Inicio Blog Página 164

El jardín de las contemplaciones | Íñigo García Odiaga

Serpentine Gallery Pavilion | Peter Zumthor

La arquitectura de los pabellones, de las pequeñas instalaciones suele producir resultados muy extremos, o generan proyectos de incalculable valor sobre los que se debatirá durante años o por el contrario presentan estrepitosos fracasos.

Lo efímero de estas construcciones, su valor simbólico y la falta de usos específicos a albergar, aportan a los arquitectos un marco nuevo, en el que la reflexión y las ideas no encuentran los límites del ejercicio diario de la profesión y se acercan más que nunca a la propuesta artística.

La Serpentine Gallery es una galería londinense dedicada al arte contemporáneo, que todos los años desde el 2000 encarga a un arquitecto de prestigio la construcción de un pequeño pabellón en el jardín de la institución. Esta construcción destinada a proporcionar un área de estancia a los visitantes del centro durante los meses de verano, es de carácter efímero y se desmonta con la llegada del invierno. La directora de la galería Julia Peyton-Jones ha convertido esta cita anual en un espacio internacional para la experimentación arquitectónica y tras una década de pabellones realizados por algunos de los arquitectos más importantes del mundo la repercusión de estas obras genera grandes debates.

Serpentine Gallery Pavilion | Peter Zumthor

El arquitecto nacido en Basilea Peter Zumthor, galardonado con el prestigioso premio Pritzker en 2009, será el encargado de coger el testigo de Jean Nouvel, Sanaa, Rem Koolhaas o Frank Gehry entre otros.

Para el arquitecto suizo será el primer edificio construido por su oficina en el Reino Unido e incluirá un jardín creado especialmente por el influyente diseñador holandés Piet Oudolf.

La idea del pabellón de este año es la de generar un hortus conclusus contemporáneo, una sala cerrada, abierta al cielo, dedicada a la contemplación, un jardín interior dentro de los jardines de Kensington en los que se sitúa la Serpentine Gallery. El edificio actuará de escenario, será como el telón de fondo de un jardín interior de flores y luz. El hortus conclusus es la forma típica del jardín medieval, ligado sobre todo a los monasterios y conventos. Una zona verde, generalmente de pequeñas dimensiones y circundada por altos muros, donde los monjes cultivaban esencialmente plantas alimenticias y medicinales alrededor de los cuales se generaba el claustro dedicado a la meditación y la contemplación.

Serpentine Gallery Pavilion | Peter Zumthor

Los visitantes llegarán al jardín atravesando un túnel angosto y oscuro, una solución efectista para ampliar el efecto acogedor y espiritual del espacio central lleno de luz, un lugar abstraído del mundo y del ruido del tráfico y los olores de Londres.

Como el propio Zumthor ha declarado el edificio «tiene como objetivo ayudar a los visitantes a tomarse el tiempo para relajarse, observar y, a continuación, tal vez, empezar a hablar de nuevo.»

El proyecto pone de relieve el papel que los sentidos y las emociones juegan en la experiencia de la arquitectura perseguida por Peter Zumthor. Sus espacios contemplativos que evocan la dimensión espiritual del entorno físico, conectan esta obra con otras realizadas por su estudio durante estos años como los baños termales de Vals, en Suiza, o la Capilla Bruder Klaus en Mechernich, Alemania, ambas obras de referencia durante la última década.

High Line en New York, de Piet Oudolf

Piet Oudolf es la otra parte importante de esta obra, destacado diseñador de jardines y cabeza visible del movimiento Perennes, complementará el diseño del edificio de Zumthor con un jardín lleno de color y profusamente plantado basado en la ideología que defiende. Oudolf utiliza la arquitectura natural de las plantas, como la expresividad de las gramíneas y de las herbáceas perennes, o incluso malas hierbas para crear jardines que evolucionan en forma y color a lo largo de la vida de las plantas. Sus planteamientos reflejados en obras como el High Line neoyorkino, la reconversión peatonal de una antigua línea de metro elevada en la ciudad de los rascacielos, han colocado esta suerte de jardines de evolución natural como la nueva vía para relacionar arquitectura y naturalezas construidas.

High Line en New York, de Piet Oudolf

Peter Zumthor que dado lo ascético, riguroso y contenido de su arquitectura ha defendido incluso en sus escritos la creación de nuevas atmósferas para la vida, recreará gracias a Piet Oudolf un espacio intenso, esencial y memorable.

En definitiva un jardín monacal para aquel que en múltiples ocasiones ha sido calificado como un monje de la arquitectura, una nueva cita a añadir al recorrido por Londres durante este verano.

íñigo garcía odiaga. arquitecto
san sebastián. junio 2011

Artículo publicado en ZAZPIKA 05/06/2o11

Metrópolis

1

[:es]

Metrópolis es un filme alemán realizado por la productora UFA. Se trata de una película de ciencia ficción dirigida por Fritz Lang, cuya trama se desarrolla en una distopía urbana futurista. Este filme fue lanzado originalmente en el año de 1927, antes de la cinematografía sonorizada. Se lo considera uno de los máximos exponentes del expresionismo alemán en las artes cinematográficas.

El guion fue escrito por Fritz Lang y su esposa Thea von Harbou, inspirándose en una novela de 1926 de la misma Von Harbou. Metrópolis es uno de las dos únicos filmes considerados Memoria del Mundo por la Unesco (el segundo filme es Los olvidados [1950], del director español Luis Buñuel). Fue el primero en poseer esta categoría, amparado en la vívida encarnación de la sociedad toda, y la profundidad de su contenido humano y social.

Metrópolis es una ciudad de rascacielos cuya arquitectura art decó recuerda a la de las ciudades más modernas de entonces, principalmente Nueva York, aunque la arquitectura de rascacielos surge en la escuela de Chicago. Entre los edificios se enmarañan las avenidas y las líneas del tren.

Los edificios de la ciudad de superficie son de una estructura majestuosa, mientras que la ciudad de los trabajadores, subterránea, resulta más sencilla, lacónica y sombría. Entre estos dos espacios básicos existen lugares con una arquitectura propia y característica. En la ciudad superficial está la catedral, de líneas góticas, y la casa de Rottwang, un edificio antiguo, también de aires medievales, que se asemeja más al taller de un alquimista que al laboratorio de un científico; Lang y Von Harbou acordaron reconducir la idea original de proporcionarle a Rottwang capacidades mágicas.

Además en la ciudad de la superficie hay un jardín que simboliza lo idílico de la vida para los directores de la ciudad y un barrio del pecado retratado con arquitecturas orientales, tradicionalmente asociadas a lo exótico, lo sensual y, desde ahí, a lo pecaminoso.

En la ciudad subterránea se distingue además una zona de lo clandestino asociada con los espacios cavernosos donde la alegoría de la salvación de los trabajadores se representa mediante la imagen de los cristianos escondidos en las catacumbas durante los tiempos de su persecución.

+ info

[:gl]

Metrópolis é un filme alemán realizado pola produtora UFA. Trátase dunha película de ciencia ficción dirixida por Fritz Lang, cuxa trama se desenvolve nunha distopía urbana futurista. Este filme foi lanzado orixinalmente no ano de 1927, antes da cinematografía sonorizada. Considérallo un dos máximos expoñentes do expresionismo alemán nas artes cinematográficas. O guión foi escrito por Fritz Lang e a súa esposa Thea von Harbou, inspirándose nunha novela de 1926 da mesma Von Harbou. Metrópolis é un das dous únicos filmes considerados Memoria do Mundo pola Unesco (o segundo filme é Os esquecidos [1950], do director español Luís Buñuel). Foi o primeiro en posuír esta categoría, amparado na vívida encarnación da sociedade toda, e a profundidade do seu contido humano e social.

https://www.youtube.com/watch?v=pT4A-76CS28

Metrópolis é unha cidade de rañaceos cuxa arquitectura art decó lembra á das cidades máis modernas de entón, principalmente Nova York, aínda que a arquitectura de rañaceos xorde na escola de Chicago. Entre os edificios enmaráñanse as avenidas e as liñas do tren. Os edificios da cidade de superficie son dunha estrutura majestuosa, mentres que a cidade dos traballadores, subterránea, resulta máis sinxela, lacónica e sombría.Entre estes dous espazos básicos existen lugares cunha arquitectura propia e característica. Na cidade superficial está a catedral, de liñas góticas, e a casa de Rottwang, un edificio antigo, tamén de aires medievais, que se asemella máis ao taller dun alquimista que ao laboratorio dun científico; Lang e Von Harbou acordaron reconducir a idea orixinal de proporcionarlle a Rottwang capacidades máxicas. Ademais na cidade da superficie hai un xardín que simboliza o idílico da vida para os directores da cidade e un barrio do pecado retratado con arquitecturas orientais, tradicionalmente asociadas ao exótico, o sensual e, desde aí, ao pecaminoso. Na cidade subterránea distínguese ademais unha zona do clandestino asociada cos espazos cavernosos onde a alegoría da salvación dos traballadores represéntase mediante a imaxe dos cristiáns escondidos nas catacumbas durante os tempos da súa persecución.

+ info

[:en]

Metrópolis é un filme alemán realizado pola produtora UFA. Trátase dunha película de ciencia ficción dirixida por Fritz Lang, cuxa trama se desenvolve nunha distopía urbana futurista. Este filme foi lanzado orixinalmente no ano de 1927, antes da cinematografía sonorizada. Considérallo un dos máximos expoñentes do expresionismo alemán nas artes cinematográficas. O guión foi escrito por Fritz Lang e a súa esposa Thea von Harbou, inspirándose nunha novela de 1926 da mesma Von Harbou. Metrópolis é un das dous únicos filmes considerados Memoria do Mundo pola Unesco (o segundo filme é Os esquecidos [1950], do director español Luís Buñuel). Foi o primeiro en posuír esta categoría, amparado na vívida encarnación da sociedade toda, e a profundidade do seu contido humano e social.

https://www.youtube.com/watch?v=pT4A-76CS28

Metrópolis é unha cidade de rañaceos cuxa arquitectura art decó lembra á das cidades máis modernas de entón, principalmente Nova York, aínda que a arquitectura de rañaceos xorde na escola de Chicago. Entre os edificios enmaráñanse as avenidas e as liñas do tren. Os edificios da cidade de superficie son dunha estrutura majestuosa, mentres que a cidade dos traballadores, subterránea, resulta máis sinxela, lacónica e sombría.Entre estes dous espazos básicos existen lugares cunha arquitectura propia e característica. Na cidade superficial está a catedral, de liñas góticas, e a casa de Rottwang, un edificio antigo, tamén de aires medievais, que se asemella máis ao taller dun alquimista que ao laboratorio dun científico; Lang e Von Harbou acordaron reconducir a idea orixinal de proporcionarlle a Rottwang capacidades máxicas. Ademais na cidade da superficie hai un xardín que simboliza o idílico da vida para os directores da cidade e un barrio do pecado retratado con arquitecturas orientais, tradicionalmente asociadas ao exótico, o sensual e, desde aí, ao pecaminoso. Na cidade subterránea distínguese ademais unha zona do clandestino asociada cos espazos cavernosos onde a alegoría da salvación dos traballadores represéntase mediante a imaxe dos cristiáns escondidos nas catacumbas durante os tempos da súa persecución.

+ info

[:]

Festival Cine Periférico

34

[:es]

Conjugar las vanguardias cinematográficas con el potencial creativo del formato súper 8, recuperar metrajes inéditos o atraer figuras consagradas del cine experimental son los propósitos que, por segundo año consecutivo, se ha puesto el Festival de Cine Periférico (S8). Una muestra que ha crecido en calidad y propuestas y que no pretende ser «un festival para sentarse y ver películas, sino para participar en ellas», dice su director Ángel Rueda. Las nuevas tendencias se abren al potencial creativo del súper 8, un formato que ha acumulado polvo durante años pero que resurge con fuerza y nuevos usos para «enseñar y crear» a través de videocreaciones, cine reciclado o incluso videoclips. Esta nueva faceta plástica atrajo en la primera edición a 8.000 personas que visitaron la antigua prisión provincial de A Coruña, particular sede del evento que hoy se sitúa «en primera línea a nivel internacional» y trata, además, de «ocupar un espacio que Galicia necesitaba», reconoce Rueda.



Marcos Nebreda

+ artículo publicado en elmundo.es

[:gl]

Conxugar as vangardas cinematográficas co potencial creativo do formato súper 8, recuperar metraxes inéditas ou atraer figuras consagradas do cinema experimental son os propósitos que, por segundo ano consecutivo, púxose o Festival de Cinema Periférico (S8). Unha mostra que creceu en calidade e propostas e que non pretende ser «un festival para sentar e ver películas, senón para participar en elas», di o seu director Anxo Rueda. As novas tendencias ábrense ao potencial creativo do súper 8, un formato que acumulou po durante anos pero que rexorde con forza e novos usos para «ensinar e crear» a través de videocreaciones, cinema reciclado ou mesmo videoclips. Esta nova faceta plástica atraeu na primeira edición a 8.000 persoas que visitaron a antiga prisión provincial da Coruña, particular sede do evento que hoxe se sitúa «en primeira liña a nivel internacional» e trata, ademais, de «ocupar un espazo que Galicia necesitaba», recoñece Rueda.

[…]

Marcos Nebreda

+ artigo publicado en elmundo.es

[:en]

The cinematographic forefronts to bring together with the creative potential of the super format 8, to recover unpublished footages or to attract consecrated figures of the experimental cinema are the intentions on that, for the second year in a row, there has put the Festival of Peripheral Cinema (S8). A sample that has grown in quality and offers and that does not try to be » a festival movies to sit and to be seen, but to take part in them «, says his director Ángel Rueda. The new trends are opened for the creative potential of the super 8, one format that has accumulated powder for years but that re-arises strongly and new uses » to teach and to create » across videocreaciones, recycled or enclosed cinema pop videos. This new plastic facet attracted in the first edition 8.000 persons who visited the former provincial prison of To Corunna, individual sedates of the event that today places » in the first line worldwide » and tries of » to occupy, in addition, a space that Galicia needed «, it admits Wheel.

[…]

Marcos Nebreda

+ article is published in elmundo.es

[:]

[:es]Premios A+ 2011[:gl]Premios A+ 2011[:en]A+ Award 2011[:]

3.459

[:es]

De los más de 80 proyectos presentados a las diferentes categorías, el jurado ha seleccionado tres finalistas por modalidad, así como ha otorgado el Premio A+ a la mejor trayectoria profesional al arquitecto Josep Lluís Mateo y el Premio A+ al Estudio Joven de Arquitectura más Prometedor a Bosch/Capdeferro. El jurado de la segunda edición de los Premios de Arquitectura Aplus, reunido el pasado lunes 23 de mayo en Barcelona, ha dado a conocer los finalistas de estos galardones, una plataforma organizada por Grupo Vía para dar a conocer el talento y la creatividad de los arquitectos españoles. El jurado ha estado compuesto por los arquitectos Fabrizio Barozzi y Octavi Mestre, junto con José María Milá de Santa&Cole y los periodistas especializados en arquitectura Fredy Massad (¿btbW/Architecture) y Jose G. Osorio (Arquitectura Plus y Vía Construcción). De los más de 80 proyectos presentados a las diferentes categorías, el jurado ha seleccionado tres finalistas por modalidad, así como ha otorgado el Premio A+ a la mejor trayectoria profesional al arquitecto Josep Lluís Mateo y el Premio A+ al Estudio Joven de Arquitectura más Prometedor a Bosch/Capdeferro. La elección final del proyecto ganador de cada una de las categorías recaerá mediante televoto en el público profesional del sector asistente a la ceremonia de entrega de los Premios de Arquitectura Plus. Esta selección de premiados participativa se realizará mediante un mando digital que puntuará cada proyecto expuesto. Un recuento informatizado permitirá conocer los diferentes proyectos ganadores por categoría. La ceremonia de entrega de los Premios de Arquitectura Plus tendrá lugar en Barcelona el 30 de junio de 2011 en el Hotel Hesperia Tower, en el que posteriormente a la entrega de los galardones tendrá lugar una gran fiesta de la arquitectura con cena-cocktail, copeo, actuaciones, dj, proyecciones y más sorpresas.

[…]

+ artículo publicado en viaconstruccion.com

[:gl]

Dos máis de 80 proxectos presentados ás diferentes categorías, o xurado seleccionou tres finalistas por modalidade, así como outorgou o Premio Á  a mellor traxectoria profesional ao arquitecto Josep Lluís Mateo e o Premio Á  o Estudo Novo de Arquitectura máis Prometedor a Bosch/Capdeferro. O xurado da segunda edición dos Premios de Arquitectura Aplus, reunido o pasado luns 23 de maio en Barcelona, deu a coñecer os finalistas destes galardóns, unha plataforma organizada por Grupo Vía para dar a coñecer o talento e a creatividade dos arquitectos españois. O xurado estivo composto polos arquitectos Fabrizio Barozzi e Octavi Mestre, xunto con José María Milá de Santa&Cole e os xornalistas especializados en arquitectura Fredy Massad (btbW/Architecture) e Jose G. Osorio (Arquitectura Plus e Vía Construción). Dos máis de 80 proxectos presentados ás diferentes categorías, o xurado seleccionou tres finalistas por modalidade, así como outorgou o Premio Á  a mellor traxectoria profesional ao arquitecto Josep Lluís Mateo e o Premio Á  o Estudo Novo de Arquitectura máis Prometedor a Bosch/Capdeferro. A elección final do proxecto gañador de cada unha das categorías recaerá mediante televoto no público profesional do sector asistente á cerimonia de entrega dos Premios de Arquitectura Plus. Esta selección de premiados participativa realizarase mediante un mando dixital que puntuará cada proxecto exposto. Un reconto informatizado permitirá coñecer os diferentes proxectos gañadores por categoría. A cerimonia de entrega dos Premios de Arquitectura Plus terá lugar en Barcelona o 30 de xuño de 2011 no Hotel Hesperia Tower, no que posteriormente á entrega dos galardóns terá lugar unha gran festa da arquitectura con cea-cocktail, copeo, actuacións, dj, proxeccións e máis sorpresas.

