IniciobalizaMarina Díaz García - Daniel Natoli Rojo · Mapnético

Marina Díaz García – Daniel Natoli Rojo · Mapnético

[:es]

“El viaje es el encuentro de algo que andamos buscando, sin saber qué es con exactitud. Es la búsqueda de un lenguaje con el que ser capaz de dibujar las sombras de nuestras ideas. Moviéndose en el espacio y en el tiempo, el viaje no es sino la historia que nos plagia; es la dilatación de nuestra pupila la que ilumina el espacio y allí encontramos lo desconocido revestido de intimidad”.

Luis Moreno Mansilla (1959 – 2012), “Apuntes de viaje al interior del tiempo”

Sí hoy hablaremos de viajes, pero no cómo hacerlos o a dónde podríamos ir (si eso es lo que buscáis, podréis encontrarlo en esta sección en entrevistas anteriores), si no sobre los mapas, esos objetos que utilizamos antes, durante y posteriormente a una de estas escapadas.

Del clásico mapamundi de chinchetas al mapa magnético en el que marcar tus viajes por el mundo, así podría definirse el proyecto Mapnético que ha desarrollado dos jóvenes arquitectos malagueños, Marina Díaz García y Daniel Natoli. Su pasión por los viajes y los objetos ha cristalizado en el desarrollo de un mapamundi imantado, una evolución del clásico de corcho o de papel con chinchetas o alfileres.

“¿A quién no le gustaría indicar sobre un mapa aquellas vacaciones inolvidables o aquellos lugares a los que desearía viajar alguna vez en la vida?”

Sobre este mapa podrás colocar de forma precisa gracias a los distintos colores de imanes las ciudades, países, y todo tipo de rutas viajeras que hayas visitado o pretendas realizar, de forma personalizad por lo que dispones infinitas posibilidades.

Todos conocemos el clásico mapamundi de corcho o de papel en el que a los más viajeros les gusta planificar sus rutas por el mundo con chinchetas o alfileres. Sin embargo, Mapnético ha reinventado ahora este mapa y lo ha convertido en un mapamundi imantado de diseño en el que es posible colocar imanes de forma precisa en todas las capitales o ciudades que hayas visitado o trazar el camino de todas tus rutas por el planeta.

¿Y qué más?… Pues seguid leyendo estimados lectores, os vais a quedar totalmente sorprendidos.

Marina Díaz y Daniel Natoli, arquitectos y diseñadores de Mapnético
Marina Díaz y Daniel Natoli, arquitectos y diseñadores de Mapnético.

¿Cómo se definirían Marina y Daniel?

Arquitectos licenciados por la Universidad de Málaga a finales de 2013, Marina trabajó para distintos estudios de arquitectura en Dinamarca y Finlandia antes de regresar a su ciudad natal y reencontrarse con el sol. Dani compagina el cine con el diseño web, aunque su curiosidad por explorar otros campos es casi infinita. Para ambos, viajar es casi una necesidad porque les hace sentir que están vivos. En ese sentido, Mapnético no es más que el resultado profesional de esta pulsión, una nueva ventana que se abre para poder mirar hacia otros horizontes.

¿Cómo, cuándo y por qué surge Mapnético?

La idea concreta de Mapnético surge dando un paseo por las calles de Tallin (Estonia), en 2015.

A raíz de una experiencia previa que tuvimos con el diseño de una mochila, a menudo pensábamos en crear una marca o estudio dónde pudiéramos idear objetos y comercializarlos. Esto unido a nuestra pasión por viajar hizo que aquella fría mañana acabáramos combinando diseño + viajes y se nos ocurriera crear un mapa magnético dónde poder marcar las ciudades o países visitados con imanes de colores.

Distintos colores de imanes, infinitas posibilidades.
Distintos colores de imanes, infinitas posibilidades.

¿Os encontrasteis con muchas dificultades? ¿Cuáles fueron las más problemáticas?

Estuvimos casi un año investigando materiales magnéticos: sus procesos de fabricación, sus costes, sus acabados, su funcionamiento… teníamos claro que queríamos hacer un objeto de calidad y eso nos llevó muchas horas de indagación y testeo.

Sin embargo, aunque invertimos bastante tiempo en la fabricación del mapa, lo más difícil no fue lanzar el producto en sí —de hecho creemos que cualquier arquitecto está más que capacitado para desarrollar un producto con los conocimientos y habilidades que se adquieren durante la carrera —, para nosotros la tarea más compleja fue la de ser persistentes una vez que habíamos lanzado el producto. Insistir, llamar a muchas puertas para que el mapa se diera a conocer, para que llegase a un público amplio. Para nosotros esa labor de marketing (digital y off-line) fue el verdadero reto del proyecto.

¿Cómo es proceso de diseño, desarrollo y comercialización de vuestros productos?

En general, pensamos que cualquier proceso artístico o de diseño se desarrolla de forma muy similar en lo que a su conceptualización se refiere. Proyectar un edificio no dista mucho de diseñar un objeto o hacer un cortometraje, al menos no en su forma de plantear una idea y ser coherente con ella hasta el final.

