[:es]
En la entrevista de hoy charlaremos con Sinergia Sostenible, un proyecto con estatus de asociación sin ánimo de lucro. Iniciado en año 2008 y formado en la actualidad por Amaya González, Lorenzo Barnó, Agnieszka Stepien, Uxua Domblás, Ana Enguita y Leire Garaikoetxea, desarrollan su actividad tanto en Navarra, como en el resto del estado.
Sus fundadores definen esta iniciativa como un lugar de encuentro donde se fusionan las ganas de saber y de dar a conocer qué es la sostenibilidad, para buscar el mejor camino de llegar a ella.
“Creemos que una de las labores más importantes que hoy en día tenemos los arquitectos es la de emplear nuestras energías en diseñar los mecanismos que permitan lograr un hábitat en equilibrio con el planeta que lo sustenta.”
Sinergia Sostenible no es sólo un contenedor donde clasificar sus propias investigaciones, sino también una multiplicación de fuerzas donde la interacción con los lectores de su blog es muy importante.
Paralelamente a la confección de ese espacio virtual, y como parte de un proyecto más amplio de difusión de la información e interactuación con los demás habitantes de este planeta, realizan simposios, talleres infantiles, cursos, congresos (EQUIciuDAD) y otras actividades complementarias.

¿Qué es la sostenibilidad? ¿Por qué una asociación?
Ahora mismo hay mucha información sobre lo que es la sostenibilidad; pero, allá por el 2004 cuando comenzamos nuestras andaduras profesionales, el tema no estaba tan claro. Así, en el 2008, después de formarnos sobre el tema lanzamos la asociación con la nítida idea de que la sostenibilidad no era la ecología, ni la bioclimática, ni mucho menos sólo la bioconstrucción, como muchos querían hacernos pensar. De esta forma, apostamos por el concepto de que la sostenibilidad se sustentante en tres patas: la E-conomia, la E-quidad y la E-cologia. Es más, la segunda pata la Equidad, lo social, es la que más nos interesa y sobre ella hemos trabajado mucho.
A su vez, en este tiempo, la propia palabra sostenibilidad se ha comercializado en tal manera, que todo es sostenible desde el marco de la publicidad. Así, aunque puede resultar tentador obviar la palabra, nosotr@s pensamos que es más necesaria que nunca.

¿Cuál ha sido vuestra formación y trayectoria profesional en este campo?
La mayoría nos hemos formado con cursos y master sobre sostenibilidad. A su vez, por suerte hay infinidad de libros sobre el tema y cada vez más blogs y webs que tratan la sostenibilidad con la seriedad que se merece. Además, nos interesa especialmente la escala urbana y, por ello, somos fieles lectores de publicaciones como La ciudad viva, un inmenso océano de reflexiones en materia de ciudad sostenible totalmente actualizada.
A la par, hemos asistido a varios congresos, primero como oyentes y últimamente como ponentes. También hemos dado clase tres años seguidos en el Máster Universitario en Eficiencia Energética y Arquitectura Bioclimática, en Madrid, y en el Máster de Ciudad y Arquitectura Sostenibles (mcas), en la Universidad de Sevilla.
De todas formas, como en casi todos lo campos, es necesaria una formación continua y no creerte que has llegado a ningún sitio jamás, cada día es un nuevo aprendizaje.
Por otro lado, creemos que es importante experimentar lo aprendido en casos prácticos y, por suerte, hemos podido hacer más de un proyecto de arquitectura, donde conceptos importantes de sostenibilidad han estado bien presentes.
¿Qué os llevó a abriros camino en él? ¿Quiénes son a vuestro criterio los clientes potenciales de este servicio?
El problema de los proyectos con características sostenibles es que son algo más caros. Bueno, no es que sean más caros, solo es que al principio cuestan un poco más, pero al cabo de pocos años se amortiza la inversión.
Por lo demás, todo son ventajas; aunque también es cierto que, muchas veces, por apostar que todo sea muy bio-eco-sostenible, no se emplea la suficiente energía en lo que es la propia arquitectura. En este sentido, hay estudios de arquitectura muy buenos, como pueden ser Satt, que saben combinar perfectamente la arquitectura y la sostenibilidad.
¿Os encontrasteis con muchas dificultades en su puesta en marcha?
Sinergia Sostenible, surgió de manera muy natural y hoy después de 6 años sigue igual. Ningun@ de nosotr@s le dedica toda su jornada laboral; por lo cual, no hay una tensión económica que haga forzar las cosas. Los garbanzos han de venir por otro lado, y aquí, aunque evidentemente miramos el tema económico, nunca ha sido lo principal a la hora de lanzarnos a la piscina.
Hacemos lo que realmente nos apetece y que aporte al actual panorama de la arquitectura y la sostenibilidad.

¿Consideráis que estudiar Arquitectura ha sido un pasaporte fundamental para haber llegado a tu trabajo actual?
En este caso, fundamental. Todas las personas que han pasado por la asociación hemos sido arquitectos y creemos que, por ello, hemos podido dar una visión de la sostenibilidad muy coherente. De todas formas, en un futuro inmediato quizás pueda entrar en el equipo gente de comunicación o de educación, pero nuestra formación como arquitectos, la capacidad de unir situaciones aparentemente dispares, es clave en nuestro funcionamiento.

¿Estáis contentos con los objetivos alcanzados? ¿Le veis futuro?
La verdad es que no nos gusta mucho marcar objetivos; hemos ido confiando en lo que el futuro nos iba trayendo y, poco a poco, avanzando por diferentes senderos.
Todos los talleres que hemos hecho con los más pequeños han sido geniales. Hemos disfrutado, tanto ellos como nosotr@s, de lo lindo y eso es lo más que se puede pedir.
A su vez, en año 2011, nos vimos organizando un congreso realmente importante como Equiciudad y, al final, hicimos dos ediciones con ponentes de la talla de Andrés Perea, José Fariña o Zaida Muxi.
Ahora mismo, siguen apareciendo más oportunidades de hacer cosas interesantes y, en realidad, nuestro problema es que con la dedicación que, cada uno de nosotros, tenemos para la Asociación, no damos abasto. En breve, tendremos que pensar en ampliar la Asociación para ser más activos todavía.

¿Animarías a otros arquitectos a seguir vuestros pasos? ¿Qué otros consejos les daríais?
Animar sí; apostar por la sostenibilidad siempre es necesario. Organizar eventos, con lo mal que está todo, tiene un mérito doble y hacer talleres con niños es algo que te exige mucho pero también te da un montón.
Sin duda, lo que hemos hecho en estos años es muy bonito y hemos aprendido y disfrutado; así que, solo podemos animar a la gente a que se adentre por estos derroteros. De todas formas, cada vez hay más gente trabajando de manera muy seria por la sostenibilidad, como el caso de la Asociación de arquitectura y sostenibilidad, ASA.
Por otro lado, cuando empezamos con los talleres para los más pequeños, estábamos prácticamente solos y, a día de hoy, por suerte, hay mucha gente que lo hace de maravilla, como arkitente, Maushaus, Chiquitectos…
¿Crees que los arquitectos en España deberíamos seguir abriendo nuevas vías de trabajo para salir de la casilla más «tradicional» de proyectar dada la actual situación de la construcción en nuestro país?
Seguir pensando que construir proyectos es una opción válida para la mayoría de los arquitectos, a día de hoy, es engañarse. Algunos habrá que hacer y mejor hacerlos bien, evidentemente, pero son muy pocos los que están en juego para los más de 50.000 arquitectos españoles.
Lo es igualmente participar en concursos contra 100 o 200 compañeros; aunque solo sea por probabilidades está claro que la mayoría solo tiraran horas a la basura. Son sistemas de locos que se aprovechan, por un lado, de la buena pasta de los arquitectos y, por otro, de nuestras nulas dotes a la hora de buscar otros caminos. El futuro, para los arquitectos, no está en el corazón de la arquitectura, sino en su periferia.
A su vez, ninguna profesión sale bien parada bajando el precio hasta el infinito o trabajando gratis para hacer cv. Solo nuestra ingenuidad e ilusión por la arquitectura lleva a jóvenes arquitectos a ser explotados por otros arquitectos con más nombre o experiencia.
Necesitamos un cambio radical de mentalidad y entender que conceptos básicos de estrategia empresarial no nos pueden seguir siendo ajenos. Hacer lo que, realmente, sabemos hacer bien, encontrar un nicho de mercado, dentro de un segmento de clientes concreto, y que lo que hagamos sea demandado por la sociedad, debieran ser los pilares básicos de nuestra actividad.
¿Qué opináis de los que se han ido a trabajar al extranjero?
Pues tal y como está el patio, es una opción más que lógica. Los que se van, además, en muchos casos son gente brillantísima y en los que se ha invertido mucho dinero por parte del estado. Nuestros políticos debieran estar pasando toda la vergüenza del mundo.
¿Cómo veis el futuro de la profesión?
Aunque esté feo decirlo por arquitectos, lo más preocupante no es la profesión, sino la arquitectura. El mundo necesita más de la arquitectura que de los arquitectos; de hecho, sin arquitectura este mundo sería bastante menos feliz. Es algo que nos toca a todos y todo el tiempo; pocas cosas hay más importantes.
El problema es que, aunque también se han hecho muchas barbaridades por nuestro colectivo, quienes mejor garantizan que la arquitectura exista, a día de hoy, son los arquitectos. Eso sí, los arquitectos necesitamos espabilar rápido, pues estamos dormidos en los laureles; somos una profesión sin tradición competitiva en el mercado laboral y eso se nota demasiado.
A su vez, nuestros dirigentes no hacen mucho por nosotros, las escuelas de arquitectura están, en general, obsoletas y el cambio, sí o sí, ha de venir desde abajo y desde la sinergia entre los arquitectos de a pie.
Aún con todo, somos optimistas casi por naturaleza ¡¡y no vamos a dejar de serlo ahora!!
Sinergia Sostenible · sostenibilidad | Asociación
Mayo 2014
Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a Amaya González, Lorenzo Barnó, Agnieszka Stepien, Uxua Domblás, Ana Enguita y Leire Garaikoetxea su tiempo y predisposición con este espacio.
[:en]
In the today interview we will chat with Sinergia Sostenible, a project with status of association without spirit of profit. Initiated in year 2008 and formed at present by Amaya González, Lorenzo Barnó, Agnieszka Stepien, Uxua Domblás, Ana Enguita and Leire Garaikoetxea, develop his activity so much in Navarre, since in the rest of the condition.
His founders define this initiative as a place of meeting where the desires are fused of knowing and to give to know what is the sostenibilidad, to look for the best way of coming to her.
“We believe that one of the labors more important that today in day we have the architects is her of using our energies in designing the mechanisms that allow to achieve a habitat in balance with the planet that sustains it.”
Sinergia Sostenible is not only a container where to classify his own investigations, but also a multiplication of forces where the interaction with the readers of his blog is very important.
Parallel to the confection of this virtual space, and as part of a more wide project of diffusion of the information and interaction with other inhabitants of this planet, they realize symposiums, infantile workshops, courses, congresses (EQUIciuDAD) and other complementary activities.
What is the sostenibilidad? For what association?
Just now there is a lot of information about what is the sostenibilidad; but, as far back as 2004 when we begin our professional gaits, the topic was not so clear. This way, in 2008, after being formed on the topic we throw the association with the clear idea of that the sostenibilidad was neither the ecology, nor the bioclimática, far from it only the bioconstrucción, since many wanted to make us think. Of this form, we bet for the concept of which the sostenibilidad sustentante in three legs: the Economy, the Equity and the Ecology. It is more, the second leg the Equity, the social thing, is in the one that more we are interested and on her we have worked very much.
In turn, in this time, the own word sostenibilidad has commercialized in such a way, that everything is sustainable from the frame of the advertising. This way, though he can turn out to be a tempter to obviate the word, we think that it is more necessary than never.

Which has been your formation and professional path in this field?
The majority we have been formed with courses and master on sostenibilidad. In turn, thankfully there is infinity of books on the topic and increasingly blogs and webs that treat the sostenibilidad with the seriousness that is deserved. Besides, we are interested specially in the urban scale and, for this reason, we are reading public inspectors of publications as La ciudad viva, an immense ocean of reflections as for sustainable totally updated city.
At the par, we have been present at several congresses, first as listeners and lately as referees. Also we have given lessons three years followed in the Máster Universitario en Eficiencia Energética y Arquitectura Bioclimática, in Madrid, and the Máster de Ciudad y Arquitectura Sostenibles (mcas), in the Universidad de Sevilla.
Of all forms, since in almost all fields, a permanent training is necessary and not to believe yourself that you have come to any site ever, every day is a new learning.
On the other hand, we believe that it is important to experience the learned in practical cases and, thankfully, we could have done more than one project of architecture, where important concepts of sostenibilidad have been present well.
What did lead you to opening way you in him? Who are those to your criterion the potential clients of this service?
The problem of the projects with sustainable characteristics is that they are slightly more expensive. Well, it is not that they are more expensive, only it is that initially they cost a bit more, but after a few years the investment is amortized.
For the rest, all sound advantages; though also it is true that, often, for betting that everything is very bio-eco-sostenible, does not use the sufficient energy in what it is the own architecture. In this respect, there are very good studies of architecture, since they can be Satt, that they can combine perfectly the architecture and the sustainability.
Did you meet many difficulties in his putting in march?
Sinergia Sostenible, arose in a very natural way and today after 6 years it is still equal. None of us dedicates all his labour day; for which, there is no an economic tension that makes force the things. The chick-peas have to come on the other hand, and here, though evidently we look at the economic topic, it has never been the principal thing at the moment of throwing to the swimming pool.
We do what really we desire and that reaches to the current panorama of the architecture and the sustainability.

Do you think that to study Architecture has been a fundamental passport to have come to your current work?
In this case, fundamental. All the persons who have happened for the association we have been architects and believe that, for this reason, we could have given a vision of the very coherent sostenibilidad. Of all forms, in an immediate future probably there could enter in the equipment people of communication or of education, but our formation as architects, the aptitude to join seemingly unlike situations, it is key in our functioning.

Are you satisfied with the reached aims? Do you see him future?
The truth is that much does not like to mark his aims; we have been trusting what the future us was bringing and, little by little, advancing for different paths.
All the workshops that we have done with the smallest have been brilliant. We have enjoyed, so much they as us, of the pretty thing and it it is for more than can ask.
In turn, in year 2011, we met organizing a really important congress as Equiciudad and, ultimately, we did two editions with referees of the height of Andrés Perea, Jose Fariña or Zaida Muxi.
Just now, there continue appearing more opportunities to do interesting things and, actually, our problem is that with the dedication that, each of us, we have for the Association, we do not give supply. Shortly, we will have to think of extending the Association to be more active still.

Would you encourage other architects to follow your steps? What other advices would you give them?
To encourage yes; to bet for the sostenibilidad always is necessary. Events organize, with badly that is quite, it has a double merit and do workshops with children is something that demands you very much but also it gives you a heap.
Undoubtedly, which we have done in these years is very nice and we have learned and enjoyed; so, only we can encourage the people to whom it enters for these courses. Of all forms, every time there are more people working in a very serious way for the sostenibilidad, as the case of the Asociación de arquitectura y sostenibilidad, ASA.
On the other hand, when we begin with the workshops for the smallest, we were practically alone and, a today, thankfully, there are many people who it does of marvel, since arkitente, Maushaus, Chiquitectos…
Do you believe that the architects in Spain we should continue opening new routes of work to go out of the «most «traditional» cabin of projecting given the current situation of the construction in our country?
To continue thinking that to construct projects is a valid option for the majority of the architects, a today, it is to deceive itself. There will be necessary to do some and better to do them well, evidently, but they are very small that more than 50.000 Spanish architects are in game for.
It it is equally to take part in contests against 100 or 200 companions; though only it is for probabilities it is clear that the majority only were throwing hours at the garbage. They are madmen’s systems of that they take advantage, on the one hand, of the good pasta of the architects and, for other one, of our void endowments at the moment of looking for other ways. The future, for the architects, is not in the heart of the architecture, but in his periphery.
In turn, not profession works out stopped well lowering the price up to the infinite or working gratis to do cv. Alone our naiveté and illusion for the architecture leads young men architects to being exploited by other architects by dwells name or experience.
We need a radical change of mentality and to understand that basic concepts of managerial strategy us cannot continue being foreign. To do what, really, we can do well, to find a niche of market, inside a clients’ segment I make concrete, and that what we do is demanded by the society, they must be the basic props of our activity.
What do you think of those that they have been going to work abroad?
So such and since the court is, is an option more than logical. Those who go away, besides, in many cases are the most brilliant people and in that a lot of money has been invested on the part of the condition. Our politicians must be spending the whole shame of the world.
How do you see the future of the profession?
Though it is ugly to say it for architects, the most worrying thing is not the profession, but the architecture. The world needs more of the architecture that of the architects; of fact, without architecture this world would be less happy enough. It is something that we touch all and all the time; few things it is more important.
The problem is that, though also many barbarities have been done by our group, who better guarantee that the architecture exists, a today, they are the architects. It yes, the architects we need espabilar rapidly, since we are slept in the laurels; we are a profession without competitive tradition on the labour market and it is obvious too much.
In turn, our leaders do not do very much for us, the schools of architecture are, in general, obsolete and the change, yes or yes, has to come from below and from the synergy between the architects of afoot.
Still with everything, we are optimistic almost for nature ¡ and we it are not going to stop being now!!
Sinergia Sostenible · sustainability | Association
May 2014
Interview realized by Ana Barreiro Blanco and Alberto Alonso Oro. To be grateful forAmaya González, Lorenzo Barnó, Agnieszka Stepien, Uxua Domblás, Ana Enguita and Leire Garaikoetxea his time and predisposition with this space.
[:gl]
Na entrevista de hoxe charlaremos con Sinergia Sostenible, un proxecto con status de asociación sen ánimo de lucro. Iniciado en ano 2008 e formado na actualidade por Amaya González, Lorenzo Barnó, Agnieszka Stepien, Uxua Domblás, Ana Enguita e Leire Garaikoetxea, desenvolven a súa actividade tanto en Navarra, coma no resto do estado.
Os seus fundadores definen esta iniciativa como un lugar de encontro onde se fusionan as ganas de saber e de dar a coñecer que é a sostibilidade, para buscar o mellor camiño de chegar a ela.
“Cremos que un dos labores máis importantes que hoxe en día temos os arquitectos é a de empregar as nosas enerxías en deseñar os mecanismos que permitan lograr un hábitat en equilibrio co planeta que o sustenta.”
Sinergia Sostenible non é só un colector onde clasificar as súas propias investigacións, senón tamén unha multiplicación de forzas onde a interacción cos lectores do seu blog é moi importante.
Paralelamente á confección dese espazo virtual, e como parte dun proxecto máis amplo de difusión da información e interactuación cos demais habitantes deste planeta, realizan simposios, talleres infantís, cursos, congresos (EQUIciuDAD) e outras actividades complementarias.
¿Que é a sostibilidade? ¿Por que unha asociación?
Agora mesmo hai moita información sobre o que é a sostibilidade; pero, alá polo 2004 cando comezamos as nosas andainas profesionais, o tema non estaba tan claro. Así, no 2008, despois de formarnos sobre o tema lanzamos a asociación coa nítida idea de que a sostibilidade non era a ecoloxía, nin a bioclimática, nin moito menos só a bioconstrucción, como moitos querían facernos pensar. Desta forma, apostamos polo concepto de que a sostibilidade se sustentante en tres patas: a E-conomia, a E-quidad e a E-coloxa. É máis, a segunda pata a Equidade, o social, é a que máis nos interesa e sobre ela traballamos moito.
Á súa vez, neste tempo, a propia palabra sostibilidade comercializouse en tal xeito, que todo é sostible dende o marco da publicidade. Así, aínda que pode resultar tentador obviar a palabra, nós pensamos que é máis necesaria que nunca.

¿Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional neste campo?
A maioría formámonos con cursos e máster sobre sostibilidade. Á súa vez, por sorte hai infinidade de libros sobre o tema e cada vez máis blogs e webs que tratan a sostibilidade coa seriedade que merece. Ademais, interésanos especialmente a escala urbana e, por iso, somos fieis lectores de publicacións como La ciudad viva, un inmenso océano de reflexións en materia de cidade sostible totalmente actualizada.
Á par, asistimos a varios congresos, primeiro como oíntes e ultimamente como relatores. Tamén demos clase tres anos seguidos no Máster Universitario en Eficiencia Enerxética e Arquitectura Bioclimática, en Madrid, e no Máster de Cidade e Arquitectura Sostibles (mcas), na Universidade de Sevilla.
De todos os xeitos, como en case todos o campos, é necesaria unha formación continua e non crerche que chegaches a ningún sitio xamais, cada día é unha nova aprendizaxe.
Por outro lado, cremos que é importante experimentar o aprendido en casos prácticos e, por sorte, puidemos facer máis dun proxecto de arquitectura, onde conceptos importantes de sostibilidade estiveron ben presentes.
¿Que vos levou a abrirvos camiño nel? ¿Quen é ao voso criterio os clientes potenciais deste servizo?
O problema dos proxectos con características sostibles é que son algo máis caros. Ben, non é que sexan máis caros, só é que ao principio custan un pouco máis, pero ao cabo de poucos anos se amortiza o investimento.
Polo demais, todo son vantaxes; aínda que tamén é certo que, moitas veces, por apostar que todo sexa moi bio-eco-sostible, non se emprega a suficiente enerxía no que é a propia arquitectura. Neste sentido, hai estudos de arquitectura moi bos, como poden ser Satt, que saben combinar perfectamente a arquitectura e a sostibilidade.
¿Encontrástesvos con moitas dificultades na súa posta en marcha?
Sinerxía Sostible, xurdiu de xeito moi natural e hoxe despois de 6 anos segue igual. Ningún de nós lle dedica toda a súa xornada laboral; polo cal, non hai unha tensión económica que faga forzar as cousas. Os garavanzos han de vir por outro lado, e aquí, aínda que evidentemente miramos o tema económico, nunca foi o principal á hora de lanzarnos á piscina.
Facemos o que realmente nos apetece e que achegue ao actual panorama da arquitectura e a sostibilidade.

¿Considerades que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao teu traballo actual?
Neste caso, fundamental. Todas as persoas que pasaron pola asociación fomos arquitectos e cremos que, por iso, puidemos dar unha visión da sostibilidade moi coherente. De todos os xeitos, nun futuro inmediato quizais poida entrar no equipo xente de comunicación ou de educación, pero nosa formación como arquitectos, a capacidade de unir situacións aparentemente dispares, é clave no noso funcionamento.

¿Estades contentos cos obxectivos alcanzados? ¿Védele futuro?
A verdade é que non nos gusta moito marcar obxectivos; fomos confiando no que o futuro nos ía traendo e, pouco a pouco, avanzando por diferentes sendeiros.
Todos os talleres que fixemos cos máis pequenos foron xeniais. Gozamos, tanto eles coma nos, do lindo e iso é o máis que se pode pedir.
Á súa vez, en ano 2011, vímonos organizando un congreso realmente importante como Equiciudad e, ao final, fixemos dúas edicións con relatores do talle de Andrés Perea, José Fariña ou Zaida Muxi.
Agora mesmo, seguen aparecendo máis oportunidades de facer cousas interesantes e, en realidade, o noso problema é que coa dedicación que, cada un de nós, temos para a Asociación, non damos abasto. En breve, teremos que pensar en ampliar a Asociación para ser máis activos aínda.

¿Animarías outros arquitectos a seguir os vosos pasos? ¿Que outros consellos lles dariades?
Animar si; apostar pola sostibilidade sempre é necesario. Organizar eventos, co mal que está todo, ten un mérito dobre e facer talleres con nenos é algo que che esixe moito pero tamén che dá un montón.
Sen dúbida, o que fixemos nestes anos é moi bonito e aprendemos e gozado; así que, só podemos animar á xente a que se interne por estes rumbos. De todos os xeitos, cada vez hai máis xente traballando de xeito moi serio pola sostibilidade, como o caso da Asociación de arquitectura e sostenibilidade, ASA.
Por outro lado, cando empezamos cos obradoiros para os máis pequenos, estabamos practicamente sós e, a día de hoxe, por sorte, hai moita xente que o fai de marabilla, como arkitente, Maushaus, Chiquitectos…
¿Cres que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis «tradicional» de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?
Seguir pensando que construír proxectos é unha opción válida para a maioría dos arquitectos, a día de hoxe, é enganarse. Algúns haberá que facer e mellor facelos ben, evidentemente, pero son moi poucos os que están en xogo para os máis de 50.000 arquitectos españois.
Éo igualmente participar en concursos contra 100 ou 200 compañeiros; aínda que só sexa por probabilidades está claro que a maioría só tirasen horas ao lixo. Son sistemas de tolos que se aproveitan, por un lado, da boa pasta dos arquitectos e, por outro, dos nosos nulos dotes á hora de buscar outros camiños. O futuro, para os arquitectos, non está no corazón da arquitectura, senón na súa periferia.
Á súa vez, ningunha profesión sae ben parada baixando o prezo ata o infinito ou traballando gratis para facer cv. Só a nosa inxenuidade e ilusión pola arquitectura leva a novos arquitectos a ser explotados por outros arquitectos con máis nome ou experiencia.
Necesitamos un cambio radical de mentalidade e entender que conceptos básicos de estratexia empresarial non nos poden seguir sendo alleos. Facer o que, realmente, sabemos facer ben, encontrar un nicho de mercado, dentro dun segmento de clientes concreto, e que o que fagamos sexa demandado pola sociedade, deberan ser os piares básicos da nosa actividade.
¿Que opinades dos que se foron a traballar ao estranxeiro?
Pois tal e como está o patio, é unha opción máis que lóxica. Os que se van, ademais, en moitos casos son xente brillante e nos que se investiu moito diñeiro por parte do estado. Os nosos políticos deberan estar a pasar toda a vergoña do mundo.
¿Como vedes o futuro da profesión?
Aínda que estea feo dicilo por arquitectos, o máis preocupante non é a profesión, senón a arquitectura. O mundo necesita máis da arquitectura que dos arquitectos; de feito, sen arquitectura este mundo sería bastante menos feliz. É algo que nos toca a todos e todo o tempo; poucas cousas hai máis importantes.
O problema é que, aínda que tamén se fixeron moitas barbaridades polo noso colectivo, os que mellor garanten que a arquitectura exista, a día de hoxe, son os arquitectos. Iso si, os arquitectos necesitamos espertar rápido, pois estamos durmidos nos loureiros; somos unha profesión sen tradición competitiva no mercado laboral e iso nótase demasiado.
Á súa vez, os nosos dirixentes non fan moito por nós, as escolas de arquitectura están, en xeral, obsoletas e o cambio, si ou si, ha de vir dende abaixo e dende a sinerxía entre os arquitectos da pé.
Aínda con todo, somos optimistas case por natureza ¡¡e non imos a deixar de selo agora!!
Sinergia Sostenible · sostenibilidade | Asociación
Maio 2014
Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco y Alberto Alonso Oro. Agradecer a Amaya González, Lorenzo Barnó, Agnieszka Stepien, Uxua Domblás, Ana Enguita e Leire Garaikoetxea o seu tempo e predisposición con este espazo.
[:]




