InicioeventosWhite on White | Íñigo Manglano-Ovalle

White on White | Íñigo Manglano-Ovalle

Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Hasta el 20 de Febrero de 2010

Dirty Bomb, 2008, es una representación de Fatman, la siniestra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construida con materiales extraídos de automóviles deportivos, su resplandeciente esmaltado blanco ha sido pulido y lustrado para después ser ignominiosamente salpicado de lodo y a continuación limpiado de nuevo amorosamente por el propio artista.Dirty Bomb evoca, con gran dosis de humor, los movimientos estratégicos de Manglano-Ovalle en su instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck es una reproducción a escala real del laboratorio móvil de armas biológicas que presentara el anterior secretario de estado americano, Colin Powell, al Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, como prueba de la producción activa y de la posesión de armas de destrucción masiva por parte del gobierno iraquí. Trabajando concienzudamente a partir de las diapositivas de PowerPoint de Powell, Manglano-Ovalle construyó el laboratorio que resultaría ser, a posteriori, una “construcción falsa”, para después ocultarlo en un espacio oscurecido. Dirty Bomb invierte el gesto de lo Real; mientras el camión era un objeto falso fabricado para ser real y después ocultado de nuevo, la bomba es un objeto real presentado en una versión convertida en fetiche. Sin embargo, ambas piezas confirman el interés del artista por el dilema ético de la estética. El artista arguye: “¿Qué es bello y qué es monstruoso? ¿O están tan inextricablemente unidos que no puedes distinguir lo uno de lo otro? Cuando hago una hermosa nube, mi deseo es que los espectadores piensen en una explosión nuclear”.

Dirty Bomb, 2008, es una representación de Fatman, la siniestra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construida con materiales extraídos de automóviles deportivos, su resplandeciente esmaltado blanco ha sido pulido y lustrado para después ser ignominiosamente salpicado de lodo y a continuación limpiado de nuevo amorosamente por el propio artista.

Dirty Bomb evoca, con gran dosis de humor, los movimientos estratégicos de Manglano-Ovalle en su instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck es una reproducción a escala real del laboratorio móvil de armas biológicas que presentara el anterior secretario de estado americano, Colin Powell, al Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, como prueba de la producción activa y de la posesión de armas de destrucción masiva por parte del gobierno iraquí. Trabajando concienzudamente a partir de las diapositivas de PowerPoint de Powell, Manglano-Ovalle construyó el laboratorio que resultaría ser, a posteriori, una “construcción falsa”, para después ocultarlo en un espacio oscurecido. Dirty Bomb invierte el gesto de lo Real; mientras el camión era un objeto falso fabricado para ser real y después ocultado de nuevo, la bomba es un objeto real presentado en una versión convertida en fetiche. Sin embargo, ambas piezas confirman el interés del artista por el dilema ético de la estética. El artista arguye: “¿Qué es bello y qué es monstruoso? ¿O están tan inextricablemente unidos que no puedes distinguir lo uno de lo otro? Cuando hago una hermosa nube, mi deseo es que los espectadores piensen en una explosión nuclear”.

“Tent” es el desarrollo de un prototipo de refugio realizado por el arquitecto Buckminster Fuller a finales de los 70 para una expedición en el ártico. La tienda, de estructura geodésica, llega al espacio de la galería como arrastrada por el viento, en una posición inusual, dada la vuelta, perdiendo de este modo su entidad como objeto funcional, el de tienda, y convirtiéndose a través del espectador en algo más cosmológico, una esfera terrestre, nuestro mundo, lo que nos rodea. Está acompañada de seis fotografías de la Serie Iceberg B15, 2010, realizadas a partir de imágenes y datos de la NASA. Muestran una parte de la costa de la Antártida en una serie de imágenes tomadas desde 2001 hasta 2005 en las que podemos ver el desarrollo en el tiempo de este espacio concreto. La fotografía es el resultado del desarrollo especular, como un test de Rorscharch, de la imagen científica y nos invita a una reflexión personal y psicológica del ser humano a través del clima.AgendaÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White.3 de Febrero de 2010ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Hasta el 20 de Febrero de 2010
Dirty Bomb, 2008, es una representación de Fatman, la siniestra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construida con materiales extraídos de automóviles deportivos, su resplandeciente esmaltado blanco ha sido pulido y lustrado para después ser ignominiosamente salpicado de lodo y a […]Escrito por admin
tectonica.es ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Hasta el 20 de Febrero de 2010