[…]

+ artículo publicado en viaconstruccion.com

[:en]

Of more than 80 projects presented to the different categories, the juror has selected three finalists for modality, as well as it has granted the Prize To + to the best professional path to the architect Josep Lluís Mateo and the Prize To + to the Most promising Young Study of Architecture to Bosch/Capdeferro. The juror of the second edition of the Prizes of Architecture Aplus, assembled last Monday, the 23rd of May in Barcelona, has announced the finalists of these awards, a platform organized by Group Route to announce the talent and the creativity of the Spanish architects. The juror has been composed by the architects Fabrizio Barozzi y Octavi Mestre, together with Jose Maria Milá of Santa&Cole and journalists specialized in architecture Fredy Massad (btbW/Architecture) and Jose G. Osorio (Architecture Bonus and Route Construction). Of more than 80 projects presented to the different categories, the juror has selected three finalists for modality, as well as it has granted the Prize To + to the best professional path to the architect Josep Lluís Mateo and the Prize A+ to the Most promising Young Study of Architecture to Bosch/Capdeferro. The final choice of the winning project of each one of the categories assistant will relapse by means of televoto into the professional public of the sector to the ceremony of delivery of the Prizes of Architectura Plus. This selection of rewarded participative will realize by means of a digital control that it will punctuate every exposed project. A computerized inventory will allow to know the different winning projects for category. The ceremony of delivery of the Prizes of Architecture Bonus will take place in Barcelona on June 30, 2011 in the Hotel Hesperia Tower, in which later to the delivery of the awards a great holiday of the architecture will take place with dinner – cocktail, copeo, actions, dj, projections and more surprises.

[…]

+ artículo publicado en viaconstruccion.com

[:]

Jardines Efimeros 2011 | Mauro Lomba+María Pierres

Jardines Efimeros 2011 | Mauro Lomba+María Pierres
Jardines Efimeros 2011 | Mauro Lomba+María Pierres © Julia Antonio

Cuando uno vive como arquitecto, lo hace con una continua preocupación por lo que le rodea, reinterpretándolo en su cabeza y generando nuevas visiones de los espacios que visita, dejándose sorprender por aquellos que lo merecen y tratando de mejorar aquellos que lo inquietan. Más aún cuando en vez de dos son cuatro los ojos que miran.

Jardines Efimeros 2011 | Mauro Lomba+María Pierres | Planimetría

De esta curiosidad y necesidad de actuar surge la colaboración en la creación de un jardín efímero, oportunidad única de alterar el espacio conocido y familiar a todos los pontevedreses sorprendiendo no sólo a los ojos, sino a todos los sentidos. La empresa Elsamex puso a nuestra disposición todas sus energías y capacidad para llevar a cabo una tarea que por momentos pareció titánica.

Jardines Efimeros 2011 | Mauro Lomba+María Pierres © Julia Antonio

La intención primera superó con creces las expectativas, generando la inquietud de hacer de esta iniciativa un evento que premie la creatividad no sólo de las empresas sino de aquellos profesionales arquitectos, diseñadores ó paisajistas que con su colaboración ayuden a dotar  al jardín de una visión más contemporánea, sin olvidar la base de la convocatoria, que es acercar la jardinería y naturaleza al ciudadano.

Nuestra instalación parte de una geometría sobria, formada por dos muros concéntricos que acotan y delimitan el espacio. Un anillo exterior, duro y racional, con matices de invitación a entrar, te atrapa y te aisla del resto del entorno, permitiéndote descubrir un segundo anillo, éste vegetal y animal, en relación armónica con el mundo orgánico, que estimula los sentidos hasta envolverte en su jardín interior.

Jardines Efimeros 2011 | Mauro Lomba+María Pierres © Julia Antonio

Una síntesis del binomio Rechazo-Aceptación, de lo detestable contra lo apetecible, haciendo del habitar, en este caso del jardín, como ese lugar donde el refugio es posible. Una instalación que trata de aunar, con su morfología, el concepto de jardín renacentista y medieval, con su configuración más cerrada y laberíntica, junto con el contemporáneo, donde se introduce la chapa metálica como duro contraste con la vegetación, y donde lo racional se refleja en el plano vertical de las chapas, permitiendo la invasión de la naturaleza y adivinando su carácter interior.

Autores: Mauro Lomba y María Pierres
Colaboradores: Carmen Moldes
Ingeniero Técnico Agrícola: Agustín González
Empresa jardinería: Elsamex
Emplazamiento: Pontevedra_Galicia_España
Fotografías: Julia Antonio

[:es]Curso de Diseño Urbano[:gl]Curso de Deseño Urban[:en]Urban Design Workshop[:]

[:es]

El Curso de Verano de Diseño Urbano enseña al alumno a analizar, desde una perspectiva profesional, los espacios públicos. Las ciudades están sometidas a continuos cambios y se generan carencias y necesidades, tanto en los espacios públicos como en la vida de los ciudadanos. El objetivo del Curso de Verano de Diseño Urbano es mejorar la calidad de vida de la ciudad, mediante la propuesta de alternativas a los usos que actualmente existen, nuevas actuaciones, intervenciones y planteamientos de opciones de mobiliario/objetos urbanos.

Fotografía original Jesús Granada

A través de clases teórico/prácticas, y desde la óptica del diseño, se estudian las distintas áreas urbanas y sus ámbitos de influencia:
– analizamos, mediante una visión crítica, los espacios públicos, para poder plantear una alternativa a los usos que actualmente existen.
– proponemos nuevas actuaciones, intervenciones, etc., que facilitan la relación del ciudadano con su entorno.
– planteamos nuevas opciones de mobiliario/objetos urbanos que mejoren la calidad de vida en la ciudad.

Curso de Verano de Diseño Urbano
Alojamiento opcional: la fecha límite para contratarlo es el 4 de junio. Plazas limitadas. Más información: hospitality@madrid.ied.es.
Dirección del Curso: Francisco Javier Casas Cobo y Beatriz Villanueva Cajide.
Coordinación del Curso: Luisa González-Portillo.
Duración: 80 horas, 04 Julio 2011 – 22 Julio 2011
Horario de 16.30 a 21.30 h. de lunes a viernes. Proceso de admisión: Es necesario presentar el CV actualizado, una carta de motivación y un portfolio en el caso de tenerlo. La dirección del curso podrá solicitar una entrevista personal en el caso de que así lo considere.
Titulación obtenida: Al término del curso se entregará un diploma y certificado que acredita haber realizado y superado satisfactoriamente el mismo.
Asistencia: será obligatoria la asistencia a clase e indispensable para obtener este diploma
Plazas: el tamaño medio de los grupos en IED Master es de 22 alumnos. Plazas limitadas
Información y admisiones: +34 91 448 04 44 · info@madrid.ied.es
+ iedmadrid.com

[:gl]

O Curso de Verán de Deseño Urbano insignia ao alumno a analizar, desde unha perspectiva profesional, os espazos públicos. As cidades están sometidas a continuos cambios e xéranse carencias e necesidades, tanto nos espazos públicos como na vida dos cidadáns. O obxectivo do Curso de Verán de Deseño Urbano é mellorar a calidade de vida da cidade, mediante a proposta de alternativas aos usos que actualmente existen, novas actuacións, intervencións e formulacións de opcións de mobiliario/obxectos urbanos.

Fotografía orixinal Jesús Granada

A través de clases teórico/prácticas, e desde a óptica do deseño, estúdanse as distintas áreas urbanas e os seus ámbitos de influencia:
– analizamos, mediante unha visión crítica, os espazos públicos, para poder expor unha alternativa aos usos que actualmente existen.
– propomos novas actuacións, intervencións, etc., que facilitan a relación do cidadán coa súa contorna.
– expomos novas opcións de mobiliario/obxectos urbanos que melloren a calidade de vida na cidade.

Curso de Verán de Deseño Urbano
Aloxamento opcional: a data límite para contratalo é o 4 de xuño. Prazas limitadas. Máis información: hospitality@madrid.ied.es.
Dirección do Curso: Francisco Javier Casas Cobo e Beatriz Villanueva Cajide.
Coordinación do Curso: Luisa González-Portillo.
Duración: 80 horas, 04 Xullo 2011 – 22 Xullo 2011
Horario de 16.30 a 21.30 h. de luns a venres. Proceso de admisión: É necesario presentar os CV actualizado, unha carta de motivación e un portfolio no caso de telo. A dirección do curso poderá solicitar unha entrevista persoal no caso de que así o considere.
Titulación obtida: Ao termo do curso entregarase un diploma e certificado que acredita realizar e superar satisfactoriamente o mesmo.
Asistencia: será obrigatoria a asistencia a clase e indispensable para obter este diploma
Prazas: o tamaño medio dos grupos en IED Master é de 22 alumnos. Prazas limitadas
Información e admisións:  34 91 448 04 44 · info@madrid.ied.es

+ iedmadrid.com

[:en]

The Summer course of Urban Design teaches the pupil to analyze, from a professional perspective, the public spaces. The cities are submitted to continuous changes and lacks and needs are generated, both in the public spaces and in the life of the citizens. The aim of the Summer course of Urban Design is to improve the quality of life of the city, by means of the offer of alternatives to the uses that nowadays exist, new actions, interventions and urban expositions of options of furniture / object.

Original photography by Jesus Granada

Across classes theoretical / practical, and from the optics of the design, there are studied the different urban areas and his areas of influence:
– We analyze, by means of a critical vision, the public spaces, to be able to raise an alternative to the uses that nowadays exist.
– We propose new actions, interventions, etc., that facilitate the relation of the citizen with his environment.
– We raise new options of furniture / object urban that improve the quality of life in the city.

Summer course of Urban Design
Optional housing: the deadline to contract it is a June 4. Limited Plazas. More information: hospitality@madrid.ied.es.
Direction of the Course: Francisco Javier Casas Cobo and Beatriz Villanueva Cajide.
Coordination of the Course: Luisa Gonzalez-Portillo.
Duration: 80 hours, July 04, 2011 – July 22, 2011
Schedule from 16.30 to 21.30 h. from Monday until Friday. Process of admission: It is necessary to present the updated CV, a letter of motivation and a portfolio in case of having it. The direction of the course will be able to request a personal interview in case this way he considers it.
Obtained qualifications: At the conclusion of The course there will deliver itself a diploma and certificate that accredits to have realized and overcome satisfactorily the same one.
Assistance: the assistance will be obligatory to class and indispensably to obtain this diploma
Plazas: the average size of the groups in IED Master belongs 22 pupils. Limited Plazas
Information and admissions: +34 91 448 04 44 · info@madrid.ied.es

+ iedmadrid.com

[:]

[:es]Ciudad, territorio y arquitectura[:gl]Cidade, territorio e arquitectura[:en]City, territory and architecture[:]

[:es]

El arquitecto pontevedrés César Portela ofrece hoy una charla sobre Cidade, territorio e arquitectura, a las 20 horas, en la sede del Casino Mercantil, en la plaza de Curros Enríquez. Galardonado en 1999 con el Premio Nacional de Arquitectura por la Estación de Autobuses de Córdoba, firmó, solo o en colaboración con otros grandes arquitectos, obras como el Museo del Mar de Vigo, el cementerio de Fisterra o el Centro Social Novacaxagalicia en su ciudad. Esta charla inicia las actividades abiertas que la entidad, que está a punto de alcanzar los 900 socios, llevará en junio, entre las que destaca un ciclo de cine dedicado al realizador pontevedrés Mario Iglesias, que comenzó ayer, y continuará los días 8, 15 y 22, en colaboración con el Cineclub Pontevedra. Además, en la sede central se llevarán a cabo otras muchas actividades, como una exposición fotográfica de la asociación Homoludens,bajo el título de O bosque, del 14 al 29 de junio, conferencias, o un concierto de los alumnos de la escuela musical A Tempo. Asimismo, el 24 de este mes se desarrollará la final del certamen musical Entrebandas, en este caso, en la plaza de Curros Enríquez.

Portela hablará sobre ciudad, territorio y arquitectura | capotillo | lavozdegalicia.es

[…]

Chelo Lago

[:gl]

O arquitecto pontevedrés César Portela ofrece hoxe unha charla sobre Cidade, territorio e arquitectura, ás 20 horas, na sede do Casino Mercantil, na praza de Curros Enríquez. Galardoado en 1999 co Premio Nacional de Arquitectura pola Estación de Autobuses de Córdoba, asinou, só ou en colaboración con outros grandes arquitectos, obras como o Museo do Mar de Vigo, o cemiterio de Fisterra ou o Centro Social Novacaxagalicia na súa cidade. Esta charla inicia as actividades abertas que a entidade, que está a piques de alcanzar os 900 socios, levará en xuño, entre as que destaca un ciclo de cinema dedicado ao realizador pontevedrés Mario Igrexas, que comezou onte, e continuará os días 8, 15 e 22, en colaboración co Cineclub Pontevedra. Ademais, na sede central levarán a cabo outras moitas actividades, como unha exposición fotográfica da asociación Homoludens,baixo o título de Ou bosque, do 14 ao 29 de xuño, conferencias, ou un concerto dos alumnos da escola musical A Tempo. Así mesmo, o 24 deste mes desenvolverase a final do certame musical Entrebandas, neste caso, na praza de Curros Enríquez.

Portela falará sobre cidad, territorio e arquitectura | capotillo | lavozdegalicia.es

[…]

Chelo Lago

[:en]

The architect pontevedrés Caesar Carry It it offers today a chat on Cidade, territory and architecture, at 20 hours, in the headquarters of the Mercantile Casino, in the square of Jobs Enríquez. Award winner in 1999 with the National Prize of Architecture for the Bus station of Cordova, signed, only or in collaboration with other big architects, works as the Museum of the Mar of Vigo, Fisterra’s cemetery or the Community center Novacaxagalicia in his city. This chat initiates the opened activities that the entity, which is on the verge of 900 partners reach, will take in June, between that emphasizes a cycle of cinema dedicated to the producer pontevedrés Mario Iglesias, who began yesterday, and will continue on the 8th, 15 and 22, in collaboration with the Cineclub Pontevedra. In addition, in the headquarters other many activities will be carried out, as a photographic exhibition of the association Homoludens, under the title of Or forest, from June 14 to June 29, conferences, or a concert of the pupils of the musical school To Tempo. Likewise, 24 of this month there will develop the final of the musical contest Entrebandas, in this case, in the square of Jobs Enríquez.

Portela will speak on city, territory and architecture | capotillo | lavozdegalicia.es

[…]

Chelo Lago

[:]

[:es]Exposición conmemorativa 10 años Proxecto Terra + Charlas[:gl]Exposición conmemorativa 10 anos Proxecto Terra + Charlas[:en]Commemorative Exhibition 10 years Proxecto Terra + Conference[:]

[:es]

El dia 1 de junio, a las 19.30, en la sede de la Delegación del COAG de VIgo, se  inaugura la Exposición conmemorativa de los 10 años del Proxecto Terra. El proyecto consiste en desarrollar y poner a disposición de profesores y alumnos materiales didácticos sobre estas materias adaptados a los distintos niveles de la Enseñanza Obligatoria (Infantil, Primera y Secundaria). Este material en forma de libros de texto, cuadernos de ejercicios, audiovisuales y cómics se complementa con actividades: desde visitas guiadas a las capitales gallegas para conocer in situ lo aprendido en clase, hasta intercambios territoriales para que tomen conciencia del territorio construido en Galicia bajo distintas formas (parroquia, aldea, pueblo, ciudad y área metropolitana) y cómo ha sido su evolución en el tiempo.

+ proxectoterra.coag.es

A continuación tendrá lugar una presentación de proyectos por parte de los arquitectos:
– Ansede+Quintáns
– Liqe Arquitectura
– Juan Navarro
– Mar Penela
– José Luis Quintela+Mónica Díaz
– Alfredo Sirvent
– Ramón Vieitez+Alberto Cebral

[:gl]

O dia 1 de xuño, ás 19.30, na sede da Delegación do COAG de Vigo, inaugúrase a Exposición conmemorativa dos 10 anos do Proxecto Terra. O proxecto consiste en desenvolver e pór a disposición de profesores e alumnos materiais didácticos sobre estas materias adaptados aos distintos niveis do Ensino Obrigatorio (Infantil, Primeira e Secundaria). Este material en forma de libros de texto, cadernos de exercicios, audiovisuais e cómics compleméntase con actividades: desde visitas guiadas ás capitais galegas para coñecer in situ o aprendido en clase, até intercambios territoriais para que tomen conciencia do territorio construído en Galicia baixo distintas formas (parroquia, aldea, pobo, cidade e área metropolitana) e como foi a súa evolución no tempo.

+ proxectoterra.coag.es

A continuación terá lugar unha presentación de proxectos por parte dos arquitectos:
– Ansede+Quintáns
– Liqe Arquitectura
– Juan Navarro
– Mar Penela
– José Luis Quintela+Mónica Díaz
– Alfredo Sirvent
– Ramón Vieitez+Alberto Cebral

[:en]

On June 1, to the 19.30, in the headquarters of the Delegation of VIgo’s COAG, there is inaugurated the commemorative Exhibition of 10 years of the Proxecto Terra. The project consists of developing and putting at the disposal of teachers and material didactic pupils on these matters adapted to the different levels of the Compulsory education (Infantile, The The First and Secondary). This material in the shape of books of text, notebooks of exercises, audio-visual and cómics it complements itself with activities: from visits guided to the Galician capitals to know in situ the learned in class, up to territorial exchanges in order that they are aware of the territory constructed in Galicia under different forms (parish, village, people, city and metropolitan area) and how it has been his evolution in the time.

+ proxectoterra.coag.es

Later a project presentation will take place on the part of the architects:
– Ansede+Quintáns
– Liqe Arquitectura
– Juan Navarro
– Mar Penela
– José Luis Quintela+Mónica Díaz
– Alfredo Sirvent
– Ramón Vieitez+Alberto Cebral

[:]

b-web 2011

[:es]

IMG_1378-455x609

Todo sigue cambiando… la comunicación, el marketing y los modelos de negocio han ido modulándose hasta llegar al momento en el que nos encontramos, con decenas de redes sociales y un planteamiento de la comunicación en auténtica ebullición 2.0. Hablamos de nuevos canales de comunicación, nuevas oportunidades de venta y de la posibilidad de interacción directa con nuestros clientes. Exprimir estas herramientas en nuestros planteamientos de comunicación marcará el posicionamiento de la empresa y sus productos y servicios. Pero, ¿Cómo?

B-web 2011 busca dar respuesta a estas y a todas las preguntas que asaltan al hablar de Facebook, Twitter, Tuenti, Foursquare, Linkedin o Flickr, a través de los expertos más reputados del sector. Durante sus dos días de duración, se darán cita en EXPOCoruña nombres como: Juan Merodio, autor del libro ‘Cómo empezar a promocionar tu negocio en redes sociales’;  Juan Pablo Bustos, uno de los precursores de la combinación de la publicidad y la tecnología; Carlos Blanco, uno de los empresarios pioneros en el sector de Internet en España y fundador de Grupo ITNet; y Javier Pedreira, Wicho, responsable de Informática de los Museos Científicos de A Coruña y uno de los autores del blog español más leído: www.microsiervos.com.

La gran novedad de esta edición será el Salón profesional.  La zona denominada “b-linked” se destinará a la ubicación de stands de las empresas más destacadas del sector, donde darán a conocer sus productos y servicios. Los stands son responsabilidad de la arquitecta Ana Gallego.

Conferencias y Case Studies: en el espacio llamado “b-updated” se sucederán las ponencias de diferentes instructores de reconocido prestigio del entorno 2.0. Nombres como Gaby Castellanos, Rubén Bastón o Víctor Salgado acercarán las grandes novedades del sector. Además, se sucederán los casos prácticos en los que diferentes empresas acercarán su experiencia profesional.

Workshops: una de las necesidades actuales más demandadas por las empresas es el desarrollo de un Social Media Plan eficaz. b-web crea “b-social”, un taller donde expertos impartirán las nociones necesarias para diseñar, construir y gestionar una marca/producto en las redes sociales más adecuadas para su target.

Networking: “b-twitt” será una zona de descanso donde los asistentes podrán conectar ordenadores y twittear, favoreciendo el intercambio de información entre los participantes. Un punto de encuentro para compartir intereses, inquietudes y establecer relaciones comerciales.

entrevista Juan Merodio from BWEB on Vimeo.

B-web. Días 2 y 3 de Junio de 2011
10:00 horas a 20:00 horas en EXPOCoruña.
El acceso a la feria es gratuito.
+ b-web.es

[:gl]

IMG_1378-455x609

Todo segue cambiando… a comunicación, a mercadotecnia e os modelos de negocio han ir modulándose até chegar ao momento no que nos atopamos, con decenas de redes sociais e unha formulación da comunicación en auténtica ebulición 2.0. Falamos de novas canles de comunicación, novas oportunidades de venda e da posibilidade de interacción directa cos nosos clientes. Espremer estas ferramentas nas nosas formulacións de comunicación marcará o posicionamento da empresa e os seus produtos e servizos. Pero, Como?

B-web 2011 busca dar resposta a estas e a todas as preguntas que asaltan ao falar de Facebook, Twitter, Tuenti, Foursquare, Linkedin ou Flickr, a través dos expertos máis reputados do sector. Durante os seus dous días de duración, daranse cita en EXPOCoruña nomes como: Juan Merodio, autor do libro ‘Como empezar a promocionar o teu negocio en redes sociais’; Juan Pablo Bustos, un dos precursores da combinación da publicidade e a tecnoloxía; Carlos Branco, un dos empresarios pioneiros no sector de Internet en España e fundador de Grupo ITNet; e Javier Pedreira, Wicho, responsable de Informática dos Museos Científicos da Coruña e un dos autores do blog español máis lido: www.microsiervos.com.

A gran novidade desta edición será o Salón profesional. A zona denominada “b-linked” destinarase á localización de casetas das empresas máis destacadas do sector, onde darán a coñecer os seus produtos e servizos. As casetas son responsabilidade da arquitecta Ana Galego.

Ademais, b-web incluirá os seguintes eventos:

Conferencias e Case Studies: no espazo chamado “b-updated” sucederanse os relatorios de diferentes instrutores de recoñecido prestixio da contorna 2.0. Nomes como Gaby Casteláns, Rubén Bastón ou Víctor Salgado achegarán as grandes novidades do sector. Ademais, sucederanse os casos prácticos nos que diferentes empresas achegarán a súa experiencia profesional.

Workshops: unha das necesidades actuais máis demandadas polas empresas é o desenvolvemento dun Social Media Plan eficaz. b-web crea “b-social”, un taller onde expertos impartirán as nocións necesarias para deseñar, construír e xestionar unha marca/produto nas redes sociais máis adecuadas para a súa target.

Networking: “b-twitt” será unha zona de descanso onde os asistentes poderán conectar computadores e twittear, favorecendo o intercambio de información entre os participantes. Un punto de encontro para compartir intereses, inquietudes e establecer relacións comerciais.

entrevista Juan Merodio from BWEB on Vimeo.

B-web. Días 2 e 3 de Xuño de 2011
10:00 horas a 20:00 horas en EXPOCoruña. [A Coruña]
El acceso a la feria es gratuito.
+ b-web.es[:en]

IMG_1378-455x609

Everything continues changing … the communication, the marketing and the models of business have gone being modulated up to coming to the moment in which we are, with dozens of social networks and an exposition of the communication in authentic boiling 2.0. We speak about new channels of communication, new opportunities of sale and about the possibility of direct interaction with our clients. To squeeze these tools in our expositions of communication will mark the positioning of the company and his products and services. But, how?

B-web 2011 seeks to give response to these and to all the questions that they assault on having spoken about Facebook, Twitter, Tuenti, Foursquare, Linkedin or Flickr, across the most renowned experts of the sector. For his two days of duration, they will give themselves appointment in EXPOCoruña name like: Juan Merodio, author of the book ‘ How to start promoting your business in social networks ‘; Juan Paul Bustos, one of the predecessors of the combination of the advertising and the technology; Carlos Blanco, one of the pioneering businessmen in the Internet sector in Spain and founder of Group ITNet; and Javier Pedreira, Wicho, person in charge of Computer science of the Scientific Museums of To Corunna and one of the authors of the most well-read Spanish blog: www.microsiervos.com.

The great innovation of this edition will be the professional Lounge. The zone called «b-linked» will be destined to the location of stands of the companies most distinguished from the sector, where they will announce his products and services. The stands are a responsibility of the arquitecta Ana Gallego.

In addition, b-web will include the following events:

Conferences and Case Studies:: in the so called space «b-updated» there will happen the presentations of different instructors of recognized prestige of the environment 2.0. Names like Gaby Castellanos, Rubén Bastón or Víctor Salgado will bring over the big innovations of the sector. In addition, there will happen the practical cases in which different companies will bring his professional experience over.

Workshops: one of the current needs most demanded by the companies is the development of Socially effective Plan Happens. B-web creates «b-socially», a workshop expert where they will give the necessary notions to design, to construct and to manage a brand / product in the social networks most adapted for his target.

Networking: «b-twitt» will be a zone of rest where the assistants will be able to connect computers and twittear, favoring the exchange of information between the participants. A point of meeting to share interests, worries and to establish commercial relations.

entrevista Juan Merodio from BWEB on Vimeo.

B-web. On the 2nd and 3rd of June, 2011
10:00 hours to 20:00 hours in EXPOCoruña [La Coruña]
The access to the fair is free.
+ b-web.es[:]

La letra dibujada en prosa de Enric MirallesA letra debuxada en prosa de Enric MirallesThe letter drawn in Enric Miralles’s prose

Hace ya algunos meses recibí un correo electrónico con una encuesta dirigida a 1700 arquitectos con una serie de preguntas alrededor de la tipografía y su valor como herramienta de expresión en los planos de arquitectura. El motivo era la redacción de una tesina para un Màster en Tipografía de la escuela EINA basada en la peculiar manera de rotular los planos del estudio de Enric Miralles y en particular sobre la tipografía que usaba. Los que me conozcan, y especialmente mis alumnos y ex-alumnos, sabrán que éste es un tema (la tipografía) que siempre me ha interesado y que ha originado algunas discusiones interesantes tanto en clase como en mi estudio.

[…]

Jordi Badia

+ artículo publicado en hicarquitectura.com

Hai xa algúns meses recibín un correo electrónico cunha enquisa dirixida a 1700 arquitectos cunha serie de preguntas ao redor da tipografía e o seu valor como ferramenta de expresión nos planos de arquitectura. O motivo era a redacción dunha tesina para un Màster en Tipografía da escola EINA baseada na peculiar maneira de rotular os planos do estudo de Enric Miralles e en particular sobre a tipografía que usaba. Os que me coñezan, e especialmente os meus alumnos e ex-alumnos, saberán que este é un tema (a tipografía) que sempre me interesou e que orixinou algunhas discusións interesantes tanto en clase como no meu estudo.

[…]

Jordi Badia

+ artigo publicado en hicarquitectura.com

Already some months ago I received an e-mail with a survey directed 1700 architects with a series of questions about the typography and his value as tool of expression in the planes of architecture. The motive was the draft of a tesina for a Màster in Typography of the school EINA based on the peculiar way of labelling the planes of Enric Miralles’s study and especially on the typography that it was using. Those who know me, and specially my pupils and alumni, will know that this one is a topic (the typography) in that always I have been interested and that has originated some interesting discussions both in class and in my study.

[…]

Jordi Badia

+ article is published in hicarquitectura.com

[:es]Post-It City. Ciudades ocasionales[:gl]Post-It City. Cidades ocasionais[:en]Post-It City. Occasional cities[:]

[:es]

El concepto de Post-it City. Ciudades ocasionales designa distintas ocupaciones temporales del espacio público, ya sean de carácter comercial, lúdico, sexual o de cualquier otra índole, con la característica común de apenas dejar rastro y de autogestionar sus apariciones y desapariciones. Al utilizar la idea de Post-it City como eje de esta investigación, intentamos subrayar dos tipos de consideraciones: el potencial político que contiene la idea en sí misma y su eficacia metodológica para estudiar contextos sociales y urbanos muy dispares. Los fenómenos Post-it City ponen de relieve la realidad del territorio urbano como el lugar donde, de forma legítima, se solapan distintos usos y situaciones, en oposición a las crecientes presiones para homogeneizar el espacio público. Frente a los ideales de la ciudad como lugar de consenso y de consumo, las ocupaciones temporales del espacio rescatan el valor de uso, desvelan distintas necesidades y carencias que afectan a determinados colectivos, e incluso potencian la creatividad y el imaginario subjetivo. Tras la realidad Post-it City, la ciudad reaparece como territorio atravesado por múltiples dinámicas y procesos, pero también por numerosos sujetos de genuina dimensión política gracias a su lícita acción intrusa, parasitaria y de reciclaje como estrategias de supervivencia y de imaginación. Desde otra perspectiva, las actividades temporales que infectan el espacio público con numerosos artefactos para-arquitectónicos permiten que la reflexión acerca de la experiencia urbana reconduzca su atención hacia lo minúsculo, corrigiendo así la arrogancia de la arquitectura tradicional.

[…]

+ artículo publicado en ciutatsocasionals.net

[:gl]

O concepto de Post-it City. Cidades ocasionais designa distintas ocupacións temporais do espazo público, xa sexan de carácter comercial, lúdico, sexual ou de calquera outra índole, coa característica común de apenas deixar rastro e de autogestionar as súas aparicións e desaparicións. Ao utilizar a idea de Post-it City como eixo desta investigación, tentamos subliñar dous tipos de consideracións: o potencial político que contén a idea en si mesma e a súa eficacia metodolóxica para estudar contextos sociais e urbanos moi dispares. Os fenómenos Post-it City pon de relevo a realidade do territorio urbano como o lugar onde, de forma lexítima, se solapan distintos usos e situacións, en oposición ás crecentes presións para homoxeneizar o espazo público. Fronte aos ideais da cidade como lugar de consenso e de consumo, as ocupacións temporais do espazo rescatan o valor de uso, desvelan distintas necesidades e carencias que afectan a determinados colectivos, e mesmo potencian a creatividade e o imaxinario subxectivo. Tras a realidade Post-it City, a cidade reaparece como territorio atravesado por múltiples dinámicas e procesos, pero tamén por numerosos suxeitos de xenuína dimensión política grazas á súa lícita acción intrusa, parasitaria e de reciclaxe como estratexias de supervivencia e de imaxinación. Desde outra perspectiva, as actividades temporais que infectan o espazo público con numerosos artefactos para-arquitectónicos permiten que a reflexión acerca da experiencia urbana reconduza a súa atención cara ao minúsculo, corrixindo así a arrogancia da arquitectura tradicional.

[…]

+ artigo publicado en ciutatsocasionals.net

[:en]

Post-it City’s concept. Occasional cities it designates different temporary occupations of the public space, already be of commercial, playful, sexual character or of any other nature, with the common characteristic of scarcely leaving track and of automanaging his appearances and disappearances. On having used Post-it City’s idea as axis of this investigation, we try to underline two types of considerations: the political potential that contains the idea in yes same and his methodological efficiency to study social and urban very unlike contexts. The phenomena Post-it City emphasizes the reality of the urban territory as the place where, of legitimate form, different uses and situations are overlapped, in opposition to the increasing pressures to homogenize the public space. Opposite to the ideal ones of the city as place of consensus and of consumption, the temporary occupations of the space rescue the value of use, reveal different needs and lacks that affect certain groups, and even they promote the creativity and the imaginary subjective one. After the reality Post-it City, the city reappears as territory crossed by multiple dynamics and processes, but also for numerous subjects of genuine political dimension thanks to his lawful intruder, parasitic action and of recycling as strategies of survival and of imagination. From another perspective, the temporary activities that infect the public space with numerous appliances for architectural allow that the reflection brings over of the urban experience re-lead his attention towards the minuscule thing, correcting this way the arrogance of the traditional architecture.

[…]

+ article is published in ciutatsocasionals.net

[:]

[:es]Juan Herreros, Construmat Award 2011[:gl]Juan Herreros, premio Construmat 2011[:en]Juan Herreros, Construmat Award 2011[:]

46

[:es]

Juan Herreros, Construmat Award 2011
Juan Herreros, Construmat Award 2011

El arquitecto Juan Herreros ha ganado el premio por su casa Garoza 10.1, también finalista en la Bienal Española de Arquitectura y Urbanismo, y seleccionada para los Premis FAD 2011 y los Premios Mies van der Rohe de Arquitectura Europea Contemporánea 2011.

En palabras del arquitecto,

«una experiencia emocionante que aúna la vieja aspiración que los arquitectos han perseguido desde la modernidad de proyectar viviendas para ser construidas en una fábrica, con la idea de «instalación» o «pieza» que cultiva el arte contemporáneo».

[:gl]

G21P41F1

O arquitecto gañou o premio pola súa casa Garoza 10.1, tamén finalista na Bienal Española de Arquitectura e Urbanismo, e seleccionada para os Premis FAD 2011 e os Premios Mies Van der Rohe de Arquitectura Contemporánea Europea 2011.

En palabras do arquitecto,

«Unha experiencia emocionante que aúna a vella aspiración que os arquitectos perseguiron desde a modernidade de proxectar casas para ser construídas nunha fábrica, coa idea de “instalación” ou “peza” que cultiva a arte contemporánea».

Construccion Basic 10/1 from estudio Herreros on Vimeo.

[…]

Jaume Prat

+ artigo publicado en scalae.net

[:en]

G21P41F1

The architect has gained the prize for his house Garoza 10.1, also finalist in the Spanish Biennial show of Architecture and Urbanism, and selected for the Premis FAD 2011 and the Prizes Mies Van der Rohe of Contemporary European Architecture 2011.

In words of the architect,

«An exciting experience that aúna the old aspiration that the architects have chased from the modernity to project houses to be constructed in a factory, with the idea of «installation» o «piece» that cultivates the contemporary art «.

Construccion Basic 10/1 from estudio Herreros on Vimeo.

[…]

Jaume Prat

+ article is published in scalae.net

[:]

[:es]I Premios Gallegos de Arquitectura Sostenible [Fallo][:gl]I Premios Galegos de Arquitectura Sustentable [Resultados][:en]1st Sustainable Architecture Galician Award [Decision][:]

1.781

[:es]

El Colexio de Arquitectos de Galicia y la Fundación Biodiversidad, con la colaboración de la Diputación de A Coruña, convocan los “I PREMIOS GALLEGOS DE ARQUITECTURA SOSTENIBLE”. enmarcados en el proyecto “Ecoinnovación y sostenibilidad en la construcción de viviendas en Galicia, Ecoinnova Construcción”. Los I Premios Gallegos de Arquitectura Sostenible buscan reconocer las buenas prácticas y soluciones innovadoras en los procesos constructivos de la edificación realizada por arquitectos residentes en Galicia, reconociendo el esfuerzo y el mérito de los profesionales de la arquitectura que hayan desarrollado proyectos construidos que contribuyan a este fin.

El Jurado formado por:
Presidente: D. Jorge Duarte Vázquez, arquitecto y Presidente de la Delegación de Santiago (delegado por D. Celestino García Braña. Decano del COAG).
Secretario: D. José María Paniagua Brea, arquitecto y coordinador del Proyecto Ecoinnova Construcción (delegado por D. Manuel Vázquez Sesmonde, Jefe del Servicio de Planificación, Desarrollo Territorial y Unión Europea de la Exma. Diputación Provincial).
Vocal: D. Javier Neila González, Doctor Arquitecto y Catedrático del Departamento de Construcción y Tecnología Arquitectónica de la Universidad Politécnica de Madrid
Vocal: D. César Bedoya Frutos,  Doctor Arquitecto y Catedrático del Departamento de Construcción y Tecnología Arquitectónica de la Universidad Politécnica de Madrid.
Vocal: D. Elías Cueto Álvarez, arquitecto de la Web de Planeamiento.

Categoría 1. Diseño de vivienda nueva

por hector santos-diez | santos-diez.com

obra: vivienda unifamiliar en Ames [La Coruña]
autores:Carlos Bóveda Casado+Domingo Alberto Miranda Pol

Categoría 2. Rehabilitación y recuperación de edificaciones
DESIERTO

Categoría 3. Diseño de espacios sostenibles. COMPARTIDO

por xi.bienalarquitectura.es

obra: Centro de Salud de Toén [Orense]
autores:Javier Franco RAabuñal+Vicente Pintos Santiago

por liberdade31.blogspot.com

obra: Módulo de Aseos Públicos en Leiro [La Coruña]
autores:Juan José Otero Vázquez+Cecilia López Muiños

+ info[:gl]

O Colexio de Arquitectos de Galicia e a Fundación Biodiversidade, coa colaboración da Deputación da Coruña, convocan os “I PREMIOS GALEGOS DE ARQUITECTURA SUSTENTABLE”. enmarcados no proxecto “Ecoinnovación e sustentabilidade na construción de vivendas en Galicia, Ecoinnova Construción”. Os I Premios Galegos de Arquitectura Sustentable buscan recoñecer as boas prácticas e solucións innovadoras nos procesos construtivos da edificación realizada por arquitectos residentes en Galicia, recoñecendo o esforzo e o mérito dos profesionais da arquitectura que desenvolvesen proxectos construídos que contribúan a este fin.

O Xurado formado por:

Presidente: D. Jorge Duarte Vázquez, arquitecto e Presidente da Delegación de Santiago (delegado por D. Celestino García Braña. Decano do COAG).

Secretario: D. José María Paniagua Brea, arquitecto e coordinador do Proxecto Ecoinnova Construción (delegado por D. Manuel Vázquez Sesmonde, Xefe do Servizo de Planificación, Desenvolvemento Territorial e Unión Europea da Exma. Deputación Provincial).

Vogal: D. Javier Neila González, Doutor Arquitecto e Catedrático do Departamento de Construción e Tecnoloxía Arquitectónica da Universidade Politécnica de Madrid

Vocal: D. César Bedoya Froitos, Doutor Arquitecto e Catedrático do Departamento de Construción e Tecnoloxía Arquitectónica da Universidade Politécnica de Madrid.

