InicioobrasarquitecturaEscalera de evacuación en un colegio del s.XIX | MCVR ArquitectosEscaleira de...

[:es]Escalera de evacuación en un colegio del s.XIX | MCVR Arquitectos[:gl]Escaleira de evacuación nun colexio do s.XIX | MCVR Arquitectos[:en]Evacuation ladder in a school of the 19th century | MCVR Architects[:]

[:es]

Escalera de evacuación en un colegio del s.XIX MCVR Arquitectos o1

Se aborda el proyecto no sólo para cumplir con los condicionantes de uso (evacuación ante caso de incendio) sino que se presta especial atención a su materialidad y diseño con el objetivo de establecer un diálogo con el edificio existente. Se pretende generar una relación arquitectónica simbiótica. El objetivo es intervenir de una manera contemporánea potenciando la presencia del patrimonio histórico.

El edificio presenta una masividad en su construcción que pertenece a su momento histórico. Fachadas de fábrica de ladrillo y cajas de mampostería conforman muros estructurales de 60cms de ancho que constituyen, además de su labor portante, la imagen y presencia del edificio. A través de los diferentes aparejos del ladrillo se consiguen detallar los encuentros estructurales y estéticos del edificio. Se trata de una construcción con evidente carácter de permanencia en el lugar.

El proyecto plantea la confrontación directa, pero humilde, con el edificio. En este sentido se propone una intervención de opuestos con el fin de potenciar las prexistencias: frente a la definición volumétrica del colegio, la transparencia de la escalera; frente a la pesadez del ladrillo, la liviandad del acero.  Al igual que el edificio existente, la escalera utiliza un único material para generar no sólo la estructura sino también la imagen y textura, produciendo un diálogo ladrillo-acero; pasado-presente.

La estructura de la escalera se plantea independizada de la del colegio, reduciendo a mínimos la intervención tanto sobre el edificio como sobre el lugar, pudiendo ser reversible o adaptable en el tiempo. Para ello se plantean dos cerchas laterales que aportan la mayor transparencia y levedad posible. Estas dos cerchas se apoyan sobre cuatro pilares en el descansillo intermedio, quedando voladas a ambos lados. Por otra parte, las huellas se realizan con redondos de acero formando no sólo la huella de la escalera sino también la conexión estructural y el atado de ambas zancas laterales. En la parte superior se plantea una solución de apoyo que entra en carga únicamente cuando la escalera está siendo utilizada. Mientras, en su encuentro con el suelo, el vuelo permite levitar sobre el pavimento, generando una imagen etérea reforzada por la presencia de un primer escalón de granito. La escalera parece flotar delante del edificio subrayando la condición reversible de la actuación a la vez que cede el protagonismo al colegio.

En cuanto a su materialidad, se refuerza el diálogo entre opuestos. Se utiliza el acero ligero de la misma manera que se utilizó el ladrillo pesado en el edificio existente: toda la intervención es, a la vez, estructura, textura e imagen. El objetivo es diferenciar pero integrar la escalera en el conjunto.  Por ello, la escalera en su totalidad se pinta de color negro, que resulta neutro frente al ocre antiguo de la fábrica de ladrillo. La posición, lo uno al lado de lo otro, resulta suficiente para diferenciar la intervención quedando integrada como un elemento arquitectónico más en plena coexistencia con el conjunto histórico.

Obra: Escalera de evacuación en un colegio del s.XIX
Situación: Valdemoro, Madrid, España
Autores: Marcos Cortes Lerín + Víctor Rodríguez Prada (MCVR arquitectos)
Aparejador: Juanjo Sanz Romero
Ingeniero: Óscar Vidal Martínez
Fotógrafías: Marcos Cortes Lerín
+ mcvrarquitectos.blogspot.com.es

Reconocimientos.

– Obra catalogada en los Premios Arquia Próxima 2016-2017.[:gl]

Escalera de evacuación en un colegio del s.XIX MCVR Arquitectos o1

Abórdase o proxecto non só para cumprir cos condicionantes de uso (evacuación ante caso de incendio) senón que se presta especial atención á súa materialidad e deseño co obxectivo de establecer un diálogo co edificio existente. Preténdese xerar unha relación arquitectónica simbiótica. O obxectivo é intervir dunha maneira contemporánea potenciando a presenza do patrimonio histórico.

O edificio presenta unha masividad na súa construción que pertence ao seu momento histórico. Fachadas de fábrica de ladrillo e caixas de mampostería conforman muros estruturais de 60 cms de ancho que constitúen, ademais do seu labor portante, a imaxe e presenza do edificio. A través dos diferentes aparellos do ladrillo conséguense detallar os encontros estruturais e estéticos do edificio. Trátase dunha construción con evidente carácter de permanencia no lugar.

O proxecto expón a confrontación directa, pero humilde, co edificio. Neste sentido proponse unha intervención de opostos co fin de potenciar as prexistencias: fronte á definición volumétrica do colexio, a transparencia da escaleira; fronte á pesadez do ladrillo, a liviandad do aceiro. Do mesmo xeito que o edificio existente, a escaleira utiliza un único material para xerar non só a estrutura senón tamén a imaxe e textura, producindo un diálogo ladrillo-aceiro; pasado-presente.

A estrutura da escaleira exponse independizada da do colexio, reducindo a mínimos a intervención tanto sobre o edificio como sobre o lugar, podendo ser reversible ou adaptable no tempo. Para iso exponse dous cerchas laterais que achegan a maior transparencia e levedad posible. Estas dúas cerchas apóianse sobre catro alicerces no descansillo intermedio, quedando voadas a ambos os dous lados. Por outra banda, as pegadas realízanse con redondos de aceiro formando non só a pegada da escaleira senón tamén a conexión estrutural e o atado de ambas as zancas laterais. Na parte superior exponse unha solución de apoio que entra en carga unicamente cando a escaleira está a ser utilizada. Mentres, no seu encontro co chan, o voo permite levitar sobre o pavimento, xerando unha imaxe etérea reforzada pola presenza dun primeiro chanzo de granito. A escaleira parece flotar diante do edificio subliñando a condición reversible da actuación á vez que cede o protagonismo ao colexio.

En canto ao seu materialidad, refórzase o diálogo entre opostos. Utilízase o aceiro lixeiro da mesma maneira que se utilizou o ladrillo pesado no edificio existente: toda a intervención é, á vez, estrutura, textura e imaxe. O obxectivo é diferenciar pero integrar a escaleira no conxunto. Por iso, a escaleira na súa totalidade píntase de cor negra, que resulta neutra fronte ao ocre antigo da fábrica de ladrillo. A posición, únoo á beira do outro, resulta suficiente para diferenciar a intervención quedando integrada como un elemento arquitectónico máis en plena coexistencia co conxunto histórico.

Obra: Escaleira de evacuación nun colexio do s.XIX
Emprazamento: Valdemoro, Madrid, España
Autores: Marcos Cortes Lerín + Víctor Rodríguez Prada (MCVR arquitectos)
Aparellador: Juanjo Sanz Romero
Enxeñeiro: Óscar Vidal Martínez
Fotógrafías: Marcos Cortes Lerín
+ mcvrarquitectos.blogspot.com.es

Recoñecementos.

– Obra catalogada nos Premios Arquia Próxima 2016-2017.[:en]

Escalera de evacuación en un colegio del s.XIX MCVR Arquitectos o1

The project is addressed not only to meet the conditions of use (evacuation in the event of a fire) but also to pay special attention to its materiality and design in order to establish a dialogue with the existing building. It is intended to generate a symbiotic architectural relationship. The objective is to intervene in a contemporary way, enhancing the presence of historical heritage.

The building presents a massive construction that belongs to its historical moment. Facades of brick factory and masonry boxes make up structural walls of 60cms wide that constitute, in addition to their supporting work, the image and presence of the building. Through the different bricks, the structural and aesthetic encounters of the building are detailed. It is a construction with evident character of permanence in the place.

The project poses a direct, but humble, confrontation with the building. In this sense we propose an intervention of opposites in order to enhance the pre-orders: against the volumetric definition of the school, the transparency of the staircase; in front of the heaviness of the brick, the lightness of the steel. Like the existing building, the staircase uses a single material to generate not only the structure but also the image and texture, producing a brick-steel dialogue; past present.

The structure of the staircase is independent of the school, reducing to a minimum the intervention both on the building and on the place, being able to be reversible or adaptable over time. To do this, two side trusses are proposed that provide the greatest possible transparency and lightness. These two trusses rest on four pillars in the intermediate landing, being flown on both sides. On the other hand, the tracks are made with steel rounds forming not only the footprint of the ladder but also the structural connection and the binding of both lateral stringers. In the upper part, a support solution is proposed that only enters when the ladder is being used. While, in its encounter with the ground, the flight allows to levitate on the pavement, generating an ethereal image reinforced by the presence of a first step of granite. The staircase seems to float in front of the building, underlining the reversible condition of the performance while at the same time giving prominence to the school.

In terms of its materiality, the dialogue between opposites is reinforced. Light steel is used in the same way that heavy brick was used in the existing building: the whole intervention is, at the same time, structure, texture and image. The objective is to differentiate but integrate the ladder into the whole. Therefore, the entire staircase is painted black, which is neutral compared to the old ocher of the brick factory. The position, one next to the other, is sufficient to differentiate the intervention, being integrated as an architectural element more in full coexistence with the historical set.

Work: Evacuation staircase in a school of the 19th century
Location: Valdemoro, Madrid, Spain
Authors: Marcos Cortes Lerín + Víctor Rodríguez Prada (MCVR architects)
Rigger: Juanjo Sanz Romero
Engineer: Óscar Vidal Martínez
Photographers: Marcos Cortes Lerín
+ mcvrarquitectos.blogspot.com.es

Awards.

– Work cataloged in the Prizes Arquia Próxima 2016-2017.[:]

veredes
veredeshttps://veredes.es/
Surge enero de 2009 como búsqueda de satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.
ARTÍCULOS RELACIONADOS
ARTÍCULOS DEL AUTOR
0 0 votos
Article Rating
Suscribirse
Notificarme
guest
0 Comments
Los más recientes
Los más viejos Los más votados

Espónsor

Síguenos

23,683FansMe gusta
5,321SeguidoresSeguir
1,844SeguidoresSeguir
23,782SeguidoresSeguir

Promoción

También:

feedly

Columnistas destacados

Íñigo García Odiaga
87 Publicaciones0 COMENTARIOS
Antonio S. Río Vázquez
57 Publicaciones0 COMENTARIOS
José del Carmen Palacios Aguilar
54 Publicaciones0 COMENTARIOS
Aldo G. Facho Dede
50 Publicaciones0 COMENTARIOS