Dirty Bomb, 2008, es una representación de Fatman, la siniestra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construida con materiales extraídos de automóviles deportivos, su resplandeciente esmaltado blanco ha sido pulido y lustrado para después ser ignominiosamente salpicado de lodo y a continuación limpiado de nuevo amorosamente por el propio artista.
Dirty Bomb evoca, con gran dosis de humor, los movimientos estratégicos de Manglano-Ovalle en su instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck es una reproducción a escala real del laboratorio móvil de armas biológicas que presentara el anterior secretario de estado americano, Colin Powell, al Consejo de Seguridad de Naciones Unidas, como prueba de la producción activa y de la posesión de armas de destrucción masiva por parte del gobierno iraquí. Trabajando concienzudamente a partir de las diapositivas de PowerPoint de Powell, Manglano-Ovalle construyó el laboratorio que resultaría ser, a posteriori, una “construcción falsa”, para después ocultarlo en un espacio oscurecido. Dirty Bomb invierte el gesto de lo Real; mientras el camión era un objeto falso fabricado para ser real y después ocultado de nuevo, la bomba es un objeto real presentado en una versión convertida en fetiche. Sin embargo, ambas piezas confirman el interés del artista por el dilema ético de la estética. El artista arguye: “¿Qué es bello y qué es monstruoso? ¿O están tan inextricablemente unidos que no puedes distinguir lo uno de lo otro? Cuando hago una hermosa nube, mi deseo es que los espectadores piensen en una explosión nuclear”.

“Tent” es el desarrollo de un prototipo de refugio realizado por el arquitecto Buckminster Fuller a finales de los 70 para una expedición en el ártico. La tienda, de estructura geodésica, llega al espacio de la galería como arrastrada por el viento, en una posición inusual, dada la vuelta, perdiendo de este modo su entidad como objeto funcional, el de tienda, y convirtiéndose a través del espectador en algo más cosmológico, una esfera terrestre, nuestro mundo, lo que nos rodea. Está acompañada de seis fotografías de la Serie Iceberg B15, 2010, realizadas a partir de imágenes y datos de la NASA. Muestran una parte de la costa de la Antártida en una serie de imágenes tomadas desde 2001 hasta 2005 en las que podemos ver el desarrollo en el tiempo de este espacio concreto. La fotografía es el resultado del desarrollo especular, como un test de Rorscharch, de la imagen científica y nos invita a una reflexión personal y psicológica del ser humano a través del clima.

+ www.soledadlorenzo.com

Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Until 20 of February 2010
Dirty Bomb, 2008, is a depiction of Fatman, the sinister launched bomb over Nagasaki in 1945. Built with materials extracted of sport cars, his dazzling one enameled white has been polished and glossed for later be ignominiosamente dotted with mire and next cleaned again lovingly for the own one artista.Dirty Bomb evokes, with great humor dose, strategic movements of Manglano-Ovalle in his facility for Documents XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck is a reproduction to accomodation ladder of the laboratory mobile phone of biological weapons that the previous American state secretary presented, Colin Powell, to the Security council of United Nations, as proof of the active production and of the WMD possession on the part of the Iraqi government. Working conscientiously from Powerpoint color-reversal films of Powell, Manglano-Ovalle built the laboratory that would result be, a posteriori, a “false”construction, for later to hide it in a darkened space. Dirty Bomb invests the gesture of the Actual thing; while the lorry was a false fabricated object to be actual and later hidden again, the bomb is an actual presented object in a version become fetish. However, both pieces confirm the interest of the artist for the ethical dilemma of the aesthetic. The artist argues: “Which is beautiful and which is monstrous? Or they are so inextricablemente joined that can not distinguish it one of it another? When I do a beautiful cloud, my desire is that bystanders think in a nuclear explosion”.

Dirty Bomb, 2008, is a depiction of Fatman, the sinister launched bomb over Nagasaki in 1945. Built with materials extracted of sport cars, his dazzling one enameled white has been polished and glossed for later be ignominiosamente dotted with mire and next cleaned again lovingly for the artist.

Dirty Bomb evokes, with great humor dose, strategic movements of Manglano-Ovalle in his facility for Documents XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck is a reproduction to accomodation ladder of the laboratory mobile phone of biological weapons that the previous American state secretary presented, Colin Powell, to the Security council of United Nations, as proof of the active production and of the WMD possession on the part of the Iraqi government. Working conscientiously from Powerpoint color-reversal films of Powell, Manglano-Ovalle built the laboratory that would result be, a posteriori, a “false”construction, for later to hide it in a darkened space. Dirty Bomb invests the gesture of the Actual thing; while the lorry was a false fabricated object to be actual and later hidden again, the bomb is an actual presented object in a version become fetish. However, both pieces confirm the interest of the artist for the ethical dilemma of the aesthetic. The artist argues: “Which is beautiful and which is monstrous? Or they are so inextricablemente joined that can not distinguish it one of it another? When I do a beautiful cloud, my desire is that bystanders think in a nuclear explosion”.

“Tent” is the development of a prototype of haven by the architect Buckminster Fuller at the end of 70 for an expedition in the arctic one. The shop, of geodetical structure, arrives to the space of the gallery as dragged by the wind, in an unusual position, turned around, losing this way his entity as a functional object, that one of shop, and becoming through the bystander in something more cosmological, a land sphere, our world, what us surrounds. It is accompanied by six photographs of the Series Iceberg B15, 2010, fulfilled from images and details of the NASA. They show a part of the coast of Antarctica in a series of images taken from 2001 until 2005 in which can see the development in the time of this specific space. The photograph is the specular developmental result, as a test of Rorscharch, of the scientific image and us invites to a personal reflection and psychological of the human being through clima.Agendathe ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White.3 February of 2010ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Loneliness gallery Lorenzo. Madrid. Until 20 of February 2010
Dirty Bomb, 2008, is a depiction of Fatman, the sinister launched bomb over Nagasaki in 1945. Built with materials extracted of sport cars, his dazzling one enameled white has been polished and glossed for later be ignominiosamente dotted with mire and to […]Escrito for admin
tectonica.es ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Loneliness gallery Lorenzo. Madrid. Until 20 of February 2010

Dirty Bomb, 2008, is a depiction of Fatman, the sinister launched bomb over Nagasaki in 1945. Built with materials extracted of sport cars, his dazzling one enameled white has been polished and glossed for later be ignominiosamente dotted with mire and next cleaned again lovingly for the artist.
Dirty Bomb evokes, with great humor dose, strategic movements of Manglano-Ovalle in his facility for Documents XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck is a reproduction to accomodation ladder of the laboratory mobile phone of biological weapons that the previous American state secretary presented, Colin Powell, to the Security council of United Nations, as proof of the active production and of the WMD possession on the part of the Iraqi government. Working conscientiously from Powerpoint color-reversal films of Powell, Manglano-Ovalle built the laboratory that would result be, a posteriori, a “false”construction, for later to hide it in a darkened space. Dirty Bomb invests the gesture of the Actual thing; while the lorry was a false fabricated object to be actual and later hidden again, the bomb is an actual presented object in a version become fetish. However, both pieces confirm the interest of the artist for the ethical dilemma of the aesthetic. The artist argues: “Which is beautiful and which is monstrous? Or they are so inextricablemente joined that can not distinguish it one of it another? When I do a beautiful cloud, my desire is that bystanders think in a nuclear explosion”.

“Tent” is the development of a prototype of haven by the architect Buckminster Fuller at the end of 70 for an expedition in the arctic one. The shop, of geodetical structure, arrives to the space of the gallery as dragged by the wind, in an unusual position, turned around, losing this way his entity as a functional object, that one of shop, and becoming through the bystander in something more cosmological, a land sphere, our world, what us surrounds. It is accompanied by six photographs of the Series Iceberg B15, 2010, fulfilled from images and details of the NASA. They show a part of the coast of Antarctica in a series of images taken from 2001 until 2005 in which can see the development in the time of this specific space. The photograph is the specular developmental result, as a test of Rorscharch, of the scientific image and us invites to a personal reflection and psychological of the human being through the climate.

+ www.soledadlorenzo.com

Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Ata o 20 de Febreiro de 2010
Dirty Bomb, 2008, é unha representación de Fatman, a sinistra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construída con materiais extraídos de automóbiles deportivos, o seu resplandecente esmaltado branco foi puído e lustrado para despois ser ignominiosamente salpicado de lodo e a continuación limpado de novo amorosamente polo propio artista. DirtyBomb evoca, con gran dose de humor, os movementos estratéxicos de Manglano-Ovalle na súa instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck é unha reprodución a escala real do laboratorio móbil de armas biolóxicas que presentase o anterior secretario de estado americano, Colin Powell, ao Consello de Seguridade da Nacións Unidas, como proba da produción activa e da posesión de armas de destrución masiva por parte do goberno iraquí. Traballando concienciudamente a partir das diapositivas de Powerpoint de Powell, Manglano-Ovalle construíu o laboratorio que resultaría ser, a posteriori, unha “construción falsa”, para despois ocultaro nun espazo escurecido. Dirty Bomb inviste o xesto do Real; mentres o camión era un obxecto falso fabricado para ser real e despois ocultado de novo, a bomba é un obxecto real presentado nunha versión convertida en fetiche. Porén, ambas as dúas pezas confirman o interese do artista polo dilema ético da estética. O artista argüe: “Que é belo e que é monstruoso? Ou están tan inextricablemente unidos que non podes distinguir o un do outro? Cando fago unha fermosa nube, o meu desexo é que os espectadores pensen nunha explosión nuclear”.

Dirty Bomb, 2008, é unha representación de Fatman, a sinistra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construída con materiais extraídos de automóbiles deportivos, o seu resplandecente esmaltado branco foi puído e lustrado para despois ser ignominiosamente salpicado de lodo e a continuación limpado de novo amorosamente polo propio artista.

Dirty Bomb evoca, con gran dose de humor, os movementos estratéxicos de Manglano-Ovalle na súa instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck é unha reprodución a escala real do laboratorio móbil de armas biolóxicas que presentase o anterior secretario de estado americano, Colin Powell, ao Consello de Seguridade da Nacións Unidas, como proba da produción activa e da posesión de armas de destrución masiva por parte do goberno iraquí. Traballando concienciudamente a partir das diapositivas de Powerpoint de Powell, Manglano-Ovalle construíu o laboratorio que resultaría ser, a posteriori, unha “construción falsa”, para despois ocultaro nun espazo escurecido. Dirty Bomb inviste o xesto do Real; mentres o camión era un obxecto falso fabricado para ser real e despois ocultado de novo, a bomba é un obxecto real presentado nunha versión convertida en fetiche. Porén, ambas as dúas pezas confirman o interese do artista polo dilema ético da estética. O artista argüe: “Que é belo e que é monstruoso? Ou están tan inextricablemente unidos que non podes distinguir o un do outro? Cando fago unha fermosa nube, o meu desexo é que os espectadores pensen nunha explosión nuclear”.

