IniciobalizaElena Guim · Divulgación de la Arquitectura | ArquectElena Guim · Divulgación...

[:es]Elena Guim · Divulgación de la Arquitectura | Arquect[:gl]Elena Guim · Divulgación da Arquitectura | Arquect[:en]Elena Guim · Spreading of the Architecture | Arquect[:]

[:es]

Elena Guim · Divulgación de la Arquitectura | Arquect
Elena Guim · Divulgación de la Arquitectura | Arquect

Arquect, un novedoso proyecto de divulgación de la arquitectura en la ciudad, desde una vertiente sostenible.

Arquect difunde la cultura arquitectónica entre “no-arquitectos” de cualquier edad y perfil social, contribuyendo a la reflexión sobre el entorno construido y acercando la ciudad a sus ciudadanos de forma sencilla y amena.

Arquect es un proyecto impulsado por Elena Guim, arquitecta por la Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona, ETSAB (2001). Como Arquitecta Senior en EMBA_ESTUDI MASSIP-BOSCH ARQUITECTES, Elena ha sido la directora del proyecto Torre Diagonal ZeroZero, nueva sede corporativa de Telefonica en Barcelona, realizada para el Consorcio de la Zona Franca de Barcelona. Este vanguardista rascacielos es un hito en el inicio de la Avda. Diagonal de Barcelona, y está llamado a ser un referente en el skyline marítimo de la ciudad.

¿Cuál ha sido tu formación y tu trayectoria profesional previa a Arquect?

Estudié Arquitectura en la ETSAB, Barcelona, obteniendo el título de arquitecta en 2001. Durante mis estudios, obtuve una beca Erasmus en la KTH-Arkitektur de Estocolmo. Realicé un Postgrado en la Escola Sert del COAC titulado: “Del proyecto a la obra” en 2003.

Mi experiencia profesional empezó durante los últimos años de carrera, como estudiante colaboré en diversos despachos de arquitectura de Barcelona, mayoritariamente realizando edificios de viviendas. Ya como arquitecta, seguí colaborando en otros despachos de arquitectura, también en Barcelona, asumiendo más responsabilidades al ir teniendo más experiencia. He participado en obra privada y obra pública, desde edificios de viviendas, hoteles, oficinas y escuelas.

Mi última colaboración en un despacho de arquitectura fue del 2006 hasta el 2010, Estudi Massip-Bosch Arquitectes, ha sido como directora del proyecto de la sede corporativa de Telefónica en Barcelona, conocida como Torre Telefónica Diagonal ZeroZero.

Una vez finalizada la obra, me quedé sin trabajo y tras pocos meses inicié mi andadura emprendedora con Arquect.

¿Te planteaste en algún momento, presente, pasado o futuro, buscar trabajo en el extranjero?

 Si que me he planteado buscar trabajo en el extranjero. En 2010, al quedarme sin trabajo y viendo la situación de crisis en España barajé esa posibilidad pero me decanté por el emprendimiento de mi proyecto de divulgación de la arquitectura para no arquitectos en mi ciudad natal. He recibido ofertas de trabajo para trasladarme a Shanghai pero en ese momento seguí apostando por Arquect.

 Actualmente no descarto trabajar en el extranjero en un futuro a corto y medio plazo, ya que las expectativas aquí siguen siendo ínfimas y la falta de recursos en educación y cultura tanto a nivel público como privado hacen muy difícil la continuidad de mi proyecto.

¿Qué te llevó a poner en marcha este proyecto?

Una de las principales razones fue la constatación  del desconocimiento que la ciudadanía tenía del papel de la arquitectura en nuestra sociedad. Se relacionaba la arquitectura con la burbuja inmobiliaria y con el enriquecimiento que algunos arquitectos han obtenido en el período de bonanza económica. Al mismo tiempo tampoco me sentía identificada con el papel que el arquitecto estaba ejerciendo en la sociedad, los arquitectos estrellas y mediáticos se alejaban bastante de mi concepto de arquitecto y del por qué estudié esta carrera.

Siempre he creído que uno valora y respeta aquello que conoce y por eso creo que es muy importante la divulgación de la arquitectura. Sobretodo en el campo de la educación. Los niños son los ciudadanos del futuro y si ellos tienen conocimientos y desarrollan un espíritu crítico respecto a su entorno construido podrán decidir con más herramientas el tipo de ciudad y sociedad en la que  quieren vivir.

¿Te encontraste con muchas dificultades en su puesta en marcha?

En el proceso de definición del proyecto más que dificultades hablaría de retos. Fue un proceso lleno de ilusión, esfuerzo, constancia, optimismo y creer en uno mismo ya que se habla mucho de emprendimiento desde el ámbito político pero no se reciben ayudas concretas.

Ha sido un proceso lleno de aprendizaje porque aunque me mantenía en el campo de la arquitectura, cambiaba de sector pasando a la educación y a la divulgación. Eso ha requerido un aprendizaje continuo en gestión, marqueting y comunicación, relaciones comerciales, nuevas tecnologías y a exprimir día a día mucha creatividad. Lo que se llama salir de nuestra zona de confort.

¿Estás contenta con los objetivos alcanzados?

No a nivel empresarial. Como he mencionado anteriormente, la falta de recursos económicos en ámbitos tan fundamentales como son la educación y la cultura está afectando seriamente la viabilidad del proyecto. Si a nivel personal y profesional porque he aprendido mucho, tomando decisiones y buscando soluciones.

¿Crees que los arquitectos en España deberíamos abrir nuevas vías de trabajo para salir de la casilla más “tradicional” de proyectar dada la actual situación de la construcción en nuestro país?

Sin lugar a dudas. El papel que puede ejercer un arquitecto en nuestra sociedad es básico, para ello el colectivo de arquitectos como “colectivo” debe realizar un serio análisis de lo ocurrido y plantear soluciones. Pero siendo honestos y no tirando pelotas fuera. Hasta ahora, cinco años después del reconocimiento de la “crisis” pocos cambios estructurales he visto en los organismos oficiales.

Veo el papel del arquitecto en nuestra sociedad como un solucionador de problemas, un acompañante con capacidad de asesoramiento, gestión y visión tanto a nivel público como privado.

¿Qué opinas de los que se han ido a trabajar al extranjero?

Me merecen mucho respeto porque han tomado un gran decisión, han buscado soluciones a su situación profesional y personal que aquí no han encontrado.

A nivel particular de los emigrantes, lo entiendo perfectamente. A nivel de país, lo veo con preocupación porque se está produciendo una fuga de gente joven y no tan joven que nos pasará factura a largo plazo. Es una de las consecuencias de la globalización, existen nuevas reglas de juego, el mercado laboral no entiende de fronteras.

Elena Guim · Arquect
Mayo 2013

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a Elena, tanto su ayuda como su predisposición mostrada con este pequeño espacio.

[:en]

Elena Guim

Arquect, a new project of spreading of the architecture in the city, from a sustainable slope.

Arquect spreads the architectural culture between «non-architects» of any age and social profile, contributing to the reflection on the constructed environment and bringing the city over to his citizens of simple and pleasant form.

Arquect is a project stimulated by Elena Guim, arquitecta for the Technical Top School of Architecture of Barcelona, ETSAB (2001). As Arquitecta Senior in EMBA_ESTUDI MASSIP-BOSCH ARQUITECTES, Elena has been the director of the project Tower Diagonal ZeroZero, new corporate headquarters of Telefonica in Barcelona realized for the Consortium of the Duty-free zone of Barcelona. This ultramodern skyscraper is a milestone in the beginning of the Avda. Diagonal of Barcelona, and it is called to be a modal in the maritime skyline of the city.

Which has been your formation and your professional path before Arquect?

I studied Architecture in the ETSAB, Barcelona, obtaining the title of arquitecta in 2001. During my studies, I obtained a scholarship Erasmus in the KTH-Arkitektur of Stockholm. I realized a Postdegree in the Escola Sert of the qualified COAC: «From The project to the work» in 2003.

My professional experience began during the last years of career, since student I collaborated in diverse offices of architecture of Barcelona, for the most part realizing buildings of housings. Already like arquitecta, I continued collaborating in other offices of architecture, also in Barcelona, assuming more responsibilities on having been having more experience. I have taken part in private work and public work, from buildings of housings, hotels, offices and schools.

My last collaboration in an office of architecture was of 2006 until 2010, Estudi Massip-Bosch Arquitectes, she has been like a director of the project of the corporate headquarters of Telefonica in Barcelona known as Tower Diagonal Telefonica ZeroZero.

Once finished the work, I remained without work and after a few months I initiated my enterprising gait with Arquect.

Did you appear in some moment, present, past or future, to look for work abroad?

If that I have considered to look for work abroad. In 2010, on having remained without work and seeing the situation of crisis in Spain I shuffled this possibility but I praised myself for the emprendimiento of my project of spreading of the architecture for not architects in my natal city. I have received offers of work to move to Shanghai but in this moment I continued betting for Arquect.

Nowadays I do not reject to be employed abroad at a future in the short and medium term, since the expectations here continue being negligible and the lack of resources in education and culture so much to public level since privately they make very difficult the continuity of my project.

What did you lead to starting this project?

One of the principal reasons was the verification of the ignorance that the citizenship had of the paper of the architecture in our company. The architecture was related to the real-estate bubble and with the enrichment that some architects have obtained in the period of economic prosperity. At the same time I was not also feeling identified with the paper that the architect was exercising in the company, the architects you star and media they were removing enough of my architect’s concept and of why I studied this career.

Always I have believed that one values and respects that one that knows and because of it I believe that the spreading of the architecture is very important. Overcoat in the field of the education. The children are the citizens of the future and if they have knowledge and develop a critical spirit with regard to his constructed environment they will be able to decide with more tools the type of city and company in which they want to live.

Did you meet many difficulties in his putting in march?

In the process of definition of the project most that would speak difficulties about challenges. It was a process full of illusion, effort, witness, optimism and to believe in one itself since one speaks very much of emprendimiento from the political area but concrete helps are not received.

It has been a process full of learning because though I was kept in the field of the architecture, it was changing sector going on to the education and to the spreading. It has needed a constant learning in management, marqueting and communication, commercial relations, new technologies and is necessary to squeeze day after day many creativity. What calls to go out of our zone of comfort.

Are you satisfied with the reached aims?

Not to managerial level. Since I have mentioned previously, the lack of economic resources in areas as fundamental as it are the education and the culture it is affecting seriously the viability of the project. If at the personal level and professional because I have learned very much, taking decisions and looking for solutions.

Do you believe that the architects in Spain we should continue opening new routes of work to go out of the «most «traditional» cabin of projecting given the current situation of the construction in our country?

No doubt. The paper that an architect can exercise in our company is basic, for it the group of architects as «collective» must realize a serious analysis of the happened and raise solutions. But being honest and not throwing balls out. Till now, five years after the recognition of the «crisis» few structural changes I have seen in the official organisms.

I see the paper of the architect in our company as a solucionador of problems, an accompanist with capacity of advice, management and vision so much to public as private level.

What do you think of those that they have been going to work abroad?

They deserve very much theirs respect because they have taken one great decision, have looked for solutions to his professional and personal situation that here they have not found.

To particular level of the emigrants, I understand it perfectly. To level of country, I see it with worry because there is taking place an escape of people young and not so young who will spend long-term invoice to us. It is one of the consequences of the globalization, new rules of game exist, the labor market does not deal on borders.

Elena Guim · Arquect

May 2013

Interview realized by Ana Barreiro Blanco and Alberto Alonso Oro. Be grateful for Elena, both his help and his predisposition showed with this small space.

[:gl]

Elena Guim

Arquect, un novidoso proxecto de divulgación da arquitectura na cidade, dende unha vertente sostible.

Arquect difunde a cultura arquitectónica entre «non-arquitectos» de calquera idade e perfil social, contribuíndo á reflexión sobre o ámbito construído e achegando a cidade aos seus cidadáns de forma sinxela e amena.

Arquect é un proxecto impulsado por Elena Guim, arquitecta pola Escola Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona, ETSAB (2001). Como Arquitecta Sénior en EMBA_ESTUDI MASSIP-BOSCH ARQUITECTES, Elena foi a directora do proxecto Torre Diagonal ZeroZero, nova sede corporativa de Telefonica en Barcelona, realizada para o Consorcio da Zona Franca de Barcelona. Este vangardista rañaceos é un fito no inicio da Avda. Diagonal de Barcelona, e está chamado a ser un referente no skyline marítimo da cidade.

¿Cal foi a túa formación e a túa traxectoria profesional previa a Arquect?

Estudei Arquitectura na ETSAB, Barcelona, obtendo o título de arquitecta en 2001. Durante os meus estudos, obtiven unha bolsa Erasmus na KTH-Arkitektur de Estocolmo. Realicei un Postgrao na Escola Sert do COAC titulado: «Do proxecto á obra» en 2003.

A miña experiencia profesional empezou durante os últimos anos de carreira, como estudante colaborei en diversos despachos de arquitectura de Barcelona, maioritariamente realizando edificios de vivendas. Xa como arquitecta, seguín colaborando noutros despachos de arquitectura, tamén en Barcelona, asumindo máis responsabilidades ao ir tendo máis experiencia. Participei en obra privada e obra pública, dende edificios de vivendas, hoteis, oficinas e escolas.

A miña última colaboración nun despacho de arquitectura foi do 2006 ata o 2010, Estudi Massip-Bosch Arquitectes, foi como directora do proxecto da sede corporativa de Telefónica en Barcelona, coñecida como Torre Telefónica Diagonal ZeroZero.

Unha vez finalizada a obra, quedei sen traballo e tras poucos meses iniciei a miña andaina emprendedora con Arquect.

¿Formulácheste nalgún momento, presente, pasado ou futuro, buscar traballo no estranxeiro?

Se que me formulei buscar traballo no estranxeiro. En 2010, ao quedar sen traballo e vendo a situación de crise en España barallei esa posibilidade pero decanteime polo emprendimiento do meu proxecto de divulgación da arquitectura para non arquitectos na miña cidade natal. Recibín ofertas de traballo para trasladarme a Shangai pero nese momento seguín apostando por Arquect.

Actualmente non descarto traballar no estranxeiro nun futuro a curto e medio prazo, xa que as expectativas aquí seguen sendo ínfimas e a falta de recursos en educación e cultura tanto a nivel público como privado fan moi difícil a continuidade do meu proxecto.

¿Que levouche a poñer en marcha este proxecto?

Unha das principais razóns foi a constatación do descoñecemento que a cidadanía tiña do papel da arquitectura na nosa sociedade. Relacionábase a arquitectura coa burbulla inmobiliaria e co enriquecemento que algúns arquitectos obtiveron no período de bonanza económica. Ao mesmo tempo tampouco me sentía identificada co papel que o arquitecto estaba a exercer na sociedade, os arquitectos estrelas e mediáticos afastábanse bastante do meu concepto de arquitecto e do por que estudei esta carreira.

Sempre crin que un valora e respecta aquilo que coñece e por iso creo que é moi importante a divulgación da arquitectura. Abrigo no campo da educación. Os nenos son os cidadáns do futuro e se eles teñen coñecementos e desenvolven un espírito crítico respecto ao seu ámbito construído poderán decidir con máis ferramentas o tipo de cidade e sociedade na que queren vivir.

¿Encontrácheste con moitas dificultades na súa posta en marcha?

No proceso de definición do proxecto máis que dificultades falaría de retos. Foi un proceso cheo de ilusión, esforzo, constancia, optimismo e crer nun mesmo xa que se fala moito de emprendimiento dende o ámbito político pero non se reciben axudas concretas.

Foi un proceso cheo de aprendizaxe porque aínda que me mantiña no campo da arquitectura, cambiaba de sector pasando á educación e á divulgación. Iso requiriu unha aprendizaxe continua en xestión, marqueting e comunicación, relacións comerciais, novas tecnoloxías e espremer día a día moita creatividade. O que se chama saír da nosa zona de confort.

¿Estás contenta cos obxectivos alcanzados?

Non a nivel empresarial. Como mencionei anteriormente, a falta de recursos económicos en ámbitos tan fundamentais como son a educación e a cultura está a afectar seriamente a viabilidade do proxecto. Se a nivel persoal e profesional porque aprendín moito, tomando decisións e buscando solucións.

¿Cres que os arquitectos en España deberiamos abrir novas vías de traballo para saír da casa máis «tradicional» de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?

Sen lugar a dúbidas. O papel que pode exercer un arquitecto na nosa sociedade é básico, para iso o colectivo de arquitectos como «colectivo» debe realizar unha seria análise do acontecido e formular solucións. Pero sendo honestos e non tirando pelotas fose. Ata agora, cinco anos despois do recoñecemento da «crise» poucos cambios estruturais vin nos organismos oficiais.

Vexo o papel do arquitecto na nosa sociedade como un solucionador de problemas, un acompañante con capacidade de asesoramento, xestión e visión tanto a nivel público como privado.

¿Que opinas dos que se foron a traballar ao estranxeiro?

Merécenme moito respecto porque tomaron un grande decisión, buscaron solucións á súa situación profesional e persoal que aquí non encontraron.

A nivel particular dos emigrantes, enténdoo perfectamente. A nivel de país, véxoo con preocupación porque se está a producir unha fuga de xente nova e non tan nova que nos pasará factura a longo prazo. É unha das consecuencias da globalización, existen novas regras de xogo, o mercado laboral non entende de fronteiras.

Elena Guim · Arquect

Mayo 2013

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a Elena, tanto su ayuda como su predisposición mostrada con este pequeño espacio.

[:]

Ana Barreiro Blanco
Ana Barreiro Blancohttps://tallerabierto.gal/gl/
Arquitecta y socia fundadora de gestión cultural taller abierto
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS