[:es]
Miradas excéntricas propone unviaje a lo largo de distintas situaciones, para comprender la compleja realidad urbana que rige los procesos de crecimiento con bases sostenibles en la actualidad. Una tarea probablemente inabarcable, pero con la decisión de trazar un recorrido forzado por los distintos sumideros urbanos. Un trazado que permite grafiar distintos ejemplos que comienzan a poblar la corteza superficial del planeta. Una impermeabilización territorial llevada al extremo de un crecimiento ya en vías de agotamiento. Se desarrolla un diálogo continuo de intenciones, que recorren ejemplos en diversas posiciones en las ciudades extremas, mostrando situaciones de más fácil asimilación para un fenómeno de apropiación política, al que se responde, desde la arquitectura, de un modo complaciente. Un conjunto de lecturas manipulables por el lector, a modo de recorrer en zig zag las diferentes temáticas que se van relacionando a lo largo de los capítulos. Distintos caminos manipulables convierten a estas ciudades extremas, en objetos experimentales para la comprensión de la complejidad urbana en los inicios del siglo XXI. El lector, en segunda vuelta ya no es el mismo, se puede permitir construir una idea propia de lo que el texto plantea con el fruto de la conversación. En definitiva, un documento de trabajo.
El recorrido se inicia en el acontecimiento, como suceso constructor o destructor de la arquitectura y la ciudad. La celebración y la destrucción, el éxtasis y el fracaso gobiernan los procesos políticos de evolución de la ciudad. La presencia de un tardocapitalismo en fase de agotamiento que domina el espacio público, muestra síntomas de debilidad y se reproduce a si mismo antes de caer en las garras de la muerte. Un sistema que requiere de continuadas renovaciones para no ponerse en jaque a si mismo.
+ artículo publicado en recolectores urbanos
[:gl]
Miradas excéntricas propón unviaje ao longo de distintas situacións, para comprender a complexa realidade urbana que rexe os procesos de crecemento con bases sostenibles na actualidade. Unha tarefa probablemente inabarcable, pero coa decisión de trazar un percorrido forzado polos distintos sumidoiro urbanos. Un trazado que permite grafiar distintos exemplos que comezan a poboar a cortiza superficial do planeta. Unha impermeabilización territorial levada ao extremo dun crecemento xa en vías de agotamiento. Desenvólvese un diálogo continuo de intencións, que percorren exemplos en diversas posicións nas cidades extremas, mostrando situacións de máis fácil asimilación para un fenómeno de apropiación política, ao que se responde, desde a arquitectura, dun modo complaciente. Un conxunto de lecturas manipulables polo lector, a modo de percorrer en zig zag as diferentes temáticas que se van relacionando ao longo dos capítulos. Distintos camiños manipulables converten a estas cidades extremas, en obxectos experimentais para a comprensión da complejidad urbana nos inicios do século XXI. O lector, en segunda volta xa non é o mesmo, pódese permitir construír unha idea propia do que o texto suscita co froito da conversación. En definitiva, un documento de traballo.
O percorrido iníciase no acontecemento, como suceso constructor ou destructor da arquitectura e a cidade. A celebración e a destrución, o éxtasis e o fracaso gobernan os procesos políticos de evolución da cidade. A presenza dun tardocapitalismo en fase de agotamiento que domina o espazo público, mostra síntomas de debilidade e reprodúcese a si mesmo antes de caer nas garras da morte. Un sistema que require de continuadas renovaciones para non poñerse en xaque a si mesmo.
+ artigo publicado en recolectores urbanos
[:en]
Eccentric looks he proposes unviaje along different situations, to understand the complex urban reality that governs the processes of growth with sustainable bases at present. A task probably inabarcable, but with the decision to plan a tour forced by the different urban sinks. A tracing that allows grafiar different examples that begin to populate the superficial bark of the planet. A territorial waterproofing led to the end of a growth already in routes of depletion. There develops a constant dialog of intentions, which cross examples in diverse positions in the extreme cities, showing situations of easier assimilation for a phenomenon of political appropriation, to which it is answered, from the architecture, in a complaisent way.
The tour begins in the event, as construction or destructive event of the architecture and the city. The celebration and the destruction, the ecstasy and the failure govern the political processes of evolution of the city. The presence of a tardocapitalismo in phase of depletion that dominates the public space, shows symptoms of weakness and reproduces to if same before falling down in the claws of the death. A system that it needs of continued renovations not to put in check to if same.
+ article is published in recolectores urbanos
[:]