Vogal: D. Elías Cueto Álvarez, arquitecto da Web de Plan.

Categoría 1. Deseño de vivenda nova

por hector santos-diez | santos-diez.com

obra: vivenda unifamiliar en Ames [La Coruña]

autores:Carlos Bóveda Casado+Domingo Alberto Miranda Pol

Categoría 2. Rehabilitación e recuperación de edificacions

DESERTO

Categoría 3. Deseño de espacios sostibles. COMPARTIDO

por xi.bienalarquitectura.es

obra: Centro de Saude de Toén [Orense]

autores:Javier Franco RAabuñal+Vicente Pintos Santiago

por liberdade31.blogspot.com

obra: Módulo de Aseos Públicos en Leiro [La Coruña]

autores:Juan José Otero Vázquez+Cecilia López Muiños

+ info[:en]

The Architects’ Colexio of Galicia and the Foundation Biodiversity, with the collaboration of the Deputation of To Corunna, there summon » I GALICIAN PRIZES OF SUSTAINABLE ARCHITECTURE «. Framed in the project » Ecoinnovación and sustainability in the construction of housings in Galicia, Ecoinnova Construcción «. The Galician I Premios of Sustainable Architecture seeks to recognize the good practices and innovative solutions in the constructive processes of the building realized by resident architects in Galicia, recognizing the effort and the merit of the professionals of the architecture who should have developed constructed projects that they contribute to this end.

The Juror formed for:

President: D. Jorge Duarte Vázquez, architect and President of the Delegation of Santiago (delegated by D. Celestino García Braña. Dean of the COAG).

Secretary: D. Jose Maria Paniagua Brea, architect and coordinator of the Project Ecoinnova Construcción (delegate for D. Manuel Vázquez Sesmonde, Chief of the Service of Planning, Territorial Development and European Union of the Exma. County council).

Member: D. Javier Neila Gonzalez, Doctor Architect and Professor of the Department of Construction and Architectural Technology of the Technical University of Madrid

Member: D. César Bedoya Frutos, Doctor Architect and Professor of the Department of Construction and Architectural Technology of the Technical University of Madrid.

Member: D. Elías Cueto Álvarez, architect of the Web of Planning

Category 1. Design of new housing

by hector santos-diez | santos-diez.com

work: House in Ames [La Coruña]

authors:Carlos Bóveda Casado+Domingo Alberto Miranda Pol

Category 2. Rehabilitation and recovery of buildings

The prize was not awarded

Category 3. Design of sustainable spaces. SHARED

by xi.bienalarquitectura.es

work: Center of Health in Toén [Orense]

authors:Javier Franco RAabuñal+Vicente Pintos Santiago

by liberdade31.blogspot.com

work: Module Public  Bathrooms in Leiro [La Coruña]

authors:Juan José Otero Vázquez+Cecilia López Muiños

+ info[:]

[:es]Congreso Gallego de Sostenibilidad y Construcción [:gl]Congreso Galego de Sustentabilidade e Construción [:en]Galician congress of Sustainability and Construction[:]

[:es]

Ecoinnovación y Sostenibilidad en la construcción de viviendas, ECOINNOVA CONSTRUCCIÓN es un proyecto enmarcado dentro del Programa empleaverde 2007-2013 de la Fundación Biodiversidad, cofinanciado por el FONDO SOCIAL EUROPEO y con la colaboración de la Diputación de A Coruña. Los REQUISITOS DE PARTICIPACIÓN, para que los cursos de formación sean gratuitos, están determinados por los parámetros  marcados por la FUNDACIÓN BIODIVERSIDADEste congreso, el primero que se realizaría en el contexto de la edificación en Galicia, desarrollá los siguientes bloques temáticos:

  • Construcción sostenible: incidiendo en los avances tecnológicos e innovaciones en este campo y en los factores que condicionan el mismo.
  • Transformaciones urbanas y de los entornos rurales: incidiendo en la interrelación existente entre lo urbano, el territorio y la sostenibilidad.
  • Edificación y la sostenibilidad: incidiendo en el papel que juega la vivienda en la gestión de los recursos, como los energéticos, agua, etc.
  • Materiales y técnicas constructivas y su influencia en la construcción sostenible: incidiendo en los materiales verdes y en las tecnologías ambientales aplicadas que permiten sistemas constructivos más sostenibles.
  • Bases para el futuro de la sociedad: en este bloque se aborda la certificación de edificios sostenibles y su implantación en Galicia.

Sede Fundación Caixa Galicia
Cantón Grande 21- 24, A Coruña
Viernes 27 de mayo

+ info[:gl]

Ecoinnovación e Sustentabilidade na construción de vivendas, ECOINNOVA CONSTRUCIÓN é un proxecto enmarcado dentro do Programa empleaverde 2007-2013 da Fundación Biodiversidade, cofinanciado polo FONDO SOCIAL EUROPEO e coa colaboración da Deputación da Coruña. Os REQUISITOS DE PARTICIPACIÓN, para que os cursos de formación sexan gratuítos, están determinados polos parámetros marcados pola FUNDACIÓN BIODIVERSIDADEste congreso, o primeiro que se realizaría no contexto da edificación en Galicia, desarrollá os seguintes bloques temáticos:

  • Construción sustentable: incidindo nos avances tecnolóxicos e innovacións neste campo e nos factores que condicionan o mesmo.
    Transformacións urbanas e das contornas rurais: incidindo na interrelación existente entre o urbano, o territorio e a sustentabilidade.
    Edificación e a sustentabilidade: incidindo no papel que xoga a vivenda na xestión dos recursos, como os enerxéticos, auga, etc.
    Materiais e técnicas construtivas e a súa influencia na construción sustentable: incidindo nos materiais verdes e nas tecnoloxías ambientais aplicadas que permiten sistemas construtivos máis sustentables.

Sede Fundación Caixa Galicia
Cantón Grande 21- 24, A Coruña
Venres 27 de maio

+ info[:en]

Ecoinnovación and Sustainability in the construction of housings, ECOINNOVA CONSTRUCTION is a project framed inside the Program empleaverde 2007-2013 of the Foundation Biodiversity, financed jointly by the SOCIAL EUROPEAN BOTTOM and with the collaboration of the Deputation of To Corunna. The REQUIREMENTS OF PARTICIPATION, in order that the training courses are free, are determined by the parameters marked by the FOUNDATION BIODIVERSIDADEste congress, the first one that would be realized in the context of the building in Galicia, desarrollá the following thematic blocks:

  • Sustainable construction: affecting in the technological advances and innovations in this field and in the factors that determine the same one.
    Urban transformations and of the rural environments: affecting in the existing interrelationship between the urban thing, the territory and the sustainability.
    Building and the sustainability: affecting in the paper that plays the housing in the management of the resources, as the energetic ones, water, etc.
    Materials and constructive technologies and his influence in the sustainable construction: affecting in the green materials and in the environmental applied technologies that allow more sustainable constructive systems.
    Bases for the future of the company: in this block there is approached the certification of sustainable buildings and his implantation in Galicia.

Sede Fundación Caixa Galicia
Cantón Grande 21- 24, A Coruña
Friday on May 27

+ info[:]

Living Labs Global Awards

24

[:es]

Living Labs Global es una asociación sin ánimo de lucro con sede en Copenhague (Dinamarca) con el objetivo de promover la innovación en los servicios y la movilidad en las ciudades. En el marco de la ceremonia de los Living Labs Global Awards 2011, la Kista Science City de Estocolmo acogió el 12 de mayo, la Cumbre sobre Servicios de Innovación en ciudades. Toda una referencia mundial en el diseño eficiente de los espacios urbanos.

Un jurado internacional ha seleccionado a SETGA de entre más de 250 empresas de todo el mundo como una de las mejores innovaciones para el diseño de las ciudades del siglo XXI, siendo la única solución semafórica propuesta. El objetivo de estos premios es el de encontrar soluciones tecnológicas innovadoras para dar respuesta a grandes retos sociales y ambientales de la actualidad, sobre todo aquellos que afectan a los entornos urbanos. Ciudades, empresas y expertos de todo el mundo participaron en un día dedicado al networking y al debate sobre los proyectos más vanguardistas entre los que ha destacado el sistema semafórico propuesto por SETGA.  El sistema SX ha sido toda una revolución en cuanto a diseño y seguridad vial: semáforos de diseño y tecnología LED sincronizados con balizas semafóricas que protegen físicamente la zona peatonal y complementan la señalización aportando orden y seguridad.

+ setga.es

Con el objetivo de conectar a las ciudades más punteras con las empresas que ofrecen las mejores soluciones innovadoras para nuestras sociedades futuras, el premio consiste en la posibilidad de poner en marcha proyectos pilotos de la aplicación ganadora en dichas ciudades.

+ livinglabs-global.com

[:gl]

Living Labs Global é unha asociación sen ánimo de lucro con sede en Copenhague (Dinamarca) co obxectivo de promover a innovación nos servizos e a mobilidade nas cidades. No marco da cerimonia dos Living Labs Global Awards 2011, a Kista Science City de Estocolmo acolleu o 12 de maio, o Cume sobre Servizos de Innovación en cidades. Toda unha referencia mundial no deseño eficiente dos espazos urbanos.

Un xurado internacional ha seleccionado a SETGA de entre máis de 250 empresas de todo o mundo como unha das mellores innovacións para o deseño das cidades do século XXI, sendo a única solución semafórica proposta. O obxectivo destes premios é o de atopar solucións tecnolóxicas innovadoras para dar resposta a grandes retos sociais e ambientais da actualidade, sobre todo aqueles que afectan as contornas urbanos. Cidades, empresas e expertos de todo o mundo participaron nun día dedicado ao networking e ao debate sobre os proxectos máis vangardistas entre os que destacou o sistema semafórico proposto por SETGA. O sistema SX foi toda unha revolución en canto a deseño e seguridade viaria: semáforos de deseño e tecnoloxía LED sincronizados con balizas semafóricas que protexen fisicamente a zona peonil e complementan a sinalización achegando orde e seguridade.

+ setga.es

Co obxectivo de conectar ás cidades máis punteiras coas empresas que ofrecen as mellores solucións innovadoras para as nosas sociedades futuras, o premio consiste na posibilidade de pór en marcha proxectos pilotos da aplicación gañadora nas devanditas cidades.

+ livinglabs-global.com

[:en]

Living Labs Global is a non-profit association with headquarters in Copenhagen (Denmark) with the aim to promote the innovation in the services and the mobility in the cities. In the frame of the ceremony of the Living Labs Global Awards 2011, the Kista Science City of Stockholm received on May 12, the Summit on Services of Innovation in cities. The whole world reference in the efficient design of the urban spaces.

An international juror has selected SETGA of between more than 250 companies of the whole world as one of the best innovations for the design of the cities of the 21st century, being the only solution semafórica proposed. The aim of these prizes is of finding technological innovative solutions to give response to big social and environmental challenges of the current importance, especially those that concern the urban environments. Cities, companies and experts of the whole world took part in one day dedicated to the networking and to the debate on the most ultramodern projects between which the system has stood out semafórico proposed by SETGA. The system SX has been the whole revolution as for design and road safety: semaphores of design and technology LED synchronized with beacons semafóricas that protect physically the pedestrian zone and complement the signposting contributing order and safety.

+ setga.es

With the aim to connect to the most top cities with the companies that offer the best innovative solutions for our future companies, the prize consists of the possibility of starting projects pilots of the winning application in the above mentioned cities.

+ livinglabs-global.com

[:]

Praxis de la Arquitectura Multifamiliar en Lima | Fernando Freire Forga

Como parte de los trabajos de investigación desarrollados hasta la fecha, a continuación se hace una breve reseña histórica-gráfica de la praxis de la Arquitectura Multifamiliar en la ciudad de Lima, para la cual se han determinado tres periodos:

1. La Consolidación de la Arquitectura Moderna 1950 – 1970,

2.- El Periodo Postmoderno y de Transición 1970 – 1990 y

3.- El Periodo Contemporánea 1990 – 2010.

1. Praxis de la Arquitectura Multifamiliar en Lima. LA CONSOLIDACIÓN DE LA ARQUITECTURA MODERNA 1950 – 1970

El neocolonialismo y los “revivals” predominaron en la proyección arquitectónica peruana hasta la década de 1940 . En ese entonces la producción de edificios multifamiliares en Lima no correspondía a los principios instaurados por el movimiento moderno que venía desarrollándose en el ámbito internacional, desde la década de 1920, más bien correspondían a encargos particulares y muy puntuales que fueron proyectados por arquitectos que estuvieron sumergidos en estilos de la época.

Para mediados de la década de 1940 en la Escuela de Ingenieros se llevó a cabo una reforma en la enseñanza de la Arquitectura, la cual formó parte de las gestiones para crear la primera facultad del país, con ello y el manifiesto publicado por la agrupación espacio en 1947, la Arquitectura Moderna empezaría a instaurarse en la ciudad de Lima. Entre los principales acontecimientos arquitectónicos que demuestran la praxis del multifamiliar se exponen los siguientes:

A inicios de la década de 1950 llamó la atención del gremio, por el año de edificación y por sus características formales, el Edificio de Departamentos en la calle Roma (1950) de Teodoro Cron.

Praxis de la Arquitectura Multifamiliar en Lima | Fernando Freire Forga Edificio de Departamentos en la Calle Roma, San Isidro - Lima (Arq. T. Cron)
Edificio de Departamentos en la Calle Roma, San Isidro – Lima (Arq. T. Cron) | Fernando Freire Forga

En 1952 el arquitecto Manuel Villarán recibió el premio Chavín por el edificio de departamentos Guzmán Blanco, caracterizado por la solución de emplazamiento en esquina y por la tendencia corbusierana de proyectar volúmenes sobre pilotis.

Praxis de la Arquitectura Multifamiliar en Lima | Fernando Freire Forga Guzmán Blanco 1952. Arq. Villarán
Guzmán Blanco 1952 (Arq. Villarán)

A mediados de la década de 1950, el arquitecto Enrique Seoane proyectó varios edificios multifamiliares que contribuyeron también en la consolidación de la arquitectura moderna, entre ellos destacan: El edificio Diagonal (1954) y el edificio Limatambo (1954) y en años posteriores los edificios San Reynaldo (1956) y Nyci (1956).

Praxis de la Arquitectura Multifamiliar en Lima | Fernando Freire Forga Edificio Diagonal (arq. Enrique Seoane)
Edificio Diagonal (arq. Enrique Seoane) | Fernando Freire Forga

El edificio El Pacifico (1958) de Fernando de Osma, en Miraflores juega también un rol importante en la influencia arquitectónica local en cuanto el manejo formal y espacial utilizados. Resulta interesante la división de usos a través de la zona de estacionamientos en el tercer nivel.

Praxis de la Arquitectura Multifamiliar en Lima | Fernando Freire Forga Edificio El Pacifico,1958, Miraflores (arq. Fernando de Osma) 
Edificio El Pacifico,1958, Miraflores (arq. Fernando de Osma) | Fernando Freire Forga

El Edificio de Departamentos Neptuno, en Áncon, de Alberto Menacho (1959) presentó una solución moderna con características formales distintas. Este edificio de distribución espacial circular le significó a su proyectista la obtención del premio Chavín en 1959.

Edificio de Departamentos Neptuno.1959. Miraflores (arq. Alberto Menacho) | Fernando Freire Forga
Edificio de Departamentos Neptuno.1959. Miraflores (arq. Alberto Menacho) | Fernando Freire Forga

Entre los edificios multifamiliares modernos podemos observar dos rubros importantes: edificios para renta, los cuales solían destinar los primeros niveles para áreas comerciales, dejando los niveles superiores para vivienda, y edificios de departamentos para integrantes de una misma familia, estos últimos solían ser de dimensiones más pequeñas en comparación a los de renta.

El edificio de departamentos en el parque Antequera, en San Isidro, de Mario Bianco (1956) es quizás uno de los ejemplos más resaltantes de un edificio multifamiliar para integrantes de una misma familia (actualmente renovado).

Edificio en Parque Antequera.1956. San Isidr (arq. Mario Bianco) | Fernando Freire Forga
Edificio en Parque Antequera.1956. San Isidr (arq. Mario Bianco) | Fernando Freire Forga

En este intervalo de tiempo el interés arquitectónico y urbano, por parte de las organizaciones públicas, estuvo enfocado en temas relacionados a la demanda de vivienda en nuestro país. La creación de la Corporación de la Vivienda y la ONPU constituyó una brecha importante para el desarrollo urbano de la ciudad. Las unidades vecinales suplirán parte importante de la acreciente demanda por parte del sector obrero.

Para la década de 1960 el proyecto residencial que lideró la atención del gremio fue la Residencial San Felipe, esta vez se buscó suplir la demanda de vivienda experimentada por la clase media. No obstante, en cuanto a una correcta aproximación a la praxis del multifamiliar actual, las Unidades Vecinales y la Residencial San Felipe son proyectos que no se ciñen a los requerimientos de diseño que advierte la proyección actual de edificios multifamiliares, ni tampoco a los requerimientos rentables que pretende la inversión privada.

Agrupamiento Barboncito. Proyectistas: L. Vásquez, R. Venegas, J. Flores. 1954 | divagarquitectura.blogspot.com
Agrupamiento Barboncito. Proyectistas: L. Vásquez, R. Venegas, J. Flores. 1954 | divagarquitectura.blogspot.com

En la década de 1960, la inversión privada propició un importante auge en relación al crecimiento de la ciudad de Lima, la cual ya se había expandido hacia los nuevos distritos. La población fue incrementándose y los lotes de terreno empezaban a escasear. Esto permitió la construcción de un número mayor de edificios multifamiliares que cambiaron el perfil urbano de los distritos con densidad poblacional en aumento como San Isidro, Magdalena, Jesús María, Miraflores, Pueblo Libre, entre otros.

Entre los multifamiliares que destacan en la década de 1960 encontramos la obra de los arquitectos: Manuel Villarán, Benjamín Velasco, Luis Vásques, Walter Weberhofer, Enrique Seoane, Julio Arce, Ernesto Aramburú, Miguel Forga, entre otros muchos magníficos arquitectos nacionales que moldearon el perfil de una época en nuestra ciudad.

Edificio en Calle Victor Maurtua, San Isidro
Edificio en Calle Victor Maurtua, San Isidro
2. Praxis de la Arquitectura Multifamiliar en Lima. LA POSTMODERNIDAD 1970 – 1990

A raíz del golpe de estado en octubre de 1968, la praxis arquitectónica cambiará de rumbo en cuanto a los intereses del estado. La preocupación por la demanda de vivienda y los conjuntos habitacionales serán suplantados por la proyección y construcción de edificios públicos. Este cambio coincidirá con una expresión arquitectónica a la que se le ha llamado “estilo brutalista”, caracterizada por el uso del concreto expuesto. Entre los edificios emblemáticos construidos en la década de 1970 se encuentran el Centro Cívico, el Ministerio de Pesquería (actual Museo de la Nación), el Edificio Petroperú, El Edificio del banco Continental, entr otros.

En cuanto a la producción de edificios multifamiliares, en la década de 1970, se tiene un registro reducido. Sin embargo, los edificios multifamiliares de esta década también se caracterizaron por el uso del concreto expuesto, entre ellos se encuentran: El edificio El Carmen de Miguel Rodrigo M. (Av. Benavides / La Paz) y el Edificio Dos de Mayo de Luis Vásquez P. (1970).

La Paz Miraflores, Arq. Miguel Rodrigo M.Imagen obtenida de documento de Arquitectura Contemporanea XIII Congreso Panamericano de Arquitectos.
La Paz Miraflores, Arq. Miguel Rodrigo M.
Imagen obtenida de documento de Arquitectura Contemporanea XIII Congreso Panamericano de Arquitectos.

Es en la década de 1980 donde se puede observar que la praxis del edificio multifamiliar comienza a retomarse. A inicios de esta década el arquitecto Emilio Soyer incursionará en una solución original para la distribución de departamentos en el Edificio Multifamiliar Ajax en San Isidro.

Las cualidades de la distribución y el manejo espacial generarán gran interés en el gremio y se convertirá como un importante referente arquitectónico en los años siguientes.

Edificio Multifamiliar Ajax en San Isidro, 1980, Emilio SoyerPlanos obtenidos del documento de la Bienal V del Colegio de Arquitectos del Perú. Noviembre de 1983.
Edificio Multifamiliar Ajax en San Isidro, 1980, Emilio Soyer
Planos obtenidos del documento de la Bienal V del Colegio de Arquitectos del Perú. Noviembre de 1983.

Hacia finales de la década de 1980 se observa, en la praxis arquitectónica de multifamiliares limeños, la inclusión historicista y figurativa de elementos decorativos en las fachadas de los edificios. Mayormente se frecuentó la emulación de vanos y fachadas de la “arquitectura barranquina”.

Edificio Bresiani. Mario Lara - 1988 | skyscrapercity.com
Edificio Bresiani. Mario Lara – 1988 | skyscrapercity.com
3. Praxis de la Arquitectura Multifamiliar en Lima. PERIODO CONTEMPORÁNEO 1990 – 2010

La experimentación estética y formal, iniciada en la década de 1980, continuará hasta “agotar recursos y excusas subjetivas” durante la siguiente década. No obstante, a medida que se avanza en la búsqueda de identidades formales, se observa un proceso gradual que empieza a retomar las formas sobrias y puras que se usaron en la arquitectura moderna.

Edificio Multifamiliar Costa Blanca. Artadi arquitectos | laarquitectura.org
Edificio Multifamiliar Costa Blanca. Artadi arquitectos | laarquitectura.org

Conforme la ciudad va creciendo y la población incrementándose, la praxis del multifamiliar en Lima se despliega a zonas geográficas nuevas y diferentes a las utilizadas dentro de la trama urbana. La praxis se expande por el Oeste hacia la Costa Verde, sobre el acantilado. Por el Este se toma como nuevo emplazamiento los cerros Surco y la Molina, lográndose edificios de gran altura con un dominio visual casi completo de la ciudad.

La inserción de las “casas club”, en la segunda mitad de la década de 1990, en la ciudad tuvo una notable acogida. Esta nueva alternativa, propuesta por la inversión privada, incluyó en sus proyectos inmobiliarios zonas de servicios, recreación y deportes. Entre las primeras casas club destaca la Casas Club ubicada en la Av. Reducto, a una cuadra de la Av. Benavides, construida en 1997. A partir de este proyecto se observa en la ciudad una gran influencia en la proyección de futuros proyectos similares.

En esta etapa contemporánea la proyección o praxis de de la Arquitectura Multifamiliar en Lima ha significado una constante adecuación –por parte de los proyectistas- a las cambiantes normativas que rige en cada distrito. Normativas que tratan de regular la producción de edificios multifamiliares y el crecimiento de la ciudad en general. Las inmobiliarias en conjunción con los arquitectos se han dedicado en estos últimos años a elaborar una serie de artificios que les proporcione la mayor rentabilidad para cada proyecto.

Fernando Freire Forga · Doctor Arquitecto
Lima · mayo 2011 · Autor del Blog La Forma Moderna en Latinoamérica

accésit 003 accésit 003 accésit 003

‘Desde el presente número accésit se publica de manera regular y progresiva en el tiempo, adaptándose así a la forma de visualización de sus lectores. Una vez más accésit trata de poner de manifiesto la tremenda injusticia a la que numerosos profesionales se ven sometidos por parte del sistema. En esta ocasión contamos con Francisco Mangado quien aporta su visión crítica sobre dicha situación. Juan Socas comparte con nosotros sus inicios como joven arquitecto dedicado a la participación en concursos, lleno de ilusión y energía afrontando nuevos proyectos e iniciativas como su primer disco en solitario ‘Déjà vu’.

En el apartado de Obra construida, os mostramos el ‘colegio verde’ que Huma arquitectura acaba de finalizar en Torre-Pacheco, Murcia. En Lost recorremos la corta pero intensa trayectoria profesional del estudio Vivas Arquitectos, quienes recientemente se encuentran desarrollando diversos proyectos cuyo encargo obtuvieron a partir de primeros premios en concursos. Y por último no dejar de destacar el apartado Fallo del jurado donde contamos con los últimos premios y concursos que han tenido lugar a nivel nacional. Animaros de nuevo a participar, a compartir, a ser inconformistas, pero sobre todo a ser optimistas.

Esperamos que os guste.’

Ignacio Villegas Pérez+Inmaculada Pérez Sánchez

+ accesit.org

‘Desde o presente número accésit publícase de maneira regular e progresiva no tempo, adaptándose así á forma de visualización dos seus lectores. Unha vez máis accésit trata de pór de manifesto a tremenda inxustiza á que numerosos profesionais ven sometidos por parte do sistema. Nesta ocasión contamos con Francisco Mangado quen achega a súa visión crítica sobre a devandita situación. Juan Socas comparte connosco os seus inicios como novo arquitecto dedicado á participación en concursos, cheo de ilusión e enerxía afrontando novos proxectos e iniciativas como o seu primeiro disco en solitario ‘Déjà vu’.

No apartado de Obra construída, mostrámosvos o ‘colexio verde’ que Huma arquitectura acaba de finalizar en Torre-Pacheco, Murcia. En Lost percorremos o curta pero intensa traxectoria profesional do estudo Vivas Arquitectos, quen recentemente se atopan desenvolvendo diversos proxectos cuxo encargo obtiveron a partir de primeiros premios en concursos. E por último non deixar de destacar o apartado Fallo do xurado onde contamos cos últimos premios e concursos que tiveron lugar a nivel nacional. Animarvos de novo a participar, a compartir, a ser inconformistas, pero sobre todo a ser optimistas.

Esperamos que vos guste.’

Ignacio Villegas Pérez+Inmaculada Pérez Sánchez

+ accesit.org

‘From the present number second prize is published in a regular and progressive way in the time, adapting this way to the form of visualization of his readers. Once again second prize tries to reveal the tremendous injustice to which numerous professionals meet submitted on the part of the system. In this occasion we possess Francisco Mangado who contributes his critical vision on the above mentioned situation. Juan Socas shares with us his beginnings as young architect dedicated to the participation in contests, abundance of illusion and energy confronting new projects and initiatives as his first disc in solitarily ‘ Déjà vu ‘.

In the paragraph of constructed Work, we show you the ‘ green college ‘ that Huma architecture has just finished in Torre-Pacheco, Murcia. In Lost we cross the short but intense professional Alive path of the study Architects, who recently are developing diverse projects which order they obtained from the first prizes in contests. And finally not to stop emphasizing the isolated Failure of the juror where we possess the last prizes and contests that have taken place on the national level. To encourage to inform again, to share, to be unconformists, but especially to being optimists.

We hope that you like’.

Ignacio Villegas Pérez+Inmaculada Pérez Sánchez

+ accesit.org

Jane Jacobs: Parting Words (2007)

86

[:es]http://vimeo.com/3314950

Fue una divulgadora científica, teórica del urbanismo y activista político-social canadiense, nacida en Estados Unidos. Les muestro aquí un video sobre una de las últimas intervenciones públicas de una activista muy influyente en pro de la transformación de la concepción del urbanismo en los Estados Unidos para lograr nuevos espacios para la vida en común.

Se trata de la presentación de su último libro Tiempos oscuros hacia el futuro, (un título premonitorio que nunca ha sido publicado en español ) en 2004, en Portland, Oregon .

[:gl]http://vimeo.com/3314950

Foi unha divulgadora científica, teórica do urbanismo e activista político-social canadense, nacida en Estados Unidos. Móstrolles aquí un vídeo sobre unha das últimas intervencións públicas dunha activista moi influente en prol da transformación da concepción do urbanismo nos Estados Unidos para lograr novos espazos para a vida en común. Trátase da presentación do seu último libro Tempos escuros cara ao futuro, (un título premonitorio que nunca foi publicado en español ) en 2004, en Portland, Oregon .

[:en]http://vimeo.com/3314950

It was the divulging scientific, theoretical one of the urbanism and political – social Canadian activist born in The United States. I show them here a video on one of the last public interventions of a very influential activist in favor of the transformation of the conception of the urbanism in the United States to achieve new spaces for the life jointly. It is a question of the presentation of his last book Dark Times towards the future, (an indicative title that Oregon has never been published in Spanish) in 2004, in Portland.

[:]

Más que economista: Economista HumanistaMáis que economista: Economista HumanistaMore than economist: Humanist Economist

26

Escuchar a las personas mayores, que han vivido muchos años, que han conocido otros tiempos, que han ido acumulando experiencias y sabiduría (sean un simple campesino o un catedrático universitario) siempre es de lo más aconsejable y enriquecedor (se compartan más o menos sus pensamientos).

Don José Luis Sampedro, con sus 94 años, sigue teniendo una lucidez envidiable y resulta de lo más interesante de escuchar. Nació en Barcelona en 1917, estudió economía, trabajó en el Banco Exterior de España y fue catedrático de Estructura Económica en la Universidad Complutense de Madrid. Fue senador en las primeras Cortes democráticas, entre 1977 y 1979, y es miembro de la Real Academia Española. Desde hace muchos años es escritor y más que economista, economista humanista.

http://vimeo.com/23662293

Escoitar ás persoas maiores, que viviron moitos anos, que coñeceron outros tempos, que han ir acumulando experiencias e sabedoría (sexan un simple campesiño ou un catedrático universitario) sempre é en grao sumo aconsellable e enriquecedor (compártanse máis ou menos os seus pensamentos).

Don José Luís Sampedro, cos seus 94 anos, segue tendo unha lucidez envexable e resulta en grao sumo interesante de escoitar. Naceu en Barcelona en 1917, estudou economía, traballou no Banco Exterior de España e foi catedrático de Estrutura Económica na Universidade Complutense de Madrid. Foi senador nas primeiras Cortes democráticas, entre 1977 e 1979, e é membro da Real Academia Española. Desde hai moitos anos é escritor e máis que economista, economista humanista.

To listen to the major persons, who have lived many years, which have known other times, which have been accumulating experiences and wisdom (be a simple peasant or a university professor) always performs the most advisable and wealth-producing thing (his thoughts are shared more or less).

Don Jose Luis Sampedro, with his 94 years, continues having an enviable brilliancy and ensues from the most interesting thing to listen. It was born in Barcelona in 1917, studied economy, was employed at the Foreign trade bank of Spain and was a professor of Economic Structure in the Complutensian University of Madrid. He was a senator in the first democratic Spanish Parliament, between 1977 and 1979, and he is a member of the Royal Spanish Academy. For many years he is a writer and more than economist, humanist economist.

IX Premios GranDeArea de Aportación a la Arquitectura [DGA011]

143

Los Premios GranDeArea fueron instituidos hace nueve años por la delegación viguesa del Colegio Oficial de Arquitectos de Galicia con la intención de reconocer la labor de arquitectos y promotores de las obras a la hora de apostar por una arquitectura de calidad, para destacar sus valores y darla a conocer al gran público. Se premian tanto proyectos básicos como de ejecución u obras ya construidas, que hayan sido visados el año anterior en la delegación. Los colegiados de las delegaciones de Pontevedra y Vigo del Colegio Oficial de Arquitectos de Galicia han seleccionados veintidós proyectos básicos y obras ya construidas para ser distinguidas con los Premios GranDeArea 2011. Por primera vez en la historia de estos galardones, se amplía el ámbito geográfico a toda la provincia de Pontevedra, traspasando así los límites de la delegación viguesa, entidad creadora de este reconocimiento a la excelencia arquitectónica. La entrega de los premios de esta novena edición se efectuará el próximo jueves 26 de mayo, a partir de las 20.00 horas, en la sede de la delegación viguesa, en la calle Doctor Cadaval, 5.

Se habían presentado cerca de ochenta obras, de las que han resultado premiadas veintidós. Cinco proyectos de rehabilitación:

Viviendas Casco Vello de VIgo [Cendón-Vázquez arquitectos SL] | cendon-vazquez.com
Martín de Cominges SLP Nuria Campos
Casa de la Cultura Afonso Daniel Rodríguez Castelao [Salceda de Caselas] | mun-arquitectura.com
Gabriel Santos Zas+Cesáreo Padrón Conde | consorciocascovellovigo.org
Estación Marítima para Baiona [José Jorge Santos Ogando+José Carlos Mera Rodríguez] | lavozdegalicia.es

Se completan los galardones de obra pública:

Nueva casa consistorial de Campo Lameiro [Rodríguez + Pintos arquitectos SLP] | santos-diez.com
Centro Social de O Gorgullón, [José Santos Ogando+Ángel Cid Carballo] | santos-diez.com
Centro de día para atención a personas mayores de la calle O Grove, [Xavier Pousa Arbones+Lara Leal] | lavozdegalicia.es
Treinta y una viviendas para jóvenes y mayores y centro de día, en Vilagarcía de Arousa [Abalo+Alonso Arquitectos] | santos-diez.com

Recuperación de edificio para centro de formación, en el Camiño Marisma Santa Marina de Redondela [Fernando Sampil arquitectos SLP]

Promoción privada fueron galardonados los siguientes proyectos:

Edificio para veinticuatro viviendas en Pontevedra, [Miguel Monteagudo Pazo] | santos-diez.com
Acondicionamiento de local para escuela de baile en Cangas [Otra vuelta de tuerca arquitectura] | otravueltadetuerca.es
Vivienda unifamiliar en Poio [Pablo Menéndez Paz] | santos-diez.com
Reforma de vivienda-taller en la calle Chile de Vigo [BMJ arquitectos SCP] |bmjarquitectos.com
Vivienda unifamiliar en Pontevedra [Rodríguez+Pintos arquitectos SLP] | santos-diez.com
Vivienda unifamiliar en Vilasobroso, Mondariz, [EAU arquitectura SLP] | lavozdegalicia.es
Rehabilitación de inmueble en el Casco Vello de Vigo, [Alfredo Sirvent Silveira] | santos-diez.com
Vivienda unifamiliar en Saiáns [Antonio Soliño Troncoso] | detectivesalvaje.wordpress.com
Vivienda vertical en Ponteareas [MMASA] | estudiommasa.wordpress.com
Vivienda unifamiliar en Panxón [José Luis Quintela Porro+Mónica Díaz Rodríguez] | coagpontevedra.es

[…]

JorgeLamas

+ artículo publicado en lavozdegalicia.es

Ciutats Creactives

[:es]

Encuentro en Tarragona: Ciutats Creactives, del 2 al 5 de junio. Todo el encuentro se desarrollará en la Part Alta de Tarragona, el casco antiguo e histórico, que como tantos otros cascos antiguos está sufriendo la gentrificación / elitización i repoblación de sus gentes. Lo estamos organizando desde CaldodeCultivo en su versión Künstainer, con la colaboración de Farm the City, Recetas Urbanas, Straddle3, Todo Por La Praxis. También están implicados varios colectivos y gentes de Tarragona y el apoyo técnico y económico del Plan Integral de la Part Alta de Tarragona.

[…]

+ ciutatscreactives.net

[:gl]Encontro en Tarragona: Ciutats Creactives, do 2 ao 5 de xuño. Todo o encontro desenvolverase na Part Alta de Tarragona, o casco antigo e histórico, que como tantos outros cascos antigos está a sufrir a gentrificación / elitización i repoboación das súas xentes. Estamos a organizalo desde CaldodeCultivo na súa versión Künstainer, coa colaboración de Farm the City, Receitas Urbanas, Straddle3, Todo Pola Praxe. Tamén están implicados varios colectivos e xentes de Tarragona e o apoio técnico e económico do Plan Integral da Part Alta de Tarragona.

[…]

+ ciutatscreactives.net

[:en]Meetingpoint in Tarragona: Ciutats Creactives, from June 2 to June 5. The whole meeting will develop in the Part Alta of Tarragona, the old and historical town, which as so many other old towns the gentrificación is suffering / elitización i repopulation of his peoples. We it are organizing from CaldodeCultivo in his version Künstainer, with the collaboration of Farm the City, Urban Recipes, Straddle3, Everything For The Practice. Also there are implied several groups and peoples of Tarragona and the technical and economic support of the Integral Plan of the Part Alta of Tarragona.

[…]

+ ciutatscreactives.net

[:]

El arquitecto y el poder. Albert Speer | Jorge Gorostiza

El arquitecto y el poder. Albert Speer
El arquitecto y el poder. Albert Speer

Hoy en España es un día denominado de reflexión porque mañana los ciudadanos iremos a votar. Un día histórico porque la gente se ha echado a la calle para protestar por un sistema que sólo permite la participación masiva mediante el voto, no ha funcionado (o incluso ha provocado) esta crisis y ha blindado a sus miembros.

No puedo evitar mi entusiasmo ante este movimiento ciudadano que me recuerda a mí mismo saliendo a la calle a manifestarme en los estertores de aquel tiempo oscuro que han denominado franquismo; es verdad que entonces era más peligroso, pero no menos apasionante que ahora. No sé qué pasará (nadie lo sabe) pero por los menos los españoles se han movido y eso me llena de esperanza.

Un movimiento, por cierto, continuamente «interpretado» por las imágenes en movimiento, tanto por sus propios canales en las redes sociales, como por los oficiales.

Todos sabemos quienes son esos políticos a los que no se les conoce otra profesión, esos que no van a cambiar, ni se van a cuestionar su medio de vida, gente que confieso no me interesa; pero en las listas junto a ellos hay técnicos y profesionales honrados que, como soy optimista,  supongo que quieren mejorar su sociedad y no tan sólo abandonar las listas del paro.

Éstos sí me interesan y preocupan, y en seguida no he podido dejar de acordarme de Albert Speer, aquel arquitecto, parecido a Fausto, seducido por el diablo hitleriano y, ya que este es un espacio de arquitectura y cine, que ha sido el arquitecto que más veces ha aparecido en películas de ficción, pero de eso creo que hablaré dentro de unas semana.

Hace poco conseguí un viejo libro escrito por Joachim Fest titulado Preguntas sin respuesta: Conversaciones con Albert Speer (Ediciones Destino, Barcelona, 2008), Fest había ayudado a Speer en la redacción de sus interesantes Memorias y había ido tomando notas de todo aquéllo que Speer no escribió, y eso es lo que publica en estas conversaciones, cuya Introducción finaliza con estas palabras de Fest:

«Más allá del alcance real de su conocimiento, siempre me ha parecido inquietante que un hombre de su procedencia social y familiar, y provisto de los criterios morales propios de su educación, fuera capaz de sentirse atraído por un poder hasta tal punto cruel y ufano de sus atrocidades. Sus a menudo zaherientes muestras de desprecio hacia los jerarcas del régimen con los que se codeaba, lejos de arreglar nada, aumentan aún más la irritación que suscita al espectador».

«Precisamente esta circunstancia plantea la pregunta de todas las preguntas, una pregunta que constituye el legado de los numerosos tiranos de nuestra época y que todavía está desprovista de una respuesta siquiera aproximada: ¿Qué precauciones cabe tomar para construir una especie de seguro frente a semejante pérdida de todos los criterios?.. Y, lo que quizás es aún más desasosegante ¿Existen tales precauciones? ».

Jorge Gorostiza, arquitecto. Autor del blog Arquitectura+Cine+Ciudad
Santa Cruz de Tenerife, marzo 2011

[:es]Máster en Ingeniería de la Madera Estructural [2011|2012][:gl]Máster en Enxeñaría da Madeira Estrutural [2011|2012][:en]Máster in Engineering of the Structural Madeira [2011|2012][:]

[:es]

El máster consta de un total de 500 horas, conformadas por 14 módulos. De ellas, 255,5 horas son de asistencia presencial a clases, y 245,5 se corresponden con la realización de un ejercicio de cálculo de estructuras, un ejercicio de cálculo de uniones, un ejercicio de diseño de estructuras, y un proyecto fin de máster. Las clases presenciales tendrán lugar los viernes por la tarde y los sábados por la mañana, y son de 5 tipos:

  1. clases magistrales: de docencia teórica, impartidas con ayuda de medios audiovisuales
  2. clases prácticas en laboratorio: donde se realizarán ensayos experimentales sobre probetas de madera
  3. clases prácticas en aulas de informática: donde, disponiendo de un ordenador por alumno, se emplearán programas informáticos de diseño y cálculo de estructuras de madera.
  4. clases prácticas en obras, centros tecnológicos y empresas: se impartirán clases prácticas sobre el terreno.
  5. seminarios en los que se abordarán aspectos avanzados de la ingeniería de la madera estructural

Para obtener el título de APTITUD en el máster, el alumno deberá:

  1. asistir a un mínimo del 80% de las clases presenciales
  2. superar con aptitud los exámenes que se propondrán sobre los módulos teóricos
  3. resolver con aptitud los ejercicios que se propondrán sobre los módulos prácticos
  4. realizar con aptitud un proyecto fin de máster.

Los módulos 10 y 13 son optativos. El alumno, a su elección, debe elegir en cuál de ellos desea matricularse. En caso de elegir el módulo 10, puede asistir voluntariamente y sin coste adicional a las clases del módulo 13. Los módulos 0, 1, 2 y 3 constituyen conjuntamente el “CURSO DE PERFECCIONAMIENTO EN REHABILITACIÓN. CON MADERA”, de 62,5 horas de duración, y que puede ser cursado por aquellas personas que no deseen hacer el máster de 500 horas, con total independencia de aquél. El módulo 6 se constituye en un curso independiente del máster: “CURSO DE PERFECCIONAMIENTO EN CÁLCULO DE UNIONES DE MADERA”, de 30 horas de duración y puede ser cursado por aquellos que deseen una formación específica y avanzada en este campo, pero no desean cursar el Máster completo.

Dirige:Manuel Guaita Fernández
Catedrático de Universidad
Dpto. Ingeniería Agroforestal
Director de PEMADE
Unidad de Gestión Forestal Sostenible

+ info

[:gl]

O máster consta dun total de 500 horas, conformadas por 14 módulos. Delas, 255,5 horas son de asistencia presencial a clases, e 245,5 correspóndense coa realización dun exercicio de cálculo de estruturas, un exercicio de cálculo de unións, un exercicio de deseño de estruturas, e un proxecto fin de máster. As clases presenciais terán lugar os venres pola tarde e os sábados pola mañá, e son de 5 tipos:

  1. clases maxistrais: de docencia teórica, impartidas con axuda de medios audiovisuais
    clases prácticas en laboratorio: onde se realizarán ensaios experimentais sobre probetas de madeira
    clases prácticas en aulas de informática: onde, dispondo dun computador por alumno, empregaranse programas informáticos de deseño e cálculo de estruturas de madeira.
    clases prácticas en obras, centros tecnolóxicos e empresas: impartiranse clases prácticas sobre o terreo.
    seminarios nos que se abordarán aspectos avanzados da enxeñaría da madeira estrutural

Para obter o título de APTITUDE no máster, o alumno deberá:

  1. asistir a un mínimo do 80% das clases presenciais
    superar con aptitude os exames que se proporán sobre os módulos teóricos
    resolver con aptitude os exercicios que se proporán sobre os módulos prácticos
    realizar con aptitude un proxecto fin de máster.

Os módulos 10 e 13 son optativos. O alumno, á súa elección, debe elixir en cal deles desexa matricularse. En caso de elixir o módulo 10, pode asistir voluntariamente e sen custo adicional ás clases do módulo 13. Os módulos 0, 1, 2 e 3 constitúen conxuntamente o “CURSO DE PERFECCIONAMENTO EN REHABILITACIÓN. CON MADEIRA”, de 62,5 horas de duración, e que pode ser cursado por aquelas persoas que non desexen facer o máster de 500 horas, con total independencia daquel. O módulo 6 constitúese nun curso independente do máster: “CURSO DE PERFECCIONAMENTO EN CÁLCULO DE UNIÓNS DE MADEIRA”, de 30 horas de duración e pode ser cursado por aqueles que desexen unha formación específica e avanzada neste campo, pero non desexan cursar o Máster completo.

Dirixe:Manuel Guaita Fernández
Catedrático de Universidad
Dpto. Inxeñaría Agroforestal
Director de PEMADE
Unidad de Xestión Forestal Sostible

+ info

[:en]

The máster consists of a total of 500 hours, shaped by 14 modules. Of them, 255,5 hours are of assistance presencial to classes, and 245,5 correspond with the accomplishment of an exercise of calculation of structures, an exercise of calculation of unions, an exercise of design of structures, and a project end of máster. The classes attend them they will take place on Fridays evening and Saturdays morning, and they are 5 types:

  1. Magisterial classes: of theoretical teaching, given with help of audio-visual means
    Practical classes in laboratory: where experimental tests will be realized on manometers of wood
    Practical classes in classrooms of computer science: where, having a computer for pupil, there will be used IT programs of design and calculation of structures of wood.
    Practical classes in works, technological centers and companies: practical classes will be given on the area.
    Seminars in which there will be approached advanced aspects of the engineering of the structural wood

To obtain the title of APTITUDE in the máster, the pupil will have to:

    1. To be present at a minimum of 80 % of the classes attend them
      To overcome with aptitude the examinations that they will propose on the theoretical modules
      To solve with aptitude the exercises that they will propose on the practical modules
      A project realizes with aptitude end of máster.

      The modules 10 and 13 are optional. The pupil, to his choice, must choose in which of them it wants to register. In case of the module chooses 10, it can represent voluntarily and without aftercost to the classes of the module 13. The modules 0, 1, 2 and 3 constitute together the » COURSE OF DEVELOPMENT IN REHABILITATION. WITH WOOD «, of 62,5 hours of duration, and that can be dealed by those persons who do not want to do the máster of 500 hours, with total independence of that one. The module 6 is constituted in a course independent from the máster: » COURSE OF DEVELOPMENT IN CALCULATION OF UNIONS OF WOOD «, of 30 hours of duration and it can be dealed by those who wish a formation specific and advanced in this field, but they do not want to deal the complete Máster.

      Director: Manuel Guaita Fernandez
      Professor of University
      Dpto. Engineering Agroforestal
      The director of PEMADE
      Unit of Forest Sustainable Management

      + info

      [:]

      [:es]Lo próximo, lo necesario un reto permanente: LUGARES CONTEMPORÁNEOS DE CONVIVENCIA[:gl]O próximo, o necesario un reto permanente: LUGARES CONTEMPORÁNEOS DE CONVIVENCIA[:en]The near thing, necessary a permanent challenge: CONTEMPORARY PLACES OF CONVIVIALITY[:]

      [:es]

      El curso aborda, mediante una serie de lecciones magistrales de expertos, exposición de casos o experiencias y exploración de materiales, tecnologías y registros documentales y audiovisuales, la identificación de los principios en que se funda, o debiera fundarse, el espacio urbano contemporáneo. Espacio vacío, contenedor de lo público y generador de las transiciones con lo edificado. Reemprenderemos la discusión de los procesos de pensamiento, diseño y proyecto relacionados con todo aquello que no es estrictamente “edificación”, “arquitectura” o “urbanismo” y, sin embargo, constituye dicho espacio. Finalmente, valoraremos las situaciones que se ofrecen al ciudadano cuando estos espacios activan la convivencia y los modos de relación pública cualificada. Entre lo edificado y lo no edificado persiste una frontera compleja que los separa. Lugares sin nombre, tránsito de lo público a lo privado y viceversa, plenos de matices, graduales, semipúblicos o de acceso controlado. Espacio entre el rostro y la máscara, intermedio en el que se produce la vida colectiva.

      ¿Cómo encontrar un lugar en el espacio? La sutil cuestión formulada por Joseph Rykwert sugiere una rica miscelánea de asuntos imprescindibles para todos aquellos que interpretamos la ciudad como un artefacto consecuencia de actos y construcciones voluntarias. Corresponde a los arquitectos y urbanistas una cuota de responsabilidad notable en la tarea colectiva de construir la ciudad. Su cometido es el de dar “forma” a un contexto urbano funcionalmente eficiente y bello. Su “arte” consiste en manejar y dominar los significados de esta forma para que los ciudadanos puedan recuperar e interpretar buena parte de los resortes y valores que han vertido en sus proyectos. Curso que pretende pues recuperar la tradición del arte cívico desde una visión contemporánea de la condición urbana, con el objetivo indisimulado de ensayar el proyecto de la forma urbana desde el entendimiento y la concepción simultanea de las arquitecturas, el espacio público colectivo y las actividades.

      Todo ello sin ignorar que la ciudad es hoy en día un rompecabezas inconexo que se produce por fragmentos y a saltos tantas veces impredecibles, con un sentido de comunidad decreciente, pero asimismo con la voluntad de considerar que las grandes “fuerzas” económicas/históricas, aparentemente impersonales, siempre han sido el resultado de elecciones efectuadas por individuos singulares (políticos, empresarios, ingenieros, arquitectos, urbanistas…)

      Jerónimo Junquera, Arquitecto
      Enric Serra, Arquitecto

      Directores del Curso de Verano 2011

      Fechas: Lun, 18/07/2011 – 00:00 – Vie, 22/07/2011 – 00:00
      Dirección: Calle de la Familia Real, 39005 Santander, España

      + info

      [:gl]

      O curso aborda, mediante unha serie de leccións maxistrais de expertos, exposición de casos ou experiencias e exploración de materiais, tecnoloxías e rexistros documentais e audiovisuais, a identificación dos principios en que se funda, ou debese fundarse, o espazo urbano contemporáneo. Espazo baleiro, colector do público e xerador das transicións co edificado. Reemprenderemos a discusión dos procesos de pensamento, deseño e proxecto relacionados con todo aquilo que non é estritamente “edificación”, “arquitectura” ou “urbanismo” e, con todo, constitúe devandito espazo. Finalmente, valoraremos as situacións que se ofrecen ao cidadán cando estes espazos activan a convivencia e os modos de relación pública cualificada. Entre o edificado e o non edificado persiste unha fronteira complexa que os separa. Lugares sen nome, tránsito do público ao privado e viceversa, plenos de matices, graduais, semipúblicos ou de acceso controlado. Espazo entre o rostro e a máscara, intermedio no que se produce a vida colectiva.

      ¿Como atopar un lugar no espazo? A sutil cuestión formulada por Joseph Rykwert suxire unha rica miscelánea de asuntos imprescindibles para todos aqueles que interpretamos a cidade como un artefacto consecuencia de actos e construcións voluntarias. Corresponde aos arquitectos e urbanistas unha cota de responsabilidade notable na tarefa colectiva de construír a cidade. O seu labor é o de dar “forma” a un contexto urbano funcionalmente eficiente e belo. A súa “arte” consiste en manexar e dominar os significados desta forma para que os cidadáns poidan recuperar e interpretar boa parte dos resortes e valores que verteron nos seus proxectos. Curso que pretende pois recuperar a tradición da arte cívico desde unha visión contemporánea da condición urbana, co obxectivo indisimulado de ensaiar o proxecto da forma urbana desde o entendemento e a concepción simultanea das arquitecturas, o espazo público colectivo e as actividades.

      Todo iso sen ignorar que a cidade é hoxe en día un crebacabezas inconexo que se produce por fragmentos e a saltos tantas veces impredicibles, cun sentido de comunidade decreciente, pero así mesmo coa vontade de considerar que as grandes “forzas” económicas/históricas, aparentemente impersonales, sempre foron o resultado de eleccións efectuadas por individuos singulares (políticos, empresarios, enxeñeiros, arquitectos, urbanistas…)

      Jerónimo Junquera, Arquitecto
      Enric Serra, Arquitecto

      Directores do Curso de Verán 2011

      Datas: Lun, 18/07/2011 – 00:00 – Vie, 22/07/2011 – 00:00
      Dirección: Calle de la Familia Real, 39005 Santander, España

      + info

      [:en]

      The course approaches, by means of a series of experts’ magisterial lessons, exhibition of cases or experiences and exploration of materials, technologies and documentary and audio-visual records, the identification of the beginning on which it is founded, or there must be founded, the urban contemporary space. Empty space, container of public and generator of the transitions with the built-up thing. We will re-undertake the discussion of the processes of thought, design and project related to all that that is not strictly «a» «building», «architecture» or «urbanism» and, nevertheless, it constitutes the above mentioned space. Finally, we will value the situations that offer themselves the citizen when these spaces activate the conviviality and the manners of public qualified relation. Between the built-up thing and not built there persists a complex border that separates them. Places without name, traffic of the public thing to the private thing and vice versa, plenary sessions of shades, gradual, semipublic or of controlled access. I spread between the face and the mask, interval in the one that produces the collective life to himself.

      How to find a place in the space? The subtle question formulated by Joseph Rykwert suggests a rich miscellany of indispensable matters for all those that we interpret the city as an appliance consequence of acts and voluntary constructions. There corresponds to the architects and town planners a quota of notable responsibility in the collective task of constructing the city. His assignment is of giving «form» to an urban functionally efficient and beautiful context. His «art» consists of handling and dominating the meanings of this form in order that the citizens could recover and interpret good part of the springs and values that they have spilt in his projects. Course that tries to recover so the tradition of the civic art from a contemporary vision of the urban condition, with the undisguised aim to test the project of the urban form from the understanding and the simultaneous conception of the architectures, the public collective space and the activities.

      All this without ignoring that the city is nowadays an unconnected puzzle that takes place for fragments and skippingly so often unpredictable, with a sense of diminishing community, but likewise with the will to consider that the big economic / historical, seemingly impersonal «forces», always they have been the result of choices effected by singular individuals (politicians, businessmen, engineers, architects, town planners …)

      Jerónimo Junquera, Architect
      Enric Serra, Architect
      Directores del Curso de Verano 2011

      Date: Lun, 18/07/2011 – 00:00 – Vie, 22/07/2011 – 00:00
      Direction: Street of the Royal Family, 39005 Santander, Spain

      + info

      [:]

      [:es]Día Internacional de los Museos[:gl]Día Internacional dos Museos[:en]International day of the Museums[:]

      [:es]

      La Unesco proclamó el 18 de mayo como el Día Internacional de los Museos. Los proyectos actuales de la UNESCO con respecto a los museos del mundo van más allá de la mera y necesaria protección del patrimonio cultural, ya que tienen también por objeto promover la mutua comprensión, la paz y el desarrollo de los pueblos por intermedio de instituciones como las museísticas, que tienen un carácter neutral. El Día Internacional de los Museos se viene celebrando desde 1977. Con motivo de esta jornada, muchos de los museos participantes ofrecen tradicionalmente la entrada gratuita a los visitantes y prolongan sus horarios de apertura.

      por museosantaclara.blogspot.com

      Los museos no sólo atesoran la memoria de la vida pasada y presente del ser humano. Están en la nuestra, ligados a nuestra infancia, nuestra juventud y nuestra madurez. Algunos abrimos los ojos a la cultura paseándolos por sus objetos, sus especímenes y sus documentos, y preguntamos a nuestros padres si cuando ellos eran pequeños había todavía dinosaurios. Otros encontramos una vocación profesional entre las piezas que pueblan sus salas. Y muchos descubrimos nuestra memoria colectiva en las colecciones que encierran, o tomamos conciencia de la existencia de otras comunidades culturales en sus exposiciones permanentes y temporales. Los museos, incluso los más formalistas, cuentan historias inolvidables: conmovedoras, como la lucha por la vida de la gente corriente; admirables, como los esfuerzos del hombre para crear; sobrecogedoras, como las guerras o el exterminio. Historias grandes y pequeñas, protagonizadas por gente conocida o por personajes sin nombre. Todas encierran una enseñanza, todas acicatean el espíritu crítico y nos ayudan a crecer.

      Este año, además, el lema del DIM nos depara una ocasión única para que los visitantes enriquezcan los museos con sus propios relatos. Esto es, precisamente, lo que se propone conseguir la actividad que el Consejo Ejecutivo de ICOM España ofrece este año a los centros de enseñanza y a los museos orientada a trabajar los conceptos de museo, memoria y creatividad: se trata de un kit didáctico titulado Museos y memoria. Imaginar y crear, que podéis encontrar en nuestra página web (www.icom-ce.org). Disfrutadlo y enviadnos después los resultados, para alimentar nuestra memoria común.

