Inicioslider principalSobre la relevancia de lo digital | Miguel VillegasSobre a relevancia do...

[:es]Sobre la relevancia de lo digital | Miguel Villegas[:gl]Sobre a relevancia do dixital | Miguel Villegas[:en]About the relevancy of the digital thing | Miguel Villegas[:]

[:es]

Foto “Cyborg: Progress” CC-by Pascal
Foto “Cyborg: Progress” CC-by Pascal

¿Os habéis dado cuenta de que no hemos escrito “sobre la relevancia de lo digital en la arquitectura”?

El artículo al que nos in-citan nuestros queridos bRijUNi, esperando mi embestida de miura, me va a permitir, desplegar algunas ideas.

Y ojo; lejos de ser condescendiente o presuntuoso, voy a tratar de hablar no desde el conocimiento si no desde la comprensión y convicción.

No soy informático ni lo pretendo.

Pero estoy convencido de que el conocimiento de las herramientas de nuestro tiempo, y sobre todo de sus potenciales, sí que me permite ser más arquitecto (para los de modulo nótese la omisión expresa del comparativo cualitativo mejor).

Creo que no tiene sentido seguir soltando aquí argumentos a favor. Tratamos de predicar con el ejemplo en nuestro trabajo, pero vamos a aplicar nuestras lógicas informacionales y vamos a usar como base y excusa el artículo de Verónica Sánchez para reafirmar nuestra posición. Es una actitud que no nos gusta, la de reafirmarnos en base a desmontar al otro, pero en esta ocasión nos han provocado y entendemos que Verónica Sánchez, la autora del texto, no verá en el texto ningún afán destructivo sino todo lo contrario. Contestando:

· Un curso de Revit es un excelente plan de futuro. El trabajo, el poco que queda, está en países que están inmersos en un proceso muy trabajoso de implantación del BIM como método de producción y gestión de la documentación de obra. Saber Revit es manejar una de las tecnologías más extendidas en BIM y unido a ser arquitecto español da un valor altamente competitivo.

· En la actualidad, la gran mayoría de las áreas de conocimiento están sometidas a una velocidad de innovación brutal. Todo lo aprendido queda obsoleto rápidamente.

Sin embargo, y aquí me permito licencia, en la informática no. Los lenguajes de programación, mejor dicho sus desarrolladores, llevan años volcados en que el trabajo que se haya desarrollado una vez tenga la mayor durabilidad posible. Los lenguajes se renuevan, pero ¿hay dudas de que el que aprendió hace años a manejar HTML podrá aprender a manejar HTML 5?

Otra cosa es que en nuestro autocad 2010 no podamos abrir los archivos del 2014, pero eso es cuestión empresarial, no tecnológica…

· ¿Saberes perecederos? Pocas áreas de conocimiento tendrán más desarrollo e inversión que la informática. Pongámonos en situación y comparemos nuestros ordenadores o teléfonos de hoy con los de hace 5 años. Hagamos lo mismo con nuestras casas.

· Ojo. Sketchpad el tatarabuelo de autocad ya usaba bloques.

· La creatividad es La Herramienta Fundamental, imprescindible para resolver cualquier cosa en la vida.

Pero inferir de esa afirmación que la tecnología informática es prescindible… ¡uf!

· El problema de los ingenieros es de/formación, pero no porque sean aplicadores de manuales, sino porque son ingenieros (hola amigos ingenieros, sabéis que, a pesar de todo, os sigo queriendo).

· A nosotros nos prohibieron usar autocar en el primer curso de proyectos. No tuvimos asignatura de dibujo asistido y acabamos siendo totalmente autodidactas, pero la sutileza del lápiz es un mito romántico bastante flojo. Y lo dice uno que gasta rollos y rollos de vegetalina y que lleva años diciendo que

“hay que echarle webs y entregar un concurso dibujado entero a lápiz…”

Pero sigue siendo una simpleza romántica.

· El CAD no es para proyectar. Crea monstruos. El CAD es para hacer planos o lo que antaño se llamaba lo que hace el delineante, o profesión perdida asaltada por hordas de hambrientos estudiantes de arquitectura.

· El BIM es el dorado de los delineantes proyectistas de las promotoras playeras. Mala pata de crisis…

· Las generalizaciones son odiosas. Un proyecto bonito no es necesariamente un buen proyecto.

Pero lo contrario, tampoco.

· ¿Degenerado? Esto… Si. En nuestra época, los fines de carrera que se exponían también eran los bonitos, pero el nivel de degeneración me parece insostenible, sobre todo cuando se producen fines de carrera de cosas que recorren la meseta castellana que han sido desarrollados por un equipo de más de 20 personas.

· Infrautilizados creo que para lo que les pagan los están sobreexplotando. Pero es sólo mi opinión…

· Algunos casos. Seguimos demonizando. ¿Tenemos que abandonar la tecnología para seguir aprendiendo? Todavía tiemblo cuando veo a un alumno de arquitectura escribir la URL COMPLETA de una página web en la casilla de Google… El artículo de Enrique Dans de hace unos años era muy esperanzador. El de hace poco, es muy esclarecedor.

· Desde el papel en blanco no se crea. Ni siquiera lo hacía el del fuck the contest. Es otro reduccionismo romántico.

· Pensar la complejidad se puede hacer con herramientas digitales. Posiblemente incluso mejor que sin ellas.

· ¿Optimización? Si vamos a hablar de solución óptima conseguida mediante procesos de creación analógica como es el dibujo, permítame que disienta. Sin máquinas, hoy en día, decir que una solución es la óptima es un acto de extrema soberbia. Pero claro, estamos hablando de arquitectos

· Este oficio sólo tiene una forma de existir sin imagen y se llama…

Releyendo espero que no veáis acritud ni animadversión en el texto. Pero me entristece, tanto que llego a la incomprensión, al ver en compañeros jóvenes un rechazo a las herramientas tan feroz como el que vivimos en nuestra época al CAD por parte de profesores que en aquél entonces eran incluso mayores que nosotros ahora.

Sin una comprensión operativa de la tecnología estamos condenados.

Y no me refiero a saber manejar Revit. Hablo de comprensión, de saber qué y cuánto se le puede pedir a las máquinas. De entender por qué pasan una serie de cosas cuando trabajamos y poder aprovechar ese entendimiento para, como decía al principio ser más arquitectos. Esto es operatividad.

Alguno podrá usarla para hacer más cantidad de trabajo en el mismo tiempo y otros la usaremos para tener que gastar un poco menos de tiempo en hacer nuestro trabajo y así disponer de más para gastarlo en vivir lo realmente importante, que es lo que pasa, por ejemplo, cuando des-digitalizamos a las personas.

Miguel Villegas, arquitecto
Editor en arquitextónica
Sevilla, abril 2014

[:gl]

Foto “Cyborg: Progress” CC-by Pascal
Foto “Cyborg: Progress” CC-by Pascal

Déstesvos conta de que non escribimos “sobre a relevancia do dixital na arquitectura”?

O artigo ao que nos in-citan os nosos queridos bRijUNi, esperando a miña arremetida de miura, vai permitir, despregar algunhas ideas.

E ollo; lonxe de ser condescendiente ou presuntuoso, vou tratar de falar non desde o coñecemento se non desde a comprensión e convicción.

Non son informático nin o pretendo.

Pero estou convencido de que o coñecemento das ferramentas do noso tempo, e sobre todo dos seus potenciais, se que me permite ser máis arquitecto (para os de modulo nótese a omisión expresa do comparativo cualitativo mellor).

Creo que non ten sentido seguir soltando aquí argumentos a favor. Tratamos de predicar co exemplo no noso traballo, pero imos aplicar as nosas lóxicas informacionales e imos usar como base e escusa o artigo de Verónica Sánchez para reafirmar a nosa posición. É unha actitude que non nos gusta, a de reafirmarnos en base a desmontar ao outro, pero nesta ocasión provocáronnos e entendemos que Verónica Sánchez, a autora do texto, non verá no texto ningún afán destrutivo senón todo o contrario. Contestando:

· Un curso de Revit é un excelente plan de futuro. O traballo, o pouco que queda, está en países que están inmersos nun proceso moi traballoso de implantación do BIM como método de produción e xestión da documentación de obra. Saber Revit é manexar unha das tecnoloxías máis estendidas en BIM e unido a ser arquitecto español dá un valor altamente competitivo.

· Na actualidade, a gran maioría das áreas de coñecemento están sometidas a unha velocidade de innovación brutal. Todo o aprendido queda obsoleto rapidamente.

Con todo, e aquí permítome licenza, na informática non. As linguaxes de programación, mellor devandito os seus desarrolladores, levan anos envorcados en que o traballo que se desenvolveu unha vez teña a maior durabilidad posible. As linguaxes renóvanse, pero hai dúbidas de que o que aprendíó hai anos a manexar HTML poderá aprender a manexar HTML 5?

Outra cousa é que no noso autocad 2010 non podamos abrir os arquivos do 2014, pero iso é cuestión empresarial, non tecnolóxica…

· Saberes perecedoiros? Poucas áreas de coñecemento terán máis desenvolvemento e investimento que a informática. Pongámonos en situación e comparemos os nosos computadores ou teléfonos de hoxe cos de hai 5 anos. Fagamos o mesmo coas nosas casas.

· Ollo. Sketchpad o tatarabuelo de autocad xa usaba bloques.

· A creatividade é A Ferramenta Fundamental, imprescindible para resolver calquera cousa na vida.

Pero inferir desa afirmación que a tecnoloxía informática é prescindible… uf!

· O problema dos enxeñeiros é de/formación, pero non porque sexan aplicadores de manuais, senón porque son enxeñeiros (ola amigos enxeñeiros, sabedes que, a pesar de todo, sígovos querendo).

· A nós prohibíronnos usar autocar no primeiro curso de proxectos. Non tivemos materia de debuxo asistido e acabamos sendo totalmente autodidactas, pero a sutileza do lapis é un mito romántico bastante frouxo. E dio un que gasta rolos e rolos de papel cebola e que leva anos dicindo que

“hai que botarlle webs e entregar un concurso debuxado enteiro a lapis…”

Pero segue sendo unha simpleza romántica.

· O CAD non é para proxectar. Crea monstros. O CAD é para facer planos ou o que outrora se chamaba o que fai o delineante, ou profesión perdida asaltada por hordas de famentos estudantes de arquitectura.

· O BIM é o dourado dos delineantes proxectistas das promotoras de praia. Mala pata de crise…

· As xeneralizacións son odiosas. Un proxecto bonito non é necesariamente un bo proxecto.

Pero o contrario, tampouco.

· Degenerado? Isto? Se… Na nosa época, os fins de carreira que se expoñían tamén eran os bonitos, pero o nivel de dexeneración paréceme insustentable, sobre todo cando se producen fins de carreira de cousas que percorren a meseta castelá que foron desenvolvidos por un equipo de máis de 20 persoas.

· Infrautilizados creo que para o que lles pagan estanos sobreexplotando. Pero é só a miña opinión…

· Algúns casos. Seguimos demonizando. Temos que abandonar a tecnoloxía para seguir aprendendo? Aínda tremo cando vexo a un alumno de arquitectura escribir a URL COMPLETA dunha páxina web na casa de Google… O artigo de Enrique Dans de hai uns anos era moi esperanzador. O de hai pouco, é moi esclarecedor.

· Desde o papel en branco non se crea. Nin sequera facíao o do fuck the contest. É outro reduccionismo romántico.

· Pensar a complexidade pódese facer con ferramentas dixitais. Posiblemente mesmo mellor que sen elas.

· Optimización? Se imos falar de solución óptima conseguida mediante procesos de creación analóxica como é o debuxo, permítame que disienta. Sen máquinas, hoxe en día, dicir que unha solución é a óptima é un acto de extrema soberbia. Pero claro, estamos a falar de arquitectos

· Este oficio só ten unha forma de existir sen imaxe e chámase…

Relendo espero que non vexades acritude nin animadversión no texto. Pero me entristece, tanto que chego á incomprensión, ao ver en compañeiros novos un rexeitamento ás ferramentas tan feroz como o que vivimos na nosa época ao CAD por parte de profesores que naquel entón eran incluso maiores que nós agora.

Sen unha comprensión operativa da tecnoloxía estamos condenados.

E non me refiro a saber manexar Revit. Falo de comprensión, de saber que e canto se lle pode pedir ás máquinas. De entender por que pasan unha serie de cousas cando traballamos e poder aproveitar ese entendemento para, como dicía ao principio ser máis arquitectos. Isto é operatividade.

Algún poderá usala para facer máis cantidade de traballo no mesmo tempo e outros a usaremos para ter que gastar un pouco menos de tempo en facer o noso traballo e así dispoñer de máis para gastalo en vivir o realmente importante, que é o que pasa, por exemplo, cando deas-dixitalizamos ás persoas.

Miguel Villegas, arquitecto
Editor en arquitextónica
Sevilla, abril 2014

[:en]

Foto “Cyborg: Progress” CC-by Pascal
Photo “Cyborg: Progress” CC-by Pascal

Have you realized that we have not written “on the relevancy of the digital thing in the architecture”?

The article to which there in-cite us our darlings bRijUNi, waiting for my onslaught of miura, is going to allow me, to open some ideas.

And eye; far from being obliging or presumptuous, I am going to try to speak not from the knowledge if not from the comprehension and conviction.

I neither am IT nor claim it.

But I am sure of that the knowledge of the tools of our time, and especially of his potentials, if that allows me to be more an architect (for those of module one notice the express omission of the best qualitative comparative).

I think that it does not have felt to continue giving up here arguments to favor. We try to preach with the example in our work, but we are going to apply our logics informacionales and are going to use as base and it excuses Verónica’s Sanchez article to reaffirm our position. It is an attitude that we do not like, her of reaffirming ourselves on the basis of dismantling other one, but in this occasion they have provoked us and we understand that Verónica Sanchez, the authoress of the text, will not see in the text any destructive zeal but everything opposite. Answering:

· Revit’s course is an excellent plan of future. The work, so that it stays, is in countries that are immersed in a very laborious process of implantation of the BIM as method of production and management of the documentation of work. To know Revit is to handle one of the technologies most extended in BIM and joined to being a Spanish architect it gives a highly competitive value.

· At present, the great majority of the areas of knowledge are submitted to a speed of brutal innovation. Everything learned remains obsolete rapidly.

Nevertheless, and here I allow myself license, in the computer science not. The languages of programming, rather his developers, go years overturned in that the work that has developed once has the major possible permanence. The languages are renewed, but there are doubts of that the one that aprendíó years ago to handling HTML will be able to learn to handle HTML 5?

Another thing is that in our autocad 2010 we could not open the files of 2014, but it is a managerial, not technological question…

· Perishable knowledges? Few areas of knowledge will have more development and investment that the computer science. Pongámonos in situation and let’s compare our computers or today telephones with those of 5 years ago. Let’s do the same thing with our houses.

· Eye. Sketchpad the great-great-grand-father of autocad already was using blocks.

· The creativity is The Fundamental tools, indispensable to solve any thing in the life.

But to infer of this affirmation that the IT technology is insignificant… uf!

· The problem of the engineers is de/formación, but not because they are applicators of manuals, but because they are engineers (hello friends engineers, you know that, regardless, I follow you loving).

· They prohibited us to use motor-coach in the first course of projects. We did not have subject of assisted drawing and ended up by being totally self-taught, but the subtlety of the pencil is a romantic sluggish enough myth. And one says it that it spends rolls and rolls of vegetalina and that it goes years saying that

“him it is necessary to throw webs and deliver a drawn entire contest to pencil …”

But it continues being a romantic simplicity.

· The CAD is not to project. Believe monsters. The CAD is to do planes or what long ago was called what the draughtsman does, or lost profession assaulted by hordes of hungry students of architecture.

· The BIM is the gilding of the draughtsmen designers of the beach promoters. Bad leg of crisis…

· The generalizations are odious. A nice project is not necessarily a good project.

But the opposite, neither.

· Degenerate? This … If. In our epoch, the ends of career that were exposed also were the nice ones, but the level of degeneracy seems to me to be untenable, especially when there take place ends of career of things that cross the Castilian plateau that they have been developed by an equipment of more than 20 persons.

· Underuseds I think that for what they pay to them they are overexploiting them. But it is only my opinion …

· Some cases. We continue demonizando. Have we to leave the technology to continue learning? Still I tremble when I see a pupil of architecture to write the COMPLETE URL of a web page in Google’s cabin … Enrique Dans‘s article of a few years ago was very encouraging. Of it does little, is very enlightening.

· From the paper in blank do not believe itself. It it was not even doing that of the fuck the contest. It is another romantic reductionism.

· To think the complexity it is possible to do with digital tools. Possibly even better that without them.

· Optimization? If we are going to speak about ideal solution obtained by means of processes of analogical creation since it is the drawing, it be allowed to me to dissent. Without machines, nowadays, to say that a solution is the ideal one is an act of extreme haughty. But clear, we are speaking about architects

· This trade only has a way of existing without image and calls …

Rereading I hope that you see neither acrimony nor ill-will in the text. But it saddens me, so much that I come to the incomprehension, on having seen in young companions a rejection to the tools so fiercely as through the one that we live in our epoch to the CAD on the part of teachers who in that one at the time were even major that we now.

Without an operative comprehension of the technology we are doomed.

And I do not refer to being able to handle Revit. I speak about comprehension, of knowing what and how much can be asked him to the machines. Of dealing why a series of things happen when we work and to be able to take advantage of this understanding for, as he was saying initially to be more architects. This is an operability.

Someone will be able to use her to do more quantity of work in the same time and others we will use her to have to spend a bit less time in making our work and this way have of more to spend it in living through the really important thing, which is what happens, for example, when des – digitize the persons.

Miguel Villegas, architect
Editor in arquitextónica
Sevilla, april 2014

[:]

Lourdes Bueno – Miguel Villegas
Lourdes Bueno – Miguel Villegashttp://arquitextonica.net/
Arquitextonica.net es editada desde 2003 desde Sevilla por Lourdes Bueno Garnica y Miguel Villegas Ballesta. Desde hace un tiempo, decidimos sacar nuestra actividad profesional de aquí y trasladarla a villegasbueno arquitectura, así arquitextonica se quedó como nuestro espacio para la investigación, difusión y comunicación. Nos interesa dedicarnos a desarrollar e investigar en proyectos de arquitectura, con dos líneas fundamentales de trabajo. La de vivienda social, alojamientos residenciales y arquitectura docente, que dirige Lourdes, y la diseño computacional y arquitectura para la sociedad de la información, que dirige Miguel. El trabajo que hemos venido desarrollando en arquitextonica.net desde el 2003 nos ha llevado también a trabajar por y para la difusión de la arquitectura y el diseño en internet, haciendo un énfasis especial en promocionar el talento de nuestro entorno. Lo llamamos #Ser_Red. En la lista de etiquetas de la columna de la derecha puedes ver un registro más explícito de nuestros intereses.. Si te interesa nuestro trabajo, no dudes en ponerte en contacto con nosotros.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS