[:es]
Gabriele Basilico (Milán 1944) es un fotógrafo de reconocido prestigio internacional galardonado como premio Astroc, Osella d´Oro, premio INU, etc. Formado como arquitecto, sus imágenes recurren frecuentemente al paisaje urbano como fuente de inspiración. La observación de las relaciones con el entorno construido ocupa un lugar fundamental dentro de su producción visual.
En este sentido llama la atención una serie de dípticos elaborados en los años ochenta. Las fotografías que los componen son el resultado de un proyecto de observación tan sistemático como estético. Basilico yuxtapone dos imágenes. Por una parte una imagen de una silla, por otra las marcas que esta silla provoca en el cuerpo de la persona que se ha sentado en ella.

Las dos fotografías que componen estos dípticos se producen de forma cuidadosa mediante la utilización de una cámara de gran formato e iluminación de estudio. La brutal frontalidad del contrapicado con la que se fotografían las sillas enfrentada contra la ternura una anatomía femenina marcada resultan inquietantes.
Basilico revela sutilmente imprevistos efectos de algunos diseños. Diseños quizás no tan inocentes como podrían parecer.
Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, octubre 2011
Publicado en Nº 313 [sillas…]
[:gl]
Gabriele Basilico (Milán 1944) é un fotógrafo de recoñecido prestixio internacional galardoado como premio Astroc, Osella d´Ouro, premio INU, etc. Formado como arquitecto, as súas imaxes recorren frecuentemente á paisaxe urbana como fonte de inspiración. A observación das relacións coa contorna construída ocupa un lugar fundamental dentro da súa produción visual.
Neste sentido chama a atención unha serie de dípticos elaborados nos anos oitenta. As fotografías que os compoñen son o resultado dun proxecto de observación tan sistemático como estético. Basilico yuxtapone dúas imaxes. Por unha banda unha imaxe dunha cadeira, por outra as marcas que esta cadeira provoca no corpo da persoa que se sentou nela.

As dúas fotografías que compoñen estes dípticos prodúcense de forma coidadosa mediante a utilización dunha cámara de gran formato e iluminación de estudo. A brutal frontalidad do contrapicado coa que se fotografan as cadeiras enfrontada contra a tenrura unha anatomía feminina marcada resultan inquietantes.
Basilico revela sutilmente imprevistos efectos dalgúns deseños. Deseños quizais non tan inocentes como poderían parecer.
Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, outubro 2011
Publicado en Nº 313 [sillas…]
[:en]
Gabriele Basilico (Milan 1944) is a photographer of recognized international prestige rewarded as prize Astroc, Osella d’Oro, prize INU, etc. Formed as architect, his images resort frequently to the urban landscape as source of inspiration. The observation of the relations with the constructed environment occupies a fundamental place inside his visual production.
In this respect it is called a series of diptyches the attention elaborated in the eighties. The photographies that compose them are the result of a project of observation so systematicly as aesthetically. Basilico juxtaposes two images. On one hand an image of a chair, for other one the brands that this chair provokes in the body of the person who has sat down in her.

Both photographies that compose these diptyches take place of careful form by means of the utilization of a chamber of great format and lighting study. The brutal frontalidad of the low-angle shot with which the chairs photograph faced against the tenderness a feminine marked anatomy they turn out to be worrying.
Basilico reveals finely unforeseen effects of some designs. Designs probably not so innocent as they might seem.
Elías Cueto, architect
Santiago de Compostela, october 2011
Published in Nº 313 [sillas…]
[:]