      Sofía Rodríguez Bernis
      Presidente de ICOM-España

      + artículo publicado en icom-ce.org

      [:gl]

      A Unesco proclamou o 18 de maio como o Día Internacional dos Museos. Os proxectos actuais da UNESCO con respecto aos museos do mundo van máis aló da mera e necesaria protección do patrimonio cultural, xa que teñen tamén por obxecto promover a mutua comprensión, a paz e o desenvolvemento dos pobos por intermedio de institucións como as museísticas, que teñen un carácter neutral. O Día Internacional dos Museos vén celebrando desde 1977. Con motivo desta xornada, moitos dos museos participantes ofrecen tradicionalmente a entrada gratuíta aos visitantes e prolongan os seus horarios de apertura.

      por museosantaclara.blogspot.com

      Os museos non só atesouran a memoria da vida pasada e presente do ser humano. Están na nosa, ligados á nosa infancia, a nosa mocidade e a nosa madurez. Algúns abrimos os ollos á cultura paseándoos polos seus obxectos, os seus especímenes e os seus documentos, e preguntamos aos nosos pais se cando eles eran pequenos había aínda dinosauros. Outros atopamos unha vocación profesional entre as pezas que poboan as súas salas. E moitos descubrimos a nosa memoria colectiva nas coleccións que encerran, ou tomamos conciencia da existencia doutras comunidades culturais nas súas exposicións permanentes e temporais. Os museos, incluso os máis formalistas, contan historias inesquecibles: conmovedoras, como a loita pola vida da xente corrente; admirables, como os esforzos do home para crear; sobrecogedoras, como as guerras ou o exterminio. Historias grandes e pequenas, protagonizadas por xente coñecida ou por personaxes sen nome. Todas encerran un ensino, todas acicatean o espírito crítico e axúdannos a crecer.

      Este ano, ademais, a lema do DIM depáranos unha ocasión única para que os visitantes enriquezan os museos cos seus propios relatos. Isto é, precisamente, o que se propón conseguir a actividade que o Consello Executivo de ICOM España ofrece este ano aos centros de ensino e aos museos orientada a traballar os conceptos de museo, memoria e creatividade: trátase dun kit didáctico titulado Museos e memoria. Imaxinar e crear, que podedes atopar na nosa páxina web (www.icom-ce.org). Gozádeo e enviádenos despois os resultados, para alimentar a nosa memoria común.

      Sofía Rodríguez Bernis
      Presidente de ICOM-España

      + artigo publicado en icom-ce.org

      [:en]

      The UNESCO proclaimed on May 18 as the International Day of the Museums. The current projects of the UNESCO with regard to the museums of the world go beyond the mere and necessary protection of the cultural heritage, since they have for object promote also the mutual comprehension, the peace and the development of the peoples through institutions as the museísticas, which have a neutral character. One comes the International Day of the Museums celebrating from 1977. On the occasion of this day, many of the museums participants offer traditionally the admission free to the visitors and prolong his schedules of opening.

      by museosantaclara.blogspot.com

      The museums not only hoard the memory of the past life and present of the human being. They are in ours, ligatures to our infancy, our youth and our maturity. Some of us open the eyes for the culture them walking along his objects, his specimens and his documents, and we ask our parents if when they were small there were still dinosaurs. Others we find a professional vocation between the pieces that populate his rooms. And many we discover our collective memory in the collections that they enclose, or are aware of the existence of other cultural communities in his permanent and temporary exhibitions. The museums, even the most formalist, they tell unforgettable histories: touching, as the fight for the life of the current people; admirable, as the efforts of the man to create; impressive, as the wars or the extermination. Big and small histories led by known people or by prominent figures without name. They all enclose an education, all acicatean the critical spirit and help us to grow.

      This year, in addition, the motto of the DIM us provides the only occasion in order that the visitors enrich the museums with his own statements. This is, precisely, what one proposes to obtain the activity that ICOM’s Cabinet Spain offers this year to the centers of education and to the museums orientated when work the concepts of museum, memory and creativity: Museos and memory treats itself about a didactic qualified kit. To imagine and to create, that you can find in our web page (www.icom-ce.org). Enjoy it and send later the results, to feed our common memory.

      Sofía Rodríguez Bernis
      President of ICOM-Spain

      + article is published in icom-ce.org

      [:]

      Módulo de aseos público en O Salgueiral | Muiños+Otero

      Antecedentes_
      En el paseo fluvial del Avia, a su paso por Leiro, se plantea la realización de unos aseos de uso público en el magnífico enclave natural del Salgueiral, puesto que se trata de una zona con gran afluencia turística, así como paso obligado de una de las rutas de senderismo. La premisa básica de la intervención será la integración con la naturaleza, y la búsqueda  de una relación armónica, pero con cierto contraste entre la pieza a ejecutar  y el contorno. Se intenta  que esta pequeña edificación actúe como elemento escultórico funcional, a las orillas del río Avia.

      Construcción_
      El reto a la hora de planificar la ejecución, fue estandarizar el proceso de construcción debido al reducido plazo de ejecución de dos meses. Se planificó la realización de la carcasa de acero corten en taller simultáneamente a la construcción “in situ” de los testeros y la cimentación en hormigón armado.

      Sustentación_
      Estructura como cerramiento, formada por una sucesión de escamas anulares que funcionan como pórticos autosustentables. Los testeros de hormigón armado arriostran la envolvente de acero evitando su deformación. La cimentación está formada por un sistema de pozos de cimentación de hormigón ciclópeo, zapatas aisladas y un anillo de atado, de hormigón armado.

      Implantación_
      Los factores que condicionaron la ubicación fueron la iluminación natural, el soleamiento y la evacuación de las aguas fluviales en caso de crecimientos, ya que la edificación  se encuentra en un área inundable. La piel permeable del módulo de aseos, facilita su funcionamiento bioclimático.  Se concibe como un elemento prefabricado fácilmente implantable,  debido a la  existencia de servicios de infraestructuras urbanas.

      El árbol_
      Se mantienen los árboles del contorno, conservándose incluso uno ubicado en la cuesta de acceso a los aseos, por lo que  se quiebra la pieza de acceso.  Se consigue que la actuación abrace al árbol, y que ésta pase a formar parte del propio edificio, para lograr la integración en medio.

      La escala_
      Se trata de la inserción de un elemento infinitesimal, en relación a un contorno natural exuberante, y con una gran verticalidad. Textura y geometría son aliados para dotar de cierta singularidad a la intervención, en un juego de escalas desigual.

      _Antivandalismo y ausencia de mantenimiento
      La piel garantiza la seguridad ante actos vandálicos. A modo de armadura, la coraza de elementos anulares compactos separados, conjuga la permeabilidad y la resistencia a través de la geometría variable. Se opta por acabados automantibles, como el acero corten, y muros de hormigón visto tratados con resinas epoxi transparentes, hidrofugantes y antigraffitis.

      _La luz
      La luz será un material más, estudiándose en un sentido bidireccional, desde lo interior al exterior y viceversa. La luz exterior se tamiza, funcionando la piel del edificio como el follaje de los árboles, que regula su entrada. La iluminación interior realizara únicamente con luminarias LED de bajo consumo, bañando los paramentos tangencialmente.  La lectura nocturna del edificio es la de un elemento linterna que se integra en el paisaje del Salgueiral, con los intersticios entre las branquia a modo de hilos verticales de luz.

      _Funcionamiento bioclimático
      La propia piel del módulo de aseos es permeable, ademáis  de autoportante, lo que facilita su funcionamiento bioclimático, puesto que asegura su ventilación natural, y la búsqueda del soleamento, y la geometría en Z de cada pórtico facilita la recogida y evacuación de las aguas pluviales de forma natural.

      _Área inundable_adaptación anfibia
      Se plantea la branquia abierta para facilitar el paso de las aguas del río Avia. Tabiquería interior separada del suelo y del techo.

      _Elemento escultórico  funcional permeable
      Juego de luces y sombras con la disposición de las costillas portantes. Las plegaduras regulan la permeabilidad a la luz, al agua y al paso del aire. Pieza escultórica en medio del bosque, que soluciona una necesidad en el lugar.

      _Estandarización
      Se ejecuta toda la envolvente mediante el uso de piezas de chapa rogadas en Z para formación de los pórticos. Se montan anillos paralelos con variaciones y plegados variables  para facilitar la ventilación, la iluminación natural y la evacuación de las aguas. La confluencia de estos factores y necesidades, deriva en que el prisma original de partida se convirta en un volumen poliédrico.

      _Piezas autoportantes
      No existe diferenciación entre cerramiento y estructura, funcionando la piel como elemento de sustentación. Los testeros serán muros de hormigón armado, que arriostran la envolvente de acero evitando su deformación.

      _Prefabricación en taller
      Se ejecuta en el taller el plegado de las piezas que conforman los diferentes pórticos, con directrices variables según  las necesidades de ventilación, soleamento y restricción de vistas. El montaje del cascarón se realiza en el taller, en dos grupos de siete pórticos, y un pórtico central de enlace. Se trasladará al lugar y se montan mediante grúa, lo que permite rapidez de montaje.

      _Rótulo
      Visión  desde la otra orilla del río,  mediante  el  juego  con  píxeles volados sobre pletina, así como incorporación del logotipo.

      Obra: Módulo de aseos públicos en O Salgueiral
      Autores: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez
      Colaboradores: Luis Ángel López Gómez (Arquitecto Técnico)
      Arquitecto técnico: Luis Ángel López Gómez
      Año: Diciembre 2010
      Emplazamiento: O Salgueiral. Leiro [Ourense]
      Fotografías: de los autores
      + liberdade31.blogspot.com

      + premio
      I Premios Gallegos de Arquitectura Sostenible. Diseño de espacios sostenibles [Categoría 3]

      Antecedents_

      In the fluvial walk of the Avia, to his go through Leiro, poses  the realisation of some aseos of public use in the glorious natural enclave of the Salgueiral, since it treats  of a zone with big tourist influx, as well as I happen forced of one of the routes of hiking. The basic premise of the intervention will be the integration with the nature, and the research  of a harmonic relation, but with some contrast between the piece to execute  and the outline. It tries   that this small edificación act like functional sculptural element, to the banks of the river Avia.

      Construction_

      The challenge to the hour to schedule the execution, was to standardise the process of construction because of the reduced term of execution of two months. It scheduled  the realisation of the carcasa of steel cut in workshop simultaneously to the construction “in situ” of the testeros and the cimentación in armed concrete.

      Sustentación_

      Structures like closing, formed by a succession of annular flakes that work like porticos autosustentables. The testeros of armed concrete arriostran the envolvente of steel avoiding his deformation. The cimentación is formed by a system of pozos of cimentación of concrete ciclópeo, zapatas isolated and a ring of tied, of armed concrete.

      Implantation_

      The factors that conditioned the location were the natural illumination, the soleamiento and the evacuation of the fluvial waters in case of growths, since the edificación  finds  in an area inundable. The permeable skin of the module of aseos, facilitates his bioclimatic operation.  It conceives  like an element prefabricated easily implantable,  because of the  existence of services of urban infrastructures.

      The tree_

      keep  the trees of the outline, conserving even one situated in the slope of access to the aseos, by  what breaks  the piece of access.  It achieves  that the performance embrace to the tree, and that this pass to form part of the own building, to attain the integration in half.

      The scale_

      treats  of the insertion of an infinitesimal element, in relation to a natural outline exuberante, and with a big verticalidad. Texture and geometry are allied to endow of some singularity to the intervention, in a game of uneven scales.

      _Antivandalismo And absence of maintenance

      The skin guarantees the security in front of vandalic acts. To way of armour, the coraza of compact annular elements separate, conjuga the permeabilidad and the resistance through the variable geometry. It opts  by finishings automantibles, like the steel cut, and walls of concrete seen treaties with resins epoxi transparent, hidrofugantes and antigraffitis.

      _The light

      The light will be a material more, studying in a bidirectional sense, from the inner to the outside and vice versa. The external light  tamiza, working the skin of the building like the foliage of the trees, that regulates his entrance. The inner illumination realised only with luminarias LED of low consumption, bathing the paramentos tangencialmente.  The nocturnal reading of the building is the one of an element torch that integrates  in the landscape of the Salgueiral, with the intersticios between the branchia to way of vertical threads of light.

      _Bioclimatic operation

      The own skin of the module of aseos is permeable, ademáis  of autoportante, what facilitates his bioclimatic operation, since it ensures his natural ventilation, and the research of the soleamento, and the geometry in Z of each portico facilitates the collected and evacuation of the pluvial waters of natural form.

      _Area inundable_amphibious adaptation

      poses  the open branchia to facilitate the step of the waters of the river Avia. Tabiquería Inner separated of the soil and of the ceiling.

      _Functional sculptural  element permeable

      Game of lights and shadows with the disposal of the ribs portantes. The plegaduras regulate the permeabilidad to the light, to the water and to the step of the air. Sculptural piece in the middle of the forest, that solves a need in the place.

      _Standardisation

      executes  all the envolvente by means of the use of pieces of sheet prayed in Z for training of the porticos. They mount  parallel rings with variations and folded variable  to facilitate the ventilation, the natural illumination and the evacuation of the waters. The confluencia of these factors and needs, derives in that the original prism of game  convirta in a polyhedral volume.

      _Pieces autoportantes

      does not exist differentiation between closing and structure, working the skin like element of sustentación. The testeros will be walls of armed concrete, that arriostran the envolvente of steel avoiding his deformation.

      _Prefabricación In workshop

      executes  in the workshop the folded of the pieces that conform the different porticos, with variable guidelines according to  the needs of ventilation, soleamento and restriction of seen. The setting of the cascarón realises  in the workshop, in two groups of seven porticos, and a central portico of link. It will move  to the place and mount  by means of crane, what allows rapidity of setting.

      _Label

      Vision  from the another bank of the river,  by means of  the  game  with  pixels flown on pletina, as well as incorporation of the logo.

      Work: Module of public services in O Salgueiral

      Authors: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez

      Collaborators: Luis Ángel López Gómez  [Technical Architect]

      technical Architect: Luis Ángel López Gómez

      Year: December 2010

      Location: O Salgueiral. Leiro [Ourense]

      Photographies: the authors

      + liberdade31.blogspot.com

      + prize
      I Premios Gallegos de Arquitectura Sostenible. Design of sustainable spaces [Category 3]

      Antecedentes_

      No paseo fluvial do Avia, ao seu paso por Leiro, plantéxase a realización duns aseos de uso público no magnífico enclave natural do Salgueiral, posto que se trata dunha zona con gran afluencia turística, así como paso obrigado dunha das rutas de sendeirismo. A premisa básica da intervención será a integración coa natureza, e a búsqueda dunha relación armónica, pero con certo contraste entre a peza a executar e o contorno. Téntase que esta pequena edificación actúe coma elemento escultórico funcional, ás beiras do río Avia.

      Construcción_

      O reto á hora de planificar a execución, foi estandarizar o proceso de construcción debido ao reducido prazo de execución de dous meses. Planificouse a realización da carcasa de aceiro corten en taller simultáneamente á construcción “in situ” dos testeiros e cimentación en formigón armado.

      Sustentación_

      Estructura como cerramento, formada por unha sucesión de escamas anulares que funcionan como pórticos autosustentables. Os testeiros de formigón armado arriostran a envolvente de aceiro evitando a súa deformación. A cimentación está formada por un sistema de puzos de cimentación de formigón ciclópeo, zapatas illadas e un anel de atado, de formigón armado.

      Implantación_

      Os factores que condicionaron a ubicación foron a iluminación natural, soleamento e a evacuación das augas fluviais en caso de medras, xa que a edificación atópase en área inundable.

      A pel permeable do módulo de aseos, facilita o seu funcionamento bioclimático. Concíbese como un elemento prefabricado fácilmente implantable, debido á existencia de servicios de infraestructuras urbanas.

      A árbore_

      Mantéñense as árbores do contorno, conservándose incluso unha situada na rampla de acceso aos aseos, polo que se quebra a peza de acceso. Conséguese que a actuación abrace a árbore, e que ésta pase a formar parte do propio edificio, para lograr a integración no medio.

      A escala_

      Trátase da inserción dun elemento infinitesimal, en relación a un contorno natural exuberante, e cunha gran verticalidade. Textura e xeometría son aliados para dotar de certa singularidade á intervención, nun xogo de escalas desigual.

      _Antivandalismo e ausencia de mantemento

      A pel garantiza a seguridade ante actos vandálicos. A modo de armadura, a coraza de elementos anulares compactos separados, conxuga a permeabilidade e a resistencia a través da xeometría variable. Óptase por acabados automantibles, como o aceiro corten, e muros de formigón visto tratados con resinas epoxi transparentes, hidrofugantes e antigraffitis.

      _A luz

      A luz será un material máis, estudándose nun sentido bidireccional, dende o interior ao exterior e viceversa. A luz exterior tamizase, funcionando a pel do edificio como a follaxe das árbores, que regula a súa entrada. A iluminación interior realizase únicamente con luminarias LED de baixo consumo, bañando os paramentos tanxencialmente. A lectura nocturna do edificio é a dun elemento lanterna que se integra na paisaxe do Salgueiral, cos intersticios entre as branquia a modo de fíos verticais de luz.

      _Funcionamento bioclimático

      A propia pel do módulo de aseos é permeable, ademáis de autoportante, o que facilita o seu funcionamento bioclimático, posto que asegura a súa ventilación natural, e búsqueda do soleamento, e a xeometría en Z de cada pórtico facilita a recollida e evacuación das augas pluviais de forma natural.

      _Área inundable_adaptación anfibia

      Plantéxase a branquia aberta para facilitar o paso das augas do río Avia. Tabiquería interior separada do chan e do teito.

      _Elemento escultórico funcional permeable

      Xogo de luces e sombras coa disposición das costelas portantes. As pregaduras regulan a permeabilidade á luz, á auga e ao paso do aire. Peza escultórica no medio do bosque, que soluciona unha necesidade no lugar.

      _Estandarización

      Execútase toda a envolvente mediante o uso de pezas de chapa pregadas en Z para formación dos pórticos. Móntanse aneis paralelos con variacións e pregados variables para facilitar a ventilación, a iluminación natural e a evacuación das augas. A confluencia de estes factores e necesidades, deriva en que o prisma orixinal de partida se convirta nun volume poliédrico.

      _Pezas autoportantes

      Non existe diferenciación entre cerramento e estructura, funcionando a piel coma elemento de sustentación. Os testeiros serán muros de formigón armado, que arriostran a envolvente de aceiro evitando a súa deformación.

      _Prefabricación en taller

      Execútase no taller o pregado das pezas que conforman os diferentes pórticos, con directrices variables segundo as necesidades de ventilación, soleamento e restricción de vistas. A montaxe do cascarón realízase no taller, en dous grupos de sete pórticos, e un pórtico central de enlace. Trasladarase ao lugar e móntanse mediante grúa, o que permite rapidez de montaxe.

      _Rótulo

      Visión dende a outra beira do río, mediante o xogo con píxeles voados sobre pletina, así como incorporación do logotipo.

      Obra: Módulo de aseos públicos en O Salgueiral

      Autores: C. Cecilia López Muiños+Juan José Otero Vázquez

      Colaboradores: Luis Ángel López Gómez (Arquitecto Técnico)

      Arquitecto técnico: Luis Ángel López Gómez

      Ano: Decembro 2010

      Emprazamento: O Salgueiral. Leiro [Ourense]

      Fotografías: dos autores

      + liberdade31.blogspot.com

      + premio
      I Premios Gallegos de Arquitectura Sostenible. Deseño de espacios sostibles [Categoría 3]

      La Ciudad JubiladaLa Ciudad JubiladaLa Ciudad Jubilada

      Formalizado en un libro ‘La Ciudad Jubilada. Breve Diccionario sobre los Huertos informales en los ríos de Barcelona’ este trabajo fotográfico y de ensayo narra el fenómeno de los huertos autoconstruidos que podemos encontrar entre las autopistas, los ríos y las vías de tren que entran y salen de Barcelona. El proyecto plantea una reflexión y una comparativa entre la ciudad consolidada y aquella informal, las dos entendidas aquí como partes inseparables del conglomerado que es toda realidad urbana. En este contexto, los ciudadanos jubilados que dan forma al paisaje de los huertos son los principales protagonistas del trabajo, ya sea a través de sus opiniones como de sus construcciones. El proyecto es el fruto de un trabajo de investigación para la exposición ‘Post-it City. Ciudades Ocasionales’ en el CCCB de Barcelona. Más adelante formó parte de la exposición ‘El don de la vida. Sobre el envejecimiento y su representación artística’ en La Panera de Lleida.

      Comisario: Martí Peran
      Colaboradoras: Eleonora Blanco y Julie Poitras Santos
      Barcelona, 2008
      + laciudadjubilada.net
      + artículo publicado en paufaus.net

      Formalizado nun libro ‘A Cidade Xubilada. Breve Dicionario sobre os Hortos informais nos ríos de Barcelona’ este traballo fotográfico e de ensaio narra o fenómeno dos hortos autoconstruidos que podemos atopar entre as autoestradas, os ríos e as vías de tren que entran e saen de Barcelona. O proxecto expón unha reflexión e unha comparativa entre a cidade consolidada e aquela informal, as dúas entendidas aquí como partes inseparables do conglomerado que é toda realidade urbana. Neste contexto, os cidadáns xubilados que dan forma á paisaxe dos hortos son os principais protagonistas do traballo, xa sexa a través das súas opinións como das súas construcións. O proxecto é o froito dun traballo de investigación para a exposición ‘Post-it City. Cidades Ocasionais’ no CCCB de Barcelona. Máis adiante formou parte da exposición ‘O don da vida. Sobre o envellecemento e a súa representación artística’ na Panera de Lleida.

      Comisario: Martí Peran

      Colaboradoras: Eleonora Blanco e Julie Poitras Santos

      Barcelona, 2008

      + laciudadjubilada.net

      + artigo publicado en paufaus.net

      Formalized in a book ‘ The Retired City. Brief Dictionary on the informal Gardens in the rivers of Barcelona ‘ this photographic work and of test he narrates the phenomenon of the autoconstructed gardens that we can find between the highways, the rivers and the routes of train that enter and go out of Barcelona. The project raises a reflection and the comparative one between the consolidated city and informal that one, the two understood here as inseparable parts of the conglomerate that is any urban reality. In this context, the retired citizens who give form to the landscape of the gardens are the principal protagonists of the work, already be across his opinions as his constructions. The project is the fruit of a work of investigation for the exhibition ‘ Post-it City. Occasional cities ‘ in the CCCB of Barcelona. Hereinafter it formed a part of the exhibition ‘ The gift of the life. On the aging and his artistic representation ‘ in Lleida’s Bread basket.

      Commissioner: Martí Peran

      Collaborators:Eleonora Blanco and Julie Poitras Santos

      Barcelona, 2008

      + laciudadjubilada.net

      + article is published in paufaus.net

      Co-Habitaciones. Patrimonio, Taxidermia y Autoconstrucción en ValparaísoCo-Habitaciones. Patrimonio, Taxidermia y Autoconstrucción en ValparaísoCo-Habitaciones. Patrimonio, Taxidermia y Autoconstrucción en Valparaíso

      Un proyecto de Claudio Astudillo y Pau Faus en el marco de la «Residencia Expandida 2010» entre los centros de arte contemporáneo: Can Xalant (Mataró, Barcelona) y CRAC (Valparaíso).

      PAU FAUS es Licenciado en Arquitectura Superior por la ETSAB-UPC de Barcelona en el año 2002 y combina su tarea profesional de arquitecto con la realización de varios trabajos creativos y de investigación. Con respecto a mis trabajos de investigación, estos partieron de una curiosidad y una necesidad por explorar y conocer -lo más libremente posible- las diferentes dinámicas que conforman todo aquello que entendemos por espacio público. Algunos de estos proyectos han formado parte de exposiciones en centros como el CCCB de Barcelona o La Panera de Lleida. Otros en cambio son fruto de iniciativas personales o de encargos específicos des de ámbitos municipales o comissariados independientes. Ha desarrollado publicaciones tales como La Ciudad Jubilada, ha desarrollado talleres en Brasil y Argentina, además de realizar diversas muestras y proyectos junto a Osservatorio Nómade.

      + paufaus.net

      CLAUDIO ASTUDILLO BARRA es Arquitecto de la Universidad Técnica Federico Santa María (Chile). Miembro del Colectivo Arquitectura Disidente y fue editor del Colectivo de estudiantes de arquitectura Criptonita, donde ha realizado actividades tales como el seminario “Desplazamientos“(2008), “Sabotaje Patrimonial: nuevas operaciones proyectuales” (2007). Editor del libro “Propagaciones: exploración de nuevos escenarios y campos de investigación tecnológica” (2008), financiado por Ministerio de Educación de Chile, ha publicado también en la revista MONU MAGAZINE el artículo “Regenerative Ecologies: a prototypical approach to the territory”.Además, ha desarrollado investigaciones tales como “Cubierta inteligente reactiva a estímulos ambientales” (2009) y “Exploración del software como instrumento de capitalización” (2008), ambos en la linea I+D+i del Programa de Investigaciones Estudiantiles Académicas (PIE>A) de la UTFSM, Chile.

      + arquitecturadisidente.wordpress.com

      CAN XALANT es un Centro de Creación de Artes visuales y Pensamiento Contemporáneo iniciado fruto de un convenio entre el Ajuntament de Mataró y la Entitat Autònoma de Difusió Cultural del Departament de Cultura de la Generalitat de Catalunya. El proyecto pone en marcha los programas necesarios para la investigación y la producción en el ámbito de las artes visuales. Con este objetivo el Centro pretende facilitar a la comunidad artística (y a todos los agentes culturales que lo requieran) los recursos necesarios para desarrollar sus proyectos, poniendo especial empeño en apoyar a los artistas emergentes vinculados al territorio y en reflexionar y trabajar sobre el contexto social en el que se sitúa.

      + canxalant.org

      CRAC es un centro independiente de arte y pensamiento contemporáneo sin fines de lucro instalado en la ciudad de Valparaíso, Chile. Su principal interés es vincular las prácticas artísticas contemporáneas con la historia de la ciudad y su coyuntura político cultural actual, conformando un centro de residencias para artistas y una plataforma de debate y reflexión. Su motivación es trabajar a partir de proyectos de arte que incidan en los diversos estratos de la cultura y que propongan un posible diálogo con las formas de relacionarse en la ciudad, estableciendo nuevas vías de acceso para el intérprete, mediador o receptor de las manifestaciones culturales.

      + cracvalparaiso.org

      + artículo publicado en residenciaexpandida.wordpress.com

      Un proxecto de Claudio Astudillo e Pau Faus no marco da «Residencia Expandida 2010» entre os centros de arte contemporánea: Can Xalant (Mataró, Barcelona) e CRAC (Valparaíso).

      PAU FAUS é Licenciado en Arquitectura Superior pola ETSAB-UPC de Barcelona no ano 2002 e combina a súa tarefa profesional de arquitecto coa realización de varios traballos creativos e de investigación. Con respecto aos meus traballos de investigación, estes partiron dunha curiosidade e unha necesidade por explorar e coñecer -o máis libremente posible- as diferentes dinámicas que conforman todo aquilo que entendemos por espazo público. Algúns destes proxectos formaron parte de exposicións en centros como o CCCB de Barcelona ou A Panera de Lleida. Outros en cambio son froito de iniciativas persoais ou de encargos específicos deas de ámbitos municipais ou comissariados independentes. Desenvolveu publicacións tales como A Cidade Xubilada, desenvolveu talleres en Brasil e Arxentina, ademais de realizar diversas mostras e proxectos xunto a Osservatorio Nómade.

      + paufaus.net

      CLAUDIO ASTUDILLO BARRA é Arquitecto da Universidade Técnica Federico Santa María (Chile). Membro da Colectivo Arquitectura Disidente e foi editor do Colectivo de estudantes de arquitectura Criptonita, onde realizou actividades tales como o seminario “Desprazamentos“(2008), “Sabotaxe Patrimonial: novas operacións proyectuales” (2007). Editor do libro “Propagacións: exploración de novos escenarios e campos de investigación tecnolóxica” (2008), financiado por Ministerio de Educación de Chile, publicou tamén na revista MONU MAGAZINE o artigo “Regenerative Ecologies: a prototypical approach to the territory”.Ademais, desenvolveu investigacións tales como “Cuberta intelixente reactiva a estímulos ambientais” (2009) e “Exploración do software como instrumento de capitalización” (2008), ambos na linea I+D+i do Programa de Investigacións Estudantís Académicas (PÉ>A) da UTFSM, Chile.

      + arquitecturadisidente.wordpress.com

      CAN XALANT é un Centro de Creación de Artes visuais e Pensamento Contemporáneo iniciado froito dun convenio entre o Ajuntament de Mataró e a Entitat Autònoma de Difusió Cultural do Departament de Cultura da Generalitat de Catalunya. O proxecto pon en marcha os programas necesarios para a investigación e a produción no ámbito das artes visuais. Con este obxectivo o Centro pretende facilitar á comunidade artística (e a todos os axentes culturais que o requiran) os recursos necesarios para desenvolver os seus proxectos, pondo especial empeño en apoiar aos artistas emerxentes vinculados ao territorio e en reflexionar e traballar sobre o contexto social no que se sitúa.

      + canxalant.org

      CRAC é un centro independente de arte e pensamento contemporáneo sen fins de lucro instalado na cidade de Valparaíso, Chile. O seu principal interese é vincular as prácticas artísticas contemporáneas coa historia da cidade e a súa conxuntura político cultural actual, conformando un centro de residencias para artistas e unha plataforma de debate e reflexión. A súa motivación é traballar a partir de proxectos de arte que incidan nos diversos estratos da cultura e que propoñan un posible diálogo coas formas de relacionarse na cidade, establecendo novas vías de acceso para o intérprete, mediador ou receptor das manifestacións culturais.

      + cracvalparaiso.org


      + artigo publicado en residenciaexpandida.wordpress.com

      Claudio Astudillo y Pau’s project Faus in the frame of the » Residence Expanded 2010 » between the centers of contemporary art: Khan Xalant (Mataró, Barcelona) and COLLAPSE (Valparaiso).

      PAU FAUS is Licensed in Top Architecture by the ETSAB-UPC of Barcelona in the year 2002 and combines his architect’s professional task with the accomplishment of several creative works and of investigation. With regard to my works of investigation, these they departed from a curiosity and a need for exploring and to know – as freely as possible – the different dynamics that agree all that that we understand for public space. Some of these projects have formed a part of exhibitions in centers as the CCCB de Barcelona o La Panera de Lleida. Others on the other hand are a fruit of personal initiatives or of specific orders des of municipal areas or comissariados independent. It has developed such publications as The Retired City, has developed workshops in Brazil and Argentina, beside realizing diverse samples and projects together with Osservatorio Nómade.

      + paufaus.net

      CLAUDIO ASTUDILLO BARRA is An Architect of the Technical University Federico Santa María (Chile). Member of the Group Dissident Architecture and he was a publisher of the Group of students of architecture Criptonita, where it has realized such activities as the seminar «Displacements» (2008), » Patrimonial Sabotage: new operations proyectuales » (2007). Publisher of the book » Spreads: exploration of new scenes and fields of technological investigation » (2008), financed by Department of Education of Chile, the article has published also in the magazine MONU MAGAZINE » Regenerative Ecologies: to prototypical approach to the territory » .Además, it has developed such investigations as » intelligent Cover reactivates to environmental stimuli » (2009) and » Exploration of the software like instrument of capitalization » (2008), both in the line I+D+i of the Program of Student Academic Investigations (FOOT> A) of the UTFSM, Chile.

      + arquitecturadisidente.wordpress.com

      KHAN XALANT is a Center of Creation of visual Arts and Contemporary initiated Thought fruit of an agreement between the Ajuntament de Mataró and Difusió Cultural’s Entitat Autònoma of the Departament of Culture of the Autonomous government of Catalonia of Catalonia. The project starts the programs necessary for the investigation and the production in the area of the visual arts. With this aim the Center tries to facilitate to the artistic community (and to all the cultural agents who it need) the necessary resources to develop his projects, putting special determination in supporting the emergent artists linked to the territory and in thinking and being employed on the social context at the one that places.

      + canxalant.org

      CRAC is a center independent from art and contemporary thought without ends of profit installed in the city of Valparaiso, Chile. His principal interest is links the artistic contemporary practices with the history of the city and his conjuncture cultural current politician, shaping a center of residences for artists and a platform of debate and reflection. His motivation is to work from projects of art that affect in the diverse strata of the culture and that propose a possible dialog with the ways of relating in the city, establishing new exit ramps for the interpreter, mediator or recipient of the cultural manifestations.

      + cracvalparaiso.org

      + article is published in residenciaexpandida.wordpress.com

      [:es]Conferencia:»La Profesión del Arquitecto Paisajista desde la Experiencia del Atelier Cristina Castel-Blanco»[:gl]Conferencia:»La Profesión del Arquitecto Paisaxista desde la Experiencia del Atelier Cristina Castel-Blanco»[:en]Conference:»The Profession of the Landscape architect from the Experience of the Atelier Cristina Castel-Blanco Atelier»[:]

      [:es]

      La arquitecta paisajista, Cristina Castel-Branco. Directora del estudio ACB-Paisagem de Lisboa. Asimismo imparte clases en el grado de Arquitectura del Paisaje de la Universidad de Lisboa.

      Miércoles, 18 de mayo a las 12 horas en la SALA DE JUNTAS de la ESCUELA POLITÉCNICA SUPERIOR DE LUGO.
      Campus Universitario
      Lugo, Spain[:gl]

      La arquitecta paisajista, Cristina Castel-Branco. Directora del estudio ACB-Paisagem de Lisboa. Asimismo imparte clases en el grado de Arquitectura del Paisaje de la Universidad de Lisboa.

      Mércores, 18 de maio as 12 horas na SALA DE JUNTAS de la ESCUELA POLITÉCNICA SUPERIOR DE LUGO.
      Campus Universitario
      Lugo, Spain[:en]

      The architect-landscape painter, Cristina Castel-Branco. Director of the study ACB-Paisagem of Lisbon. Likewise it gives classes in the degree of Architecture of the Landscape of the University of Lisbon.

      Wednesday, on May 18 at 12 a.m. in ROOM OF MEETINGS of the TECHNICAL TOP SCHOOL OF LUGO.
      University campus
      Lugo, Spain[:]

      [:es]Jornadas «El monte: oportunidad sostenible frente a crisis»[:gl]Xornadas «O monte: oportunidade sustentable fronte a crise»[:en]conference «The mount: sustainable opportunity opposite to crisis»[:]

      [:es]

      Estas jornadas se enmarcan dentro de la campaña «Ponte en medio. Te mueve por el territorio» a favor de una ordenación del territorio gallego sostenible. Se abordarán estas temáticas:
      -El MONTE COMO GENERADOR DE EMPLEO,
      -El MONTE SOSTENIBLE COMO OPORTUNIDAD,
      -El MONTE  COMO VERTEBRADOR TERRITORIAL Y SOCIAL,
      -EXPERIENCIAS DE GENERACIÓN DE EMPLEO.

      En el acto se hará entrega de balde de un dossier con documentación referida a los contenidos de las jornadas. Se agradece que se confirme la asistencia. Tfno: 981570099 y 982240299.

      Jornadas «O monte: oportunidade sustentable fronte a crise»
      Organizada ADEGA y la Organización Galega de Comunidades de Montes en Man Común
      4 de junio (sábado)
      Sala de Conferencias do Edificio Multiusos,en la Praza das Universidades.
      Melide [A Coruña]

      + adega.info
      + orgaccmm.org
      [:gl]

      Estas xornadas enmárcanse dentro da campaña «Ponte no medio. Móvete polo territorio» a prol dunha ordenación do territorio galego sustentable. Abordaranse estas temáticas:
      -O MONTE COMO XERADOR DE EMPREGO,
      -O MONTE SUSTENTABLE COMO OPORTUNIDADE,
      -O MONTE  COMO VERTEBRADOR TERRITORIAL E SOCIAL,
      -EXPERIENCIAS DE XERACIÓN DE EMPREGO.

      No acto farase entrega de balde dun dossier con documentación referida aos contidos das xornadas. Agradécese que se confirme a asistencia. Tfno: 981570099 e 982240299.

      Xornadas «O monte: oportunidade sustentable fronte a crise»
      Organizada ADEGA e a Organización Galega de Comunidades de Montes en Man Común
      4 de xuño (sábado)
      Sala de Conferencias do Edificio Multiusos, na Praza das Universidades.
      Melide [A Coruña]

      + adega.info
      + orgaccmm.org
      [:en]

      These days place inside the campaign » Put in way. There moves you sustainable Galician for the territory » in favour of a land management. These subject matters will be approached:
      – The MOUNT LIKE GENERATOR EMPLOYS,
      – The SUSTAINABLE MOUNT AS OPPORTUNITY,
      – The MOUNT AS TERRITORIAL AND SOCIAL VERTEBRADOR,
      – experiences OF GENERATION EMPLOY.

      Forthwith there will be done delivery of bucket of a dossier by documentation referred to the contents of the days. There is grateful that the assistance is confirmed. Tfno: 981570099 and 982240299.

      Conference: «O monte: oportunidade sustentable fronte a crise»
      It´s Organized: ADEGA and Organización Galega de Comunidades de Montes en Man Común
      On June 4 (Saturday)
      Sala de Conferencias do Edificio Multiusos, na Praza das Universidades.
      Melide [A Coruña]

      + adega.info
      + orgaccmm.org
      [:]