[:es]
Innovación es un término cuyo significado es amplio. Referirse a la madera contribuye a especificar el ámbito de trabajo, pero no lo acta suficientemente. Existe innovación en madera vinculada a ámbitos de conocimiento consolidados. Desde la ingeniería forestal, o la mecánica de materiales a la transformación industrial o la digestión química de la madera, todos esos campos han dado lugar a innovaciones relevantísimas.
Biocombustibles, adhesivos naturales, papel o modificaciones genéticas para hacer los árboles más productivos y resistentes, modelos silvícolas y equipos para la transformación de madera… todo ellos son innovaciones en el ámbito de la madera, pero todos ellos quedan de estas notas.
Estas líneas no se refieren a esos desarrollos sino que se ocupan específicamente de las innovaciones relacionadas con diseñadores, artistas y artesanos de la madera.
En los últimos años el interés de estos colectivos en desarrollar nuevos productos con madera ha crecido y se ha hecho evidente. A ello han contribuido numerosos factores. Por una parte el hecho de que la madera sea un material natural, cálido y socialmente aceptado cuyo uso ha experimentado cierto auge como reacción frente a materiales artificiales. Por otra parte el hecho de que sea material barato y muy trabajable, sobre todo como soporte para series cortadas y para la autoproducción.
Al mismo tiempo las fronteras entre diseñadores, artistas y artesanos se han desdibujado. La diferencia entre artesano y artistas ya no es una diferencia de clase como lo fue en el siglo XIX y en la primera mitad del siglo XX. Entonces artista era el autor de piezas cultas mientras el artesano era el productor de las piezas propias de la cultura popular. Del mismo modo, los límites entre los diseñadores y los artesanos son confusos en la actualidad. Ahora se considera a ambos autores de piezas sin que sea relevante que la definición de esas piezas se haya alcanzado gracias al dominio e inspiración procedente de las propias herramientas de fabricación, caso de los artesanos, o de las herramientas de proyecto, caso de los diseñadores.
En definitiva estas líneas se refieren fundamentalmente a la innovación en madera, o mejor dicho en carpintería porque es más esencial el oficio y las herramientas que el propio material.
Y de entre las formas de innovación posibles, nos ocuparemos de aquellas diseñadores, artistas y artesanos. No hacemos distinciones entre cada una de las profesiones y bien podríamos incluir ebanistas, carpinteros, arquitectos e incluso algunas ramas de la ingeniería.
Todas ellas son profesiones en las que el material, el reto o las herramientas de trabajo pueden servir como soporte e inspiración para la innovación.
¿Pero cómo?
Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, junio 2017
[:gl]
Innovación é un termo cuxo significado é amplo. Referirse á madeira contribúe a especificar o ámbito de traballo, pero non o acta suficientemente. Existe innovación en madeira vinculada a ámbitos de coñecemento consolidados. Desde a enxeñería forestal, ou a mecánica de materiais á transformación industrial ou a dixestión química da madeira, todos eses campos deron lugar a innovacións relevantísimas.
Biocombustibles, adhesivos naturais, papel ou modificacións xenéticas para facer as árbores máis produtivos e resistentes, modelos silvícolas e equipos para a transformación de madeira… todo eles son innovacións no ámbito da madeira, pero todos eles quedan destas notas.
Estas liñas non se refiren a eses desenvolvementos senón que se ocupan especificamente das innovacións relacionadas con deseñadores, artistas e artesáns da madeira.
Nos últimos anos o interese destes colectivos en desenvolver novos produtos con madeira creceu e fíxose evidente. A iso contribuíron numerosos factores. Por unha banda o feito de que a madeira sexa un material natural, cálido e socialmente aceptado cuxo uso experimentou certo auxe como reacción fronte a materiais artificiais. Por outra banda o feito de que sexa material barato e moi trabajable, sobre todo como soporte para series cortadas e para a autoproducción.
Ao mesmo tempo as fronteiras entre deseñadores, artistas e artesáns hanse esvaecido. A diferenza entre artesán e artistas xa non é unha diferenza de clase como o foi no século XIX e na primeira metade do século XX. Entón artista era o autor de pezas cultas mentres o artesán era o produtor das pezas propias da cultura popular. Do mesmo xeito, os límites entre os deseñadores e os artesáns son confusos na actualidade. Agora considérase a ambos os autores de pezas sen que sexa relevante que a definición desas pezas alcanzouse grazas ao dominio e inspiración procedente das propias ferramentas de fabricación, caso dos artesáns, ou das ferramentas de proxecto, caso dos deseñadores.
En definitiva estas liñas refírense fundamentalmente á innovación en madeira, ou mellor devandito en carpintería porque é máis esencial o oficio e as ferramentas que o propio material.
E de entre as formas de innovación posibles, ocuparémonos daquelas deseñadores, artistas e artesáns. Non facemos distincións entre cada unha das profesións e ben poderiamos incluír ebanistas, carpinteiros, arquitectos e mesmo algunhas ramas da enxeñería.
Todas elas son profesións nas que o material, o reto ou as ferramentas de traballo poden servir como soporte e inspiración para a innovación.
Pero como?
Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, xuño 2017
[:en]
Innovation is a term whose meaning is broad. Referring to wood helps to specify the scope of work, but it does not record it sufficiently. There is innovation in wood linked to consolidated fields of knowledge. From forest engineering, or the mechanics of materials to industrial transformation or the chemical digestion of wood, all these fields have given rise to highly relevant innovations.
Biofuels, natural adhesives, paper or genetic modifications to make trees more productive and resistant, forestry models and equipment for the transformation of wood … they are all innovations in the field of wood, but they all remain of these notes.
These lines do not refer to these developments but rather deal specifically with innovations related to wood designers, artists and craftsmen.
In recent years the interest of these groups in developing new products with wood has grown and has become evident. Many factors have contributed to this. On the one hand, the fact that wood is a natural, warm and socially accepted material whose use has experienced a certain boom as a reaction against artificial materials. On the other hand the fact that it is cheap and very workable material, especially as support for cut series and for self-production.
At the same time, the boundaries between designers, artists and craftsmen have become blurred. The difference between craftsman and artists is no longer a class difference as it was in the 19th century and the first half of the 20th century. Then the artist was the author of cultured pieces while the artisan was the producer of the pieces of popular culture. In the same way, the boundaries between designers and artisans are confusing today. Now we consider both authors of pieces without it being relevant that the definition of those pieces has been achieved thanks to the domain and inspiration coming from the own tools of manufacture, case of the artisans, or of the project tools, case of the designers.
Ultimately these lines refer primarily to innovation in wood, or rather in carpentry because it is more essential the trade and the tools than the material itself.
And among the possible forms of innovation, we will deal with those designers, artists and craftsmen. We do not distinguish between each of the professions and we could include cabinetmakers, carpenters, architects and even some branches of engineering.
All of them are professions in which the material, the challenge or the work tools can serve as support and inspiration for innovation.
But how?
Elías Cueto, architect
Santiago de Compostela, juny 2017
[:]




