[:es]https://vimeo.com/250643856
La Fundación Arquitectura COAM continua con este ciclo con el que quiere poner de manifiesto la importancia que el patrimonio arquitectónico contemporáneo, tiene para la sociedad del siglo XXI, la necesidad de su reconocimiento social y de su mantenimiento y conservación.
Esta conferencia está dedicada a Francisco de Asís Cabrero Torres-Quevedo (1912-2005).
Ingresó en 1932 en la Academia de Bellas Artes de San Fernando y dos años después en la Escuela Superior de Arquitectura, también en Madrid. Durante sus años de estudiante en Madrid vivió en la casa de su tío materno, el inventor Leonardo Torres-Quevedo. La Guerra Civilsupuso un parón en su formación y no obtuvo el título de arquitecto hasta 1942.
A principios de la década de 1940 comenzó a trabajar en la oficina de la Obra Sindical del Hogar (OSH) con arquitectos como Sotomayor, Gamir, Olasagasti y Coderch. En 1941 viajó a Italia, donde conoció a Giorgio de Chirico y a Adalberto Libera, tomando contacto con la arquitectura de Giuseppe Terragni. En 1949, junto con Rafael Aburto, ganó el primer premio del concurso para edificio de la Delegación Nacional de Sindicatos en Madrid, más conocido como Casa Sindical (hoy Ministerio de Sanidad, Servicios Sociales e Igualdad), el primer edificio moderno construido a instancias del gobierno franquista tras la Guerra Civil, que se convertiría en su obra más conocida.
La mayor parte de su obra se sitúa en Madrid o sus alrededores. Destacan entre sus obras la ya citada Casa Sindical frente al Museo del Prado de Madrid (1949), la Escuela Nacional de Hostelería (Recinto Ferial de la Casa de Campo, Madrid, 1959), el edificio del periódico Arriba(Paseo de la Castellana, 222, Madrid, 1962), el Pabellón de Cristal de la Casa de Campo (Madrid, 1964) y el Ayuntamiento de Alcorcón (1973). También es obra suya la ampliación del Parque Sindical que albergó desde entonces la piscina más grande de Europa.
En 1990 recibió la Medalla de Oro de la Arquitectura, otorgada por el Consejo Superior de Colegios de Arquitectos de España. En 1992 publicó su obra sobre Arquitectura titulada Cuatro Libros de Arquitectura.
Mesa redonda con la intervención de:
– Gabriel Ruiz Cabrero
– José de Coca
[:gl]https://vimeo.com/250643856
A Fundación Arquitectura COAM continua con este ciclo co que quere poñer de manifesto a importancia que o patrimonio arquitectónico contemporáneo, ten para a sociedade do século XXI, a necesidade do seu recoñecemento social e do seu mantemento e conservación.
Esta conferencia está adicada a Francisco de Asís Cabrero Torres-Quevedo (1912-2005).
Ingresou en 1932 na Academia de Belas Artes de San Fernando e dous anos despois na Escola Superior de Arquitectura, tamén en Madrid. Durante os seus anos de estudante en Madrid viviu na casa do seu tío materno, o inventor Leonardo Torres-Quevedo. A Guerra Civilsupuso un parón na súa formación e non obtivo o título de arquitecto ata 1942.
A principios da década de 1940 comezou a traballar na oficina da Obra Sindical do Fogar ( OSH) con arquitectos como Sotomayor, Gamir, Olasagasti e Coderch. En 1941 viaxou a Italia, onde coñeceu a Giorgio de Chirico e a Adalberto Libera, tomando contacto coa arquitectura de Giuseppe Terragni. En 1949, xunto con Rafael Aburto, gañou o primeiro premio do concurso para edificio da Delegación Nacional de Sindicatos en Madrid, máis coñecido como Casa Sindical (hoxe Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade), o primeiro edificio moderno construído a instancias do goberno franquista tras a Guerra Civil, que se convertería na súa obra máis coñecida.
A maior parte da súa obra sitúase en Madrid ou os seus arredores. Destacan entre as súas obras a xa citada Casa Sindical fronte ao Museo do Prado de Madrid (1949), a Escola Nacional de Hostalería (Recinto Feiral da Casa de Campo, Madrid, 1959), o edificio do xornal Arriba(Paseo da Castelá, 222, Madrid, 1962), o Pavillón de Cristal da Casa de Campo (Madrid, 1964) e o Concello de Alcorcón (1973). Tamén é obra súa a ampliación do Parque Sindical que albergou desde entón a piscina máis grande de Europa.
n 1990 recibiu a Medalla de Ouro da Arquitectura, outorgada polo Consello Superior de Colexios de Arquitectos de España. En 1992 publicou a súa obra sobre Arquitectura titulada Cuatro Libros de Arquitectura.
Mesa redonda coa intervención de:
– Gabriel Ruiz Cabrero
– José de Coca
[:en]https://vimeo.com/250643856
The COAM Architecture Foundation continues this cycle with which it wants to highlight the importance that the contemporary architectural heritage has for the society of the 21st century, the need for its social recognition and its maintenance and conservation.
This conference is dedicated to Francisco de Asís Cabrero Torres-Quevedo (1912-2005).
He entered in 1932 in the Academy of Fine Arts of San Fernando and two years later in the School of Architecture, also in Madrid. During his student years in Madrid he lived in the house of his maternal uncle, the inventor Leonardo Torres-Quevedo. The Civil War assumed a break in his training and did not obtain the title of architect until 1942.
At the beginning of the 1940s he started working in the office of the Home Trade Union (OSH) with architects such as Sotomayor, Gamir, Olasagasti and Coderch. In 1941 he traveled to Italy, where he met Giorgio de Chirico and Adalberto Libera, making contact with the architecture of Giuseppe Terragni. In 1949, together with Rafael Aburto, he won the first prize in the building competition of the National Trade Union Delegation in Madrid, better known as Casa Sindical (now the Ministry of Health, Social Services and Equality), the first modern building built at the request of the Francoist government after the Civil War, which would become his best known work.
Most of his work is located in Madrid or its surroundings. Highlights among his works are the aforementioned Casa Sindical in front of the Prado Museum in Madrid (1949), the National School of Hospitality (Fairground of the Casa de Campo, Madrid, 1959), the newspaper building Arriba (Paseo de la Castellana, 222, Madrid, 1962), the Crystal Pavilion of the Casa de Campo (Madrid, 1964) and the City Hall of Alcorcón (1973). It is also his work the expansion of the Trade Union Park that since then housed the largest pool in Europe.
In 1990 he received the Gold Medal of Architecture, awarded by the Superior Council of Architects of Spain. In 1992 he published his work on Architecture titled Cuatro Libros de Arquitectura.
Round table with the intervention of:
– Gabriel Ruiz Cabrero
– José de Coca
[:]




