[:es]
A medida que nos acercábamos al estudio COSTA Comunicación visual, afincado en A Coruña (Galicia, España) y a pesar de estar a escasos metros que nos separan, nos percatamos (quizás sugestionados por subtítulo que los entrevistados pusieron al estudio) de la abundancia y reiteración de toda clase de comunicados, que atraían nuestra atención, bien sea por su tipografía, colorido, forma, disposición, etc.
Este aumento de la percepción de la realidad que nos rodeaba, motivado sin duda por la entrevista, nos hizo recordar la definición sencilla pero a la vez compleja de Bruno Munari sobre comunicación visual,
Una vez llegados a nuestro destino, nos recibieron los fundadores, David Silvosa, arquitecto y diseñador gráfico y Daniel Bembibre, diseñador gráfico y co-fundador de Belda. Ambos decidieron unir fuerzas y experiencias en este nuevo proyecto en mayo de 2014 para
“resolver las necesidades creativas tanto del pequeño cliente como de grandes empresas, ayudándolos a destacar potenciando su identidad.”
“Mientras que el sueño del artista es llegar al Museo de algún modo, el sueño del diseñador es llegar a los mercados locales.”
En palabras de sus fundadores
“COSTA quiere ser un pequeño estudio de comunicación visual dedicado a diferentes disciplinas: gráfica, editorial, ilustración, packaging, branding, producción audiovisual, soportes digitales y diseño de campañas o eventos”.
Sin más preámbulos os dejamos con la entrevista que tuvimos la suerte de realizar en su propio estudio.

¿Cuál ha sido vuestra formación y trayectoria profesional previa a Costa?
David trabajó en diferentes estudios de arquitectura gallegos durante su etapa como estudiante de arquitectura, algo muy habitual en la profesión, y también en la oficina de Carlos Ferrater gracias a las Becas de la Caja de Arquitectos. Al terminar la carrera inicia su actividad como arquitecto a la vez que la compagina con la de diseñador. El ejercicio de arquitecto lo realiza de forma independiente, teniendo como principal cliente a una promotora y aceptando cualquier tipo de encargo que fuese apareciendo; formalizándose únicamente pequeños locales comerciales o de hostelería. A la par aceptaba encargos como diseñador afianzando clientes cada vez más permanentes, agencias de producción y edición o empresas con necesidades continuas de soluciones gráficas.
Dani por su lado también trabajó en estudios de diseño locales tras estudiar Bellas Artes. En el año 2005, y gracias a una Beca de la Fundación Barrié, amplía su formación en Finlandia como diseñador gráfico. A su vuelta se quedó varios años en Barcelona, ciudad en la que coincide y conoce a David. Durante ese tiempo trabajó en estudios de gran prestigio como Ruiz+Company y agencias de referencia nacional como Summa, en las que participó en proyectos tan relevantes como el rediseño de la identidad corporativa de RTVE. En el 2010 decide volver a Coruña y funda Belda, junto con María América Díaz y Noa Bembibre.
¿Qué os llevó a abriros camino en el diseño gráfico y la comunicación visual?
Ambos nos decidimos especializar en nuestras carreras en ese campo, si bien en Bellas Artes la formación estaba más orientada a ello, en Arquitectura también tiene su especialidad y siempre ha sido importante el factor visual y de diseño para la comunicación de un proyecto de arquitectura. A partir de ese momento, simplemente empiezan a surgir oportunidades: proyectos personales, trabajos, encargos,… Y siempre hemos visto los proyectos como oportunidades a largo plazo.
¿Teníais alguna experiencia previa?
En el caso de Dani está claro, en el de mío, como arquitecto, la experiencia previa ha sido cada proyecto de la escuela o cada trabajo en los estudios en los que trabajó. Solo hay que ver las revistas de arquitectura para saber el valor del diseño gráfico o cualquier concurso de arquitectura en la que la potencia y la información visual es de vital importancia.

¿Os encontrasteis con muchas dificultades?¿Cuáles fueron las más problemáticas?
Por supuesto, y las seguimos encontrando. Al principio es la forma en la que consigues hacerte un hueco, después las travesías en el desierto cuando no aparecen nuevos clientes. Ahora, por suerte, parece que la unión ha hecho la fuerza y esto ha traído nuevos proyectos; pero conseguir eso ha supuesto asumir más síes de los que quizás deberíamos, por lo que jornadas interminables o un calendario sin vacaciones han sido la tónica, ahora y todos estos años. La dificultad máxima es conciliar la vida profesional con la personal, vivimos en una época muy mala en el que muchas veces tienes que anteponer el trabajo a muchas circunstancias. Y, aún así, tenemos que estar agradecidos de que sea así.
¿Estáis contentos con los objetivos alcanzados?
Sí, contentos y como decíamos antes agradecidos. Hemos tenido la gran suerte de encontrarnos con clientes profesionales, que sabían que rol desenvolvíamos cada una de las partes. Eso nos ha permitido desarrollar proyectos interesantísimos que hemos podido plantear con la independencia que todos buscamos en nuestro ejercicio profesional. Estar donde estamos es un objetivo alcanzado en sí mismo.
¿Qué expectativas y proyectos de futuro tenéis para «Costa»?
Establecernos y conciliar. Esperar que la incertidumbre algún día llegue a desaparecer y seguir como hasta ahora, pudiendo hacer lo que nos gusta para clientes que saben que nos necesitan.

¿Compagináis o complementáis esta actividad con otras labores o en otros campos?
David sigue ejerciendo la arquitectura.
¿Son rentables este tipo de iniciativas?¿Os sentís bien remunerados por la labor que realizáis?
Seguir lo que buscas siempre es rentable. Conseguir ser independiente, que un cliente acuda a ti porque sabe que te necesita es rentable. Que sepa que te necesita significa que conoce el valor de tu trabajo, y eso se traslada a los honorarios.
Cada vez nos vamos remunerando mejor. Como hay otra boca más que alimentar , la propia infraestructura que necesita una empresa, estamos apostamos porque crezca sana y saludable sacrificándonos en cierta medida nosotros.
¿Consideráis que estudiar Arquitectura ha sido un pasaporte fundamental para haber llegado a vuestro trabajo actual?
Por la parte que me concierne, sí, ha sido fundamental. Aunque siempre había tenido ese lado creativo, hay que tener en cuenta que entré pensando en dedicar mi vida a calcular estructuras. Salir de ahí odiándolas, pero descubriendo otras disciplinas de las que antes huía, es fruto de estudiar Arquitectura.
¿Animarías a otros arquitectos a seguir vuestros pasos? ¿Qué pasos consideráis que deberían dar? ¿Cómo completar sus estudios? ¿Qué otros consejos les darías?
Sí, como comentábamos antes, seguir lo que buscas siempre es rentable. Todos conocemos ese discurso y en nuestro caso nos lo creemos. Los pasos que creemos necesarios para conseguirlo es voluntad y no desfallecer en el intento. Formarse siempre es importante y hoy por suerte la información es muy accesible; pero lo importante son las horas que le echas encima. Y también es muy importante valorar cualquier proyecto, por pequeño que sea, como una oportunidad; nunca sabes de dónde va a surgir el próximo proyecto o a raíz de qué.
¿Creéis que los arquitectos en España deberíamos seguir abriendo nuevas vías de trabajo para salir de la casilla más «tradicional» de proyectar dada la actual situación de la construcción en nuestro país?
En nuestro caso no es que busquemos nuevas vías de trabajo en la arquitectura, es que directamente cambias de disciplina. Sí que creemos que hay que adaptarse a cada momento; por suerte la arquitectura te da muchas vías para explotar la actividad. Hay múltiples escalas y hay múltiples opciones de acercarse a cada una de ellas. Al final nuestro trabajo consiste en poner las cosas en orden: las necesidades del cliente, las ideas propias,… Sólo hay que buscar a ese cliente al que le podemos resolver sus problemas. No siempre será una casa, un equipamiento, un edificio,…; pero hay que explotar cualquier oportunidad.

¿Qué opináis de los que se han ido a trabajar al extranjero?
Que es una pena. No dejamos de ser recursos que se están perdiendo. Ojalá que cuando la situación cambie también se revierta esa situación. Si la gente se va, aquí nunca va a pasar nada. Y si queremos evitar de nuevo la emigración, tendremos que construir todo aquello que buscamos en momentos de crisis en el extranjero.
¿Cómo veis el futuro de la profesión?
Fastidiado. Quizás gran parte del problema venga de que nos hemos/han/ven convertido en un escollo burocrático que hay que cumplir. ¿Quieres hacer una casa? Pues tienes que pedir licencia, tienes que pagar unas tasas, tienes que contratar un arquitecto, tienes que contratar un aparejador, tienes que contratar un coordinador de seguridad y salud,… Tienes que; pero la gente no sabe para qué sirve un arquitecto, un aparejador, un coordinador. Y todos sabemos que somos esenciales; pero el cliente no. Necesitamos que el cliente acuda a nosotros porque sabe que nos necesita para algo y ahora, en muchos casos, sólo acude por obligación.
No hay mayor actividad “innecesaria” que el diseño gráfico. Cualquier cuñado te hace un logo, cualquier sobrino te monta una web y cualquier imprenta te hace un rótulo; pero hay gente que contrata nuestros servicios. Hay intromisión, no hay competencias asignadas, ni colegios que regulen la actividad, y los clientes demandan diseñadores igual.
Pero todo esto comenzó en el pasado, cuando nos ganamos la fama de ser unos profesionales bien remunerados que no pisaban una obra o sembrábamos nuestro paisaje con proyectos seriados a precios de inéditos. Esa fama que nos precede ahora, unido a que nuestros clientes creen que no nos necesitan, supone que no valoren nuestro trabajo y por lo tanto, menos aún, nuestros honorarios. Y en la actualidad, la situación de supervivencia en la que nos encontramos, sólo abunda en esa dinámica en el sentido contrario: bajemos los precios a costa de no poder asumir, debido a los costes, el trabajo para el que nos contratan.
O empezamos a hacernos valer, y conocemos lo que cuesta el ejercicio profesional, o asumamos que terminaremos por devorarnos los unos a los otros.
Y a este paso, nadie nos echará de menos.

David Silvosa – Daniel Bembibre · Comunicación Visual | COSTA
Abril 2015
Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a Daniel y David su tiempo, paciencia y predisposición con este espacio.
[:en]
As we were approaching the study COSTA Comunicación visual,bought property in Corunna (Galicia, Spain) and in spite of being to scanty meters that separate us, we notice (probably influenced by subtitle that the interviewed ones put to the study) of the abundance and iteration of all kinds of releases, which were attracting our attention, good is for his typography, color, form, disposition, etc.
This increase of the perception of the reality that was surrounding us, motivated undoubtedly by the interview, made us remember the simple definition but simultaneously complex of Bruno Munari on visual communication, “it is practically everything what our eyes see”.
Once come to our destination, the founders received us, David Silvosa, architect and graphical designer and Daniel Bembibre, graphical and co-founding designer of Winnows. Both decided to join forces and experiences in this new project in May, 2014 “to solve the creative needs both of the small client and of big companies, helping to emphasize them promoting his identity.”
“Whereas the dream of the artist is to come to the Museum somehow, the dream of the designer is to come to the local markets.”
In words of his founderss “COSTA wants to be a small study of visual communication dedicated to different disciplines: graph, publishing house, illustration, packaging, branding, audio-visual production, digital supports and design of campaigns or events.”
Ado preambles we leave you with the interview that we were lucky to realize in his own study.

Which has been your formation and professional path before Coast?
David was employed at different Galician studies of architecture during his stage as student of architecture, something very habitual at the profession, and also at Carlos Ferrater’s office thanks to the Scholarships of the Caja de Arquitectos. On having finished the career his activity initiates as architect simultaneously that reconciles it with that of designer. The architect’s exercise realizes it of independent form, taking a promoter as a principal client and accepting any type of order that was appearing; small business premises being formalized only or of hotel and catering business. At par he was accepting orders as designer guaranteeing clients increasingly permanent, agencies of production and edition or companies with constant needs of graphical solutions.
Dani for his side also was employed at local studies of design after studying Fine arts. In the year 2005, and thanks to a Scholarship of the Foundation Barrié, it extends his formation in Finland as graphical designer. To his return city remained several years in Barcelona, in the one that coincides and knows David. During this time it was employed at studies of great prestige as Ruiz+Company and agencies of national reference as Summa, in which it took part in projects as relevant as the redesign of RTVE’s corporate identity. In 2010 it decides to return to Corunna and case Winnows, together with Maria América Díaz and Noa Bembibre.
What did lead you to opening way you in the graphical design and the visual communication?
Both we decide to specialize in our careers in this field, though in Fine arts the formation was more orientated to it, in Architecture also it has his speciality and always the visual factor has been important and of design for the communication of a project of architecture. From this moment, simply opportunities start arising: personal projects, works, orders… And always we have seen the projects as long-term opportunities.
Had you some previous experience?
In case of Dani it is clear, in of me, as architect, the previous experience has been every project of the school or every work in the studies at which it was employed. Only it is necessary to see the magazines of architecture to know the value of the graphical design or any contest of architecture in which the power and the visual information performs vital importance.

Did you meet many difficulties? Which were the most problematic?
Certainly, and we continue finding them. Initially it is the form in which you manage to do a hollow to you, later the voyages in the desert when new clients do not appear. Now, thankfully, it seems that the union has done the force and this has brought new projects; but to obtain it has supposed assuming more síes of which probably we should, for what endless days or a calendar without vacations have been the keynote, now and all these years. The maximum difficulty is to harmonize the professional life with the personnel, we live in a very bad epoch that often you have to prefer the work to many circumstances. And, nonetheless, we be to be grateful of that it is like that.
Are you satisfied with the reached aims?
Yes, contentments and as we were saying before been grateful. We have had the great luck of thinking professional clients, that they knew that we were unrolling role each of the parts. It has allowed us to develop the most interesting projects that we could have raised with the independence that we all search in our professional exercise. To be where we are is an aim reached in yes same.
What expectations and projects of future have you for «Costa»?
To establish and to gain. To hope that the uncertainty some day manages to disappear and continue like till now, being able to do what we like for clients that they know that they need us.

Do you arrange or complement this activity with other labors or in other fields?
David continues exercising the architecture.
Are this type of initiatives profitable? Do you feel good remunerated by the labor that you realize?
To follow for what you look always is profitable. To manage to be independent, that a client comes to you because it knows that he needs you it is profitable. That knows that he needs you means that it knows the value of your work, and it moves to the fees.
Every time we are remunerating ourselves better. Since there is another mouth more that to feed, the own infrastructure that needs a company, we are we bet because it grows healthy and healthy sacrificing ourselves uo to a point we.
Do you think that to study Architecture has been a fundamental passport to have come to your current work?
On the part that me concerns, yes, it has been fundamental. Though always it had had this creative side, it is necessary to bear in mind that I entered thinking of dedicating my life to calculating structures. To go out of there hating them, but discovering other disciplines of which before he was fleeing, it is a fruit of studying Architecture.
Would you encourage other architects to follow your steps? What steps do you consider that they should give? How to complete his studies? What other advices would you give them?
Yes, as we were commenting before, to follow for what you look always it is profitable. We all know this speech and in our case we believe ourselves it. The steps that we believe necessary to obtain it it is a will and not to get weak in the attempt. Being formed always is important and today thankfully the information is very accessible; but the important thing they are the hours that you him throw above. And also it is very important to value any project, for small that is, as an opportunity; you never know wherefrom the next project is going to arise or immediately after what.
Do you think that the architects in Spain we should continue opening new routes of work to go out of the «most traditional» cabin of projecting given the current situation of the construction in our country?
In our case it is not that we look for new routes of work in the architecture, is that directly you change discipline. Yes that we think that it is necessary to adapt to every moment; thankfully the architecture gives you many routes to exploit the activity. There are multiple scales and there are multiple options to approach each of them. Ultimately our work consists of putting the things in order: the needs of the client, the own ideas… Only it is necessary to look for this client to whom we him can solve his problems. Not always it will be a house, an equipment, a building…; but it is necessary to exploit any opportunity.

What do you think of those that they have been going to work abroad?
That is a shame. We do not stop being resources that are getting lost. Ojalá that when the situation changes also reverts this situation. If the people go away, here it is never going to spend anything. And if we want to avoid again the emigration, we will have to construct all that for that we look in moments of crisis abroad.
How do you see the future of the profession?
Bothered. Probably great part of the problem comes from that us exist / they have turned in a bureaucratic reef that it is necessary to expire. Do you want to do a house? Since you have to ask for license, you have to pay a few rates, have to contract an architect, have to contract a rigger, have to contract a coordinator of safety and health… You have that; but the people do not know why. And we all know that we are essential; but the client not. We need that the client comes to us because it knows that he needs us for something and now, in many cases, only it comes for obligation.
There is no major “unnecessary” ctivity that the graphical design. Any brother-in-law makes you a logo, any nephew mounts a web and any press does a label to you; but there are people who contracts our services. There is interference, there are neither assigned competitions, nor colleges that regulate the activity, and the clients demand designers equally.
But all that began in the past, when we gain ourselves the reputation of being a few remunerated well professionals who were not treading on a work or we were sowing our landscape with projects seriados to prices of unpublished. This reputation that precedes us now, joined to that our clients think that they do not need us, supposes that they do not value our work and therefore, less still, our fees. And at present, the situation of survival in which we are, only abounds in this dynamics in the opposite sense: let’s lower the prices at the cost of not being able to assume, due to the costs, the work for that they contract us.
Or we start making ourselves cost, and know what costs the professional exercise, or let’s assume that we will end for some devour others.
And to this step, nobody us will miss.

David Silvosa – Daniel Bembibre · Visual Communication | COSTA
April 2015
Interview realized by Ana Barreiro Blanco and Alberto Alonso Oro. To be grateful for Daniel and David his time, patience and predisposition with this space.
[:gl]
A medida que nos achegabamos ao estudo COSTA Comunicación visual, afincado na Coruña (Galicia, España) e a pesar de estar a escasos metros que nos separan, decatámonos (quizais suxestionados por subtítulo que os entrevistados puxeron ao estudo) da abundancia e reiteración de toda clase de comunicados, que atraían a nosa atención, ben sexa pola súa tipografía, colorido, forma, disposición, etc.
Este aumento da percepción da realidade que nos rodeaba, motivado sen dúbida pola entrevista, fíxonos recordar a definición sinxela pero á vez complexa de Bruno Munari sobre comunicación visual, “é practicamente todo o que ven os nosos ollos”.
Unha vez chegados ao noso destino, recibíronnos os fundadores, David Silvosa, arquitecto e deseñador gráfico e Daniel Bembibre, deseñador gráfico e co-fundador de Belda. Ambos os dous decidiron unir forzas e experiencias neste novo proxecto en maio de 2014 para “resolver as necesidades creativas tanto do pequeno cliente coma de grandes empresas, axudándoos a destacar potenciando a súa identidade.”
“Mentres que o sono do artista é chegar ao Museo dalgún modo, o sono do deseñador é chegar aos mercados locais.”
En palabras dos seus fundadores “COSTA quere ser un pequeno estudo de comunicación visual dedicado a diferentes disciplinas: gráfica, editorial, ilustración, packaging, branding, produción audiovisual, soportes dixitais e deseño de campañas ou eventos.”
Sen máis preámbulos deixámosvos coa entrevista que tivemos a sorte de realizar no seu propio estudo.

¿Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional previa a Costa?
David traballou en diferentes estudos de arquitectura galegos durante a súa etapa como estudante de arquitectura, algo moi habitual na profesión, e tamén na oficina de Carlos Ferrater grazas ás Bolsas da Caixa de Arquitectos. Ao rematar a carreira inicia a súa actividade como arquitecto á vez que a compaxina coa de deseñador. O exercicio de arquitecto realízao de forma independente, tendo como principal cliente unha promotora e aceptando calquera tipo de encargo que fose aparecendo; formalizándose unicamente pequenos locais comerciais ou de hostalaría. Á par aceptaba encargos como deseñador afianzando clientes cada vez máis permanentes, axencias de produción e edición ou empresas con necesidades continuas de solucións gráficas.
Dani polo seu lado tamén traballou en estudos de deseño locais tras estudar Belas Artes. No ano 2005, e grazas a unha Bolsa da Fundación Barrié, amplía a súa formación en Finlandia como deseñador gráfico. Á súa volta quedou varios anos en Barcelona, cidade na que coincide e coñece a David. Durante ese tempo traballou en estudos de gran prestixio como Ruiz+Company e axencias de referencia nacional como Summa, nas que participou en proxectos tan relevantes como o redeseñar da identidade corporativa de RTVE. No 2010 decide volver a Coruña e funda Belda, xunto con María América Díaz e Noa Bembibre.
¿Que vos levou a abrirvos camiño no deseño gráfico e a comunicación visual?
Ambos os dous decidímonos especializar nas nosas carreiras nese campo, se ben en Belas Artes a formación estaba máis orientada a iso, en Arquitectura tamén ten a súa especialidade e sempre foi importante o factor visual e de deseño para a comunicación dun proxecto de arquitectura. A partir dese momento, simplemente empezan a xurdir oportunidades: proxectos persoais, traballos, encargos… E sempre vimos os proxectos como oportunidades a longo prazo.
¿Tiñades algunha experiencia previa?
No caso de Dani está clara, no de meu, como arquitecto, a experiencia previa foi cada proxecto da escola ou cada traballo nos estudos nos que traballou. Só hai que ver as revistas de arquitectura para saber o valor do deseño gráfico ou calquera concurso de arquitectura na que a potencia e a información visual é de vital importancia.

¿Encontrástesvos con moitas dificultades?¿Cales foron as máis problemáticas?
Por suposto, e seguímolas encontrando. Ao principio é a forma na que consegues facerche un oco, despois as travesías no deserto cando non aparecen novos clientes. Agora, por sorte, parece que a unión fixo a forza e isto trouxo novos proxectos; pero conseguir iso supuxo asumir máis síes dos que quizais deberiamos, polo que xornadas interminables ou un calendario sen vacacións foron a tónica, agora e todos estes anos. A dificultade máxima é conciliar a vida profesional coa persoal, vivimos nunha época moi mala no que moitas veces tes que antepoñer o traballo a moitas circunstancias. E, aínda así, temos que estar agradecidos de que sexa así.
¿Estades contentos cos obxectivos alcanzados?
Si, contentos e como diciamos antes agradecidos. Tivemos a gran sorte de encontrarnos con clientes profesionais, que sabían que rol desenvolviamos cada unha das partes. Iso permitiunos desenvolver proxectos interesantes que puidemos formular coa independencia que todos buscamos no noso exercicio profesional. Estar onde estamos é un obxectivo alcanzado en si mesmo.
¿Que expectativas e proxectos de futuro tedes para «Costa»?
Establecernos e conciliar. Esperar que a incerteza algún día chegue a desaparecer e seguir como ata agora, podendo facer o que nos gusta para clientes que saben que nos necesitan.

¿Compaxinades ou complementades esta actividade con outros labores ou noutros campos?
David segue exercendo a arquitectura.
¿É rendibles este tipo de iniciativas?¿Os sentides ben remunerados polo labor que realizades?
Seguir o que buscas sempre é rendible. Conseguir ser independente, que un cliente acuda a ti porque sabe que te necesita é rendible. Que saiba que te necesita significa que coñece o valor do teu traballo, e iso se traslada aos honorarios.
Cada vez ímonos remunerando mellor. Como hai outra boca máis que alimentar, a propia infraestrutura que necesita unha empresa, estamos apostamos porque creza sa e saudable sacrificándonos en certa medida nós.
¿Considerades que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao voso traballo actual?
Pola parte que me concirne, si, foi fundamental. Aínda que sempre tivera ese lado creativo, hai que ter en conta que entrei pensando en dedicar a miña vida a calcular estruturas. Saír de aí odiándoas, pero descubrindo outras disciplinas das que antes fuxía, é froito de estudar Arquitectura.
¿Animarías outros arquitectos a seguir os vosos pasos? Que pasos considerades que deberían dar? ¿Como completar os seus estudos? ¿Que outros consellos lles darías?
Si, como comentabamos antes, seguir o que buscas sempre é rendible. Todos coñecemos ese discurso e no noso caso crémolo. Os pasos que creemos necesarios para conseguilo é vontade e non desfalecer no intento. Formarse sempre é importante e hoxe por sorte a información é moi accesible; pero o importante son as horas que lle botas enriba. E tamén é moi importante valorar calquera proxecto, por pequeno que sexa, como unha oportunidade; nunca sabes de onde vai xurdir o próximo proxecto ou a raíz de que.
¿Credes que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis «tradicional» de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?
No noso caso non é que busquemos novas vías de traballo na arquitectura, é que directamente cambias de disciplina. Si que cremos que hai que adaptarse a cada momento; por sorte a arquitectura dáche moitas vías para explotar a actividade. Hai múltiples escalas e hai múltiples opcións de achegarse a cada unha delas. Ao final o noso traballo consiste en poñer as cousas en orde: as necesidades do cliente, as ideas propias… Só hai que buscar ese cliente ao que lle podemos resolver os seus problemas. Non sempre será unha casa, un equipamento, un edificio…; pero hai que explotar calquera oportunidade.

¿Que opinades dos que se foron a traballar ao estranxeiro?
Que é unha pena. Non deixamos de ser recursos que se están a perder. Oxalá que cando a situación cambie tamén se reverta esa situación. Se a xente se vai, aquí nunca vai pasar nada. E se queremos evitar de novo a emigración, teremos que construír todo aquilo que buscamos en momentos de crise no estranxeiro.
¿Como vedes o futuro da profesión?
Amolado. Quizais gran parte do problema vinga de que nos temos/teñen/ven convertido nun escollo burocrático que hai que cumprir. Queres facer unha casa? Pois tes que pedir licenza, tes que pagar unhas taxas, tes que contratar un arquitecto, tes que contratar un aparellador, tes que contratar un coordinador de seguridade e saúde,… Tes que; pero a xente non sabe para que serve un arquitecto, un aparellador, un coordinador. E todos sabemos que somos esenciais; pero o cliente non. Necesitamos que o cliente acuda a nós porque sabe que nos necesita para algo e agora, en moitos casos, só acode por obriga.
Non hai maior actividade «innecesaria» que o deseño gráfico. Calquera cuñado che fai un logo, calquera sobriño che monta unha web e calquera imprenta che fai un rótulo; pero hai xente que contrata os nosos servizos. Hai intromisión, non hai competencias asignadas, nin colexios que regulen a actividade, e os clientes demandan deseñadores igual.
Pero todo isto comezou no pasado, cando gañamos a fama de ser uns profesionais ben remunerados que non pisaban unha obra ou sementabamos a nosa paisaxe con proxectos seriados a prezos de inéditos. Esa fama que nos precede agora, unido a que os nosos clientes cren que non nos necesitan, supón que non valoren noso traballo e polo tanto, menos aínda, os nosos honorarios. E na actualidade, a situación de supervivencia na que nos encontramos, só abunda nesa dinámica no sentido contrario: baixemos os prezos a custa de non poder asumir, debido aos custos, o traballo para o que nos contratan.
O empezamos a facernos valer, e coñecemos o que custa o exercicio profesional, ou asumamos que remataremos por devorarnos os uns aos outros.
E a este paso, ninguén nos botará de menos.

David Silvosa – Daniel Bembibre · Comunicación Visual | COSTA
Abril 2015
Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer a Daniel e David o seu tempo, paciencia e predisposición con este espazo.
[:]




