IniciofaroColectivos o equipos… Sobre las sutiles diferencias | Miguel VillegasColectivos ou equipos…...

Colectivos o equipos… Sobre las sutiles diferencias | Miguel VillegasColectivos ou equipos… Sobre as sutiles diferencias | Miguel VillegasGroups or equipments … About the subtle differences | Miguel Villegas

Foto de arquitextonica

Es un tema que he tratado ya varias veces, pero, y me perdonaréis el oportunismo cutre, lo de ayer me la ha dejado botando.

Hace unos días, charlaba con Lorenzo Barnó en el Laboratorio de Ideas del COAG sobre otro tema importante para nosotros, el de ser empresa y me decía: “Es que no te explicas bien”
Y es que al final todo es cuestión de sutilezas y matices.

Como decía, llevo tiempo afirmando que
los colectivos alienan a los individuos que los conforman.
(y no hay que confundir con alinear, que también, aunque ese es otro debate) y voy a tratar de explicarlo.

Lo que ayer ganó la eurocopa no es un colectivo. Es un equipo.

Es un conjunto de individualidades, estupendamente engranadas, con un grado de especialización tan alto casi como su flexibilidad, y capaz de, trabajando con la mente puesta en hacer su trabajo lo mejor posible, conseguir el bien del grupo.

Y ahora podríais decir que eso también son los colectivos, pero no.

Un colectivo no tiene individualidades, no hay Iniestas que cedan el gol generosamente a Jesús Navas, no hay Ramos que se juegen la integridad física con un penalti a lo panenka (¿os imagináis que la falla?¿creéis que si hubiera consensuado la idea se lo habrían permitido?), no hay Albas dejándose los pulmones media banda para marcar goles como el de ayer.

Ese es mi argumento principal. En los colectivos los indivíduos desaparecen. No tienen nombre. Se disuelven en el grupo, en la indefinición, en la irresponsabilidad. Y esto se confunde con la generosidad.

Para mi, la Sociedad Red tiene una enorme potencia. Tiene la capacidad de agregar indivíduos en multitud de asociaciones simultáneas, solapadas e incluyentes que no tienen por qué ocultar las identidades individuales de cada una de las personas que las conforman.

La Sociedad Red tiene el enorme poder de posibilitar la constitución del YoRed.

Me sigue pareciendo un enorme error, sin menospreciar en ningún momento el trabajo que los colectivos desarrollan, confundir generosidad con otra cosa.

Que las personas reclamen la autoría de sus trabajos no tiene que ver con el ego o la vanidad.
Tiene que ver con la responsabilidad hacia los demás, con la capacidad de interlocución uno a uno, con el hecho de que somos personas y servimos a las personas. Las entrevistas a los jugadores de la selección ayer confirmaba esta teoría. Todos, después de haber jugado magistralmente, atribuyeron el mérito al equipo, al engranaje, a la Red.

Miguel Villegas, arquitecto
Editor en arquitextónica
Sevilla, julio 2012

Photo by arquitextonica

It is a topic that I have treated already several times, but, and you will excuse the opportunism to me miser, it of yesterday it has left her me bouncing.

A few days ago, he was chatting with Lorenzo Barnó in the Laboratorio de Ideas del COAG on another important topic for us, that of being a company and he was saying to myself: “It Is that you do not explain well”
And it is that ultimately everything is a question of subtleties and shades

As he was saying, I go time affirming that the groups alienan to the individuals who shape them. (And it is not necessary to confuse in spite of aligning, that also, though this it is another debate) and I am going to try to explain it.

What yesterday gained the euroglass is not a group. It is an equipment.

It is a set of individualities, marvellously geared, with such a high degree of specialization almost as his flexibility, and capablly of, working with the mind put in his work doing the possible better thing, to obtain the good of the group.

And now you might say that it also they are the groups, but not.

A group does not have individualities, there is no Iniestas that yield the goal generously to Jesus Navas, there are no Ramos that juegen the physical integrity with a penalty to panenka (do you imagine that the fault? Do you believe that if it had agreed on the idea they would have allowed it to him?), there are no Dawns the lungs being left half a band to mark goals as that of yesterday.

This it is my principal argument. In the groups the indivíduos disappear. They do not have name. They dissolve in the group, in the lack of definition, in the irresponsibility. And this gets confused with the generosity.

For my, the Company Network has an enormous power. It has the aptitude to add indivíduos in multitude of simultaneous, sly and enclosing associations that do not have why to conceal the individual identities from each one from the persons who shape them.

The Company Network has the enormous power to make the constitution of the IRed possible.

It continues looking like to me an enormous mistake, without despising never the work that the groups develop, confusing generosity with another thing.

That the persons claim the authorship of his works it does not have to see with the ego or the pretense.
It has to see with the responsibility towards the others, with the capacity of dialogue one to one, with the fact that we are persons and serve the persons. The interviews yesterday it was confirming this theory to the players of the selection. They all, after having played masterfully, attributed the merit to the equipment, to the gear, to the Network.

Miguel Villegas, architect
Publisher in arquitextónica
Sevilla, july 2012

Foto orixinal CC by-nc-sa arquitextonica | arquitextonica.net


[…]

Foto de arquitextonica

É un tema que tratei xa varias veces, pero, e perdoarédesme o oportunismo cutre, o de onte deixouma botando.

Fai uns días, charlaba con Lorenzo Barnó no Laboratorio de Ideas del COAG outro tema importante para nós, o de ser empresa e dicíame: “É que non che explicas ben
E é que ao final todo é cuestión de sutilezas e matices.

Como dicía, levo tempo afirmando que os colectivos alienan aos individuos que os conforman. (e non hai que confundir con alinear, que tamén, aínda que ese é outro debate) e vou tratar de explicalo. O que onte gañou a eurocopa non é un colectivo. É un equipo.

O que onte gañou a eurocopa non é un colectivo. É un equipo.

É un conxunto de individualidades, estupendamente engrenadas, cun grao de especialización tan alto case como a súa flexibilidade, e capaz de, traballando coa mente posta en facer o seu traballo o mellor posible, conseguir o ben do grupo.

E agora poderiades dicir que iso tamén son os colectivos, pero non.

Un colectivo non ten individualidades, non hai Iniestas que cedan o gol xenerosamente a Jesús Navas, non hai Ramos que se juegen a integridade física cun penalti ao panenka (¿imaxinádesvos que a falla?¿credes que se tivese consensuado a idea llelo terían permitido?), non hai Albas deixándose os pulmóns media banda para marcar goles como o de onte.

Ese é o meu argumento principal. Nos colectivos os indivíduos desaparecen. Non teñen nome. Disólvense no grupo, na indefinición, na irresponsabilidade. E isto confúndese coa xenerosidade.

Para o meu, a Sociedade Rede ten unha enorme potencia. Ten a capacidade de agregar indivíduos en multitude de asociacións simultáneas, solapadas e incluyentes que non teñen por que ocultar as identidades individuais de cada unha das persoas que as conforman.

A Sociedade Rede ten o enorme poder de posibilitar a constitución do EuRede.

Ségueme parecendo un enorme erro, sen menosprezar en ningún momento o traballo que os colectivos desenvolven, confundir xenerosidade con outra cousa.

Que as persoas reclamen a autoría dos seus traballos non ten que ver co ego ou a vaidade.
Ten que ver coa responsabilidade cara aos demais, coa capacidade de interlocución un a un, co feito de que somos persoas e servimos ás persoas. As entrevistas aos xogadores da selección onte confirmaba esta teoría. Todos, despois de xogar maxistralmente, atribuíron o mérito ao equipo, á engrenaxe, á Rede.

Miguel Villegas, arquitecto
Editor en arquitextónica
Sevilla, xullo 2012

Lourdes Bueno – Miguel Villegas
Lourdes Bueno – Miguel Villegashttp://arquitextonica.net/
Arquitextonica.net es editada desde 2003 desde Sevilla por Lourdes Bueno Garnica y Miguel Villegas Ballesta. Desde hace un tiempo, decidimos sacar nuestra actividad profesional de aquí y trasladarla a villegasbueno arquitectura, así arquitextonica se quedó como nuestro espacio para la investigación, difusión y comunicación. Nos interesa dedicarnos a desarrollar e investigar en proyectos de arquitectura, con dos líneas fundamentales de trabajo. La de vivienda social, alojamientos residenciales y arquitectura docente, que dirige Lourdes, y la diseño computacional y arquitectura para la sociedad de la información, que dirige Miguel. El trabajo que hemos venido desarrollando en arquitextonica.net desde el 2003 nos ha llevado también a trabajar por y para la difusión de la arquitectura y el diseño en internet, haciendo un énfasis especial en promocionar el talento de nuestro entorno. Lo llamamos #Ser_Red. En la lista de etiquetas de la columna de la derecha puedes ver un registro más explícito de nuestros intereses.. Si te interesa nuestro trabajo, no dudes en ponerte en contacto con nosotros.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS