Arquitectura paramétrica e deseño informacional. Mais aló do mero formalismo | Miguel Villegas

5 (100%) 1 vote

Paramesa. Prototipo de mesa personalizable para producción mediante plegado de una única chapa cortada con CNC. CC-by-nc-sa villegasbueno arquitectura
Paramesa. Prototipo de mesa personalizable para producción mediante pregado dunha única chapa cortada con CNC. CC-by-nc-sa villegasbueno arquitectura

O parametricismo, ou mellor devandito, o gurú do parametricismo, co seu malhadado manifesto fixo moitísimo dano aos que, como nós, traballamos coas ferramentas dixitais tratando de manternos a este lado da banalidade formal.

O parametricismo poida que sexa un estilo. A arquitectura paramétrica non.

Como explicar as diferenzas? Pois non sei moi ben. Quizais simplemente tratando de evidenciar o potencial do deseño paramétrico, ou deseño informacional como preferimos chamalo nós, precisamente para distanciarnos do parametricismo.

Recuperando a charla que demos en SmartLab Selecta o ano pasado, na que en escasos vinte minutillos sintetizabamos bastante das súas implicacións, imos tratar de expoñer as bases lóxicas e argumentais do que o deseño informacional é para nós, e imos facelo por oposición aos procesos non- informacionales.

Cos métodos convencionais de deseño (todos os que non son informacionales):

· O proceso de deseño é, xeralmente, implícito.

· Todo proceso de deseño implica unha serie de toma de decisións.

· As decisións tómanse, moitas veces, de forma inconsciente.

· Nos procesos convencionais de deseño, estas decisións, xeralmente, están encadeadas de forma consecutiva e lineal.

· Cada toma de decisión implica a elección dunha das posibilidades e o abandono doutra/s.

· Cando a toma de decisións é inconsciente, non se chega a percibir todas as posibilidades que quedan no camiño.

· Un cambio nunha decisión implica volver atrás na liña de decisións e volver someter a xuízo todas as demais decisións seguintes.

· O resultado de todo o proceso é un único obxecto.

Coas dinámicas informacionales (ollo que as ferramentas dixitais son totalmente continxentes):

· O proceso de deseño debe ser o máis explícito.

· As decisións non teñen que aparecer en serie. O explícito do proceso permite que decisións que aparecen en etapas tardías poidan ser colocadas na parte inicial da secuencia.

· Ao ter que convertelas en información, todas as decisións fanse de forma consciente.

· O encadenamiento das decisións é en Rede. Fanse interdependientes, como un sistema de ecuacións indeterminado.

· Non se produce elección nin abandono, senón unha determinación das variables do sistema que producen un estado concreto do mesmo.

· A percepción do sistema é completa e constante.

· Un cambio no sistema, non necesariamente implica ter que reformular todas as decisións do sistema.

· O resultado de todo o proceso é un espazo de deseño (seg. definición matemática de espazo) no que estarían contidas todas as solucións de deseño posibles, susceptibles de cumprir as condicións determinadas para o sistema.

Miguel Villegas, arquitecto
Editor en arquitextónica
Sevilla, abril 2014

Arquivado en: faro, Lourdes Bueno - Miguel Villegas

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,