podrido y son maquinarias perfectamente engrasadas para llegar sacar algo decente en muy poco tiempo. A su vez, hay que asumir que a unos se les da mejor y a otros peor esto de concursar, sin contar con que muchas veces una buena propuesta (incluso bien presentada) es pasada por alto por la propia incompetencia del jurado.

Pero claro, alguno pensará “!qué poco hablan estos de lo bien que les va a aquellos de ellos que sí que  ganan alguno de esos concursos!”. Pues sí, efectivamente. No era un mal plan, hasta hace poco tiempo. Había algunos concursos que eran limpios e, incluso, contaban con un buen jurado, donde a la propuesta ganadora (de las diez o quince propuestas que se presentaban, no más) se le respetaban unos honorarios dignos. Pero a día de hoy, la realidad ha cambiado radicalmente. Como comentaba hace poco Iñaki Alday, en una entrevista1:

“Los concursos de arquitectura suponen poner a trabajar a profesionales, cuyos trabajos pueden ir al cubo de la basura si uno no resulta vencedor. Es como si pusieras a trabajar a los cinco mejores cocineros de España para que preparen una merluza y una vez presentadas, cogieras una y tiraras el resto. Se debería valorar primero las otras cuatro merluzas y aprovecharlas porque aunque no sean la mejor, son excelentes. Las ideas no son gratis. En los países avanzados, las ideas son lo más caro, lo más valioso.

(…)

Existe una especie de liquidación de los honorarios de los trabajos profesionales. Entiendo que esto es un error gravísimo, porque uno no pediría precio de saldo al cirujano que le va a operar o al abogado que le va a defender. Sin embargo, la coyuntura actual genera exigir lo mínimo a un arquitecto que implica mucha responsabilidad y cuyo trabajo se enmarca dentro de una operación económica de gran envergadura, de la cual nuestros honorarios son una parte muy pequeña.”

Así que, si  alguien tiene la inmensa fortuna de ganar ante esas más de 100 propuestas, se encontrará con que para hacerlo, además de tener un buen proyecto que convenza al jurado, casi seguro que ha tenido que hacer una bajada desproporcionada de los, ya de por sí, bajos honorarios que ofrece la administración. A ello, tenemos que añadir que los plazos en los que se ejecutará el proyecto, también habrán tenido que ser menores de lo deseable.

Por lo tanto, con semejante panorama, ¿qué puede hacer el ganador? Pues de momento, ir pensando en ver cómo con tan poco dinero es capaz de subcontratar parte del trabajo y apañárselas para entregar a tiempo. De hecho, lo que tocará, casi seguro, será comer tortilla de patata como plato único y rezar para que todo vaya bien y no tener la mala suerte de que te toque una constructora que para acceder a la construcción del edificio haya hecho una bajada del 40% del presupuesto. Si es así, con las plegarias no será suficiente.

Esta es la triste realidad que nosotros vemos. Pensar que alguien puede sobrevivir ganando concursos, salvo honrosas excepciones, lo vemos complicado. Aun así, quedamos expectantes por saber si vosotros encontráis sentido a seguir concursando tal y como está el patio.

Stepienybarno_Agnieszka Stepien y Lorenzo Barnó, arquitectos
Estella, julio 2011

Notas:

1 Entrevista a Iñaki Alday en CincoDías

El primer anuncio | Jorge Gorostiza

El primer anuncio | Jorge Gorostiza
Fuente: Motion Picture Studio Directory

Hace unos meses encontré en el anuario Motion Picture Studio Directory, editado en EE. UU. en 1921, el que podría ser el primer anuncio de un director artístico, y escribo «podría ser», porque es el primero que he encontrado, pero puede haber otros anteriores.

Lo publicó, supongo que pagándolo, un profesional muy podco conocido, A. Béla Viragh-Flower y, como pueden leer, tiene un texto en el que se denomina a sí mismo:

«creador de interiores que sugieren belleza artística, simplicidad y atmósfera expresiva para la estrella y actores que inspiran el elemento vital en su arte».

