[:es]
El barrio de A Chainza, al otro lado del Puente de Noia, tiene larga historia. Punteado desde antiguo sobre la traza del Camiño Real, fue de toda la vida lugar de paso obligado desde el extramuros de Noia. La nueva carretera en cierto modo lo orilló: y como un meandro desgajado de las rutas de tránsito la Chainza fue empujada de pronto contra el borde marítimo, y se vio constreñida y aislada, pero esto la salvó…

Pues A Chainza, a pesar de su escasa actividad, conserva a día de hoy la escala adecuada, la que le es propia y le da sentido; su estado de decaimiento es reversible, y su situación y carácter, presente en todo el ámbito, la hacen merecedora de mejor condición, es decir, merecedora de algo más que la de limitarse a ser un “atajo para listos”.
Así las cosas, la intervención, que abarca varias fases y de la que tan sólo se ha realizado la primera, tiene como objetivo prioritario devolver el espacio público a las personas, revitalizándolo con una labor de limpieza y retirada de las excrecencias que el paso de los años y decisiones erróneas le han añadido sin sentido.
Así pues, nuestro proyecto de Reintegración urbana del patrimonio cultural de A Chainza pone los acentos en lo siguiente:
1. Retirada del asfalto del ámbito y substitución por pavimento peatonal: adoquín granítico de 5x5cm.
2. Reformulación de los bordes y límites: el “pretil da ponte” es la referencia obligada; se reinterpreta y hasta reformula, en un zurcido continuo y pausado que extiende el magnífico pretil hasta convertirlo en un inadvertido mobiliario urbano (pues no hay otro en todo el ámbito). La iluminación, además, se integra en el “nuevo” pretil, con el fin de conseguir una iluminación rasante y adecuada a las características peatonales del ámbito.
3. Rediseño de las instalaciones urbanas y soterrado de las aéreas: a caballo de las dos fases, pues hasta el momento se ha completado tan solo el trazado oculto y bajo rasante de las canalizaciones. Es decir, la retirada de los postes y cables queda para la segunda fase.
4. Recuperación del trazado del Camiño Real.
5. Recuperación del Puente Medieval: la segunda fase contempla su prolongación, con el fin de conectarlo con el “Camiño Real”.
6. Recuperación de “A Fonte da Chainza” y del Lavadoiro da Chainza. Y esta parte merece un comentario aparte, pues el lavadoiro permanece en perfecto uso. “Activar” un espacio es literalmente “dotarlo de actividad”. Pero la actividad ya existe; nosotros tan solo la rescatamos y la revitalizamos. En definitiva, que la recuperación del lavadoiro está lejos de ser un canto inútil a otros tiempos ya pasados: es, por así decirlo, un ámbito de actividad, o en otras palabras, un espacio social.
Y por último, la piedra granítica de las canteras de Baroña, que preside toda la intervención: desde los pequeños “lastros” del pavimento hasta las magníficas losas de 3m de la cubierta del lavadoiro.
En fin, A Chaínza vuelve a respirar.
Obra: Reintegración urbana del patrimonio cultural de A Chaínza (fase1)
Arquitectos redactores: Alfonso Salgado Suárez, arquitecto + Francisco X. Liñares Túñez, arquitecto + Manuel A. Liñares Túñez, ingeniero industrial
Arquitecto colaborador: Santiago Rey y Carla Agra García
Estructura: Manuel Liñares
Instalaciones: Miguel Raposo
Dibujo: Sergio Sánchez y Carla Agra García
Etnografía: Ana Filgueiras Rei
Arquitecto técnico: Castor Campos Rodríguez
Promotores: Concello de Noia
Emplazamiento: A Chaínza. Noia. A Coruña. España.
Fotografías: Héctor Santos-Díez | BISimages+ Salgado e Liñares Arquitectos
Empresa constructora: Construcciones Ces, S.L.
PEM: 168004,77 Euros
Superficie del ámbito de intervención: 4028m2
Año: noviembre 2011
+ salgadoeliñares.com
+ premios
– Premio Manuel Vázquez Román 2013
Primer premio
– XV Premios COAG
Premio espacio público
[:en]
The A Chainza neighborhood, to another side of Noia’s Bridge, it has long history. Plucked from ancient on the trace of the Camiño Real, it was of the whole life place of step forced from outside of Noia. The new road in certain way edged it: and as a meander broken off from the routes of traffic the Chainza it was pushed suddenly against the maritime edge, and met restricted and isolated, but this saved it…
So A Chainza, in spite of his scanty activity, conserve a today the suitable scale, which him is own and gives him sense; his condition of decay is reversible, and his situation and character, present in the whole area, they make her deserving of better condition, that is to say, deserving of something more than her of limiting itself to being a » short-cut for ready «.
This way the things, the intervention, which includes several phases and of which only the first one has been realized, has as priority aim return the public space to the persons, revitalizing it with a labor of cleanliness and retreat of the excrescences that the step of the years and erroneous decisions have added senseless.
This way so, our project of urban Reimbursement of the cultural heritage of A Chainza puts the accents in the following thing:
1. Retreat of the asphalt of the area and substitution for pedestrian pavement: granitic cobble of 5x5cm.
2. Reformulation of the edges and limits: the » railing gives put » it is the obliged reference; it is reinterpreted and even it re-formulates, in a constant and slow darn that extends the magnificent railing up to turning it into an inadvertent street furniture (since there is no other one in the whole area). The lighting, in addition, joins the «new» railing, in order to obtain a lighting low and adapted to the pedestrian characteristics of the area.
3. Redesign of the facilities urban and buried of the air ones: astride of both phases, since up to the moment there has been completed only the secret and low low tracing of the channelings. That is to say, the retreat of the posts and cables stays for the second phase.
4. Recovery of the tracing of the Camiño Real.
5. Recovery of the Medieval Bridge: the second phase contemplates his prolongation, in order to connect it with the «Camiño Real».
6. Recovery of » To Fonte da Chainza » and of the Lavadoiro da Chainza. And this part deserves a comment apart, so the washer remains in perfect use. «To «activate» a space is literally » to provide it with activity «. But the activity already exists; we just rescue her and revitalize her. Definitively, that the recovery of the lavadoiro is far from being a useless singing to other last times: an area of activity is, for this way saying it, or in other words, a social space.
And finally, the granitic stone of Baroña’s quarries, which presides at the whole intervention: from the small «lastros» of the pavement up to the magnificent slabs of 3m of the cover of the washer.
In end, it returns to breathe Chaínza.
Work: Reintegración urbana del patrimonio cultural de A Chaínza (fase1)
Arquitects editors:: Alfonso Salgado Suárez, arquitect + Francisco X. Liñares Túñez, arquitect + Manuel A. Liñares Túñez, industrial engineer
Architect collaborator: Santiago Rey y Carla Agra García
Structure: Manuel Liñares
Facilities: Miguel Raposo
Drawers: Sergio Sánchez y Carla Agra García
Ethnography: Ana Filgueiras Rei
Technical architect: Castor Campos Rodríguez
Promotors: Concello de Noia
Location: A Chaínza. Noia. A Coruña. España.
Photography: Héctor Santos-Díez | BISimages+ Salgado e Liñares Arquitectos
Construction Company: Construcciones Ces, S.L.
PEM: 168004,77 Euros
Surface of the area of intervention: 4028m2
Year: november, 2011
+ salgadoeliñares.com
+ Awards
– Manuel Vázquez Román 2013 Award
First prize
– XV Premios COAG
Public space Award[:gl]
O barrio da Chainza, alén da Ponte de Noia, ten longa historia. Punteado desde antigo sobre a traza do Camiño Real, foi de toda a vida lugar de paso obrigado desde o extramuros de Noia. A nova estrada en certo xeito o orilló: e como un meandro desgaxado das rutas de tránsito a Chainza foi empuxada de súpeto contra o bordo marítimo, e viuse constreñida e illada, pero isto salvouna…
Pois A Chainza, malia a súa escasa actividade, conserva a día de hoxe a escala adecuada, a que lle é propia e dálle sentido; o seu estado de decaimiento é reversible, e a súa situación e carácter, presente en todo o ámbito, fana merecedora de mellor condición, é dicir, merecedora de algo máis que a de limitarse a ser un “atallo para listos”.
Así as cousas, a intervención, que abarca varias fases e da que tan só se realizou a primeira, ten como obxectivo prioritario devolver o espazo público ás persoas, revitalizándoo cunha labor de limpeza e retirada das excrecencias que o paso dos anos e decisións erróneas engadíronlle sen sentido.
Así pois, o noso proxecto de Reintegración urbana do patrimonio cultural da Chainza pon os acentos no seguinte:
1. Retirada do asfalto do ámbito e substitución por pavimento peatonal: adoquín granítico de 5x5cm.
2. Reformulación dos bordos e límites: o “pretil da ponte” é a referencia obrigada; reinterprétase e ata se reformula, nun zurcido continuo e pausado que estende o magnífico pretil ata convertelo nun inadvertido mobiliario urbán (pois non hai outro en todo o ámbito). A iluminación, ademáis, intégrase no “novo” pretil, co fin de conseguir unha iluminación rasante e adecuada ás características peatonais do ámbito.
3. Redeseño das instalacións urbáns e soterrado das aéreas: dacabalo das dúas fases, pois ata o momento completouse tan só o trazado oculto e baixo rasante das canalizaciones. É dicir, a retirada dos postes e cables queda para a segunda fase.
4. Recuperación do trazado do Camiño Real.
5. Recuperación da Ponte Medieval: a segunda fase contempla a súa prolongación, co fin de conectalo co “Camiño Real”.
6. Recuperación de “A Fonte dá Chainza” e do Lavadoiro da Chainza. E esta parte merece un comentario separadamente, pois o lavadoiro permanece en perfecto uso. “Activar” un espazo é literalmente “dotalo de actividade”. Pero a actividade xa existe; nós tan só rescatámola e revitalizámola. En definitiva, que a recuperación do lavadoiro está lonxe de ser un canto inútil a outros tempos xa pasados: é, por así dicilo, un ámbito de actividade, ou noutras palabras, un espazo social.
E para rematar, a pedra granítica das canteiras de Baroña, que preside toda a intervención: desde os pequenos “lastros” do pavimento ata as magníficas losas de 3m da cuberta do lavadoiro.
En fin, A Chaínza volve a respirar.
Obra: Reintegración urbán do patrimonio cultural de A Chaínza (fase1)
Arquitectos redactores: Alfonso Salgado Suárez, arquitecto + Francisco X. Liñares Túñez, arquitecto + Manuel A. Liñares Túñez, inxeñeiro industrial
Arquitecto colaborador: Santiago Rey e Carla Agra García
Estructura: Manuel Liñares
Instalaciones: Miguel Raposo
Debuxo: Sergio Sánchez e Carla Agra García
Etnografía: Ana Filgueiras Rei
Arquitecto técnico: Castor Campos Rodríguez
Promotores: Concello de Noia
Emplazamento: A Chaínza. Noia. A Coruña. España.
Fotografías: Héctor Santos-Díez | BISimages+ Salgado e Liñares Arquitectos
Empresa constructora: Construcciones Ces, S.L.
PEM: 168004,77 Euros
Superficie do ámbito de intervención: 4028m2
Ano: novembro 2012
+ salgadoeliñares.com
+ premios
– Premio Manuel Vázquez Román 2013
Primer premio
– XV Premios COAG
Premio espazo público[:]

























