[:es]
STUDIO GORM, en su serie Peg (Peg + Wood Peg) recoge dos de las principales características de la tradición Shaker: La primera consiste en la unión de las piezas de madera por ensamblaje sin utilizar accesorios; que deriva de la forma de vida de estas comunidades, donde se utilizaban únicamente los materiales de que disponían en su entorno inmediato.

La segunda es la referencia a la tradición Shaker de colgar los muebles de la pared mediante unos elementos de mobiliario especialmente diseñados para ello, ésto permitía el uso del espacio doméstico para distintas actividades liberándolo de muebles en función de las necesidades; no hay que olvidar que el término Shaker (agitado) deriva de las danzas al borde del trance que realizaban para liberarse del mal.

Las resonancias de la tradición Shaker parecen expandirse con gran éxito mientras la última comunidad formada por cuatro miembros agoniza en el estado de Maine, debido a que los grupos son célibes y sólo pueden captar nuevos miembros a través de la adopción o la conversión. Pero las versiones contemporáneas no resultan tan evocadoras como el diseño genuino, como se aprecia en el excelente catálogo de mobiliario Shaker que se puede descargar en Abbeville. Para saber más sobre la vida en estas comunidades, Cabovolo ha escrito un interesante artículo.
Xosé Suárez, arquitecto
Santiago de Compostela, octubre 2010
Publicado en Nº 313 [sillas…][:gl]
STUDIO GORM, na súa serie Peg (Peg + Wood Peg) recolle dous das principais características da tradición Shaker: A primeira consiste na unión das pezas de madeira por ensamblaxe sen utilizar accesorios; que deriva da forma de vida destas comunidades, onde se utilizaban unicamente os materiais de que dispoñían na súa contorna inmediata.

A segunda é a referencia á tradición Shaker de colgar os mobles da parede mediante uns elementos de mobiliario especialmente deseñados para iso, ésto permitía o uso do espazo doméstico para distintas actividades liberándoo de mobles en función das necesidades; non hai que esquecer que o termo Shaker (axitado) deriva das danzas ao bordo do transo que realizaban para liberarse do mal.

As resonancias da tradición Shaker parecen expandirse con gran éxito mentres a última comunidade formada por catro membros agoniza no estado de Maine, debido a que os grupos son célibes e só poden captar novos membros a través da adopción ou a conversión. Pero as versións contemporáneas non resultan tan evocadoras como o deseño xenuíno, como se aprecia no excelente catálogo de mobiliario Shaker que se pode descargar en Abbeville. Para saber máis sobre a vida nestas comunidades, Cabovolo escribiu un interesante artigo.
Xosé Suárez, arquitecto
Santiago de Compostela, outubro 2010
Publicado en Nº 313 [sillas…][:en]
STUDIO GORM, in his series Peg (Peg + Wood Peg) gathers two of the principal characteristics of the tradition Shaker: The first one consists of the union of the pieces of wood for assembly without using accessories; that derives from the form of life of these communities, where there were in use only the materials which they were having in his immediate environment.

The second one is the reference to the tradition Shaker of hanging the furniture of the wall by means of a few elements of furniture specially designed for it, ésto was allowing the use of the domestic space for different activities liberating it of furniture depending on the needs; it is not necessary to forget that the term (rough) Shaker derives from the dances at the edge of the situation that they realized to be liberated of the evil.

The resonances of the tradition Shaker seem to expand with great success while the last community formed by four members agonizes in the condition of Maine, due to the fact that the groups are bachelors and only new members can catch across the adoption or the conversion. But the contemporary versions do not turn out to be so evocative as the genuine design, since it is estimated in the excellent catalogue of furniture Shaker that can disburden in Abbeville. To know more on the life in these communities, Cabovolo has written an interesting article.
Xosé Suárez, architect
Santiago de Compostela, october 2010
Published in Nº 313 [sillas…][:]