En el caso de Mapnético lo primero que nos planteamos fue cómo dibujar el mapamundi. Nuestro propósito era que el mapa fuese un gran lienzo en blanco, que cada persona pudiera personalizar según su propia experiencia viajera, y al mismo tiempo que fuera un mapa del mundo de diseño, que tuviera personalidad propia y que esos valores fueran reconocibles como el sello de distinción de Mapnético.

De esta forma, basándonos en la proyección cartográfica de Miller, dibujamos un atlas poligonal a través de una retícula abstracta de puntos, lo que nos permitió dotar al mapa de ese diseño personal que andábamos buscando al mismo tiempo que lograba referenciar las coordenadas geográficas necesarias para localizar una gran cantidad de ciudades relevantes por todo el planeta. Una vez que tuvimos el dibujo completo, decidimos aplicar una gama cromática de grises a la cartografía y jugar con tres colores para los imanes. El resultado fue un mapa del mundo muy minimal que va adquiriendo color conforme las personas van viajando.

Una vez que tuvimos el diseño trabajamos con los distintos fabricantes y proveedores para llevar esa idea a la realidad. Tras testear y probar varios prototipos pulimos el diseño hasta que lo cerramos de manera definitiva. Después nosotros mismos nos encargamos de distribuir el producto a las distintas tiendas y librerías con las que trabajamos actualmente, aunque la mayoría del stock lo mantenemos en almacén ya que la venta de nuestros mapas se realiza en gran parte a través de la web.

La última fase de toda esta cadena sería la mensajería y la atención al cliente. Cada pedido que entra toca enviarlo a su correspondiente destino y por supuesto hay que cumplir siempre los plazos y tratar bien a cada uno de los clientes.

Mapnético incluye un contador de países visitados.
Mapnético incluye un contador de países visitados.

¿Cuáles son vuestras referencias? 

Sería difícil enumerar todas las influencias y referencias personales que nos interesan, pero por nombrar algunas relacionadas con Mapnético podríamos hablar de “Cereal”, “Collective Quarterly” o “El Dorado Experience”. Nos encantan ese tipo de proyectos que combinan el viaje con el audiovisual, el storytelling y el diseño de productos. En 2012 desarrollamos un proyecto que se acercaba a esa idea, se llamaba Derivasia. Aunque nos divertimos mucho llevándolo a cabo, lo cierto es que no terminó de ser sostenible. Ahora hemos empezado Mapnético con todo ese bagaje a las espaldas y habiendo aprendido de los errores. Construimos el armazón poco a poco, pero en un futuro nos gustaría mucho acercarnos a este tipo de modelos.

¿A qué segmento de clientes os dirigís? ¿Cuáles son los encargos más demandados?

Básicamente nos dirigimos a aquellas personas a las que les gusta viajar y aprecian el diseño. Muchos de nuestros clientes son arquitectos y diseñadores, pero también nos compran muchos viajeros y trotamundos a los que les encanta recorrer el planeta. Hay gente que se interesa en nuestros mapas porque quiere hacer un regalo especial a un amigo/a, pareja o hijo/a, y también los hay que quieren usarlo para decorar su casa u oficina. Nuestro público es amplio y bastante diverso.

En cuanto a lo más demandado, sin duda nuestro producto estrella es el Mapnético Original, un mapamundi imantado de 120x60cm, perfecto para tematizar cualquier estancia. Ese da mucho juego.

Mapa Mapnético Original, un mapa magnético para marcar tus viajes por el mundo.
Mapa Mapnético Original, un mapa magnético para marcar tus viajes por el mundo.

¿Cómo y para qué utilizáis las “nuevas tecnologías”? ¿La “red” ha facilitado vuestra labor?

La red es nuestra forma más efectiva de llegar a la gente. Usamos mucho Instagram, no solo para promocionar nuestros productos, sino también para narrar la vida y las historias de Mapnético. Para nosotros es importante mostrar ese factor emocional de Mapnético, nos gusta que exista algún tipo de lazo o de intereses en común entre la persona que compra el producto y la propia marca, y en ese sentido las redes funcionan muy bien para poder comunicar este tipo de valores.

Por supuesto, también usamos todas las herramientas a nuestro alcance para posicionarnos mejor en buscadores y marketplaces. Y aunque la democratización de lo digital provoca que la competencia —y la cantidad de información que se nos muestra— sea brutal, sin duda la red abre un abanico muy interesante de posibilidades.

¿Cómo es el día a día en Mapnético?

Dado que por ahora somos dos, trabajamos en muchos frentes al mismo tiempo. Cada día hacemos de diseñadores, programadores web, community managers, distribuidores, comerciales, y en cada momento lo que toque, intentando repartirnos y organizarnos de la manera más eficaz, siempre con disciplina y trabajando por objetivos para marcarnos pequeñas metas.

Mapnético es un atlas de diseño dibujado a través de una retícula abstracta de puntos.
Mapnético es un atlas de diseño dibujado a través de una retícula abstracta de puntos.

¿Compagináis o complementáis esta actividad con otras labores o en otros campos?

Actualmente compaginamos Mapnético con el diseño web, el cine y puntualmente alguna que otra colaboración en estudios de arquitectura. En este sentido definirse se hace algo bastante complejo, pero podríamos decir que desde hace algún tiempo nos encontramos en una especie de transición en la que momentáneamente abandonamos la arquitectura —entendida desde su forma más clásica— para adentrarnos en otros territorios.

La arquitectura, tiene abiertos muchos frentes de batalla (LSP, Bolonia, paro, precariedad laboral, COAs, ETSAs, emigración, comunicación, etc), ¿no serán demasiados para la polarización existente dentro de la misma?

Efectivamente, hoy día coexisten muchos escenarios de conflicto. Es el poso que se fue formando durante décadas y que ahora hemos heredado cuando el vaso quedó vacío. No creemos que sobre ninguna problemática, si están sobre la mesa será por algún motivo, es más, a veces ni siquiera se visibilizan y no por ello dejan de existir. En cuanto a la polarización, no es más que el resultado de la poca conciencia colectiva que siempre hubo en nuestro sector…

¿Cómo veis el futuro de la arquitectura? ¿Y el de la profesión?

Es el eterno debate, la pregunta estrella en todos los foros de arquitectos desde hace años. Si la respuesta fuera sencilla probablemente no se insistiría tanto en ella. Sin embargo, lo único que se escucha y reverbera en todos los espacios de pensamiento es un recíclense y un sálvese quien pueda que advierte de lo confuso de la situación y de la desorientación generalizada a falta de balizas y de puntos de anclaje en nuestra cotidianidad. En lo relativo al futuro de la profesión tenemos una postura un poco pesimista, no por falta de ilusión —que siempre hubo y habrá en nuestra actitud—, sino más bien por desesperanza y desapego de casi cualquier esfera de poder.

¿Qué mejoras creéis que son fundamentales y que deberían ser puestas en marcha de forma inmediata?

Esta situación desborda los límites del propio sector por lo que es evidente que las soluciones no pueden venir exclusivamente de la arquitectura. Es una cuestión política, transversal y heterogénea, que no puede responderse únicamente con una o dos mejoras corporativistas, requiere de un planteamiento holístico, y eso no es ni algo sencillo ni inmediato. Tenemos que dejar de pensarnos a nosotros mismos como arquitectos que tienen dificultades concretas y aisladas para empezar a analizar nuestros problemas dentro de la sociedad en la que vivimos. La pregunta no es qué paliativo podemos aplicar para que nuestra profesión se vea beneficiada, es qué modelo económico queremos como sociedad, cual es el modelo educativo por el que apostamos, en qué tipo de ciudades queremos vivir, qué papel juega la cultura, como convivimos con la naturaleza… la respuesta a todo este conjunto de cuestiones hará que nuestras condiciones de vida, como ciudadanos arquitectos, sea mejor o peor.

El mapa está impreso sobre una lámina flexible.
El mapa está impreso sobre una lámina flexible.

Como “emprendedores” ¿qué opináis de los arquitectos que “abren y/o recuperan” nuevos campos y/o enfoques de la profesión?

Por un lado nos parece perverso que se ejemplifiquen este tipo de salidas como una solución colectiva a todas las problemáticas del sector, ese discurso del recíclense, del sálvese quien y como pueda que comentábamos anteriormente. Es muy peligroso convertir esta opción de “emprender” en una obligación. Más allá de eso, nada que objetar. Nos parece muy interesante y más que digno que cada uno pueda adaptar sus conocimientos y redirigirlos hacia nuevos enfoques. Que la arquitectura ensanche su campo de acción es una muestra de creatividad que dignifica y evidencia los recursos de nuestra formación.

¿Estáis contentos con la trayectoria realizada hasta ahora? ¿Qué proyectos de futuro os esperan?

Muy contentos. Actualmente andamos planeando la campaña de Navidad y si todo va bien el próximo año empezaremos a comercializar nuestros mapas en la Unión Europea. A medio-largo plazo nos gustaría seguir diseñando productos e ir ampliando el catálogo, ya sea bajo la marca Mapnético u otra mayor que englobe todos nuestros diseños.

Para acabar, ¿qué les aconsejaríais a los actuales estudiantes y futuros profesionales de arquitectura?

Sobre todo que disfruten de esa etapa de sus vidas, eso es lo más importante. Que viajen todo lo que puedan, que tengan curiosidad por todo, que cuestionen cualquier discurso, que se hagan preguntas y que busquen sus propias respuestas. En definitiva, que aprovechen ese tiempo al máximo porque uno no es verdaderamente consciente de lo valioso que son esos momentos hasta que no pasan los años.

Ejemplo de ruta marcada con imanes en el continente europeo
Ejemplo de ruta marcada con imanes en el continente europeo.

Marina Díaz García – Daniel Natoli Rojo · Mapnético
Noviembre 2017

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a Marina y Daniel su tiempo y predisposición con este pequeño espacio.

[:gl]

“A viaxe é o encontro de algo que andamos buscando, sen saber que é con exactitude. É a procura dunha linguaxe co que ser capaz de debuxar as sombras das nosas ideas. Movéndose no espazo e no tempo, a viaxe non é senón a historia que nos plagia; é a dilatación da nosa pupila a que ilumina o espazo e alí atopamos o descoñecido revestido de intimidade”.

Luis Moreno Mansilla (1959 – 2012), “Apuntes de viaxe o interior do tempo”

Si hoxe falaremos de viaxes, pero non como facelos ou onde poderiamos ir (se iso é o que buscades, poderedes atopalo nesta sección en entrevistas anteriores), se non sobre os mapas, eses obxectos que utilizamos antes, durante e posteriormente a unha destas escapadas.

Do clásico mapamundi de chinchetas ao mapa magnético no que marcar as túas viaxes polo mundo, así podería definirse o proxecto Mapnético que desenvolveu dous novos arquitectos malagueños, Mariña Díaz García e Daniel Natoli. A súa paixón polas viaxes e os obxectos cristalizou no desenvolvemento dun mapamundi imantado, unha evolución do clásico de cortiza ou de papel con chinchetas ou alfinetes.

“A quen non lle gustaría indicar sobre un mapa aquelas vacacións inesquecibles ou aqueles lugares aos que desexaría viaxar algunha vez na vida?”

Sobre este mapa poderás colocar de forma precisa grazas ás distintas cores de imáns as cidades, países, e todo tipo de rutas viaxeiras que visitases ou pretendas realizar, de forma personalizade polo que dispós infinitas posibilidades.

Todos coñecemos o clásico mapamundi de cortiza ou de papel no que aos máis viaxeiros gústalles planificar as súas rutas polo mundo con chinchetas ou alfinetes. Con todo, Mapnético ha reinventado agora este mapa e converteuno nun mapamundi imantado de deseño no que é posible colocar imáns de forma precisa en todas as capitais ou cidades que visitases ou trazar o camiño de todas as túas rutas polo planeta.

 

E que máis?… Pois seguide lendo estimados lectores, ides quedar totalmente sorprendidos.

Marina Díaz y Daniel Natoli, arquitectos y diseñadores de Mapnético
Marina Díaz e Daniel Natoli, arquitectos e deseñadores de Mapnético.

Como se definirían Marina e Daniel?

Arquitectos licenciados pola Universidade de Málaga a finais de 2013, Mariña traballou para distintos estudos de arquitectura en Dinamarca e Finlandia antes de regresar á súa cidade natal e reencontrarse co sol. Dani compaxina o cinema co deseño web, aínda que a súa curiosidade por explorar outros campos é case infinita. Para ambos, viaxar é case unha necesidade porque lles fai sentir que están vivos. Nese sentido, Mapnético non é máis que o resultado profesional desta pulsión, unha nova xanela que se abre para poder mirar cara a outros horizontes.

Como, cando e por que xorde Mapnético?

A idea concreta de Mapnético xorde dando un paseo polas rúas de Tallin (Estonia), en 2015.

Por mor dunha experiencia previa que tivemos co deseño dunha mochila, a miúdo pensabamos en crear unha marca ou estudo onde puidésemos idear obxectos e comercializalos. Isto unido á nosa paixón por viaxar fixo que aquela fría mañá acabásemos combinando deseño + viaxes e ocorrésellenos crear un mapa magnético onde poder marcar as cidades ou países visitados con imáns de cores.

Distintos colores de imanes, infinitas posibilidades.
Distintas cores de imáns, infinitas posibilidades.

Atopástesvos con moitas dificultades? Cales foron as máis problemáticas?

Estivemos case un ano investigando materiais magnéticos: os seus procesos de fabricación, os seus custos, os seus acabados, o seu funcionamento… tiñamos claro que queriamos facer un obxecto de calidade e iso levounos moitas horas de indagación e testeo.

Con todo, aínda que investimos bastante tempo na fabricación do mapa, o máis difícil non foi lanzar o produto en si —de feito cremos que calquera arquitecto está máis que capacitado para desenvolver un produto cos coñecementos e habilidades que se adquiren durante a carreira—, para nós a tarefa máis complexa foi a de ser persistentes unha vez que lanzaramos o produto. Insistir, chamar a moitas portas para que o mapa désese a coñecer, para que chegase a un público amplo. Para nós ese labor de márketing (dixital e off-line) foi o verdadeiro reto do proxecto.

Como é proceso de deseño, desenvolvemento e comercialización dos vosos produtos?

En xeral, pensamos que calquera proceso artístico ou de deseño desenvólvese de forma moi similar no que á súa conceptualización refírese. Proxectar un edificio non dista moito de deseñar un obxecto ou facer unha curtametraxe, polo menos non na súa forma de expor unha idea e ser coherente con ela ata o final.

No caso de Mapnético o primeiro que nos expomos foi como debuxar o mapamundi. O noso propósito era que o mapa fose un gran lenzo en branco, que cada persoa puidese personalizar segundo a súa propia experiencia viaxeira, e ao mesmo tempo que fose un mapa do mundo de deseño, que tivese personalidade propia e que eses valores fosen reconocibles como o selo de distinción de Mapnético.

Desta forma, baseándonos na proxección cartográfica de Miller, debuxamos un atlas poligonal a través dunha retícula abstracta de puntos, o que nos permitiu dotar ao mapa dese deseño persoal que andabamos buscando ao mesmo tempo que lograba referenciar as coordenadas xeográficas necesarias para localizar unha gran cantidade de cidades relevantes por todo o planeta. Unha vez que tivemos o debuxo completo, decidimos aplicar unha gama cromática de grises á cartografía e xogar con tres colorees para os imáns. O resultado foi un mapa do mundo moi minimal que vai adquirindo cor conforme as persoas van viaxando.

Unha vez que tivemos o deseño traballamos cos distintos fabricantes e provedores para levar esa idea á realidade. Tras testear e probar varios prototipos puímos o deseño ata que o pechamos de maneira definitiva. Despois nós mesmos encargámonos de distribuír o produto ás distintas tendas e librerías coas que traballamos actualmente, aínda que a maioría do stock mantémolo en almacén xa que a venda dos nosos mapas realízase en gran parte a través da web.

A última fase de toda esta cadea sería a mensaxería e a atención ao cliente. Cada pedido que entra toca envialo ao seu correspondente destino e por suposto hai que cumprir sempre os prazos e tratar ben a cada un dos clientes.

Mapnético incluye un contador de países visitados.
Mapnético inclúe un contador de países visitados.

Cales son as vosas referencias? 

Sería difícil enumerar todas as influencias e referencias persoais que nos interesan, pero por nomear algunhas relacionadas con Mapnético poderiamos falar de “Cereal”, “Collective Quarterly” ou “El Dorado Experience”. Encántannos ese tipo de proxectos que combinan a viaxe co audiovisual, o storytelling e o deseño de produtos. En 2012 desenvolvemos un proxecto que se achegaba a esa idea, chamábase Derivasia.  Aínda que nos divertimos moito levándoo a cabo, o certo é que non terminou de ser sustentable. Agora empezamos Mapnético con todo esa bagaxe ás costas e aprendendo dos erros. Construímos o armazón aos poucos, pero nun futuro gustaríanos moito achegarnos a este tipo de modelos.

A que segmento de clientes dirixídesvos? Cales son os encargos máis demandados?

Basicamente dirixímonos a aquelas persoas ás que lles gusta viaxar e aprecian o deseño. Moitos dos nosos clientes son arquitectos e deseñadores, pero tamén nos compran moitos viaxeiros e trotamundos aos que lles encanta percorrer o planeta. Hai xente que se interesa nos nosos mapas porque quere facer un agasallo especial a un amigo/a, parella ou fillo/a, e tamén os hai que queren usalo para decorar a súa casa ou oficina. O noso público é amplo e bastante diverso.

En canto ao máis demandado, sen dúbida o noso produto estrela é o Mapnético Orixinal,  un mapamundi imantado de 120x60cm, perfecto para tematizar calquera estancia. Ese dá moito xogo.

Mapa Mapnético Original, un mapa magnético para marcar tus viajes por el mundo.
Mapa Mapnético Orixinal, un mapa magnético para marcar as túas viaxes polo mundo.

Como e para que utilizades as “novas tecnoloxías”? A “rede” facilitou o voso labor?

A rede é a nosa forma máis efectiva de chegar á xente. Usamos moito Instagram, non só para promocionar os nosos produtos, senón tamén para narrar a vida e as historias de Mapnético. Para nós é importante mostrar ese factor emocional de Mapnético, gústanos que exista algún tipo de lazo ou de intereses en común entre a persoa que compra o produto e a propia marca, e nese sentido as redes funcionan moi ben para poder comunicar este tipo de valores.

Por suposto, tamén usamos todas as ferramentas ao noso alcance para situarnos mellor en buscadores e marketplaces. E aínda que a democratización do dixital provoca que a competencia —e a cantidade de información que se nos mostra— exa brutal, sen dúbida a rede abre un abanico moi interesante de posibilidades.

Como é o día a día en Mapnético?

Dado que por agora somos dous, traballamos en moitas frontes ao mesmo tempo. Cada día facemos de deseñadores, programadores web, community managers, distribuidores, comerciais, e en cada momento o que toque, tentando repartirnos e organizarnos da maneira máis eficaz, sempre con disciplina e traballando por obxectivos para marcarnos pequenas metas.

Mapnético es un atlas de diseño dibujado a través de una retícula abstracta de puntos.
Mapnético é un atlas de deseño debuxado a través dunha retícula abstracta de puntos.

Compaxinades ou complementades esta actividade con outros labores ou noutros campos?

Actualmente compaxinamos Mapnético co deseño web, o cinema e puntualmente algunha que outra colaboración en estudos de arquitectura. Neste sentido definirse faise algo bastante complexo, pero poderiamos dicir que desde hai algún tempo atopámonos nunha especie de transición na que momentaneamente abandonamos a arquitectura —entendida desde a súa forma máis clásica— para penetrarnos noutros territorios.

A arquitectura, ten abertos moitas frontes de batalla (LSP, Bolonia, paro, precariedade laboral, COAs, ETSAs, emigración, comunicación, etc), non serán demasiados para a polarización existente dentro da mesma?

