[:es]https://youtu.be/4pggWizgris
«Los arquitectos de América tienen con él [Rafael Guastavino i Moreno] una deuda de gratitud no sólo por haber sido un constructor fiable y concienzudo sino por haber hecho posible nuevas posibilidades en el campo del diseño arquitectónico.»
Peter B. Wight, 1901
Peter B. Wight reconocía en vida de Rafael Guastavino i Moreno la gran aportación de este arquitecto valenciano al diseño arquitectónico en Estados Unidos. Desde sus inicios en Barcelona trabajó en la renovación de la arquitectura, siendo calificado por el mismo Doménech i Montaner como artista de dotes excepcionales, autor de una arquitectura revolucionaria y avanzada de un gran movimiento artístico. Nacido en Valencia en 1842, Rafael Guastavino i Moreno se traslada a Barcelona en 1861 para comenzar sus estudios en la Escuela de Maestros de Obras. Su visión profesional temprana le impulsa ya en 1866 a comenzar su trayectoria profesional como constructor y arquitecto antes incluso de haber terminado sus estudios.
Su llegada a Estados Unidos con su hijo Rafael Guastavino i Expósito en 1881, la fundación de su propia Compañía Constructora en 1888, la modernización del sistema tradicional tabicado, la fabricación de productos cerámicos desde 1900 y su proyecto empresarial desembocan en la reinvención de un nuevo tipo de espacios públicos para la metrópolis americana moderna, unos espacios que se excavan en la arquitectura y confieren una dimensión urbana a sus interiores. Desde su participación en las grandes obras del momento, colaborando con los arquitectos de más reconocido prestigio del contexto americano, sus formas cerámicas abovedadas cualifican —desde la geometría, la tectónica, la escala y la tecnología— la arquitectura de la nueva metrópolis americana que por vez primera tiene la voluntad perdurar, de convertirse a largo plazo en su ciudad histórica.
La Compañía construye hasta el día de su cierre en 1962 más de 1000 edificios que se concentran en su mayoría en Estados Unidos, aunque construyó en otros países como Canadá, India o Cuba. Universidades como Harvard, MIT, Berkeley, Yale o Columbia entre muchas otras se cuentan entre ellos. Museos como el Museo Metropolitanto de Nueva York o el Museo Nacional de Washington, e instituciones como la Reserva Federal e incluso los Archivos Nacionales que alberga la Declaración de la Independencia se cuentan entre las obras de la Compañía y confirman la trascendencia de estos espacios en la construcción de la identidad arquitectónica de Estados Unidos.
Visionario, innovador, arquitecto, artista, ingeniero, constructor… la terminología no ha alcanzado a definir el trabajo del fundador de The R. Guastavino Company. La presente exposición promovida por el Consorcio de Museos, Conselleria de Cultura de la Generalitat Valenciana conmemora el Centenario de la muerte de Rafael Guastavino i Moreno: cuando fallece en febrero de 1908, The New York Times le concede el título de arquitecto de Nueva York. Partiendo de su origen valenciano, recorriendo su trayectoria profesional catalana y presentando su proyecto empresarial en Estados Unidos, la exposición ofrece un recorrido por la construcción de la ciudad de Nueva York desde finales del XIX hasta la Era de la Depresión, teniendo como hilo conductor la obra de la Compañía Guastavino. Su aportación se ha desvelado como paradigmática en la definición de las bellas texturas y pliegues de esta ciudad fascinante, bajo los cuales se desarrolla la vida colectiva americana.
— Mar Loren, Comisaria de la Exposición
[:gl]https://youtu.be/4pggWizgris
«Os arquitectos de América teñen con el [Rafael Guastavino i Moreno] unha débeda de gratitude non só por ser un construtor fiable e concienzudo senón por facer posible novas posibilidades no campo do deseño arquitectónico.»
Peter B. Wight, 1901
Peter B. Wight recoñecía en vida de Rafael Guastavino i Moreno a gran achega deste arquitecto valenciano ao deseño arquitectónico en Estados Unidos. Desde os seus inicios en Barcelona traballou na renovación da arquitectura, sendo cualificado polo mesmo Doménech i Montaner como artista de dotes excepcionais, autor dunha arquitectura revolucionaria e avanzada dun gran movemento artístico. Nacido en Valencia en 1842, Rafael Guastavino i Moreno trasládase a Barcelona en 1861 para comezar os seus estudos na Escola de Mestres de Obras. A súa visión profesional temperá impúlsalle xa en 1866 a comezar a súa traxectoria profesional como construtor e arquitecto antes mesmo de terminar os seus estudos.
A súa chegada a Estados Unidos co seu fillo Rafael Guastavino i Expósito en 1881, a fundación da súa propia Compañía Construtora en 1888, a modernización do sistema tradicional tabicado, a fabricación de produtos cerámicos desde 1900 e o seu proxecto empresarial desembocan na reinvención dun novo tipo de espazos públicos para a metrópoles americana moderna, uns espazos que se escavan na arquitectura e confiren unha dimensión urbana aos seus interiores. Desde a súa participación nas grandes obras do momento, colaborando cos arquitectos de máis recoñecido prestixio do contexto americano, as súas formas cerámicas abovedadas cualifican ?desde a xeometría, a tectónica, a escala e a tecnoloxía? a arquitectura das nova metrópoles americana que por vez primeira ten a vontade perdurar, de converterse a longo prazo na súa cidade histórica.
A Compañía constrúe ata o día do seu peche en 1962 máis de 1000 edificios que se concentran na súa maioría en Estados Unidos, aínda que construíu noutros países como Canadá, India ou Cuba. Universidades como Harvard, MIT, Berkeley, Yale ou Columbia entre moitas outras se contan entre eles. Museos como o Museo Metropolitanto de Nova York ou o Museo Nacional de Washington, e institucións como a Reserva Federal e mesmo os Arquivos Nacionais que alberga a Declaración da Independencia cóntanse entre as obras da Compañía e confirman a transcendencia destes espazos na construción da identidade arquitectónica de Estados Unidos.
Visionario, innovador, arquitecto, artista, enxeñeiro, construtor… a terminoloxía non alcanzou a definir o traballo do fundador de The R. Guastavino Company. A presente exposición promovida polo Consorcio de Museos, Conselleria de Cultura da Generalitat Valenciana conmemora o Centenario da morte de Rafael Guastavino i Moreno: cando falece en febreiro de 1908, The New York Times concédelle o título de arquitecto de Nova York. Partindo da súa orixe valenciana, percorrendo a súa traxectoria profesional catalá e presentando o seu proxecto empresarial en Estados Unidos, a exposición ofrece un percorrido pola construción da cidade de Nova York desde finais do XIX ata a Era da Depresión, tendo como fío condutor a obra da Compañía Guastavino. A súa achega desvelouse como paradigmática na definición das belas texturas e pliegues desta cidade fascinante, baixo os cales se desenvolve a vida colectiva americana.
— Mar Loren, Comisaria de la Exposición
[:en]https://youtu.be/4pggWizgris
«The architects of America have with him [Rafael Guastavino i Moreno] a debt of gratitude not only for having been a trustworthy and conscientious builder but for new possibilities have made possible in the field of the architectural design.»
Peter B. Wight, 1901
Peter B. Wight was recognizing in Rafael Guastavino’s life i Brown the great contribution of this Valencian architect to the architectural design in The United States. From his beginnings in Barcelona there was employed at the renovation of the architecture, being qualified by the same Doménech i Montaner as artist of exceptional endowments, author of a revolutionary and advanced architecture of a great artistic movement. Born in Valencia in 1842, Rafael Guastavino i Moreno moves to Barcelona in 1861 to begin his studies in the Master builders’ School. His professional early vision stimulates him already in 1866 to begin his professional path as builder and architect before enclosedly of having finished his studies.
His arrival to The United States with his son Rafael Guastavino i Foundling in 1881, the foundation of his own Construction Company in 1888, the modernization of the traditional blocked system, the manufacture of ceramic products from 1900 and his managerial project they end in the reinvention of a new type of public spaces for the American modern metropolis, a few spaces that are excavated in the architecture and award an urban dimension to his interiors. From his participation in the big works of the moment, collaborating with the architects of more recognized prestige of the American context, his ceramic domed forms qualify – from the geometry, the tectonic one, the scale and the technology – the architecture of the new American metropolis that as the first time has the will to last, of turning in the long term into his historical city.
The Company constructs until the day of his closing in 1962 more than 1000 buildings that center in the main in The United States, though he constructed in other countries as Canada, India or Cuba. Universities like Harvard, MIT, Berkeley, Yale or Columbia between many others count each other between them. Museums like the Museum Metropolitanto of New York or the National Museum of Washington, and institutions like the Federal Reservation and even the National Files that the Declaration of the Independence shelters count each other between the works of the Company and confirm the transcendency of these spaces in the construction of the architectural identity of The United States.
Visionary, innovator, architect, artist, engineer, builder … the terminology has not managed to define the work of the founder of The R. Guastavino Company. The present exhibition promoted by the Consortium of Museums, Conselleria of Culture of the Valencian Autonomous government of Catalonia commemorates the Centenary of Rafael Guastavino’s death i Brown: when it expires in February, 1908, The New York Times grants the architect’s title of New York to him. Departing from his Valencian origin, crossing his professional Catalan path and presenting his managerial project in The United States, the exhibition offers a tour for the construction of the city of New York from ends of the XIXth up to the Age of the Depression, taking as a conductive thread the work of the Company Guastavino. His contribution has stayed awake like paradigmatic in the definition of the beautiful textures and folds of this fascinating city, under which there develops the collective American life.
— Mar Loren, curator of the Exhibition
[:]




