[:es]
La reapropiación del espacio público
«El presidente» (Wild in the Streets), dirigida por Barry Shear, se estrenó en el convulso mayo del 68. Pertenece a un grupo de películas que incidirán en el nuevo poder de una juventud incomprendida: Infierno en Sunset Street (Riot on Sunset Street), Dreyfuss, 1967; Privilegio (Privilege), Watkins, 1967; I love you, Alice B. Toklas, Averback, 1968; El restaurante de Alicia (Alice’s Restaurant), Penn, 1969; Performance, Cammell y Roeg, 1970 o Juventud sin esperanza (Taking Off), Miloš Forman, 1971.

En una plena campaña electoral, un ambicioso político con aspiraciones a la presidencia de los Estados Unidos, decide incluir en sus mítines a un mediático grupo de rock para captar el voto joven. Una de las promesas de su campaña electoral, consciente del poder incipiente de la juventud, consiste en rebajar la edad de voto a los 18 años.
Es aquí cuando comienzan los problemas, ya que Max Frost, el líder del grupo musical, irrumpe en escena solicitando una inesperada rebaja de edad de voto a los 14 años. Como medida de presión, este mensaje lo lanza acompañado de un llamamiento a ocupar las calles por parte de la juventud, que en ese momento dispone de una mayoría silenciosa.

La reapropiación del espacio público
El espacio urbano de Los Ángeles, y en especial Sunset Boulevard, empieza a ser tomado por millares de jóvenes que acuden a la convocatoria, desencadenando una reconquista expansiva de las calles que va sucediendo a lo largo de todo el país. El despertar de la juventud representa un fenómeno irruptivo, “un arma escondida” afirma uno de los jóvenes, mientras que uno de los personajes reaccionarios afirma:
“Lástima que la juventud se haya convertido en una enfermedad. Un virus extraño del que ni ustedes mismos podrán curarse”.
Ya nada volverá a ser como antes.

La vieja política
A partir de aquí, y en un proceso que a la vieja política se le escapa de las manos, el líder del grupo alcanza la presidencia de los Estados Unidos. Con él, se inicia una serie de sorprendentes propuestas (jubilación a los mayores de 25 años, eliminación de la policía, retirada del ejército, reparto de excedentes alimentarios, etc).
Seguramente el elemento más potente es la supresión del mundo adulto de la escena (no sólo política). A este fin, se crean unos centros de internamiento (formalmente muy similares a los campos de concentración) en el que los adultos son recluidos y tratados con dosis diarias de LSD, subsumiéndolos en un estado de felicidad inducida. Las sustancias psicotrópicas, entendidas como un acceso a un nuevo tipo de conciencia por Huxley o Roszack, tendrán una presencia omnipresente en todos los ámbitos de la sociedad (incluidos los congresistas).
El LSD, rock y libertad serán elementos vertebradores del nuevo modelo social. En ese transcurrir del tiempo, deviene la pregunta inevitable,
¿Qué sucederá cuando el líder se aproxime a los 25 años?

El empoderamiento de la juventud
La película en su momento generó incomprensión derivada de diversas situaciones delirantes puestas en escena, pero que eran sin duda reflejo de las obsesiones de la juventud de finales de los sesenta. No obstante, diversos aspectos se pueden rescatar resultando de una asombrosa actualidad.
El empoderamiento de la juventud, la reconquista de las calles, el cuestionamiento de los partidos clásicos y la resistencia de éstos últimos para desaparecer de la escena política o el adormecimiento de parte de la sociedad son elementos que se plantearon en una historia de ficción a la que la realidad, en ocasiones, ha tratado de imitar.

Ignacio Grávalos – Patrizia Di Monte. Arquitectos (estonoesunsolar)
Zaragoza-Venezia. mayo 2017.[:gl]
«O presidente» (Wild in the Streets), dirixida por Barry Shear, estreouse no convulso maio do 68. Pertence o grupo de películas que incidirán no novo poder da xuventude incomprendida: Infierno en Sunset Street (Riot on Sunset Street), Dreyfuss, 1967; Privilexio (Privilege), Watkins, 1967; I love you, Alice B. Toklas, Averback, 1968; O restaurante de Alicia (Alice’s Restaurant), Penn, 1969; Performance, Cammell y Roeg, 1970 ou Xuventude sen esperanza (Taking Off), Miloš Forman, 1971.

Nunha plena campaña electoral, un ambicioso político con aspiracións á presidencia dos Estados Unidos, decide incluír nos seus mitins a un mediático grupo de rock para captar o voto novo. Unha das promesas da súa campaña electoral, consciente do poder incipiente da mocidade, consiste en rebaixar a idade de voto aos 18 anos. É aquí cando comezan os problemas, xa que Max Frost, o líder do grupo musical, irrompe en escena solicitando unha inesperada rebaixa de idade de voto aos 14 anos. Como medida de presión, esta mensaxe lánzao acompañado dun chamamento para ocupar as rúas por parte da mocidade, que nese momento dispón dunha maioría silenciosa.

O espazo urbano de Los Ángeles, e en especial Sunset Boulevard, empeza a ser tomado por milleiros de mozos que acoden á convocatoria, desencadeando unha reconquista expansiva das rúas que vai sucedendo ao longo de todo o país. O espertar da mocidade representa un fenómeno irruptivo, “unha arma escondida” afirma un dos mozos, mentres que un dos personaxes reaccionarios afirma:
“Mágoa que a mocidade se haxa convertido nunha enfermidade. Un virus estraño do que nin vostedes mesmos poderán curarse”.
Xa nada volverá ser como antes.

A partir de aquí, e nun proceso que á vella política escápaselle das mans, o líder do grupo alcanza a presidencia dos Estados Unidos. Con el, iníciase unha serie de sorprendentes propostas (xubilación aos maiores de 25 anos, eliminación da policía, retirada do exército, repartición de excedentes alimentarios, etc). Seguramente o elemento máis potente é a supresión do mundo adulto da escena (non só política). A este fin, créanse uns centros de internamento (formalmente moi similares aos campos de concentración) no que os adultos son recluídos e tratados con doses diarias de LSD, subsumiéndolos nun estado de felicidade inducida. As sustancias psicotrópicas, entendidas como un acceso a un novo tipo de conciencia por Huxley ou Roszack, terán unha presenza omnipresente en todos os ámbitos da sociedade (incluídos os congresistas). O LSD, rock e liberdade serán elementos vertebradores do novo modelo social. Nese transcorrer do tempo, devén a pregunta inevitable, Que sucederá cando o líder aproxímese aos 25 anos?

A película no seu momento xerou incomprensión derivada de diversas situacións delirantes postas en escena, pero que eran sen dúbida reflexo das obsesións da mocidade de finais dos sesenta. Con todo, diversos aspectos pódense rescatar resultando dunha asombrosa actualidade. O empoderamiento da mocidade, a reconquista das rúas, o cuestionamiento dos partidos clásicos e a resistencia destes últimos para desaparecer da escena política ou o adormecemento de parte da sociedade son elementos que se expuxeron nunha historia de ficción á que a realidade, en ocasións, tratou de imitar.

Ignacio Grávalos – Patrizia Di Monte. Arquitectos (estonoesunsolar)
Zaragoza-Venezia. maio 2017.[:en]
«The president» (Wild in the Streets), directed by Barry Shear, had the premiere in the convulsed May, 68. It belongs to a group of movies that will affect in the new power of an unincluded youth: Riot on Sunset Street, Dreyfuss, 1967; Privilege, Watkins, 1967; I love you, Alice B. Toklas, Averback, 1968; Alice’s Restaurant, Penn, 1969; Performance, Cammell y Roeg, 1970 or Taking Off, Miloš Forman, 1971.

In a full electoral campaign, a political self-seeker with aspirations to the presidency of the United States, decides to include in his mítines to a media group of rock to catch the young vote. One of the promises of his electoral, conscious campaign of the incipient power of the youth, consists of reducing the age of vote at the age of 18. It is here when they begin the problems, since Max Frost, the leader of the musical group, irrumpe in scene requesting an unexpected reduction of age of vote at the age of 14. As measure of pressure, this message throws it accompanied of a call to occupying the streets on the part of the youth, which in this moment he has a silent majority.

The urban space of Los Angeles, and especially Sunset Boulevard, starts being taken by thousands of young women who come to the summons, unleashing an expansive reconquest of the streets that is happening along the whole country. The awakening of the youth represents a phenomenon irruptivo, “a hidden weapon” affirms one of the young persons, whereas one of the reactionary prominent figures affirms:
El espacio urbano de Los Ángeles, y en especial Sunset Boulevard, empieza a ser tomado por millares de jóvenes que acuden a la convocatoria, desencadenando una reconquista expansiva de las calles que va sucediendo a lo largo de todo el país. El despertar de la juventud representa un fenómeno irruptivo, “un arma escondida” afirma uno de los jóvenes, mientras que uno de los personajes reaccionarios afirma:
“A pity that the youth has turned into a disease. A strange virus neither of that nor you themselves they will be able to recover”.
Already nothing will return to be like before.

From here, and in a process that escapes from the political old woman of the hands, the leader of the group reaches the presidency of the United States. With him, there begins a series of surprising offers (retirement to the major ones of 25 years, elimination of the police, withdrawn from the army, distribution of food surpluses, etc). Surely the most powerful element is the suppression of the adult world of the scene (not only politics). To this end, they believe a few centers of internment (formally very similar to the concentration camps) in which the adults are imprisoned and agreements with LSD’s daily doses, subsumiéndolos in a condition of induced happiness. The psychotropic substances understood as an access to a new type of conscience for Huxley or Roszack, will have an omnipresent presence in all the areas of the company (included the Congressmembers). The LSD, rock and freedom will be elements vertebradores of the new social model. In this to pass of the time, the inevitable question develops, what will happen when the leader comes closer at the age of 25?

The movie in his moment generated incomprehension derived from diverse delirious situations put in scene, but that were undoubtedly a reflection of the obsessions of the youth of ends of the sixties. Nevertheless, diverse aspects can be rescued ensuing from an amazing current importance. The empowerment of the youth, the reconquest of the streets, the question of the classic parties and the resistance of the above mentioned to disappear of the political scene or the drowsiness on behalf of the company are elements that appeared in a history of fiction whom the reality, in occasions, has tried to imitate.

Ignacio Grávalos – Patrizia Di Monte. Architects (estonoesunsolar)
Zaragoza-Venezia. may 2017.[:]




