[:es]
El recorrido que realizamos por las actividades tangentes que desarrollan los arquitectos nos ha llevado hasta Madrid para conocer a Paula Elgart.
Esta arquitecta argentina afincada en la capital ha ganado recientemente una beca de emprendimiento para desarrollar un proyecto editorial digital y con carácter didáctico que ha denominado Palabras Ludo, sí han leído bien de emprendimiento y educación infantil.
Palabras Ludo es un libro, un juguete orientado a acercar la poesía, a partir de los poemas del escritor argentino Jorge Luján, a los más pequeños de la casa a la vez que desarrollan su imaginación.
“Los juguetes tienen toda una historia por detrás de lo que está a la vista. Es la historia del diseñador que explora y que transmite una de sus maneras de ver y de interactuar con el mundo. ¿Pero cuáles son las historias que quedan hacia adelante del juego?, en este caso es el niño el que mira, se sorprende y busca sus maneras de relacionarse con lo que lo rodea, descubriendo siempre nuevos fragmentos de su propio mundo”.
A partir de pequeños y sencillos mecanismos los niños aprenden jugando a involucrarse en las propias historias y así dan vida a sus personajes. Crean y narran historias a partir del mundo que les rodea.
“Esta reflexión es la que forma el círculo guía del proyecto: de la historia al juguete, del juguete a la acción, de la acción a la nueva historia.
Y de esto se trata Palabras Ludo, porque en esta dialéctica, el que cuenta la primera historia se retroalimenta con la visión del niño, quién al principio escucha y aprende para luego, siempre a través del juego y de la acción, devolverle otra mirada que habla de nuevas historias.
Y ya casi no es posible reconocer si no es el escritor el niño que juega o viceversa.”
Os dejamos con la entrevista que le hemos realizado para que sea la propia Paula, la que nos expliquen con detalle su proyecto.

¿Cuál ha sido tú formación y trayectoria profesional previa a Palabras Ludo?
Soy arquitecta recibida en la Universidad de Buenos Aires en el 2012. Siempre me interesó la literatura infantil, por lo que hice varios talleres de escritura e ilustración. En el 2013 realicé el Máster en Diseño Infantil en Espacio y Producto en el IED Madrid.
¿Qué te llevó a abrirte camino en el mundo de la educación? ¿Por qué para niños?
La educación a través del juego y de la lectura y, junto con ello, la exploración del mundo que nos rodea, el ser conscientes que lo habitamos con otros, sean niños, adultos o ancianos.
Me motivan los niños porque su mirada está atenta en todo momento, es curiosa e inquieta. Para ellos el mundo se les presenta nuevo y auténtico.
Gianni Rodari decía que el niño al escuchar un cuento no solo intenta comprender la historia, también establece analogías, deducciones, busca entender el significado de las palabras realizando una actividad descifradora. En la estructura del cuento el niño contempla las estructuras de su propia imaginación, al tiempo que se fabrica otras nuevas, construyendo un instrumento indispensable para el conocimiento y dominio de la realidad. De esta forma le sirve para involucrarse, conocerse, medirse.
¿Tenías alguna experiencia previa en el mundo de la educación?
Había participado como colaboradora en algunos talleres de títeres y máscaras, siempre relacionando las historias que los juegos tienen para contar.
¿Te encontraste con muchas dificultades? ¿Cuáles fueron las más problemáticas?
Creo que siempre hay dificultades, pero éstas se transforman en desafíos y nos ayudan a lograr algo mejor.
En mi caso, la mayor dificultad actualmente es el costo de producción; pero hay que seguir trabajando para que el producto pueda llegar a todos los niños con un precio más accesible.

¿Estás contenta con los objetivos alcanzados?
Estoy motivada y contenta y con ganas de seguir pensando y trabajando.
¿Qué expectativas y proyectos de futuro tienes para Palabras Ludo?
Actualmente fue seleccionado por Planeta Jr para participar de Emprende Libro, un programa de la Factoría Cultural de Madrid y la Fundación Germán Sánchez Ruipérez.
Estamos trabajando en la creación de una editorial digital pero tengo intenciones de seguir diseñando nuevos objetos y una familia de personajes.
¿Son rentables este tipo de iniciativas? ¿Te sientes bien remunerada por la labor que realizas?
Estoy trabajando en un plan de negocios para que el producto sea rentable, pero hay mucho por seguir analizando.
¿Compaginas o complementas esta actividad con otras labores o en otros campos?
Actualmente, trabajo paralelamente como arquitecta. Me interesan las áreas infantiles, los parques y su mobiliario. Creo que los objetivos se complementan en sus diferentes escalas de acción: lo grande y lo pequeño, el espacio y su producto. En definitiva, en la ciudad coexisten estas múltiples escalas que no pueden o no deberían entenderse separadamente.

¿Cómo ves el futuro de la educación?
Lo importante es siempre la reflexión crítica y el diálogo; en donde tanto profesor como alumno aprenden mutuamente compartiendo experiencias.
El mundo actual nos está dando una cantidad de herramientas para tratar los contenidos y las maneras de llegar con ellos a las personas que es importante una reflexión constante acerca de los mismos para no perdernos en la vorágine de la globalización.
¿Consideras que estudiar Arquitectura ha sido un pasaporte fundamental para haber llegado a vuestro trabajo actual?
Definitivamente. La arquitectura te abre puertas constantemente: aprendemos del arte y del diseño, pensamos en cómo funciona la ciudad, somos conscientes de las escalas, vivimos con ella en sociedad.
¿Animarías a otros arquitectos a seguir tus pasos? ¿Qué pasos consideras que deberían dar? ¿Cómo completar sus estudios? ¿Qué otros consejos les darías?
Lo principal, en mi opinión, es nunca perder la curiosidad y la motivación por seguir aprendiendo y experimentando.

¿Crees que los arquitectos en España deberíamos seguir abriendo nuevas vías de trabajo para salir de la casilla más «tradicional» de proyectar dada la actual situación de la construcción en nuestro país?
Creo que ya lo están haciendo. Son muchos los arquitectos que conocí en España que están abriendo otros caminos más propios y auténticos para demostrar que la arquitectura no es simplemente la construcción y la proyección de edificios. Muchos demuestran y han demostrado que la arquitectura está al alcance de todos, incluso de los más pequeños, y que la llevamos en la memoria, en cada calle que caminamos, en cada umbral de una puerta, en cada pensamiento de una ciudad mejor.
¿Qué opinas de los que se han ido a trabajar al extranjero?
Me parece una buena idea el hecho de compartir experiencias con el resto del mundo y de llegar a un aprendizaje en conjunto. Porque todos tenemos una visión sobre las cosas que muchas veces no coincide con los demás y siempre hay mucho que podemos aprender de esto.
¿Cómo ves el futuro de la profesión?
Creo que el futuro está en una reformulación más sana entre la arquitectura y la sociedad, más sana y más humana. Con la arquitectura proyectamos hacia el futuro, pensamos en él. Es la herramienta y la disciplina que necesitamos para un mejor porvenir.

Paula Elgart · Proyecto didáctico | Palabras Ludo
Marzo 2015
Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a la Paula su tiempo y su predisposición con este espacio.
[:en]
The tour that we realize for the tangent activities that the architects develop has taken us up to Madrid to know Paula Elgart.
This Argentine architecture bought property in the capital has gained recently a scholarship of emprendimiento to develop a publishing digital project and with didactic character that has named Palabras Ludo, yes they have read well of emprendimiento and infantile education.
Palabras Ludo is a book, a toy orientated when the poetry brings over, from the poems of the Argentine writer Jorge Luján, to the smallest of the house simultaneously that develop his imagination.
“The toys have the whole history behind what it is at sight. It is the history of the designer who explores and who transmits one of his ways of seeing and of interacting with the world. But which are the histories that stay ahead of the game?, in this case he is the child the one that looks, is surprised and looks for his ways of relating what surrounds it, discovering always new fragments of his own world”.
From small and simple mechanisms the children learn playing at interfering in the own histories and this way they give life to his prominent figures. Believe and they narrate histories from the world that they makes a detour.
“This reflection is the one that forms the circle guides of the project: from the history to the toy, from the toy to the action, from the action to the new history.
And of this it is a question Palabras Ludo, because in this dialectics, which counts the first history retroalimenta with the vision of the child, who initially listens and learns for then, always across the game and the action, of returning to him another look that he speaks about new histories.
And already almost it is not possible to recognize if he is not the writer the child who plays or vice versa.”
We leave you with the interview that we have realized in order that she is the own Paula, that they explain to us closely his project.

Which have you been formation and professional path before Palabras Ludo?
I am arquitecta received in the University of Buenos Aires in 2012. Always I was interested in the infantile literature, for what I did several workshops of writing and illustration. In 2013 I realized the Máster in Infantile Design in Space and Product in the IED Madrid.
What did lead you to opening way you in the world of the education? Why for children?
The education across the game and the reading and, together with it, the exploration of the world that surrounds, the being conscious his that we live with others, be children, adults or elders.
The children motivate me because his look is attentive at all time, it is curious and worries. For them the world appears them newly and authentic.
Gianni Rodari was saying that the child on having listened to a story not only tries to understand the history, also it establishes analogies, deductions, seeks to understand the meaning of the words realizing an activity descifradora. In the structure of the story the child contemplates the structures of his own imagination, at the time that new others are made, constructing an indispensable instrument for the knowledge and domain of the reality. As this form it uses him to interfere, to be known, to measure up.
Had you some previous experience in the world of the education?
It had taken part as collaborator in some workshops of puppets and masks, always relating the histories that the games have to count.
Did you meet many difficulties? Which were the most problematic?
I think that always there are difficulties, but these transform in challenges and help us to achieve something better.
In my case, the major difficulty nowadays is the cost of production; but it is necessary to continue working in order that the product could come to all the children with a more accessible price.

Are you satisfied with the reached aims?
I am motivated and it satisfies and with desire of continuing thinking and working.
What expectations and projects of future have you for Palabras Ludo?
Nowadays it was selected by Planet Jr to take part of There Emprende Libro, a program of the Factoría Cultural of Madrid and the Germán Sánchez Ruipérez Foundation.
We are employed at the creation of a digital publishing house but I have intentions of continuing designing new objects and a family of prominent figures.
Are this type of initiatives profitable? Do you feel good remunerated by the labor that you realize?
I am employed at a business plan in order that the product is profitable, but there is much for continuing analyzing.
Do you arrange or complement this activity with other labors or in other fields?
Nowadays, I work parallel like arquitecta. I am interested in the infantile areas, the parks and his furniture. I think that the aims complement each other in his different scales of action: the big thing and the small thing, the space and his product. Definitively, in the city there coexist these multiple scales that cannot or they should not be understood separately.

How do you see the future of the education?
The important thing is always the critical reflection and the dialog; where both teacher and pupil learn mutually sharing experiences.
The current world is giving us a quantity of tools to treat the contents and the ways of coming with them to the persons that it is important a constant reflection brings over of the same ones not to get lost in the maelstrom of the globalization.
Do you think that to study Architecture has been a fundamental passport to have come to your current work?
Definitively. The architecture opens doors you constant: we learn of the art and of the design, think how the city works, are conscious of the scales, live with her in company.
Would you encourage other architects to follow your steps? What steps do you consider that they should give? How to complete his studies? What other advices would you give them?
The principal thing, in my opinion, is never to lose the curiosity and the motivation for continuing learning and experimenting.

Do ou think that the architects in Spain we should continue opening new routes of work to go out of the «most «traditional» cabin of projecting given the current situation of the construction in our country?
I think that already they are doing it. There are great the architects that I knew in Spain that there are opening other more own and authentic ways to demonstrate that the architecture is not simply the construction and the building projection. They demonstrate many and have demonstrated that the architecture is within reach of all, even of the smallest, and that we take her in the memory, in every street that we travel, in every threshold of a door, in every thought of a better city.
What do you think of those that they have been going to work abroad?
A good idea looks like to me the fact of sharing experiences with the rest of the world and of coming to a learning as a whole. Because we all have a vision on the things that often it does not coincide with the others and always there is much that we can learn of this.
How do you see the future of the profession?
I think that the future is in a healthier reformulation between the architecture and the company, healthier and more human. With the architecture we project towards the future, think about him. It is the tool and the discipline that we need for a better future.

Paula Elgart · Didactic project | Palabras Ludo
March 2015
Interview realized by Ana Barreiro Blanco and Alberto Alonso Oro. To be grateful for Paula his time and his predisposition with this space.
[:gl]
O percorrido que realizamos polas actividades tanxentes que desenvolven os arquitectos levounos ata Madrid para coñecer a Paula Elgart.
Esta arquitectura arxentina afincada na capital gañou recentemente unha bolsa de emprendimiento para desenvolver un proxecto editorial dixital e con carácter didáctico que denominou Palabras Ludo, si leron ben de emprendimiento e educación infantil.
Palabras Ludo e un xoguete orientado a achegar a poesía, a partir dos poemas do escritor arxentino Jorge Luján, aos máis pequenos da casa á vez que desenvolven a súa imaxinación.
“Os xoguetes teñen toda unha historia por detrás do que está á vista. É a historia do deseñador que explora e que transmite unha das súas maneiras de ver e de interactuar co mundo. Pero ¿cales son as historias que quedan cara a adiante do xogo?, neste caso é o neno o que mira, se sorprende e busca as súas maneiras de relacionarse co que o rodea, descubrindo sempre novos fragmentos do seu propio mundo,”.
A partir de pequenos e sinxelos mecanismos os nenos aprenden xogando a involucrarse nas propias historias e así dan vida aos seus personaxes. Crean e narran historias a partir do mundo que os rodea.
“Esta reflexión é a que forma o círculo guía do proxecto: da historia ao xoguete, do xoguete á acción, da acción á nova historia.
E disto trátase Palabras Ludo, porque nesta dialéctica, o que conta a primeira historia se retroalimentar coa visión do neno, quen ao principio escoita e aprende para logo, sempre a través do xogo e da acción, lle devolver outra mirada que fala de novas historias.
E xa case non é posible recoñecer se non é o escritor o neno que xoga ou viceversa.”
Deixámosvos coa entrevista que lle realizamos para que sexa a propia Paula, a que nos expliquen con detalle o seu proxecto.

¿Cal foi ti formación e traxectoria profesional previa a Palabras Ludo?
Son arquitecta recibida na Universidade de Bos Aires no 2012. Sempre me interesou a literatura infantil, polo que fixen varios talleres de escritura e ilustración. No 2013 realicei o Máster en Deseño Infantil en Espazo e Produto no IED Madrid.
¿Que levouche a abrirse camiño no mundo da educación? ¿Por que para nenos?
A educación a través do xogo e da lectura e, xunto con iso, a exploración do mundo que nos rodea, o ser conscientes que o habitamos con outros, sexan nenos, adultos ou anciáns.
Motívanme os nenos porque a súa mirada está atenta en todo momento, é curiosa e inquieta. Para eles o mundo preséntaselles novo e auténtico.
Gianni Rodari dicía que o neno ao escoitar un conto non só intenta comprender a historia, tamén establece analoxías, deducións, busca entender o significado das palabras realizando unha actividade descifradora. Na estrutura do conto o neno considera as estruturas da súa propia imaxinación, ao tempo que se fabrica outras novas, construíndo un instrumento indispensable para o coñecemento e dominio da realidade. Desta forma sérvelle para involucrarse, coñecerse, medirse.
¿Tiñas algunha experiencia previa no mundo da educación?
Participara como colaboradora nalgúns talleres de monicreques e máscaras, sempre relacionando as historias que os xogos teñen para contar.
¿Encontrácheste con moitas dificultades? ¿Cales foron as máis problemáticas?
Creo que sempre hai dificultades, pero estas transfórmanse en desafíos e axúdannos a lograr algo mellor.
No meu caso, a maior dificultade actualmente é o custo de produción; pero hai que seguir traballando para que o produto poida chegar a todos os nenos cun prezo máis accesible.

¿Estás contenta cos obxectivos alcanzados?
Estou motivada e contenta e con ganas de seguir pensando e traballando.
¿Que expectativas e proxectos de futuro tes para Palabras Ludo?
Actualmente foi seleccionado por Planeta Jr para participar de Emprende Libro, un programa da Factoría Cultural de Madrid e a Fundación Germán Sánchez Ruipérez.
Estamos a traballar na creación dunha editorial dixital pero teño intencións de seguir deseñando novos obxectos e unha familia de personaxes.
¿Son rendibles este tipo de iniciativas? ¿Sénteste ben remunerada polo labor que realizas?
Estou a traballar nun plan de negocios para que o produto sexa rendible, pero hai moito por seguir analizando.
¿Compaxinas ou complementas esta actividade con outros labores ou noutros campos?
Actualmente, traballo paralelamente como arquitecta. Interésanme as áreas infantís, os parques e o seu mobiliario. Creo que os obxectivos se complementan nas súas diferentes escalas de acción: o grande e o pequeno, o espazo e o seu produto. En definitiva, na cidade coexisten estas múltiples escalas que non poden ou non deberían entenderse separadamente.

¿Como ves o futuro da educación?
O importante é sempre a reflexión crítica e o diálogo; onde tanto profesor coma alumno aprenden mutuamente compartindo experiencias.
O mundo actual estanos a dar unha cantidade de ferramentas para tratar os contidos e as maneiras de chegar con eles ás persoas que é importante unha reflexión constante acerca destes para non nos perder no vórtice da globalización.
¿Consideras que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao voso traballo actual?
Definitivamente. A arquitectura ábreche portas constantemente: aprendemos da arte e do deseño, pensamos en como funciona a cidade, somos conscientes das escalas, vivimos con ela en sociedade.
¿Animarías outros arquitectos a seguir os teus pasos? ¿Que pasos consideras que deberían dar? Como completar os seus estudos? ¿Que outros consellos lles darías?
O principal, na miña opinión, é nunca perder a curiosidade e a motivación por seguir aprendendo e experimentando.

¿Cres que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis «tradicional» de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?
Creo que xa o están a facer. Son moitos os arquitectos que coñecín en España que están a abrir outros camiños máis propios e auténticos para demostrar que a arquitectura non é simplemente a construción e a proxección de edificios. Moitos demostran e demostraron que a arquitectura está ao alcance de todos, mesmo dos máis pequenos, e que a levamos na memoria, en cada rúa que camiñamos, en cada albor dunha porta, en cada pensamento dunha cidade mellor.
¿Que opinas dos que se foron a traballar ao estranxeiro?
Paréceme unha boa idea o feito de compartir experiencias co resto do mundo e de chegar a unha aprendizaxe en conxunto. Porque todos temos unha visión sobre as cousas que moitas veces non coincide cos demais e sempre hai moito que podemos aprender disto.
¿Como ves o futuro da profesión?
Creo que o futuro está nunha reformulación máis sa entre a arquitectura e a sociedade, máis sa e máis humana. Coa arquitectura proxectamos cara ao futuro, pensamos nel. É a ferramenta e a disciplina que necesitamos para un mellor porvir.

Paula Elgart · Proxecto didáctico| Palabras Ludo
Marzo 2015
Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer a Paula o seu tempo e a súa predisposición con este espazo.
[:]




