Mi objeto de diseño favorito: os zocos | Luis Gil Pita

5 (100%) 1 vote

Do María Moliner,

Zocos:

1. Peza de calzado feita de madeira, que usan os campesiños en distintos países; adoita ter algo de tacón e unhas pezas que os separan algo do chan e a punta volta cara arriba; Alcorque, almadreña, cantesa, chanca, chanclo, choclo, corche, galocha, haloza, madreña, zoco.
2. Certo zapato con adoite de madeira ou corcho

Imaxe dos meus últimos zocos, de hebillas laterales fabricados por Elena Ferro de Merza. Vila de Cruces | Luis Gil Pita

Refírome nestas breves palabras ao Zoco, zapato de madeira e coiro e non ás zocas, ou á descrición 1 do MM, todas nunha peza de madeira. Obxecto de deseño vernáculo, é dicir anónimo e construído pola depuración do uso e a forma ao longo de xeracións sucesivas. Agrádame deles moi especialmente esta orfandad porque na súa orixe non intervén a hoxe inflacionada construción intelectual do creador, senón a simple lóxica colectiva da sociedade que os usa xunto aos límites do material, madeira-coiro. Sempre me gustou esa sensación de anonimato desta peza-invento-moble para os pés, facendo historia do deseño sen sabelo, coma se fose a obra do Fotógrafo Virxilio Vieitez, que tantos zocos retratou, facendo arte sen sabelo, só facendo oficio, sen ningunha outra pretensión. Digo peza porque o zoco é abrigo ao contrario doutros calzados e digo invento-moble, pola súa lóxica aplastante de elemento que nos separa e eleva sobre o chan, hábil máquina fronteriza entre a xeografía e o corpo que permite a vida en climas adversos.

Hoxe, como moitas outras cousas do pasado inmediato, o seu uso xa só ten sentido etnográfico, como nas representacións do baile tradicional ou, como é o meu caso, un sentido esnobgráfico usándoos fose de contexto para acudir a actos e celebracións familiares e culturais, para significar, aínda que só sexa por unhas horas, a dignidade do humilde e o saber quen somos ou eramos.

Luis Gil Pita. arquitecto

santiago de compostela. xaneiro 2012

Luis Gil Pita

Arquitecto por la ETSA de A Coruña en 1997, desde ese año colabora en el estudio de Manuel Gallego Jorreto hasta 1999. Becado de investigación en Holanda en 2000-1, con un estudio sobre lo fronterizo y liminar en arquitectura, por la Diputación de A Coruña, fue posteriormente Profesor invitado en el área de proyectos de la Facultad de Arquitectura de Guimaráes, Universidade do Minho, del 2001 hasta el 2007. Desde el inicio de su carrera ha publicado asíduamente artículos y ha participado como editor en diferentes publicaciones alrededor de la arquitectura.

follow me

Arquivado en: artigos, Luis Gil Pita

Tags: , , , , , , , , , , ,