[:es]
El proyecto «A 100 Chairs in 100 days» del diseñador italiano Martino Gamper incide en la idea de la fabricación de objetos únicos a partir de otros preexistentes y desechados. El proyecto consiste en la construcción de 100 sillas en un período de tiempo limitado a 100 días con los restos de otras recogidas durante años en las calles de Londres.
La construcción de estos elementos implica un analisis exhaustivo de las preexistentes con el fin de verificar diversas cuestiones prácticas como la resistencia de elementos, dispuestos en un orden contrario a la función para la que fueron diseñadas originalmente.
Pero también incide en aspectos más polémicos como la abdicación del respeto por los diseños originales y la confrontación de diversos arquetipos en una única pieza, en algunos casos con valores culturales y económicos muy divergentes; y ofrece un viaje singular por las resonancias del diseño contemporáneo a través del tiempo.
Diseñadores de otras disciplinas han trabajado con la idea de la reutilización de elementos de desecho: Aleksander Brodsky fabrica su Pabellón para la ceremonia del vodka con una colección de ventanas procedentes de derribos a las que recubre con un manto de pintura blanca para ofrecer diversos grados de transparencia, una sensación heladora muy acorde con la función del pabellón y una obra sublime.

Martin Margiela fabrica su colección de ropa denominada «Artisanal» mediante la adición de elementos procedentes del desarmado de otras piezas de vestuario y calzado; algunas de las prendas conservan la función original, en otras se modifica por la adición de pequeños elementos repetidos.
Piet Hein Eek en su colección Sloophout trabaja con una idea similar. En este caso las piezas de mobiliario son diseños originales, pero en su construcción se utilizan maderas recicladas con sus pinturas y barnices originales.

Xosé Suárez, arquitecto
Santiago de Compostela, octubre 2010
Publicado en Nº 313 [sillas…]
[:gl]
O proxecto «A 100 Chairs in 100 days» do deseñador italiano Martino Gamper incide na idea da fabricación de obxectos únicos a partir doutros preexistentes e refugados. O proxecto consiste na construción de 100 cadeiras nun período de tempo limitado a 100 días cos restos doutras recollidas durante anos nas rúas de Londres.
A construción destes elementos implica un analisis exhaustivo das preexistentes co fin de verificar diversas cuestións prácticas como a resistencia de elementos, dispostos nunha orde contraria á función para a que foron deseñadas orixinalmente.
Pero tamén incide en aspectos máis polémicos como a abdicación do respecto polos deseños orixinais e a confrontación de diversos arquetipos nunha única peza, nalgúns casos con valores culturais e económicos moi diverxentes; e ofrece unha viaxe singular polas resonancias do deseño contemporáneo a través do tempo.
Deseñadores doutras disciplinas traballaron coa idea da reutilización de elementos de refugallo: Aleksander Brodsky fabrica o seu Pavillón para a cerimonia do vodka cunha colección de xanelas procedentes de derribas ás que recubre cun manto de pintura branca para ofrecer diversos graos de transparencia, unha sensación heladora moi acorde coa función do pavillón e unha obra sublime.

Martin Margiela fabrica a súa colección de roupa denominada «Artisanal» mediante a adición de elementos procedentes do desarmado doutras pezas de vestiario e calzado; algunhas das pezas conservan a función orixinal, noutras modifícase pola adición de pequenos elementos repetidos.
Piet Hein Eek na súa colección Sloophout traballa cunha idea similar. Neste caso as pezas de mobiliario son deseños orixinais, pero na súa construción utilízanse madeiras recicladas coas súas pinturas e vernices orixinais.

Xosé Suárez, arquitecto
Santiago de Compostela, outubro 2010
Publicado en Nº 313 [sillas…]
[:en]
The project «A 100 Chairs in 100 days» by the Italian designer Martino Gamper focuses on the idea of manufacturing unique objects from other pre-existing and discarded objects. The project consists of the construction of 100 chairs in a period of time limited to 100 days with the remains of others collected for years on the streets of London.
The construction of these elements implies an exhaustive analysis of the pre-existing ones in order to verify various practical issues such as the resistance of elements, arranged in an order contrary to the function for which they were originally designed.
But it also affects more controversial aspects such as the abdication of respect for original designs and the confrontation of various archetypes in a single piece, in some cases with very divergent cultural and economic values; and offers a unique journey through the resonances of contemporary design through time.
Designers of other disciplines have worked with the idea of the reuse of waste elements: Aleksander Brodsky manufactures his Pavilion for the vodka ceremony with a collection of windows from demolitions that he covers with a blanket of white paint to offer different degrees of transparency, an icy sensation very much in keeping with the function of the pavilion and a sublime work.

Martin Margiela Martin Margiela manufactures his clothing collection called «Artisanal» by adding elements from the disassembly of other pieces of clothing and footwear; some of the garments retain the original function, in others it is modified by the addition of small repeated elements.
Piet Hein Eek in his Sloophout collection works with a similar idea. In this case, the pieces of furniture are original designs, but in their construction recycled woods are used with their original paints and varnishes.

Xosé Suárez, architect
Santiago de Compostela, october 2010
Published in Nº 313 [sillas…]
[:]




