InicioartículosLa ciudad de frontera | Luis Gil A cidade de fronteira |...

[:es]La ciudad de frontera | Luis Gil [:gl]A cidade de fronteira | Luis Gil [:en]The border city | Luis Gil [:]

[:es]https://veredes.es/blog/la-frontera-espacio-contacto-encuentro-e-intercambio-luis-gil/

Kayar, Senegal
Kayar, Senegal

Las ciudades liminares, lo son de entrada y salida, susceptibles de ser asediadas y por tanto obligadas a protección en momentos adversos. Son espacios o territorios circundados luchando al mismo tiempo contra el exterior que con la necesidad propia por crecer al igual que otras comunidades en situaciones más estables.

La ciudad cerrada o amurallada, tanto la marítima, la construida en la costa, como la interior, ha sido la ciudad en lucha continua, en constante readaptación en función de lo exterior, que se protege, cierra o repliega sobre ella misma evitando el mundo extramuros que la asedia, la flota enemiga que intenta acceder, colarse. La historia de la arquitectura está llena de ejemplos marcados por la concreción y fosilización del limite cuando éste ha de entenderse de manera cerrada, la muralla como recinto protector.

Porque la ciudad de frontera cuando intuye el peligro se viste con otra frontera menor, un traje rígido que marca su vida y su crecimiento. Es la ciudad cofre, baluarte o fortín, el punto de acceso al continente, el lugar de reagrupamiento y llegada de mercancías, desde donde más tarde se distribuye la riqueza acumulada a otros espacios del continente.

La ciudad de frontera Luis Gil
Ciudad fronteriza

La ciudad fronteriza es una ciudad puerta, tanto de entrada como de salida de mercancías como de personas (observadas estas últimas también como mercancías desde la antigüedad hasta nuestros días) en busca de una nueva vida dentro de culturas y comportamientos alejados. Puerta por tanto en un sentido más abstracto y general como espacio de acceso y también puerta en sentido concreto y definido como el hueco que existe en el baluarte que la protege.

Han existido y existen ciudades de borde, puertas de entrada basadas en la acumulación, referencias condensadoras, antes quizás de una nueva misión exterior para esas mercancías, antiguas ciudades de manufactura y comercio como Ámsterdam y otras ciudades que son puertas de primera recepción con un claro y rápido sentido centrifugador y distribuidor de lo que a ella accede sobre el territorio que la circunda como es el caso de Nueva York, punto primero de repostaje en la trasgresión de la frontera hacia el oeste.

Sin embargo cuando esta presión en forma de conquista exterior desaparece sobre la ciudad baluarte y lo extranjero se entiende en relación al intercambio económico o cultural, entonces la ciudad es capaz de variar profundamente su fisonomía. Las murallas y fortines desaparecen permitiendo el acceso no sólo de lo exterior sino, al mismo tiempo, favoreciendo la expansión, la descompresión de la vida interior y la colonización extramuros. La ciudad se afloja y expande en torno a su anterior limite artificial de defensa hasta que la necesidad de protección vuelve a surgir con el tiempo…

Luis Gil Pita, arquitecto
Santiago de Compostela, Noviembre 2019

Arquitecturas en el límite y la frontera | Luis Gil

Capítulo del artículo Alegoría de la frontera y el límite, publicado originalmente en la revista Obradoiro nº34, invierno de 2009.

[:gl]

Kayar, Senegal
Kayar, Senegal

As cidades liminares, o son de entrada e saída, susceptibles de ser asediadas e por tanto obrigadas a protección en momentos adversos. Son espazos ou territorios circundados loitando ao mesmo tempo contra o exterior que coa necesidade propia por crecer do mesmo xeito que outras comunidades en situacións máis estables.

A cidade pechada ou amurallada, tanto a marítima, a construída na costa, como a interior, foi a cidade en loita continua, en constante readaptación en función do exterior, que se protexe, pecha ou repliega sobre ela mesma evitando o mundo extramuros que a asedia, a frota inimiga que tenta acceder, coarse. A historia da arquitectura está chea de exemplos marcados pola concreción e fosilización do limite cando este ha de entenderse de maneira pechada, a muralla como recinto protector.

Porque a cidade de fronteira cando intúe o perigo vístese con outra fronteira menor, un traxe ríxido que marca a súa vida e o seu crecemento. É a cidade cofre, baluarte ou fortín, o punto de acceso ao continente, o lugar de reagrupamiento e chegada de mercadorías, desde onde máis tarde distribúese a riqueza acumulada a outros espazos do continente.

La ciudad de frontera Luis Gil
Cidade fronteriza

A cidade fronteiriza é unha cidade porta, tanto de entrada como de saída de mercadorías como de persoas (observadas estas últimas tamén como mercadorías desde a antigüidade ata os nosos días) en busca dunha nova vida dentro de culturas e comportamentos afastados. Porta por tanto nun sentido máis abstracto e xeral como espazo de acceso e tamén porta en sentido concreto e definido como o oco que existe no baluarte que a protexe.

Existiron e existen cidades de bordo, portas de entrada baseadas na acumulación, referencias condensadoras, antes quizais dunha nova misión exterior para esas mercadorías, antigas cidades de manufactura e comercio como Ámsterdam e outras cidades que son portas de primeira recepción cun claro e rápido sentido centrifugador e distribuidor do que a ela accede sobre o territorio que a circunda como é o caso de Nova York, punto primeiro de reposición na trasgresión da fronteira cara ao oeste.

Con todo cando esta presión en forma de conquista exterior desaparece sobre a cidade baluarte e o estranxeiro enténdese en relación ao intercambio económico ou cultural, entón a cidade é capaz de variar profundamente a súa #fisonomía. As murallas e fortíns desaparecen permitindo o acceso non só do exterior senón, ao mesmo tempo, favorecendo a expansión, a descompresión da vida interior e a colonización extramuros. A cidade afróuxase e expande ao redor do seu anterior limite artificial de defensa ata que a necesidade de protección volve xurdir co tempo…

Luis Gil Pita, arquitecto
Santiago de Compostela, Novembro 2019

Capítulo do artigo Alegoría da fronteira e o límite, publicado orixinalmente na revista Obradoiro nº34, inverno de 2009.

[:en]

Kayar, Senegal
Kayar, Senegal

The liminal cities, they are of entry and exit, susceptible to be besieged and therefore forced to protection in adverse moments. They are spaces or surrounding territories fighting at the same time against the outside that with the own necessity to grow like other communities in more stable situations.

The closed or walled city, both the maritime, the one built on the coast, and the interior, has been the city in continuous struggle, in constant readjustment depending on the exterior, which protects, closes or folds on itself avoiding the world outside the siege, the enemy fleet trying to access, sneak. The history of architecture is full of examples marked by the concretion and fossilization of the limit when it is to be understood in a closed way, the wall as a protective enclosure.

Because the border city, when it senses danger, dresses up with a smaller border, a rigid suit that marks its life and growth. It is the city chest, bulwark or fortress, the point of access to the continent, the place of regrouping and arrival of goods, from where later the accumulated wealth is distributed to other spaces of the continent.

La ciudad de frontera Luis Gil
Border Town

The border city is a door city, both for the entry and exit of goods and people (observed the latter also as merchandise from ancient times to the present day) in search of a new life within cultures and remote behaviors. Door therefore in a more abstract and general sense as an access space and also door in a concrete and defined sense as the hole that exists in the bastion that protects it.

There have been and there are border cities, gates based on accumulation, condensing references, before perhaps a new foreign mission for those goods, old manufacturing and commerce cities such as Amsterdam and other cities that are first reception doors with a clear and quick sense centrifuge and distributor of what it accesses on the territory that surrounds it as it is the case of New York, first point of refueling in the transgression of the border towards the west.

However, when this pressure in the form of external conquest disappears on the bulwark city and the foreign is understood in relation to economic or cultural exchange, then the city is capable of profoundly varying its physiognomy. The walls and forts disappear allowing access not only from the outside but, at the same time, favoring the expansion, decompression of inner life and colonization outside the walls. The city loosens and expands around its former artificial defense limit until the need for protection comes back over time …

Luis Gil Pita, architect
Santiago de Compostela, November 2019

Article chapter Allegory of the border and the limit, originally published in the Obradoiro magazine nº34, winter 2009.

[:]

Luis Gil Pita
Luis Gil Pitahttps://gilpitanietopenamariaarquitectos.com/
Arquitecto por la ETSA en 1997, desde ese año colabora en el estudio de Manuel Gallego Jorreto hasta 1999. Becado de investigación en Holanda en 2000-1, con un estudio sobre lo fronterizo y liminar en arquitectura, por la Diputación de A Coruña, fue posteriormente Profesor invitado en el área de proyectos de la Facultad de Arquitectura de Guimaráes, Universidade do Minho, del 2001 hasta el 2007. Desde el inicio de su carrera ha publicado asiduamente artículos y ha participado como editor en diferentes publicaciones alrededor de la arquitectura.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS