Caderno de Nova York (I) | Antonio S. Río Vázquez

Grand Central Station (New York City Municipal Archives)

A viaxe a unha cidade descoñecida sempre é unha experiencia fascinante. Máis aínda si trátase dun destino perseguido desde fai tempo, cuxa visita converter nunha ansíada meta e, ao mesmo tempo, no comezo de novas reflexións e viaxes no espazo e o tempo, que amplían e rememoran a propia experiencia.

Estes días puiden percorrer a cidade de Nova York, «capital das imaxes contemporáneas» e domicilio recurrente do pensamento moderno, participando do diálogo establecido entre urbe e ambiente cultural, xa referendado por numerosos autores. Quero trasladar aquí algúns dos fragmentos do caderno de viaxe, comezando polas lecturas que me acompañaron, antes e durante a travesía, cun pequeno texto de cada unha:

Le Corbusier, Cando as catedrais eran btancas. Unha viaxe o país dos tímidos (1934)

«Nova York non é unha cidade concluída… É unha cidade en devir. Pertence hoxe ao mundo. Sen que ninguén o esperase, transformouse no florón da coroa das cidades universais, en que están as cidades mortas de que só quedan os recordos e as fundaciones e cuxa evocación é estimulante; en que están as cidades vivientes que padecen a causa do molde angosto das civilizacións pasadas»

Rem Koolhaas, Delirio de Nova York. Un manifiesto retroactivo para Manhattan (1978)

«A cidade é permanente; non hai razón algunha para que os edificios teñan que ser reemplazados. A misteriosa calma dos seus exteriores queda garantida pola “gran lobotomía”. Pero dentro, onde o “cisma vertical” dá cabida a calquera posible cambio, a vida está nun constante estado de frenesí. Manhattan é agora unha tranquila llanura metropolitana marcada polos universos autosuficientes das “montañas”, e na que o concepto do real, xa superado, deixouse atrás definitivamenteolde angosto das civilizacións pasadas»

Kenneth Frampton, New York. Capital d século XX (2004)

«O tour de force tecnolóxico [na Estación Central] sería igualado en grandeza pola constelación do Zodíaco, pintada sobre a vasta superficie do teito por Paul Hellen, un pintor vindo de Francia. Respondendo á latitud de Manhattan, a composición representa a vista dun ceo mediterráneo no inverno. Retrospectivamente, un non pode senón asombrarse da inocencia que supoñía iluminar desde dentro as sesenta estellas máis grandes deste firmamento e axustar o seu luminosidad respectiva para simular a magnitude do seu brillo no espazo»

Marc Fumaroli, París – Nueva York – París. Viaxe o mundo das artes e das imaxes (2009)

«En Manhattan, ao pé dun rascacielos dunha imparcialidad mineral, pouco menos que tomei a decisión dunha coexistencia pacífica (indiferenza ou relativismo, como se queira) entre unha reverencia sabia e atenta á arte antiga e moderno de importación, e un arrebato bursátil polos artefactos, euforizantes ou sinistros da Arte Contemporánea autóctono ou estranxeiro, pero máis ou menos calcado do autóctono»

Antonio Pizza e Maurici Pla, Chicago – New York (2012)

«Resulta significativo que o primeiro deseño do Comissioners’ Plan fai chegar as rúas transversales ata o bordo mesmo do auga, representando dese modo unha infinitud que en realidade non era factible. A partir do establecemento impositivo das dúas versións do Dripps, os promotores de Manhattan empezan xa a contemplar a posibilidade dun crecemento ilimitado en altura, un crecemento que o propio “soño de nova york” consideraba virtualmente infinito»

Ademais destas lecturas, acompañoume tamén a útil Guía de viaxe para un arquitecto: Ruta Chicago – Nueva York -realizada recientemente por profesores da Universidade Nebrija- facilitando ao momento apuntes gráficos e textuales dos referentes arquitectónicos máis notables.

antonio s. río vázquez . arquitecto
Autor do blogue, El tiempo del lobo
a coruña. xuño 2012

Segue en

Antonio S. Río Vázquez

Antonio S. Río Vázquez (A Coruña, 1981) es arquitecto por la E.T.S.A. de A Coruña, master en Urbanismo y doctor por la Universidade da Coruña. Especializado en teoría y diseño, su línea de trabajo se ha centrado en la investigación y divulgación del patrimonio arquitectónico moderno. Ha desarrollado proyectos de modo independiente y ha colaborado con varios estudios de arquitectura. Es socio fundador de Aroe Arquitectura. Es profesor en el Departamento de Proyectos Arquitectónicos, Urbanismo y Composición de la Universidade da Coruña, y ha sido profesor invitado en la Robert Gordon University de Aberdeen (Reino Unido), en la Universidade do Minho (Portugal) y en la Università degli Studi di Roma La Sapienza (Italia). Es miembro de la red UEDXX Urbanism of European Dictatorships during the XXth Century, del Grupo de Investigación en Historia de la Arquitectura IALA y del Grupo de Innovación Educativa en Historia de la Arquitectura. Ha formado parte del proyecto de investigación FAME Fotografía y Arquitectura Moderna en España, 1925-1965. Los resultados de sus investigaciones, tanto personales como conjuntas, han servido como aportación a eventos de debate y difusión científica y han sido publicados en libros y revistas.

follow me

Arquivado en: Antonio S. Río, artigos

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,