IniciobalizaMaushaus - Jorge Raedó · publicación/revista/educación | Amag! Revista de Arquitectura para...

[:es]Maushaus – Jorge Raedó · publicación/revista/educación | Amag! Revista de Arquitectura para Niños[:gl]Maushaus – Jorge Raedó · publicación/revista/educación | Amag! Revista de Arquitectura para Nenos[:en]Maushaus – Jorge Raedó · publication/magazine/education | Amag! The Architecture Magazine for Children[:]

[:es]

Hace unas semanas charlábamos con los directores de la revista The AAAA Magazine sobre las “dificultades” de poner en marcha una publicación, pero ¿y si le añadimos que sea una revista de arquitectura para niños? ¿Y si lo ponemos en marcha desde San Sebastián y Helsinki?

El resultado de este reto es Amag! Revista de Arquitectura para Niños, un proyecto desarrollado por Maushaus (estudio formado por los arquitectos Anabel Varona y Carlos Arruti) y Osa Menor (constituido por Jorge Raedó).

Amag! es la revista de arquitectura para niñ@s.

Amag! es un juego para cortar, romper, destrozar…

Amag! está formada por artículos: A4 para descargar, imprimir y jugar.

Amag! es para tod@s l@s niñ@s de 5-10 años.

Amag! es un Open Educational Resource (OER) para los colegios de todo el mundo.

Amag! es material de construcción, un juego y una herramienta de investigación. L@s niñ@s aprenden arquitectura jugando con las páginas de la revista.

Desde su creación en 2011 han colaborado y participado profesionales e instituciones de Finlandia, Suecia, Dinamarca, Alemania, Italia, España, Portugal, Polonia, Serbia, Croacia, Eslovenia, Reino Unido, Burkina Faso, Egipto, Túnez, Colombia, Perú, Argentina, Chile, USA, Canadá y Japón.

Su difusión internacional ha propiciado colaboraciones con distintas instituciones en todo el mundo que ayudan a su difusión en colegios, destacan entidades como  ACVIC, Centre d´Arts Contemporànies, Alvar Aalto Museum, Arkitekturmuseet, Arkkitehtuurikeskus, Canadian Centre for ArchitectureLaafiFundación Museo Jorge Oteiza, Museo de Arquitectura Leopoldo Rother,  Museo degli Innocenti y ProxectoTerra.

Sin más preámbulos os dejamos con la entrevista a tres bandas y dos países de por medio que tuvimos la oportunidad de realizar, con estos «profesores y editores».

Red OCARA (São Paulo) | Teresa Montserrat (Berlin)

¿Cuál ha sido vuestra formación y trayectoria profesional previa a Amag!?

Jorge Raedó: Estudié kárate de los 11 a los 21 años. Primero con el maestro Kozo Mizoguchi y luego con el maestro Yoshi Hirota. Esta formación es esencial. Ahora enseño arte a niños tal como yo aprendí Kárate, que es un Arte Marcial. Es decir, transmito técnicas y pasión por el oficio.

Estudié tres cursos de arquitectura en la Escola Tècnica Superior d´Arquitectura y en La Sapienza con una beca Erasmus. Trabajé unos meses con el arquitecto Josep Llinàs. Finalmente dejé los estudios de arquitectura y estudié Arte Dramático, especialidad de Dramaturgia y Dirección Escénica en el Institut del Teatre de Barcelona.

Trabajé diez años en el teatro catalán como director, dramaturgo, figurinista, escenógrafo, iluminador, traductor y productor. En 2008 empecé a enseñar arte a niños y a eso me dedico hasta ahora.

Maushaus: Nosotros estudiamos en la ETSASS. Nos formamos sobre todo en el estudio Rulot (fundado en 2001), en el que aprendimos la profesión sobre todo con ilusión y libertad, mientras compartíamos esta vida,  también con otros trabajos (en el estudio de Peña Ganchegui y Asociados, en el caso de Anabel, e impartiendo clase de arte, en el caso de Carlos), que nos permitían dicha libertad, y en los que también aprendimos y crecimos, para poder después hacer lo que hoy hacemos: Educación de arquitectura y arte para/con niñ@s.

En 2009, fundamos Maushaus, diseñando un curso de arquitectura para niños que se ha consolidado y crecido en forma de más cursos, talleres ocasionales, colaboraciones con museos y escuelas… A todo esto podríamos añadir nuestra andadura como padres de dos criaturas, que ha sido muy ilustrativa, para el conocimiento del mundo de la infancia.

¿Cómo surge Amag!?

Jorge Raedó: Yo tenía la idea de hacer una revista de arquitectura para niños desde hacía años, pero en Barcelona no cuajó. Fue en 2011 cuando conocí a Maushaus de Donosti y quisieron colaborar. Nos vimos en Helsinki donde hicimos reuniones con especialistas como Jaana Räsänen y Alexander Reichstein. Ahí definimos el nombre, la idea de los pdf para descargar y jugar… Estrenamos la revista en enero de 2012.

Maria Auxiliadora School (Lima) | Teresa Montserrat (Berlin)

¿Qué os llevó a abriros camino en el mundo editorial?¿Por qué una revista en “estos tiempos” y enfocada a arquitectura para niños?

Jorge Raedó: La arquitectura del siglo XX y XXI se construye en la mente de todos a base de revistas, libros y películas. Lo que nos cuentan los cuentos, y las revistas cuentan cuentos de lo que es la arquitectura, es lo que al final creemos como realidad.

Amag! es un recurso educativo gratuito en internet (Open Educational Resource) con un formato al que llamamos revista porque se constituye de artículos-juegos. En 2012, 2013 y 2014 los artículos eran para jugar con el papel… es decir, es una revista para romper y jugar. En 2015 los artículos son vídeos que proponen juegos.

El objetivo es que los mejores especialistas de educación de arquitectura y arte para niños lleguen a todos los niños del mundo. Claro, los niños necesitan conexión a internet.

Amag! Revista de Arquitectura para Niños… un juego para que los niños desarrollen habilidades psicomotrices, espaciales y estéticas a través del juego.

¿Teníais alguna experiencia previa en el mundo editorial?

Jorge Raedó: Tenía experiencia con un Open Educational Resource anterior, el proyecto “¿Qué es Arquitectura?” que consta de vídeos y talleres. Ahí vi que lo difícil es llegar a los niños, no crear el contenido.

Maushaus: nosotros teníamos experiencia en colaboraciones de temas de arquitectura en fancines de filosofía como Revolución Neolítica, de graffiti Palabra y la revista Diversa, realizada por los estudiantes de la ETSASS.

¿Os encontrasteis con muchas dificultades? ¿Cuáles fueron las más problemáticas?

Jorge Raedó: El principal problema es la falta de financiación. Hacemos Amag! sin dinero. Los dos primeros años el Proxecto Terra de Galicia nos donó 1500 euros por año.

Maushaus: Durante este tiempo, han surgido contactos con editoriales ya consolidadas para editar la revista Amag! en papel, pero de momento, dada la ausencia de medios económicos, estas conversaciones, no han dado su fruto. Hoy por hoy, seguimos, de manera sostenible, con la edición digital, trabajando todos gratuitamente. Todos nosotros, dirección, edición y articulistas, creemos en el proyecto, aportando nuestra experiencia y conocimiento, en el mundo de la educación de arquitectura y arte para niñ@s mediante esta revista, que creemos necesaria. La parte más reconfortante, es formar parte de esta red que se establece entre todos los colaboradores de todo el planeta, y sobre todo,  cuando el feedback se hace visible.

Museo de Arquitectura Leopoldo Rother (Bogotá)

¿Estáis contentos con los objetivos alcanzados?

Jorge Raedó: Estamos contentos con las ganas que tienen profesionales e instituciones de todo el mundo en participar en la creación de contenido. En cambio cuesta más que usen el material propuesto por Amag!

Maushaus: Sabemos que la revista se utiliza, se lee y creemos que influye en el ámbito de los profesionales que se dedican a la educación de arquitectura en el ámbito infantil. No sabemos tan claramente, si llega a los colegios y a las familias. Nos gustaría que este feedback fuese más rico. Saber que somos útiles, que la gente disfruta y aprende con lo que hacemos, es lo que más nos gusta.

¿Qué expectativas y proyectos de futuro tenéis para Amag!?

Jorge Raedó: Queremos publicar la versión “en papel” de Amag!. Una caja con una selección de artículos de 2012, 13 y 14. Lo sacaremos si encontramos financiación. También queremos publicar más libros online para niños sobre arquitectura. Hasta ahora hemos publicado “Quiero ser arquitecto” de Alberto Campo Baeza.

¿Son rentables este tipo de iniciativas? ¿Os sentís bien remunerados por la labor que realizáis?

Jorge Raedó: Esta manera de trabajar no genera beneficios porque el producto es gratuito para el usuario. La única manera de estar contentos sería con financiación pública o privada que pagara el trabajo que nos exige, y pagar a los colaboradores.

La idea de poner precio a este tipo de producto educativo es un error. En muchos países del mundo sólo lo podrían pagar los colegios privados y las familias ricas. La buena educación tiene que llegar a todos los niños procurando igualdad de oportunidades.

Cuartocreciente (Sevilla) | Design Museum – Hanna Kapanen (Helsinki)

¿Compagináis o complementáis esta actividad con otras labores o en otros campos?

Jorge Raedó: Junto a Amag! hago otros proyectos de educación de arte para niños. Desde 2011 vivo en Finlandia donde hago óperas con niños de colegios. Colaboro con museos de varios países. Asesoro a varias organizaciones como Red OCARA de Latino América. Escribo artículos sobre mi trabajo con niños en la revista online FronteraD.

Maushaus: Nosotros, trabajamos en nuestro taller-escuela con los niños, en cursos de arquitectura. También asesoramos al Museo Guggenheim de Bilbao, en los dos cursos de arquitectura que adaptamos para su departamento de didáctica. Compaginamos esta labor, con talleres ocasionales y proyectos de urbanismo con niñ@s en la ciudad de San Sebastián. Así mismo, realizamos colaboraciones con artistas, siempre buscando el vínculo, de las otras artes, con el espacio y la arquitectura.

Llevamos un tiempo ya, viendo que compaginar el trabajo de educación de arquitectura para niñ@s, con la práctica profesional tradicional, es casi imposible. Son dos profesiones distintas. A nuestro entender, si quieres hacer las cosas bien, hay que elegir un camino. Nosotros ya hemos elegido. Hoy es el día que decimos a determinados trabajos que no. Eso sí, como se dice, sobrevivimos, que hoy por hoy no es poco, pero ¡con un esfuerzo infinito!

¿Cómo veis el futuro del mundo editorial?

Jorge Raedó: Tengo poca idea de la industria editorial. Mientras alguien quiera contar cosas a los demás, habrá canales para que la comunicación exista. Serán distintas a las de ahora para adaptarse a los ritmos y tecnologías de las gentes y culturas.

El libro de papel seguirá existiendo porque es imbatible como objeto útil. Pero será minoritario por una razón simple: en los hogares no hay sitio para guardarlos.

El libro y revista digital es la lógica evolución. Aunque su compra y lectura sigue siendo engorrosa. El producto digital permite materiales audiovisuales y metadatos que el papel no admite.

Kraftkovia (Donosti) | Proces (Belgrade)

¿Consideráis que estudiar Arquitectura ha sido un pasaporte fundamental para haber llegado a vuestro trabajo actual?

Jorge Raedó: Por mi trayectoria profesional está claro que estudiar arquitectura tuvo mediana incidencia.

Maushaus: En nuestro caso, por supuesto. El ejercicio de la arquitectura, la participación en los concursos, el trabajo en equipo y la búsqueda de la esencia de las cosas para resolver un programa o un problema complejo, nos ha entrenado definitivamente a la hora de diseñar un taller, una escenografía o un objeto. Posteriormente, han sido los niñ@s, quienes nos han enseñado el resto. Primero fueron nuestras hijas, con las que seguimos aprendiendo día a día,  y luego los niñ@s, que durante estos años, han compartido sus horas con nosotros.

¿Animarías a otros arquitectos a seguir vuestros pasos? ¿Qué pasos consideráis que deberían dar? ¿Cómo completar sus estudios? ¿Qué otros consejos les darías?

Jorge Raedó: Aunque el viento sopla para todos, cada persona va un lugar distinto. Si estudian arquitectura en España, irremediablemente deberán tomar vitaminas de Literatura, Arte, Filosofía… o andarán a ciegas.

Maushaus: Qué sigan sus pasos, su trayectoria, su situación, que no miren a los lados, que sean ellos mismos. Además de tus estudios, tus demás aspectos de tu vida, te han construido. Tienes que buscar qué es lo que te gusta hacer, en qué crees que eres bueno y puedes aportar. No tanto cómo te gustaría verte o cómo te vean los demás, sino de verdad, lo que disfrutas haciendo. Así todos, encontraremos el camino que nos lleva a disfrutar cada uno de su trabajo, y sufrir lo menos posible. Como decía Almodóvar:

“Cuesta mucho ser auténtica”.

¿Creéis que los arquitectos en España deberíamos seguir abriendo nuevas vías de trabajo para salir de la casilla más «tradicional» de proyectar dada la actual situación de la construcción en nuestro país?

Jorge Raedó: Sí, es obvio. No sólo porque ahora hay una crisis económica y no pueden construir, sino porque el arquitecto español está atrapado en un rol muy limitado.

Arkikids (Guatemala) | Maushaus Arquitectura (Donosti)

¿Qué opináis de los que se han ido a trabajar al extranjero?

(En el caso de Jorge que reside fuera, ¿hay información suficiente y fácil de localizar para saber cómo emigrar al extranjero?)

Jorge Raedó: Fui a Finlandia porque una asociación finlandesa contactó conmigo para colaborar. No sé cómo se busca trabajo en el extranjero desde España. El único método que conozco es empezar un proyecto de colaboración con otro país, construir el puente y luego cruzarlo.

Maushaus: No hemos tenido esa oportunidad, tentación, libertad, obligación…, según cómo se mire. Si se tiene la posibilidad de completar la profesión o la educación de uno mismo en otros países, siempre será positivo. Por otra parte, nos parece que es una pena que los cerebros mejor formados emigren. En nuestro caso, no ha sido el camino elegido. Hemos buscado en nuestra ciudad, vías de autosuficiencia, intentando ser lo más globales posibles desde lo local.

«Además, en nuestro caso,…, ¡la cabra tira al monte!»

¿Cómo veis el futuro de la profesión?

(En el caso de Jorge que reside en Finlandia, ¿cómo se ve la situación desde exterior? ¿Alguna semejanza con Finlandia?)

Jorge Raedó: Desde el exterior España interesa o no en función de su economía o de su sol. El turismo aún funciona porque el sol no ha entrado en crisis.

En Finlandia saben poco de la arquitectura española. Ahora que la crisis también les ha golpeado fuerte en la construcción, aumenta el paro y cierran empresas. Al ser una profesión que conserva privilegios, por ejemplo al pedir un crédito para comprar una casa, y gracias a las ayudas sociales del Estado, el arquitecto finlandés sufre menos que el español. He conocido arquitectos jóvenes finlandeses que al no poder diseñar y construir, obtienen becas para hacer otras tareas, por ejemplo viajar por el mundo un año investigando.

Maushaus: El peligro de mirar a lo incierto del futuro, que no existe como tal hasta que lo construyamos, es hacer un abandono de la perspectiva actual, en busca siempre de algo mejor que nunca parece estar aquí. Nosotros tratamos de construir una realidad, en base a nuestras experiencias actuales, incorporando aspectos del pasado a nuestra experiencia presente. Por decirlo de algún modo, avanzamos hacia adelante como el remero, con el futuro de espaldas, viendo la estela de nuestro pasado para orientarnos.

AVV Creando Futuro (Jerez de la Frontera) | Alexander Reichstein (Helsinki)

Maushaus – Jorge Raedó · publicación/revista/educación | Amag! Revista de Arquitectura para Niños
Marzo 2015

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a la Anabel, Carlos y Jorge su tiempo y paciencia pero sobre todo su predisposición con este espacio.

[:en]

A few weeks ago we were chatting with the directors of the The AAAA Magazine on the «difficulties» of starting a publication, but and if we him add that it is a magazine of architecture for children? And if we start it from San Sebastian and Helsinki?

The result of this challenge is Amag! Architecture Magazine for Children, a project developed by Maushaus (study formed by the architects Anabel Varona and Carlos Arruti) and Osa Menor (Constituted by Jorge Raedó).

Amag! is the architecture magazine for children.

Amag! is a game to cut, tear, destroy…

Amag! consists of  articles: A4 for download, print and play.

Amag! is for all children from 5 to 10 years.

Amag! is an Open Educational Resource (OER) for schools around the world.

Amag! is a building material, as well as a game, and a research tool. Children learn about architecture, playing with the pages of the magazine.

From his creation in 2011 they have collaborated and informed professionals and institutions of Finland, Sweden, Denmark, Germany, Italy, Spain, Portugal, Poland, Serbia, Croatia, Slovenia, United Kingdom, Burkina Faso, Egypt, Tunis, Colombia, Peru, Argentina, Chile, USA, Canada and Japan.

His international diffusion has propitiated collaborations with different institutions in the whole world that they help to his diffusion in colleges, stand out entities as ACVIC, Centre d´Arts Contemporànies, Alvar Aalto Museum, Arkitekturmuseet, Arkkitehtuurikeskus, Canadian Centre for Architecture, Laafi, Fundación Museo Jorge Oteiza, Museo de Arquitectura Leopoldo Rother, Museo degli Innocenti and ProxectoTerra.

Ado preambles we leave you with the interview to three bands and two countries of for way that we had the opportunity to realize, with these «teachers and editors».

Red OCARA (São Paulo) | Teresa Montserrat (Berlin)

Which has been your formation and professional path before Amag!?

Jorge Raedó: I studied karate from 11 to 21 years. First with the teacher Kozo Mizoguchi and then with the teacher Yoshi Hirota. This formation is essential. Now I teach art to children as I learned Karate, which is a Martial Art. That is to say, I transmit technologies and passion for the trade.

I studied three courses of architecture in the Top Escola Tècnica d’Arquitectura and in The Sapienza with a scholarship Erasmus. I worked a few months with the architect Josep Llinàs. Finally I left the studies of architecture and studied Dramatic Art, speciality of Dramaturgy and Stage management in the Institut del Teatre of Barcelona.

I was employed ten years at the Catalan theatre as the director, playwright, figurinista, set designer, illuminator, translator and producer. In 2008 I started teaching art to children and to it I devote myself till now.

Maushaus: We study in the ETSASS. We are formed especially in the study Rulot (founded in 2001), in that we learned the profession especially with illusion and freedom, while we were sharing this life, also with other works (in the study of Rock Ganchegui and Partners, in case of Anabel, and giving class of art, in case of Carlos), that were allowing us the above mentioned freedom, and in that also we learned and grew, to be able later to do what today we do: Education of architecture and art for / with children.

In 2009, we found Maushaus, designing a course of architecture for children that one has consolidated and grown in the shape of more courses, occasional workshops, collaborations with museums and schools… To all that we might add our gait as parents of two creatures, which it has been very illustrative, for the knowledge of the world of the infancy.

How does Amag! arise?

Jorge Raedó: I had the idea of doing a magazine of architecture for children from I was doing years, but in Barcelona it did not become set. It was in 2011 when I knew Maushaus de Donosti and they wanted to collaborate. We met in Helsinki where we did meetings with specialists as Jaana Räsänen and Alexander Reichstein. There we define the name, the idea of the pdf to come out and to play … We Release the magazine in January, 2012.

Maria Auxiliadora School (Lima) | Teresa Montserrat (Berlin)

What did lead you to opening way you in the publishing world? For what magazine in «these times» and focused on architecture for children?

Jorge Raedó: The architecture of the 20th century and the XXIst is constructed in the mind of all based on magazines, books and movies. What the stories tell us, and the magazines count stories of what is the architecture, it is what ultimately we believe as reality.

Amag! is an educational free resource in Internet (Open Educational Resource) with a format to which we call magazine because it is constituted of articles – games. In 2012, 2013 and 2014 the articles were to play with the paper … it is to say, is a magazine to start and to play. In 2015 the articles are videoes that propose games.

The aim is that the best specialists of education of architecture and art for children come to all the children of the world. Clear, the children need connection to Internet.

Amag! Architecture Magazine for Children … a game in order that the children develop skills psicomotrices, spatial and aesthetic across the game.

Had you some previous experience in the publishing world?

Jorge Raedó: It was experienced with an Open Educational previous Resource, the project «What is An Architecture?» That consists of videoes and workshops. There I saw that the difficult thing is to come to the children, not to create the content.

Maushaus: We were experienced at collaborations of topics of architecture in fancines of philosophy as Neolithic Revolution, of graffiti Word and the Diverse magazine realized by the students of the ETSASS.

Did you meet many difficulties? Which were the most problematic?

Jorge Raedó: The principal problem is the lack of financing. We do Amag! Without money. The first two years the Proxecto Terra from Galicia donated 1500 Euros per year.

Maushaus: During this time, contacts have arisen with publishing houses already consolidated to edit the magazine Amag! In paper, but at the moment, given the absence of economic means, these conversations, they have not given his fruit. Today per today, we continue, in a sustainable way, with the digital edition, working all free. All of us, direction, edition and columnists, we believe in the project, contributing our experience and knowledge, in the world of the education of architecture and art for children by means of this magazine, which we believe necessary. The most recomforting part, it is to form a part of this network that is established between all the collaborators of the whole planet, and especially, when the feedback becomes visible.

Museo de Arquitectura Leopoldo Rother (Bogotá)

Are you satisfied with the reached aims?

Jorge Raedó: We are satisfied with the desires that have professionals and institutions of the whole world in taking part in the creation of content. On the other hand cost more that they use the material proposed by Amag!

Maushaus: We know that the magazine is in use, it is read and we think that it influences the area of the professionals who devote themselves to the education of architecture in the infantile area. We do not know so clearly, if it comes to the colleges and to the families. We would like that this feedback was richer. About knowing that we are useful, that the people enjoy and learn with what we do, is what more we like.

What expectations and projects of future you have for Amag!?

Jorge Raedó: We want to publish the version «in paper» of Amag!. A box with a selection of articles of 2012, 13 and 14. We will extract it if we find financing. Also we want to publish more books online for children on architecture. Till now we have published «I Want to be an architect» of Alberto Campo Baeza.

Are this type of initiatives profitable? Do you feel good remunerated by the labor that you realize?

Jorge Raedó: This way of working does not generate benefits because the product is free for the user. The only way of being satisfied would be with public or private financing that was paying the work that demands us, and to pay the collaborators.

The idea of putting price to this type of educational product is a mistake. In many countries of the world only the private colleges and the rich families might pay it. The good education has to come to all the children trying equality of opportunities.

Cuartocreciente (Sevilla) | Design Museum – Hanna Kapanen (Helsinki)

Do you arrange or complement this activity with other labors or in other fields?

Jorge Raedó: Together with Amag! I do other projects of education of art for children. From alive 2011 in Finland where I do operas with children of colleges. I collaborate with museums of several countries. I advise America several organizations as Red OCARA de Latino América. I write articles about my work with children in the magazine online FronteraD.

Maushaus: We, we are employed at our workshop – school with the children, at courses of architecture. Also we advise to the Museum Guggenheim of Bilbao, in both courses of architecture that we adapt for his department of didactics. We arrange this labor, with occasional workshops and projects of urbanism with children in the city of San Sebastian. Likewise, we realize collaborations with artists, always looking for the link, of other arts, with the space and the architecture.

We go a time already, seeing that to arrange the work of education of architecture for children, with the professional traditional practice, is almost impossible. They are two different professions. To ours to deal, if you want to do the things well, it is necessary to choose a way. We already have chosen. Today it is the day that we say to certain works that not. It yes, as it is said, we survive, that today per today it is not small, but with an infinite effort!

How do you see the future of the publishing world?

Jorge Raedó: I have small idea of the publishing industry. While someone wants to tell things to the others, there will be channels in order that the communication exists. They will be different from them of now to adapt to the paces and technologies of the peoples and cultures.

The book of paper will continue existing because it is unbeatable as useful object. But it will be minority for a simple reason: in the homes there is no site to guard them.

The book and digital magazine is the logical evolution. Though his purchase and reading continues being cumbersome. The digital product allows audio-visual materials and metadatos that the paper does not admit.

Kraftkovia (Donosti) | Proces (Belgrade)

Do you think that to study Architecture has been a fundamental passport to have come to your current work?

Jorge Raedó: For my professional path it is clear that to study architecture had medium incident.

Maushaus: In our case, certainly. The exercise of the architecture, the participation in the contests, the teamwork and the search of the essence of the things to solve a program or a complex problem, has trained us definitively at the moment of designing a workshop, a scenery or an object. Later, they have been them niñ@s, those who have taught the rest to us. First they were our daughters, with whom we continue learning day after day, and then them children, that during these years, they have shared his hours with us.

Would you encourage other architects to follow your steps? What steps do you consider that they should give? How to complete his studies? What other advices would you give them?

Jorge Raedó: Though the wind blows for all, every person goes a different place. If they study architecture in Spain, irremediably they will have to take vitamins of Literature, Art, Philosophy … or will walk blindly.

Maushaus: What they follow his steps, his path, his situation, which they should not look at the sides, which are they themselves. Besides your studies, your other aspects of your life, they have constructed you. You have to look what is what you like to do, in what you think that you are good and can reach. Not so much how you you would like to see or how the others see you, but indeed, which you enjoy doing. This way all, we will find the way that there leads us to enjoying each of his work, and to suffer as little as possible. As Almodóvar was saying:

“Slope much to be a certification”.

Do you think that the architects in Spain we should continue opening new routes of work to go out of the «most traditional» cabin of projecting given the current situation of the construction in our country?

Jorge Raedó: Yes, it is obvious. Not only because now there is an economic crisis and they cannot construct, but because the Spanish architect is caught in a very limited role.

Arkikids (Guatemala) | Maushaus Arquitectura (Donosti)

What do you think of those that they have been going to work abroad?

(In case of Jorge who resides out, there is information sufficient and easy to locate to know how to emigrate abroad?)

Jorge Raedó: I was to Finland because a Finnish association contacted me to collaborate. Do not be how work is looked abroad from Spain. The only method that I know is to begin a project of collaboration with another country, to construct the bridge and then to cross it.

Maushaus: We have not had this opportunity, temptation, freedom, obligation …, according to how it looks. If there is had the possibility of completing the profession or the education of one itself in other countries, always it will be positive. On the other hand, it seems to us that a shame is that the better formed brains emigrate. In our case, it has not been the way chosen. We have searched in our city, routes of self-sufficiency, trying to be as global as possible from the local thing.

«In addition, in our case…, the goat throws to the mount!»

How do you see the future of the profession?

(In case of Jorge who resides in Finland, how does one see the situation from exterior? Some similarity with Finland?)

Jorge Raedó: From exterior Spain is interested or not depending on his economy or his Sun. The tourism still works because the Sun has not entered crisis.

In Finland they know little of the Spanish architecture. Now that the crisis also has struck them loudly in the construction, it increases the unemployment and they close companies. To the being a profession that preserves privileges, for example on having asked for a credit to buy a house, and thanks to the social helps of the State, the Finnish architect suffers less than the Spanish. I have known young Finnish architects who on not having been able to design and construct, obtain scholarships to do other tasks, for example to travel for the world one year investigating.

Maushaus: The danger of looking at the uncertain of the future, which does not exist as such until we construct it, is to do an abandon of the current perspective, in it looks always of something better that it never seems to be here. We try to construct a reality, on the basis of our current experiences, incorporating aspects of the past into our present experience. For saying it somehow, we advance ahead as the rower, with the future of backs, seeing the stela of our past to orientate ourselves.

AVV Creando Futuro (Jerez de la Frontera) | Alexander Reichstein (Helsinki)

Maushaus – Jorge Raedó · publication/magazine/education | Amag! The Architecture Magazine for Children

March 2015

Interview realized by Ana Barreiro Blanco and Alberto Alonso Oro. To be grateful for the Anabel, Carlos and Jorge his time and patience but especially his predisposition with this space.

[:gl]

Hai unhas semanas charlábamos cos directores da revista The AAAA Magazine sobre as «dificultades» de poñer en marcha unha publicación, pero ¿e se lle engadimos que sexa unha revista de arquitectura para nenos? ¿E se o poñemos en marcha dende San Sebastián e Helsinki?

O resultado deste reto é Amag! Revista de Arquitectura para Nenos, un proxecto desenvolvido por por Maushaus (estudo formado polos arquitectos Anabel Varona e Carlos Arruti) e Osa Menor (constituido por Jorge Raedó).

Amag! é a revista de arquitectura para nen@s.

Amag! é un xoguete para cortar, romper, destrozar…

Amag! está formada por artigos: A4 para descargar, imprimir e xogar.

Amag! é para tod@s @s nen@s de 5-10 anos.

Amag! é un Open Educational Resource (OER) para os colegios de tódolo mundo.

Amag! é material de construción, un xogo e unha ferramenta de investigación. @s nen@s aprenden arquitectura xogando coas páxinas da revista.

Dende a súa creación en 2011 colaboraron e participado profesionais e institucións de Finlandia, Suecia, Dinamarca, Alemaña, Italia, España, Portugal, Polonia, Serbia, Croacia, Eslovenia, Reino Unido, Burkina Faso, Exipto, Túnez, Colombia, Perú, Arxentina, Chile, USA, Canadá e Xapón.

A súa difusión internacional propiciou colaboracións con distintas institucións en todo o mundo que axudan á súa difusión en colexios, destacan entidades como ACVIC, Centre d´Arts Contemporànies, Alvar Aalto Museum, Arkitekturmuseet, Arkkitehtuurikeskus, Canadian Centre for Architecture, Laafi, Fundación Museo Jorge Oteiza, Museo de Arquitectura Leopoldo Rother, Museo degli Innocenti e ProxectoTerra.

Sen máis preámbulos deixámosvos coa entrevista a tres bandas e dous países de por medio que tivemos a oportunidade de realizar, con estes «profesores e editores».

Red OCARA (São Paulo) | Teresa Montserrat (Berlin)

¿Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional previa a Amag!?

Jorge Raedó: Estudei karate dos 11 aos 21 anos. Primeiro co mestre Kozo Mizoguchi e logo co mestre Yoshi Hirota. Esta formación é esencial. Agora ensino arte a nenos tal como eu aprendín Karate, que é unha Arte Marcial. É dicir, transmito técnicas e paixón polo oficio.

Estudei tres cursos de arquitectura na Escola Tècnica Superior d´Arquitectura e en La Sapienza cunha bolsa Erasmus. Traballei uns meses co arquitecto Josep Llinàs. Finalmente deixei os estudos de arquitectura e estudei Arte Dramática, especialidade de Dramaturxia e Dirección Escénica no Institut del Teatre de Barcelona.

Traballei dez anos no teatro catalán como director, dramaturgo, figurinista, escenógrafo, iluminador, tradutor e produtor. En 2008 empecei a ensinar arte a nenos e a iso dedícome ata agora.

Maushaus: Nós estudamos na ETSASS. Formámonos sobre todo no estudo Rulot (fundado en 2001), no que aprendemos a profesión sobre todo con ilusión e liberdade, mentres compartiamos esta vida, tamén con outros traballos (no estudo de Pena Ganchegui e Asociados, no caso de Anabel, e impartindo clase de arte, no caso de Carlos), que nos permitían a devandita liberdade, e nos que tamén aprendemos e crecemos, para poder despois facer o que hoxe facemos: Educación de arquitectura e arte para/con nen@s.

En 2009, fundamos Maushaus, deseñando un curso de arquitectura para nenos que se consolidou e creceu en forma de máis cursos, talleres ocasionais, colaboracións con museos e escolas… A todo isto poderiamos engadir a nosa andaina como pais de dúas criaturas, que foi moi ilustrativa, para o coñecemento do mundo da infancia.

¿Cómo xorde Amag!?

Jorge Raedó: Eu tiña a idea de facer unha revista de arquitectura para nenos dende había anos, pero en Barcelona non callou. Foi en 2011 cando coñecín a Maushaus de Donosti e quixeron colaborar. Vímonos en Helsinki onde fixemos reunións con especialistas como Jaana Räsänen e Alexander Reichstein. Aí definimos o nome, a idea dos pdf para descargar e xogar… Estrenamos a revista en xaneiro de 2012.

Maria Auxiliadora School (Lima) | Teresa Montserrat (Berlin)

¿Qué os llevó a abriros camino en el mundo editorial?¿Por qué una revista en “estos tiempos” y enfocada a arquitectura para niños?

Jorge Raedó: A arquitectura do século XX e XXI constrúese na mente de todos a base de revistas, libros e películas. O que nos contan os contos, e as revistas contan contos do que é a arquitectura, é o que ao final creemos como realidade.

Amag! é un recurso educativo gratuíto en internet (Open Educational Resource) cun formato ao que chamamos revista porque se constitúe de artigos-xogos. En 2012, 2013 e 2014 os artigos eran para xogar co papel… é dicir, é unha revista para romper e xogar. En 2015 os artigos son vídeos que propoñen xogos.

O obxectivo é que os mellores especialistas de educación de arquitectura e arte para nenos cheguen a todos os nenos do mundo. Claro, os nenos necesitan conexión a internet.

Amag! Revista de Arquitectura para para Nenos… un xogo para que os nenos desenvolvan habilidades psicomotrices, espaciais e estéticas a través do xogo.

¿Tiñades algunha experiencia previa no mundo editorial?

Jorge Raedó: TTiña experiencia cun Open Educational Resource anterior, o proxecto “¿Qué é Arquitectura?” que consta de vídeos e talleres. Aí vin que o difícil é chegar aos nenos, non crear o contido.

Maushaus: Nós tiñamos experiencia en colaboracións de temas de arquitectura en fancines de filosofía como Revolución Neolítica, de graffiti Palabra e a revista Diversa, realizada polos estudantes da ETSASS.

¿Encontrástesvos con moitas dificultades? ¿Cales foron as máis problemáticas?

Jorge Raedó: O principal problema é a falta de financiamento. Facemos Amag! sen diñeiro. Os dous primeiros anos o Proxecto Terra de Galicia doounos 1500 euros por ano.

Maushaus: Durante este tempo, xurdiron contactos con editoriais xa consolidadas para editar a revista Amag! en papel, pero de momento, dada a ausencia de medios económicos, estas conversacións, non deron o seu froito. Hoxe por hoxe, seguimos, de xeito sostible, coa edición dixital, traballando todos gratuitamente. Todos nós, dirección, edición e articulistas, cremos no proxecto, achegando a nosa experiencia e coñecemento, no mundo da educación de arquitectura e arte para nen@s mediante esta revista, que cremos necesaria. A parte máis reconfortante, é formar parte desta rede que se establece entre todos os colaboradores de todo o planeta, e sobre todo, cando a retroacción se fai visible.

Museo de Arquitectura Leopoldo Rother (Bogotá)

¿Estáis contentos con los objetivos alcanzados?

Jorge Raedó: Estamos contentos coas ganas que teñen profesionais e institucións de todo o mundo en participar na creación de contido. En cambio custa máis que usen o material proposto por Amag!

Maushaus: Sabemos que a revista se utiliza, se le e cremos que inflúe no ámbito dos profesionais que se dedican á educación de arquitectura no ámbito infantil. Non sabemos tan claramente, se chega aos colexios e ás familias. Gustaríanos que esta retroacción fose máis rica. Saber que somos útiles, que a xente goza e aprende co que facemos, é o que máis nos gusta.

¿Que expectativas e proxectos de futuro tedes para Amag!?

Jorge Raedó: Queremos publicar a versión «en papel» de Amag!. Unha caixa cunha selección de artigos de 2012, 13 e 14. Sacarémolo se encontramos financiamento. Tamén queremos publicar máis libros online para nenos sobre arquitectura. Ata agora publicamos “Quero ser arquitecto” de Alberto Campo Baeza.

¿Son rendibles este tipo de iniciativas? ¿Sentídesvos ben remunerados polo labor que realizades?

Jorge Raedó: Este xeito de traballar non xera beneficios porque o produto é gratuíto para o usuario. O único xeito de estar contento sería con financiamento público ou privada que pagase o traballo que nos esixe, e pagar os colaboradores.

A idea de poñer prezo a este tipo de produto educativo é un erro. En moitos países do mundo só o poderían pagar os colexios privados e as familias ricas. A boa educación ten que chegar a todos os nenos procurando igualdade de oportunidades.

Cuartocreciente (Sevilla) | Design Museum – Hanna Kapanen (Helsinki)

¿Compagináis o complementáis esta actividad con otras labores o en otros campos?

Jorge Raedó: Xunto a Amag! fago outros proxectos de educación de arte para nenos. Dende 2011 vivo en Finlandia onde fago óperas con nenos de colexios. Colaboro con museos de varios países. Asesoro varias organizacións como Red OCARA de Latino América. Escribo artigos sobre o meu traballo con nenos na revista online FronteraD.

Maushaus: Nós, traballamos no noso taller-escola cos nenos, en cursos de arquitectura. Tamén asesoramos ao Museo Guggenheim de Bilbao, nos dous cursos de arquitectura que adaptamos para o seu departamento de didáctica. Compaxinamos este labor, con talleres ocasionais e proxectos de urbanismo con nen@s na cidade de San Sebastián. Así mesmo, realizamos colaboracións con artistas, sempre buscando o vínculo, das outras artes, co espazo e a arquitectura.

Levamos un tempo xa, vendo que compaxinar o traballo de educación de arquitectura para nen@s, coa práctica profesional tradicional, é case imposible. Son dúas profesións distintas. Ao noso entender, se queres facer as cousas ben, hai que elixir un camiño. Nós xa eliximos. Hoxe é o día que dicimos a determinados traballos que non. Iso si, como se di, sobrevivimos, que hoxe por hoxe non é pouco, pero ¡cun esforzo infinito!

¿Como vedes o futuro do mundo editorial?

Jorge Raedó: Teño pouca idea da industria editorial. Mentres alguén queira contar cousas aos demais, haberá canles para que a comunicación exista. Serán distintas ás de agora para adaptarse aos ritmos e tecnoloxías das xentes e culturas.

O libro de papel seguirá existindo porque é imbatible como obxecto útil. Pero será minoritario por unha razón simple: nos fogares non hai sitio para gardalos.

O libro e revista dixital é a lóxica evolución. Aínda Que a súa compra e lectura segue sendo pesada. O produto dixital permite materiais audiovisuais e metadatos que o papel non admite.

Kraftkovia (Donosti) | Proces (Belgrade)

¿Considerades que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao voso traballo actual?

Jorge Raedó: Pola miña traxectoria profesional está claro que estudar arquitectura tivo mediana incidencia.

Maushaus: No noso caso, por suposto. O exercicio da arquitectura, a participación nos concursos, o traballo en equipo e a busca da esencia das cousas para resolver un programa ou un problema complexo, adestrounos definitivamente á hora de deseñar un taller, unha escenografía ou un obxecto. Posteriormente, foron os nen@s, os cales nos ensinaron o resto. Primeiro foron nosas fillas, coas que seguimos aprendendo día a día, e logo os nen@s, que durante estes anos, compartiron as súas horas connosco.

¿Animarías outros arquitectos a seguir os vosos pasos? Que pasos considerades que deberían dar? ¿Como completar os seus estudos? ¿Que outros consellos lles darías?

Jorge Raedó: Aínda que o vento sopra para todos, cada persoa vai un lugar distinto. Se estudan arquitectura en España, irremediablemente deberán tomar vitaminas de Literatura, Arte, Filosofía… ou andarán ás cegas.

Maushaus: Que sigan os seus pasos, a súa traxectoria, a súa situación, que non miren aos lados, que sexan eles mesmos. Ademais dos teus estudos, os teus demais aspectos da túa vida, construíronche. Tes que buscar que é o que che gusta facer, en que cres que es bo e podes achegar. Non tanto como te gustaría verte ou como che vexan os demais, senón de verdade, o que gozas facendo. Así todos, encontraremos o camiño que nos leva a gozar cada un do seu traballo, e sufrir o menos posible. Como dicía Almodóvar:

“Custa moito ser auténtica”.

¿Credes que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis «tradicional» de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?

Jorge Raedó: Si, é obvio. Non só porque agora hai unha crise económica e non poden construír, senón porque o arquitecto español está atrapado nun rol moi limitado.

Arkikids (Guatemala) | Maushaus Arquitectura (Donosti)

¿Que opinades dos que se foron a traballar ao estranxeiro?

(No caso de Jorge que reside fose, ¿hai información suficiente e doada de localizar para saber como emigrar ao estranxeiro?)

Jorge Raedó: Fun a Finlandia porque unha asociación finlandesa contactou comigo para colaborar. Non sei como se busca traballo no estranxeiro dende España. O único método que coñezo é empezar un proxecto de colaboración con outro país, construír a ponte e logo cruzalo.

Maushaus: Non tivemos esa oportunidade, tentación, liberdade, obriga…, segundo como se mire. Se se ten a posibilidade de completar a profesión ou a educación dun mesmo noutros países, sempre será positivo. Por outra parte, parécenos que é unha pena que os cerebros mellor formados emigren. No noso caso, non foi o camiño elixido. Buscamos na nosa cidade, vías de autosuficiencia, intentando ser o máis globais posibles dende o local.

«Ademáis, no noso caso…, a cabra tira ao monte!»

¿Como vedes o futuro da profesión?

(No caso de Jorge que reside en Finlandia, ¿como se ve a situación dende exterior? ¿Algunha semellanza con Finlandia?)

Jorge Raedó: Dende o exterior España interesa ou non en función da súa economía ou do seu sol. O turismo aínda funciona porque o sol non entrou en crise.

En Finlandia saben pouco da arquitectura española. Agora que a crise tamén os golpeou forte na construción, aumenta o paro e pechan empresas. Ao ser unha profesión que conserva privilexios, por exemplo ao pedir un crédito para comprar unha casa, e grazas ás axudas sociais do Estado, o arquitecto finlandés sofre menos que o español. Coñecín arquitectos novos finlandeses que ao non poder deseñar e construír, obteñen bolsas para facer outras tarefas, por exemplo viaxar polo mundo un ano investigando.

Maushaus: O perigo de mirar ao incerto do futuro, que non existe como tal ata que o construamos, é facer un abandono da perspectiva actual, en busca sempre de algo mellor que nunca parece estar aquí. Nós tratamos de construír unha realidade, sobre a base das nosas experiencias actuais, incorporando aspectos do pasado á nosa experiencia presente. Por dicilo dalgún modo, avanzamos cara a adiante como o remeiro, co futuro de costas, vendo o ronsel do noso pasado para orientarnos.

AVV Creando Futuro (Jerez de la Frontera) | Alexander Reichstein (Helsinki)

Maushaus – Jorge Raedó · publicación/revista/educación | Amag! Revista de Arquitectura para Nenos

Marzo 2015

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer á Anabel, Carlos e Jorge o seu tempo e paciencia pero sobre todo a súa predisposición con este espazo.

[:]

Ana Barreiro Blanco
Ana Barreiro Blancohttps://tallerabierto.gal/gl/
Arquitecta y socia fundadora de gestión cultural taller abierto
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS