Raquel Congosto-Isabel Arenas · laboratorio de experimentación | la galería de Magdalena

Hoxe desprazámonos a Madrid para presentarvos La galería de Magdalena, uun proxecto de Raquel Congosto e Isabel Arenas, cuxo obxectivo é reinterpretar os espazos menosprezados da cidade para convertelos en espazos de oportunidade, e que comunican o espazo público co espazo dixital mediante a participación cidadá e o concepto de ‘Regalar’.

¡A galería de Magdalena é unha oportunidade de desquitarse, é un laboratorio de experimentación no que compartir unha experiencia con xente descoñecida, é un acto de psicomagia!.

Con este fin transformaron espazos como valos de obra ou soares en galerías de arte efémeras, onde todo o que se expón se regala aos viandantes. Dan unha importancia especial á comunicación co público de todo tipo, intentando eliminar barreiras existentes entre a sociedade e a arte contemporánea, intentando crear ámbitos onde a xente se sinta cómoda arredor da arte, á comunicación entre distintos contextos e entre a propia xente.

“A rúa é en si mesma unha oportunidade de creatividade, de reunión, de intercambio, ou polo menos así vémolo nós. lagaleriademagdalena é ao mesmo tempo unha plataforma que serve para realizar exposicións na rúa onde todo o que se expón se regala: #RegalosUrbanos, e unha comunidade de xente do ámbito físico e virtual que nos reunimos arredor da cultura e a participación.”

Nevera Urbana, la galería de Magdalena | Fotografía: Luis Daza

¿Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional previa á galería de Magdalena?

Ambas as dúas somos arquitectas pola Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid e estivemos a traballar en diversos estudos. Máis tarde, unha traballou na edición da revista Arquitectura Viva, mentres a outra o facía en temas relacionados co deseño e montaxe de exposicións. Ademais sempre estivemos involucradas en distintos proxectos creativos, como unha marca de roupa, unha televisión por internet, pintura, etc.

¿Que vos levou a poñer en marcha este proyecto?¿Por que neste sector?

O proxecto xurdiu dun cúmulo de inquietudes que tiñamos en común, como a participación da xente nas obras que faciamos, o uso do espazo público, a cantidade de espazos inacabados que deixou a crise na cidade… démonos conta de que necesitabamos facer un uso diferente dese espazo público. Así xurdiu a nosa primeira acción na rúa e despois encontrámonos un día cun edificio en obras na rúa Magdalena, cunhas mostras de pintura que parecían perfectas para colocar uns cadros sobre elas. Tal cual, o seguinte fin de semana preparamos uns debuxos e fixemos unha exposición que dende o principio foi un foco de atracción de xente que se achegaba a mirar e a preguntarnos cousas sobre a obra, coma se se tratase dunha inauguración nunha galería. A xente empezounos a preguntar tamén que cando era a seguinte exposición e de súpeto, esa esquina en obras se converteu no noso lugar de exposición habitual, un laboratorio de ideas e expresión creativa.

¿Que outros proxectos e/ou actividades engloba Lagaleríademagdalena?

O que nos encanta de Lagaleríademagdalena é que é un proxecto que nunca se esgota. Dentro del cada vez xorden novas ideas, pero ademais xurdiron algúns ‘spin-off’ como pode ser Lagaleríademúsica, unha homenaxe aos casetes onde imos recompilando listas de reprodución dun montón de xente, coa condición de que sexan de 60 ou 90 minutos, cada unha, coa súa recensión persoal e os links para escoitala en Spotify, Grooveshark, Deezer, etc… tamén están os Muros Cidadáns, que son intervencións integradoras máis permanentes, nos que se homenaxea os veciños dun barrio, que por exemplo participan nun photocall aberto e despois son os seus propios retratos os que compoñen a obra, sentíndose identificados con eles e creándose novos vínculos entre os veciños e entre eles e o lugar. Tamén fixemos talleres universitarios e para nenos e creamos e xestionado eventos. Agora mesmo acabamos de realizar un Festival de #RegalosUrbanos durante un fin de semana. Unha deriva de #RegalosUrbanos por 9 localizacións no Barrio das Letras de Madrid, cun total de 18 exposicións e a participación de varios artistas.

Regalos urbanos, la galería de Magdalena

¿Encontrástesvos con moitas dificultades na súa posta en marcha?¿Qué apoios recibistes?

Nós nunca pedimos permiso para intervir, porque o que facemos, ao ser efémero e respectar sempre as superficies sobre as que actuamos, non é ilegal. Así que nese aspecto non tivemos ningunha dificultade. Despois o proxecto foi crecendo de forma natural, case sen decatarnos, pero realmente a dificultade con que nos encontramos é unha habitual hoxe en día e é a sostibilidade económica do proxecto, aínda que de momento o imos conseguindo. Agora dedicámonos exclusivamente a lagaleríademagdalena e a verdade é que o maior apoio que recibimos dende o principio é o do público. Xa dende as primeiras exposicións se achegaban a darnos as grazas por facer algo así e preguntábannos como decatarse das seguintes exposicións. Ver como fas feliz a xente é o máis marabilloso que che pode pasar. Tamén recibimos sempre bastante apoio por parte dos medios, dende blogs ata xornais, raios nacionais e a televisión.

¿Considerades que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao voso traballo actual?

Por un lado de non estudar Arquitectura, non nos teriamos chegado a coñecer e por outro sempre falamos do pouco que sabe ás veces estes estudos. Na nosa carreira adquírese unha formación en campos moi diversos e realmente aínda que un non se decate ten unha preparación para facer un montón de cousas distintas, só hai que ter a mente aberta. A nós permitiunos ter unha visión ampla e diferente dos espazos nas cidades, a ter en conta diversas situacións simultáneas… e tamén nos ensinou formas de facer que non compartimos a día de hoxe pero que así podemos detectar e evitar.

¿Estades contentas cos obxectivos alcanzados?

Estamos contentas. Cando empezamos nunca pensamos que esas accións que realizabamos ían chegar a converterse nun proxecto que xa ten 3 anos e medio de percorrido. Nin teriamos imaxinado que puidésemos realizar intervencións da envergadura de #Emergiendo por exemplo, no barrio madrileño de Tetuán, un Muro Cidadán de 40 metros de longo. E ademais o máis importante, poder vivir de facer o que nos gusta.

Marca España, la galería de Magdalena

¿Animarías outros arquitectos a seguir os vosos pasos? ¿Que pasos considerades que deberían dar? ¿Como completar os seus estudos? ¿Que outros consellos lles darías?

Animamos a xente a formularse que é o que realmente lles gusta facer e a facelo coa mente aberta, porque nunca se sabe que forma vai tomar ese camiño e agora coa crise hai que estar atento ás pistas que poden aparecer diante de ti pero que se non estás esperto podes non velas. E o máis importante é empezar a facer, que se poñan a facer o que os enche como primeiro paso e é probable que pouco a pouco iso lles dirixa a novos lugares que antes descoñecían. E como non, que o que fagan o fagan con ilusión e enerxía, crendo verdadeiramente niso, se non é moi difícil manter un proxecto en marcha. Respecto a como completar os estudos, a día de hoxe hai unha oferta enorme de cursos e masters, pero moitas veces un pode encontrar talleres e cursos curtos que ás veces poden pagarche máis a pena para o que ti buscas en concreto, ti mesmo podes organizar o teu paquete de formación académica en función das túas necesidades e lle podes tirar máis proveito que a unha oferta máis tradicional que está ás veces algo obsoleta respecto á situación actual.

¿Credes que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis “tradicional” de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?

Dende logo que si, como xa dixemos cremos que temos que aproveitar a formación que temos, que é máis ampla do que a xente cree e intentar aplicala para reinventarnos e descubrir novos nichos de mercado.

¿Que opinades dos que se foron a traballar ao estranxeiro?

É unha das dúas opcións que hai e ambas as dúas son igual de válidas. Coñecemos varios casos en que a verdade é que están encantados co lugar e as condicións que encontraron ao irse de aquí pero tamén hai outros que non acaban de encaixar. Do que se nos decatamos é, que aínda que sexa de viaxe, senta moi ben saír de España, porque aquí hai unha especie de nube de negatividade que nos rodea e da que nin somos conscientes cando estamos metidos nela. Cando sales é cando notas que fóra se respira un ambiente distinto, sen tanta presión e ao volver te decatas máis nitidamente do que aquí está a pasar.

¿Como vedes o futuro da profesión?

É un futuro que temos que deseñar cada día, para crear unha nova profesión. De feito un dos problemas que vemos é que nas universidades continúan cun modelo antigo de ensino, estanos a ensinar sistemas e contidos dunha forma que xa non serve no mundo real. E eses estudantes son precisamente o futuro da profesión e estanse a encontrar sen ferramentas nin medios que estean vinculados coa realidade que está a acontecer fóra da universidade. Ademais cremos que o mundo está a cambiar a unha velocidade terrible e que temos que estar atentos para adaptarnos do mellor xeito. Aínda andamos coa resaca da influencia das redes sociais e da revolución de internet e cos estragos da crise e aínda non hai moitos proxectos que estean a entender o cambio, ou iso creemos nós. Para nós é importante replicar os modelos que están a funcionar na rede, entender a arte como unha forma de compartir, esquecérsenos gardarnos os segredos do que facemos e regalalos, xerar unha comunidade e utilizar o espazo público doutra forma. E isto habería que aplicalo non só ao mundo da arte.

Regalos Urbanos de Galerías de Magdalena abiertas en Madrid, Barcelona y México D.F.

Raquel Congosto-Isabel Arenas · laboratorio de experimentación | la galería de Magdalena
xuño 2014

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer a Raquel e a Isabel o seu tempo e predisposición con este espazo.

Alberto Alonso Oro

Arquitecto y editor en veredes, arquitectura y divulgación. Invernalia es un buen lugar. A veces escribo en Fundacion Arquia.

follow me

Arquivado en: Alberto Alonso Oro, Ana Barreiro Blanco, baliza

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,