Inicio Blog Página 178

Arte inVisible, ARCOMadrid-2010

37

La Agencia Española de Cooperación Internacional para el Desarrollo (AECID) se implica una vez más en esta edición de Arte inVisible, ARCOMadrid-2010, colaborando para dar visibilidad a manifestaciones artísticas africanas que están fuera de los circuitos comerciales tradicionales y aportando una mirada distinta al mundo del arte.

Arte inVisible, un programa para el fomento y la difusión de la producción artística africana, acerca la voz de estos creadores a la feria de arte más importante de España y favorece la promoción de las industrias culturales de los países africanos. Al mismo tiempo, este programa consolida la dimensión cultural de la cooperación española en el continente.

África desde otro punto de vista
En esta edición, que finaliza el próximo 21 de febrero, participan nueve artistas y nueve visiones sobre la ciudad africana; ocho colectivos o plataformas empeñados en dinamizar, incluso requerir, la cultura del continente; y un grupo de expertos, desde escritores a directores de cine pasando por catedráticos. Todos han sido convocados a debatir en torno a los espacios públicos en África, el patrimonio cultural y el futuro en estas ciudades a través del videoarte, la fotografía o formatos de carácter efímero.

La muestra incluye un fanzine canalla e irreverente titulado ‘The Ministry of Transformation’, de Tiago Borges (Luanda, Angola, 1973); ritmos hip hop atrapados por Ramón Esono (Guinea Ecuatorial, 1977) en imágenes de rotulador en su obra ‘Dictadores’; dos jóvenes urbanitas trasladados a un rincón del campo etíope por la artista y directora de cine Aida Ashenafi (Etiopía, 1974) para su película ‘Guzo. The Journey’; las Pirámides de Egipto –hoy y en 2026– retratadas en postales, fotos y video por Maha Maamoun (Los Ángeles, 1972)… Son obras que tienen una protagonista común, la ‘Ciudad’.

Arte inVisible 2010 también resalta la labor de colectivos, particulares, sin subvención de sus estados, que están propagando la cultura africana utilizando emisoras de radio, revistas o espacios expositivos.

+ www.elmundo.esThe Spanish Agency of International Cooperation for the Development (AECID) is involved once again in this Art edition inVisible, 2010 ARCOMadrid-2010, collaborating to give visibility to African artistic demonstrations that are out of traditional commercial circuits and contributing a different gaze to the world of the art.

Art inVisible, a program for the promotion and the diffusion of the artistic production African, brings closer the voice of these creators to the more important art fairground of Spain and it favors the promotion of African countries’ culture industries. At the same time, this program consolidates the cultural dimension of the Spanish cooperation in the continent.

Africa from another point of view
In this edition, that finishes on 21 February, nine artists and nine visions participate on the African city; eight associations or pawned platforms in dynamizing, even to require, the culture of the continent; and a panel of experts, from writers to film directors happening for professors. All have been called to debate around public spaces in Africa, the cultural heritage and the future in these cities through the videoart, the character photograph or formats mayfly.

It shows her includes a fanzine caddish fellow and irreverent entitled ‘The Ministry of Transformation’, of Tiago Borges (Luanda, Angola, 1973); trapped hip hop rhythms for Ramón Esono (Equatorial Guinea, 1977) in images of rotulador in his work ‘Dictators’; two young people urbanitas relocated a corner from the Ethiopian field by the artist and film director Aida Ashenafi (Ethiopia, 1974) for his film ‘Guzo. The Journey’; Pyramids of Egypt – today and in 2026 – portrayed in postcards, pictures and video for Maha Maamoun (Los Angeles, 1972)… They are works that have a common leading man, the ‘City’.

Art inVisible 2010 also highlights the work of associations, individuals, without grant of his states, that are spreading the African culture using radio stations, magazines or expositive spaces.

+ www.elmundo.es

A Axencia Española de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento (AECID) implícase unha vez máis nesta edición de Arte inVisible, 2010 ARCOMadrid-2010, colaborando para dar visibilidade a manifestacións artísticas africanas que están fóra dos circuítos comerciais tradicionais e achegando unha ollada distinta ao mundo da arte.

Arte inVisible, un programa para o fomento e a difusión da produción artística africana, achega a voz destes creadores á feira de arte máis importante de España e favorece a promoción das industrias culturais dos países africanos. Ao mesmo tempo, este programa consolida a dimensión cultural da cooperación española no continente.

África desde outro punto de vista
Nesta edición, que finaliza o vindeiro 21 de febreiro, participan nove artistas e nove visións sobre a cidade africana; oito colectivos ou plataformas empeñados en dinamizar, incluso requirir, a cultura do continente; e un grupo de expertos, desde escritores a directores de cine pasando por catedráticos. Todos foron convocados a debater arredor dos espazos públicos en África, o patrimonio cultural e o futuro nestas cidades a través da videoarte, a fotografía ou formatos de carácter efémero.

A mostra inclúe un fanzine canalla e irreverente titulado ‘The Ministry of Transformation’, de Tiago Borges (Luanda, Angola, 1973); ritmos hip hop atrapados por Ramón Esono (Guinea Ecuatorial, 1977) en imaxes de rotulador na súa obra ‘Ditadores’; dous mozos urbanitas trasladados a un recuncho do campo etíope pola artista e directora de cine Aida Ashenafi (Etiopía, 1974) para a súa película ‘Guzo. The Journey’; as Pirámides de Exipto – hoxe e en 2026 – retratadas en postais, fotos e vídeo por Maha Maamoun (A Ángeles, 1972)… Son obras que teñen unha protagonista común, a ‘Cidade’.

Arte inVisible 2010 tamén resalta o labor de colectivos, particulares, sen subvención dos seus estados, que están propagando a cultura africana utilizando emisoras de radio, revistas ou espazos expositivos.

+ www.elmundo.es

Pecha Kucha Night por Haití

31

El sábado día 20 de febrero, en más de 150 ciudades tendrá lugar un Pecha Kucha Night que será retransmitido en directo, vía Internet, durante 24 horas. El motivo: mobilizar a los creativos de todo el mundo para recaudar fondos para la reconstrucción de Haití. La ola de presentaciones global comenzará en Tokío (a las 11:00 horas de aquí) y terminará en San Francisco, donde está situada la sede de Architecture for the Humanity —la organización que llevará la cuerda las tareas de reconstrucción y la donde serán destinados los fondos recaudados—. En la url abajo indicada podremos disfrutar de esta retransmisión en directo y hacer un donativo vía pay pal o tarjeta de crédito.

Por nuestra banda, estamos procurando organizar un evento en Santiago de Compostela con el mismo fin en el mes de marzo. Todos aquellos interesados en participar exponiendo su proyecto creativo podéis dirigiros la pechakucha @ martinovillaverde.com.

On Saturday day 20 February, in more than 150 cities will take place a Pecha Kucha Night that will be broadcasted live, Internet way, during 24 hours. The reason: mobilizar to creatives all over the world to collect funds for the rebuilding of Haiti. The global introduction wave will begin in Tokío (at 11:00 of here) and it will end in San Francisco, where it is situated the headquarters of Architecture for the Humanity—the organization that the cord will take rebuilding task works and the where they will be destined collected funds—. In the url down indicated will be able to enjoy this live telecast and to do a donation way pay pal or credit card.

Por otra banda, se esta procurando organizar un evento en Santiago de Compostela con el mismo fin en el mes de marzo. Todos aquellos interesados en participar exponiendo su proyecto creativo podéis dirigiros a pechakucha @ martinovillaverde.com.

O sábado día 20 de febreiro, en máis de 150 cidades terá lugar un Pecha Kucha Night que será retransmitido en directo, vía Internet, durante 24 horas. O motivo: mobilizar aos creativos de todo o mundo para recadar fondos para a reconstrución de Haití. A onda de presentacións global comezará en Tokío (ás 11:00 horas de aquí) e rematará en San Francisco, onde está situada a sede de Architecture for the Humanity —a organización que levará a cabo as tarefas de reconstrución e a onde serán destinados os fondos recadados—. Na url abaixo indicada poderemos gozar desta retransmisión en directo e facer un donativo vía pay pal ou tarxeta de crédito.

Pola nosa banda, estamos procurando organizar un evento en Santiago de Compostela co mesmo fin no mes de marzo. Todos aqueles interesados en participar expoñendo os seu proxecto creativo podedes dirixirvos a pechakucha @ martinovillaverde.com

Helvetica. ¿Una nueva tipografia?

39

DHUB Montcada, Montcada 12 (Barcelona) . Hasta 7 de marzo de 2010.
La muestra «Helvetica. ¿Una nueva tipografia?», organizada y producida por el DHUB con la colaboración de la Fundación Comunicación Gráfica (FGC), se aproxima a la fuente creada el año 1957 por el tipógrafo suizo Max Miedinger.La exposición incluye una cronología de la implantación de Helvetica a lo largo de los últimos cincuenta años para ayudar a entender su papel en la historia del diseño: sus precedentes y su influencia posterior.

Ahora bien, el recorrido expositivo se inicia con una selección de trabajos locales en que se puede admirar el diseño de gran calidad de piezas actuales y del pasado que tienen como denominador común el uso de Helvetica. Se pueden contemplar piezas de jóvenes diseñadores y estudios consolidados, como David Ruiz, Pablo Martín y el estudio Lo Siento, entre otros. O bien obras de los diseñadores locales que fueron pioneros en su buen uso como Ricard Giralt Miracle, Josep Pla-Narbona y Enric Satué.

DHUB Montcada, Montcada 12 (Barcelona). Ata o 7 de marzo de 2010.
A mostra «Helvetica. Unha nova tipografia?», organizada e producida polo DHUB coa colaboración da Fundación Comunicación Gráfica (FGC), aproxímase á fonte creada o ano 1957 polo tipógrafo suízo Max Miedinger.La exposición inclúe unha cronoloxía da implantación de Helvetica ao longo dos últimos cincuenta anos para axudar a entender o seu papel na historia do deseño: os seus precedentes e a súa influencia posterior.
Agora ben, o percorrido expositivo iníciase cunha selección de traballos locais en que se pode admirar o deseño de gran calidade de pezas actuais e do pasado que teñen como denominador común o uso de Helvetica.

Pódense contemplar pezas de mozos deseñadores e estudos consolidados, como David Ruiz, Pablo Martín e o estudo Síntoo, entre outros. Ou ben obras dos deseñadores locais que foron pioneiros no seu bo uso como Ricard Giralt Miracle, Josep Pla-Narbona e Enric Satué. A exposición, que se poderá visitar no DHUB Montcada desde o 2 de decembro ata o 7 de marzo, é unha pequena homenaxe a esta tipografía cuxa evolución explica boa parte do deseño do século XX.

DHUB Montcada, Montcada 12 (Barcelona). Until 7 March 2010.
It shows «her Helvetica. A new one tipografia?», organized and produced by the DHUB with the collaboration of the Fundación Graphic Communication (FGC), is approximated to the source created the year 1957 by the Swiss print worker Max Miedinger.La exhibition includes a chronology of the implementation of Helvetica over the last fifty years to help to understand his paper in the history of the design: his precedents and his later influence.
However, the route expositive is initiated with a local work selection in which you can admire the high-quality design of current pieces and of the past that such as a common denominator have the use of Helvetica.

They you can contemplate pieces of young designers and consolidated studies, such as a David Ruiz, Pablo Martín and the study I Am sorry, among others. Or works of the designers local that were pioneering in his good use as Ricard Giralt Miracle, Josep Pla-Narbona and Enric Satué. The exhibition, that you will be able to visit in the DHUB Montcada from 2 of December until 7 of March, is a small tribute to this typography whose evolution explains most of the design of the twentieth CENTURY.

Premio Ascer de Arquitectura 2010

543

El director general de Gas Natural Comercializadora, Javier Serrano, entregó hoy el primer galardón de los VIII Premios de Cerámica de Arquitectura e Interiorismo Ascer en la categoría de arquitectura a Carlos Ferrater y Xavier Martí, por su proyecto ‘Paseo Marítimo de la playa de Poniente de Benidorm’, según informó la empresa en un comunicado.

El director general de Gas Natural Comercializadora, Javier Serrano, entregó hoy el primer galardón de los VIII Premios de Cerámica de Arquitectura e Interiorismo Ascer en la categoría de arquitectura a Carlos Ferrater y Xavier Martí, por su proyecto ‘Paseo Marítimo de la playa de Poniente de Benidorm’, según informó la empresa en un comunicado.

El jurado destacó que el proyecto «investiga la noción de un paisaje artificial dedicado al ocio» y señaló que el «protagonismo reside en el empleo de sistemas geométricos basados en la abstracción del movimiento de las olas» con el objetivo de «crear una serie de bahías protegidas a lo largo de la playa y balcones para disfrutar del paseo y las vistas en el nivel superior».

La compañía energética indicó que «apoya esta iniciativa de vital importancia para la industria, ya que permite promover la divulgación de la cerámica tanto en España como a nivel internacional».

Los Premios Cerámica de Arquitectura e Interiorismo están organizados y promovidos por la Asociación Española de Fabricantes de Azulejos y Pavimentos Cerámicos (Ascer) y su objetivo es «fomentar, promocionar y prestigiar el buen uso de la cerámica española en la arquitectura e interiorismo contemporáneo».

En esta octava edición, que tuvo lugar en el marco de Cevisama en Feria Valencia, se presentaron 127 proyectos entre las categorías de Arquitectura, Interiorismo y Proyecto Fin de Carrera. Unos galardones que «superan cada año su calidad y prestigio y que se han convertido en un referente en el sector», señaló la empresa.

Así, el jurado, presidido por el crítico e historiador inglés William J.R Curtis, otorgó una mención en la categoría de Arquitectura el proyecto ‘Módulo de primeros auxilios’ de MMAMB de Màrius Quintana por «remodelar de forma ingeniosa las cabinas de la playa».

En la categoría de Interiorismo, el primer premio recayó en Tabuenca & Leache, Arquitectos, por la ‘Rehabilitación de la Casa del Condestable en Pamplona’, mientras que el galardón por el Proyecto de Fin de Carrera fue para Mauro González, estudiante de la Escuela Técnica Superior de Madrid, por su proyecto ‘Gran reserva. Bodega enterrada’.

Por último, el jurado también acordó otorgar dos Menciones de Honor a los proyectos ‘Observatorio del Mar en Hoek van Holland’, de Carlos García, y a Laura Fidalgo por el ‘Centro sociocultural + Escuela de piragüismo en Redondela’.

The director-general of Gas Natural Trading company, Javier Serrano, gave today the first award of the VIII Prizes of Architecture and Interior design Ceramic Ascer in the category from architecture to Carlos Ferrater and Xavier Martí, for his project ‘Paseo Marítimo of the beach of Poniente of Benidorm’, according to informed the company in a statement.

The director-general of Gas Natural Trading company, Javier Serrano, gave today the first award of the VIII Prizes of Architecture and Interior design Ceramic Ascer in the category from architecture to Carlos Ferrater and Xavier Martí, for his project ‘Paseo Marítimo of the beach of Poniente of Benidorm’, according to informed the company in a statement.

The jury emphasized that the project «researches the notion of an artificial landscape dedicated to the leisure» and it pointed out that the «prominence resides in the employment of geometric systems based on the abstraction of the waves'» movement with the aim of «creating a series of protected bays over the beach and balconies to enjoy the avenue and views in the top level».

The energetic company pointed out that «supports this initiative of vital importance for the industry, since it allows promoting the disclosure of the ceramic both in Spain and to international level».

The Ceramic Architecture Prizes and Interior design are organized and promoted by the Manufacturers’ Spanish Association of Tiles and Pavements Cerámicos (Ascer) and his objective is «to promote, promoting and to give prestige to the good use of the Spanish ceramic in the architecture and contemporary»interior design.

In this edition octave, that took place within the framework of Cevisama in Fairground Valencia, were presented 127 projects between the categories of Architecture, Interior design and Project End of Career. Some awards that «every year overcome his quality and prestige and that are had become a referent in the sector», the company pointed out.

Thus, the jury, chaired by the critic and British historian William J.R Curtis, gave a mention in the category of Architecture the Module first aid’ project ‘of MMAMB of Màrius Quintana for «remodelling in a witty way booths of the beach».

In the category of Interior design, the first prize fell on Tabuenca & Leache, Architects, for the ‘Rehabilitation of the House of the Condestable in Pamplona’, whereas the award for the Project of Career End was for Mauro González, student of the Technical School Superior of Madrid, for his Great project ‘booking. Buried’winery.

Last of all, the jury also agreed to give two Honor Mentions to projects ‘Observatory of the Sea in Hoek go Holland’, of Carlos García, and to Laura Fidalgo for the ‘sociocultural Center + School of canoeing in Redondela’.

O director xeral de Gas Natural Comercializadora, Javier Serrano, entregou hoxe o primeiro galardón dos VIII Premios de Cerámica de Arquitectura e Interiorismo Ascer na categoría de arquitectura a Carlos Ferrater e Xavier Martí, polo seu proxecto ‘Paseo Marítimo de la praia de Poñente de Benidorm’, segundo informou a empresa nun comunicado.

O director xeral de Gas Natural Comercializadora, Javier Serrano, entregou hoxe o primeiro galardón dos VIII Premios de Cerámica de Arquitectura e Interiorismo Ascer na categoría de arquitectura a Carlos Ferrater e Xavier Martí, polo seu proxecto ‘Paseo Marítimo de la praia de Poñente de Benidorm’, segundo informou a empresa nun comunicado.

O xurado destacou que o proxecto «investiga a noción dunha paisaxe artificial dedicada ao lecer «e sinalou que o «protagonismo reside no emprego de sistemas xeométricos baseados na abstracción do movemento das ondas «co obxectivo de «crear unha serie de baías protexidas ao longo da praia e balcóns para gozar do paseo e as vistas no nivel superior».

A compañía enerxética indicou que «apoia esta iniciativa de vital importancia para a industria, xa que permite promover a divulgación da cerámica tanto en España como a nivel internacional».

Os Premios Cerámicos de Arquitectura e Interiorismo están organizados e promovidos pola Asociación Española de Fabricantes de Azulexos e Pavimentos Cerámicos (Ascer) e o seu obxectivo é «fomentar, promover e prestixiar o bo uso da cerámica española na arquitectura e interiorismo contemporáneo».

Nesta oitava edición, que tivo lugar no marco de Cevisama en Feira Valencia, presentáronse 127 proxectos entre as categorías de Arquitectura, Interiorismo e Proxecto Fin de Carreira. Uns galardóns que «superan cada ano a súa calidade e prestixio e que se converteron nun referente no sector «, sinalou a empresa.

Así, o xurado, presidido polo crítico e historiador inglés William J.R Curtis, outorgou unha mención na categoría de Arquitectura o proxecto ‘Módulo de primeiros auxilios’ de MMAMB de Màrius Quintana por «remodelar de forma enxeñosa as cabinas da praia «.

Na categoría de Interiorismo, o primeiro premio recaeu en Tabuenca & Leache, Arquitectos, pola Rehabilitación ‘da Casa do Condestable en Pamplona’, mentres que o galardón polo Proxecto de Fin de Carreira foi para Mauro González, estudante da Escola Técnica Superior de Madrid, polo seu proxecto ‘Gran reserva. Adega enterrada’.

Por último, o xurado tamén acordou outorgar dúas Mencións de Honor aos proxectos ‘Observatorio do Mar en Hoek van Holland’, de Carlos García, e a Laura Fidalgo polo Centro ‘sociocultural + Escola de piragüismo en Redondela’.

O director xeral de Gas Natural Comercializadora, Javier Serrano, entregou hoxe o primeiro galardón dos VIII Premios de Cerámica de Arquitectura e Interiorismo Ascer na categoría de arquitectura a Carlos Ferrater e Xavier Martí, polo seu proxecto ‘Paseo Marítimo de la praia de Poñente de Benidorm’, segundo informou a empresa nun comunicado.

O xurado destacou que o proxecto «investiga a noción dunha paisaxe artificial dedicada ao lecer «e sinalou que o «protagonismo reside no emprego de sistemas xeométricos baseados na abstracción do movemento das ondas «co obxectivo de «crear unha serie de baías protexidas ao longo da praia e balcóns para gozar do paseo e as vistas no nivel superior».

A compañía enerxética indicou que «apoia esta iniciativa de vital importancia para a industria, xa que permite promover a divulgación da cerámica tanto en España como a nivel internacional».

Os Premios Cerámicos de Arquitectura e Interiorismo están organizados e promovidos pola Asociación Española de Fabricantes de Azulexos e Pavimentos Cerámicos (Ascer) e o seu obxectivo é «fomentar, promover e prestixiar o bo uso da cerámica española na arquitectura e interiorismo contemporáneo».

Nesta oitava edición, que tivo lugar no marco de Cevisama en Feira Valencia, presentáronse 127 proxectos entre as categorías de Arquitectura, Interiorismo e Proxecto Fin de Carreira. Uns galardóns que «superan cada ano a súa calidade e prestixio e que se converteron nun referente no sector «, sinalou a empresa.

Así, o xurado, presidido polo crítico e historiador inglés William J.R Curtis, outorgou unha mención na categoría de Arquitectura o proxecto ‘Módulo de primeiros auxilios’ de MMAMB de Màrius Quintana por «remodelar de forma enxeñosa as cabinas da praia «.

Na categoría de Interiorismo, o primeiro premio recaeu en Tabuenca & Leache, Arquitectos, pola Rehabilitación ‘da Casa do Condestable en Pamplona’, mentres que o galardón polo Proxecto de Fin de Carreira foi para Mauro González, estudante da Escola Técnica Superior de Madrid, polo seu proxecto ‘Gran reserva. Adega enterrada’.

Por último, o xurado tamén acordou outorgar dúas Mencións de Honor aos proxectos ‘Observatorio do Mar en Hoek van Holland’, de Carlos García, e a Laura Fidalgo polo Centro ‘sociocultural + Escola de piragüismo en Redondela’.

GEOENER 2010

1.178

II Congreso sobre Energía Geotérmica en la Edificación y la Industria. GEOENER 2010 pretende ser un foro de encuentro entre científicos y técnicos de centros de investigación, universidades, administración y empresas del sector de la energía geotérmica. Se celebrará en Madrid, los días 10 y 11 de marzo.

+ www.geoener.es

II  Congress on Geothermal Energy in the Edification and the Industry. GEOENER 2010 expects be a meeting forum between research centers scientist and technicians, universities, administration and companies of the energy sector geothermal. Will be celebrated in Madrid, on días 10 and 11 de March.

+ www.geoener.es

II Congreso sobre Enerxía Xeotérmica na Edificación e a Industria. GEOENER 2010 pretende ser un foro de encontro entre científicos e técnicos de centros de investigación, universidades, administración e empresas do sector da enerxía xeotérmica. Celebrarase en Madrid, os días 10 e 11 de marzo.

+ www.geoener.es

Exposición «L.A. de Julius Shulman»

727

[:es]

A veces no se sabe si fue antes la escena de una fotografía o de una película hollywoodiense. Eso ocurre con las instantáneas de Julius Shulman, quien ha legado a la historia unos 70.000 instantes de Los Ángeles que son de premio Óscar. De este maestro de la fotografía de arquitectura se inauguró hoy oficialmente la muestra «Los Ángeles de Julius Shulman» que reúne 130 fotos en la Sala Canal de Isabel II, centro de Madrid, hasta el próximo 16 de mayo y se enmarca en la feria internacional de arte contemporáneo ARCO 2010.

El continente para hablar de fotografía de arquitectura es inmejorable: un antiguo depósito de agua de la red de suministro que construyó la reina Isabel II, convertido en sala de exposiciones por la Comunidad de Madrid, organismo que ha colaborado en esa muestra que ha sido producida por el Getty Reseach Institute (EE.UU.). Así visitar «Los Angeles de Julius Shulman» supone reconocer la capacidad de observación de un amigo de arquitectos claves en la arquitectura moderna angelina como Frank Lloyd Wright, J. Barry Moffitt, Richard Neutra, John Lautner, Rudolf Michael Schindler, el matrimonio Charles y Ray Eames, y el estudio Buff, Straub y Hensman.

El recorrido consta de 130 instantáneas que han sido editadas, según indicó hoy en la presentación Christopher James Alexander, comisario de la muestra y conservador del instituto de investigación y conservación de la agencia Getty Images, del mismo del archivo que Julius Shulman legó en 2007 a esa institución estadounidense. Casi todas las fotos de Julius Shulman (Nueva York, 1910-Los Ángeles, 2009) son en blanco y negro. Pero en esa muestra 25 fotos han sido impresas en un proceso de «pigmentación en inyección de tinta» de negativos que originariamente están en blanco y negro.

De ahí que la exposición permite al visitante que vea las mismas fotografías -con el mismo tamaño, paspartú y marco- primero, en color (en la planta baja) y después, en blanco y negro (en el tercer piso). En ese juego visual se pueden hallar tomas clásicas de Shulman como la «Casa Case Study nº 22»: una fotografía vertical -originariamente en blanco y negro- de una residencia creada por Pierre Koening con vistas de Los Ángeles de 1960 en la que se ven a dos mujeres charlando en el comedor.

Esta pasión por las ventanas de Shulman denota la influencia y fascinación que sintieron los arquitectos modernistas por las líneas puras y el uso del vidrio gracias al descubrimiento de nuevos materiales. A través de estos avances, la fotografía de Shulman juega con el minimalismo de los edificios que se convierten en esculturas y con las formas angulosas que generan dibujos en trama de grises en las fotos. Por lo que las imágenes de Shulman trascienden las fronteras de ser documentos para ser obras de arte por sí mismas.

La simetría de sus fotos no sólo habla desde lo matérico de los edificios sino del vacío espacial que albergan. Por lo que el fotógrafo juega en sus imágenes con la sorpresa, la luz y su ausencia -la sombra-, la perspectiva y la óptica. Con ello recrea las líneas visuales de los edificios pero incluso en sus fotos crea su propia arquitectura, es decir, los edificios al ser fragmentados en el interior de su foto se convierten en un concepto, en una nueva arquitectura.

Shulman, que nació en el seno de una familia de inmigrantes rusos en Nueva York y desde los diez años hasta su muerte, con 98 años, residió en Los Ángeles, fue un «flâneur» con una cámara, en el sentido que tomó el filósofo Walter Benjamin de un paseante de la urbe. De esos paseos cabe destacar sus fotos que muestran el proceso de cambio de Los Ángeles en los años 30, 40, 50 y 60 como en la foto de la Plaza de Union Bank (1968) en la que da muestra de la desaparición paulatina de las casas victorianas en pos de los rascacielos. O la poesía de instantes fotográficos suyos que son casi grisallas como la «Vista de la Cuenca de Los Ángeles desde Muholland Drive» (1968).

Belén Palanco

+ efe

[:en]

Sometimes is not known if was earlier the scene of a photograph or of a film hollywoodiense. That happens with the instantaneous ones of Julius Shulman, who has bequeathed to the history about 70,000 instants of Los Angeles that are as a prize Óscar. Of this schoolteacher of the architecture photograph was inaugurated today officially shows «her Los Angeles of Julius Shulman» that gathers 130 pictures in the Chamber Channel of Isabel 2ND, center of Madrid, until 16 May and is framed in the international fairground of ARCH contemporary art 2010.

The continent to talk of photograph of architecture is unsurpassable: former deposit of water of the network of provision that the queen Isabel built 2ND, become exhibition hall by the Comunidad de Madrid, organism that has collaborated in that shows that has been produced for the Getty Reseach Institute (EE.UU.). Thus visiting «The Angeles of Julius Shulman» supposes to admit the observation skills of a friend of PIN number architects in the modern architecture woman of Los Ángeles such as a Frank Lloyd Wright, J. Barry Moffitt, Richard Neutra, John Lautner, Rudolf Michael Schindler, the marriage Charles and Ray Eames, and the study Buff, Straub and Hensman.

The route appears of 130 instantaneous that have been published, according to pointed out today in the introduction Christopher James Alexander, commissioner of shows her and high-school conservative of investigation and conservation of the agency Getty Images, of the same one of the file that Julius Shulman bequeathed in 2007 to that U.S.institution. Almost all Julius’s pictures Shulman (New York, 1910-Los Ángeles, 2009) are black and white. But in that shows 25 pictures have been impresas in a pigmentation process in negative film ink» injection that originally are black and white.

Therefore the exhibition allows the visitor that sees the same photographs – with the same size, paspartú and frame – first, in color (in the first floor) and later, black and white (in the third apartment). In that visual game you can find take classical of Shulman as the «House Marries Study no. 22»: a vertical photograph – originally black and white – of a residence created by Pierre Koening with views of Los Angeles of 1960 in which are seen to two women chatting in the dining room.

This passion for windows of Shulman denotes the influence and fascination that architects modernists felt for pure lines and the use of the glass thanks to the discovery of new materials. Through these advances, the photograph of Shulman plays with the minimalism of the buildings that sculptures become and with ways angulosas that generate drawings in plot of greys in the pictures. Which is why images of Shulman emerge borders of being documents to be by themselves works of art.

His pictures’ symmetry not only talks from it matérico of buildings but of the space void that hold. Which is why the photographer plays in his images with the surprise, the light and his absence – the shade -, the perspective and the optics. It recreates visual lines with it of buildings but even in his pictures creates his own architecture, that is, buildings when being fragmented in the hinterland of his picture become a concept, in a new architecture.

Shulman, that was born within a family of Russian immigrants in New York and from ten years until his death, with 98 years, resided in Los Angeles, was a «flâneur» with a chamber, in the meaning that took the philosopher Walter Benjamin de a walker of the city. Of those avenues we must emphasize his pictures that the change process of Los Angeles show in the thirties, 40, 50 and 60 as in the picture of the Plaza de Union Bank (1968) in which gives shows of the gradual disappearance of the Victorian houses in pursuit of the skyscraper. Or the photographic instant poetry its that are almost grisallas as the «Vista of Cuenca of Los Angeles from Muholland Drive» (1968).

Belén Palanco

+ efe

[:gl]

Ás veces non se sabe se foi antes a escena dunha fotografía ou dunha película hollywoodiense. Iso ocorre coas instantáneas de Julius Shulman, quen legou á historia uns 70.000 instantes da Ángeles que son de premio Óscar. Deste mestre da fotografía de arquitectura inaugurouse hoxe oficialmente a mostra «A Ángeles de Julius Shulman» que reúne 130 fotos na Sala Canal de Isabel II, centro de Madrid, ata o vindeiro 16 de maio e se enmarca na feira internacional de arte contemporánea ARCO 2010.

O continente para falar de fotografía de arquitectura é inmellorable: un antigo depósito de auga da rede de subministración que construíu a raíña Isabel II, convertido en sala de exposicións pola Comunidade de Madrid, organismo que colaborou nesa mostra que foi producida polo Getty Reseach Institute (EE.UU.). Así visitar «Los Angeles de Julius Shulman» supón recoñecer a capacidade de observación dun amigo de arquitectos claves na arquitectura moderna angelina como Frank Lloyd Wright, J. Barry Moffitt, Richard Neutra, John Lautner, Rudolf Michael Schindler, o matrimonio Charles e Ray Eames, e o estudo Buff, Straub e Hensman.

O percorrido consta de 130 instantáneas que foron editadas, segundo indicou hoxe na presentación Christopher James Alexander, comisario da mostra e conservador do instituto de investigación e conservación da axencia Getty Images, do mesmo do arquivo que Julius Shulman legou en 2007 a esa institución estadounidense. Case todas as fotos de Julius Shulman (Nova York, 1910-Los Ángeles, 2009) son en branco e negro. Pero nesa mostra 25 fotos foron impresas nun proceso de «pigmentación en inxección de tinta» de negativos que orixinariamente están en branco e negro.

De aí que a exposición permite ao visitante que vexa as mesmas fotografías – co mesmo tamaño, paspartú e marco – primeiro, en cor (na planta baixa) e despois, en branco e negro (nos terceiro piso). Nese xogo visual pódense achar tomas clásicas de Shulman como a «Casa Case Study nº 22»: unha fotografía vertical – orixinariamente en branco e negro – dunha residencia creada por Pierre Koening con vistas da Ángeles de 1960 en que se ven a dúas mulleres parolando no comedor.

Esta paixón polas ventás de Shulman denota a influencia e fascinación que sentiron os arquitectos modernistas polas liñas puras e o uso do vidro grazas ao descubrimento de novos materiais. A través destes avances, a fotografía de Shulman juega co minimalismo dos edificios que se converten en esculturas e coas formas angulosas que xeran debuxos en trama de grises nas fotos. Polo que as imaxes de Shulman transcenden as fronteiras de ser documentos para ser obras de arte por si mesmas.

A simetría das súas fotos non só fala desde o matérico dos edificios senón do baleiro espacial que albergan. Polo que o fotógrafo juega nas súas imaxes coa sorpresa, a luz e a súa ausencia – a sombra -, a perspectiva e a óptica. Con iso recrea as liñas visuais dos edificios pero incluso nas súas fotos crea a súa propia arquitectura, é dicir, os edificios ao ser fragmentados no interior da súa foto convértense nun concepto, nunha nova arquitectura.

Shulman, que naceu no seo dunha familia de inmigrantes rusos en Nova York e desde os dez anos ata a súa morte, con 98 anos, residiu na Ángeles, foi un «flâneur» cunha cámara, no sentido que tomou o filósofo Walter Benjamin dun paseante da urbe. Deses paseos cómpre destacar as súas fotos que mostran o proceso de cambio da Ángeles nos anos 30, 40, 50 e 60 como na foto da Plaza de Union Bank (1968) en que dá mostra da desaparición paulatina das casas vitorianas atrás do rañaceos. Ou a poesía de instantes fotográficos seus que son case grisallas como a «Vista do Cuenca da Ángeles desde Muholland Drive» (1968).

Belén Palanco

+ efe[:]

Conferencia de Enrique Leon

36

Ofrecerá su conferencia en el evento que se celebrará en el auditorio de Telefónica en Madrid (Distrito C) los días 27 y 28 de abril.
Enrique León es cofundador del despacho de arquitectos Ortiz y León y autor, entre otros, del reciente inaugurado Hotel Port de la Fira, la Torre de Cristal en Madrid y Torre Mapfre además de diseñar y dirigir la construcción de sedes sociales de compañías como Mapre Mutualidad, Sanitas, Hoecht Ibérica, Acerlor, Amena, Kraft, entre otras.

La conferencia de Enrique León es el resultado de la apuesta de la organización del KNX INTERNATIONAL FORUM por incluir a los arquitectos en los circuitos tecnológicos y se enmarcará en el área KNX CONGRESS.

+ www.knxforum.com

It will offer his conference in the event that will be celebrated in the auditorium of Telefónica in Madrid (District C) on días 27 and 28 de April.
Enrique León is cofounder of the office of architects Ortiz and León and author, among others, of the recent inaugurated Hotel Port of the Fira, the Glass Tower in Madrid and Tower Mapfre in addition to designing and directing the construction of companies business addresses as Mapre Benefit society, Sanitas, Hoecht Iberian, Acerlor, Diverting, Kraft, between other.

Enrique’s conference León is the result of the organization’s bet of the KNX INTERNATIONAL FORUM for including to architects in the technological circuits and will be framed in the area KNX CONGRESS

+ www.knxforum.com

Ofrecerá a súa conferencia no evento que se celebrará no auditorio de Telefónica en Madrid (Distrito C) os días 27 e 28 de abril.
Enrique León é cofundador do despacho de arquitectos Ortiz e León e autor, entre outros, do recente inaugurado Hotel Port da Fira, a Torre de Cristal en Madrid e Torre Mapfre ademais de deseñar e dirixir a construción de sedes sociais de compañías como Mapre Mutualidade, Sanitas, Hoecht Ibérica, Acerlor, Amena, Kraft, entre outras.

A conferencia de Enrique León é o resultado da aposta da organización do KNX INTERNATIONAL FORUM por incluír aos arquitectos nos circuítos tecnolóxicos e se enmarcará na área KNX CONGRESS

+ www.knxforum.com

Jornadas de Jardinería de Galicia. Espacios verdes recreativos.

Expertos internacionales en diseño del espacio público de España, Holanda, Francia y Portugal se darán cita en Ourense el viernes 19 y el sábado 20 de febrero para debatir sobre la creación de espacios verdes recreativos. Las Xornadas de Xardinería de Galicia se celebran por sexto año consecutivo con la participación de profesionales como Michel Viollet, paisajista director del proyecto de Eurodisney, el reconocido paisajista holandés Sigrun Lobst y el arquitecto Federico Climent, Jefe de Proyectos Urbanos del Ayuntamiento de Palma de Mallorca, entre otros.

Más de 400 arquitectos, paisajistas, pedagogos, urbanistas, técnicos municipales y profesionales del mundo del juego participarán en las jornadas, que están abiertas al público en general. El comité científico, dirigido por Carlos Javier Cárcamo, está integrado por Carlos Ávila, responsable de paisaje de la Expo de Zaragoza; Niek Hazendonk, paisajista del Ministerio de Medio Ambiente de Holanda, Paulo Farinha Marques, director de la Escuela Técnica Superior de Arquitectura del Paisaje de la Universidad de Oporto; José Crespí, director del proyecto para el Jardín Botánico de Galicia de Montealegre.

El objetivo del encuentro profesional es generar un debate sobre el potencial de las áreas verdes para la enseñanza, ya que, a juicio del comité científico, la creación de entornos adecuados incide en el desarrollo de los sentidos, de la percepción y comprensión de la sociedad y la naturaleza, aspectos fundamentales a tener en cuenta en el diseño de espacios destinados a juegos infantiles.

Las jornadas se han programado en 5 sesiones diferentes: El juego como concepto, Atlánticos Emergentes, sección fija que se desarrolla por segundo año para poner de relieve el trabajo de los técnicos que, desde un área local, realizan planteamientos de interés universal; Naturaleza y Recreo; El diseño de espacios de juego y Las otras escalas: grandes espacios recreativos.

En el área Naturaleza y Recreo, el director general de la empresa de diseño y fabricación de parques infantiles GALOPÍN, José Manuel Iglesias Vilas, presentará y moderará la mesa redonda “Los juegos infantiles a debate”, en la que intervendrán expertos nacionales, de Holanda y Portugal. Más de 2.000 profesionales vinculados al diseño del espacio público han participado en las cinco primeras ediciones.

El alcalde de Ourense, D. Francisco Rodríguez, inaugurará las jornadas el viernes, a las 9.30 horas, en el Auditorio Municipal de Ourense (C/ Da Canle 2 – Esquina C/ Emilia Pardo Bazán). Las sesiones serán de mañana y tarde. Las inscripciones y ampliación de información puede realizarse en el Concello de Ourense. Concellaría de Medio Ambiente (Praza de San Martiño 1, 3º)

+  www.ourense.es

Mail: zonasverdes.xornadas@ourense.es / T.: 988 388 135 / 606 985 871

International experts in design of the public space of Spain, Holland, France and Portugal appointment will be given in Orense on Friday 19 and on Saturday 20 February to debate on the recreational green space creation. The Xornadas of Xardinería of Galicia are celebrated for the sixth consecutive year with the share of professionals such as a Michel Viollet, director landscape painter of the project of Eurodisney, the recognized Dutch landscape painter Sigrun Lobst and the architect Federico Climent, Urban Project Boss of the Town hall of Palma de Mallorca, among others.

More than 400 architects, landscape painters, pedagogs, urbanistas, municipal and professional technicians of the world of the game will participate in the conferences, that are open to the general public. The scientific committee, directed by Carlos Javier Cárcamo, is integrated by Carlos Ávila, responsible for landscape of the Expo of Zaragoza; Niek Hazendonk, the Ministry of The Environment’s landscape painter of Holland, Paulo Farinha Marques, director of the Technical School Superior of Architecture of the Landscape of the University of Porto; José Crespí, director of the project for the Botanical Garden of Galicia of Montealegre.

The objective of the professional meeting is to generate a debate on the potential of green areas for the education, since, in opinion of the scientific committee, the suitable environment creation stresses the development of the meanings, of the perception and understanding of the society and the nature, basic aspects to be taken into account in the design of spaces set aside for child games.

Conferences have been programmed in 5 different sessions: The game such as a concept, Atlantic Emerging, fixed branch that takes place for year second to put of importance the technicians’ work that, from a local area, universal interest problem statements carry out; Nature and Playtime; The playing space design and The other scales: big spaces recreational.

In the area Nature and Playtime, the director-general of the design company and manufacture of children’s playgrounds GALOPÍN, José Manuel Iglesias Vilas, will present and it will lower the round table “child games to debate”, in which will intervene skilled nationals, of Holland and Portugal. More than 2,000 professionals linked to the design of the public space have participated in the first five editions.

The mayor of Orense, D. Francisco Rodriguez, will inaugurate conferences on Friday, to hours, in the Municipal Auditorium of Orense (C/ Da Canle 2 – Esquina C/ Emilia Pardo Bazán). Sessions will be of tomorrow and afternoon. Information enrollments and extension can carry out in the Regional Government of Ourense. Concellaría of Environment (Praza of St Martiño 1, 3rd)

+ www.ourense.es

Mail: zonasverdes.xornadas@ourense.es / T.: 988 388 135 / 606 985 871

Expertos internacionais en deseño do espazo público de España, Holanda, Francia e Portugal daranse cita en Ourense o venres 19 e o sábado 20 de febreiro para debater sobre a creación de espazos verdes recreativos. As Xornadas de Xardinería de Galicia celébranse por sexto ano consecutivo coa participación de profesionais como Michel Viollet, paisajista director do proxecto de Eurodisney, o recoñecido paisajista holandés Sigrun Lobst e o arquitecto Federico Climent, Xefe de Proxectos Urbanos do Concello de Palma de Mallorca, entre outros.

Máis de 400 arquitectos, paisajistas, pedagogos, urbanistas, técnicos municipais e profesionais do mundo do xogo participarán nas xornadas, que están abertas ao público en xeral. O comité científico, dirixido por Carlos Javier Cárcamo, está integrado por Carlos Ávila, responsable de paisaxe da Expo de Zaragoza; Niek Hazendonk, paisajista do Ministerio de Medio Ambiente de Holanda, Paulo Farinha Marques, director da Escola Técnica Superior de Arquitectura da Paisaxe da Universidade de Oporto; José Crespí, director do proxecto para o Xardín Botánico de Galicia de Montealegre.

O obxectivo do encontro profesional é xerar un debate sobre o potencial das áreas verdes para o ensino, xa que, a xuízo do comité científico, a creación de medios axeitados incide no desenvolvemento dos sentidos, da percepción e comprensión da sociedade e a natureza, aspectos fundamentais a ter en conta no deseño de espazos destinados a xogos infantís.

As xornadas programáronse en 5 sesións diferentes: O xogo como concepto, Atlánticos Emerxentes, sección fixa que se desenvolve por segundo ano para pór de relevo o traballo dos técnicos que, desde unha área local, realizan formulacións de interese universal; Natureza e Recreo; O deseño de espazos de xogo e As outras escalas: grandes espazos recreativos.

Na área Natureza e Recreo, o director xeral da empresa de deseño e fabricación de parques infantís GALOPÍN, José Manuel Iglesias Vilas, presentará e moderará a mesa redonda “Os xogos infantís a debate”, en que intervirán expertos nacionais, de Holanda e Portugal. Máis de 2000 profesionais vinculados ao deseño do espazo público participaron nas cinco primeiras edicións.

O alcalde de Ourense, D. Francisco Rodríguez, inaugurará as xornadas o venres, ás horas 9.30 , no Auditorio Municipal de Ourense (C/ Da Canle 2 – Esquina C/ Emilia Pardo Bazán). As sesións serán de mañá e tarde. As inscricións e ampliación de información pode realizarse no Concello de Ourense. Concellaría de Medio Ambiente (Praza de San Martiño 1, 3º)

+ www.ourense.es

Mail: zonasverdes.xornadas@ourense.es / T.: 988 388 135 / 606 985 871

Projects: Done | Candida Höfer

25

Marco. Vigo. 26 de febrero a 23 de Mayo de 2010.
Candida Höfer, una de las más importantes representantes de la Escuela de Düsseldorf, en lo que será la primera retrospectiva en España de esta artista. La exposición reúne una cuidada selección de sus trabajos de los últimos cuarenta años, en un montaje realizado por el prestigioso estudio de arquitectura Kuehn Malvezzi. Bajo el título ?Projects: Done? se incluyen obras de proyectos llevados a cabo por Candida Höfer entre 1968 y 2008.

Pertenece a ese grupo de fotógrafos (Gursky, Thomas Ruff, Struth…) que siguieron el camino abierto por el matrimonio Becher, con su nueva objetividad. Fotografías como parte de series . Candida Höfer se centra en interiores de espacios públicos y semipúblicos, generalmente relacionados con la cultura, como sus series sobre bibliotecas o teatros. Suele realizar encuadres con perspectivas centrales para apreciar las contradicciones de la simetría, con sus pequeñas diferencias. Fotografías tomadas con la luz propia del lugar y en las que nunca se ve presencia humana.

+ www.marcovigo.com

Marco. Vigo. 26 February on 23 May 2010.
Candida Höfer, one of the more important agents of the School of Düsseldorf, in what he will be the first retrospective in Spain of this artist. The exhibition gathers one taken care selection of his works of the last forty years, in an assembly by the prestigious architecture study Kuehn Malvezzi. Low the title?Projects: You donate? works of projects are included carried out by Candida Höfer between 1968 and 2008.

It belongs to that photographers’ group (Gursky, Thomas Ruff, Struth…) that followed the fairway for the marriage Becher, with his new objectivity. Series photographs as part. Candida Höfer hones in on hinterlands of public spaces and semipublic, in general related to the culture, as his series on libraries or theatres. It usually carries out classify with central perspectives to appreciate inconsistencies of the symmetry, with his minor differences. Photographs taken with the light native of the place and in which human presence is never seen.

+ www.marcovigo.com

Marco. Vigo. 26 de febreiro a 23 de Maio de 2010.
Candida Höfer, unha das máis importantes representantes da Escola de Düsseldorf, no que será a primeira retrospectiva en España desta artista. A exposición reúne unha coidada selección dos seus traballos dos últimos corenta anos, nunha montaxe realizada polo prestixioso estudo de arquitectura Kuehn Malvezzi. Baixo o título?Projects: Doe? inclúense obras de proxectos levados a cabo por Candida Höfer entre 1968 e 2008.

Pertence a ese grupo de fotógrafos (Gursky, Thomas Ruff, Struth…) que seguiron o camiño aberto polo matrimonio Becher, coa súa nova obxectividade. Fotografías como parte de series. Candida Höfer céntrase en interiores de espazos públicos e semipúblicos, xeralmente relacionados coa cultura, como as súas series sobre bibliotecas ou teatros. Adoita realizar encadramentos con perspectivas centrais para apreciar as contradicións da simetría, coas súas pequenas diferenzas. Fotografías tomadas coa luz propia do lugar e en que nunca se ve presenza humana.

+ www.marcovigo.com

“habitar” | Marta Iglesias

36

Galería Metro. Santiago de Compostela. Hasta 27 de febrero de 2010
Marta Iglesias (Madrid, 1951). Partiendo de una inquietud personal, la artista reflexiona desde la curiosidad sobre los espacios construidos y habitados. En una aparente sencillez formal se esconde un largo proceso de trabajo y experimentación basado en un proceso de desintegración de planos y volúmenes y en un desarrollo cromático que imprime ritmo y dinamismo, tanto en el interior como en el exterior de sus obras.

En su trabajo existe un diálogo entre lo hermético y lo diáfano, lo cerrado y lo abierto, lo individual y lo colectivo, lo visible y lo oculto, relativizando la percepción de los espacios que habitamos y ensalzando el concepto de morada. En sus palabras, “siento una gran atracción y curiosidad por esos espacios, por esas casas anónimas, por dentro y por fuera, como metáfora , como experiencia también , meterse por las ventanas , imaginar quien vive allí, imaginar rincones, con sus habitantes, hacerlos propios con la imaginación, soñar…”. Del interés de Marta Iglesias por la arquitectura y por todo lo que encierra en su interior surge un discurso de concepción constructivista que nos sumerge en un delicioso universo sereno y lúdico, el universo de sus vivencias.

+ www.galeriametro.com

Meter gallery. Santiago de Compostela. Until 27 February 2010
Marta Iglesias (Madrid, 1951). Splitting of a personal interest, the artist ponders from the curiosity on built and inhabited spaces. In an apparent formal simplicity skulks a long work process and experimentation based on a plane disintegration process and bodies and in a chromatic development that rhythm prints and dynamism, both in the hinterland and in the exterior of his works.

In his work is a dialog between the airtight thing and the diaphanous thing, the closed thing and the open thing, the individual thing and the collective thing, the visible thing and the hidden thing, relativizing the perception of the spaces that dwell and extolling the concept of purple. In his words, “a great attraction and curiosity feel for those spaces, for those anonymous houses, for inside and on the outside, such as a metaphor, such as an experience also, putting for windows, imagining who lives there, imagining corners, with his inhabitants, doing own with the imagination, dreaming…”. Of Marta Iglesias’s interest for the architecture and for everything that it locks in his hinterland emerges a constructivist conception address that us immerses in a delicious universe calm and playful, his experiences’ universe.

+ www.galeriametro.com

Galería Metro. Santiago de Compostela. Ata 27 de febreiro de 2010
Marta Iglesias (Madrid, 1951). Partindo dunha inquietude persoal, a artista reflexiona desde a curiosidade sobre os espazos construídos e habitados. Nunha aparente sinxeleza formal agóchase un longo proceso de traballo e experimentación baseada nun proceso de desintegración de planos e volumes e nun desenvolvemento cromático que imprime ritmo e dinamismo, tanto no interior como no exterior das súas obras.

No seu traballo existe un diálogo entre o hermético e diáfánoo, pechádoo e abértoo, o individual e colectívoo, o visible e ocúltoo, relativizando a percepción dos espazos que habitamos e ensalzando o concepto de morada. Nas súas palabras, “sinto unha gran atracción e curiosidade por eses espazos, por esas casas anónimas, por dentro e por fóra, como metáfora, como experiencia tamén, meterse polas ventás, imaxinar quen vive alí, imaxinar recunchos, cos seus habitantes, faceros propios coa imaxinación, soñar…”. Do interese de Marta Iglesias pola arquitectura e por todo o que encerra no seu interior xorde un discurso de concepción construtivista que nos somerxe nun delicioso universo sereno e lúdico, o universo das súas vivencias.

+ www.galeriametro.com

Premio Nuevos Valores

576

La sexta edición del certamen artístico Novos Valores de Brión marca un punto de inflexión en la trayectoria de estos premios gracias al récord histórico de participación: este año se presentaron al concurso un total de 52 obras, frente a la reducida participación de años anteriores. El alcalde de Brión, Xosé Luis García, y la concejala de Cultura Patricia Vázquez, presidieron ayer por la noche la entrega de los premios de esta concurrida edición, que tuvo lugar en el Espazo das Artes del municipio.

Del total de trabajos candidatos, el jurado decidió excluir a seis por no adaptarse a las bases del certamen. Asimismo se eligieron las 13 obras restantes de la categoría A (de 14 a 17 años) y 24 de las 33 presentadas en categoría B (de 18 en adelante) para conformar la exposición inaugurada ayer y que estará colgada en el Espazo das Artes de Brión hasta el próximo 12 de marzo.

Pese al dulce sabor de la buena participación, la entrega de premios decepcionó sin embargo a la comarca compostelana, que vio como se escapaban los galardones a las mejores obras.

La ganadora de la categoría juvenil A, que recibirá 600 euros y un diploma acreditativo fue Paula González Freire, de A Coruña, con su obra Jardín Hipnótico y el segundo premio (400 €) recayó en Sara Pazo, de Redondela con Despois. En categoría B, el primer clasificado fue Óscar Cabana, de A Coruña. Su obra Refinería fue premiada con 1.500 euros. El segundo puesto (1.000 €) fue para Ana Varela, de Cambre.

+ www.elcorreogallego.es

The sixth edition of the artistic contest Novos Values of Brión mark an inflection point in the path of these prizes thanks to the share all-time record: this year tendered for the contest a total of 52 works, in front of the reduced previous years share. The mayor of Brión, Xosé Luis García, and the Culture councilor Patricia Vázquez, chaired last night the delivery of the prizes of this concurrida edition, that took place in the Espazo give Arts of the municipality.

Of candidates work total, the jury decided to exclude to six for not adapting to bases of the contest. The 13 remaining works were likewise chosen of the category To (from 14 to 17 years) and 24 of 33 presented ones in category B (of 18 hereinafter) to constitute the inaugurated exhibition yesterday and that will be hung in the Espazo give Arts of Brión until 12 March.

Despite the sweet flavor of the good share, the prize delivery disappointed however to the region from Santiago de Compostela, that saw as they ran away awards to the best works.

The winner of the youthful category To, that will receive 600 euros and a supporting diploma was Paula González Freire, of La Coruña, with his work Garden Hipnótico and the second prize (400 €) fell on Sara Pazo, of Redondela with Despois. In category B, the first qualifier was Óscar Cabana, of La Coruña. His work Refinery was awarded a prize with 1,500 euros. The placed second (1,000 €) was for Ana Varela, of Cambre.

+ www.elcorreogallego.es

A sexta edición do certame artístico Novos Valores de Brión marca un punto de inflexión na traxectoria destes premios grazas á marca histórica de participación: este ano presentáronse ao concurso un total de 52 obras, fronte á reducida participación de anos anteriores. O alcalde de Brión, Xosé Luis García, e a concelleira de Cultura Patricia Vázquez, presidiron onte pola noite a entrega dos premios desta concorrida edición, que tivo lugar no Espazo dás Artes do municipio.

Do total de traballos candidatos, o xurado decidiu excluír a seis por non adaptarse ás bases do certame. Así mesmo elixíronse as 13 obras restantes da categoría A (de 14 a 17 anos) e 24 das 33 presentadas en categoría B (de 18 en adiante) para conformar a exposición inaugurada onte e que estará colgada no Espazo dás Artes de Brión ata o vindeiro 12 de marzo.

Pese ao doce sabor da boa participación, a entrega de premios decepcionou porén á bisbarra compostelá, que viu como se escapaban os galardóns ás mellores obras.

A gañadora da categoría xuvenil A, que recibirá 600 euros e un diploma acreditativo foi Paula González Freire, da Coruña, coa súa obra Xardín Hipnótico e o segundo premio (400 €) recaeu en Sara Pazo, de Redondela con Despois. En categoría B, o primeiro clasificado foi Óscar Cabana, da Coruña. A súa obra Refinaría foi premiada con 1.500 euros. O segundo posto (1.000 €) foi para Ana Varela, de Cambre.

+ www.elcorreogallego.es

2010 Just Madrid

44

Lonja y la Nave de Terneras de la Junta Municipal del distrito de Arganzuela . Madrid. 18 al 21 de febrero de 2010 J. 2010 Just Madrid nace para completar la feria ARCO con una apuesta independiente, es una nueva feria de arte contemporáneo emergente, organizada por ArtFairs SL, creadores de la feria internacional de fotografía MADRIDFOTO.

Reunirá a 27 galerías que apuestan por nuevos artistas. Los proyectos que se presenten van a ser diseñados ex profeso para los stands de la feria, caracterizados por la innovación, el riesgo y los nuevos formatos. Además, presentará como apartados específicos Curators’ Desks como espacios comisariales y Big Size Outside, una selección de piezas (instalacionesesculturas) ubicadas en el exterior.

+ www.justmad.es

Lonja and the Shed of Veals of the Joint Municipal of the district of Arganzuela. Madrid. 18 to 21 February of 2010 J. 2010 Just Madrid is born to complete the fairground ARCH with an independent bet, is a new contemporary art fairground emerging, organized by ArtFairs S.L., creators of the fairground international of photograph MADRIDFOTO.

You will gather a 27 galleries that bet for new artists. Projects that are presented are going to be designed deliberately for the stands of the fairground, characterized by the innovation, the risk and new formats. Besides, will present as specific sections Curators’ Desks such as spaces comisariales and Big Size Outside, a piece selection (instalacionesesculturas) located at the exterior.

+ www.justmad.es

Lonxa e a Nave de Tenreiras da Xunta Municipal do distrito de Arganzuela. Madrid. 18 ao 21 de febreiro de 2010 J. 2010 Just Madrid nace para completar a feira ARCO cunha aposta independente, é unha nova feira de arte contemporánea emerxente, organizada por ArtFairs SL, creadores da feira internacional de fotografía MADRIDFOTO.

Reunirá a 27 corredores que apostan por novos artistas. Os proxectos que se presenten van ser deseñado ex profeso para os postos da feira, caracterizados pola innovación, o risco e os novos formatos. Ademais, presentará como apartados específicos Curators’ Desks como espazos comisariales e Big Size Outside, unha selección de pezas (instalacionesesculturas) situadas no exterior.

+ www.justmad.es

Ming Pei, Royal Gold Medal 2010

58

El arquitecto Ieoh Ming Pei ha recibido la Royal Gold Medal 2010, premio que otorga desde 1848 el Royal Institute of British Architects (RIBA) en reconocimiento a la trayectoria artística y profesional de un arquitecto. La Royal Gold Medal es aprobada personalmente por la Reina de Inglaterra y no premia un único edificio, sino a un conjunto que ilustre la trayectoria de su autor. La medalla se entregará en una ceremonia privada en el Jarvis Hall del RIBA.

El arquitecto, más conocido en Europa por su transformación del Louvre de París, recibirá la medalla por su larga trayectoria profesional, en la que encontramos una gran variedad de edificios repartidos por multitud de lugares del mundo.

El arquitecto David Adjaye fue el encargado de presentar el fallo del RIBA con un vídeo sobre la arquitectura de Pei, donde se revelan sus amistades con los grandes modernistas de la historia de la arquitectura, como Mies Van der Rohe, Marcel Brear y Alvar Aalto, y también se detallan algunos de sus proyectos, desde la Galería Nacional de Washington, pasando por la pirámide del Louvre, hasta llegar a sus últimos trabajos en Doha y, por ejemplo, una capilla en Japón.

170 proyectos por todo el mundo

El arquitecto chino-estadounidense Io Ming Pei (Guangzhou, China, 1917) se graduó en arquitectura en el prestigioso Instituto Tecnológico de Massachussets en 1940. Antes de formar su propio estudio en 1955, I.M. Pei and Associates, fue profesor adjunto en Harvard con Marcel Breuer y Walter Gropius. Su estudio pasó a llamarse en 1966 I.M. Pei and Partners, y en 1989 se asoció con Cobb Freed, formando Pei Cobb Freed and Partners.

En 1983, recibió el Premio Pritzker de Arquitectura, máximo reconocimiento para un arquitecto. Desde el principio, su arquitectura se ha caracterizado por seguir al Estilo Internacional Europeo, buscando siempre una pureza en las líneas junto con la funcionalidad del edificio. Su arquitectura siempre ha dado respuestas de valor incalculable a cómo la arquitectura contemporánea puede encajar con la complejidad de nuestros tiempos. Hoy en día sigue en activo, siendo uno de los arquitectos más prolíficos, tras haber completado cerca de 170 proyectos.

alicia valdivieso

+ www.hoyesarte.com

O arquitecto Ieoh Ming Pei recibiu a Royal Gold Medal 2010, premio que outorga desde 1848 o Royal Institute of British Architects (RIBEIRA) en recoñecemento á traxectoria artística e profesional dun arquitecto. A Royal Gold Medal é aprobada persoalmente pola Reina de Inglaterra e non premia un único edificio, senón a un conxunto que ilustre a traxectoria do seu autor. A medalla entregarase nunha cerimonia privada no Jarvis Hall da RIBEIRA.

O arquitecto, máis coñecido en Europa pola súa transformación do Louvre de Paris, recibirá a medalla pola súa longa traxectoria profesional, en que encontramos unha gran variedade de edificios repartidos por multitude de lugares do mundo.

O arquitecto David Adjaye foi o encargado de presentar o fallo da RIBEIRA cun vídeo sobre a arquitectura de Pei, onde se revelan as súas amizades cos grandes modernistas da historia da arquitectura, como Cereal Van der Rohe, Marcel Brear e Alvar Aalto, e tamén se detallan algúns dos seus proxectos, desde a Galería Nacional de Washington, pasando pola pirámide do Louvre, ata chegar aos seus últimos traballos en Doha e, por exemplo, unha capela en Xapón.

170 proxectos por todo o mundo

O arquitecto chinés-estadounidense Io Ming Pei (Guangzhou, China, 1917) graduouse en arquitectura no prestixioso Instituto Tecnolóxico de Massachussets en 1940. Antes de formar o seu propio estudo en 1955, I.M. Pei and Associates, foi profesor adxunto en Harvard con Marcel Breuer e Walter Gropius. O seu estudo pasou a chamarse en 1966 I.M. Pei and Partners, e en 1989 asociouse con Cobb Freed, formando Pei Cobb Freed and Partners.

En 1983, recibiu o Premio Pritzker de Arquitectura, máximo recoñecemento para un arquitecto. Desde o principio, a súa arquitectura caracterizouse por seguir ao Estilo Internacional Europeo, buscando sempre unha pureza nas liñas canda a funcionalidade do edificio. A súa arquitectura sempre deu respostas de valor incalculable a como a arquitectura contemporánea pode encaixar coa complexidade dos nosos tempos. Hoxe en día segue en activo, sendo un dos arquitectos máis prolíficos, tras completar preto de 170 proxectos.

alicia valdivieso

+ www.hoyesarte.com

The architect Ieoh Ming Pei has received the Royal Gold Medal 2010, prize that gives from 1848 the Royal Institute of British Architects (RIBA) in recognition to the artistic and professional path of an architect. The Royal Gold Medal is personally approved by the Queen of England and it does not award a prize an only building, but to a set that distinguished his author’s path. The medal will be given in a private ceremony in the Jarvis Hall del RIBA.

The architect, more well-known in Europe for his transformation of the Louvre of Paris, will receive the medal for his long work history, in which find a building wide variety distributed by multitude of places of the world.

The architect David Adjaye was the one responsible for to present the mistake of the RIBA with a video on the architecture of Pei, where his friendships are revealed with big modernists in history of the architecture, as Mies Go der Rohe, Marcel Brear and Alvar Aalto, and also are specified some of his projects, from the National Gallery of Washington, happening for the pyramid of the Louvre, until arriving to his last works in Doha and, for example, a chapel in Japan.

170 projects all over the world

The architect Chinese-U.S. Io Ming Pei (Guangzhou, China, 1917) was adjusted in architecture in the prestigious Technological Institute of Massachussets in 1940. Before forming his own study in 1955, I.M. Pei and Associates, he was assistant professor in Harvard with Marcel Breuer and Walter Gropius. His study happened to call in 1966 I.M. Pei and Partners, and in 1989 was associated with Cobb Freed, forming Pei Cobb Freed and Partners.

In 1983, received the Architecture Pritzker Prize, maximum recognition for an architect. From the beginning, his architecture has been characterized for following to the European International Style, seeking always a purity in the lines together with the functionality of the building. His architecture has always given incalculable value replies to how the contemporary architecture can fit with our times’ complexity. Nowadays follows on active service, being one of the architects more prolific, after having completed near 170 projects.

alicia valdivieso

+ www.hoyesarte.com

Rampas en el Centro Histórico de VitoriaRampas no Centro Histórico de VitoriaRamps in the Historical Center of Vitoria

34

El vídeo cuenta  el proyecto de las rampas en el centro histórico de Vitoria de Roberto Ercilla y Miguel Ángel Campo. El encargo surge de un concurso de Ideas convocado por el Ayuntamiento de Vitoria. El programa contempla la realización de Rampas mecánicas cubiertas -4 tramos en el Cantón de la Soledad y 3 tramos en el Cantón de San Francisco Javier.

La decisión de cubrir las rampas permite una utilización de las mismas con las mejores garantías, dadas las condiciones extremas invernales de Vitoria. La cubrición será a la vez compleja y sencilla.Compleja en su aparente percepción tridimensional, y sencilla por estar concebida a partir de piezas iguales, únicamente desplazadas entre ellas. El pórtico básico, de acero inoxidable y vidrio, se comporta de un modo similar a los fotogramas de una película, mediante pequeños desplazamientos rotatorios en torno a un eje virtual en secuencias de 1 m de distancia. La sensación de movimiento rotacional que percibe el usuario aprovecha el deslizamiento de la propia rampa para crear una secuencia enlazada que mantiene el interés durante la ascensión, creando visuales diferentes en los distintos tramos y lugares del recorrido.La permanente visión del exterior a través de los vidrios contribuye a esta sensación producida por el giro continuado de los pórticos. Por el exterior, las líneas de vidrio que enlazan las diferentes posiciones de los pórticos conforman una figura tridimensional de aparente complejidad y dinamismo, tratándose sin embargo de un único pórtico y por lo tanto de un proceso constructivo simple.

http://vimeo.com/9204013

The video account the project of the ramps in the historic center of Vitoria of Roberto Ercilla and Miguel Ángel Campo.El order emerges of a convoked Idea contest for the Town hall of Vitoria. The program contemplates mechanical Ramp production covers – 4 stretches in Guangzhou of the Loneliness and 3 stretches in Guangzhou of San Francisco Javier.

The decision of covering ramps allows an use of the same with best guarantees, given wintry extreme conditions of Vitoria. The cubrición will be at the same time complex and sencilla.Compleja in his apparent three-dimensional perception, and simple by to be conceived from identical pieces, only displaced between them. The basic portico, of stainless steel and glass, behaves of a similar way to the still images of a film, through small displacements rotatory around a virtual axis in sequences of 1 m of distance. The rotational movement sensation that the user perceives makes good use of the landslide of the ramp to create a linked sequence that the interest keeps during the ascension, creating visual different in different stretches and places of recorrido.La the permanent vision of the exterior through glasses contributes to this produced sensation for the continuing money order of the porticos. For the exterior, glass lines that different positions link of porticos constitute a three-dimensional figure of apparent complexity and dynamism, dealing despite the fact that an only portico and therefore of a constructive simple process.

O vídeo conta o proxecto das ramplas no centro histórico de Vitoria de Roberto Ercilla e Miguel Ángel Campo.El encargo xorde dun concurso de Ideas convocado polo Concello de Vitoria. O programa contempla a realización de Ramplas mecánicas cubertas – 4 tramos no Cantón de la Soledad e 3 tramos no Cantón de San Francisco Javier.

A decisión de cubrir as ramplas permite unha utilización das mesmas coas mellores garantías, dadas as condicións extremas invernais de Vitoria. A cubrición será a un tempo complexa e sencilla.Compleja na súa aparente percepción tridimensional, e sinxela por estar concibida a partir de pezas iguais, unicamente desprazadas entre elas. O pórtico básico, de aceiro inoxidable e vidro, compórtase dun xeito similar aos fotogramas dunha película, mediante pequenos desprazamentos rotatorios arredor dun eixe virtual en secuencias de 1 m de distancia. A sensación de movemento rotacional que percibe o usuario aproveita o escorregamento da propia rampla para crear unha secuencia enlazada que mantén o interese durante a ascensión, creando visuais diferentes nos distintos tramos e lugares da recorrido.La permanente visión do exterior a través dos vidros contribúe a esta sensación producida polo xiro continuado dos pórticos. Polo exterior, as liñas de vidro que enlazan as diferentes posicións dos pórticos conforman unha figura tridimensional de aparente complexidade e dinamismo, tratandose porén dun único pórtico e polo tanto dun proceso construtivo simple.

Música en imágenes | Alba Antas

692

La sugerente musicalidad que desprenden sus imágenes es la mejor tarjeta de presentación de la artista Alba Anta (Madrid, 1985). En su currículum profesional se incluyen estudios de diseño homologados por la C.E.E. y de fotografía profesional en la prestigiosa escuela EFTI. Su gran inventiva visual queda patente en esta colección de retratos que se presentan al espectador envueltos en un seductor despliegue cromático. Mundo sugestivo, de gran belleza plástica, que supone todo un alarde del mejor gusto.

La intimidad iluminista de sus fotografías de plantas o animales, adquiere categoría urbana en sus visiones tan particulares de París o de fenómenos metereológicos presentados con un detallismo de alta escuela. Todo un álbum de sensaciones que coloca al observador apenas a un latido de distancia de semejante teatro de armonía. Su extraordinario dominio técnico se despliega en esta vibrante sinfonía de colores y de formas que lleva la firma de autor de Alba Anta.

Hora de inicio:
martes, 16 de febrero de 2010 a las 12:00
Hora de finalización:
Domingo, 28 de febrero de 2010 a las 19:00
Lugar:
Galería Mediadvanced

The sugerente musicality that his images give off is the best business card of the artist Alba Anta (Madrid, 1985). In his professional resume homologized design studies are included for the C.E.E. and of professional photograph in the prestigious school EFTI. His great one inventiva visual is patent in this portrait collection that the bystander cloaked in tender for a chromatic deployment seducer. Suggestive world, of great beauty plastic, that supposes a real alarde of the best taste.

The intimacy iluminista of his plant photographs or animals, acquires urban category in his visions so particular of Paris or phenomena metereológicos presented with a detallismo of high school. A real feeling album that places to the observer barely a beat from theatre fellow man’s distance of harmony. His extraordinary technical mastery is spread in this vibrant colourful symphony and of ways that Alba’s author signature of takes Anta.

Time of beginning:
Tuesday, 16 February 2010 at 12:00
Time of completion:
Domingo, 28 February 2010 at 19:00
Place:
Gallery Mediadvanced

A suxestiva musicalidade que desprenden as súas imaxes é a mellor tarxeta de presentación da artista Alba Anta (Madrid, 1985). No seu currículo profesional inclúense estudos de deseño homologado pola e de fotografía profesional na prestixiosa escola EFTI. A súa gran inventiva visual queda patente nesta colección de retratos que se presentan ao espectador envueltos nun sedutor despregue cromático. Mundo suxestivo, de gran beleza plástica, que supón todo un alarde do mellor gusto.

A intimidade iluminista das súas fotografías de plantas ou animais, adquire categoría urbana nas súas visións tan particulares de Paris ou de fenómenos metereológicos presentados cun detallismo de alta escola. Todo un álbum de sensacións que coloca ao observador apenas a un latexo de distancia de semellante teatro de harmonía. O seu extraordinario dominio técnico desprégase nesta vibrante sinfonía de cores e de formas que leva a sinatura de autor de Alba Anta.

Hora de inicio:
martes, 16 de febreiro de 2010 ás 12:00
Hora de finalización:
Domingo, 28 de febreiro de 2010 ás 19:00
Lugar:
Galería Mediadvanced

Cápsulas de realidad | Isabel Tallos

497

Para Isabel Tallos, la fotografía es el medio más capacitado para inquietar, desorientar o perturbar al espectador. Ofrece una cápsula de realidad, un único punto de vista de un fragmento de situación extirpado y se presenta inamovible, en otra situación y otro tiempo.

“Las obras que nos presenta Isabel Tallos, son pequeñas dosis de realidad”, señala Nuria Blanco, directora de Moret Art, “que actúan como señuelo para que el espectador recorra un camino desconocido si desea completar la narración”. En la trayectoria de la jovencísima Isabel Tallos (Madrid, 1983) destaca su presencia en algunas de las mejores salas de exposiciones tanto nacionales como internacionales y ya ha participado en las ferias más prestigiosas de arte contemporáneo. Tallos ha sido galardonada en numerosas ocasiones por importantes entidades como el festival de Trieste (Italia) el Ayuntamiento de Madrid y Bancanja entre otras y su obra ya forma parte de grandes colecciones e instituciones.

INAUGURACIÓN, VIERNES, 12 DE FEBRERO
Clausura de la exposición 26 marzo

+ www.moretart.com

For Isabel Tallos, the photograph is the most competent middle to worry, disorienting or to disturb to the bystander. It offers a reality capsule, an only point of view of an extirpated situation fragment and is presented definite, in another situation and another time.

“Works that Isabel presents us Tallos, they are small dose of reality”, Nuria Blanco points out, director of Moret Article, “that act such as a decoy so that the bystander tours an unknown path if he wishes to complete the narration”. In the path of the jovencísima Isabel Tallos (Madrid, 1983) emphasizes his presence in some better exhibition halls both national and international and it has already participated in the fairgrounds more prestigious of contemporary art. Tallos has been awarded in several occasions for important entities as the festival of Trieste (Italy) the Town hall of Madrid and Bancanja between other and his work already is part of large collections and institutions.

INAUGURATION, FRIDAY, 12 FEBRUARY
Cloture of the exhibition 26 March

+ www.moretart.com

Para Isabel Tallos, a fotografía é o medio máis capacitado para inquietar, desorientar ou perturbar ao espectador. Ofrece unha cápsula de realidade, un único punto de vista dun fragmento de situación extirpado e preséntase inamovible, noutra situación e outro tempo.

“As obras que nos presenta Isabel Tallos, son pequenas doses de realidade”, sinala Nuria Blanco, directora de Moret Art, “que actúan como señuelo para que o espectador percorra un camiño descoñecido se desexa completar a narración”. Na traxectoria da jovencísima Isabel Tallos (Madrid, 1983) destaca a súa presenza nalgunhas das mellores salas de exposicións tanto nacionais coma internacionais e xa participou nas feiras máis prestixiosas de arte contemporánea. Tallos foi galardoada en numerosas ocasións por importantes entidades como o festival de Trieste (Italia) o Concello de Madrid e Bancanja entre outras e a súa obra xa forma parte de grandes coleccións e institucións.

INAUGURACIÓN, VENRES, 12 DE FEBREIRO
Clausura da exposición 26 marzo

+ www.moretart.com

InstalMAT, Salón Integral de Materiales para Instalaciones

29

Celebrará su segunda edición del 12 al 15 de mayo de 2010 en el recinto de Gran Via de Fira de Barcelona, organizará unas jornadas técnicas dirigidas a profesionales de las instalaciones, responsables de mantenimiento, gestores y propietarios de edificios industriales y del sector servicios, como hoteles, hospitales, oficinas o instalaciones deportivas, entre otros, centradas en la importancia de la eficiencia y el ahorro energético en el sector industrial y terciario.`Las sesiones se desarrollarán los días 13 y 14 de mayo en el marco del certamen y en paralelo al XXI Congreso Internacional de CONAIF para las instalaciones y la energía, que este año tendrá lugar conjuntamente con el salón.

Patrocinadas por la empresa Daikin, las jornadas cuentan con la colaboración del Colegio de Ingenieros Técnicos Industriales de Barcelona (CETIB), el Clúster de Eficiencia Energética de Catalunya (CEEC), el Grupo de Gestores Energéticos (GGE), la Asociación de Consultores de Instalaciones (ACI), el Colegio de Ingenieros Industriales de Catalunya (EIC), el Instituto Catalán de Energía de la Generalitat de Catalunya (ICAEN), la Asociación Catalana de Técnicos en Energía, Climatización y Refrigeración (ACTECIR) y la Asociación Catalana de Empresas de Instalaciones y Mantenimiento (ACEIM).

Las sesiones, que incluirán una decena de ponencias y varios casos prácticos, se estructurarán a partir de los siguientes bloques temáticos:
– Eficiencia energética en el sector terciario (jueves, 13 de mayo)
Se describirán los conceptos para poder realizar una gestión y uso racional de la energía en un edificio. Estos conceptos se aplicarán, a su vez, en la presentación de un caso práctico en un hotel. También se explicará la importante función del gestor energético como figura clave e imprescindible en todo el proceso de eficiencia.
– Eficiencia energética en la gestión del frío industrial (viernes, 14 de mayo)
El frío industrial, la climatización y ventilación de las naves industriales son dos aspectos fundamentales para el buen funcionamiento de la mayoría de empresas. La aplicación de tecnologías, equipos y sistemas de gestión que existen actualmente en el mercado permiten reducir los gastos energéticos asociados. El objetivo de este bloque es presentar el estado de las tecnologías de eficiencia energética en el sector industrial y mostrar diversos casos prácticos de éxito en la aplicación y gestión de estos equipos.

+ www.instalmat.es

It will celebrate his second edition from el 12 to el 15 de May of 2010 in the enclosure of Great Via of Fira of Barcelona, will organize some technical conferences directed to professionals of the facilities, maintenance, managers and owners people responsible for of industrial buildings and of the service industry, such as hotels, hospitals, branches or sports facilities, among others, concentrating on the importance of the efficiency and the energetic saving in the industrial economy and tertiary.`Las sessions will take place on días 13 and 14 de May within the framework of the contest and in parallel to the XXI International Congress of CONAIF for las facilities and the energy, that this year will take place together with the living-room.

Sponsered by the company Daikin, conferences have the collaboration of the Technical School of Engineering Industrial of Barcelona (CETIB), the Clúster of Energy Efficiency of Catalonia (CEEC), the Group of Energetic Managers (GGE), the Facility Consultants Association (ACI), the Industrial engineers Association of Catalonia (EIC), the Catalan Energy Institute of the Government of Catalonia (ICAEN), the Technicians’ Catalan Association in Energy, Air-conditioning and Refrigeration (ACTECIR) and Business’s Catalan Association of Facilities and Maintenance (ACEIM).

Sessions, that will include about ten lectures and several practical cases, will be structured from the following thematic blocks:
– Energy efficiency in the tertiary sector (Thursday, 13 May)
Los concepts will be described in order to to carry out a management and rational use of the energy in a building. These concepts will be applied, at the same time, in the introduction of a practical case in a hotel. Additionally the important function will be explained of the manager energetic as key figure and essential in all the efficiency process.
– Energy efficiency in the management of the industrial refrigeration (Friday, 14 May)
The industrial refrigeration, the air-conditioning and ventilation of the sheds industrial are two basic aspects for the good operation of the majority of companies. The technology application, management equipments and systems that are currently they allow reducing energetic expenses in the market partners. The objective of this block is to present the state of the technologies of energy efficiency in the industrial economy and to show several practical cases successful in the application and management of these equipments.

+ www.instalmat.es

Celebrará a súa segunda edición do 12 ao 15 de maio de 2010 no recinto de Gran Via de Fira de Barcelona, organizará unhas xornadas técnicas dirixidas a profesionais das instalacións, responsables de mantemento, xestores e propietarios de edificios industriais e do sector servizos, como hoteis, hospitais, oficinas ou instalacións deportivas, entre outros, centradas na importancia da eficiencia e o aforro enerxético no sector industrial e terciario.`Las sesións desenvolveranse os días 13 e 14 de maio no marco do certame e en paralelo ao XXI Congreso Internacional de CONAIF para as instalacións e a enerxía, que este ano terá lugar conxuntamente co salón.

Patrocinadas pola empresa Daikin, as xornadas contan coa colaboración do Colexio de Enxeñeiros Técnicos Industriais de Barcelona (CETIB), o Clúster de Eficiencia Enerxética de Catalunya (CEEC), o Grupo de Xestores Enerxéticos (GGE), a Asociación de Consultores de Instalacións (ACI), o Colexio de Enxeñeiros Industriais de Catalunya (EIC), o Instituto Catalán de Energía de la Generalitat de Catalunya (ICAEN), a Asociación Catalá de Técnicos en Energía, Climatización e Refrixeración (ACTECIR) e a Asociación Catalá de Empresas de Instalacións e Mantemento (ACEIM).

As sesións, que incluirán unha decena de relatorios e varios casos prácticos, estruturaranse a partir dos seguintes bloques temáticos:
– Eficiencia enerxética no sector terciario (xoves, 13 de maio)
Describiranse os conceptos para poder realizar unha xestión e uso racional da enerxía nun edificio. Estes conceptos aplicaranse, pola súa parte, na presentación dun caso práctico nun hotel. Tamén se explicará a importante función do xestor enerxético como figura clave e imprescindible en todo o proceso de eficiencia.
– Eficiencia enerxética na xestión do frío industrial (venres, 14 de maio)
O frío industrial, a climatización e ventilación das naves industriais son dous aspectos fundamentais para o bo funcionamento da maioría de empresas. A aplicación de tecnoloxías, equipos e sistemas de xestión que existen actualmente no mercado permiten reducir os gastos enerxéticos asociados. O obxectivo deste bloque é presentar o estado das tecnoloxías de eficiencia enerxética no sector industrial e mostrar diversos casos prácticos de éxito na aplicación e xestión destes equipos.

+ www.instalmat.es

Pecha Kucha Night ferrol

31

En la primera sesión habrá ponencias sobre fotografía, diseño, arquitectura, deporte y medicina. Pecha Kucha no está dirigido solo a jóvenes creadores, sino que también abre sus puertas a profesionales consolidados. El objetivo, explica González, es que se propicie un buen caldo de cultivo para la creatividad, en el que tanto unos como otros pueden aprender: los más jóvenes, de la experiencia de los veteranos, y estos, del impulso de los nuevos talentos.

Por eso Pecha Kucha no tiene límites: lo mismo puede participar un estudiante que un profesor universitario o un profesional liberal. Sin ir más lejos, en la primera edición que se celebrará en Ferrol participarán varios arquitectos, fotógrafos, empresarios, un médico, un deportista de alto nivel y dos profesores universitarios, entre otros ponentes.

González destaca que la mayor parte de los participantes están relacionados con la comarca de Ferrol, ya que uno de los objetivos de la iniciativa es promocionar y poner en valor a los creadores de la zona.

El portavoz de la asociación Mjoy también recalca que la Pecha Kucha no tiene ánimo de lucro, por lo que no se cobrará entrada en ninguna de las sesiones. Y resuelve, además, las dudas sobre el significado del término: «es una expresión japonesa que se usa para simular el sonido de una conversación». Algo así como bla bla bla.

Primer Pecha Kucha Night Ferrol se celebrará en el teatro Jofre el viernes 26 de marzo a partir de las 21:20 h. Próximamente se añadirán los ponentes ya confirmados de esta edición. Todos los interesados en participar en alguno de los Pecha Kucha Ferrol deben enviar 5 imágenes y una breve descripción de la exposición a pechakucha@stgo.es

+ www.lavozdegalicia.es

In the first session will have lectures on photograph, design, architecture, sport and medicine. Pecha Kucha is not directed alone to young creators, but that also opens his doors to consolidated professionals. The objective, González explains, is that a good culture medium is favored for the creativity, in which so much ones as other can learn: the youngest ones, of the old-timers’ experience, and these, of the impulse of new talents.

That is why Pecha Kucha does not have limits: the same thing can participate a student that a college professor or a freelance professional. In fact, in the first edition that will be celebrated in Ferrol will participate several architects, photographers, business people, a practitioner, a high-level sportsperson and two professors, among others speakers.

González emphasizes that the participants’ most part are related to the region of Ferrol, since one of the objectives of the initiative is to promote and to put in value to creators of the area.

The spokesman of the association Mjoy also stresses that the Pecha Kucha does not have encouragement of lucre, which is why will not be been paid entered none of sessions. And it solves, also, doubts on the meaning of the end: «is a Japanese expression that is used to simulate the sound of a conversation». Something like that as bla bla bla.

First Pecha Kucha Night Ferrol will be celebrated in the theatre Jofre on Friday 26 March from 21:20. Shortly speakers will be added already confirmed of this edition. All the interested parties in participating in some Pecha Kucha Ferrol should send 5 images and a brief description of the exhibition to pechakucha@stgo.es

+ www.lavozdegalicia.es

Na primeira sesión haberá relatorios sobre fotografía, deseño, arquitectura, deporte e medicina. Pecha Kucha non está dirixido solo a mozos creadores, senón que tamén abre as súas portas a profesionais consolidados. O obxectivo, explica González, é que se propicie un bo caldo de cultivo para a creatividade, en que tanto uns como outros poden aprender: os máis mozos, da experiencia dos veteranos, e estes, do impulso dos novos talentos.

Por iso Pecha Kucha non ten límites: o mesmo pode participar un estudante que un profesor universitario ou un profesional liberal. Sen ir máis lonxe, na primeira edición que se celebrará en Ferrol participarán varios arquitectos, fotógrafos, empresarios, un médico, un deportista de alto nivel e dous profesores universitarios, entre outros relatores.

González destaca que a maior parte dos participantes están relacionados coa bisbarra de Ferrol, xa que un dos obxectivos da iniciativa é promover e pór en valor aos creadores da zona.

O voceiro da asociación Mjoy tamén recalca que a Pecha Kucha non ten ánimo de lucro, polo que non se cobrará entrada en ningunha das sesións. E resolve, ademais, as dúbidas sobre o significado do termo: «é unha expresión xaponesa que se usa para simular o son dunha conversación ». Algo así como bla bla bla.

Primeiro Pecha Kucha Night Ferrol celebrarase no teatro Jofre o venres 26 de marzo a partir das 21:20 h. Proximamente engadiranse os relatores xa confirmados desta edición. Todos os interesados en participar nalgún dos Pecha Kucha Ferrol deben enviar 5 imaxes e unha breve descrición da exposición a pechakucha@stgo.es

+ www.lavozdegalicia.es

Repensar Bonpastor

1.480

El objetivo de “Repensar Bonpastor” es la elaboración de propuestas para la remodelación del barrio popular de Bon Pastor en Barcelona. Se trata de un concurso de ideas de ámbito internacional, abierto a todas las disciplinas y en el que podrán participar tanto profesionales, como estudiantes. Está especialmente enfocado a aquellas personas interesadas en la arquitectura, urbanismo, antropología, geografía o sociología.

El objetivo del concurso -además de ofrecer nuevas propuestas para la transformación de Bon Pastor- es el de abrir el debate sobre otras formas de hacer ciudad, y sobre el urbanismo que impera en nuestro tiempo.

El barrio de Bon Pastor está actualmente sufriendo la transformación derivada del “Plan de Remodelación” aprobado en el año 2003. En él se prevee el derribo integral de las 784 Casas Baratas construidas en el año 1929, y el realojo de todos sus inquilinos a pisos de nueva construcción. El proyecto urbanístico ha generado opiniones contrapuestas, dividendo a los habitantes entre los que apoyan al Plan, los que lo rechazan enérgicamente, y los que lo aceptan por falta de alternativas.
El período de inscripción se inició el 3 de noviembre de 2009, y la entrega está prevista para el día 23 de febrero de 2010. La reunión del jurado se llevará a cabo los días 10 y 11 de marzo, y la proclamación de resultados el día 15 del mismo mes.

+ http://repensarbonpastor.wordpress.com/

The objective of “Rethinking Bonpastor” is the proposal elaboration for the remodelling of the popular neighbourhood of Bon Herdsman in Barcelona. It is a question of an international realm idea contest, open to all disciplines and in which will be able to participate so much professionals, such as students. It is especially focused to those concerned individuals in the architecture, town planning, anthropology, geography or sociology

The objective of the contest-in addition to offering new protests for the transformation of Bon Herdsman – is that one of to open the debate on other ways of to do city, and on the town planning that prevails in our time.

The neighbourhood of Bon Herdsman is currently suffering the transformation derived from “the approved Remodelling” Plan in 2003. In him se prevee the integral demolition out of the 784 Houses Cheap built in 1929, and I rehouse the of all his tenants to apartments of new construction. The urban project has generated opinions opposed, dividend to inhabitants among which they support to the Plan, which it reject energetically, and which it accept owing to lack of alternatives.
The enrollment period on 3 November 2009 was initiated, and the delivery is intended for on 23 February 2010. Réunion of the jury will run away with to cape on 10 and 11 March, and the result proclamation the day 15 of the same month.

+ http://repensarbonpastor.wordpress.com/

O obxectivo de “Repensar Bonpastor” é a elaboración de propostas para a remodelación do barrio popular de Bon Pastor en Barcelona. Tratase dun concurso de ideas de ámbito internacional, aberto a todas as disciplinas e en que poderán participar tanto profesionais, como estudantes. Está especialmente enfocado a aquelas persoas interesadas na arquitectura, urbanismo, antropoloxía, xeografía ou socioloxía.

O obxectivo do concurso-ademais de ofrecer novas propostas para a transformación de Bon Pastor – é o de abrir o debate sobre outras formas de facer cidade, e sobre o urbanismo que impera no noso tempo.

O barrio de Bon Pastor está actualmente sufrindo a transformación derivada do “Plan de Remodelación” aprobada no ano 2003. Nel se prevee o derrubamento integral das 784 Casas Baratas construídas no ano 1929, e o realojo de todos seus os inquilinos a pisos de nova construción. O proxecto urbanístico xerou opinións contrapostas, dividendo aos habitantes entre os que apoian ao Plan, os que o rexeitan enerxicamente, e os que o aceptan por falta de alternativas.
O período de inscrición iniciouse o 3 de novembro de 2009, e a entrega está prevista para o día 23 de febreiro de 2010. A reunión do xurado levarase a cabo os días 10 e 11 de marzo, e a proclamación de resultados o día 15 do mesmo mes.

+ http://repensarbonpastor.wordpress.com/

Archigram. Experimental Architecture 1961-74Archigram. Experimental Architecture 1961-74Archigram. Experimental Architecture 1961-74

637

El próximo mes de marzo la Sala Municipal de Exposiciones del Museo de Pasión de Valladolid acogerá por primera vez en España, la exposición ‘Archigram. Experimental Architecture 1961-74’, una muestra producida por los Archivos Archigram en Londres y que reúne a través de dibujos, maquetas, documentos y planos la historia de este movimiento arquitectónico. Dennis Crompton, asistirá al montaje y presentación de esta exposición en Valladolid el próximo 18 de marzo. La muestra podrá visitarse hasta el 2 de mayo.

Archigram fue un grupo formado por Peter Cook, Warren Chalk, Ron Herron, Dennis Crompton, Michael Webb y David Greene en la Architectural Association en Londres que se dedicó a realizar experimentos arquitectónicos proponiendo ideas de vanguardia para la arquitectura del futuro. Sus proyectos incluso hoy siguen siendo vanguardistas pues se imaginaron un futuro de comunidad manejado por la tecnología.

Fue creado en la década de 1960. Era futurista, antiheroico y pro-consumista, inspirándose en la tecnología con el fin de crear una nueva realidad que fuese expresada solamente a través de proyectos hipotéticos. En la revista Archigram I publicada en 1961 exhibieron sus ideas, proponiendo el uso de una infraestructura ligera, con tecnología de punta, enfocada hacia la tecnología de supervivencia.

Así, experimentaron con tecnología clip-on, medios desechables, cápsulas espaciales y con la imaginería del consumo masivo. Sus obras ofrecían visiones seductoras de una glamorosa era futura de las máquinas; sin embargo, los temas sociales y ambientales fueron dejados de lado.

Las obras de Archigram basaban su sesgo futurista en la obra del arquitecto italiano Antonio Sant’Elia. Richard Buckminster Fuller fue también una importante fuente de inspiración. Los trabajos de Archigram sirvieron, a su vez, como fuentes de inspiración de trabajos posteriores como el Centro Georges Pompidou, hecho en [1971] por Renzo Piano y Richard Rogers así como la obra de Gianfranco Franchini y Future Systems.

Archigram (término que enhebraba la palabra architecture y Telegram) proponía una arquitectura profundamente tecnológica, realizada con nuevos materiales enteramente industriales, e indicativa de un modo de vida despreocupado y utópico.

Archigram se sirvió del lenguaje del cómic y del collage para difundir sus propuestas: ciudades de horizontes quebrados y coloristas, calles con cadillacs, zepelines, y grandes anuncios de colores.

Una de las primeras y más famosas utopías del grupo Archigram fue la Plug-in City de 1964, una megaestructura totalmente producida en serie. Dentro de ella proyectaron una universidad que con el tiempo se haría virtual, en consonancia con su Computer City, concebida en la misma época. La universidad iría creciendo con el tiempo, las aulas se instalarían, o desmontarían según las necesidades.

La accesibilidad de la información fue el tema principal de su Instant City, un conjunto de elementos ligeros que se sobreponían a cualquier población del interior del territorio, y que llevaba las ventajas de vivir en la ciudad a cada rincón del país. En esa época, utilizan dos estrategias en sus proyectos. Por un lado, como en este caso, proponen estructuras móviles. Por otro lado proponen redes de servicios a los que el usuario se puede conectar desde cualquier punto. En ocasiones mezclan las dos estrategias.

Al final de su trabajo en grupo hay otro proyecto universitario, la Invisible University de 1971. Contra la información obtenida a través del ordenador, subrayan la importancia de la interacción humana. La universidad está hecha de las relaciones entre las personas, los símbolos humanos. La universidad entonces es un happening cuya única huella es un paisaje levemente antropizado.

+ www.20minutos.es

O próximo mes de marzo a Sala Municipal de Exposiciones del Museo de Pasión de Valladolid acollerá por primeira vez en España, a exposición ‘Archigram. Experimental Architecture 1961-74’, unha mostra producida polos Arquivos Archigram en Londres e que reúne a través de debuxos, maquetas, documentos e planos a historia deste movemento arquitectónico. Dennis Crompton, asistirá á montaxe e presentación desta exposición en Valladolid o vindeiro 18 de marzo. A mostra poderá visitarse ata o 2 de maio.

Archigram foi un grupo formado por Peter Cook, Warren Chalk, Ron Herron, Dennis Crompton, Michael Webb e David Greene na Architectural Association en Londres que se dedicou a realizar experimentos arquitectónicos propondo ideas de vangarda para a arquitectura do futuro. Os seus proxectos inclusos hoxe seguen sendo vangardistas pois imaxináronse un futuro de comunidade manexado pola tecnoloxía.

Foi creado na década de 1960. Era futurista, antiheroico e prol-consumista, inspirandose na tecnoloxía co fin de crear unha nova realidade que fose expresada soamente a través de proxectos hipotéticos. Na revista Archigram I publicada en 1961 exhibiron as súas ideas, propondo o uso dunha infraestrutura lixeira, con tecnoloxía de punta, enfocada cara á tecnoloxía de supervivencia.

Así, experimentaron con tecnoloxía clip-on, medios desbotables, cápsulas espaciais e coa imaxinaría do consumo masivo. As súas obras ofrecían visións sedutoras dunha glamorosa era futura das máquinas; porén, os temas sociais e ambientais foron deixados de lado.

As obras de Archigram baseaban o seu nesgo futurista na obra do arquitecto italiano Antonio Sant’Elia. Richard Buckminster Fuller foi tamén unha importante fonte de inspiración. Os traballos de Archigram serviron, pola súa parte, como fontes de inspiración de traballos posteriores como o Centro Georges Pompidou, feito en [1971] por Renzo Piano e Richard Rogers así como a obra de Gianfranco Franchini e Future Systems.

Archigram (termo que enhebraba a palabra architecture e Telegram) propuña unha arquitectura profundamente tecnolóxica, realizada con novos materiais enteiramente industriais, e indicativa dun xeito de vida despreocupado e utópico.

Archigram serviuse da linguaxe do cómic e da collaxe para difundir as súas propostas: cidades de horizontes quebrados e coloristas, cales con cadillacs, cepelíns, e grandes anuncios de cores.

Unha das primeiras e máis famosas utopías do grupo Archigram foi a Plug-in City de 1964, unha megaestrutura totalmente producida en serie. Dentro dela proxectaron unha universidade que co tempo se faría virtual, en consonancia con seu Computer City, concibida na mesma época. A universidade iría medrando co tempo, as aulas instalaríanse, ou desmontarían segundo as necesidades.

A accesibilidade da información foi o tema principal de seu Instant City, un conxunto de elementos lixeiros que se sobrepuñan a calquera poboación do interior do territorio, e que levaba as vantaxes de vivir na cidade a cada recuncho do país. Nesa época, utilizan dúas estratexias nos seus proxectos. Por un lado, como neste caso, propón estruturas móbiles. Doutra banda propón redes de servizos a que o usuario se pode conectar desde calquera punto. Por veces mesturan as dúas estratexias.

Ao final do seu traballo en grupo hai outro proxecto universitario, a Invisible University de 1971. Contra a información obtida a través do ordenador, subliñan a importancia da interacción humana. A universidade está feita das relacións entre as persoas, os símbolos humanos. A universidade entón é un happening cuxa única pegada é unha paisaxe levemente antropizado.

+ www.20minutos.es

The next month of March the Municipal Chamber of Exhibitions of the Museum of Passion of Valladolid will take in for the first time in Spain, the exhibition ‘Archigram. Experimental Architecture 1961-74’, one shows produced by Files Archigram in London and that gathers through drawings, mockups, documents and planes the history of this architectural movement. Dennis Crompton, the assembly and introduction will attend of this exhibition in Valladolid on 18 March. It shows her will be able to visit until 2 of May.

Archigram was a group formed by Peter Cook, Warren Chalk, Ron Herron, Dennis Crompton, Michael Webb and David Greene in the Architectural Association in London that was dedicated to carry out architectural experiments proposing cutting-edge ideas for the architecture of the future. His projects even today are still vanguardistas then they imagined a managed community future for the technology.

It was created in the decade of 1960. It was futurist, antiheroico and pro-consumerist, inspiring in the technology with the aim of creating a new reality that was expressed only through hypothetical projects. In the magazine Archigram I published in 1961 exhibited his ideas, proposing the use of a light infrastructure, with cutting-edge technology, focused towards the survival technology.

Thus, experienced with clip technology-on, disposable means, space capsules and with the imaginery of the massive consumption. His works offered seductive visions of one glamorosa was future of machines; however, social and environmental topics were left aside.

Works of Archigram based his futuristic turn in the work of the architect Italian Antonio Sant’Elia. Richard Buckminster Fuller was also an important inspiration source. Works of Archigram were useful, at the same time, such as sources of later work inspiration as the Center Georges Pompidou, fact in [1971] for Renzo Piano and Richard Rogers as well as the work of Gianfranco Franchini and Future Systems.

Archigram (end that the word threaded architecture and Telegram) proposed a deeply technological architecture, fulfilled with new materials entirely industrial, and indicative of a carefree life way and Utopian.

Archigram was been useful of the language of the cómic and of the collage to spread his proposals: bankrupted horizon cities and colorists, streets with cadillacs, zeppelins, and colourful big announcements.

One of the first and more famous utopias of the group Archigram was the Plug-in City of 1964, a completely produced megastructure in series. They projected an university within her that in the course of time would be done virtual, in accordance with his Computer City, conceived in the same period. The university would go growing in the course of time, classrooms would be installed, or they would dismantle according to needs.

The accessibility of the information was the main topic of his Instant City, a light element set that were superimposed to any town inland of the territory, and that took advantages of living in the city every corner from the country. In that period, use two strategies in his projects. On one hand, as in this case, mobile structures propose. On the other hand propose nets of services to which the user you can connect from any point. Sometimes mix two strategies.

At the end of his group work is another university project, the Invisible one University of 1971. Against the information obtained through the computer, the importance of the human interaction underline. The university is made of relationships between people, human symbols. The university then is a happening whose only print is a landscape levemente antropizado.

+ www.20minutos.es

Curso: Diseñar y Construir lo Sostenible

25

La Casa Encendida de Madrid organiza el curso “Diseñar y Construir lo Sostenible”, el cual está organizado por Antonio Baño Nieva y Alberto Vigil-Escalera del Pozo. Se celebrará del 2 al 30 de marzo.
Coordinación:
Antonio Baño Nieva; Arquitecto. Profesor de la Escuela de Arquitectura de la Universidad de Alcalá.
Alberto Vigil-Escalera del Pozo; Ingeniero Técnico. Profesor de la Universidad Europea de Madrid.

PROGRAMA

Martes, 2 de marzo
– Presentación del curso. Alberto Vigil-Escalera del Pozo y Antonio Baño Nieva.
– Principios de construcción sostenible. Alberto Vigil-Escalera del Pozo.
– Introducción a la arquitectura bioclimática.

Jueves, 4 de marzo
– Urbanismo sostenible. Ignacio Alcalde Marcos. Director General de la Fundación Metrópoli.
– Visita al edificio sede de la Fundación Metrópoli. Ignacio Alcalde Marcos

Sábado, 6 de marzo
– Estrategias bioclimáticas: Visita al conjunto de viviendas bioclimáticas situadas en Fuenterroca, Collado Mediano. David Miquel Mena. MQL Arquitectura, Vivienda y Medio Ambiente.
– Estrategias bioclimáticas: Visita al edificio FUJY.

Martes, 9 de marzo
– Materiales y técnicas constructivas y sostenibilidad. Antonio Baño Nieva y Alberto Vigil-Escalera del Pozo.

Jueves, 11 de marzo
– Materiales ecológicos existentes en el mercado. Antonio Baño Nieva y Alberto Vigil-Escalera del Pozo.
– Taller: materiales ecológicos RED VERDE. Juan Abía.

Martes, 16 de marzo
– Análisis de Ciclo de Vida. El Programa Simapro. Eloi Montcada Elías. Director del Área de Consultoría de la empresa La Vola.

Jueves, 18 de marzo
– Energías renovables en edificación.
– Visita a Centro de Energías Renovables. CLIMATE WELL.

Sábado, 20 de marzo
– Construcción tradicional; construcción con tierra.
– Gestión del agua y sostenibilidad
– Visita a Aula de Educación Ambiental, Consejería de Educación. Ayuntamiento de Pozuelo de Alarcón.

Martes, 23 de marzo
– Mesa de diálogo. La construcción sostenible, situación actual. Luis Miquel Suárez-Inclán. Arquitecto.

Jueves, 25 de marzo
– Criterios de sostenibilidad para la rehabilitación de viviendas. Gloria Gómez Muñoz. Arquitecta. CC60 Estudio de Arquitectura S.L.
– Visita al Centro de Exposiciones y Oficinas en la calle Escuadra en Lavapiés. Álvaro Guerrero Aragoneses. Satélite Arquitectura (SATT). Iñaki Alonso Echeverría. Satélite Arquitectura (SATT).

Martes, 30 de marzo
– Fin del curso. Pequeño trabajo en equipo.

+ www.lacasaencendida.es

La Casa Encendida of Madrid organizes the course “to Design and to Build the Sustainable thing”, which is organized by Antonio Baño Nieva and Alberto Vigil-Staircase of the Well. Will Be celebrated from 2 to 30 March.
Coordination:
Antonio Baño Nieva; Architect. Teacher of the School of Architecture of the University of Alcalá.
Alberto Vigil-Staircase of the Well; Technical Engineer. Teacher of the University European of Madrid.

PROGRAM

Tuesday, 2 March
– Introduction of the course. Alberto Vigil-Staircase of the Well and Antonio Baño Nieva.
– Sustainable construction principles. Alberto Vigil-Staircase of the Well.
– Introduction to the bioclimatic architecture.

Thursday, 4 March
– Sustainable town planning. Ignacio Alcalde Marcos. Director-general Of the Fundación Metrópoli.
– Visit to the headquarters building of the Fundación Metrópoli. Ignacio Alcalde Marcos

Saturday, 6 March
– Bioclimatic strategies: Visit to the bioclimatic housing set situated in Fuenterroca, Middling Hill. David Miquel Mena. MQL Architecture, Housing and Environment.
– Bioclimatic strategies: Visit to the building FUJY.

Tuesday, 9 March
– Constructive materials and techniques and sustainability. Antonio Baño Nieva and Alberto Vigil-Staircase of the Well.

Thursday, 11 March
– Existing ecological materials in the market. Antonio Baño Nieva and Alberto Vigil-Staircase of the Well.
– Workshop: ecological materials RED VERDE. Juan Abía.

Tuesday, 16 March
– Life Cycle analysis. The Program Simapro. Eloi Montcada Elías. Director of the Area of Consultancy of the company The Vola.

Thursday, 18 March
– Renewable energies in edification.
– Visit to Center of Renewable Energies. CLIMATE WELL.

Saturday, 20 March
– Traditional construction; construction with earth.
– Management of the water and sustainability
– Visit to Classroom of Environmental Education, Department of Education. Town hall of Pozuelo de Alarcón.

Tuesday, 23 March
– Table of dialog. The sustainable construction, current situation. Luis Miquel Suárez-Inclán. Architect.

Thursday, 25 March
– Criteria of sustainability for the housing rehabilitation. Gloria Gómez Muñoz. Architect. CC60 Study of Architecture S.L.
– Visit to the Exhibitions Center and Branches in the street Square in Lavapiés. Álvaro Guerrero Aragoneses. Architecture satellite (SATT). Iñaki Alonso Echeverría. Architecture satellite (SATT).

Tuesday, 30 March
– End of the course. Small team work.

+ www.lacasaencendida.e

A Casa Acesa de Madrid organiza o curso “Deseñar e Construír o Sostible”, o cal está organizado por Antonio Baño Nieva e Alberto Vigil-Escaleira do Pozo. Celebrarase do 2 ao 30 de marzo.
Coordinación:
Antonio Baño Nieva; Arquitecto. Profesor da Escola de Arquitectura da Universidade de Alcalá.
Alberto Vigil-Escaleira do Pozo; Enxeñeiro Técnico. Profesor da Universidade Europea de Madrid.

PROGRAMA

Martes, 2 de marzo
– Presentación do curso. Alberto Vigil-Escaleira do Pozo e Antonio Baño Nieva.
– Principios de construción sostible. Alberto Vigil-Escaleira do Pozo.
– Introdución á arquitectura bioclimática.

Xoves, 4 de marzo
– Urbanismo sostible. Ignacio Alcalde Marcos. Director Xeral da Fundación Metrópole.
– Visita ao edificio sede da Fundación Metrópole. Ignacio Alcalde Marcos

Sábado, 6 de marzo
– Estratexias bioclimáticas: Visita ao conxunto de vivendas bioclimáticas situadas en Fuenterroca, Collado Mediano. David Miquel Mena. MQL Arquitectura, Vivenda e Medio Ambiente.
– Estratexias bioclimáticas: Visita ao edificio FUJY.

Martes, 9 de marzo
– Materiais e técnicas construtivas e sostibilidade. Antonio Baño Nieva e Alberto Vigil-Escaleira do Pozo.

Xoves, 11 de marzo
– Materiais ecolóxicos existentes no mercado. Antonio Baño Nieva e Alberto Vigil-Escaleira do Pozo.
– Taller: materiais ecolóxicos REDE VERDE. Juan Abía.

Martes, 16 de marzo
– Análise de Ciclo de Vida. O Programa Simapro. Eloi Montcada Elías. Director da Área de Consultoría da empresa A Vola.

Xoves, 18 de marzo
– Enerxías renovables en edificación.
– Visita a Centro de Enerxías Renovables. CLIMATE WELL.

Sábado, 20 de marzo
– Construción tradicional; construción con terra.
– Xestión da auga e sostibilidade
– Visita a Aula de Educación Ambiental, Consellaría de Educación. Concello de Pozuelo de Alarcón.

Martes, 23 de marzo
– Mesa de diálogo. A construción sostible, situación actual. Luis Miquel Suárez-Inclán. Arquitecto.

Xoves, 25 de marzo
– Criterios de sostibilidade para a rehabilitación de vivendas. Gloria Gómez Muñoz. Arquitecta. CC60 Estudo de Arquitectura S.L.
– Visita ao Centro de Exposicións e Oficinas en cálea Escuadro en Lavapiés. Álvaro Guerrero Aragoneses. Satélite Arquitectura (SATT). Iñaki Alonso Echeverría. Satélite Arquitectura (SATT).

Martes, 30 de marzo
– Fin do curso. Pequeno traballo en equipo.

+ www.lacasaencendida.es

Entegra de los premios del Concurso de Ideas para a construción do Instituto de Liderazgo de Las Segovias en Monzonte (Nicaragua) | coag

1.463

La Sala de Arquitectura del COAG-Coruña acogerá mañana miércoles, 10 de febrero, a las 17.30 horas, la entrega de los premios a los ganadores del Concurso de Ideas para la construcción del Instituto de Liderazgo de [Las] [Segovias] en [Monzonte] (Nicaragua), organizado en colaboración con la ONG de ese país Fundación para la promoción y desarrollo de las mujeres y la niñez ([Fundemuni]), la ONG Solidaridad Gallega y la delegación coruñesa del Colegio de Arquitectos.

El concurso tiene como objetivo seleccionar al autor del proyecto técnico para la construcción del edificio y la urbanización de su entorno, así como la [codirección] de las obras junto con algún arquitecto de la zona. El Instituto de Liderazgo se constituirá en un Centro de Formación Universitaria de Ciencias Sociales Político Económicas y Humanidades, que tiene como objetivo la promoción de un liderado transformador y eficaz que permita al país salir de la pobreza y ser constructor del su propio desarrollo.

Con respecto al concurso, el jurado formado por el presidente del COAG-Coruña, Manuel de la Iglesia, miembros de la entidad colegial y representantes de las ONGs, otorgó el primer premio al proyecto de Salomé Fernández Liste y Eloy Cambón García, al considerar que su propuesta es de gran calidad arquitectónica y sensibilidad en la implantación en el territorio, revelando una reflexión sutil respeto al crecimiento y fácil adaptación al desarrollo en fases, la economía de los medios con los que alcanza una alta [expresividade] del conjunto apoyándose en la flexibilidad y la sencillez de las soluciones frente al clima, [ventilación] y sustentabilidad de la edificación. Este premio está dotado con 4.000 euros y el encargo para la realización del proyecto. En cuanto al segundo premio, dotado con 2.500 euros, fue otorgado al proyecto de Jordi Mansilla Ortoneda, destacando el jurado la inteligente ocupación del territorio y la calidad de los espacios de relación. El tercero premio, dotado con 1.500 euros, recajo en la propuesta de José Manuel Castro Pico y Pablo García Álvarez, en la que si valora el esquema sencillo, claro y la economía de medios.

Tanto los miembros del jurado como los ganadores de los dos primeros premios, así como el representante de la Fundación [Fundemuni], [Hayde] Castillo, estarán presentes en el acto que si desarrollará mañana.

[Fundemuni] es una ONG comprometida con los derechos humanos de las mujeres y la niñez, realizando acciones de prevención de la violencia mediante iniciativas locales que promocionan y defienden los derechos de las mujeres, la capacitación de personas que intervienen en la atención a víctimas de la violencia, en la educación y en los procesos de tranformación de la niñez y adolescencia.

Solidaridad Gallega es una ONG que tiene como objetivos prestar asistencia sanitaria y social a personas desfavorecidas en países en vías de desarrollo, y colabora en la formación de profesionales en el campo de la sanidad, la educación y otros campos sociales que afectan al desarrollo de la persona.

carmina escrigas

+ http://coruna.coag.es

The Architecture Chamber of the COAG-Coruña will take in tomorrow Wednesday, 10 February, at 17.30, the delivery of the prizes to winners of the Contest of Ideas for the construction of the Institute of Leadership of [Las] [Segovias] in [Monzonte] (Nicaragua), organized in collaboration with the NGO of that country Fundación for the promotion and development of the women and the niñez ([Fundemuni]), the NGO Solidarity Galician and the delegation from La Coruña of the School of Architects.

The contest has such as an objective to select to the author of the technical project for the construction of the building and the urbanization of his environment, as well as the [codirección] of works together with some architect of the area. The Leadership Institute will be constituted in an University Training establishment of Financial Political Social Sciences and Humanities, that has such as an objective the promotion of a led transformer and efficient that allowing the country to go out of the poverty and be builder of the his own development.

With respect to the contest, the jury formed by the president of the COAG-Coruña, Manuel de la Iglesia, members of the entity colegial and agents of the NGOs, gave the first prize to the project of Salomé Fernández Liste and Eloy Cambón García, when considering that his proposal is high-quality architectural and sensitivity in the implementation in the territory, revealing a subtle reflection respect for the growth and easy adaptation to the development in phases, the economy of the means with which reaches a registration [expresividade] of the set leaning on the flexibility and the simplicity of the solutions in front of the climate, [ventilación] and sustentabilidad of the edification. This prize is equipped with 4.000 euros and the errand for the production of the project. When it comes to the second prize, equipped with 2.500 euros, he was given to Jordi Mansilla Ortoneda’s project, emphasizing the jury the intelligent occupation of the territory and the quality of the spaces of relationship. The third party prize, equipped with 1.500 euros, recajo in the proposal of José Manuel Castro Pico and Pablo García Álvarez, in which if it considers the simple outline, clear and the means economy.

So much the jury’s members as winners of the first two prizes, as well as the agent of the Fundación [Fundemuni], [Hayde] Castle, will be present in the act that if it will develop tomorrow.

[Fundemuni] is a NGO committed to the women’ human rights and the niñez, carrying out actions of prevention of the violence through local initiatives that promote and defend women rights, the training of people that intervene in the attention to victims of the violence, in the education and in the processes of tranformación of the niñez and adolescence.

Galician solidarity is a NGO that such as objectives has to give assistance sanitary and social to disfavored people in developing countries, and it collaborates in the training of professionals in the field of the health, the education and other social fields that affect to the development of the person.

carmina escrigas

+ http://coruna.coag.es

A Sala de Arquitectura do COAG-Coruña acollerá mañá mércores, 10 de febreiro, ás 17.30 horas, a entrega dos premios aos gañadores do Concurso de Ideas para a construción do Instituto de Liderazgo de Las Segovias en Monzonte (Nicaragua), organizado en colaboración coa ONG dese país Fundación para a promoción e desenvolvemento das mulleres e a nenez (Fundemuni), a ONG Solidariedade Galega e a delegación coruñesa do Colexio de Arquitectos.

O concurso ten como obxectivo seleccionar ao autor do proxecto técnico para a construción do edificio e a urbanización do seu contorno, así como a codirección das obras xunto con algún arquitecto da zona. O Instituto de Liderazgo constituirase nun Centro de Formación Universitaria de Ciencias Sociais Político Económicas e Humanidades, que ten como obxectivo a promoción dun liderado transformador e eficaz que permita ao país saír da pobreza e ser construtor do seu propio desenvolvemento.

Con respecto ao concurso, o xurado formado polo presidente do COAG-Coruña, Manuel de la Iglesia, membros da entidade colexial e representantes das ONGs, outorgou o primeiro premio ao proxecto de Salomé Fernández Liste e Eloy Cambón García, ao considerar que a súa proposta é de gran calidade arquitectónica e sensibilidade na implantación no territorio, revelando unha reflexión sutil respecto ao crecemento e fácil adaptación ao desenvolvemento en fases, a economía dos medios cos que acada unha alta expresividade do conxunto apoiándose na flexibilidade e a sinxeleza das solucións fronte ao clima, ventilación e sustentabilidade da edificación. Este premio está dotado con 4.000 euros e o encargo para a realización do proxecto. En canto ao segundo premio, dotado con 2.500 euros, foi outorgado ao proxecto de Jordi Mansilla Ortoneda, destacando o xurado a intelixente ocupación do territorio e a calidade dos espazos de relación. O terceiro premio, dotado con 1.500 euros, recaeu na proposta de José Manuel Castro Pico e Pablo García Álvarez, na que se valora o esquema sinxelo, claro e a economía de medios.

Tanto os membros do xurado como os gañadores dos dous primeiros premios, así como o representante da Fundación Fundemuni, Hayde Castillo, estarán presentes no acto que se desenvolverá mañá.

Fundemuni é unha ONG comprometida cos dereitos humanos das mulleres e a nenez, realizando accións de prevención da violencia mediante iniciativas locais que promocionan e defenden os dereitos das mulleres, a capacitación de persoas que interveñen na atención a vítimas da violencia, na educación e nos procesos de transformación da nenez e adolescencia.

Solidariedade Galega é unha ONG que ten como obxectivos prestar asistencia sanitaria e social a persoas desfavorecidas en países en vías de desenvolvemento, e colabora na formación de profesionais no campo da sanidade, a educación e outros campos sociais que afectan ao desenvolvemento da persoa.

carmina escrigas

+ http://coruna.coag.es

Premio Ciutat de Barcelona de Diseño, Arquitectura y Urbanismo

33

El Premio Ciutat de Barcelona de Diseño, Arquitectura y Urbanismo se ha adjudicado al estudio BAAS de Jordi Badia por el Museo Can Framis en el 22@.

El jurado, integrado por Carme Pinós (presidenta), Zaida Muxí, Daniel Giralt-Miracle, Oriol Pibernat y Mónica Gili, ha decidido, por unanimidad, conceder el Premio de Diseño, Arquitectura y Urbanismo al Museo Can Framis de la Fundació Vila Casas por “haber creado un espacio público íntimo en un contexto urbano desmembrado y en transformación, y por una acertada articulación entre lo viejo y lo nuevo, sin caer en tópicos restauracionistas”.

The Prize Ciutat of Barcelona of Design, Architecture and Town planning has been awarded to the study BAAS of Jordi Badia for the Museum Can Framis in the 22@.

The jury, integrated by Carme Pinós (president), Zaida Muxí, Daniel Giralt-Miracle, Oriol Pibernat and Mónica Gili, has decided, unanimously, granting the Prize of Design, Architecture and Town planning to the Museum Can Framis of the Fundació House Vila for “having created an intimate public space in a dismembered urban context and in transformation, and for a well-chosen joint between the old thing and the new thing, without falling in cliches restauracionistas”.

O Premio Ciutat de Barcelona de Deseño, Arquitectura e Urbanismo adxudicouse ao estudo BAAS de Jordi Badia polo Museo Can Framis no 22@.

O xurado, integrado por Carme Pinós (presidenta), Zaida Muxí, Daniel Giralt-Miracle, Oriol Pibernat e Mónica Gili, decidiu, por unanimidade, conceder o Premio de Deseño, Arquitectura e Urbanismo ao Museo Can Framis da Fundació Vila Casas por “crear un espazo público íntimo nun contexto urbano desmembrado e en transformación, e por unha acertada articulación entre o vello e nóvoo, sen caer en tópicos restauracionistas”.

Semana cultural- XL 10 años construyendo Escuela

83

Este año el ciclo organizado por la delegación de alumnos de la ETSA de Sevilla se titula “XL 10 años construyendo Escuela”, haciendo una referencia al décimo y cincuenta aniversarios de la Semana Cultural y de la Escuela respectivamente. Los participantes en esta semana organizada por la delegación de estudiantes son: La Panadería, Bernalte y León,Estudio Sol89, Somos arquitectos, Langarita & Navarro, Matos & Castillo, AJAM_Enrique Prieto, Victor Moreno Jiménez, Enric Ruiz Geli, Juan Carlos Ramiro, María Langarita y Víctor Navarro, Luis Burriel Bielza, Pablo Fernández Lewicki y José Antonio Tallón Iglesia, Beuve_Arquitetura_Urbanismo, CRUZ Y ORTIZ, Guillermo Vázquez Consuegra, Carlos Violadé Guerrero,Jordi Serramía, Fernando Amores y Pedro Cantero, Antonio Ortiz, Guillermo Vázquez Consuegra y Román Fernández Baca (IAPH), Atelier de Santos, Revue Criticat (París), Alberto Campo Baeza, ECDM (París), Carlos Ferrater.

This year the cycle organized by the delegation of students of the ETSA of Seville is titled “XL 10 years building School”, doing a reference to the tenth one and fifty anniversaries of the Cultural Week and of the School respectively. Participants in this week organized by the delegation of students are: The Bakery, Bernalte and León, Study Sol89, We are architects, Langarita & Navarro, Matos & Castle, AJAM_Enrique Prieto, Victor Moreno Jiménez, Enric Ruiz Geli, Juan Carlos Ramiro, María Langarita and Víctor Navarro, Luis Burriel Bielza, Pablo Fernández Lewicki and José Antonio Tallón Iglesia, Beuve_Arquitetura_Urbanismo, CRUZ Y ORTIZ, Guillermo Vázquez Consuegra, Carlos Violadé Guerrero, Jordi Serramía, Fernando Amores and Pedro Cantero, Antonio Ortiz, Guillermo Vázquez Consuegra and Román Fernández Baca (IAPH), Santos’s Studio, Revue Criticat (Paris), Alberto Campo Baeza, ECDM (Paris), Carlos Ferrater.

Este ano o ciclo organizado pola delegación de alumnos da ETSA de Sevilla titílase “XL 10 anos construíndo Escola”, facendo unha referencia ao décimo e cincuenta aniversarios da Semana Cultural e da Escola respectivamente. Os participantes nesta semana organizada pola delegación de estudantes son: A Panadaría, Bernalte e León, Estudo Sol89, Somos arquitectos, Langarita & Navarro, Matos & Castillo, AJAM_Enrique Prieto, Victor Moreno Jiménez, Enric Ruiz Geli, Juan Carlos Ramiro, María Langarita e Víctor Navarro, Luis Burriel Bielza, Pablo Fernández Lewicki e José Antonio Tallón Iglesia, Beuve_Arquitetura_Urbanismo, CRUZ Y ORTIZ, Guillermo Vázquez Consuegra, Carlos Violadé Guerrero, Jordi Serramía, Fernando Amores e Pedro Cantero, Antonio Ortiz, Guillermo Vázquez Consuegra e Román Fernández Baca (IAPH), Atelier de Santos, Revue Criticat (Paris), Alberto Campo Baeza, ECDM (Paris), Carlos Ferrater.

White on White | Íñigo Manglano-Ovalle

36

Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Hasta el 20 de Febrero de 2010

Dirty Bomb, 2008, es una representación de Fatman, la siniestra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construida con materiales extraídos de automóviles deportivos, su resplandeciente esmaltado blanco ha sido pulido y lustrado para después ser ignominiosamente salpicado de lodo y a continuación limpiado de nuevo amorosamente por el propio artista.Dirty Bomb evoca, con gran dosis de humor, los movimientos estratégicos de Manglano-Ovalle en su instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck es una reproducción a escala real del laboratorio móvil de armas biológicas que presentara el anterior secretario de estado americano, Colin Powell, al Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, como prueba de la producción activa y de la posesión de armas de destrucción masiva por parte del gobierno iraquí. Trabajando concienzudamente a partir de las diapositivas de PowerPoint de Powell, Manglano-Ovalle construyó el laboratorio que resultaría ser, a posteriori, una “construcción falsa”, para después ocultarlo en un espacio oscurecido. Dirty Bomb invierte el gesto de lo Real; mientras el camión era un objeto falso fabricado para ser real y después ocultado de nuevo, la bomba es un objeto real presentado en una versión convertida en fetiche. Sin embargo, ambas piezas confirman el interés del artista por el dilema ético de la estética. El artista arguye: “¿Qué es bello y qué es monstruoso? ¿O están tan inextricablemente unidos que no puedes distinguir lo uno de lo otro? Cuando hago una hermosa nube, mi deseo es que los espectadores piensen en una explosión nuclear”.

Dirty Bomb, 2008, es una representación de Fatman, la siniestra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construida con materiales extraídos de automóviles deportivos, su resplandeciente esmaltado blanco ha sido pulido y lustrado para después ser ignominiosamente salpicado de lodo y a continuación limpiado de nuevo amorosamente por el propio artista.

Dirty Bomb evoca, con gran dosis de humor, los movimientos estratégicos de Manglano-Ovalle en su instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck es una reproducción a escala real del laboratorio móvil de armas biológicas que presentara el anterior secretario de estado americano, Colin Powell, al Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, como prueba de la producción activa y de la posesión de armas de destrucción masiva por parte del gobierno iraquí. Trabajando concienzudamente a partir de las diapositivas de PowerPoint de Powell, Manglano-Ovalle construyó el laboratorio que resultaría ser, a posteriori, una “construcción falsa”, para después ocultarlo en un espacio oscurecido. Dirty Bomb invierte el gesto de lo Real; mientras el camión era un objeto falso fabricado para ser real y después ocultado de nuevo, la bomba es un objeto real presentado en una versión convertida en fetiche. Sin embargo, ambas piezas confirman el interés del artista por el dilema ético de la estética. El artista arguye: “¿Qué es bello y qué es monstruoso? ¿O están tan inextricablemente unidos que no puedes distinguir lo uno de lo otro? Cuando hago una hermosa nube, mi deseo es que los espectadores piensen en una explosión nuclear”.

“Tent” es el desarrollo de un prototipo de refugio realizado por el arquitecto Buckminster Fuller a finales de los 70 para una expedición en el ártico. La tienda, de estructura geodésica, llega al espacio de la galería como arrastrada por el viento, en una posición inusual, dada la vuelta, perdiendo de este modo su entidad como objeto funcional, el de tienda, y convirtiéndose a través del espectador en algo más cosmológico, una esfera terrestre, nuestro mundo, lo que nos rodea. Está acompañada de seis fotografías de la Serie Iceberg B15, 2010, realizadas a partir de imágenes y datos de la NASA. Muestran una parte de la costa de la Antártida en una serie de imágenes tomadas desde 2001 hasta 2005 en las que podemos ver el desarrollo en el tiempo de este espacio concreto. La fotografía es el resultado del desarrollo especular, como un test de Rorscharch, de la imagen científica y nos invita a una reflexión personal y psicológica del ser humano a través del clima.AgendaÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White.3 de Febrero de 2010ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Hasta el 20 de Febrero de 2010
Dirty Bomb, 2008, es una representación de Fatman, la siniestra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construida con materiales extraídos de automóviles deportivos, su resplandeciente esmaltado blanco ha sido pulido y lustrado para después ser ignominiosamente salpicado de lodo y a […]Escrito por admin
tectonica.es ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Hasta el 20 de Febrero de 2010

Dirty Bomb, 2008, es una representación de Fatman, la siniestra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construida con materiales extraídos de automóviles deportivos, su resplandeciente esmaltado blanco ha sido pulido y lustrado para después ser ignominiosamente salpicado de lodo y a continuación limpiado de nuevo amorosamente por el propio artista.
Dirty Bomb evoca, con gran dosis de humor, los movimientos estratégicos de Manglano-Ovalle en su instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck es una reproducción a escala real del laboratorio móvil de armas biológicas que presentara el anterior secretario de estado americano, Colin Powell, al Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, como prueba de la producción activa y de la posesión de armas de destrucción masiva por parte del gobierno iraquí. Trabajando concienzudamente a partir de las diapositivas de PowerPoint de Powell, Manglano-Ovalle construyó el laboratorio que resultaría ser, a posteriori, una “construcción falsa”, para después ocultarlo en un espacio oscurecido. Dirty Bomb invierte el gesto de lo Real; mientras el camión era un objeto falso fabricado para ser real y después ocultado de nuevo, la bomba es un objeto real presentado en una versión convertida en fetiche. Sin embargo, ambas piezas confirman el interés del artista por el dilema ético de la estética. El artista arguye: “¿Qué es bello y qué es monstruoso? ¿O están tan inextricablemente unidos que no puedes distinguir lo uno de lo otro? Cuando hago una hermosa nube, mi deseo es que los espectadores piensen en una explosión nuclear”.

“Tent” es el desarrollo de un prototipo de refugio realizado por el arquitecto Buckminster Fuller a finales de los 70 para una expedición en el ártico. La tienda, de estructura geodésica, llega al espacio de la galería como arrastrada por el viento, en una posición inusual, dada la vuelta, perdiendo de este modo su entidad como objeto funcional, el de tienda, y convirtiéndose a través del espectador en algo más cosmológico, una esfera terrestre, nuestro mundo, lo que nos rodea. Está acompañada de seis fotografías de la Serie Iceberg B15, 2010, realizadas a partir de imágenes y datos de la NASA. Muestran una parte de la costa de la Antártida en una serie de imágenes tomadas desde 2001 hasta 2005 en las que podemos ver el desarrollo en el tiempo de este espacio concreto. La fotografía es el resultado del desarrollo especular, como un test de Rorscharch, de la imagen científica y nos invita a una reflexión personal y psicológica del ser humano a través del clima.

+ www.soledadlorenzo.com

Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Until 20 of February 2010
Dirty Bomb, 2008, is a depiction of Fatman, the sinister launched bomb over Nagasaki in 1945. Built with materials extracted of sport cars, his dazzling one enameled white has been polished and glossed for later be ignominiosamente dotted with mire and next cleaned again lovingly for the own one artista.Dirty Bomb evokes, with great humor dose, strategic movements of Manglano-Ovalle in his facility for Documents XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck is a reproduction to accomodation ladder of the laboratory mobile phone of biological weapons that the previous American state secretary presented, Colin Powell, to the Security council of United Nations, as proof of the active production and of the WMD possession on the part of the Iraqi government. Working conscientiously from Powerpoint color-reversal films of Powell, Manglano-Ovalle built the laboratory that would result be, a posteriori, a “false”construction, for later to hide it in a darkened space. Dirty Bomb invests the gesture of the Actual thing; while the lorry was a false fabricated object to be actual and later hidden again, the bomb is an actual presented object in a version become fetish. However, both pieces confirm the interest of the artist for the ethical dilemma of the aesthetic. The artist argues: “Which is beautiful and which is monstrous? Or they are so inextricablemente joined that can not distinguish it one of it another? When I do a beautiful cloud, my desire is that bystanders think in a nuclear explosion”.

Dirty Bomb, 2008, is a depiction of Fatman, the sinister launched bomb over Nagasaki in 1945. Built with materials extracted of sport cars, his dazzling one enameled white has been polished and glossed for later be ignominiosamente dotted with mire and next cleaned again lovingly for the artist.

Dirty Bomb evokes, with great humor dose, strategic movements of Manglano-Ovalle in his facility for Documents XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck is a reproduction to accomodation ladder of the laboratory mobile phone of biological weapons that the previous American state secretary presented, Colin Powell, to the Security council of United Nations, as proof of the active production and of the WMD possession on the part of the Iraqi government. Working conscientiously from Powerpoint color-reversal films of Powell, Manglano-Ovalle built the laboratory that would result be, a posteriori, a “false”construction, for later to hide it in a darkened space. Dirty Bomb invests the gesture of the Actual thing; while the lorry was a false fabricated object to be actual and later hidden again, the bomb is an actual presented object in a version become fetish. However, both pieces confirm the interest of the artist for the ethical dilemma of the aesthetic. The artist argues: “Which is beautiful and which is monstrous? Or they are so inextricablemente joined that can not distinguish it one of it another? When I do a beautiful cloud, my desire is that bystanders think in a nuclear explosion”.

“Tent” is the development of a prototype of haven by the architect Buckminster Fuller at the end of 70 for an expedition in the arctic one. The shop, of geodetical structure, arrives to the space of the gallery as dragged by the wind, in an unusual position, turned around, losing this way his entity as a functional object, that one of shop, and becoming through the bystander in something more cosmological, a land sphere, our world, what us surrounds. It is accompanied by six photographs of the Series Iceberg B15, 2010, fulfilled from images and details of the NASA. They show a part of the coast of Antarctica in a series of images taken from 2001 until 2005 in which can see the development in the time of this specific space. The photograph is the specular developmental result, as a test of Rorscharch, of the scientific image and us invites to a personal reflection and psychological of the human being through clima.Agendathe ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White.3 February of 2010ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Loneliness gallery Lorenzo. Madrid. Until 20 of February 2010
Dirty Bomb, 2008, is a depiction of Fatman, the sinister launched bomb over Nagasaki in 1945. Built with materials extracted of sport cars, his dazzling one enameled white has been polished and glossed for later be ignominiosamente dotted with mire and to […]Escrito for admin
tectonica.es ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Loneliness gallery Lorenzo. Madrid. Until 20 of February 2010

Dirty Bomb, 2008, is a depiction of Fatman, the sinister launched bomb over Nagasaki in 1945. Built with materials extracted of sport cars, his dazzling one enameled white has been polished and glossed for later be ignominiosamente dotted with mire and next cleaned again lovingly for the artist.
Dirty Bomb evokes, with great humor dose, strategic movements of Manglano-Ovalle in his facility for Documents XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck is a reproduction to accomodation ladder of the laboratory mobile phone of biological weapons that the previous American state secretary presented, Colin Powell, to the Security council of United Nations, as proof of the active production and of the WMD possession on the part of the Iraqi government. Working conscientiously from Powerpoint color-reversal films of Powell, Manglano-Ovalle built the laboratory that would result be, a posteriori, a “false”construction, for later to hide it in a darkened space. Dirty Bomb invests the gesture of the Actual thing; while the lorry was a false fabricated object to be actual and later hidden again, the bomb is an actual presented object in a version become fetish. However, both pieces confirm the interest of the artist for the ethical dilemma of the aesthetic. The artist argues: “Which is beautiful and which is monstrous? Or they are so inextricablemente joined that can not distinguish it one of it another? When I do a beautiful cloud, my desire is that bystanders think in a nuclear explosion”.

“Tent” is the development of a prototype of haven by the architect Buckminster Fuller at the end of 70 for an expedition in the arctic one. The shop, of geodetical structure, arrives to the space of the gallery as dragged by the wind, in an unusual position, turned around, losing this way his entity as a functional object, that one of shop, and becoming through the bystander in something more cosmological, a land sphere, our world, what us surrounds. It is accompanied by six photographs of the Series Iceberg B15, 2010, fulfilled from images and details of the NASA. They show a part of the coast of Antarctica in a series of images taken from 2001 until 2005 in which can see the development in the time of this specific space. The photograph is the specular developmental result, as a test of Rorscharch, of the scientific image and us invites to a personal reflection and psychological of the human being through the climate.

+ www.soledadlorenzo.com

Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Ata o 20 de Febreiro de 2010
Dirty Bomb, 2008, é unha representación de Fatman, a sinistra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construída con materiais extraídos de automóbiles deportivos, o seu resplandecente esmaltado branco foi puído e lustrado para despois ser ignominiosamente salpicado de lodo e a continuación limpado de novo amorosamente polo propio artista. DirtyBomb evoca, con gran dose de humor, os movementos estratéxicos de Manglano-Ovalle na súa instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck é unha reprodución a escala real do laboratorio móbil de armas biolóxicas que presentase o anterior secretario de estado americano, Colin Powell, ao Consello de Seguridade da Nacións Unidas, como proba da produción activa e da posesión de armas de destrución masiva por parte do goberno iraquí. Traballando concienciudamente a partir das diapositivas de Powerpoint de Powell, Manglano-Ovalle construíu o laboratorio que resultaría ser, a posteriori, unha “construción falsa”, para despois ocultaro nun espazo escurecido. Dirty Bomb inviste o xesto do Real; mentres o camión era un obxecto falso fabricado para ser real e despois ocultado de novo, a bomba é un obxecto real presentado nunha versión convertida en fetiche. Porén, ambas as dúas pezas confirman o interese do artista polo dilema ético da estética. O artista argüe: “Que é belo e que é monstruoso? Ou están tan inextricablemente unidos que non podes distinguir o un do outro? Cando fago unha fermosa nube, o meu desexo é que os espectadores pensen nunha explosión nuclear”.

Dirty Bomb, 2008, é unha representación de Fatman, a sinistra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construída con materiais extraídos de automóbiles deportivos, o seu resplandecente esmaltado branco foi puído e lustrado para despois ser ignominiosamente salpicado de lodo e a continuación limpado de novo amorosamente polo propio artista.

Dirty Bomb evoca, con gran dose de humor, os movementos estratéxicos de Manglano-Ovalle na súa instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck é unha reprodución a escala real do laboratorio móbil de armas biolóxicas que presentase o anterior secretario de estado americano, Colin Powell, ao Consello de Seguridade da Nacións Unidas, como proba da produción activa e da posesión de armas de destrución masiva por parte do goberno iraquí. Traballando concienciudamente a partir das diapositivas de Powerpoint de Powell, Manglano-Ovalle construíu o laboratorio que resultaría ser, a posteriori, unha “construción falsa”, para despois ocultaro nun espazo escurecido. Dirty Bomb inviste o xesto do Real; mentres o camión era un obxecto falso fabricado para ser real e despois ocultado de novo, a bomba é un obxecto real presentado nunha versión convertida en fetiche. Porén, ambas as dúas pezas confirman o interese do artista polo dilema ético da estética. O artista argüe: “Que é belo e que é monstruoso? Ou están tan inextricablemente unidos que non podes distinguir o un do outro? Cando fago unha fermosa nube, o meu desexo é que os espectadores pensen nunha explosión nuclear”.

“Tent” é o desenvolvemento dun prototipo de refuxio realizado polo arquitecto Buckminster Fuller a finais dos 70 para unha expedición no ártico. A tenda, de estrutura xeodésica, chega ao espazo da galería como arrastrada polo vento, nunha posición inusual, dada a volta, perdendo deste xeito a súa entidade como obxecto funcional, o de tenda, e convertendose a través do espectador en algo máis cosmolóxica, unha esfera terrestre, o noso mundo, o que nos rodea. Está acompañada de seis fotografías da Serie Iceberg B15, 2010, realizadas a partir de imaxes e datos da NASA. Mostran unha parte da costa da Antártida nunha serie de imaxes tomadas desde 2001 ata 2005 en que podemos ver o desenvolvemento no tempo deste espazo concreto. A fotografía é o resultado do desenvolvemento especular, como un test de Rorscharch, da imaxe científica e convídanos a unha reflexión persoal e psicolóxica do ser humano a través do clima.AgendaÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White.3 de Febreiro de 2010ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Ata o 20 de Febreiro de 2010
Dirty Bomb, 2008, é unha representación de Fatman, a sinistra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construída con materiais extraídos de automóbiles deportivos, o seu resplandecente esmaltado branco foi puído e lustrado para despois ser ignominiosamente salpicado de lodo e a […]Escrito por admin
tectonica.es ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Ata o 20 de Febreiro de 2010

Dirty Bomb, 2008, é unha representación de Fatman, a sinistra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construída con materiais extraídos de automóbiles deportivos, o seu resplandecente esmaltado branco foi puído e lustrado para despois ser ignominiosamente salpicado de lodo e a continuación limpado de novo amorosamente polo propio artista.
Dirty Bomb evoca, con gran dose de humor, os movementos estratéxicos de Manglano-Ovalle na súa instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck é unha reprodución a escala real do laboratorio móbil de armas biolóxicas que presentase o anterior secretario de estado americano, Colin Powell, ao Consello de Seguridade da Nacións Unidas, como proba da produción activa e da posesión de armas de destrución masiva por parte do goberno iraquí. Traballando concienciudamente a partir das diapositivas de Powerpoint de Powell, Manglano-Ovalle construíu o laboratorio que resultaría ser, a posteriori, unha “construción falsa”, para despois ocultaro nun espazo escurecido. Dirty Bomb inviste o xesto do Real; mentres o camión era un obxecto falso fabricado para ser real e despois ocultado de novo, a bomba é un obxecto real presentado nunha versión convertida en fetiche. Porén, ambas as dúas pezas confirman o interese do artista polo dilema ético da estética. O artista argüe: “Que é belo e que é monstruoso? Ou están tan inextricablemente unidos que non podes distinguir o un do outro? Cando fago unha fermosa nube, o meu desexo é que os espectadores pensen nunha explosión nuclear”.

“Tent” é o desenvolvemento dun prototipo de refuxio realizado polo arquitecto Buckminster Fuller a finais dos 70 para unha expedición no ártico. A tenda, de estrutura xeodésica, chega ao espazo da galería como arrastrada polo vento, nunha posición inusual, dada a volta, perdendo deste xeito a súa entidade como obxecto funcional, o de tenda, e convertendose a través do espectador en algo máis cosmolóxica, unha esfera terrestre, o noso mundo, o que nos rodea. Está acompañada de seis fotografías da Serie Iceberg B15, 2010, realizadas a partir de imaxes e datos da NASA. Mostran unha parte da costa da Antártida nunha serie de imaxes tomadas desde 2001 ata 2005 en que podemos ver o desenvolvemento no tempo deste espazo concreto. A fotografía é o resultado do desenvolvemento especular, como un test de Rorscharch, da imaxe científica e convídanos a unha reflexión persoal e psicolóxica do ser humano a través do clima.

+ www.soledadlorenzo.com

Cosas Vistas | Baylón, Javier Campano, Vari Carames, Françoise Nuñez Y Bernard Plossu

38

Galería Inés Barrenechea. Madrid. Desde el 9 de febrero al 3 de abril de 2010. La Galería Ines Barrenechea inaugura la exposición Cosas Vistas el próximo 9 de febrero. La exposición la componen las obras de los fotógrafos y amigos Baylón, Javier Campano, Vari Carames, Françoise Nuñez Y Bernard Plossu que se reúnen para mostrar su trabajo reciente, resultado de sus paseos por el mundo.

COSAS VISTAS

Luis Baylón, Javier Campano, Vari Caramés, Françoise Núñez, Bernard Plossu: cinco amigos callejeando con sus cámaras, por las ciudades del mundo, menudo festín, menuda cosecha de choses vues, que decía Victor Hugo en un título que es todo un programa moderno, título que retomamos ahora, castellanizándolo.
Fotografía en la tradición francesa, poesía del callejeo baudelairiano, poesía que en NY encuentra un eco en el muy afrancesado Frank O’Hara y su canto a la Tercera Avenida, poesía que aquí, quizás Ramón………
Callejeo, errancia, viaje, escaparates, una Galicia intemporal, letreros y neones, Italia, fábricas, Marsella multirracial, una India casi tintinesca ( el final de Les cigares du pharaon ), Buenos Aires y un circo que pasa, mendigos, Madrid también, por supuesto, iglesias barrocas recortándose sobre el cielo, altas cuadrigas bancarias, el néon de nuevo del Hotel Mediodía, en la noche de Europa……………Callejeo, flânerie, passantes, y también el tren, la poesía siempre del tren, nuestro Antonio Machado, Michel Butor y su Modification Paris-Roma, Walker Evans y sus colores fifties, diciendo la poesía desolada del ferrocarril USA…
Luis Baylón, Javier Campano, Vari Caramés, Françoise Nuñez y Bernard Plossu, cinco amigos, juntos en esta preciosa exposición que ilumina estos cortos días invernales.

Fotografía = poesía
JUAN MANUEL BONET

+ www.inesbarrenechea.com

Gallery Inés Barrenechea. Madrid. From 9 February to on 3 April of 2010.La Gallery Ines Barrenechea inaugurates the exhibition Things Views on 9 February. The exhibition compose her the photographers’ works and friends Baylón, Javier Campano, Vari Carames, Françoise Nuñez And Bernard Plossu that are gathered to show his recent work, result of his avenues for the world.

Seen Things

Luis Baylón, Javier Campano, Vari Caramés, Françoise Núñez, Bernard Plossu: five friends hanging around the streets with his chambers, for cities of the world, petite festín, petite harvest of choses vues, that said Victor Hugo in a title that is a real modern program, title that take up again now, castellanizándolo.
Photograph in the French tradition, poetry of hang around the streets the baudelairiano, poetry that in NY finds an echo in the very frenchified Frank O’Hara and his chant to the Third Avenida, poetry that here, maybe Ramón………
I hang around the streets, errancia, trip, showcases, a Galicia intemporal, signboards and neons, Italy, factories, Marseille multiracial, an India almost tintinesca ( the end of Them cigares du pharaon), Buenos Aires and a circus that happens, beggars, Madrid also, of course, Baroque churches trimming on the sky, registrations cuadrigas banking, the néon again of the Hotel Noon, at night of Europe……………Hang around the streets, flânerie, passantes, and also the train, the poetry always of the train, our Antonio Machado, Michel Butor and his Modification Paris-Rome, Walker Evans and his colors fifties, saying the desolate poetry of the railway USA…
Luis Baylón, Javier Campano, Vari Caramés, Françoise Nuñez and Bernard Plossu, five friends, together in this lovely exhibition that these short wintry days lights.

Photograph = poetry
JUAN MANUEL BONET

+ www.inesbarrenechea.com

Galería Inés Barrenechea. Madrid. Desde o 9 de febreiro ao 3 de abril de 2010.La Galería Ines Barrenechea inaugura a exposición Cousas Vistas o vindeiro 9 de febreiro. A exposición cómpóna as obras dos fotógrafos e amigos Baylón, Javier Campano, Vari Carames, Françoise Nuñez Y Bernard Plossu que se reúnen para mostrar o seu traballo recente, resultado dos seus paseos polo mundo.

COUSAS VISTAS

Luis Baylón, Javier Campano, Vari Caramés, Françoise Núñez, Bernard Plossu: cinco amigos ruando coas súas cámaras, polas cidades do mundo, miúdo festín, miúda colleita de choses vues, que dicía Victor Hugo nun título que é todo un programa moderno, título que retomamos agora, castelanizandoo.
Fotografía na tradición francesa, poesía do rúo baudelairiano, poesía que en NY encontra un eco no moi afrancesado Frank O’Hara e o seu canto á Terceira Avenida, poesía que aquí, quizais Ramón………
Rúo, errancia, viaxe, escaparates, unha Galicia intemporal, letreiros e neons, Italia, fábricas, Marsella multiracial, unha India case tintinesca ( o final de Lles cigares du pharaon), Buenos Aires e un circo que pasa, mendigos, Madrid tamén, por suposto, igrexas barrocas recortandose sobre o ceo, altas cuadrigas bancarias, o néon de novo do Hotel Mediodía, na noite de Europa……………Rúo, flânerie, passantes, e tamén o tren, a poesía sempre do tren, o noso Antonio Machado, Michel Butor e seu Modification París-Roma, Walker Evans e as súas cores fifties, dicindo a poesía desolada do ferrocarril USA…
Luis Baylón, Javier Campano, Vari Caramés, Françoise Nuñez e Bernard Plossu, cinco amigos, xuntos nesta preciosa exposición que ilumina estes curtos días invernais.

Fotografía = poesía
JUAN MANUEL BONET

+ www.inesbarrenechea.com

Convocatoria abierta para Colaboradores Medialab PradoConvocatoria abierta para Colaboradores Medialab PradoConvocatoria abierta para Colaboradores Medialab Prado

Convocatoria abierta para Colaboradores
Ciudad, ciudadanía, creatividad, micro-urbanismo, nuevas tecnologías, redes, participación e innovación. Estas serán las palabras claves de los talleres que [ecosistema urbano] coordinará durante dos semanas en el Medialab Prado, uno de los centros de experimentación y creatividad urbana más interesante de Europa.

El proyecto [common]:localfeed pretende promover e implementar nuevas dinámicas de uso y funcionamiento de los espacios públicos a través de su hibridación físico-digital. En continuidad con proyectos anteriores, se pone en marcha lo que denominamos “espacios sensibles”, lugares en los cuales el uso de las TICs (Internet) permite dinamisar y re-tejer comunidades hiper-locales.

[ecosistema urbano] ofrece 5 plazas (por semana) para participar de forma activa en este proyecto. Cada colaborador será libre de participar durante una o ambas semanas de duración del taller. Mandanos una carta de motivación y un portfolio en formato pdf de no más de 5MB a domenico@ecosistemaurbano.com

Para los interesados que no vivan en Madrid el Medialab Prado ofrece alojamiento en un albergue de la ciudad, para optar a ello es necesario comunicarse con el centro antes del 4 de febrero.

+ http://medialab-prado.es/article/open_up_convocatoria_para_colaboradores

Convocatoria aberta para Colaboradores

Cidade, cidadanía, creatividade, micro-urbanismo, novas tecnoloxías, redes, participación e innovación. Estas serán as palabras claves dos talleres que [ecosistema urbano] coordinará durante dúas semanas no Medialab Prado, un dos centros de experimentación e creatividade urbana máis interesante de Europa.

O proxecto [common]: localfeed pretende promover e implementar novas dinámicas de uso e funcionamento dos espazos públicos a través da súa hibridación física-dixital. En continuidade con proxectos anteriores, ponse en marcha o que denominamos “espazos sensibles”, lugares nos que o uso das TIC (Internet) permite dinamisar e re-tecer comunidades hiper-locais.

[ecosistema urbano] ofrece 5 prazas (por semana) para participar de forma activa neste proxecto. Cada colaborador será libre de participar durante unha ou ambas as dúas semanas de duración do taller. Mandanos unha carta de motivación e unha portfolio en formato pdf de non máis de 5MB a domenico@ecosistemaurbano.com

Para os interesados que non vivan en Madrid o Medialab Prado ofrece aloxamento nun albergue da cidade, para optar a iso cómpre comunicarse co centro antes do 4 de febreiro.

+ http://medialab-prado.es/article/open_up_convocatoria_para_colaboradores

Open summons for Collaborators

City, citizenship, creativity, micro-town planning, new technologies, nets, share and innovation. These will be words PIN numbers of workshops that [ecosistema urbano] will coordinate during two weeks in the Medialab Field, one of the experimentation centers and urban creativity more interesting of Europe.

The project [common]: localfeed expects promote and to implement new use dynamics and operation of the public spaces through his hibridación physique-digital. In continuity with previous projects, gets started what we denominate “sensitive”spaces, places in which the use of the TICS (Internet) allows dinamisar and re-to weave communities hiper-local.

[ecosistema urbano] offers 5 squares (a week) to participate in an active way in this project. Every collaborator will be free to participate during one or both duration weeks of the workshop. Send us a motivation letter and a portfolio in pdf format of not more than 5MB to domenico@ecosistemaurbano.com

For the interested parties that do not live in Madrid the Medialab Field offers accommodation in a holds of the city, to choose to it it is necessary to communicate with the center before 4 February.

+ http://medialab-prado.es/article/open_up_convocatoria_para_colaboradores

Taller Open Up – fachadas digitales

Open Up es un taller avanzado de producción de proyectos para la fachada digital de Medialab-Prado. Del 9 al 23 de febrero los grupos de trabajo desarrollan de forma colaborativa las ocho propuestas seleccionadas mediante convocatoria internacional abierta. El evento incluye un seminario internacional durante los días 9, 10 y 16 de febrero, con las conferencias de los profesores y de Erkki Huhtamo y Jennifer Steimkamp.

Profesores del taller: Jordi Claramonte, Chandler McWilliams, Casey Reas y Víctor Viña. Dirigido por Nerea Calvillo.
Convocatoria para colaboradores: del 5 enero al 8 febrero de 2010.
>> Proyectos seleccionados para Open Up:
http://medialab-prado.es/article/open_up_proyectos_seleccionados

—
Programa de actividades:

9 febrero:
10:30h-14:30h: Introducción al taller y presentación de proyectos seleccionados.
17:30h-20:30h: Presentaciones de los profesores Casey Reas: «Procesos / Forma», y Víctor Viña: «Artesanía Digital».

10 febrero
10:30h-14:30h Presentación de colaboradores e inicio del taller
17:30h-20:30h: Presentación del profesor Jordi Claramonte y conferencia de Erkki Huhtamo: «Una arqueología de los medios de altura»

12 de febrero
19:00h: Presentación de proyectos de los colaboradores.(inglés o castellano sin traducción)

16 febrero
19:30h: Conferencia de Jennifer Steimkamp: «Orbits», y presentación del profesor Chandler Mcwilliams: «Repetición repetición».

23 febrero
19:00h: Presentación final de los resultados del taller.

STREAMING EN DIRECTO (ver web)

+ http://medialab-prado.es/article/open_up_proyectos_seleccionados

Open Up is an advanced workshop of production of projects for the digital front of Medialab-Field. From 9 to 23 February working groups develop of way colaborativa the eight selected proposals through open international summons. The event includes an international seminar during days 9, 10 and 16 February, with the teachers’ conferences and of Erkki Huhtamo and Jennifer Steimkamp.

Teachers of the workshop: Jordi Claramonte, Chandler McWilliams, Casey Reas and Víctor Viña. Directed by Nerea Calvillo.
Summons for collaborators: of the 5 January at 8 February 2010.
>> Selected projects for Open Up:
http://medialab-prado.es/article/open_up_proyectos_seleccionados

Activities program:

9 February:
10:30h-14:30h: Introduction to the projects workshop and introduction selected.
17:30h-20:30h: Introductions of the teachers Casey Reas: «Processes / Way», and Víctor Viña: «Digital»handicraft.

10 February
10:30h-14:30h collaborator and beginning Introduction of the workshop
17:30h-20:30h: Introduction of the teacher Jordi Claramonte and conference of Erkki Huhtamo: «An archeology of height»means

12 February
19:00h: Introduction of projects of the collaborators.(English or Spanish without translation)

16 February
19:30h: Jennifer’s conference Steimkamp: «Orbits», and introduction of the teacher Chandler Mcwilliams: «Repetition»repetition.

23 February
19:00h: Final introduction of results of the workshop.

STREAMING LIVE (to see website)

+ http://medialab-prado.es/article/open_up_proyectos_seleccionados

Open Up es un taller avanzado de producción de proyectos para la fachada digital de Medialab-Prado. Del 9 al 23 de febrero los grupos de trabajo desarrollan de forma colaborativa las ocho propuestas seleccionadas mediante convocatoria internacional abierta. El evento incluye un seminario internacional durante los días 9, 10 y 16 de febrero, con las conferencias de los profesores y de Erkki Huhtamo y Jennifer Steimkamp.

Profesores del taller: Jordi Claramonte, Chandler McWilliams, Casey Reas y Víctor Viña. Dirigido por Nerea Calvillo.
Convocatoria para colaboradores: del 5 enero al 8 febrero de 2010.
>> Proyectos seleccionados para Open Up:
http://medialab-prado.es/article/open_up_proyectos_seleccionados

Programa de actividades:

9 febrero:
10:30h-14:30h: Introducción al taller y presentación de proyectos seleccionados.
17:30h-20:30h: Presentaciones de los profesores Casey Reas: «Procesos / Forma», y Víctor Viña: «Artesanía Digital».

10 febrero
10:30h-14:30h Presentación de colaboradores e inicio del taller
17:30h-20:30h: Presentación del profesor Jordi Claramonte y conferencia de Erkki Huhtamo: «Una arqueología de los medios de altura»

12 de febrero
19:00h: Presentación de proyectos de los colaboradores.(inglés o castellano sin traducción)

16 febrero
19:30h: Conferencia de Jennifer Steimkamp: «Orbits», y presentación del profesor Chandler Mcwilliams: «Repetición repetición».

23 febrero
19:00h: Presentación final de los resultados del taller.

STREAMING EN DIRECTO (ver web)

+ http://medialab-prado.es/article/open_up_proyectos_seleccionados

Jose Davila en Puntos de Encuentro

371

Con la exposición del artista Jose Dávila (Guadalajara, México, 1974) concluye el proyecto Puntos de encuentro/Meeting Points, comisariado por Agar Ledo. Durante el año 2009 y principios de 2010, cinco artistas —Pedro Barateiro, Manuel Eirís, Carlos Bunga, Nicolás Combarro y Jose Dávila— fueron invitados a trabajar in situ con la intención de establecer un diálogo entre el espacio de exhibición (la sala de proyectos o Espacio Anexo) y su ámbito: la ciudad de Vigo.

El proyecto de Jose Dávila aportación nuevas ideas sobre la relación entre el museo y el entorno urbano. Se trata de una escultura sin principio ni fin que si caracteriza por suya espacialidad, o tridimensionalidad, proponiendo al espectador moverse dentro de la obra misma para poder captarla totalmente. El espacio generado se desliza fuera de los límites arquitectónicos, convertiendo el Espacio Anexo enuna extensión de la calle y viceversa, generando vida en lugar de referirse a ella.

La intervención de Dávila surge de una reflexión sobre a falta de continuidad que observó en el urbanismo de Vigo, tras sus estancias en la ciudad. Ahonda en el concepto de site-specific, ya que incorpora elementos propios del Espacio Anexo —columnas, muros y techo— como parte misma de la intervención, y se refiere a la idea de ruina al simular una planta de un edificio invisible, que es habitado por el paseante. La propuesta se nos presenta como conclusión de algunas de las preocupaciones que el artista viene arrastrando en su obra: la relación con el lugar y el espacio; la combinación entre el movimiento y las formas estáticas; la reproducción hasta el infinito de formas modulares; la funcionalidad de los espacios construidos. La obra resultante genera un espacio nuevo en el entorno al convertirse, por contaminación, en mobiliario urbano preparado para ser usado por el ciudadano, elemento esencial de toda ciudad.

MARCO, Museo de Arte Contemporáneo de Vigo
[Viernes], 05 de [febrero] de 2010
20:00 – 22:00
Espacio Anexo del MARCO, 05.02.2010 – 02.05.2010

+ www.marcovigo.es

With the exhibition of the artist Jose Dávila (Guadalajara, Mexico, 1974) concludes the project Meeting points/Meeting Points, comisariado for Agar Ledo. During the year 2009 and principles of 2010, five artists —Pedro Barateiro, Manuel Eirís, Carlos Bunga, Nicolás Combarro and Jose Dávila— were invited to work in situ with the intention of establishing a dialog between the exhibition space (the project room or Annexe Space) and his field: the city of Vigo.

Jose’s project Dávila new idea contribution on the relationship between the urban museum and environment. It is a question of a sculpture without beginning nor end that if it characterizes for hers espacialidad, or tridimensionalidad, proposing to the bystander to get around within the work same in order to completely capture her. The generated space slithers out of architectural limits, convertiendo the Space Annexe enuna area of the street and vice versa, generating life instead of adverting to her.

The intervention of Dávila emerges of a reflection on in the absence of continuity that observed in the town planning of Vigo, after his stays in the city. It deepens in the concept of site-specific, since it adds elements specific to the Space Annexe —columnas, walls and techo— such as a part same of the intervention, and it adverts to the ruin idea when simulating a plant of an invisible building, that is dwelled by the walker. The proposal such as a conclusion presents us to him of some worries that the artist comes dragging in his work: the relationship with the place and the space; the combination between the static movement and ways; the reproduction until the modular way infinity; the functionality of the built spaces. The resulting work generates a new space in the environment when becoming, for pollution, in ready urban furniture to be used by the citizen, basic of all city.

FRAME, Contemporary Art museum of Vigo
[Viernes], 05 of [febrero] of 2010
20:00 – 22:00
Annexe space of the FRAME, 05.02.2010 – 02.05.2010

+ www.marcovigo.es

Coa exposición do artista Jose Dávila (Guadalajara, México, 1974) conclúe o proxecto Puntos de encontro/Meeting Points, comisariado por Agar Ledo. Durante o ano 2009 e principios de 2010, cinco artistas —Pedro Barateiro, Manuel Eirís, Carlos Bunga, Nicolás Combarro e Jose Dávila— foron invitados a traballar in situ coa intención de establecer un diálogo entre o espazo de exhibición (a sala de proxectos ou Espazo Anexo) e o seu ámbito: a cidade de Vigo.

O proxecto de Jose Dávila achega novas ideas sobre a relación entre o museo e o contorno urbano. Trátase dunha escultura sen principio nin fin que se caracteriza pola súa espacialidade, ou tridimensionalidade, propoñendo ao espectador moverse dentro da obra mesma para poder captala totalmente. O espazo xerado deslízase fóra dos límites arquitectónicos, convertendo o Espazo Anexo nunha extensión da rúa e viceversa, xerando vida en lugar de referirse a ela.

A intervención de Dávila xorde dunha reflexión sobre a falta de continuidade que observou no urbanismo de Vigo, tras as súas estadías na cidade. Afonda no concepto de site-specific, xa que incorpora elementos propios do Espazo Anexo —columnas, muros e teito— como parte mesma da intervención, e refírese á idea de ruína ao simular unha planta dun edificio invisible, que é habitado polo paseante. A proposta preséntasenos como conclusión dalgunhas das preocupacións que o artista vén arrastrando na súa obra: a relación co lugar e o espazo; a combinación entre o movemento e as formas estáticas; a reprodución ata o infinito de formas modulares; a funcionalidade dos espazos construídos. A obra resultante xera un espazo novo no entorno ao converterse, por contaminación, en mobiliario urbano preparado para ser usado polo cidadán, elemento esencial de toda cidade.

MARCO, Museo de Arte Contemporánea de Vigo
Viernes, 05 de febrero de 2010
20:00 – 22:00
Espazo Anexo do MARCO, 05.02.2010 – 02.05.2010

+ www.marcovigo.es

Amayeah! | Amaia Niango

741

Inauguración en 14! de la exposición de ilustraciones de AMAYEAH!

Amaia Niango, joven ilustradora y deseñadora gráfica, nos muestra sus últimas creacioness! Las obras, que estarán a la venta, estarán dispoñibles en local hasta el 27 de marzo!

San Vicente de Paúl, 13-15
A Coruña, Spain

+ www.amayeahdesign.webs.com/

Inauguration in 14! of the illustration exhibition of AMAYEAH!
Amaia Niango, young illustrator and deseñadora graph, us shows his last ones creacioness! Works, that will be on sale, will be dispoñibles in local until 27 of March!

San Vicente de Paúl, 13-15
A Coruña, Spain

+ www.amayeahdesign.webs.com/

Inauguración en 14! da exposición de ilustracións de AMAYEAH!
Amaia Niango, moza ilustradora e deseñadora gráfica, móstranos as súas últimas creacioness! As obras, que observarán a venda, estarán dispoñibles en local ata o 27 de marzo!

San Vicente de Paúl, 13-15
A Coruña, Spain

+ www.amayeahdesign.webs.com/