En el interior del anuario hay información seguramente, como siempre sucede en este tipo de libros, facilitada por él mismo, por lo que no puede afirmarse que sea veraz, en ella se dice que su nombre completo era Albert Béla, que se educó en Budapest, estudió arquitectura y decoración en Baviera, y «technical art» en Múnich, su carrera en la pantalla como decorador de interiores, literalmente es la siguiente:

«Thanhouser, Clara Kimball Young, Park and Whiteside, Perry Play Inc. («The Soul Within»)»

y por último da los datos de su dirección en Nueva York.  Analizando su trabajo cinematográfico, «Thanhouser» no se refiere a Tannhäuser, la ópera de Wagner, sino a la Thanhouser Film Corporation que, fundada por Edwin Thanhouser (1865 – 1956), produjo cerca de mil películas desde 1910 hasta 1917; Clara Kimball Young era una gran estrella de la época, que también produjo unas pocas cintas; Park-Whiteside Productions produjo pocas películas, entre ellas Empty Arms, dirigida por Frank Reicher en 1920, en la que figura Viragh-Flower como director artístico; Perry Plays era otra productora de corta trayectoria, y The Soul Within parece el título de una película, pero aún no he encontrado datos sobre ella.

Además se sabe que en 1920 Viragh-Flower fue el director artístico de The Scarlet Dragon, dirigida también por Reicher. Es cierto que en aquellos años los títulos de crédito no solían incluir a todos los técnicos, por lo que no se puede afirmar que no trabajase en otras películas, sí se tiene noticia que falleció en Nueva York el 5 de febrero de 1922, poco tiempo después de que se publicase el anuario.

La paradoja es que este profesional pueda pasar a la historia por haber sido el primero en aparecer en un anuncio y sin haber desarrollado una carrera notable. Otro ejemplo de que aquello que se publica, lo que se aparenta, desgraciadamente es más duradero y supera a la realidad.

Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, julio 2011

[:es]Hispalyt, Premio de Arquitectura de Ladrillo 2009/2011[:gl]Hispalyt, Premio de Arquitectura do Ladrillo 2009/ 2011[:en]Hispalyt, Brick Architecture Prize 2009/2011[:]

45

[:es]

La Asociación Española de Fabricantes de Ladrillos y Tejas de Arcilla Cocida, Hispalyt, ha convocado la undécima edición del Premio de Arquitectura de Ladrillo 2009/ 2011. Dicho Premio se instituye con una doble voluntad: por un lado, valorar la producción arquitectónica de nuestro país que utiliza el ladrillo cara vista, y por otro, procurar una mayor difusión y repercusión social de las obras más significativas durante el período correspondiente.

Al Premio se podrán presentar los profesionales arquitectos y constructores, de nacionalidad española o extranjera. Las obras presentadas deberán utilizar de forma significativa el ladrillo cara vista de formato tradicional, fabricado en España, y al menos utilizado en la mayor parte de sus paramentos exteriores o interiores.

La fecha de finalización de los proyectos debe estar comprendida entre junio de 2009 y septiembre de 2011. La fecha límite para la presentación de las obras y su documentación será el día 4 de noviembre de 2011 a las 19:00 horas.

Se concederá un primer premio, que no podrá ser declarado desierto, de 6.000 euros al autor o autores de la obra ganadora. Asimismo, el Jurado podrá otorgar accésit, hasta un máximo de tres, en reconocimiento a otras obras destacadas, que no tendrán dotación económica.

El Jurado que fallará el Premio está compuesto por profesionales de reconocido prestigio:

  • Luis Martínez Santa María doctor arquitecto. Ganador de la X Edición del Premio de Arquitectura de Ladrillo.
  • Manuel Bailo, arquitecto add  Arquitectura de Ladrillo.
  • Rosa Rull, Arquitecto, add arquitectura, Barcelona.
  • Javier Barcos, arquitecto, bye arquitectos, Navarra.
  • Manuel Enríquez, arquitecto, bye arquitectos, Navarra.
  • Enrique Sanz Neira, arquitecto, director de la revista conarquitectura.
  • José Félix Ortiz, presidente de Hispalyt.
  • Elena Santiago, secretaria general de Hispalyt.

+ info[:gl]

A Asociación Española de Fabricantes de Ladrillos e Tellas de Arxila Cocida, Hispalyt, convocou a undécima edición do Premio de Arquitectura de Ladrillo 2009/ 2011. Devandito Premio se instituye cunha dobre vontade: por unha banda, valorar a produción arquitectónica do noso país que utiliza o ladrillo cara vista, e por outro, procurar unha maior difusión e repercusión social das obras máis significativas durante o período correspondente.

Ao Premio poderanse presentar os profesionais arquitectos e construtores, de nacionalidade española ou estranxeira. As obras presentadas deberán utilizar de forma significativa o ladrillo cara vista de formato tradicional, fabricado en España, e polo menos utilizado na maior parte das súas paramentos exteriores ou interiores.

A data de finalización dos proxectos debe estar comprendida entre xuño de 2009 e setembro de 2011. A data límite para a presentación das obras e a súa documentación será o día 4 de novembro de 2011 ás 19:00 horas.
Concederase un primeiro premio, que non poderá ser declarado deserto, de 6.000 euros ao autor ou autores da obra gañadora. Así mesmo, o Xurado poderá outorgar accésit, ata un máximo de tres, en recoñecemento a outras obras destacadas, que non terán dotación económica.

O Xurado que fallará o Premio está composto por profesionais de recoñecido prestixio:

  • Luis Martínez Santa María doctor arquitecto. Gañador da X Edición del Premio de Arquitectura de Ladrillo.
  • Manuel Bailo, arquitecto add Arquitectura de Ladrillo.
  • Rosa Rull, Arquitecto, add arquitectura, Barcelona.
  • Javier Barcos, arquitecto, bye arquitectos, Navarra.
  • Manuel Enríquez, arquitecto, bye arquitectos, Navarra.
  • Enrique Sanz Neira, arquitecto, director da revista conarquitectura.
  • José Félix Ortiz, presidente de Hispalyt.
  • Elena Santiago, secretaria xeral de Hispalyt.

+ info[:en]

The Manufacturers’ Spanish Association of Bricks and Texas of Cooked Clay, Hispalyt, has summoned the undécima edition of the Prize of Architecture of Brick 2009/2011. The above mentioned Prize is instituted by a double will: on the one hand, to value the architectural production of our country that uses the brick face dresses, and for other one, to try a major diffusion and social repercussion of the most significant works during the corresponding period.

To the Prize the professional architects and builders will be able to appear, of Spanish or foreign nationality. The presented works will have to use of significant form the brick face dresses of traditional format made of Spain, and at least used in most of his exterior or interior paraments.

The date of ending of the projects must be understood between June, 2009 and September, 2011. The deadline for the presentation of the works and his documentation will be November 4, 2011 at 19:00.

There will be awarded the first prize, which will not be able to be declared desert, of 6.000 Euros to the author or authors of the winning work. Likewise, the Juror will be able to grant second prize, up to a maximum of three, in recognition of other out-standing works, which will not have economic endowment.

The Juror who will trump the Prize is composed by professionals of recognized prestige:

  • Luis Martínez Santa María doctor architect. Winner of the X Edición of the Prize of Architecture of Brick.
  • Manuel Bailo, architect add Architecture of Brick.
  • Rosa Rull, architect add Architecture of Brick. Barcelona.
  • Javier Barcos, architect, bye arquitectos, Navarra.
  • Manuel Enríquez, architect, bye arquitectos, Navarra.
  • Enrique Sanz Neira, architect, the director of the magazine conarquitectura.
  • José Félix Ortiz, Hispalyt president.
  • Elena Santiago, Hispalyt’s general secretary.

+ info[:]

[:es]Arquitectura de Brasil: Paulo Mendes da Rocha [:gl]Arquitectura de Brasil: Paulo Mendes da Rocha [:en]Brazilian Architecture: Paulo Mendes da Rocha[:]

[:es]

La arquitectura de Paulo Mendes da Rocha conmociona ya a primera vista: manifiesta, con sólo observarla, su condición de fruto de una acción creativa, por la oportunidad de su emergencia, por la consistencia de su estructura espacial y, en fin, por la solvencia de su plasticidad. Ningún gesto del autor que delate desahogo o impulso de expresión individual ha dejado huella en la estricta materialidad de la obra.

Por el contrario, hay en ella un halo de necesidad que hace difícil imaginar el lugar sin su discreta pero intensa presencia. La consistencia formal es, en sus proyectos, condición de la corrección estilística, que jamás constituye un objetivo en sí mismo, sino una consecuencia de la identidad del artefacto: ahí radica la diferencia entre la gran arquitectura y aquella que sólo es valorada por su discreta presencia y su aspecto aseado.

La obra de Mendes da Rocha es, sobre todo, arquitectura: esto es, producto de una acción subjetiva que se orienta hacia valores universales, hasta el punto de que cada una de sus manifestaciones alcanza entidad autónoma, incluso con respecto a autor, como sólo ocurre en los actos de creación genuina. El observador atento reconoce en esa arquitectura una serie de valores esenciales que le dan carácter, que identifican su condición de artefacto, si bien no parecen involucrar la personalidad de su creador. Concebir supone, en efecto, formar artefactos dotados de una formalidad sintética, fundada en los vínculos de una finalidad interna, específica de cada objeto o universo formal.

Dicha formalidad que el proyecto establece, determinada por el sistema de relaciones que vinculan a las partes con el todo y viceversa, es independiente de cualquier condición o instancia exterior; es ajena, incluso, a las peculiaridades intelectuales o psicológicas del sujeto que la alumbra. Naturalmente, la situación que describo es un ideal al que tiende, en mayor o menor grado, quien proyecta con el propósito de concebir un artefacto genuino, no quien se limita a ejercitarse en la práctica de uno u otro estilo, como si de una actividad deportiva se tratase.

Paulo Mendes da Rocha | otrootroblog

[…]

Helio Piñón

+ artículo publicado en MATERIALES DE ARQUITECTURA MODERNA/DOCUMENTOS

[:gl]

A arquitectura de Paulo Mendes da Rocha conmociona xa a primeira vista: manifesta, con só observala, a súa condición de froito dunha acción creativa, pola oportunidade da súa emerxencia, pola consistencia da súa estrutura espacial e, en fin, pola solvencia da súa plasticidad. Ningún xesto do autor que delate desafogo ou impulso de expresión individual deixou pegada na estrita materialidad da obra. Pola contra, hai nela un halo de necesidade que fai difícil imaxinar o lugar sen o seu discreta pero intensa presenza. A consistencia formal é, nos seus proxectos, condición da corrección estilística, que xamais constitúe un obxectivo en si mesmo, senón unha consecuencia da identidade do artefacto: aí radica a diferenza entre a gran arquitectura e aquela que só é valorada pola súa discreta presenza e o seu aspecto aseado. A obra de Mendes dá Rocha é, sobre todo, arquitectura: isto é, produto dunha acción subxectiva que se orienta cara a valores universais, ata o punto de que cada unha das súas manifestacións alcanza entidade autónoma, mesmo con respecto a autor, como só ocorre nos actos de creación xenuína. O observador atento recoñece nesa arquitectura unha serie de valores esenciais que lle dan carácter, que identifican a súa condición de artefacto, aínda que non parecen involucrar a personalidade do seu creador. Concibir supón, en efecto, formar artefactos dotados dunha formalidade sintética, fundada nos vínculos dunha finalidade interna, específica de cada obxecto ou universo formal. Dita formalidade que o proxecto establece, determinada polo sistema de relacións que vinculan ás partes co todo e viceversa, é independente de calquera condición ou instancia exterior; é allea, mesmo, ás peculiaridades intelectuais ou psicolóxicas do suxeito que a aluma. Naturalmente, a situación que describo é un ideal ao que tende, en maior ou menor grao, quen proxecta co propósito de concibir un artefacto xenuíno, non quen se limita a exercitarse na práctica dun ou outro estilo, coma se dunha actividade deportiva tratásese.

Paulo Mendes da Rocha | otrootroblog

[…]

Helio Piñón

+ artigo publicado en MATERIALES DE ARQUITECTURA MODERNA/DOCUMENTOS

[:en]

Paulo Mendes da Rocha’s architecture shocks already to the first sight: it demonstrates, in spite of only observing it, his condition of fruit of a creative action, for the opportunity of his emergency, for the consistency of his spatial structure and, in end, for the solvency of his plasticity. No gesture of the author who betrays alleviation or impulse of individual expression has left fingerprint in the strict materiality of the work. On the contrary, there is in her a halo of need that it makes difficult to imagine the place without his discreet but intense presence.The formal consistency is, in his projects, condition of the stylistic correction, which never constitutes an aim in yes same, but a consequence of the identity of the appliance: there it takes root in the difference between the great architecture and that one that only is valued by his discreet presence and his clean aspect. Mendes da Rocha’s work is, especially, an architecture: this is, product of a subjective action that is orientated towards universal values, up to the point of which each of his manifestations reaches autonomous entity, even with regard to author, since only it happens in the acts of genuine creation. The attentive observer recognizes in this architecture a series of essential values that give him character, which they identify his condition of appliance, though they do not seem to involve the personality of his creator. To conceive supposes forming, in effect, appliances provided with a synthetic formality, been founded on the links of an internal, specific purpose of every object or formal universe. The above mentioned formality that the project establishes, determined by the system of relations that link to the parts with quite and vice versa, is independent from any condition or exterior instance; it is foreign, even, to the intellectual or psychological peculiarities of the subject that lights it. Naturally, the situation that I describe is the ideal one to which it tends, in major or minor degree, who projects with the intention of conceiving a genuine appliance, not the one who limits himself to exercising in the practice of one or another style, as if about a sports activity it was treating itself.

Paulo Mendes da Rocha | otrootroblog

[…]

Helio Piñón

+ article is published in MATERIALES DE ARQUITECTURA MODERNA/DOCUMENTOS

[:]

Arquitecturas del punto de vista | Íñigo García Odiaga

Museo de Nanjing, China | Steven Holl

Cuando se habla de la relación entre la arquitectura y el paisaje, se suele valorar la relación del volumen con el entorno, la relación de su materialidad con la naturaleza del contexto, fondo y forma, o incluso las relaciones de escala que se generan. En pocas ocasiones se suelen valorar los nuevos puntos de vista, en cuanto nuevas lecturas que permitirán entender el paisaje, que las arquitecturas generan. Se suele hablar de las vistas, pero no del concepto de visión, de nueva sensación que determinados emplazamientos pueden ofrecer.

El estudio de Steven Holl ha finalizado la compleja construcción de un nuevo equipamiento cultural en Nanjing, cerca de Shangai en China. El Museo de Nanjing dedicado al arte y la arquitectura esta considerado como la puerta de entrada a un nuevo modelo cultural todavía en desarrollo en China, el que liga turismo y arte.

Museo de Nanjing, China | Steven Holl

Desde este punto de vista el edificio del museo debía ser en sí mismo un reclamo turístico y dotarse de cierta espectacularidad para atraer a los turistas, más allá del valor de sus colecciones o exposiciones.

El museo transformado en sí mismo en un objeto escultórico explora los puntos de vista cambiantes, las visuales sobre los paisajes que rodean su ubicación intentando recuperar las sensaciones de las composiciones espaciales que se pueden ver en las pinturas tradicionales Chinas mostradas en las galerías del propio museo. Su planteamiento formal persigue el de una atalaya que se eleva en las orillas del lago.

El edificio se divide en dos piezas una inferior, a ras de suelo construida con muros de hormigón negro encofrados con cañas de bambú de la región, lo que otorga a este volumen una textura que conecta perfectamente con el imaginario del paisaje rural de Nanjing. Sobre este zócalo oscuro se levanta en el aire una pieza blanca y horizontal que apoyada en dos grandes núcleos de comunicación caracteriza la imagen del edificio, además de dotarlo de esa pretendida espectacularidad.

Museo de Nanjing, China | Steven Holl

Una escalera exterior metálica cruza el vacío entre estos dos espacios para permitir al visitante acceder al volumen superior e iniciar un recorrido por esas salas que le permitirá múltiples y cambiantes visiones sobre los bosques, el lago y la niebla que cubre la región, hasta finalizar su recorrido en una sala cuyo inmenso ventanal se abre sobre la visión lejana de la ciudad de Nanjing, antigua capital de la dinastía Ming y centro del arte Chino.

Un ejemplo más cercano es el del Centro KREA de Vitoria, obra del estudio de Roberto Ercilla y Miguel Angel Campo. Si en el caso de Holl el paisaje a interpretar es el natural del entorno, en el caso del KREA se transforma en el paisaje edificado.

Centro KREA de Vitoria, obra del estudio de Roberto Ercilla y Miguel Angel Campo

En un área en expansión de la ciudad nace este complejo conformado por un antiguo convento neogótico y una nueva estructura construida en acero y vidrio. La obra se articula en el diálogo entre el antiguo Convento y la nueva edificación, que serpentea junto al viejo edificio, se eleva por encima de él para acabar posándose en el claustro. Este complemento está concebido como un icono, con una imagen formal rotunda y a la vez sencilla y reconocible, que actúa de contrapunto al antiguo convento transformado hoy en centro de arte.

Los dos edificios tienen una lectura independiente y se confrontan entre si, pero sin establecer competencias formales dada su distancia histórica, material y volumétrica. El nuevo edificio revaloriza la arquitectura preexistente, y su fachada compuesta por varias capas de diferentes vidrios acentúa el contraste entre ambos y a su vez el cerramiento elegido permite una lectura limpia de la forma y de la estructura. Es por este motivo por el que la rotundidad formal de la nueva edificación permite una manipulación cambiante sin que por ello pierda su identidad y al mismo tiempo refuerza la imagen representativa del centro de arte.

Centro KREA de Vitoria, obra del estudio de Roberto Ercilla y Miguel Angel Campo

Los espacios amplios y diáfanos de la arquitectura contemporánea contrastan con los espacios propios de la arquitectura tradicional, generando de nuevo por oposición un diálogo entre ambas edificaciones. Pero tal vez uno de los puntos más interesantes del nuevo elemento es que su recorrido permite novedosos puntos de vista sobre el convento y los nuevos espacios generados entre ellos. Permite ver las cornisas o los detalles del viejo edificio a la altura de los ojos, o incluso desde arriba, es decir provocando nuevas lecturas sobre un antiguo edificio ya consolidado en la trama de la ciudad.

En una época en la que la visión está sobrevalorada respecto cualquier otro de los sentidos, la arquitectura no tiene porqué limitarse a lecturas hechas desde el exterior, desde la contemplación de su volumen o fachadas, sino que por sí misma puede generar nuevas imágenes, nuevas realidades vistas desde otros puntos de vista.

Centro KREA de Vitoria, obra del estudio de Roberto Ercilla y Miguel Angel Campo

íñigo garcía odiaga. arquitecto
san sebastián. julio 2011

Publicado en ZAZPIKA 03.07.2011