InicioeventosArchigram. Experimental Architecture 1961-74Archigram. Experimental Architecture 1961-74Archigram. Experimental Architecture 1961-74

Archigram. Experimental Architecture 1961-74Archigram. Experimental Architecture 1961-74Archigram. Experimental Architecture 1961-74

El próximo mes de marzo la Sala Municipal de Exposiciones del Museo de Pasión de Valladolid acogerá por primera vez en España, la exposición ‘Archigram. Experimental Architecture 1961-74’, una muestra producida por los Archivos Archigram en Londres y que reúne a través de dibujos, maquetas, documentos y planos la historia de este movimiento arquitectónico. Dennis Crompton, asistirá al montaje y presentación de esta exposición en Valladolid el próximo 18 de marzo. La muestra podrá visitarse hasta el 2 de mayo.

Archigram fue un grupo formado por Peter Cook, Warren Chalk, Ron Herron, Dennis Crompton, Michael Webb y David Greene en la Architectural Association en Londres que se dedicó a realizar experimentos arquitectónicos proponiendo ideas de vanguardia para la arquitectura del futuro. Sus proyectos incluso hoy siguen siendo vanguardistas pues se imaginaron un futuro de comunidad manejado por la tecnología.

Fue creado en la década de 1960. Era futurista, antiheroico y pro-consumista, inspirándose en la tecnología con el fin de crear una nueva realidad que fuese expresada solamente a través de proyectos hipotéticos. En la revista Archigram I publicada en 1961 exhibieron sus ideas, proponiendo el uso de una infraestructura ligera, con tecnología de punta, enfocada hacia la tecnología de supervivencia.

Así, experimentaron con tecnología clip-on, medios desechables, cápsulas espaciales y con la imaginería del consumo masivo. Sus obras ofrecían visiones seductoras de una glamorosa era futura de las máquinas; sin embargo, los temas sociales y ambientales fueron dejados de lado.

Las obras de Archigram basaban su sesgo futurista en la obra del arquitecto italiano Antonio Sant’Elia. Richard Buckminster Fuller fue también una importante fuente de inspiración. Los trabajos de Archigram sirvieron, a su vez, como fuentes de inspiración de trabajos posteriores como el Centro Georges Pompidou, hecho en [1971] por Renzo Piano y Richard Rogers así como la obra de Gianfranco Franchini y Future Systems.

Archigram (término que enhebraba la palabra architecture y Telegram) proponía una arquitectura profundamente tecnológica, realizada con nuevos materiales enteramente industriales, e indicativa de un modo de vida despreocupado y utópico.

Archigram se sirvió del lenguaje del cómic y del collage para difundir sus propuestas: ciudades de horizontes quebrados y coloristas, calles con cadillacs, zepelines, y grandes anuncios de colores.

Una de las primeras y más famosas utopías del grupo Archigram fue la Plug-in City de 1964, una megaestructura totalmente producida en serie. Dentro de ella proyectaron una universidad que con el tiempo se haría virtual, en consonancia con su Computer City, concebida en la misma época. La universidad iría creciendo con el tiempo, las aulas se instalarían, o desmontarían según las necesidades.

La accesibilidad de la información fue el tema principal de su Instant City, un conjunto de elementos ligeros que se sobreponían a cualquier población del interior del territorio, y que llevaba las ventajas de vivir en la ciudad a cada rincón del país. En esa época, utilizan dos estrategias en sus proyectos. Por un lado, como en este caso, proponen estructuras móviles. Por otro lado proponen redes de servicios a los que el usuario se puede conectar desde cualquier punto. En ocasiones mezclan las dos estrategias.

Al final de su trabajo en grupo hay otro proyecto universitario, la Invisible University de 1971. Contra la información obtenida a través del ordenador, subrayan la importancia de la interacción humana. La universidad está hecha de las relaciones entre las personas, los símbolos humanos. La universidad entonces es un happening cuya única huella es un paisaje levemente antropizado.

+ www.20minutos.es

O próximo mes de marzo a Sala Municipal de Exposiciones del Museo de Pasión de Valladolid acollerá por primeira vez en España, a exposición ‘Archigram. Experimental Architecture 1961-74’, unha mostra producida polos Arquivos Archigram en Londres e que reúne a través de debuxos, maquetas, documentos e planos a historia deste movemento arquitectónico. Dennis Crompton, asistirá á montaxe e presentación desta exposición en Valladolid o vindeiro 18 de marzo. A mostra poderá visitarse ata o 2 de maio.

Archigram foi un grupo formado por Peter Cook, Warren Chalk, Ron Herron, Dennis Crompton, Michael Webb e David Greene na Architectural Association en Londres que se dedicou a realizar experimentos arquitectónicos propondo ideas de vangarda para a arquitectura do futuro. Os seus proxectos inclusos hoxe seguen sendo vangardistas pois imaxináronse un futuro de comunidade manexado pola tecnoloxía.

Foi creado na década de 1960. Era futurista, antiheroico e prol-consumista, inspirandose na tecnoloxía co fin de crear unha nova realidade que fose expresada soamente a través de proxectos hipotéticos. Na revista Archigram I publicada en 1961 exhibiron as súas ideas, propondo o uso dunha infraestrutura lixeira, con tecnoloxía de punta, enfocada cara á tecnoloxía de supervivencia.

Así, experimentaron con tecnoloxía clip-on, medios desbotables, cápsulas espaciais e coa imaxinaría do consumo masivo. As súas obras ofrecían visións sedutoras dunha glamorosa era futura das máquinas; porén, os temas sociais e ambientais foron deixados de lado.

As obras de Archigram baseaban o seu nesgo futurista na obra do arquitecto italiano Antonio Sant’Elia. Richard Buckminster Fuller foi tamén unha importante fonte de inspiración. Os traballos de Archigram serviron, pola súa parte, como fontes de inspiración de traballos posteriores como o Centro Georges Pompidou, feito en [1971] por Renzo Piano e Richard Rogers así como a obra de Gianfranco Franchini e Future Systems.

Archigram (termo que enhebraba a palabra architecture e Telegram) propuña unha arquitectura profundamente tecnolóxica, realizada con novos materiais enteiramente industriais, e indicativa dun xeito de vida despreocupado e utópico.

Archigram serviuse da linguaxe do cómic e da collaxe para difundir as súas propostas: cidades de horizontes quebrados e coloristas, cales con cadillacs, cepelíns, e grandes anuncios de cores.

Unha das primeiras e máis famosas utopías do grupo Archigram foi a Plug-in City de 1964, unha megaestrutura totalmente producida en serie. Dentro dela proxectaron unha universidade que co tempo se faría virtual, en consonancia con seu Computer City, concibida na mesma época. A universidade iría medrando co tempo, as aulas instalaríanse, ou desmontarían segundo as necesidades.

A accesibilidade da información foi o tema principal de seu Instant City, un conxunto de elementos lixeiros que se sobrepuñan a calquera poboación do interior do territorio, e que levaba as vantaxes de vivir na cidade a cada recuncho do país. Nesa época, utilizan dúas estratexias nos seus proxectos. Por un lado, como neste caso, propón estruturas móbiles. Doutra banda propón redes de servizos a que o usuario se pode conectar desde calquera punto. Por veces mesturan as dúas estratexias.

Ao final do seu traballo en grupo hai outro proxecto universitario, a Invisible University de 1971. Contra a información obtida a través do ordenador, subliñan a importancia da interacción humana. A universidade está feita das relacións entre as persoas, os símbolos humanos. A universidade entón é un happening cuxa única pegada é unha paisaxe levemente antropizado.

+ www.20minutos.es

The next month of March the Municipal Chamber of Exhibitions of the Museum of Passion of Valladolid will take in for the first time in Spain, the exhibition ‘Archigram. Experimental Architecture 1961-74’, one shows produced by Files Archigram in London and that gathers through drawings, mockups, documents and planes the history of this architectural movement. Dennis Crompton, the assembly and introduction will attend of this exhibition in Valladolid on 18 March. It shows her will be able to visit until 2 of May.

Archigram was a group formed by Peter Cook, Warren Chalk, Ron Herron, Dennis Crompton, Michael Webb and David Greene in the Architectural Association in London that was dedicated to carry out architectural experiments proposing cutting-edge ideas for the architecture of the future. His projects even today are still vanguardistas then they imagined a managed community future for the technology.

It was created in the decade of 1960. It was futurist, antiheroico and pro-consumerist, inspiring in the technology with the aim of creating a new reality that was expressed only through hypothetical projects. In the magazine Archigram I published in 1961 exhibited his ideas, proposing the use of a light infrastructure, with cutting-edge technology, focused towards the survival technology.

Thus, experienced with clip technology-on, disposable means, space capsules and with the imaginery of the massive consumption. His works offered seductive visions of one glamorosa was future of machines; however, social and environmental topics were left aside.

Works of Archigram based his futuristic turn in the work of the architect Italian Antonio Sant’Elia. Richard Buckminster Fuller was also an important inspiration source. Works of Archigram were useful, at the same time, such as sources of later work inspiration as the Center Georges Pompidou, fact in [1971] for Renzo Piano and Richard Rogers as well as the work of Gianfranco Franchini and Future Systems.

Archigram (end that the word threaded architecture and Telegram) proposed a deeply technological architecture, fulfilled with new materials entirely industrial, and indicative of a carefree life way and Utopian.

Archigram was been useful of the language of the cómic and of the collage to spread his proposals: bankrupted horizon cities and colorists, streets with cadillacs, zeppelins, and colourful big announcements.

One of the first and more famous utopias of the group Archigram was the Plug-in City of 1964, a completely produced megastructure in series. They projected an university within her that in the course of time would be done virtual, in accordance with his Computer City, conceived in the same period. The university would go growing in the course of time, classrooms would be installed, or they would dismantle according to needs.

The accessibility of the information was the main topic of his Instant City, a light element set that were superimposed to any town inland of the territory, and that took advantages of living in the city every corner from the country. In that period, use two strategies in his projects. On one hand, as in this case, mobile structures propose. On the other hand propose nets of services to which the user you can connect from any point. Sometimes mix two strategies.

At the end of his group work is another university project, the Invisible one University of 1971. Against the information obtained through the computer, the importance of the human interaction underline. The university is made of relationships between people, human symbols. The university then is a happening whose only print is a landscape levemente antropizado.

+ www.20minutos.es

veredes
veredeshttps://veredes.es/
Surge enero de 2009 como búsqueda de satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

637 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
637 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS