[:es]https://youtu.be/svSNxH0mQ04
Fue un arquitecto español del Movimiento Moderno, concretamente de la tercera generación. Tras su formación en Alemania, destacó especialmente por la profusión y calidad de su arquitectura docente, impulsada por la Ley de Enseñanza Media y Profesional (1949), aunque como la gran mayoría de arquitectos europeos también dedicó un apartado de su producción a la reflexión sobre la vivienda (social, bloques privados y casas unifamiliares).
Fernando Moreno Barberá generó un universo formal propio, matizado al introducir referencias a lo local y caracterizado por la continua superposición de temas e ideas desarrollados con anterioridad;2 es decir, una lectura personal de las aportaciones del Movimiento Moderno de acuerdo con su percepción de la abstracción moderna, su formación, la disponibilidad técnica, las características del lugar, el énfasis en la construcción y su particular idea de la proporción en la imagen final del proyecto.
A lo largo de su trayectoria, siguiendo la estela de los grandes maestros, experimentó con nuevas posibilidades como el monumentalismo moderno, el organicismo o el brutalismo, pero sin olvidar nunca el funcionalismo y las cuestiones materiales y técnicas que suponen el distintivo de su obra.
[:gl]https://youtu.be/svSNxH0mQ04
Foi un arquitecto español do Movemento Moderno, concretamente da terceira xeración. Tras a súa formación en Alemaña, destacou especialmente pola profusión e calidade da súa arquitectura docente, impulsada pola Lei de Ensino Medio e Profesional (1949), aínda que como a gran maioría de arquitectos europeos tamén dedicou un apartado da súa produción á reflexión sobre a vivenda (social, bloques privados e casas unifamiliares).
Fernando Moreno Barberá xerou un universo formal propio, matizado ao introducir referencias ao local e caracterizado pola continua superposición de temas e ideas desenvoltos con anterioridade; é dicir, unha lectura persoal das achegas do Movemento Moderno de acordo coa súa percepción da abstracción moderna, a súa formación, a dispoñibilidade técnica, as características do lugar, a énfase na construción e a súa particular idea da proporción na imaxe final do proxecto.
Ao longo da súa traxectoria, seguindo o ronsel dos grandes mestres, experimentou con novas posibilidades como o monumentalismo moderno, o organicismo ou o brutalismo, pero sen esquecer nunca o funcionalismo e as cuestións materiais e técnicas que supoñen o distintivo da súa obra.
[:en]https://youtu.be/svSNxH0mQ04
Fernando Moreno Barberá generated his own formal universe, nuanced by introducing references to the local and characterized by the continuous overlapping of themes and ideas developed previously; that is to say, a personal reading of the contributions of the Modern Movement in accordance with its perception of modern abstraction, its formation, technical availability, the characteristics of the place, the emphasis on construction and its particular idea of the proportion in the final image of the project.
Throughout his career, following in the wake of the great masters, he experimented with new possibilities such as modern monumentalism, organicism or brutalism, but never forgetting the functionalism and the material and technical issues that are the hallmark of his work.
[:]
