[:es]![John Hejduk, Lancaster/Hanover Masque, 1980-1982. Lápiz color y grafito sobre papel traslucido [92.4 x 153.5]. Canadian Centre for Architecture. © Estate of John Hejduk](https://veredes.es/blog/wp-content/uploads/2019/01/Atlas-de-Teorías-de-la-Arquitectura-John-Hejduk-LancasterHanover-Masque-1980-1982.-1024x621.jpg)
Atlas de Teoría(s) de la Arquitectura es una muestra visual sobre diferentes modos de ver el arte de construir. Es una exposición en plural, puesto que no hay un sólo modo de concebir qué es la arquitectura, cómo se hace y cómo debe entenderse.
La arquitectura, como cualquier disciplina, desarrolla su teoría en palabras; pero, conjuntamente, es capaz de pensar en imágenes. Ya en el Renacimiento, cuando los humanistas se decidieron a ordenar el saber sobre el arte de construir, optaron mayoritariamente por mezclar palabra e imagen en sus tratados. La imagen ocupaba la fisura existente entre el idealismo de la palabra y el realismo de lo presente, sin confundirse con ninguno. Pero,
¿qué hace la imagen a la teoría?
En tanto forma de producción cultural,
¿puede proponer a través de edificios o ciudades la visión significante de un mundo nuevo y mejor?
Atlas de Teoría(s) de la Arquitectura es una muestra visual sobre diferentes modos de ver el arte de construir: diversos modos de concebir qué es la arquitectura, cómo se hace y cómo debe entenderse. Cada generación de arquitectos ha necesitado reescribir la historia desde su propio presente y, en consecuencia, también desarrollar su propia teoría —que, como un fantasma, se le presenta de urgencia una y otra vez—. No hay teoría sin historia pero, como atlas de imágenes, la exposición prefiere rastrear clasificaciones alternativas a la sucesión temporal. Porque la teoría de la arquitectura se conforma, en realidad, como una multiplicidad de teorías de la arquitectura que se conectan, a su vez, por una multiplicidad de relaciones históricas.
En una suerte de Wunderkammer, cuarto de maravillas o gabinete de curiosidades, la exposición reúne más de cincuenta documentos originales cedidos por el Canadian Centre for Architecture y la Biblioteca de la Escuela de Arquitectura de la Universidad Politécnica de Madrid: grabados de Piranesi, Palladio o Cesariano; montajes de Peter Eisenman; presentaciones de proyectos de Le Corbusier, Gunnar Asplund o Karl Friedrich Schinkel; dibujos conceptuales de Aldo Rossi o John Hejduk; proyecciones singulares de James Stirling o Auguste Choisy; mensajes publicitarios de Cedric Price o Bernard Tschumi; posters de Daniel Libeskind; levantamientos arqueológicos de Le Roy o Hittorff; o utopías urbanas de Scamozzi o Frank Lloyd Wright. El atlas de imágenes traspasa las páginas de tratados, libros o revistas para adentrarse en proyectos ideales, audiovisuales, comisariados y performances.
![Le Corbusier, boceto para la Maison de l'homme, Zurich, Suiza, 1961-1963. Tinta, lápiz color, grafito y montaje sobre papel traslucido [15.4 × 40.2] Canadian Centre for Architecture © FLC-ADAGP](https://veredes.es/blog/wp-content/uploads/2019/01/Atlas-de-Teorías-de-la-Arquitectura-Le-Corbusier-boceto-para-la-Maison-de-lhomme-Zurich-Suiza.jpg)
En su afán de acumulación, Atlas de Teoría(s) de la Arquitectura cuestiona algunos aspectos del estado presente de la arquitectura, periodo que algunos consideran ahogado en un torrente de imágenes. El arquitecto, como cualquier usuario, tiene a su alcance un repositorio aparentemente ilimitado de imágenes con solo teclear en el navegador. Dispone de redes y plataformas para compartirlas, para crear y administrar colecciones y tableros. Basta un clic para que un algoritmo localice cientos de ejemplos de apariencia similar. Un proceso de acumulación y fragmentación de gran complejidad que, paradójicamente, no está llevando a un enriquecimiento de nuestra cultura visual. Más bien parece que estamos sugestionados, afectados por una suerte de miopía. Hay quien ha llegado a afirmar con ironía que en la actualidad
«la forma sigue a la imagen».
«Pero ver no es nada: discernir lo es todo; y la ventaja del hombre sublime sobre el mediocre es elegir mejor lo que le conviene».
Ante este horizonte,
¿no es esta afirmación de Milizia más contemporánea que nunca?
Así, esta exposición (que incluye también proyectos audiovisuales, comisariados, performances…) plantea la arquitectura no como un arte o una técnica acotada a las construcciones funcionales para la vida humana, sino que incluye también el conjunto de edificaciones que se quedaron en fase de proyecto o incluso aquello que se diseñó sin aspiración a convertirse en realidad.
El Círculo de Bellas Artes ha editado un libro a propósito de esta exposición que reúne textos de, entre otros, Philip Ursprung, Hanno Walter Kruft, Juan Miguel Hernández León, Davide Tommaso Ferrando, Léa-Catherine Szacka o Rodrigo de la O (comisario de la exposición y coordinador del volumen). El libro lleva asociada una herramienta informática de navegación intertextual.
Por otra parte, el ciclo Los lunes, al Círculo ha organizado una serie de conferencias que complementan la muestra y en las que escucharemos a pensadores, artistas, intelectuales y especialistas en arquitectura.
Atlas de Teoría(s) de la Arquitectura
Fecha: 14.02.2019 > 26.05.2019
Horario:
Martes a domingos 11:00 > 14:00 – 17:00 > 21:00
Lunes cerrado
Sala: Sala Goya
Comisariado: Rodrigo de la O Cabrera
Organiza: Círculo de Bellas Artes[:gl]![John Hejduk, Lancaster/Hanover Masque, 1980-1982. Lápiz color y grafito sobre papel traslucido [92.4 x 153.5]. Canadian Centre for Architecture. © Estate of John Hejduk](https://veredes.es/blog/wp-content/uploads/2019/01/Atlas-de-Teorías-de-la-Arquitectura-John-Hejduk-LancasterHanover-Masque-1980-1982.-1024x621.jpg)
Atlas de Teoría(s) da Arquitectura é unha mostra visual sobre diferentes modos de ver a arte de construír. É unha exposición en plural, debido a que non hai un só modo de concibir que é a arquitectura, como se fai e como debe entenderse.
A arquitectura, como calquera disciplina, desenvolve a súa teoría en palabras; pero, conxuntamente, é capaz de pensar en imaxes. Xa no Renacemento, cando os humanistas decidíronse a ordenar o saber sobre a arte de construír, optaron maioritariamente por mesturar palabra e imaxe nos seus tratados. A imaxe ocupaba a fisura existente entre o idealismo da palabra e o realismo do presente, sen confundirse con ningún. Pero,
que fai a imaxe á teoría?
En tanto forma de produción cultural,
pode propoñer a través de edificios ou cidades a visión significante dun mundo novo e mellor?
Atlas de Teoría(s) da Arquitectura é unha mostra visual sobre diferentes modos de ver a arte de construír: diversos modos de concibir que é a arquitectura, como se fai e como debe entenderse. Cada xeración de arquitectos necesitou reescribir a historia desde a súa propio presente e, en consecuencia, tamén desenvolver a súa propia teoría —que, como unha pantasma, preséntaselle de urxencia unha e outra vez—. Non hai teoría sen historia pero, como atlas de imaxes, a exposición prefire rastrexar clasificacións alternativas á sucesión temporal. Porque a teoría da arquitectura confórmase, en realidade, como unha multiplicidad de teorías da arquitectura que se conectan, á súa vez, por unha multiplicidad de relacións históricas.
Nunha sorte de Wunderkammer, cuarto de marabillas ou gabinete de curiosidades, a exposición reúne máis de cincuenta documentos orixinais cedidos polo Canadian Centre for Architecture e a Biblioteca da Escola de Arquitectura da Universidade Politécnica de Madrid: gravados de Piranesi, Palladio ou Cesariano; montaxes de Peter Eisenman; presentacións de proxectos de e Corbusier, Gunnar Asplund ou Karl Friedrich Schinkel; debuxos conceptuais de Aldo Rossi ou John Hejduk; proxeccións singulares de James Stirling ou Auguste Choisy; mensaxes publicitarias de Cedric Price ou Bernard Tschumi; posters de Daniel Libeskind; levantamentos arqueolóxicos de Le Roy ou Hittorff; ou utopías urbanas de Scamozzi ou Frank Lloyd Wright. O atlas de imaxes traspasa as páxinas de tratados, libros ou revistas para penetrarse en proxectos ideais, audiovisuais, comisariados e performances.
![Le Corbusier, boceto para la Maison de l'homme, Zurich, Suiza, 1961-1963. Tinta, lápiz color, grafito y montaje sobre papel traslucido [15.4 × 40.2] Canadian Centre for Architecture © FLC-ADAGP](https://veredes.es/blog/wp-content/uploads/2019/01/Atlas-de-Teorías-de-la-Arquitectura-Le-Corbusier-boceto-para-la-Maison-de-lhomme-Zurich-Suiza.jpg)
No seu afán de acumulación, Atlas de Teoría(s) da Arquitectura cuestiona algúns aspectos do estado presente da arquitectura, período que algúns consideran afogado nun torrente de imaxes. O arquitecto, como calquera usuario, ten ao seu alcance un repositorio aparentemente ilimitado de imaxes con só teclear no navegador. Dispón de redes e plataformas para compartilas, para crear e administrar coleccións e taboleiros. Basta un clic para que un algoritmo localice centos de exemplos de aparencia similar. Un proceso de acumulación e fragmentación de gran complexidade que, paradoxalmente, non está a levar a un enriquecemento da nosa cultura visual. Máis ben parece que estamos sugestionados, afectados por unha sorte de miopía. Hai quen chegou a afirmar con ironía que na actualidade
«a forma segue á imaxe».
«Pero ver non é nada: discernir o é todo; e a vantaxe do home sublime sobre o mediocre é elixir mellor o que lle convén».
Ante este horizonte,
non é esta afirmación de Milizia máis contemporánea que nunca?
Así, esta exposición (que inclúe tamén proxectos audiovisuais, comisariados, performances…) expón a arquitectura non como unha arte ou unha técnica coutada ás construcións funcionais para a vida humana, senón que inclúe tamén o conxunto de edificacións que quedaron en fase de proxecto ou incluso aquilo que se deseñou sen aspiración a converterse en realidade.
O Círculo de Belas Artes Artes editou un libro á mantenta desta exposición que reúne textos de, entre outros, Philip Ursprung, Hanno Walter Kruft, Juan Miguel Hernández León, Davide Tommaso Ferrando, Léa- Catherine Szacka ou Rodrigo da Ou (comisario da exposición e coordinador do volume). O libro leva asociada unha ferramenta informática de navegación intertextual.
Por outra banda, o ciclo Os luns, ao Círculo organizou unha serie de conferencias que complementan a mostra e nas que escoitaremos a pensadores, artistas, intelectuais e especialistas en arquitectura.
Atlas de Teoría(s) da Arquitectura
Data: 14.02.2019 > 26.05.2019
Horario:
Martes a domingos 11:00 > 14:00 – 17:00 > 21:00
Luns cerrado
Sala: Sala Goya
Comisariado: Rodrigo de la O Cabrera
Organiza: Círculo de Belas Artes[:en]![John Hejduk, Lancaster/Hanover Masque, 1980-1982. Lápiz color y grafito sobre papel traslucido [92.4 x 153.5]. Canadian Centre for Architecture. © Estate of John Hejduk](https://veredes.es/blog/wp-content/uploads/2019/01/Atlas-de-Teorías-de-la-Arquitectura-John-Hejduk-LancasterHanover-Masque-1980-1982.-1024x621.jpg)
Atlas of Theory(s) of Architecture is a visual sample of different ways of seeing the art of building. It is an exhibition in the plural, since there is no single way of conceiving what architecture is, how it is done and how it should be understood.
Architecture, like any discipline, develops its theory in words; but, together, it is capable of thinking about images. Already in the Renaissance, when the humanists decided to order knowledge about the art of building, they opted mainly to mix word and image in their treatises. The image occupied the existing rift between the idealism of the word and the realism of the present, without being confused with any. But,
What does the image do to the theory?
As a form of cultural production,
Can you propose through buildings or cities the significant vision of a new and better world?
Atlas of Theory(s) of Architecture is a visual sample of different ways of seeing the art of building: different ways of conceiving what architecture is, how it is done and how it should be understood. Each generation of architects has had to rewrite history from their own present and, consequently, also develop their own theory – which, like a ghost, is urgently presented to them over and over again. There is no theory without history but, as atlases of images, the exhibition prefers to trace alternative classifications to temporal succession. Because the theory of architecture is shaped, in reality, as a multiplicity of theories of architecture that are connected, in turn, by a multiplicity of historical relationships.
In a kind of Wunderkammer, room of wonders or cabinet of curiosities, the exhibition gathers more than fifty original documents yielded by the Canadian Center for Architecture and the Library of the School of Architecture of the Polytechnic University of Madrid: engravings of Piranesi, Palladio or Cesariano; montages by Peter Eisenman; project presentations by Le Corbusier, Gunnar Asplund or Karl Friedrich Schinkel; conceptual drawings by Aldo Rossi or John Hejduk; unique projections by James Stirling or Auguste Choisy; advertising messages of Cedric Price or Bernard Tschumi; posters by Daniel Libeskind; archaeological surveys of Le Roy or Hittorff; or urban utopias of Scamozzi or Frank Lloyd Wright. The atlas of images goes beyond the pages of treatises, books or magazines to enter into ideal, audiovisual, curated and performance projects
![Le Corbusier, boceto para la Maison de l'homme, Zurich, Suiza, 1961-1963. Tinta, lápiz color, grafito y montaje sobre papel traslucido [15.4 × 40.2] Canadian Centre for Architecture © FLC-ADAGP](https://veredes.es/blog/wp-content/uploads/2019/01/Atlas-de-Teorías-de-la-Arquitectura-Le-Corbusier-boceto-para-la-Maison-de-lhomme-Zurich-Suiza.jpg)
In its desire for accumulation, Atlas of Theory(s) of Architecture questions some aspects of the present state of architecture, a period that some consider drowned in a torrent of images. The architect, like any user, has at his disposal a seemingly unlimited repository of images with just typing in the browser. It has networks and platforms to share them, to create and manage collections and boards. Just one click for an algorithm to locate hundreds of examples of similar appearance. A process of accumulation and fragmentation of great complexity that, paradoxically, is not leading to an enrichment of our visual culture. Rather it seems that we are sugested, affected by a kind of myopia. Some have come to affirm with irony that nowadays
«The form follows the image».
«But seeing is nothing: discerning is everything; and the advantage of the sublime man over the mediocre is to choose better what suits him».
Against this horizon,
Is not this affirmation of Milizia more contemporary than ever?
Thus, this exhibition (which also includes audiovisual projects, curated, performances …) raises the architecture not as an art or a technique limited to the functional constructions for human life, but also includes the set of buildings that remained in project phase or even that which was designed without aspiration to become reality.
The Círculo de Bellas Artes has published a book about this exhibition that brings together texts by, among others, Philip Ursprung, Hanno Walter Kruft, Juan Miguel Hernandez Leon, Davide Tommaso Ferrando, Léa-Catherine Szacka or Rodrigo de la O (curator of the exhibition and volume coordinator). The book is associated with a computer tool for intertextual navigation.
On the other hand, the series Mondays, the Circle has organized a series of lectures that complement the exhibition and in which we will listen to thinkers, artists, intellectuals and specialists in architecture.
Atlas of Theory (s) of Architecture
Date: 02/14/2019> 05.26.2019
Schedule:
Tuesday to Sunday 11:00> 14:00 – 17:00> 21:00
Closed Monday
Room: Goya Room
Curated by: Rodrigo de la O Cabrera
Organized by: Círculo de Bellas Artes[:]