“Tent” é o desenvolvemento dun prototipo de refuxio realizado polo arquitecto Buckminster Fuller a finais dos 70 para unha expedición no ártico. A tenda, de estrutura xeodésica, chega ao espazo da galería como arrastrada polo vento, nunha posición inusual, dada a volta, perdendo deste xeito a súa entidade como obxecto funcional, o de tenda, e convertendose a través do espectador en algo máis cosmolóxica, unha esfera terrestre, o noso mundo, o que nos rodea. Está acompañada de seis fotografías da Serie Iceberg B15, 2010, realizadas a partir de imaxes e datos da NASA. Mostran unha parte da costa da Antártida nunha serie de imaxes tomadas desde 2001 ata 2005 en que podemos ver o desenvolvemento no tempo deste espazo concreto. A fotografía é o resultado do desenvolvemento especular, como un test de Rorscharch, da imaxe científica e convídanos a unha reflexión persoal e psicolóxica do ser humano a través do clima.AgendaÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White.3 de Febreiro de 2010ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Ata o 20 de Febreiro de 2010
Dirty Bomb, 2008, é unha representación de Fatman, a sinistra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construída con materiais extraídos de automóbiles deportivos, o seu resplandecente esmaltado branco foi puído e lustrado para despois ser ignominiosamente salpicado de lodo e a […]Escrito por admin
tectonica.es ÍÑIGO MANGLANO-OVALLE. White on White. Galería Soledad Lorenzo. Madrid. Ata o 20 de Febreiro de 2010

Dirty Bomb, 2008, é unha representación de Fatman, a sinistra bomba lanzada sobre Nagasaki en 1945. Construída con materiais extraídos de automóbiles deportivos, o seu resplandecente esmaltado branco foi puído e lustrado para despois ser ignominiosamente salpicado de lodo e a continuación limpado de novo amorosamente polo propio artista.
Dirty Bomb evoca, con gran dose de humor, os movementos estratéxicos de Manglano-Ovalle na súa instalación para Documenta XII, Phantom Truck, 2007. Phantom Truck é unha reprodución a escala real do laboratorio móbil de armas biolóxicas que presentase o anterior secretario de estado americano, Colin Powell, ao Consello de Seguridade da Nacións Unidas, como proba da produción activa e da posesión de armas de destrución masiva por parte do goberno iraquí. Traballando concienciudamente a partir das diapositivas de Powerpoint de Powell, Manglano-Ovalle construíu o laboratorio que resultaría ser, a posteriori, unha “construción falsa”, para despois ocultaro nun espazo escurecido. Dirty Bomb inviste o xesto do Real; mentres o camión era un obxecto falso fabricado para ser real e despois ocultado de novo, a bomba é un obxecto real presentado nunha versión convertida en fetiche. Porén, ambas as dúas pezas confirman o interese do artista polo dilema ético da estética. O artista argüe: “Que é belo e que é monstruoso? Ou están tan inextricablemente unidos que non podes distinguir o un do outro? Cando fago unha fermosa nube, o meu desexo é que os espectadores pensen nunha explosión nuclear”.

“Tent” é o desenvolvemento dun prototipo de refuxio realizado polo arquitecto Buckminster Fuller a finais dos 70 para unha expedición no ártico. A tenda, de estrutura xeodésica, chega ao espazo da galería como arrastrada polo vento, nunha posición inusual, dada a volta, perdendo deste xeito a súa entidade como obxecto funcional, o de tenda, e convertendose a través do espectador en algo máis cosmolóxica, unha esfera terrestre, o noso mundo, o que nos rodea. Está acompañada de seis fotografías da Serie Iceberg B15, 2010, realizadas a partir de imaxes e datos da NASA. Mostran unha parte da costa da Antártida nunha serie de imaxes tomadas desde 2001 ata 2005 en que podemos ver o desenvolvemento no tempo deste espazo concreto. A fotografía é o resultado do desenvolvemento especular, como un test de Rorscharch, da imaxe científica e convídanos a unha reflexión persoal e psicolóxica do ser humano a través do clima.

+ www.soledadlorenzo.com

veredes
veredeshttps://veredes.es/
Surge enero de 2009 como búsqueda de satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR

36 COMENTARIOS

0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
36 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS