IniciofaroOn-tuición | Sergio de Miguel

On-tuición | Sergio de Miguel

[:es]

Artis struisvogel leest krant van oppasser, 1951. Imagen de Noske, J.D. Anefo
Artis struisvogel leest krant van oppasser, 1951. Noske, J.D. Anefo

Nuestra naturaleza nos ha proporcionado una destreza innata. La capacidad de utilizar un tipo de conocimiento profundo, perceptivo e inexplicable, por el que llegamos a entender e imaginar realidades sin tener que acudir a elaborados razonamientos.

Una suerte de creatividad instantánea que, mostrándose independiente del conocimiento adquirido, aflora secretamente a veces como una feliz corazonada y siempre como una chispa de lucidez. Una sorprendente capacidad de visión y respuesta por la que de manera instintiva se totalizan y vinculan todo tipo de estímulos.

Nuestro complejo cerebro no es simétrico. Con sus dos lados formalmente iguales, actúa con cada hemisferio de manera totalmente disociada y complementaria. El cerebro izquierdo agrupa nuestra fuerza racional. Asume y perfecciona el razonamiento lógico, el lenguaje verbal y la capacidad de cálculo.

Almacena y relaciona datos y conceptos, es capaz de comprender y, en un alarde de eficiencia, faculta la expresión. Posibilita, en suma, habitar el mundo a través de las ideas. Y en el otro lado, en paralelo, el cerebro derecho adopta una actitud integradora para vencer la complejidad.

Se centra en formar categorías, crear analogías, evocar y combinar todas aquellas imágenes que proceden de la memoria. Al tiempo que procesa e involucra en el pensamiento la influencia de nuestras muchas sensaciones y emociones. Desde allí se capta y emite la comunicación no verbal, se cultiva el dominio de la memoria visual, se elabora el entramado del lenguaje simbólico. Gestando, con todo ello, la aparición y uso de nuestros más hondos instintos.

Somos a la vez racionales e irracionales. Ordenados y espontáneos. Planificadores e intuitivos. Disciplinados pero libres. Y es desde la unificada conexión de nuestros dos cerebros donde reside nuestra más reveladora capacidad de imaginar, crear e inventar.

Estamos inmersos en una cultura que premia por encima de todo la razón, nuestra capacidad para establecer relaciones entre ideas mediante la ortodoxa acumulación de conocimientos, en claro detrimento de todo aquello que suponga manejar y proponer aciertos insospechados, en contra de todas aquellas acciones intuitivas que nacen de nuestra más sutil condición humana.

Además, demasiadas veces se nos invita a esforzarnos en deducir cual es la única y más correcta respuesta a cada problema. Aquella que quien detenta el poder desea indisimuladamente que encontremos por encima de cualquier riesgo resolutivo. La consecuencia inmediata de éstas dinámicas es una restricción sistemática de la expansión individual, la generalización de una absurda desconexión con respecto a la propia capacidad de encontrar respuestas vivas. En numerosas ocasiones, por el simple hecho de diferir de los automatismos comúnmente aceptados, se desecha toda opción no inmediata y se impone un sistemático freno a nuestra capacidad creativa.

Si se continúa haciendo tanto énfasis en el desarrollo de técnicas y estrategias centradas únicamente en lo racional, y con triste asiduidad se sanciona la aplicación activa de la intuición, el valor de las sorpresas eficaces, se estará destruyendo nuestra más valiosa arma creativa y propositiva.

Se invierten excesivos recursos en formar un mundo lleno de personas que usan apenas la parte más evidente de sus potencial propositivo. Cuando lo que es verdaderamente necesario es ensalzar a todos aquellos que son capaces de romper con los hábitos para alcanzar nuevos y más elevados niveles de libertad. De pensar y actuar más allá de lo inmediato y convencional.

Es cierta la máxima que asevera que la sabiduría del ser humano está muy por encima de su intelecto. Es necesario transmitir que la intuición además de poder aprenderse, también, se puede y debe entrenar. Que tal misión requiere perder el visceral miedo a equivocarse y tener una decidida actitud de conexión con aquellos procesos intelectuales en los que nada está decidido, actuar con la expectativa de que todo puede ser.

Las intuiciones son siempre hábiles atajos, activados por una resuelta atención e intención, a través de los cuales el cerebro decide más rápida y acertadamente. Caminos fortuitos de resolución en los que lo conmovedor se impone a lo razonable, y lo inesperado vence a lo previsible.

Sergio de Miguel, Doctor arquitecto
Madrid, febrero 2016
Publicado en Grupo docente y de investigación para la arquitectura Grupo 4! de la ETSAM.[:gl]

Artis struisvogel leest krant van oppasser, 1951. Imagen de Noske, J.D. Anefo
Artis struisvogel leest krant van oppasser, 1951. Noske, J.D. Anefo

A nosa natureza proporcionounos unha destreza innata. A capacidade de utilizar un tipo de coñecemento profundo, perceptivo e inexplicable, polo que chegamos a entender e imaxinar realidades sen ter que acudir a elaborados razoamentos.

Unha sorte de creatividade instantánea que, mostrándose independente do coñecemento adquirido, aflora secretamente ás veces como unha feliz corazonada e sempre como unha faísca de lucidez. Unha sorprendente capacidade de visión e resposta pola que de maneira instintiva se totalizan e vinculan todo tipo de estímulos.

O noso complexo cerebro non é simétrico. Cos seus dous lados formalmente iguais, actúa con cada hemisferio de maneira totalmente disociada e complementaria. O cerebro esquerdo agrupa a nosa forza racional. Asume e perfecciona o razoamento lóxico, a linguaxe verbal e a capacidade de cálculo.

Almacena e relaciona datos e conceptos, é capaz de comprender e, nun alarde de eficiencia, faculta a expresión. Posibilita, en suma, habitar o mundo a través das ideas. E no outro lado, en paralelo, o cerebro dereito adopta unha actitude integradora para vencer a complexidade.

Céntrase en formar categorías, crear analogías, evocar e combinar todas aquelas imaxes que proceden da memoria. Á vez que procesa e involucra no pensamento a influencia de nosas moitas sensacións e emocións. Desde alí cáptase e emite a comunicación non verbal, cultívase o dominio da memoria visual, elabórase o armazón da linguaxe simbólica. Xestando, con todo iso, a aparición e uso dos nosos máis fondos instintos.

Somos á vez racionais e irracionais. Ordenados e espontáneos. Planificadores e intuitivos. Disciplinados pero libres. E é desde a unificada conexión dos nosos dous cerebros onde reside nosa máis reveladora capacidade de imaxinar, crear e inventar.

Estamos inmersos nunha cultura que premia por encima de todo a razón, a nosa capacidade para establecer relacións entre ideas mediante a ortodoxa acumulación de coñecementos, en claro detrimento de todo aquilo que supoña manexar e propoñer acertos insospeitados, en contra de todas aquelas accións intuitivas que nacen de nosa máis sutil condición humana.

Ademais, demasiadas veces convídasenos a esforzarnos en deducir cal é a única e máis correcta resposta a cada problema. Aquela que quen detenta o poder desexa indisimuladamente que atopemos por encima de calquera risco resolutivo. A consecuencia inmediata destas dinámicas é unha restrición sistemática da expansión individual, a xeneralización dunha absurda desconexión con respecto á propia capacidade de atopar respostas vivas. En numerosas ocasións, polo simple feito de diferir dos automatismos comunmente aceptados, refúgase toda opción non inmediata e imponse un sistemático freo á nosa capacidade creativa.

Se se continúa facendo tanto énfase no desenvolvemento de técnicas e estratexias centradas unicamente no racional, e con triste asiduidade sanciónase a aplicación activa da intuición, o valor das sorpresas eficaces, estarase a destruír nosa máis valiosa arma creativa e propositiva.

Invístense excesivos recursos en formar un mundo cheo de persoas que usan apenas a parte máis evidente dos seus potencial propositivo. Cando o que é verdadeiramente necesario é enxalzar a todos aqueles que son capaces de romper cos hábitos para alcanzar novos e máis elevados niveis de liberdade. De pensar e actuar máis aló do inmediato e convencional.

É certa a máxima que asevera que a sabedoría do ser humano está moi por encima do seu intelecto. É necesario transmitir que a intuición ademais de poder aprenderse, tamén, pódese e debe adestrar. Que tal misión require perder o visceral medo a equivocarse e ter unha decidida actitude de conexión con aqueles procesos intelectuais nos que nada está decidido, actuar coa expectativa de que todo pode ser.

As intuicións son sempre hábiles atallos, activados por unha resolta atención e intención, a través dos cales o cerebro decide máis rápida e acertadamente. Camiños fortuítos de resolución nos que o conmovedor imponse ao razoable, e o inesperado vence ao previsible.

Sergio de Miguel, Doutor arquitecto
Madrid, febreiro 2016
Publicado en Grupo docente e de investigación para a arquitectura Grupo 4! da ETSAM.[:en]

Artis struisvogel leest krant van oppasser, 1951. Imagen de Noske, J.D. Anefo
Artis struisvogel leest krant van oppasser, 1951. Noske, J.D. Anefo

Our nature has provided an innate skill to us. The aptitude to use a type of deep, perceptive and inexplicable knowledge, for which we manage to understand and imagine realities without having to come to elaborated reasonings.

A luck of instantaneous creativity that, showing him independently from the acquired knowledge, shows secretly sometimes as a happy hunch and always as a spark of brilliancy. A surprising capacity of vision and response for which in an instinctive way they totalize and link all kinds of stimuli.

Our complex brain is not symmetrical. With his two formally equal sides, it acts with every hemisphere of a totally separated and complementary way. The left brain groups our rational force. It assumes and perfects the logical reasoning, the verbal language and the capacity of calculation.

It stores and relates information and concepts, is capable of understanding and, in an ostentation of efficiency, authorizes the expression. It makes possible, in sum, to live the world across the ideas. And in another side, in parallel, the right brain adopts an of integration attitude to conquer the complexity.

It centres on forming categories, on creating analogies, on evoking and combining all those images that come from the memory. At the time that it processes and involves in the thought the influence of our many sensations and emotions. From there the not verbal communication is caught and issues, there is cultivated the domain of the visual memory, there is elaborated the studding of the symbolic language. Preparing, with all this, the appearance and use of our more deep instincts.

We are simultaneously rational and irrational. Tidy and spontaneous. Planners and intuitive. Disciplined but free. And it is from the unified connection of our two brains where our more rewatching aptitude to imagine resides, creating and inventing.

We are immersed in a culture that rewards over everything the reason, our aptitude to establish relations between ideas by means of the orthodox accumulation of knowledge, in clear detriment of all that that supposes handling and proposing unsuspected successes, in opposition to all those intuitive actions that they are born of our subtler human condition.

In addition, too many times we are invited us to strengthen in deduces which is the only one and more correct response to every problem. That one that the one who holds the power wishes undiscreet to find over any decisive risk. The immediate consequence of dynamic these is a systematic restriction of the individual expansion, the generalization of an absurd disconnection with regard to the own aptitude to find alive answers. In numerous occasions, for the simple fact of differing from the automatisms commonly accepted, any not immediate option is rejected and there is imposed a systematic brake to our creative capacity.

If it is continued doing so many emphasis in the development of technologies and strategies centred only on the rational thing, and with sad assiduity there is sanctioned the active application of the intuition, the value of the effective surprises, our more valuable creative weapon will be destroyed and propositiva.

They invest excessive resources in forming a world full persons’ that they use scarcely the part more evident of his potential propositivo. When what is really necessary it is ensalzar to all those that are capable of breaking with the habits to reach new and more high levels of freedom. Of thinking and acting beyond the immediate and conventional thing.

There is true the maxim that it affirms that the wisdom of the human being is very over his intellect. It is necessary to transmit that the intuition beside being able to be learned, also, can and to must train. That such a mission needs to lose the visceral fear of a determined attitude of connection mistaking and being had by those intellectual processes in which nothing is decided, act with the expectation of which everything can be.

The intuitions are always skilful short-cuts activated by a decisive attention and intention, across which the brain decides more rapid and acertadamente. Fortuitous ways of resolution in which the touching thing is imposed to the reasonable thing, and the unexpected thing wins to the predictable thing.

Sergio de Miguel, PhD architect
Madrid, february 2016
Published in educational Group and of investigation for the architecture Grupo 4! of the ETSAM.[:]

Sergio de Miguel García
Sergio de Miguel Garcíahttp://www.hand-architecture.com/
Ph.D. Arquitectura, Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) 2016. M.A. Arquitectura, Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) 1990. Profesor en la Universidad Politécnica de Madrid, (ETSAM) desde 1995.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS