[:es]https://vimeo.com/260131479
Conferencia dedicada al arquitecto madrileño Julio Cano Lasso (1920-1996), Medalla de Oro de arquitectura 1991, como parte del ciclo Maestros Modernos de la Fundación Arquitectura COAM.
Con este ciclo se quiere poner de manifiesto la importancia que el patrimonio arquitectónico contemporáneo tiene para la sociedad del siglo XXI, la necesidad de su reconocimiento social y de su mantenimiento y conservación.
Arquitecto español cuya obra se caracteriza por el rigor constructivo, su profundo entendimiento de la naturaleza y su sensibilidad por la tradición. Pertenece a la generación de maestros de la arquitectura española contemporánea. Cano Lasso es autor de una obra de impronta realista y funcional, basada en el profundo respeto por los materiales autóctonos, como el ladrillo y la piedra.
De su primera etapa merecen citarse las viviendas sociales de Badajoz (1965) o las de Santiago de Compostela (1960-1968), en las que destaca el planteamiento paisajista y el empleo de la galería tradicional gallega como elemento compositivo. Entre sus viviendas unifamiliares destacan la casa del doctor Castro Fariñas (Madrid, 1958-1959), la casa Albert (Madrid, 1977-1978) o la Ortiz-Echagüe (Madrid, 1966-1967), todas ellas basadas en el empleo de volúmenes de ladrillo.
Ejemplos de viviendas colectivas son el edificio de la calle Espalter (Madrid, 1956-1959) y las viviendas de la calle Basílica (Madrid, 1966-1974), obra capital de la arquitectura española contemporánea en ladrillo, que retoma la tradición de Zuazo y Gutiérrez Soto. Otro ejemplo de arquitectura en ladrillo es el Centro de Formación Profesional de Vitoria, construido en colaboración con Alberto Campo Baeza.
Entre sus últimas obras destacan el auditorio de Galicia en Santiago de Compostela (1986), el pabellón de España en la Exposición Universal de Sevilla (1992) y el edificio de Nationale-Nederlanden en Madrid (1991).
Mesa redonda con la intervención de Alberto Campo Baeza e Ignacio Mendaro.
[:gl]https://vimeo.com/260131479
Conferencia dedicada ao arquitecto madrileño Xulio Cano Lasso (1920-1996), Medalla de Ouro de arquitectura 1991, como parte do ciclo Mestres Modernos da Fundación Arquitectura COAM.
Con este ciclo quérese poñer de manifesto a importancia que o patrimonio arquitectónico contemporáneo ten para a sociedade do século XXI, a necesidade do seu recoñecemento social e do seu mantemento e conservación.
Arquitecto español cuxa obra se caracteriza polo rigor construtivo, o seu profundo entendemento da natureza e a súa sensibilidade pola tradición. Pertence á xeración de mestres da arquitectura española contemporánea. Cano Lasso é autor dunha obra de sinal realista e funcional, baseada no profundo respecto polos materiais autóctonos, como o ladrillo e a pedra.
Da súa primeira etapa merecen citarse as vivendas sociais de Badaxoz (1965) ou as de Santiago de Compostela (1960-1968), nas que destaca a formulación paisajista e o emprego da galería tradicional galega como elemento compositivo. Entre as súas vivendas unifamiliares destacan a casa do doutor Castro Fariñas (Madrid, 1958-1959), a casa Albert (Madrid, 1977-1978) ou a Ortiz- Echagüe (Madrid, 1966-1967), todas elas baseadas no emprego de volumes de ladrillo.
Exemplos de vivendas colectivas son o edificio da rúa Espalter (Madrid, 1956-1959) e as vivendas de cálea Basílica (Madrid, 1966-1974), obra capital da arquitectura española contemporánea en ladrillo, que retoma a tradición de Zuazo e Gutiérrez Soto. Outro exemplo de arquitectura en ladrillo é o Centro de Formación Profesional de Vitoria, construído en colaboración con Alberto Campo Baeza.
Entre as súas últimas obras destacan o auditorio de Galicia en Santiago de Compostela (1986), o pavillón de España na Exposición Universal de Sevilla (1992) e o edificio de Nationale- Nederlanden en Madrid (1991).
Mesa redonda coa intervención de Alberto Campo Baeza e Ignacio Mendaro.
[:en]https://vimeo.com/260131479
Conference dedicated to the Madrid architect Julio Cano Lasso (1920-1996), Gold Medal of architecture 1991, as part of the Modern Masters cycle of the COAM Architecture Foundation.
With this cycle we want to highlight the importance that the contemporary architectural heritage has for the society of the 21st century, the need for its social recognition and its maintenance and conservation.
Spanish architect whose work is characterized by constructive rigor, his deep understanding of nature and his sensitivity to tradition. Belongs to the generation of masters of contemporary Spanish architecture. Cano Lasso is the author of a work of realistic and functional imprint, based on a deep respect for native materials, such as brick and stone.
From its first stage deserve mentioning the social housing of Badajoz (1965) or Santiago de Compostela (1960-1968), which highlights the landscape approach and the use of Galician traditional gallery as a compositional element. Among its single-family homes include the house of Dr. Castro Fariñas (Madrid, 1958-1959), Albert House (Madrid, 1977-1978) or Ortiz-Echagüe (Madrid, 1966-1967), all based on the use of volumes of brick.
Examples of collective housing are the building on Calle Espalter (Madrid, 1956-1959) and the houses on Calle Basílica (Madrid, 1966-1974), a major work of contemporary Spanish brick architecture, which takes up the tradition of Zuazo and Gutiérrez Soto. Another example of brick architecture is the Vocational Training Center of Vitoria, built in collaboration with Alberto Campo Baeza.
Between his last works they emphasize the auditorium of Galicia in Santiago de Compostela (1986), the pavilion of Spain in the Universal Exhibition of Seville (1992) and the building of Nationale-Nederlanden in Madrid (1991).
Round table with the intervention of Alberto Campo Baeza and Ignacio Mendaro.
[:]




