Galería Metro. Santiago de Compostela. Hasta 27 de febrero de 2010
Marta Iglesias (Madrid, 1951). Partiendo de una inquietud personal, la artista reflexiona desde la curiosidad sobre los espacios construidos y habitados. En una aparente sencillez formal se esconde un largo proceso de trabajo y experimentación basado en un proceso de desintegración de planos y volúmenes y en un desarrollo cromático que imprime ritmo y dinamismo, tanto en el interior como en el exterior de sus obras.
En su trabajo existe un diálogo entre lo hermético y lo diáfano, lo cerrado y lo abierto, lo individual y lo colectivo, lo visible y lo oculto, relativizando la percepción de los espacios que habitamos y ensalzando el concepto de morada. En sus palabras, “siento una gran atracción y curiosidad por esos espacios, por esas casas anónimas, por dentro y por fuera, como metáfora , como experiencia también , meterse por las ventanas , imaginar quien vive allí, imaginar rincones, con sus habitantes, hacerlos propios con la imaginación, soñar…”. Del interés de Marta Iglesias por la arquitectura y por todo lo que encierra en su interior surge un discurso de concepción constructivista que nos sumerge en un delicioso universo sereno y lúdico, el universo de sus vivencias.
Meter gallery. Santiago de Compostela. Until 27 February 2010
Marta Iglesias (Madrid, 1951). Splitting of a personal interest, the artist ponders from the curiosity on built and inhabited spaces. In an apparent formal simplicity skulks a long work process and experimentation based on a plane disintegration process and bodies and in a chromatic development that rhythm prints and dynamism, both in the hinterland and in the exterior of his works.
In his work is a dialog between the airtight thing and the diaphanous thing, the closed thing and the open thing, the individual thing and the collective thing, the visible thing and the hidden thing, relativizing the perception of the spaces that dwell and extolling the concept of purple. In his words, “a great attraction and curiosity feel for those spaces, for those anonymous houses, for inside and on the outside, such as a metaphor, such as an experience also, putting for windows, imagining who lives there, imagining corners, with his inhabitants, doing own with the imagination, dreaming…”. Of Marta Iglesias’s interest for the architecture and for everything that it locks in his hinterland emerges a constructivist conception address that us immerses in a delicious universe calm and playful, his experiences’ universe.
Galería Metro. Santiago de Compostela. Ata 27 de febreiro de 2010
Marta Iglesias (Madrid, 1951). Partindo dunha inquietude persoal, a artista reflexiona desde a curiosidade sobre os espazos construídos e habitados. Nunha aparente sinxeleza formal agóchase un longo proceso de traballo e experimentación baseada nun proceso de desintegración de planos e volumes e nun desenvolvemento cromático que imprime ritmo e dinamismo, tanto no interior como no exterior das súas obras.
No seu traballo existe un diálogo entre o hermético e diáfánoo, pechádoo e abértoo, o individual e colectívoo, o visible e ocúltoo, relativizando a percepción dos espazos que habitamos e ensalzando o concepto de morada. Nas súas palabras, “sinto unha gran atracción e curiosidade por eses espazos, por esas casas anónimas, por dentro e por fóra, como metáfora, como experiencia tamén, meterse polas ventás, imaxinar quen vive alí, imaxinar recunchos, cos seus habitantes, faceros propios coa imaxinación, soñar…”. Do interese de Marta Iglesias pola arquitectura e por todo o que encerra no seu interior xorde un discurso de concepción construtivista que nos somerxe nun delicioso universo sereno e lúdico, o universo das súas vivencias.





