La Praza do Curro ha sido tradicionalmente el principal espacio público de actividad al aire libre del casco histórico de Noia. Dicha actividad, manifiesta en el mercado de cada jueves y domingo, la ha dotado de un vigor excepcional, incapaz con todo de contener el constante y acusado deterioro al que se ha visto sometida la plaza en estos últimos cuarenta años.
Por un lado, nuevos e insolentes edificios, todos ellos fuera de escala, han venido a sustituir a gran parte del caserío tradicional, por otro, el espacio se ha ocupado con todo tipo de inconexos pavimentos, por último, los coches han colonizado el espacio, que ha devenido las más de las veces en simple aparcamiento. Es decir, el ámbito ha desembocado en un conjunto de inconexos retales que sobrevive.
Así las cosas, ya en el inicio del proyecto entendimos que nuestra intervención no podría ser neutra, es decir, debería realizarse con la debida contundencia, con el fin de imponerse a la vulgaridad de las fachadas. Por fortuna, contábamos con la magnífica proporción del espacio.
El proyecto, con el fin principal de recuperar el carácter estancial de la plaza, ha abordado de manera principal las siguientes cuestiones:
– Substitución de todos los pavimentos.
– Resolución de los distintos desniveles y de los accesos a los edificios, y en especial, del acceso al Coliseo Noela.
– Reposición de todas las instalaciones y nuevo trazado.
– Reordenación del tráfico y definición de un ámbito acotado de carga y descarga.
Partíamos de un buen número de losas de granito a reutilizar, si bien muy escaso para hacerlo extensivo a todo el ámbito. Y del problema de la escasez surgió la solución: un pavimento de piedra-hormigón lavado que además de recoger la dualidad arquitectónica del ambiente presentase una personalidad suficiente como para imponerse al deterioro de las fachadas.
Y el proceso fue como sigue:
– Serramos en sentido longitudinal las gruesas losas de piedra, con el fin de obtener dos caras de trabajo que permitiesen un correcto encuentro con el hormigón. Esto derivó en un sinfín de dobles y simétricas piedras, es decir, derivó en la individualización de cada par de piedras, y en la introducción en el conjunto de una bienvenida y sorprendente figuración. Asimismo, dicho proceso nos permitió reutilizar grandes losas de casqueiros y piezas sobrantes de taller, cortadas bien con máquina de disco –de anchura máxima 1,20m-, bien con máquina de hilo – sin limitación de dimensión.
– Optamos por un hormigón realizado en obra con cemento blanco y árido escogido, de diferentes tamaños y colores, negro o blanco: cuatro tonos distintos de hormigón y diferentes texturas según la intensidad del lavado.
– Hicimos coincidir las juntas de construcción con las juntas de retracción, de tal forma que el hormigonado alterno evitase el corte posterior del hormigón.
– Reservamos para ciertos ámbitos un pavimento de losas de granito sin junta, a hueso, en franca contradicción con el resto del pavimento.
– Definimos una nueva escalinata de acceso al Coliseo Noela.
– Integramos en el pavimento, en sus líneas de fuerza, las recogidas de pluviales, con encofrados realizados bien con poliestireno, bien con madera, que remitiesen a la sección de los peldaños del Coliseo.
– Acotamos un espacio para carga y descarga, en la entrada desde la Carreiriña, que libera tres cuartos de la superficie para uso exclusivo del peatón, es decir, de las personas.
El proceso de obra ha durado doce meses y se ha organizado en dos fases, la segunda de ellas realizada por administración, con empleados del Ayuntamiento. Una experiencia estupenda que repetiríamos con gusto.
Y al fondo, las magníficas laudas de Santa María Nova, que como el Macguffin de Hitchcock sobrevuelan la trama.
Obra: Reformulación de un espacio público: de calle a plaza. Pavimentación de la Praza do Curro.
Emplazamiento: Praza do Curro, Noia, A Coruña, Galicia, España.
Fecha: Finalización obra, 30 de julio 2014.
Autores: Salgado e Liñares arquitectos (Alfonso Salgado, Francisco Liñares y Santiago Rey)
Colaboradores: Manuel Liñares Túñez, ingeniero industrial. Miguel Ángel Raposo Rodríguez, ingeniero industrial. Carla Agra García, arquitecta. Jaime Novoa Míguez, arquitecto. Sergio Sánchez Alcalde, delineante.
Promotor: Concello de Noia.
Constructor: Fase 1-Construcciones CES, S.L | Fase 2-Obra por Administración
PEM: 398230,66 euros
Fotografías: Estado previo: Salgado+Liñares / Estado final: Héctor Santos-Díez | BISimages
+ salgadoeliñares.com
The Praza do Curro has been traditionally the principal public space of activity outdoors of Noia’s historical hull. The above mentioned activity, it demonstrates on the market of every Thursday and Sunday, has provided it with an exceptional vigor, incapable with everything of containing the constant and marked deterioration to which the square has met submitted in the latter forty years.
On the one hand, new and insolent buildings, all of them out of scale, have come to substitute great part of the traditional hamlet, for other one, the space has dealt with all kinds of unconnected pavements, finally, the cars they have colonized the space, which has developed more of the times into simple parking. That is to say, the area has ended in a set of unconnected remnants that it survives.
This way the things, already in the beginning of the project we understood that our intervention might not be neutral, that is to say, it should be realized by the due forcefulness, in order to be imposed to the vulgarity of the fronts. For fortune, we were possessing the magnificent proportion of the space.
The project, with the principal end of recovering the character estancial of the square, has approached in a principal way the following questions:
– Substitution of all the pavements.
– Resolution of the different differences and of the accesses to the buildings, and especially, of the access to the Coliseum Noela.
– Reinstatement of all the facilities and new tracing.
– Reordering of the traffic and definition of a fenced area of load and unload.
We were departing from a good number of slabs of granite to re-use, though very scanty to make it extensive to the whole area. And from the problem of the shortage the solution arose: a pavement of stone – concrete washed that beside gathering the architectural duality of the environment was presenting a sufficient personality as to be imposed to the deterioration of the fronts.
And the process was as it continues:
– We saw in longitudinal sense the thick slabs of stone, in order to obtain two faces of work that were allowing a correct meeting with the concrete. This derived in an endless number of double and symmetrical stones, that is to say, it derived in the individualization of every couple of stones, and in the introduction in the set of a welcome and surprising imagination. Likewise, the above mentioned process allowed us to re-use big slabs of casqueiros and remaining pieces of workshop, cut well with machine of disc – of maximum width 1,20m-, well with machine of thread – without limitation of dimension.
– We choose for a concrete realized in work with white and arid select cement, of different sizes and colors, black or white: four tones different from concrete and different textures according to the intensity of the wash.
– We made coincide the meetings constructions with the meetings retractions, in such a way that the alternate hormigonado was avoiding the later cut of the concrete.
– We reserve for certain areas a pavement of slabs of granite without meeting, to bone, in Franc contradiction with the rest of the pavement.
– We define a new perron of access to the Coliseum Noela.
– We integrate in the pavement, in his lines of force, the withdrawals of rain, with encofrados realized well with polystyrene, good with wood, which they were sending to the section of the steps of the Coliseum.
– We annotate a space for load and unload, in the entry from the Carreiriña, which liberates three quarters of the surface for exclusive use of the pedestrian, that is to say, of the persons.
The process of work has lasted twelve months and one has organized in two phases, the second one of them realized by administration, with employees of the Town hall. A marvellous experience that we would repeat gladly.
And to the bottom, the magnificent laudas of Santa Maria It Nongoes, that as the Macguffin de Hitchcock overfly the plot.
Work: Reformulation of a public space: from street to square. Paving of the Praza do Curro.
Location: Praza do Curro, Noia, A Coruña, Galicia, Spain.
Date: Ending acts, on July 30, 2014
Authors: Salgado e Liñares arquitectos (Alfonso Salgado, Francisco Liñares and Santiago Rey)
Collaborators: Manuel Liñares Túñez, industrial engineer. Miguel Ángel Raposo Rodríguez, industrial engineer. Carla Agra García, architect. Jaime Novoa Míguez, architect. Sergio Sánchez Alcalde, sraughtsman.
Promoter: Concello de Noia.
Builder: Phase 1-Construcciones CES, S.L | Phase 2-Obra for Administration
PEM: 398230,66 euros
Photographies: previous State: Salgado+Liñares / final State: Héctor Santos-Díez | BISimages
+ salgadoeliñares.com
A Praza do Curro foi tradicionalmente o principal espazo público de actividade ao aire libre do casco histórico de Noia. A devandita actividade, manifesta no mercado de cada xoves e domingo, dotouna dun vigor excepcional, incapaz con todo de conter a constante e acusado deterioración á que se viu sometida a praza nestes últimos corenta anos.
Por un lado, novos e insolentes edificios, todos eles fóra de escala, viñeron a substituír a gran parte do casarío tradicional, por outro, o espazo ocupouse con todo tipo de inconexos pavimentos, por último, os coches colonizaron o espazo, que deveu as máis das veces en simple aparcadoiro. É dicir, o ámbito desembocou nun conxunto de inconexos retallos que sobrevive.
Así as cousas, xa no inicio do proxecto entendemos que a nosa intervención non podería ser neutra, é dicir, debería realizarse coa debida contundencia, co fin de impoñerse á vulgaridade das fachadas. Por fortuna, contabamos coa magnífica proporción do espazo.
O proxecto, co fin principal de recuperar o carácter estancial da praza, abordou de xeito principal as seguintes cuestións:
– Substitución de todos os pavimentos.
– Resolución dos distintos desniveis e dos accesos aos edificios, e en especial, do acceso ao Coliseo Noela.
– Reposición de todas as instalacións e novo trazado.
– Reordenación do tráfico e definición dun ámbito acoutado de carga e descarga.
Partiamos dun bo número de lousas de granito a reutilizar, se ben moi escaso para facelo extensivo a todo o ámbito. E do problema da escaseza xurdiu a solución: un pavimento de pedra-formigón lavado que ademais de recoller a dualidade arquitectónica do ambiente presentase unha personalidade suficiente como para impoñerse á deterioración das fachadas.
E o proceso foi como segue:
– Serramos en sentido lonxitudinal as grosas lousas de pedra, co fin de obter dúas caras de traballo que permitisen un correcto encontro co formigón. Isto derivou nunha morea de dobres e simétricas pedras, é dicir, derivou na individualización de cada par de pedras, e na introdución no conxunto dunha benvida e sorprendente figuración. Así mesmo, o devandito proceso permitiunos reutilizar grandes lousas de casqueiros e pezas sobrantes de taller, cortadas ben con máquina de disco -de anchura máxima 1,20m-, ben con máquina de fío – sen limitación de dimensión.
– Optamos por un formigón realizado en obra con cemento branco e árido escollido, de diferentes tamaños e cores, negro ou branco: catro tons distintos de formigón e diferentes texturas segundo a intensidade do lavado.
– Fixemos coincidir as xuntas de construción coas xuntas de retracción, de tal forma que o formigonado alterno evitase o corte posterior do formigón.
– Reservamos para certos ámbitos un pavimento de lousas de granito sen xunta, a óso, en franca contradición co resto do pavimento.
– Definimos unha nova escalinata de acceso ao Coliseo Noela.
– Integramos no pavimento, nas súas liñas de forza, as recollidas de pluviais, con encofrados realizados ben con poliestireno, ben con madeira, que remitiran á sección dos chanzos do Coliseo.
– Acoutamos un espazo para carga e descarga, na entrada dende a Carreiriña, que libera tres cuartos da superficie para uso exclusivo do peón, é dicir, das persoas.
O proceso de obra durou doce meses e organizouse en dúas fases, a segunda delas realizada por administración, con empregados do Concello. Unha experiencia estupenda que repetiriamos con gusto.
E ao fondo, as magníficas laudas de Santa María Nova, que como o Macguffin de Hitchcock sobrevoan a trama.
Obra: Reformulación dun espazo público: de rúa a praza. Pavimentación da Praza do Curro
Emplazamiento: Praza do Curro, Noia, A Coruña, Galicia, España.
Data: Finalización obra, 30 de xullo 2014.
Autores: Salgado e Liñares arquitectos (Alfonso Salgado, Francisco Liñares e Santiago Rey)
Colaboradores: Manuel Liñares Túñez, enxeñeiro industrial. Miguel Ángel Raposo Rodríguez, enxeñeiro industrial. Carla Agra García, arquitecta. Jaime Novoa Míguez, arquitecto. Sergio Sánchez Alcalde, delineante.
Promotor: Concello de Noia.
Constructor: Fase 1-Construcciones CES, S.L | Fase 2-Obra pola Administración
PEM: 398230,66 euros
Fotografías: Estado previo: Salgado+Liñares / Estado final: Héctor Santos-Díez | BISimages
+ salgadoeliñares.com






































¡¡Vaia!!
Moitas grazas polos teus comentarios. Pasámosllos os arquitectos. Saúdos e grazas por lernos.
Veredes eu penso que a arquitetura é un arte pero non é coma a pintura ou a escultura; non é solo pra ver . Os proxetos dos arquitectos deben ser funcionales, seguros,e artisticos. No caso da plaza do curro levan caido moitas personas . demasiadas para unha obra que hay tan pouco tempo que se inaugurou . En cada tramo no que foron quitando as vallas e habia algun tipo de escalon caeu unha ou varias persoas algunhas con mancaduras graves, brazos partidos, golpes na cabeza ,cicatrices, caderas magoadas. En fin demasiadas pra ser unha casualidad.Quizas merezan un premio por outras obras pero por esta non
Van tres meses desde que se inauguró y la piedra ya está rota, el pavimento hundido, los coches campando a su aire, no hay señales, no hay papeleras… y esto opta a premio??