Marina Díaz García – Daniel Natoli Rojo · Mapnético

“A viaxe é o encontro de algo que andamos buscando, sen saber que é con exactitude. É a procura dunha linguaxe co que ser capaz de debuxar as sombras das nosas ideas. Movéndose no espazo e no tempo, a viaxe non é senón a historia que nos plagia; é a dilatación da nosa pupila a que ilumina o espazo e alí atopamos o descoñecido revestido de intimidade”.

Luis Moreno Mansilla (1959 – 2012), “Apuntes de viaxe o interior do tempo”

Si hoxe falaremos de viaxes, pero non como facelos ou onde poderiamos ir (se iso é o que buscades, poderedes atopalo nesta sección en entrevistas anteriores), se non sobre os mapas, eses obxectos que utilizamos antes, durante e posteriormente a unha destas escapadas.

Do clásico mapamundi de chinchetas ao mapa magnético no que marcar as túas viaxes polo mundo, así podería definirse o proxecto Mapnético que desenvolveu dous novos arquitectos malagueños, Mariña Díaz García e Daniel Natoli. A súa paixón polas viaxes e os obxectos cristalizou no desenvolvemento dun mapamundi imantado, unha evolución do clásico de cortiza ou de papel con chinchetas ou alfinetes.

“A quen non lle gustaría indicar sobre un mapa aquelas vacacións inesquecibles ou aqueles lugares aos que desexaría viaxar algunha vez na vida?”

Sobre este mapa poderás colocar de forma precisa grazas ás distintas cores de imáns as cidades, países, e todo tipo de rutas viaxeiras que visitases ou pretendas realizar, de forma personalizade polo que dispós infinitas posibilidades.

Todos coñecemos o clásico mapamundi de cortiza ou de papel no que aos máis viaxeiros gústalles planificar as súas rutas polo mundo con chinchetas ou alfinetes. Con todo, Mapnético ha reinventado agora este mapa e converteuno nun mapamundi imantado de deseño no que é posible colocar imáns de forma precisa en todas as capitais ou cidades que visitases ou trazar o camiño de todas as túas rutas polo planeta.

 

E que máis?… Pois seguide lendo estimados lectores, ides quedar totalmente sorprendidos.

Marina Díaz y Daniel Natoli, arquitectos y diseñadores de Mapnético
Marina Díaz e Daniel Natoli, arquitectos e deseñadores de Mapnético.

Como se definirían Marina e Daniel?

Arquitectos licenciados pola Universidade de Málaga a finais de 2013, Mariña traballou para distintos estudos de arquitectura en Dinamarca e Finlandia antes de regresar á súa cidade natal e reencontrarse co sol. Dani compaxina o cinema co deseño web, aínda que a súa curiosidade por explorar outros campos é case infinita. Para ambos, viaxar é case unha necesidade porque lles fai sentir que están vivos. Nese sentido, Mapnético non é máis que o resultado profesional desta pulsión, unha nova xanela que se abre para poder mirar cara a outros horizontes.

Como, cando e por que xorde Mapnético?

A idea concreta de Mapnético xorde dando un paseo polas rúas de Tallin (Estonia), en 2015.

Por mor dunha experiencia previa que tivemos co deseño dunha mochila, a miúdo pensabamos en crear unha marca ou estudo onde puidésemos idear obxectos e comercializalos. Isto unido á nosa paixón por viaxar fixo que aquela fría mañá acabásemos combinando deseño + viaxes e ocorrésellenos crear un mapa magnético onde poder marcar as cidades ou países visitados con imáns de cores.

Distintos colores de imanes, infinitas posibilidades.
Distintas cores de imáns, infinitas posibilidades.

Atopástesvos con moitas dificultades? Cales foron as máis problemáticas?

Estivemos case un ano investigando materiais magnéticos: os seus procesos de fabricación, os seus custos, os seus acabados, o seu funcionamento… tiñamos claro que queriamos facer un obxecto de calidade e iso levounos moitas horas de indagación e testeo.

Con todo, aínda que investimos bastante tempo na fabricación do mapa, o máis difícil non foi lanzar o produto en si —de feito cremos que calquera arquitecto está máis que capacitado para desenvolver un produto cos coñecementos e habilidades que se adquiren durante a carreira—, para nós a tarefa máis complexa foi a de ser persistentes unha vez que lanzaramos o produto. Insistir, chamar a moitas portas para que o mapa désese a coñecer, para que chegase a un público amplo. Para nós ese labor de márketing (dixital e off-line) foi o verdadeiro reto do proxecto.

Como é proceso de deseño, desenvolvemento e comercialización dos vosos produtos?

En xeral, pensamos que calquera proceso artístico ou de deseño desenvólvese de forma moi similar no que á súa conceptualización refírese. Proxectar un edificio non dista moito de deseñar un obxecto ou facer unha curtametraxe, polo menos non na súa forma de expor unha idea e ser coherente con ela ata o final.

No caso de Mapnético o primeiro que nos expomos foi como debuxar o mapamundi. O noso propósito era que o mapa fose un gran lenzo en branco, que cada persoa puidese personalizar segundo a súa propia experiencia viaxeira, e ao mesmo tempo que fose un mapa do mundo de deseño, que tivese personalidade propia e que eses valores fosen reconocibles como o selo de distinción de Mapnético.

Desta forma, baseándonos na proxección cartográfica de Miller, debuxamos un atlas poligonal a través dunha retícula abstracta de puntos, o que nos permitiu dotar ao mapa dese deseño persoal que andabamos buscando ao mesmo tempo que lograba referenciar as coordenadas xeográficas necesarias para localizar unha gran cantidade de cidades relevantes por todo o planeta. Unha vez que tivemos o debuxo completo, decidimos aplicar unha gama cromática de grises á cartografía e xogar con tres colorees para os imáns. O resultado foi un mapa do mundo moi minimal que vai adquirindo cor conforme as persoas van viaxando.

Unha vez que tivemos o deseño traballamos cos distintos fabricantes e provedores para levar esa idea á realidade. Tras testear e probar varios prototipos puímos o deseño ata que o pechamos de maneira definitiva. Despois nós mesmos encargámonos de distribuír o produto ás distintas tendas e librerías coas que traballamos actualmente, aínda que a maioría do stock mantémolo en almacén xa que a venda dos nosos mapas realízase en gran parte a través da web.

A última fase de toda esta cadea sería a mensaxería e a atención ao cliente. Cada pedido que entra toca envialo ao seu correspondente destino e por suposto hai que cumprir sempre os prazos e tratar ben a cada un dos clientes.

Mapnético incluye un contador de países visitados.
Mapnético inclúe un contador de países visitados.

Cales son as vosas referencias? 

Sería difícil enumerar todas as influencias e referencias persoais que nos interesan, pero por nomear algunhas relacionadas con Mapnético poderiamos falar de “Cereal”, “Collective Quarterly” ou “El Dorado Experience”. Encántannos ese tipo de proxectos que combinan a viaxe co audiovisual, o storytelling e o deseño de produtos. En 2012 desenvolvemos un proxecto que se achegaba a esa idea, chamábase Derivasia.  Aínda que nos divertimos moito levándoo a cabo, o certo é que non terminou de ser sustentable. Agora empezamos Mapnético con todo esa bagaxe ás costas e aprendendo dos erros. Construímos o armazón aos poucos, pero nun futuro gustaríanos moito achegarnos a este tipo de modelos.

A que segmento de clientes dirixídesvos? Cales son os encargos máis demandados?

Basicamente dirixímonos a aquelas persoas ás que lles gusta viaxar e aprecian o deseño. Moitos dos nosos clientes son arquitectos e deseñadores, pero tamén nos compran moitos viaxeiros e trotamundos aos que lles encanta percorrer o planeta. Hai xente que se interesa nos nosos mapas porque quere facer un agasallo especial a un amigo/a, parella ou fillo/a, e tamén os hai que queren usalo para decorar a súa casa ou oficina. O noso público é amplo e bastante diverso.

En canto ao máis demandado, sen dúbida o noso produto estrela é o Mapnético Orixinal,  un mapamundi imantado de 120x60cm, perfecto para tematizar calquera estancia. Ese dá moito xogo.

Mapa Mapnético Original, un mapa magnético para marcar tus viajes por el mundo.
Mapa Mapnético Orixinal, un mapa magnético para marcar as túas viaxes polo mundo.

Como e para que utilizades as “novas tecnoloxías”? A “rede” facilitou o voso labor?

A rede é a nosa forma máis efectiva de chegar á xente. Usamos moito Instagram, non só para promocionar os nosos produtos, senón tamén para narrar a vida e as historias de Mapnético. Para nós é importante mostrar ese factor emocional de Mapnético, gústanos que exista algún tipo de lazo ou de intereses en común entre a persoa que compra o produto e a propia marca, e nese sentido as redes funcionan moi ben para poder comunicar este tipo de valores.

Por suposto, tamén usamos todas as ferramentas ao noso alcance para situarnos mellor en buscadores e marketplaces. E aínda que a democratización do dixital provoca que a competencia —e a cantidade de información que se nos mostra— exa brutal, sen dúbida a rede abre un abanico moi interesante de posibilidades.

Como é o día a día en Mapnético?

Dado que por agora somos dous, traballamos en moitas frontes ao mesmo tempo. Cada día facemos de deseñadores, programadores web, community managers, distribuidores, comerciais, e en cada momento o que toque, tentando repartirnos e organizarnos da maneira máis eficaz, sempre con disciplina e traballando por obxectivos para marcarnos pequenas metas.

Mapnético es un atlas de diseño dibujado a través de una retícula abstracta de puntos.
Mapnético é un atlas de deseño debuxado a través dunha retícula abstracta de puntos.

Compaxinades ou complementades esta actividade con outros labores ou noutros campos?

Actualmente compaxinamos Mapnético co deseño web, o cinema e puntualmente algunha que outra colaboración en estudos de arquitectura. Neste sentido definirse faise algo bastante complexo, pero poderiamos dicir que desde hai algún tempo atopámonos nunha especie de transición na que momentaneamente abandonamos a arquitectura —entendida desde a súa forma máis clásica— para penetrarnos noutros territorios.

A arquitectura, ten abertos moitas frontes de batalla (LSP, Bolonia, paro, precariedade laboral, COAs, ETSAs, emigración, comunicación, etc), non serán demasiados para a polarización existente dentro da mesma?

Efectivamente, hoxe día coexisten moitos escenarios de conflito. É o pouso que se foi formando durante décadas e que agora herdamos cando o vaso quedou baleiro. Non cremos que sobre ningunha problemática, se están sobre a mesa será por algún motivo, é máis, ás veces nin sequera visibilízanse e non por iso deixan de existir. En canto á polarización, non é máis que o resultado da pouca conciencia colectiva que sempre houbo no noso sector…

Como vedes o futuro da arquitectura? E o da profesión?

É o eterno debate, a pregunta estrela en todos os foros de arquitectos desde hai anos. Se a resposta fose sinxela probablemente non se insistiría tanto nela. Con todo, o único que se escoita e reverbera en todos os espazos de pensamento é un recíclense e un sálvese quen poida que advirte do confuso da situación e da desorientación xeneralizada a falta de balizas e de puntos de ancoraxe na nosa cotidianidad. No relativo ao futuro da profesión temos unha postura un pouco pesimista, non por falta de ilusión —que sempre houbo e haberá na nosa actitude—, senón máis ben por desesperanza e desapego de case calquera esfera de poder.

Que melloras creedes que son fundamentais e que deberían ser postas en marcha de forma inmediata?

Esta situación desborda os límites do propio sector polo que é evidente que as solucións non poden vir exclusivamente da arquitectura. É unha cuestión política, transversal e heteroxénea, que non pode responderse unicamente cunha ou dúas melloras corporativistas, require dunha formulación holístico, e iso non é nin algo sinxelo nin inmediato. Temos que deixar de pensarnos a nós mesmos como arquitectos que teñen dificultades concretas e illadas para empezar a analizar os nosos problemas dentro da sociedade na que vivimos. A pregunta non é que paliativo podemos aplicar para que a nosa profesión véxase beneficiada, é que modelo económico queremos como sociedade, cal é o modelo educativo polo que apostamos, en que tipo de cidades queremos vivir, que papel xoga a cultura, como convivimos coa natureza… a resposta a todo este conxunto de cuestións fará que as nosas condicións de vida, como cidadáns arquitectos, sexa mellor ou peor.

El mapa está impreso sobre una lámina flexible.
O mapa está impreso sobre unha lámina flexible.

Como “emprendedores” que opinades dos arquitectos que “abren e/ou recuperan” novos campos e/ou enfoques da profesión?

Por unha banda parécenos perverso que se ejemplifiquen este tipo de saídas como unha solución colectiva a todas as problemáticas do sector, ese discurso do recíclense, do sálvese quen e como poida que comentabamos anteriormente. É moi perigoso converter esta opción de “emprender” nunha obrigación. Máis aló diso, nada que obxectar. Parécenos moi interesante e máis que digno que cada un poida adaptar os seus coñecementos e redirixilos cara a novos enfoques. Que a arquitectura alargue o seu campo de acción é unha mostra de creatividade que dignifica e evidencia os recursos da nosa formación.

Estades contentos coa traxectoria realizada ata agora? Que proxectos de futuro espéranvos?

Moi contentos. Actualmente andamos planeando a campaña de Nadal e se todo vai ben o próximo ano empezaremos a comercializar os nosos mapas na Unión Europea. A medio-longo prazo gustaríanos seguir deseñando produtos e ir ampliando o catálogo, xa sexa baixo a marca Mapnético ou outra maior que englobe todos os nosos deseños.

Para acabar, que lles aconsellariades aos actuais estudantes e futuros profesionais de arquitectura?

Sobre todo que gocen desa etapa das súas vidas, iso é o máis importante. Que viaxen todo o que poidan, que teñan curiosidade por todo, que cuestionen calquera discurso, que se fagan preguntas e que busquen as súas propias respostas. En definitiva, que aproveiten ese tempo ao máximo porque uno non é verdadeiramente consciente do valioso que son eses momentos ata que non pasan os anos.

Ejemplo de ruta marcada con imanes en el continente europeo
Exemplo da ruta marcada con imáns no continente europeo.

Marina Díaz García – Daniel Natoli Rojo · Mapnético
Novembro 2017

Entrevista realizada por Ana Barreiro Branco e Alberto Alonso Ouro. Agradecer a Marina e Daniel o seu tempo e predisposición con este pequeno espazo.

Arquivado en: Alberto Alonso Oro, Ana Barreiro Blanco, baliza

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,