Libe Fdez. Torróntegui · reharq | consultoría creativa especializada no patrimonio cultural

Tras o período vacacional retomamos as entrevistas na sección Baliza. Nesta ocasión desprazámonos ata Bilbao para charlar con Libe Fdez. Torróntegui, arquitecta con posgrao en “Rehabilitación e restauración arquitectónica” pola Universidade Politécnica de Cataluña (Barcelona, 2012) e fundadora de reharq*. Libe é unha entusiasta da comunicación que traballa para que o patrimonio experiméntese como o que é: identidade, cultura, gozar, tradición e futuro o que a levou a ser membro do Consello de Goberno de UNESCO País Vasco e primeira correspondente de España para a plataforma social media de Europa Nostra e EHV.

Esta paixón polo patrimonio levoulle a fundar reharq*, consultoría creativa especializada en patrimonio cultural, unha aposta por un novo enfoque na comunicación do patrimonio fíxolle merecedora de varios recoñecementos empresariais internacionais. Esta formulación pode verse reflectido na súa publicación dixital con formato de enternainment xa que vincula o coñecemento do patrimonio con experiencias máis lúdicas.

Sen máis preámbulos deixámosvos coa entrevista que tivemos a oportunidade de realizar.

Foto de Workshop Experience para Libe Fdez. Torróntegui en Zinc Shower 2016
Foto de Workshop Experience para Libe Fdez. Torróntegui no Zinc Shower 2016

Como se definiría Libe Fdez. Torróntegui?

Optimista e perseverante.

Como, cando e por que xorde reharq?

Fai xa case 5 anos daquilo… e xurdiu por pura necesidade, tanto persoal como social. Por unha banda, adoro comunicar e vi na crise a oportunidade para darme unha licenza e probar no que sempre desexara facer: escribir. Por outro, pasárame un ano enteiro lendo tratados e devorando textos sobre patrimonio. Documentos infumables para moitos pero con contido de gran valor para todos.

Reharq naceu para achegar o patrimonio, os aspectos máis técnicos e a paixón da historia da arquitectura aos máis profanos na materia pero sendo substancial para os especialistas. Creceu sendo unha das publicacións dixitais referentes no ámbito da difusión do patrimonio. Desenvolveuse mutando a consultoría creativa. E hoxe, ademais de formar parte da estratexia de márketing da miña empresa, é por encima de todo un lugar, ás veces virtual outras 1.0, onde conflúe xente estupenda. Por se isto fose pouco, é tamén unha actividade que me mantén en constante enriquecemento cultural e profesional.

Por que che enfocaches no patrimonio, un campo amplo de seu?

En 2012 cursei un posgrao en “Rehabilitación e restauración arquitectónica” na Universidade Politécnica de Cataluña. Lémbroo como un ano brutal a pesar de viaxar todas as semanas desde Bilbao a Barcelona. Sabes cando case non dormes e estás a lume de biqueira, pero gózalo? Así foi aquel ano para min. Especialiceime e reencontreime co meu eu curioso, estudioso e disfrutón da profesión. Feliz. Acababa de descubrir a miña vocación dentro da arquitectura.

Cales son as túas referencias?

Persoas brillantes con empresas normais. Recordo que a miña primeira referencia foi unha arquitecta valenciana cun blogue de lifestyle. Parécenme moi inspiradores os profesionais que a partir da boa identidade dixital dun blogue lograron vender servizos e produtos. En materia de estratexias de comunicación, deseño… teñen modelos xa moi testados, polo que os profesionais doutras disciplinas podemos guiarnos pola súa experiencia.

Así ven reharq.com algunos de sus seguidores.
Así ven a reharq.com algúns dos seus seguidores.

Como é o día a día en reharq?

Alegre, á fin e ao cabo, estou a vivir do que me formei e mellor se facer. E, tras este verán, cun novo propósito (creo que o cumprín dous días de 23, tamén che direi…): traballar media xornada. Iso, a condición de que non estea a viaxar. Algo, doutra banda moi habitual.

Recibiches numerosos recoñecementos polo teu labor en reharq, que supuxeron para ti e para o proxecto?

Persoalmente, cada premio foi reconfortante. Na anterior pregunta respondía que aspiro a traballar media xornada, porque durante os anos anteriores hei perdido a conta das horas, noites, fins de semana e vacacións que investín na miña empresa. Como che dicía, os premios sempre eran unha palmadita nas costas en forma de ‘vas ben’.

Profesionalmente, ganas en recoñecemento e, polo tanto, en popularidade, acceso a clientes e honorarios. Acabo de lembrar un momentazo relacionado cun premio. Probablemente non é o que máis repercusión tivo pero foi inesquecible cando acudín ao Parlamento Europeo, no marco duns premios de emprendemento, para falar sobre como outras formas de comunicar o patrimonio e recalar na sociedade son posibles.

Como desenvolves ese “novo enfoque para a difusión do patrimonio arquitectónico”?

A liña editorial elixida é sumamente entusiasta e desmárcase do ton ríxido, gris e académico utilizado neste ámbito. O seu obxectivo: redescubrir o patrimonio indo á esencia das persoas e a súa vinculación con este, e explicando os detalles máis técnicos, desde o rigor pero con emoción.

A este novo enfoque eu chámolle di(ver)fusión do patrimonio, pois é contido experiencial, propio, fresco e de calidade.

Como e para que utilizas as novas tecnoloxías”? A rede” facilitou o teu labor?

Que se a facilitou? O poder de alcance da rede é marabilloso. Primeiro porque che permite coñecer a xente coa que conectas incrible. Segundo porque o abanico de ofertas profesionais ábrese ao mundo enteiro. A miña consultoría creativa especializa en patrimonio cultural é de ámbito internacional grazas á inexistencia de fronteiras nas novas tecnoloxías. Traballar na Habana, Uruguai ou recentemente en Ecuador non entraba dentro do plan de desenvolvemento empresarial, con todo, a rede uniume a persoas que necesitaban os meus servizos alén do charco. Non serei eu quen se negue a estas oportunidades laborais tan vibrantes… ;-)

Alegre, al fin y al cabo, estoy viviendo de lo que me he formado y mejor sé hacer. Y, tras este verano, con un nuevo propósito (creo que lo he cumplido dos días de 23, también te diré…): trabajar media jornada. Eso, siempre y cuando no esté viajando. Algo, por otro lado muy habitual.

La línea editorial elegida es sumamente entusiasta y se desmarca del tono rígido, gris y académico utilizado en este ámbito. Su objetivo: redescubrir el patrimonio yendo a la esencia de las personas y su vinculación con éste, y explicando los detalles más técnicos, desde el rigor pero con emoción.

A este nuevo enfoque yo le llamo di(ver)fusión del patrimonio, pues es contenido experiencial, propio, fresco y de calidad.

Libe Fdez. Torróntegui Impartiendo en la Universidad de Cuenca el workshop Creatividad y valores, aliados de la difusión del patrimonio en la sociedad del s. XXI.
Libe Fdez. Torróntegui impartindo na Universidade de Cuenca (Ecuador) o obradoiro “Creatividade e valores, aliados da difusión do patrimonio na sociedade do s. XXI.”.

Como “emprendedora” que opinas dos arquitectos que “abren e/ou recuperan” novos campos e/ou enfoques da profesión?

Fíxache que eu estes enfoques non os vexo tan novos: xa na carreira quería traballar no mundo editorial (a ver, e vou xa para os 40…). Ao final, a nosa formación é moi ampla e pode dar pé a que se desenvolvan os nosos talentos.

Estás contenta coa traxectoria realizada ata agora? Que proxectos de futuro espéranche?

A túa entrevista debeume de dar sorte pois mentres che escribía acaba de chegarme un mail cunha noticia fantástica. Factoría Cultural Madrid seleccionoume para levar a cabo un proxecto no ámbito do turismo patrimonial. E empezo a próxima semana así que… isto é o que me espera no meu futuro inmeditísimo.

Para acabar, que lle aconsellarías aos actuais estudantes e futuros profesionais de arquitectura?

Un consello práctico. A arquitectura é unha profesión preciosa e creativa pero é iso: unha profesión e non un hobby, e como tal a remuneración ha de ser proporcional ao traballo realizado.

Se cando digo eu que os blogues son armas de unión masiva de boa xente… Grazas Alberto pola proposta.

 

¡Practicando la di(ver)fusión con el ejemplo!
Practicando a di(ver)fusión co exemplo!

Libe Fdez. Torróntegui · reharq | consultoría creativa especializada no patrimonio cultural 
septiembre 2017

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer a Libe o seu tempo e predisposición con este pequeno espazo.

Arquivado en: Alberto Alonso Oro, Ana Barreiro Blanco, baliza

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,