[:es]

“Sus fotografías son monumentos poéticos construidos en momentos intermedios que preceden o rememoran grandes cambios sociales e industriales, que dejan huellas en el espacio que habitamos”.
En el tiempo, constituye un recorrido por el trabajo de Carlos Cánovas desde los años 80 hasta la actualidad a través de 128 fotografías agrupadas en seis series sucesivas: Tapias (1980), Extramuros (1983-1990), Vallès Oriental (1990), Paisaje sin retorno (1993-1994),Paisaje anónimo (1992-2005) y Séptimo cielo (2007-2017).
En esta exposición, el paisaje urbano es el protagonista principal, un paisaje urbano del que le interesan sobre todo los espacios donde confluyen la naturaleza y la intervención del hombre, y que recoge en imágenes con una fuerte dimensión estética y poética. Esos paisajes que considera como intersticiales, situados en los límites de la ciudad, le sugieren múltiples lecturas en torno a los conceptos de espacio, distancia y tiempo, conceptos que utiliza igualmente para su particular reflexión sobre la propia fotografía. Como el propio Cánovas afirma,
“lo único que hace el fotógrafo es intentar que las cosas que recogen sus imágenes reflejen sus ideas previas, y también, de manera tal vez menos deliberada, aunque no menos importante, sus dudas”.

El trabajo de Carlos Cánovas, en su conjunto, constituye una suerte de registro crítico sobre la transformación de lo urbano. A la vez, esta exposición pone de manifiesto la idea del autor sobre la propia fotografía,
“una actividad permeable a la experiencia personal, en cada lugar y en cada momento, una experiencia que puede manifestarse en respuestas diferentes”
pero que, desde su carga poética, gira intensamente en torno a las ideas de tiempo y distancia.
En el tiempo. Carlos Cánovas
Del 30 de mayo al 9 de septiembre de 2018
Museo Ico, Madrid, España[:gl]

“As súas fotografías son monumentos poéticos construídos en momentos intermedios que preceden ou rememoran grandes cambios sociais e industriais, que deixan pegadas no espazo que habitamos”.
No tempo, constitúe un percorrido polo traballo de Carlos Cánovas desde os anos 80 ata a actualidade a través de 128 fotografías agrupadas en seis series sucesivas: Tapias (1980), Extramuros (1983-1990), Vallès Oriental (1990), Paisaxe sen retorno (1993-1994),Paisaxe anónima (1992-2005) e Sétimo ceo (2007-2017).
Nesta exposición, a paisaxe urbana é o protagonista principal, unha paisaxe urbana do que lle interesan sobre todo os espazos onde conflúen a natureza e a intervención do home, e que recolle en imaxes cunha forte dimensión estética e poética. Esas paisaxes que considera como intersticiales, situados nos límites da cidade, suxírenlle múltiples lecturas ao redor dos conceptos de espazo, distancia e tempo, conceptos que utiliza igualmente para a súa particular reflexión sobre a propia fotografía. Como o propio Cánovas afirma,
“o único que fai o fotógrafo é tentar que as cousas que recollen as súas imaxes reflectir as súas ideas previas, e tamén, de maneira talvez menos deliberada, aínda que non menos importante, as súas dúbidas”.

O traballo de Carlos Cánovas, no seu conxunto, constitúe unha sorte de rexistro crítico sobre a transformación do urbano. Á vez, esta exposición pon de manifesto a idea do autor sobre a propia fotografía,
“unha actividade permeable á experiencia persoal, en cada lugar e en cada momento, unha experiencia que pode manifestarse en respostas diferentes”
pero que, desde a súa carga poética, xira intensamente ao redor das ideas de tempo e distancia.
No tempo. Carlos Cánovas
Do 30 de maio ao 9 de setembro de 2018
Museo Ico, Madrid, España[:en]

“His photographs are poetic monuments built at intermediate moments that precede or recall major social and industrial changes, which leave traces in the space we inhabit”.
In time, it is a journey through the work of Carlos Cánovas from the 80s to the present through 128 photographs grouped in six successive series: Tapias (1980), Extramuros (1983-1990), Vallès Oriental (1990), Landscape Without return (1993-1994), Landscape anonymous (1992-2005) and Seventh heaven (2007-2017).
In this exhibition, the urban landscape is the main protagonist, an urban landscape of which he is particularly interested in the spaces where nature and the intervention of man converge, and which he collects in images with a strong aesthetic and poetic dimension. Those landscapes that he considers as interstitial, located in the city limits, suggest multiple readings around the concepts of space, distance and time, concepts that he also uses for his particular reflection on photography itself. As Cánovas himself affirms,
“the only thing the photographer does is to try to make the things that his images reflect reflect his previous ideas, and also, perhaps less deliberately, but not least, his doubts”.

The work of Carlos Cánovas, as a whole, constitutes a kind of critical record on the transformation of the urban. At the same time, this exhibition highlights the author’s idea about photography itself,
“an activity permeable to personal experience, in each place and at each moment, an experience that can manifest itself in different responses”
but that, from its poetic charge, it revolves intensely around the ideas of time and distance.
In the time. Carlos Cánovas
From May 30 to September 9, 2018
Ico Museum, Madrid, Spain[:]




