[:es]
Tras los pasos de Antonio o como seguir sus huellas.
Este número de engawa 20 “Tras los pasos de Antonio Jiménez Torrecillas” se divide en dos partes. Una primera donde hemos reunido los textos más íntimos que nos han llegado por parte de conocidos o familiares de Antonio y una segunda donde se encuentran los textos más analíticos de su trabajo y entre ambas, como una bisagra, una fotografía.
Ya ha pasado más de un año desde su joven muerte y mucho han conseguido sus allegados para que su memoria prevalezca: números de revistas dedicados a su obra, como la de Márgenes de Arquitectura, actos en memoria, como los realizados por el Colegio de Arquitectos o la Escuela de Arquitectura de Granada o por el artista Emilio Zurita, nombres de espacios destinados a la cultura o el debate tanto en la estación del Alcázar Genil o en la Escuela de Arquitectura, así como medallas de honor y demás homenajes que como una estela han atravesado este año sin Antonio en Granada y que define, sin duda, cuánto Antonio le dio a su ciudad.
Antonio será irreemplazable para todos aquellos con quien compartió o algún momento íntimo o laboral; pero, sobre todo, será imposible sustituir su figura de arquitecto en una ciudad, Granada, anclada aún en un provincianismo cultural y social que no le deja ser aquella ciudad que muchos han soñado por su herencia cultural, su enclave y su territorio. De ahí que la pérdida de Antonio Torrecillas aún tenga más relevancia.
Antonio fue una persona que supo perfectamente estar entre los dos flancos que dividen este país, España y su ciudad , Granada y todo para conseguir un propósito: hacer Arquitectura para mejorarnos. Antonio, como cualquier arquitecto responsable, tenía un mensaje por encima de estilos o de manera de hacer y era éste: “tenemos una oportunidad y hay que aprovecharla” o “debemos dar lo mejor de nosotros mismos” y, sin duda, que él lo hizo. Intentar pensar en todo lo que podría haber dado es evitar la enseñanza de todo lo que nos ha dejado. Antonio sin tener la intención de ser un profeta supo ser la persona que nos abrió el camino en una aventura o aquélla que nos sostiene el catalejo para ver a lo lejos un objetivo.
Esperamos que sea de vuestro interés.
Editorial: Tras los pasos de Antonio o como seguir sus huellas Antonio Jiménez Torrecillas · José Lucena
Laudatio · Alberto Campo Baeza
La aplicación de lo cotidiano · Pedro Puertas Herrera
Arquitectura con sentido · Esther Rubianes
Pedagogía innata · Alejandro Pérez García
Mantener la distancia · Iñigo García Odiaga
Skogkyrkogården: reconfortados por el bosque · Rubén Páez
Homenaje a Torrecillas · Jorge Meijide
La estofa y el muro · François Guynot de Boismenu
An architecture of intervals · Fabio Candido
Me enteré de que se había muerto Antonio Jiménez Torrecillas · Carlos Cachón
Los espacios “entres” · Eric Rolán
De viaje · Manu Barba
A través de lo vernáculo · Roger Rodríguez-Revenga Bodí
El muro dialógico y la construcción del umbral histórico · Fermín Delgado
Monsaraz, Alentejo, Portugal · Pablo Twose Valls
[:gl]
Tras os pasos de Antonio ou como seguir as súas pegadas.
Este número de engawa 20 “Tras os pasos de Antonio Jiménez Torrecillas” divídese en dous partes. Unha primeira onde reunimos os textos máis íntimos que nos chegaron por parte de coñecidos ou familiares de Antonio e unha segunda onde se atopan os textos máis analíticos do seu traballo e entre ambas, como unha bisagra, unha fotografía.
Xa pasou máis dun ano desde a súa nova morte e moito conseguiron os seus achegados para que a súa memoria prevaleza: números de revistas dedicados á súa obra, como a de Marxes de Arquitectura, actos en memoria, como os realizados polo Colexio de Arquitectos ou a Escola de Arquitectura de Granada ou polo artista Emilio Zurita, nomes de espazos destinados á cultura ou o debate tanto na estación do Alcázar Genil ou na Escola de Arquitectura, así como medallas de honra e demais homenaxes que como un ronsel atravesaron este ano sen Antonio en Granada e que define, sen dúbida, canto Antonio deulle á súa cidade.
Antonio será irreemplazable para todos aqueles con quen compartiu ou algún momento íntimo ou laboral; pero, sobre todo, será imposible substituír a súa figura de arquitecto nunha cidade, Selecta, ancorada aínda nun provincianismo cultural e social que non lle deixa ser aquela cidade que moitos soñaron pola súa herdanza cultural, o seu enclave e o seu territorio. Por iso é polo que a perda de Antonio Torrecillas aínda teña máis relevancia.
Antonio foi unha persoa que soubo perfectamente estar entre os dous flancos que dividen este país, España e a súa cidade , Selecta e todo para conseguir un propósito: facer Arquitectura para mellorarnos. Antonio, como calquera arquitecto responsable, tiña unha mensaxe por encima de estilos ou de maneira de facer e era este: “temos unha oportunidade e hai que aproveitala” ou “debemos dar o mellor de nós mesmos” e, sen dúbida, que el o fixo. Tentar pensar en todo o que podería dar é evitar o ensino de todo o que nos deixou. Antonio sen ter a intención de ser un profeta soubo ser a persoa que nos abriu o camiño nunha aventura ou aquela que nos sostén o catalejo para ver de lonxe un obxectivo.
Esperamos que sexa do voso interese.
Editorial: Tralas pegadas de Antonio ou como seguir as súas pegadas Antonio Jiménez Torrecillas · José Lucena
Laudatio · Alberto Campo Baeza
A aplicación do cotián · Pedro Puertas Herrera
Arquitectura con sentido · Esther Rubianes
Pedagoxía innata · Alejandro Pérez García
Manter a distancia · Iñigo García Odiaga
Skogkyrkogården: reconfortados polo bosque · Rubén Páez
Homenaxe a Torrecillas · Jorge Meijide
A estofa e o muro · François Guynot de Boismenu
An architecture of intervals · Fabio Candido
Decateime de que se morreu Antonio Jiménez Torrecillas · Carlos Cachón
Os espazos “entres” · Eric Rolán
De viaxe · Manu Barba
A través do vernáculo · Roger Rodríguez-Revenga Bodí
O muro dialóxico e a construción do limiar histórico · Fermín Delgado
Monsaraz, Alentejo, Portugal · Pablo Twose Valls
[:en]
After Antonio’s steps or as his fingerprints continue.
This number of engawa 20 “After Antonio Jiménez Torrecillas’s steps” divides in two parts. The first one where we have assembled the most intimate texts that have come to us on the part of acquaintances or relatives of Antonio and one comes second where they find the most analytical texts of his work and between both, as a hinge, a photography.
Already more than one year has spent from his young woman death and much his relatives have obtained in order that his memory prevails: numbers of magazines dedicated to his work, as that of Margins of Architecture, acts in memory, as the realized ones for the Architects’ College or the School of Architecture of Granada or for the artist Emilio Zurita, names of spaces destined for the culture or the debate so much on the station of the Fortress Genil or in the School of Architecture, as well as medals of honor and other honorings that as a stela they have crossed these year without Antonio in Granada and that there defines, undoubtedly, how much Antonio gave him to his city.
Antonio will be irreplaceable for all those with whom he shared or some intimate or labor moment; but, especially, it will be impossible to replace his architect’s figure in a city, Granada, anchored still in a cultural and social provincianismo that does not leave him to be that city that many have dreamed for his cultural inheritance, his enclave and his territory. Of there that Antonio Torrecillas’s loss still has more relevancy.
Antonio was a person who could be perfectly between both flanks that divide this country, Spain and his city, Granada and everything to obtain an intention: to do Architecture to get improved. Antonio, as any responsible architect, had a message over styles or way of doing and was this one: “we have an opportunity and it is necessary to take advantage of it” or “to must give the better thing of us themselves” and, undoubtedly, that he did. To try to think about everything what might have given is to avoid the education of everything what has left us. Antonio without having the intention of being a prophet could be the person who opened the way us in an adventure or that one that us supports the telescope to see in the distance an aim.
We hope that it is of your interest.
Publishing house: After Antonio’s steps or as his fingerprints continue Antonio Jiménez Torrecillas · José Lucena
Laudatio · Alberto Campo Baeza
La aplicación de lo cotidiano · Pedro Puertas Herrera
Arquitectura con sentido · Esther Rubianes
Pedagogía innata · Alejandro Pérez García
Mantener la distancia · Iñigo García Odiaga
Skogkyrkogården: reconfortados por el bosque · Rubén Páez
Homenaje a Torrecillas · Jorge Meijide
La estofa y el muro · François Guynot de Boismenu
An architecture of intervals · Fabio Candido
Me enteré de que se había muerto Antonio Jiménez Torrecillas · Carlos Cachón
Los espacios “entres” · Eric Rolán
De viaje · Manu Barba
A través de lo vernáculo · Roger Rodríguez-Revenga Bodí
El muro dialógico y la construcción del umbral histórico · Fermín Delgado
Monsaraz, Alentejo, Portugal · Pablo Twose Valls
[:]




