[:es]
En esta nueva entrega de baliza, continuamos conociendo los proyectos en los que se han embarcado y enfocado algunos de nuestros compañeros. Por eso hoy nos desplazamos hasta Valladolid para conocer a Cristina Aparicio, que decidió fundar Cleoveo, su propio proyecto dentro del sector textil, y enfocado a la moda infantil.
Esta arquitecta, licenciada en 2004 por la Escuela superior de Arquitectura de Valladolid, ha trabajado en este sector de la arquitectura durante más de 10 años en diferentes ámbitos: en estudios, a pie de obra, como profesional liberal, como perito del juzgado, impartiendo formación, consultoría BIM o realizando diversos trabajos de diseño gráfico, modelado 3D y animación.
Sin embargo, en 2015 la maternidad cambia su rumbo y le permite encontrar un camino diferente, el suyo. Fruto de ello surge Cleoveo, un proyecto en el que vuelca toda su experiencia anterior y que se ha convertido en un segundo hijo al que criar, amar, regañar y sacar adelante.
“¿Qué nos ocurre cuando somos padres? Dicen que todo se pone patas arriba pero nosotros creemos que lo que sucede, más bien, es que cada cosa se pone en su lugar. Detrás de este proyecto se encuentra una arquitecta y diseñadora, pero ante todo una cabezota inconformista y soñadora. Una entusiasta convencida de que las cosas bien hechas y con significado pueden funcionar.”
Sin más preámbulos os dejamos con la charla mantenida con Cristina para que conozcáis un poco más el Espíritu Cleoveo.

¿Cómo se definiría Cristina Aparicio?
Como una mujer idealista, inconformista y muy cabezota capaz de trabajar mil horas cuando algo le motiva. Bastante burra, fría como el hielo para unas cosas y muy cursi para otras. En general muy apasionada, responsable y comprometida. Despistada, con memoria de pez, creativa y amante del la cultura nórdica y japonesa. Exigente y hasta un poco borde a veces pero intentando no caer nunca en la soberbia. Tolerante con casi todo y con mucho que aprender. Obsesionada con la falta de tiempo y actualmente tratando de ir más despacio por la vida.
¿Cómo, cuándo y por qué surge Cleoveo?
Llevaba años, toda la vida, buscando mi identidad y el camino para la realización personal-profesional donde todos me decían que debía estar sin embargo no la encontraba. La maternidad me dio la oportunidad de romper con el qué dirán, enfrentarme a mí misma, y dar con esa vía. La oportunidad de conocerme mejor y de superarme cada día.
El germen de Cleoveo surge en ese momento, al convertirme en madre, en 2015. Tuve que dejar algunos de los trabajos que tenía ya que eran incompatibles con la maternidad que quería. Llevaba años queriendo crear algo propio que reuniese mis capacidades y valores y encontré en la ropa para bebés un problema a resolver y una vía muy creativa. Así nació la moda para bebés inteligente y bio de Cleoveo que podéis descubrir en nuestra tienda online.
¿Te encontraste con muchas dificultades? ¿Cuáles fueron las más problemáticas?
Me encontré y me sigo encontrando con muchas dificultades. Para empezar, yo soy arquitecto por lo que desconocía completamente el mundo de la moda y la industria textil, lo que supone lanzar una nueva marca desde cero, el sector más específico de la moda sostenible, el trato con proveedores, las ventas online y presenciales, los tejidos, el patronaje, el marketing online, los salones de moda en España y en el extranjero, el B to B y el B to C, y en general todo el salvaje mundo de los emprendedores.
Además, en un modelo de negocio como este, que no es digital, la inversión necesaria es muy alta ya que juegas con productos físicos y estocaje. Lanzar cada nueva colección es como dar un salto al vacío y rezar para que desde abajo te estén esperando para cogerte.
¿Cómo detectaste la necesidad de este servicio?
Detestaba la ropa para bebé que nos regalaban. La encontraba, además de cursi y fea, incómoda y poco práctica. Quería una prenda cómoda, funcional y versátil, de calidad, rápida de poner y quitar, ideal dentro y fuera de casa, diferente y creativa, atemporal y que durase más que otras prendas antes de que se le quedase pequeña.
No sé cuanta ropa habré guardado, regalado o tirado sin ni siquiera estrenarla porque ya no le valía o con tan solo un par de puestas. Después descubrí el mundo de la moda sostenible, los tejidos orgánicos, el peligro de los tóxicos en bebés, etc. y me parecieron valores importantes que también debían estar presentes en el proyecto.

¿Cómo es el día a día en Cleoveo?
Básicamente una locura. Aunque cada semana lo intentamos es muy difícil estructurar el día a día o cumplir un horario cuando no sabes cuándo entrará un pedido, llamarán con un problema urgente o se producirá cualquier otro imprevisto.
Tratamos de establecer bien cuáles son las prioridades (no siempre es fácil) y tiramos mucho de calendario. Bloqueamos aquellas tareas que hay que hacer sí o sí cada día como por ejemplo la creación de contenido, la actualización de redes, el diseño o rediseño de productos, la preparación de campañas, la planificación y organización de ferias, toma de decisiones, formación, llamadas a proveedores o colaboradores, responder correos, compromisos adquiridos, etc.
A partir de ahí nunca se sabe, pero debo confesar que me gusta esa cierta incertidumbre que hace que cada día sea imprevisible. Vivir casi siempre al límite me mantiene viva.
¿Cómo es el proceso de diseño, desarrollo y comercialización en Cleoveo?
El proceso de diseño y desarrollo de un producto en Cleoveo no dista mucho del desarrollo de un proyecto: mil ideas, bocetaje, predimensionamiento, prueba y error, planos finales, creación del prototipo…
La comercialización es otra historia: conocer los precios de coste y los márgenes comerciales es imprescindible para tener claro tu modelo de negocio y saber a quién te diriges. Tener claro si tu cliente es la persona que va a utilizar el producto o es un profesional que lo va a distribuir o vender en otras tiendas, contactar con comerciales, introducirse en el mundo de los salones de moda y de las pasarelas, decidir cuáles son realmente interesantes para tu marca, redes sociales, creación de contenido, trato con clientes, saber comunicar…y un sinfín de nuevas cosas más.
¿Has delegado funciones y te has centrado en partes concretas dentro de Cleoveo?
Sí, la producción y manufactura de todos los productos la tenemos delegada, también el mantenimiento y programación web, y la parte fiscal y contable, pero de todo lo demás sigo ocupándome yo por el momento.
¿Cuál fue (o será) el momento crítico una vez comenzado Cleoveo?
Imagino que vendrán muchos más pero el momento más crítico lo viví hace año y medio aproximadamente cuando tras lanzar la primera colección, y después del gran esfuerzo que supuso, ligado a una maternidad reciente, las cosas no funcionaron como pensaba.
Digamos que empecé la casa por el tejado y me vi sin fuerzas, con toda una colección que no podía vender porque nadie me conocía, y con todos mis ahorros invertidos en ella. A partir de ahí tuve que comenzar poco a poco a abrirme paso, a darme a conocer, a comunicar online y offline, etc. Lo que se suele llamar “picar piedra”. Formarme, aprender y seguir aprendiendo, encontrar a mi público y saber cómo llegar a él.

¿Cuáles son vuestras referencias?
En cuanto a comunicación, soy una gran admiradora de Lucia Be por su cercanía y su manera de conectar con la gente, de Ecoalf por su diseño y su espíritu revolucionario o de Hemper que también ha sabido transmitir muy bien su marca identificándola con todo un estilo de vida.
Respecto al diseño, la arquitectura de Alvar Aalto, diseñadores como Charles & Ray Eames o artistas como Saul Bass son algunos de mis referentes. Soy una apasionada de la arquitectura y el diseño nórdico y japonés.
Por último, en cuanto a modelos de negocio Vigga es uno de mis mayores referentes. Su creadora, la danesa Vigga Svensson, ha creado una empresa que permite a los padres alquilar la ropa de sus hijos para que siempre tengan lo imprescindible en esas primeras etapas en las que crecen tan rápido. Productos orgánicos, libres de tóxicos y de calidad al alcance de cualquier familia.
En Cleoveo ya estamos trabajando para implementar un modelo que contemple, no solo la compra de nuestros productos nuevos, sino también de segunda mano, y el alquiler por membresía. Pero todavía queda un largo camino para que este modelo pueda funcionar en España, esto no es Dinamarca.
¿A qué segmento de clientes te diriges? ¿Cuáles son los encargos más demandados?
Madres entre 30 y 45 años embarazadas o con niños de 0 a 3 años, nivel económico y cultural medio-alto o alto, normalmente trabajadoras, emprendedoras o inquietas, gusto por el diseño y conciencia sostenible.
Los encargos más demandados son nuestros monos reversibles para bebés y bodys personalizados con el nombre del bebé o con algún mensaje. Muchos de ellos para regalo ya que lo acompañamos de un packaging exclusivo que también hemos diseñado nosotros, único y 100% ecológico. Los clientes que lo compran para regalo ven en Cleoveo una forma de sorprender a los nuevos papás con un regalo único, muy personal, original y a la vez totalmente funcional y práctico.
¿Cómo y para qué utilizas las “nuevas tecnologías”? ¿La “red” ha facilitado tu labor?
Utilizamos las nuevas tecnologías para casi todo, somos muy artesanales y a la vez 100% digitales. Las nuevas tecnologías están presentes en el diseño, fabricación y venta de nuestros productos y por supuesto juegan un importante papel en la comunicación a través del blog, redes sociales y a través de nuestro podcast Slow Fashion Life, un podcast sobre tendencias, moda sostenible y vida slow que incluye entrevistas a personalidades del sector.
En un negocio como el nuestro el trato físico y presencial con el cliente es imprescindible para generar confianza, tocar el producto, probarlo, etc, pero no cabe duda que internet y las nuevas tecnologías han facilitado nuestra labor y potencian mucho esa otra faceta presencial del tú a tú.

¿Compaginas o complementas esta actividad con otras labores o en otros campos?
Sí, mantengo mi colaboración con el COAVA, Colegio de Arquitectos de Valladolid, donde soy vocal de la Junta Directiva y de forma esporádica imparto algunas clases o charlas de diseño y/o moda sostenible.
La arquitectura, tiene abiertos muchos frentes de batalla (LSP, Bolonia, paro, precariedad laboral, COAs, ETSAs, emigración, comunicación, etc), ¿no serán demasiados para la polarización existente dentro de la misma?
No lo sé, la situación es complicada, creo que no estamos aceptando el futuro de la arquitectura, nos negamos a ver los cambios que se están produciendo. Tenemos que adaptarnos a una sociedad muy diferente con necesidades completamente distintas.
Me da la sensación de que la arquitectura se ha quedado estancada mientras el mundo sigue avanzando. En el fondo, aunque lo neguemos, seguimos pensando que pasará la crisis y volveremos a la situación anterior y eso no volverá nunca (menos mal por otro lado). Debemos ver esta crisis económica, de valores y de cambios como una oportunidad para mejorar y no para lamentarnos esperando a que pase.
¿Cómo veis el futuro de la arquitectura? ¿Y el de la profesión?
Hace poco lo comentaba con un compañero arquitecto: creo que dentro de unos años la figura del arquitecto que contemplamos todavía hoy en España desaparecerá. Ese arquitecto “humanista” capaz de abarcar muchos ámbitos dará paso a un perfil más especializado como ocurre en otros países.
Es una pena porque creo que es importante en arquitectura contar con una figura capaz de coordinar a un equipo multidisciplinar. Para realizar esta función de manera competente me parece imprescindible tener al menos conocimientos básicos de cómo funciona la estructura, las instalaciones, y un largo etcétera de disciplinas.
Quizá soy demasiado crítica, pero la verdad es que en mis últimos años de ejercicio como arquitecto acabé muy desencantada con la profesión ya fuera en concursos, realizando viviendas para una constructora o con clientes particulares. Licitaciones en las que únicamente se valora el montante económico y la baja, constructoras que solo piensan en la edificabilidad y los metros útiles, y clientes que solo te quieren por tu firma. Espero que seamos capaces de dar un vuelco a esta situación con el paso de la crisis.
¿Qué mejoras crees que son fundamentales y que deberían ser puestas en marcha de forma inmediata?
Creo que la administración, y la sociedad misma, han ido valorando y respetando cada vez menos nuestra profesión. Pienso que es el momento de aprender a vendernos como arquitectos, comunicar, buscar a nuestro cliente y enamorarlo como haríamos si tuviésemos una marca. Esto es algo que también he aprendido con Cleoveo. Si volviera a la arquitectura, -que no es mi intención-, trataría de aplicarlo.
Sin embargo, mientras sigan existiendo arquitectos dispuestos a trabajar por sueldos miserables y a aceptar trabajos con bajas temerarias es difícil que la situación cambie. Quizá debamos empezar por valorar nosotros mismos más nuestra profesión y rechazar en bloque estas propuestas.
Por otro lado, creo que los arquitectos no han sabido aprovechar estos años de poco trabajo para ponerse al día con las nuevas tecnologías. Especialmente con la metodología BIM que considero ya imprescindible y que sin embargo está tardando demasiado en implantarse. La arquitectura y la construcción, al menos en España, apenas ha evolucionado en las últimas décadas y tanto la forma de proyectar como la de construir dista mucho de ser eficiente y moderna como ocurre en otras disciplinas o en otros países.

Como “emprendedora” ¿qué opinas de los arquitectos que “abren y/o recuperan” nuevos campos y/o enfoques de la profesión?
Cualquier cambio de miras o nuevo enfoque me parece enriquecedor, nos obliga a ponernos en situaciones incómodas y nos permite superarnos abriendo nuevas vías.
¿Estáis contentos con la trayectoria realizada hasta ahora? ¿Qué proyectos de futuro te(os) esperan?
Estamos contentos, pero queda mucho trabajo por hacer. ¿Proyectos de futuro? Todos, somos una marca muy joven a la que todavía le quedan un montón de cosas por las que luchar para consolidarse.
Concienciar a la población sobre la necesidad de pasarse a la moda sostenible es una de las misiones que nos hemos propuesto pero tenemos muchos frentes abiertos. La sostenibilidad es uno de nuestros valores irrenunciables pero no es nuestro rasgo diferencial: luchar por que desaparezcan estereotipos absurdos, crear cultura de diseño y trabajar para que cuando vistamos a nuestros hijos prime el lado práctico, cómodo y saludable frente a los adornos innecesarios. Fomentar la calidad frente al hiperconsumo del low cost, etc.
Quizá el reto más cercano que tenemos ahora sea lograr sacar a la luz una nueva colección en la que ya estamos trabajando y con la que estamos muy ilusionados.
Para acabar, ¿qué les aconsejaríais a los actuales estudiantes y futuros profesionales de arquitectura?
Que mantengan los ojos bien abiertos. La carrera ayuda a crear hábitos de trabajo, superación y compromiso y permite abrir pequeñas puertas de conocimiento pero solo eso. Solo es una pequeña base sobre la que empezar a construir todo lo demás y todo lo demás viene después.
Que no se conformen con lo que “el resto” considera como normal, aceptable o bueno si ellos no lo ven de esa forma, que se atrevan a ser diferentes si lo sienten así y no paren hasta encontrar su lugar.

Cristina Aparicio · Cleoveo, prendas bio que crecen con tu bebé
Abril 2018
Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a Cristina su tiempo y predisposición con este pequeño espacio.
[:gl]
Nesta nova entrega de baliza, continuamos coñecendo os proxectos nos que se embarcaron e enfocado algúns dos nosos compañeiros. Por iso hoxe desprazámonos ata Valladolid para coñecer a Cristina Aparicio, que decidiu fundar Cleoveo, o seu propio proxecto dentro do sector téxtil, e enfocado á moda infantil.
Esta arquitecta, licenciada en 2004 pola Escola superior de Arquitectura de Valladolid, traballou neste sector da arquitectura durante máis de 10 anos en diferentes ámbitos: en estudos, a pé de obra, como profesional liberal, como perito do xulgado, impartindo formación, consultoría BIM ou realizando diversos traballos de deseño gráfico, modelado 3D e animación.
Con todo, en 2015 a maternidade cambia o seu rumbo e permítelle atopar un camiño diferente, o seu. Froito diso xorde Cleoveo, un proxecto no que envorca toda a súa experiencia anterior e que se converteu nun segundo fillo ao que criar, amar, rifar e sacar adiante.
“Que nos ocorre cando somos pais? Din que todo se pon patas para arriba pero nós cremos que o que sucede, máis ben, é que cada cousa ponse no seu lugar. Detrás deste proxecto atópase unha arquitecta e deseñadora, pero ante todo unha cabezota inconformista e soñadora. Unha entusiasta convencida de que as cousas ben feitas e con significado poden funcionar.”
Sen máis preámbulos deixámosvos coa charla mantida con Cristina para que coñezades un pouco máis o Espírito Cleoveo.

Como se definiría Cristina Aparicio?
Como unha muller idealista, inconformista e moi cabezota capaz de traballar mil horas cando algo lle motiva. Bastante burricana, fría como o xeo para unhas cousas e moi ridícula para outras. En xeral moi apaixonada, responsable e comprometida. Descoidada, con memoria de peixe, creativa e amante do a cultura nórdica e xaponesa. Esixente e ata un pouco bordo ás veces pero tentando non caer nunca na soberbia. Tolerante con case todo e con moito que aprender. Obsesionada coa falta de tempo e actualmente tratando de ir máis amodo pola vida.
Como, cando e por que xorde Cleoveo?
Levaba anos, toda a vida, buscando a miña identidade e o camiño para a realización persoal-profesional onde todos dicíanme que debía estar con todo non a atopaba. A maternidade deume a oportunidade de romper co que dirán, enfrontarme a min mesma, e dar con esa vía. A oportunidade de coñecerme mellor e de superarme cada día.
O xerme de Cleoveo xorde nese momento, ao converterme en nai, en 2015. Tiven que deixar algúns dos traballos que tiña xa que eran incompatibles coa maternidade que quería. Levaba anos querendo crear algo propio que reunise as miñas capacidades e valores e atopei na roupa para bebés un problema para resolver e unha vía moi creativa. Así naceu a moda para bebés intelixente e bio de Cleoveo que podedes descubrir na nosa tenda online.
Atopáchesche con moitas dificultades? Cales foron as máis problemáticas?
Atopeime e sígome atopando con moitas dificultades. Para empezar, eu son arquitecto polo que descoñecía completamente o mundo da moda e a industria téxtil, o que supón lanzar unha nova marca desde cero, o sector máis específico da moda sustentable, o trato con provedores, as vendas online e presenciais, os tecidos, o patronaje, o márketing online, os salóns de moda en España e no estranxeiro, o B to B e o B to C, e en xeral todo o salvaxe mundo dos emprendedores.
Ademais, nun modelo de negocio como este, que non é dixital, o investimento necesario é moi alta xa que xogas con produtos físicos e estocaxe. Lanzar cada nova colección é como dar un salto ao baleiro e rezar para que desde abaixo estéanche esperando para collerche.
Como detectaches a necesidade deste servizo?
Detestaba a roupa para bebé que nos regalaban. Atopábaa, ademais de ridículo e fea, incómoda e pouco práctica. Quería unha peza cómoda, funcional e versátil, de calidade, rápida de poñer e quitar, ideal dentro e fóra de casa, diferente e creativa, atemporal e que durase máis que outras pezas antes de que se lle queda pequena.
Non sei canta roupa gardaría, regalado ou tirado sen nin sequera estreala porque xa non lle valía ou con tan só un par de postas. Despois descubrín o mundo da moda sustentable, os tecidos orgánicos, o perigo dos tóxicos en bebés, etc. e parecéronme valores importantes que tamén debían estar presentes no proxecto.

Como é o día a día en Cleoveo?
Basicamente unha tolemia. Aínda que cada semana tentámolo é moi difícil estruturar o día a día ou cumprir un horario cando non sabes cando entrará un pedido, chamarán cun problema urxente ou se producirá calquera outro imprevisto.
Tratamos de establecer ben cales son as prioridades (non sempre é fácil) e tiramos moito de calendario. Bloqueamos aquelas tarefas que hai que facer si ou si cada día por exemplo a creación de contido, a actualización de redes, o deseño ou redeseño de produtos, a preparación de campañas, a planificación e organización de feiras, toma de decisións, formación, chamadas a provedores ou colaboradores, responder correos, compromisos adquiridos, etc.
A partir de aí nunca se sabe, pero debo confesar que me gusta esa certa incerteza que fai que cada día sexa imprevisible. Vivir case sempre ao límite mantenme viva.
Como é o proceso de deseño, desenvolvemento e comercialización en Cleoveo?
O proceso de deseño e desenvolvemento dun produto en Cleoveo non dista moito do desenvolvemento dun proxecto: mil ideas, bocetaje, predimensionamiento, proba e erro, planos finais, creación do prototipo…
A comercialización é outra historia: coñecer os prezos de custo e as marxes comerciais é imprescindible para ter claro o teu modelo de negocio e saber a quen che dirixes. Ter claro se o teu cliente é a persoa que vai utilizar o produto ou é un profesional que o vai a distribuír ou vender noutras tendas, contactar con comerciais, introducirse no mundo dos salóns de moda e das pasarelas, decidir cales son realmente interesantes para a túa marca, redes sociais, creación de contido, trato con clientes, saber comunicar…e unha infinidade de novas cousas máis.
Delegaches funcións e centráchesche en partes concretas dentro de Cleoveo?
Si, a produción e manufactura de todos os produtos témola delegada, tamén o mantemento e programación web, e a parte fiscal e contable, pero de todo o demais sigo ocupándome eu polo momento.
Cal foi (ou será) o momento crítico unha vez comezado Cleoveo?
Imaxino que virán moito máis pero o momento máis crítico vivino hai ano e medio aproximadamente cando tras lanzar a primeira colección, e despois do gran esforzo que supuxo, ligado a unha maternidade recente, as cousas non funcionaron como pensaba.
Digamos que empecei a casa polo tellado e vinme sen forzas, con toda unha colección que non podía vender porque ninguén me coñecía, e con todos os meus aforros investidos nela. A partir de aí tiven que comezar aos poucos a abrirme paso, a darme a coñecer, a comunicar online e offline, etc. O que se adoita chamar “picar pedra”. Formarme, aprender e seguir aprendendo, atopar ao meu público e saber como chegar a el.

Cales son as vosas referencias?
En canto a comunicación, son unha gran admiradora de Lucia Be pola súa proximidade e a súa maneira de conectar coa xente, de Ecoalf polo seu deseño e o seu espírito revolucionario ou de Hemper que tamén soubo transmitir moi ben a súa marca identificándoa con todo un estilo de vida.
Respecto ao deseño, a arquitectura de Alvar Aalto, deseñadores como Charles & Ray Eames ou artistas como Saul Bass son algúns dos meus referentes. Son unha apaixonada da arquitectura e o deseño nórdico e xaponés.
Por último, en canto a modelos de negocio Vigga é un dos meus maiores referentes. A súa creadora, a danesa Vigga Svensson, creou unha empresa que permite aos pais alugar a roupa dos seus fillos para que sempre teñan o imprescindible nesas primeiras etapas nas que crecen tan rápido. Produtos orgánicos, libres de tóxicos e de calidade ao alcance de calquera familia.
En Cleoveo xa estamos a traballar para implementar un modelo que contemple, non só a compra dos nosos produtos novos, senón tamén de segunda man, e o aluguer por membresía. Pero aínda queda un longo camiño para que este modelo poida funcionar en España, isto non é Dinamarca.
A que segmento de clientes diríxesche? Cales son os encargos máis demandados?
Nais entre 30 e 45 anos embarazadas ou con nenos de 0 a 3 anos, nivel económico e cultural medio-alto ou alto, normalmente traballadoras, emprendedoras ou inquietas, gusto polo deseño e conciencia sustentable.
Os encargos máis demandados son os nosos monos reversibles para bebés e bodys personalizados co nome do bebé ou con algunha mensaxe. Moitos deles para agasallo xa que o acompañamos dun packaging exclusivo que tamén deseñamos nós, único e 100% ecolóxico. Os clientes que o compran para agasallo ven en Cleoveo unha forma de sorprender aos novos papás cun agasallo único, moi persoal, orixinal e á vez totalmente funcional e práctico.
Como e para que utilizas as “novas tecnoloxías”? A “rede” facilitou o teu labor?
Utilizamos as novas tecnoloxías para case todo, somos moi artesanais e á vez 100% dixitais. As novas tecnoloxías están presentes no deseño, fabricación e venda dos nosos produtos e por suposto xogan un importante papel na comunicación a través do blogue, redes sociais e a través do noso podcast Slow Fashion Life, un podcast sobre tendencias, moda sustentable e vida slow que inclúe entrevistas a personalidades do sector.
Nun negocio como o noso o trato físico e presencial co cliente é imprescindible para xerar confianza, tocar o produto, probalo, etc, pero non cabe dúbida que internet e as novas tecnoloxías facilitaron o noso labor e potencian moito esoutra faceta presencial do ti a ti.

Compaxinas ou complementas esta actividade con outros labores ou noutros campos?
Si, manteño a miña colaboración co COAVA, Colexio de Arquitectos de Valladolid, onde son vocal da Xunta Directiva e de forma esporádica imparto algunhas clases ou charlas de deseño e/ou moda sustentable.
A arquitectura, ten abertos moitas frontes de batalla ( LSP, Bolonia, paro, precariedade laboral, COAs, ETSAs, emigración, comunicación, etc), non serán demasiados para a polarización existente dentro da mesma?
Non o sei, a situación é complicada, creo que non estamos a aceptar o futuro da arquitectura, negámonos a ver os cambios que se están producindo. Temos que adaptarnos a unha sociedade moi diferente con necesidades completamente distintas.
Dáme a sensación de que a arquitectura se ha quedado estancada mentres o mundo segue avanzando. No fondo, aínda que o neguemos, seguimos pensando que pasará a crise e volveremos á situación anterior e iso non volverá nunca (menos mal doutra banda). Debemos ver esta crise económica, de valores e de cambios como unha oportunidade para mellorar e non para lamentarnos esperando a que pase.
Como vedes o futuro da arquitectura? E o da profesión?
Hai pouco comentábao cun compañeiro arquitecto: creo que dentro duns anos a figura do arquitecto que contemplamos aínda hoxe en España desaparecerá. Ese arquitecto “humanista” capaz de abarcar moitos ámbitos dará paso a un perfil máis especializado como ocorre noutros países.
É unha pena porque creo que é importante en arquitectura contar cunha figura capaz de coordinar a un equipo multidisciplinar. Para realizar esta función de maneira competente paréceme imprescindible ter polo menos coñecementos básicos de como funciona a estrutura, as instalacións, e un longo etcétera de disciplinas.
Quizá son demasiado crítica, pero a verdade é que nos meus últimos anos de exercicio como arquitecto acabei moi desencantada coa profesión xa fóra en concursos, realizando vivendas para unha construtora ou con clientes particulares. Licitacións nas que unicamente se valora o montante económico e a baixa, construtoras que só pensan na edificabilidade e os metros útiles, e clientes que só che queren pola túa firma. Espero que sexamos capaces de dar un envorco a esta situación co paso da crise.
Que melloras crees que son fundamentais e que deberían ser postas en marcha de forma inmediata?
Creo que a administración, e a sociedade mesma, foron valorando e respectando cada vez menos nosa profesión. Penso que é o momento de aprender a vendernos como arquitectos, comunicar, buscar ao noso cliente e namoralo como fariamos se tivésemos unha marca. Isto é algo que tamén aprendín con Cleoveo. Se volvese á arquitectura, -que non é a miña intención-, trataría de aplicalo.
Con todo, mentres sigan existindo arquitectos dispostos a traballar por soldos miserables e a aceptar traballos con baixas temerarias é difícil que a situación cambie. Quizá debamos empezar por valorar nós mesmos máis nosa profesión e rexeitar en bloque estas propostas.
Doutra banda, creo que os arquitectos non souberon aproveitar estes anos de pouco traballo para poñerse ao día coas novas tecnoloxías. Especialmente coa metodoloxía BIM que considero xa imprescindible e que con todo está a tardar demasiado en implantarse. A arquitectura e a construción, polo menos en España, apenas evolucionou nas últimas décadas e tanto a forma de proxectar como a de construír dista moito de ser eficiente e moderna como ocorre noutras disciplinas ou noutros países.

Como “emprendedora” que opinas dos arquitectos que “abren e/ou recuperan” novos campos e/ou enfoques da profesión?
Calquera cambio de miras ou novo enfoque paréceme enriquecedor, obríganos a poñernos en situacións incómodas e permítenos superarnos abrindo novas vías.
Estades contentos coa traxectoria realizada ata agora? Que proxectos de futuro che(vos) esperan?
Estamos contentos, pero queda moito traballo por facer. Proxectos de futuro? Todos, somos unha marca moi nova á que aínda quedan unha chea de cousas polas que loitar para consolidarse.
Concienciar á poboación sobre a necesidade de pasarse á moda sustentable é unha das misións que nos propuxemos pero temos moitas frontes abertas. A sustentabilidade é un dos nosos valores irrenunciables pero non é o noso trazo diferencial: loitar por que desaparezan estereotipos absurdos, crear cultura de deseño e traballar para que cando vistamos aos nosos fillos prime o lado práctico, cómodo e saudable fronte aos adornos innecesarios. Fomentar a calidade fronte ao hiperconsumo do baixo custo, etc.
Quizá o reto máis próximo que temos agora sexa lograr sacar á luz unha nova colección na que xa estamos a traballar e coa que estamos moi ilusionados.
Para acabar, que lles aconsellariades aos actuais estudantes e futuros profesionais de arquitectura?
Que manteñan os ollos ben abertos. A carreira axuda a crear hábitos de traballo, superación e compromiso e permite abrir pequenas portas de coñecemento pero só iso. Só é unha pequena base sobre a que empezar a construír todo o demais e todo o demais vén despois.
Que non se conformen co que “o resto” considera como normal, aceptable ou bo se eles non o ven desa forma, que se atrevan a ser diferentes se o senten así e non paren ata atopar o seu lugar.

Cristina Aparicio · Cleoveo, prendas bio que crecen co teu bebé
Abril 2018
Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer a Cristina o seu tempo e predisposición con este pequeno espazo.
[:en]
In this new delivery of beacon, we continue knowing the projects in which there have embarked and focused some of our companions. Because of it today we move up to Valladolid to know Cristina Aparicio, who decided to found Cleoveo, his own project inside the textile sector, and focused on the infantile mode.
This arquitecta, licensed in 2004 by the High school of Architecture of Valladolid, has been employed at this sector of the architecture during more than 10 years at different areas: in studies, afoot of work, as liberal professional, as expert of the court, giving formation, consultancy BIM or realizing diverse works of graphical, shaped design 3D and animation.
Nevertheless, in 2015 the maternity changes his course and allows him to find a different way, his. Fruit from it arises Cleoveo, a project in the one that overturns all his previous experience and that has turned into the second son to whom to produce, to love, to grumble and to extract forward.
Sin embargo, en 2015 la maternidad cambia su rumbo y le permite encontrar un camino diferente, el suyo. Fruto de ello surge Cleoveo, un proyecto en el que vuelca toda su experiencia anterior y que se ha convertido en un segundo hijo al que criar, amar, regañar y sacar adelante.
“What does happen to us when we are parents? They say that everything puts topsy-turvy but we think that what happens, rather, is on that every thing puts in his place. Behind this project an arquitecta and designer is, but first of all a large-headed person unconformist and dreamy. An enthusiast convinced of that the made well things and with meaning they can work.”
Ado preambles we leave you with the chat supported with Cristina in order that you know a bit more the Spirit Cleoveo.

How would Cristina Aparicio be defined?
As an idealistic woman, unconformist and very large-headed person capable of working thousand hours when it him motivates something. Enough donkey, fry as the ice for a few things and very vulgar for others. In general very passionate, responsible and awkward. Confused, with memory of fish, creative and lover of the northern and Japanese culture. Demanding and up to a bit embroider sometimes but never trying to fall down in the pride. Tolerant with almost quite and with much that to learn. Obsessed with the lack of time and nowadays trying to go more slow for the life.
How, when and why does Cleoveo arise?
It was going years, the whole life, looking for my identity and the way for the accomplishment personnel – professional where they all were saying to me that it had to be nevertheless was finding her. The maternity gave to me the opportunity to break what they will say, to face to me itself, and to meet on this route. The opportunity to know myself better and of excelling myself every day.
Cleoveo’s germ arises in this moment, on having turned into mother, in 2015. I had to leave some of the works that it had since they were incompatible with the maternity that wanted. It was going years queriendo to create something own that was assembling my capacities and values and I found in the clothes for babies a problem to resolving and a very creative route. This way the mode was born for babies intelligently and bio of Cleoveo that you can discover in our shop online.
Did you meet many difficulties? Which were the most problematic?
I was and I continue meeting many difficulties. To begin, I am an architect for what I was not knowing completely the world of the mode and the textile industry, which supposes throwing a new brand from zero, the most specific sector of the sustainable mode, the treatment with suppliers, the sales online and attend, the fabrics, the pattern design, the marketing online, the fashionable lounges in Spain and abroad, the B to B and the B to C, and in general the whole wild world of the entrepreneurs.
In addition, in a model of business like this one, which is not digital, the necessary investment is very high since you play with physical products and estocaje. To throw every new collection is like to give a jump to the emptiness and to pray in order that from below they are waiting for you to catch.
How did you detect the need of this service?
He was detesting the clothes for baby that they were giving us. He was finding her, besides vulgar and ugly, inconvinient and slightly practical. There wanted a comfortable, functional and versatile article, of quality, rapid of setting and removing, ideally inside and out of house, different and creative, atemporal and that lasted more than other articles before it him was remaining small.
I know all clothes will have guarded, given or wire drawing even her neither put on because already it was not costing him or with only a couple of puttings. Later I discovered the world of the sustainable mode, the organic fabrics, the danger of the toxins in babies, etc. And they looked like to me important values that also had to be present in the project.

How is it day after day in Cleoveo?
Basically a madness. Though every week we try it it is very difficult to structure day after day or to fulfill a schedule when you do not know when it will enter an order, they will call with an urgent problem or any unforeseen other one will take place.
We try to establish well which are the priorities (not always it is easy) and pull much calendar. We block those tasks that it is necessary to make yes or yes every day as for example the creation of content, the update of networks, the design or redesign of products, the preparation of campaigns, the planning and organization of fairs, capture of decisions, formation, called suppliers or collaborators, answer post office, acquired commitments, etc.
From there it is never known, but I must confess that I like this certain uncertainty that it does that every day is unforseeable. To live almost always to the limit keeps me alive.
How is it the process of design, development and commercialization in Cleoveo?
The process of design and development of a product in Cleoveo is not far much from the development of a project: thousand ideas, bocetaje, predimensionamiento, it tries and mistake, final planes, creation of the prototype…
The commercialization is another history: to know the cost prices and the commercial margins is indispensable to have your model of business clear and to know to whom you go. To have clearly if your client is the person who is going to use the product or to be a professional who is going to distribute or sell it in other shops, to contact with commercial, to get in the world of the fashionable lounges and of the gangplanks, to decide which are really interesting for your brand, social networks, creation of content, treatment with clients, to be able to report … and an endless number of new things more.
Have you delegated functions and have centred on concrete parts inside Cleoveo?
Yes, the production and manufacture of all the products is had by us representative, also the maintenance and web programming, and the fiscal and countable part, but of everything else I am still dealing I for the present time.
Which did be (or it will be) the critical moment once begun Cleoveo?
I imagine that many will come more but the most critical moment I lived through it year ago and a half approximately when after throwing the first collection, and after the great effort that he supposed, tied to a recent maternity, the things did not work since he was thinking.
Let’s say that I began the house for the roof and met without forces, with the whole collection that could not sell because anybody knew me, and with all my savings invested in her. From there I had to begin to make for me little by little way, to announce myself, to report online and offline, etc. What is in the habit of calling “ to puncture stone”. To be formed, to learn and to continue learning, to find my public and to know how to come to him.

Which are your references?
As for communication, I am Lucia Be‘s great admiradora for his nearness and his way of connecting with the people, of Ecoalf for his design and his revolutionary spirit or of Hemper that also has could transmit very well his brand identifying her with the whole way of life.
With regard to the design, the architecture of Alvar Aalto, designers since Charles & Ray Eames or artists like Saul Bass are some of my modals. I am carried away of the architecture and the northern and Japanese design.
Finally, as for models of business Vigga it is one of my major modals. His creative one, the Danish Vigga Svensson, has created a company that allows to the parents to rent the clothes of his children in order that always they have the indispensable thing in these first stages in those who grow so rapidly. Organic, free products of toxins and of quality within reach of any family.
At Cleoveo already we are employed to help a model who meditates, not only the purchase of our new products, but also of the second hand, and the rent for membership. But still a long way stays in order that this model could work in Spain, this is not Denmark.
To what clients’ segment do you go? Which are the orders more defendants?
Mothers between 30 and 45 pregnant years or with children from 0 to 3 years, economic level and cultural way – high place or high place, normally hard-working, enterprising or anxious, I please for the design and sustainable conscience.
The orders more defendants are our reversible monkeys for babies and bodys personalized with the name of the baby or with some message. Many of them for gift since we accompany it of an exclusive packaging that also have designed we, ecological only one and 100 %. The clients who buy it for gift see in Cleoveo a way of surprising the new dads with the only, very personal, original gift and simultaneously totally functionally and practically.
How and why do you use the “new technologies ”? Has “network” facilitated your labor?
We use the new technologies for almost quite, are very handcrafted and simultaneously 100 digital %. The new technologies are present in the design, manufacture and sale of our products and certainly there plays an important paper in the communication across the blog, social networks and across our podcast Slow Fashion Life, a podcast on trends, sustainable mode and life slow that includes interviews to personalities of the sector.
In a business like ours the physical treatment and presencial with the client it is indispensable to generate confidence, to touch the product, to prove it, etc, but doubt does not fit that Internet and the new technologies have facilitated our labor and promote very much this another facet presencial from you to you.

Do you arrange or complement this activity with other labors or in other fields?
Yes, I support my collaboration with the COAVA, Architects’ College of Valladolid, where I am a member of the Board of directors and of sporadic form give some classes or chats of design and / or sustainable mode.
The architecture, it has opened many fronts of battle (LSP, Bologna, unemployment, labor precariousness, Spades, ETSAs, emigration, communication, etc), will not they be too much for the existing polarization inside the same one?
I do not know it, the situation is complicated, I think that we are not accepting the future of the architecture, we refuse to see the changes that are taking place. We have to adapt to a very different company with completely different needs.
It gives me the sensation that the architecture has remained stagnant while the world continues advancing. In the bottom, though we deny it, we continue thinking that the crisis will happen and we will return to the previous situation and it will never return (less badly on the other hand). We must see this economic crisis, of values and of changes like an opportunity to improve and not to complain hoping that it happens.
How do you see the future of the architecture? And that of the profession?
It does little architect was commenting on it with a companion: I think that in a few years the figure of the architect that we contemplate still today in Spain will disappear. This “humanist” architect capable of including many areas will give step to a profile more specialized since it happens in other countries.
It is a shame because I think that it is important in architecture to possess a figure capable of coordinating a multidisciplinary equipment. To realize this function of a competent way seems to me to be indispensable to have at least basic knowledge of how there works the structure, the facilities, and a length etc of disciplines.
Probably I am too critical, but the truth is that in my last years of exercise like architect I finished very disillusioned with the profession already out in contests, realizing housings for the construction one or with particular clients. Biddings for which only the economic amount and the fall is valued, construction that alone think about the edificabilidad and the useful meters, and clients who alone love you for your signature. I hope that we are capable of giving one overturn to this situation with the step of the crisis.
What improvements you believe that they are fundamental and that they should be started of immediate form?
I think that the administration, and the company itself, they have been valuing and respecting less and less our profession. I think that it is the moment to learn to sell as architects, reporting, looking for our client and to inspire love in it since we would do if we had a brand. This is something that also I have learned with Cleoveo. If it was returning to the architecture, – that is not my intention-, it would try to apply it.
Nevertheless, while there continue existing architects ready to work for wretched salaries and to accepting works with rash falls it is difficult that the situation changes. Probably let’s should begin for we themselves value more our profession and to reject in block these offers.
On the other hand, I think that the architects have not could be useful these years of little work to put a day with the new technologies. Specially with the methodology BIM that I consider to be already indispensable and that nevertheless is late too much in be implanting. The architecture and the construction, at least in Spain, scarcely has evolved in the last decades and so much the way of projecting since her of constructing is far from being very much efficient and modern since it happens in other disciplines or in other countries.

As “entrepreneur” what do you think of the architects who “open and / or recover” new fields and / or approaches of the profession?
Any change of gun-sights or new approach seems to me to be wealth-producing, forces us to put us in inconvinient situations and allows us to overcome us opening new routes.
Are you satisfied with the path realized till now? What projects of future do you wait for (you)?
We are satisfied, but a lot of work stays for doing. Projects of future? All, we are a very young brand to which still he still has them a heap of things for which to fight to be consolidated.
To arouse the population on the need to pass to the sustainable mode is one of the missions that we have proposed ourselves but have many opened fronts. The sustainability is one of our those cannot be waived values but it is not our differential feature: to fight for that they eliminate absurd stereotypes, for to create culture of design and to work in order that when we dress our children it gives priority to the practical, comfortable and healthy side opposite to the unnecessary adornments. To promote the quality opposite to the hyperconsumption of the low cost, etc.
Probably the nearest challenge that we have now is to manage to extract to the light a new collection at which already we are employed and with the one that we are very deceived.
To finish, what would you advise the current students and future professionals of architecture?
That support the opened well eyes. The career helps to create habits of work, overcoming and commitment and allows to open small doors of knowledge but only it. Only it is a small base on which to start constructing everything else and everything else comes later.
That do not conform what “the rest” considers to be like normal, acceptable or good if they it do not come from this form, which they dare to be different if they feel it this way and do not give birth up to finding his place.

Cristina Aparicio · Cleoveo, bio articles that grow with your baby
April 2018
Interview realized by Ana Barreiro Blanco and Alberto Alonso Oro. To be grateful for Cristina his time and predisposition with this small space.
[:]




