Sobre el barrio de San Lázaro se estructura la expansión hacia el norte de la ciudad de Santiago de Compostela. Su inmediata conexión con la autopista A9 que une la parte norte y sur de Galicia, ha favorecido la implantación de varios de los grandes equipamientos colectivos de la ciudad.
Al lado de esa escala mayor se acomoda con cierta dificultad el tejido tradicional del barrio, muy ligado también a la entrada del camino francés. Alrededor de la iglesia de San Lázaro se apelotonan varios grupos de viviendas de crujía estrecha y de una a tres plantas de altura, muchas de ellas simples remedos de lo que entendemos por arquitectura tradicional, otras, las menos, ejemplos quizá más puros de aquella.
Sin embargo, la presencia de la estructura, de la trama tradicional, aún es patente. El Plan especial redactado para el barrio insiste en la preservación de ese tejido tradicional y define para cualquier construcción nueva, formas, volumenes y acabados similares a los que quizás algún día fueron mayoría: limitación de altura a planta baja y dos plantas, fachadas en las que prime el sólido sobre el hueco con acabado exterior en revoco, cubiertas de teja árabe, etc.
Nuestro proyecto para una casa unifamiliar en San Lázaro en una pequeñísima parcela de unos 40 m2 de planta, acepta sin discusión las normas impuestas poniendo el mayor cuidado en la ejecución de esos elementos intemporales de la arquitectura más sencilla- zócalo, ventana, revoco, tejado- confiando en que el trabajo detenido sobre ellos le confiera a las casa la ansiada pertenencia al lugar donde se construye.
El zócalo de piezas de granito tezal se eleva hasta el nivel de la primera planta, para alejar con claridad de salpicaduras y golpes el más débil revoco que sobre aislamiento térmico exterior cubre el resto de las fachadas; las ventanas, como hueco que perfora el muro, son todas de la misma medida pero presentan variaciones en sus carpinterías en función de los espacios interiores a los que dan servicio; la cubierta de teja curva se ciñe en su perímetro con un borde de chapa de zinc que conforma las convenientes albardillas y canalones.
Esa construcción en apariencia tradicional se consigue en cambio mediante los artificios que la arquitectura permite: la estructura de la casa es de esbeltos perfiles laminados y delgadas losas de hormigón, aquellos para adelgazar en lo posible las fachadas, estas para cumplir con las exigencias de altura impuestas por la normativa. Entre los pilares se dispone un muro cerámico de una sola hoja con aislamiento térmico de 6 cm hacia la cara exterior, que se revoca con mortero y se acaba pintura blanca.
En el interior de la vivienda, tan pequeño, los dormitorios en la planta primera y la sala y cocina en el espacio abuhardillado de la planta alta- en busca de las vistas hacia la ciudad- podríamos decir que ocupan lo que no ocupa la escalera, que se lleva a la medianera con la vivienda vecina permitiendo que todas las estancias se dispongan sobre las tres fachadas de la casa, para conseguir unos interiores luminosos y serenos.
Obra: Vivienda y bajo comercial
Emplazamiento: San Lazaro. Santiago de compostela. Galicia. España
Autor: RVR Arquitectos (Alberto Redondo+José Valladares+Marcial Rodríguez)
Aparejador: Carmen Lousame López
Colaboradores: Olivia Fernandez Feijoó
Constructor: Construcciones Jesús Doce
Año: proyecto 2006-07, construcción 2008-10
Memoria: rvr
Fotografías: rvr
+ www.rvr-arquitectos.es
On the neighbourhood of Saint Lázaro structures the expansion to the north of the city of Santiago de Compostela. His immediate connection with the highway To9 that joins splits it north and south of Galicia, has favoured the implantation of varied of the big collective equipments of the city.
At the side of this main scale accommodates with some difficulty the traditional fabric of the neighbourhood, very tied also to the entrance of the French way. Around the church of Saint Lázaro bank several groups of houses of crujía narrow and of one to three plants of height, many of them simple remedos of what understand by traditional architecture, others, the less, examples perhaps purer of that.
However, the presence of the structure, of the traditional plot, still is patent. The special Plan drafted for the neighbourhood insists in the preservation of this traditional fabric and defines for any new construction, forms, volumenes and similar finishings to which perhaps some day were majority: limitation of height to low plant and two plants, façades in which it prevail the solid on the gap with external finishing in revoke, covers of knit Arab, etc.
Our project for a house unifamiliar in Saint Lázaro in a very small plot of some 40 m2 of plant, accepts without discussion the norms imposed putting the elder taken care in the execution of these timeless elements of the simplest architecture- zócalo, window, revoke, roof- trusting that the work detained on them confer him to the house the longed for belonging to the place where builds.
The zócalo of pieces of granite tezal elevates until the level of the first plant, to move away with clarity of salpicaduras and hits the feeblest revoke that on thermal isolation outside covers the rest of the façades; the windows, like gap that perfora the wall, are all of the same measure but present variations in his carpentries in function of the inner spaces to which give service; the cover of knit curve encircles in his perimeter with an edge of sheet of zinc that conforms the convenient albardillas and canalones.
This construction in traditional appearance achieves instead by means of the artificios that the architecture allows: the structure of the house is of slim profiles laminados and thin losas of concrete, those to thin in the possible the façades, these to fulfil with the exigencias of height imposed by the rule. Between the pillars has a ceramic wall of an alone leaf with thermal isolation of 6 cm to the external face, that revokes with mortar and finishes white painting.
In the interior of the house, so small, the bedrooms in the first plant and the room and kitchen in the space abuhardillado of the high plant- in search of the seen to the city- could say that they occupy what does not occupy the stairs, that carries to the medianera with the neighbouring house allowing that all the stays have on the three façades of the house, to achieve some luminous and sober interiors.
Work: House and commercial ground floor
Location: San Lazaro. Santiago de Compostela. Galicia. Spain
Author: RVR Arquitectos (Alberto Redondo+José Valladares+Marcial Rodríguez)
Quantity surveyor: Carmen Lousame López
Collaborators: Olivia Fernandez Feijoó
Constructor: Constructions Jesús Doce
Year: project 2006-07, construction 2008-10
Report: rvr
Photographies: rvr
Sobre o barrio de San Lázaro estrutúrase a expansión cara ao norte da cidade de Santiago de Compostela. A súa inmediata conexión coa autoestrada A9 que une pártea norte e sur de Galicia, favoreceu a implantación de varios dos grandes equipamentos colectivos da cidade.
Á beira desa escala maior acomódase con certa dificultade o tecido tradicional do barrio, moi ligado tamén á entrada do camiño francés. Ao redor da igrexa de San Lázaro se apelotonan varios grupos de vivendas de crujía estreita e dunha a tres plantas de altura, moitas delas simples remedos do que entendemos por arquitectura tradicional, outras, as menos, exemplos quizá máis puros daquela.
Con todo, a presenza da estrutura, da trama tradicional, aínda é patente. O Plan especial redactado para o barrio insiste na preservación dese tecido tradicional e define para calquera construción nova, formas, volumenes e acabados similares aos que quizais algún día foron maioría: limitación de altura a planta baixa e dúas plantas, fachadas nas que prime o sólido sobre o oco con acabado exterior en revogo, cubertas de tella árabe, etc.
O noso proxecto para unha casa unifamiliar en San Lázaro nunha pequeñísima parcela duns 40 m2 de planta, acepta sen discusión as normas impostas pondo o maior coidado na execución deses elementos intemporales da arquitectura máis sinxela- zócalo, xanela, revogo, tellado- confiando en que o traballo detido sobre eles confíralle á casa a ansiada pertenza ao lugar onde se constrúe.
O zócalo de pezas de granito tezal elévase até o nivel da primeira planta, para afastar con claridade de salpicaduras e golpes o máis débil revogo que sobre illamento térmico exterior cobre o resto das fachadas; as xanelas, como oco que perfora o muro, son todas da mesma medida pero presentan variacións nas súas carpintarías en función dos espazos interiores aos que dan servizo; a cuberta de tella curva cínguese no seu perímetro cun bordo de chapa de zinc que conforma as convenientes albardillas e canlóns.
Esa construción en aparencia tradicional conséguese en cambio mediante os artificios que a arquitectura permite: a estrutura da casa é de esveltos perfís laminados e delgadas laxas de formigón, aqueles para adelgazar no posible as fachadas, estas para cumprir coas exixencias de altura impostas pola normativa. Entre os alicerces disponse un muro cerámico dunha soa folla con illamento térmico de 6 cm cara á cara exterior, que se revoga con morteiro e acábase pintura branca.
No interior da vivenda, tan pequeno, os dormitorios na planta primeira e a sala e cociña no espazo abuhardillado da planta alta- en busca das vistas cara á cidade- poderiamos dicir que ocupan o que non ocupa a escaleira, que leva á medianeira coa vivenda veciña permitindo que todas as estancias dispóñanse sobre o tres fachadas da casa, para conseguir uns interiores luminosos e serenos.
Obra: Vivenda e baixo comercial
Emprazamento: San Lazaro. Santiago de compostela. Galicia. España
Autor: RVR Arquitectos (Alberto Redondo+José Valladares+Marcial Rodríguez)
Aparellador: Carmen Lousame López
Colaboradores: Olivia Fernandez Feijoó
Construtor: Construcións Jesús Doce
Ano: proxecto 2006-07, construción 2008-10
Memoria: rvr
Fotografías: rvr





