Efectivamente, hoxe día coexisten moitos escenarios de conflito. É o pouso que se foi formando durante décadas e que agora herdamos cando o vaso quedou baleiro. Non cremos que sobre ningunha problemática, se están sobre a mesa será por algún motivo, é máis, ás veces nin sequera visibilízanse e non por iso deixan de existir. En canto á polarización, non é máis que o resultado da pouca conciencia colectiva que sempre houbo no noso sector…

Como vedes o futuro da arquitectura? E o da profesión?

É o eterno debate, a pregunta estrela en todos os foros de arquitectos desde hai anos. Se a resposta fose sinxela probablemente non se insistiría tanto nela. Con todo, o único que se escoita e reverbera en todos os espazos de pensamento é un recíclense e un sálvese quen poida que advirte do confuso da situación e da desorientación xeneralizada a falta de balizas e de puntos de ancoraxe na nosa cotidianidad. No relativo ao futuro da profesión temos unha postura un pouco pesimista, non por falta de ilusión —que sempre houbo e haberá na nosa actitude—, senón máis ben por desesperanza e desapego de case calquera esfera de poder.

Que melloras creedes que son fundamentais e que deberían ser postas en marcha de forma inmediata?

Esta situación desborda os límites do propio sector polo que é evidente que as solucións non poden vir exclusivamente da arquitectura. É unha cuestión política, transversal e heteroxénea, que non pode responderse unicamente cunha ou dúas melloras corporativistas, require dunha formulación holístico, e iso non é nin algo sinxelo nin inmediato. Temos que deixar de pensarnos a nós mesmos como arquitectos que teñen dificultades concretas e illadas para empezar a analizar os nosos problemas dentro da sociedade na que vivimos. A pregunta non é que paliativo podemos aplicar para que a nosa profesión véxase beneficiada, é que modelo económico queremos como sociedade, cal é o modelo educativo polo que apostamos, en que tipo de cidades queremos vivir, que papel xoga a cultura, como convivimos coa natureza… a resposta a todo este conxunto de cuestións fará que as nosas condicións de vida, como cidadáns arquitectos, sexa mellor ou peor.

El mapa está impreso sobre una lámina flexible.
O mapa está impreso sobre unha lámina flexible.

Como “emprendedores” que opinades dos arquitectos que “abren e/ou recuperan” novos campos e/ou enfoques da profesión?

Por unha banda parécenos perverso que se ejemplifiquen este tipo de saídas como unha solución colectiva a todas as problemáticas do sector, ese discurso do recíclense, do sálvese quen e como poida que comentabamos anteriormente. É moi perigoso converter esta opción de “emprender” nunha obrigación. Máis aló diso, nada que obxectar. Parécenos moi interesante e máis que digno que cada un poida adaptar os seus coñecementos e redirixilos cara a novos enfoques. Que a arquitectura alargue o seu campo de acción é unha mostra de creatividade que dignifica e evidencia os recursos da nosa formación.

Estades contentos coa traxectoria realizada ata agora? Que proxectos de futuro espéranvos?

Moi contentos. Actualmente andamos planeando a campaña de Nadal e se todo vai ben o próximo ano empezaremos a comercializar os nosos mapas na Unión Europea. A medio-longo prazo gustaríanos seguir deseñando produtos e ir ampliando o catálogo, xa sexa baixo a marca Mapnético ou outra maior que englobe todos os nosos deseños.

Para acabar, que lles aconsellariades aos actuais estudantes e futuros profesionais de arquitectura?

Sobre todo que gocen desa etapa das súas vidas, iso é o máis importante. Que viaxen todo o que poidan, que teñan curiosidade por todo, que cuestionen calquera discurso, que se fagan preguntas e que busquen as súas propias respostas. En definitiva, que aproveiten ese tempo ao máximo porque uno non é verdadeiramente consciente do valioso que son eses momentos ata que non pasan os anos.

Ejemplo de ruta marcada con imanes en el continente europeo
Exemplo da ruta marcada con imáns no continente europeo.

Marina Díaz García – Daniel Natoli Rojo · Mapnético
Novembro 2017

Entrevista realizada por Ana Barreiro Branco e Alberto Alonso Ouro. Agradecer a Marina e Daniel o seu tempo e predisposición con este pequeno espazo.

[:en]

“The trip is the meeting of something that we cover searching, without knowing what is with accuracy. It is the search of a language with which to be capable of drawing the shades of our ideas. Moving in the space and in the time, the trip is not but the history that pirates us; it is the expansion of our pupil the one that illuminates the space and there we find unknown regarment of intimacy”.

Luis Moreno Mansilla (1959 – 2012), “Notes of trip to the interior of the time”

Yes today we will speak about trips, but not how to do them or to where we might go (if it is for what you look, you will be able to find it in this section in previous interviews), if not on the maps, these objects that we use before, during and later to one of these elopements.

From the classic map of thumbtacks to the magnetic map in which to mark your trips for the world, this way there might be defined the Mapnético project that there has developed two young of Malaga architects, Marina Díaz García and Daniel Natoli. His passion for the trips and the objects has crystallized in the development of a map imantado, an evolution of the classic one of cork or of paper with thumbtacks or pins.

“To whom would not it like to indicate on a map those unforgettable vacations or those places to whom it would want to travel at some time in the life?”

On this map you will be able to place of precise form thanks to the different colors of magnets the cities, countries, and all kinds of travelling routes that you have visited or try to realize, of form personalize for what you arrange infinite possibilities.

We all know the classic map of cork or of paper in the one that to the most travelling likes to plan his routes for the world with thumbtacks or pins. Nevertheless, Mapnético has reinvented now this map and has turned it into a map imantado of design into the one that is possible to place magnets of precise form in all the capitals or cities that you have visited or to plan the way of all your routes for the planet.

And what more? … Since continue reading estimated readers, you vais to remaining totally surprised.

Marina Díaz y Daniel Natoli, arquitectos y diseñadores de Mapnético
Marina Díaz and Daniel Natoli, architects and designers by Mapnético.

How would Marina and Daniel be defined?

Architects licensed by the University of Malaga at the end of 2013, Sea-coast was employed for different studies of architecture at Denmark and Finland before returning to his natal city and to meet again with the Sun. Dani reconciles the cinema with the web design, though his curiosity for exploring other fields is almost infinite. For both, to travel is an almost a need because it makes them feel that they are alive. In this sense, Mapnético is not any more than the professional result than this drive, a new window that is opened to be able to look at other horizons.

How, when and why does Mapnético arise?

Mapnético’s concrete idea arises giving a walk along the streets of Tallin (Estonia), in 2015.

Immediately after a previous experience that we had with the design of a rucksack, often we were thinking of creating a brand or I study where we could design objects and commercialize them. This joined our passion for travelling did that that cold morning we ended up by combining design + trips and it happened to create a magnetic map to us where to be able to mark the cities or countries visited with magnets of colors.

Distintos colores de imanes, infinitas posibilidades.
Different colors of magnets, infinite possibilities.

Did you meet many difficulties? Which were the most problematic?

We were almost one year investigating magnetic materials: his manufacturing processes, his costs, his finished ones, his functioning … we had clear that we wanted to do a qualit object and it took us many hours of investigation and test.

Nevertheless, though we invest enough time in the manufacture of the map, the most difficult thing it was not to throw the product in yes – of fact we think that any architect is more that qualified to develop a product with the knowledge and skills that are acquired during the career-, for us the most complex task was that of being persistent as soon as we had thrown the product. To insist, about calling to many doors in order that the map was announced, in order that it was coming to a wide public. For us this labor of marketing (foxglove and off-line) was the real challenge of the project.

How is it process of design, development and commercialization of your products?

In general, we think that any artistic process or of design develops of very similar form in what to his conceptualization it refers. To project a building is far from designing very much an object or from doing a short, at least not in his way of raising an idea and of being coherent with her until the end.

In case of Mapnético the first thing that we appear was how to draw the map. Our intention was that the map was a great linen in white, which every person could personalize according to his own travelling experience, and at the same time as it was a map of the world of design, which had own personality and which these values were recognizable as the stamp of Mapnético‘s distinction.

Of this form, basing on Miller’s cartographic projection, we draw a polygonal atlas across an abstract reticle of points, which allowed us to provide to the map of this personal design that we were covering looking at the same time as it was managing to index the geographical necessary coordinates to locate a great quantity of relevant cities all over the planet. As soon as we had the complete drawing, we decide to apply a chromatic range of gray to the cartography and to play with three colors for the magnets. The result was a map of the world very minibadly that is acquiring similar color the persons are travelling.

As soon as we had the design we work with the different manufacturers and suppliers to take this idea to the reality. After testear and several prototypes prove pulimos the design until we close it in a definitive way. Later we themselves take charge distributing the product to the different shops and bookshops with which we work nowadays, though the majority of the stock we support it in store since the sale of our maps is realized largely across the web.

The last phase of all this chain would be the messenger company and the attention to the client. Every order that enters it has to send to his target correspondent and certainly it is necessary to fulfill always the period and treat well each of the clients.

Mapnético incluye un contador de países visitados.
Mapnético includes a book-keeper of visited countries.

Which are your references?

It would be difficult to enumerate all the influences and personal references in that we are interested, but for to naming some related to Mapnético we might speak about “Cereal”, “Collective Quarterly” or “El Dorado Experience”. We are charmed with this type of projects that combine the trip with the audio-visual one, the storytelling and the product design. In 2012 we develop a project that was approaching this idea, he was called Derivasia. Though we amuse ourselves very much carrying out it, the certain thing is that it did not stop being sustainable. Now we have begun Mapnético with all this baggage to the backs and having learned of the mistakes. We construct the framework little by little, but in a future much would like to bring this type of models over.

To what clients’ segment do you go? Which are the orders more defendants?

Basically we go to those persons to whom it likes to travel and they estimate the design. Many of our clients are architects and designers, but also there buy us many travelers and globetrotters to whom it is charmed with crossing the planet. There are people who is interested in our maps because it wants to do a special gift to an amigo/a, pair or hijo/a, and also them there is that they want to use it to decorate his house or office. Our public is wide and diverse enough.

As for the more demanded, undoubtedly our major product is the Mapnético Original, a map imantado of 120x60cm, perfectly for tematizar any stay. This it gives very much game.

Mapa Mapnético Original, un mapa magnético para marcar tus viajes por el mundo.
Map Mapnético Original, a magnetic map to mark your trips for the world.

How and why do you use the “new technologies” ? Has “network”  facilitated your labor?

The network is our more effective way of coming to the people. We use many Instagram, not only to promote our products, but also to narrate the life and Mapnético‘s histories. For us it is important to show this Mapnético‘s emotional factor, we like that some type of bow exists or of be interested jointly between the person who buys the product and the own brand, and in this sense the networks work very well to be able to communicate this type of values.

Certainly, also we use all the tools to our scope to position ourselves better in seekers and marketplaces. And though the democratization of the digital thing provokes that the competition -and the quantity of information that us appears- is brutal, undoubtedly the network opens a very interesting range of possibilities.

How is it day after day in Mapnético?

Provided that for the present we are two, we are employed at many fronts at the same time. Every day we do of designers, web programmers, community managers, distributors, commercial, and in every moment what touches, trying to distribute and to organize in a most effective way, always with discipline and working for aims to mark small small goals.

Mapnético es un atlas de diseño dibujado a través de una retícula abstracta de puntos.
Mapnético is an atlas of design drawn across an abstract reticle of points.

Do you arrange or complement this activity with other labors or in other fields?

Nowadays we reconcile Mapnético with the web design, the cinema and punctually someone that another collaboration in studies of architecture. In this respect to be defined becomes slightly enough complex, but we might say that for some time we are in a species of transition in which momentarily we leave the architecture – understood from his more classic form – to enter other territories.

The architecture, it has opened many fronts of battle (LSP, Bologna, unemployment, labor precariousness, Spades, ETSAs, emigration, communication, etc), will not they be too much for the existing polarization inside the same one?

Really, today many scenes of conflict coexist. It is the dreg that was formed during decades and that now we have inherited when the glass remained empty. We do not think that on any problematics, if they are on the table it will be for any motive, it is more, sometimes not at least visibilizan and not for it they stop existing. As for the polarization, there is not any more than the result of small collective conscience that always existed in our sector…

How do you see the future of the architecture? And that of the profession?

It is the eternal debate, the major question in all the architects’ forums for years. If the response was simple probably it would not be insisted so much in her. Nevertheless, the only thing that one listens and is reflected in all the spaces of thought is they recycle and one every man for himself that he warns of the confused of the situation and of the disorientation generalized for lack of beacons and of points of anchorage in our commonness. In the relative thing to the future of the profession we take an a bit pessimistic position, not for lack of illusion -that always existed and it will have in our attitude-, but rather as hopelessness and indifference of almost any sphere of power.

What improvements you believe that they are fundamental and that they should be started of immediate form?

This situation exceeds the limits of the own sector for what it is evident that the solutions cannot come exclusively from the architecture. It is a political, transverse and heterogeneous question, which cannot be answered only by one or two improvements corporativistas, needs of a holistic exposition, and it is neither slightly simple nor immediate. We us have to stop thinking to us themselves as architects who have difficulties concrete and isolated to start analyzing our problems inside the company in which we live. The question is not palliative what we can apply in order that our profession meets benefited, is what economic model we want as company, which is the educational model for whom we bet, in what type of cities we want to live, what paper plays the culture, since we coexist with the nature… the response to all this set of questions will do that our living conditions, as civil architects, it is better or worse.

El mapa está impreso sobre una lámina flexible.
The map is printed on a flexible sheet.

As “entrepreneurs” what do you think of the architects who “open and / or recover” new fields and / or approaches of the profession?

On the one hand it seems to us to be perverse that exemplify this type of exits as a collective solution to all the problematic ones of the sector, this speech of recycle, of be saved who and since it could on that we were commenting previously. It is very dangerous to turn this option to “undertake” in an obligation. Beyond it, nothing to object. It seems to us to be very interesting and more than worthy that each one could adapt his knowledge and forward them towards new approaches. That the architecture expands his field of action it is a sample of creativity that dignifies and demonstrates the resources of our formation.

Are you satisfied with the path realized till now? What projects of future do wait?

Very satisfied. Nowadays we walk planning the campaign of Christmas and if everything is OK next year we will start commercializing our maps in the European Union. To medium term – length term we would like to continue designing products and to be extending the catalogue, already be under the brand Mapnético or major other one that includes all our designs.

To finish, what would you advise the current students and future professionals of architecture?

Especially that enjoy this stage of his lives, it is the most important thing. That travel quite what they could, that take curiosity as everything, that they question any speech, which questions do to themselves and for which his own answers look. Definitively, that are useful this time to the maximum because one is not really conscious of the valuable thing that they are these moments until the years do not happen.

Ejemplo de ruta marcada con imanes en el continente europeo
Example of route marked with magnets in the European continent.

Marina Díaz García – Daniel Natoli Rojo · Mapnético
November 2017

Interview realized by Ana Barreiro Blanco and Alberto Alonso Oro. To be grateful for Marina and Daniel his time and predisposition with this small space.

[:]

Ana Barreiro Blanco
Ana Barreiro Blancohttps://tallerabierto.gal/gl/
Arquitecta y socia fundadora de gestión cultural taller abierto
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS