[:es]
Daisuke Motori es un joven arquitecto japonés en cuyo trabajo lo informal y lo doméstico frecuentemente son fuente de inspiración y dan lugar a objetos que acompañan de forma cómplice. Uno de sus primeros trabajo es Lost in sofá, una versión un tanto irónica del Kubus sofá diseñado por Josef Hoffmann.
En 1910 el arquitecto de la Secession sometía las curvas y los mullidos característicos de los salones vieneses a un provocativo rigor matemático.

Conviene no olvidar que pocos años antes Hoffman había lanzado Sitzmachine -literalmente máquina de sentarse- un diseño que si bien hoy parece propio de un gusto modernista y decorativo, con su sólo nombre suponía toda una provocación estética y anticipaba el planteamiento popularizado posteriormente por Le Corbusier al hablar de la vivienda como
“máquina para habitar”
o el edificio como un
“cubo que funcione”.

Casi cien años después del cubo centroeuropeo, Daisuke Motori produce un sofá cúbico. Sin embargo el rigor formal y constructivo de Otto Wagner y sus seguidores parece haber quedado atrás.
El japonés se distrae con ese misterioso fenómeno que hace que los pliegues de los sofás sean lugares donde se pierden y encuentran cosas, de forma tan inesperada como inofensiva.

En este nuevo diseño se abandona el tacto severo del cuero en favor de tejidos domésticos con estampados y texturas cálidos; más propios de calcetines y pijamas que de los salones de los grandes industriales europeos de principios del siglo XX.

Esta aproximación al sofá como un lugar de abandono personal, de relajación física pero relajación también de la voluntad, se materializa nuevamente en Sleepy chair. Si el anterior diseño motivaba cierto relajo y desorden siendo cómplice de la pérdida temporal de objetos irrelevantes, en este caso el asiento está pensado para perder la compostura y quedarse literalmente dormido.
El sofá es simplemente un futón que se incorpora ligeramente para dar respaldo al usuario sin dejar de invitarle a que se escurra y se olvide de todo.

El último trabajo de Daisuke Motori es Flip series, un conjunto de piezas para sentarse que pueden ser utilizadas en al menos dos posiciones diferentes. El diseño geométrico de la silla que permite dos diferentes formas de sentarse es un tema que ha sido abordado anteriormente. Sin ir más lejos, el gallego Alejandro de la Sota diseñó las Silla-tumbona A y B.
El producto ideado por el arquitecto gallego era algo complejo y se basaba en el movimiento relativo de las piezas que formaban la estructura para poder ofrecer dos asientos diferentes. Además acompañaban las distintas formas de sentarse en ella, materiales con sus diferentes cualidades de dureza y calidez como el cuero, la madera o la rejilla introducida en el prototipo B.

Los diseños del joven arquitecto japonés apuestan por una sencillez extrema, casi näif. Utilizando la tecnología de sixinch, logra diseños de una sola pieza y escasísimo peso. La conversión de un asiento en otro se logra mediante un simple giro. De hecho el movimiento basculante es parte del diseño del asiento uno de cuyas formas de sentarse es frecuentemente la de la mecedora.
Los colores desenfadados y la blandura del uretano dan forma a los diseños y, junto con una música golosa, todo ello nos habla de una aproximación al diseño, producción y consumo de objetos alejada de los rigores modernos, alejada de Wagner, de Hoffman o de la Sota.
Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, marzo 2011
Publicado en Nº 313 [sillas…]
[:gl]
Daisuke Motori é un novo arquitecto xaponés en cuxo traballo o informal e o doméstico frecuentemente son fonte de inspiración e dan lugar a obxectos que acompañan de forma cómplice. Un do seu primeiros traballo é Lost in sofá, unha versión un tanto irónica do Kubus sofá deseñado por Josef Hoffmann.
En 1910 o arquitecto da Secession sometía as curvas e os abrandados característicos dos salóns vieneses a un provocativo rigor matemático.

Convén non esquecer que poucos anos antes Hoffman lanzara Sitzmachine -literalmente máquina de sentar- un deseño que aínda que hoxe parece propio dun gusto modernista e decorativo, co seu só nome supoñía toda unha provocación estética e anticipaba a formulación popularizada posteriormente por Le Corbusier ao falar da vivenda como
“máquina para habitar”
ou o edificio como un
“cubo que funcione”.

Case cen anos despois do cubo centroeuropeo, Daisuke Motori produce un sofá cúbico. Con todo o rigor formal e construtivo de Otto Wagner e os seus seguidores parece quedar atrás.
O xaponés distráese con ese misterioso fenómeno que fai que os pliegues dos sofás sexan lugares onde se perden e atopan cousas, de forma tan inesperada como inofensiva.

Neste novo deseño abandónase o tacto severo do coiro en favor de tecidos domésticos con estampados e texturas cálidos; máis propios de calcetíns e pixamas que dos salóns dos grandes industriais europeos de principios do século XX.

Esta aproximación ao sofá como un lugar de abandono persoal, de relaxación física pero relaxación tamén da vontade, materialízase novamente en Sleepy chair. Se o anterior deseño motivaba certo relaxo e desorde sendo cómplice da perda temporal de obxectos irrelevantes, neste caso o asento está pensado para perder a compostura e quedar literalmente durmido.
O sofá é simplemente un futón que se incorpora lixeiramente para dar respaldo ao usuario sen deixar de convidarlle a que se escurra e esquézase de todo.

O último traballo de Daisuke Motori é Flip series, un conxunto de pezas para sentar que poden ser utilizadas en polo menos dúas posicións diferentes. O deseño xeométrico da cadeira que permite dúas diferentes formas de sentar é un tema que foi abordado anteriormente. Sen ir máis lonxe, o galego Alejandro de la Sota deseñou as Cadeira- tumbona A e B.
O produto ideado polo arquitecto galego era algo complexo e baseábase no movemento relativo das pezas que formaban a estrutura para poder ofrecer dous asentos diferentes. Ademais acompañaban as distintas formas de sentar nela, materiais coas súas diferentes calidades de dureza e calidez como o coiro, a madeira ou a rejilla introducida no prototipo B.

Os deseños do novo arquitecto xaponés apostan por unha sinxeleza extrema, case näif. Utilizando a tecnoloxía de sixinch, logra deseños dunha soa peza e escasísimo peso. A conversión dun asento noutro se logra mediante un simple xiro. De feito o movemento basculante é parte do deseño do asento uno de cuxas formas de sentar é frecuentemente a da mecedora.
As cores desenfadadas e a blandura do uretano dan forma aos deseños e, xunto cunha música golosa, todo iso fálanos dunha aproximación ao deseño, produción e consumo de obxectos afastada dos rigores modernos, afastada de Wagner, de Hoffman ou da Sota.
Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, marzo 2011
Publicado en Nº 313 [sillas…]
[:en]
Daisuke Motori is a young Japanese architect whose work, the informal and the domestic, is often a source of inspiration and gives rise to objects that go along with an accomplice. One of his first works is Lost in sofa, a somewhat ironic version of the Kubus sofa designed by Josef Hoffmann.
In 1910 the architect of the Secession submitted the curves and fluffy characteristics of Viennese salons to a provocative mathematical rigor.

It is important not to forget that a few years before, Hoffman had launched Sitzmachine – literally a sitting machine – a design that although today seems to be typical of a modernist and decorative taste, with its only name it was an aesthetic provocation and anticipated the approach popularized later by Le Corbusier when talking about housing as
“machine to inhabit”
or the building as a
“cube that works”.

Almost a hundred years after the Central European cube, Daisuke Motori produces a cubic sofa. However, the formal and constructive rigor of Otto Wagner and his followers seems to have been left behind.
The Japanese is distracted by this mysterious phenomenon that makes the folds of sofas are places where they get lost and find things, as unexpectedly as harmless.

In this new design the severe touch of leather is abandoned in favor of domestic fabrics with warm patterns and textures; more typical of socks and pajamas than of the salons of the great European industrialists of the early twentieth century.

This approach to the sofa as a place of personal abandonment, physical relaxation but also relaxation of the will, materializes again in Sleepy chair. If the previous design caused some relaxation and disorder being an accomplice of the temporary loss of irrelevant objects, in this case the seat is designed to lose composure and literally fall asleep.
The sofa is simply a futon that is incorporated slightly to give support to the user without stopping inviting him to slip and forget everything.

The latest work by Daisuke Motori is Flip series, a set of sitting pieces that can be used in at least two different positions. The geometric design of the chair that allows two different ways of sitting is a subject that has been addressed previously. Without going any further, the Galician Alejandro de la Sota designed the chair-lounger A and B.
The product designed by the Galician architect was somewhat complex and was based on the relative movement of the pieces that formed the structure to be able to offer two different seats. They also accompanied the different ways of sitting on it, materials with different qualities of hardness and warmth such as leather, wood or the grid introduced in prototype B.

The designs of the young Japanese architect opt for extreme simplicity, almost näif. Using the technology of sixinch, achieves designs of a single piece and very little weight. The conversion of one seat into another is achieved by a simple turn. In fact, the tilting movement is part of the design of the seat, one of whose ways of sitting is often that of the rocking chair.
The casual colors and the softness of the urethane give shape to the designs and, together with a greedy music, all this speaks of an approach to the design, production and consumption of objects far from the modern rigors, far from Wagner, Hoffman or de la Sota.
Elías Cueto, architect
Santiago de Compostela, march 2011
Published in Nº 313 [sillas…]
[:]




