Hay un dilema recurrente que es el de qué hacer con un punto en un plano. Lo que supone posicionar un lleno dentro de un vacío.
Tomar la decisión de cómo colocar el «objeto» con respecto a su «recipiente» no supone, en la mayoría de los casos, una solución inmediata.
Como es lógico, es ésta una cuestión que no sólo pertenece al ámbito de la arquitectura. Aunque particularmente en la arquitectura se da a muy a menudo.
Un edificio y su parcela. Un mueble y su habitación. Un hueco y su paramento. En definitiva, estamos hablando de qué hacer, de manera precisa, con lo «pequeño» en lo «grande».
A priori, la elección no es sencilla. En teoría muchas son las soluciones posibles. Y la decisión final depende de múltiples factores. Dominar la habilidad de jugar con la posición relativa, con las cantidades, es fundamental.
Podríamos bautizar éste problema como el de la » bandera del Japón».
Un elemental grafismo, un esquema formal, de un punto rojo en un rectángulo blanco.
Simbolismos aparte, dicha bandera no sería de ningún modo igual si el tamaño relativo del punto con respecto al rectángulo se modifica, incluso si variamos la posición de éste con respecto aquel.
Un punto notoriamente más pequeño colocado en lugar alternativo al centro sería una de las infinitas maneras de resolver la cuestión. Y su resultado sería muy distinto.
Yendo más allá, el hecho de que el punto y el rectángulo puedan cambiar a su vez de forma o de color, sería también una posibilidad muy vinculante.
En definitiva, estamos ante un campo de juego de conexiones, de equilibrios. De precisiones.
Ante las sencillas complejidades que importan.
Ahora bien… si se tiene que poner un punto en un plano, por favor, no se ponga nunca en el centro.
Parecería la bandera del Japón.
Sergio de Miguel, arquitecto
Madrid, febrero 2010
There is a dilemma appellant who is of what doing with a point in a plane. What supposes positioning an abundance inside an emptiness.
Since it is logical, this one is to question that not only belongs to the area of the architecture. Though particularly in the architecture it is given to very often.
Since it is logical, this one is a question that not only belongs to the area of the architecture. Though particularly in the architecture it is given to very often.
A building and his plot. A furniture and his room. A hollow and his hanging. Definitively, we are speaking of what doing, in a precise way, with the «small thing» in the «big thing».
A priori, the choice is not simple. Theoretically many are the possible solutions. And the final decision depends on multiple factors. To dominate the skill of playing with the relative position, with the quantities, it is fundamental.
We might baptize this one problem as that of » Flag of the Japan «.
An elementary graphic design, a formal scheme, of a red point in a white rectangle.
Symbolisms apart, the above mentioned flag would not be in any way equal if the relative size of the point with regard to the rectangle is modified, even if we change the position of this one with respect that one.
A point glaringly smaller placed in alternative place to the center would be one of the infinite ways of solving the question. And his result would be very different.
Going beyond, the fact that the point and the rectangle could change in turn form or color, it would be also a very binding possibility.
Definitively, we are before a playground of connections, of balances. Of precisions.
Before the simple complexities that matter.
Now well … if it has to put on a point in a plane, please, never put in the center.
It would look like the flag of the Japan.
Sergio de Miguel, architect
Madrid, february 2010
Hai un dilema recurrente que é o de que facer cun punto nun plano. O que supón situar un cheo dentro dun baleiro.
Tomar a decisión de como colocar o «obxecto» con respecto ao seu «recipiente» non supón, na maioría dos casos, unha solución inmediata.
Como é lóxico, é esta unha cuestión que non só pertence ao ámbito da arquitectura. Aínda que particularmente na arquitectura dáse a moi a miúdo.
Un edificio e o seu parcela. Un moble e a súa habitación. Un oco e o seu paramento. En definitiva, estamos falando de que facer, de xeito preciso, co «pequeno» no «grande».
A priori, a elección non é sinxela. En teoría moitas son as solucións posibles. E a decisión final depende de múltiples factores. Dominar a habilidade de xogar coa posición relativa, coas cantidades, é fundamental.
Poderiamos bautizar este problema como o da » bandeira do Xapón».
Un elemental grafismo, un esquema formal, dun punto vermello nun rectángulo branco.
Simbolismos separadamente, dita bandeira non sería de ningún modo igual si o tamaño relativo do punto con respecto ao rectángulo modifícase, ata si variamos a posición deste con respecto aquel.
Un punto notoriamente máis pequeno colocado en lugar alternativo ao centro sería unha dos infinitos xeitos de resolver a cuestión. E o seu resultado sería moi distinto.
Indo máis aló, o feito de que o punto e o rectángulo poidan cambiar á súa vez de forma ou de cor, sería tamén unha posibilidade moi vinculante.
En definitiva, estamos ante un campo de xogo de conexións, de equilibrios. De precisións.
Ante as sinxelas complejidades que importan.
Agora ben… si tense que poñer un punto nun plano, por favor, non se poña nunca no centro.
Parecería a bandeira do Xapón.
Sergio de Miguel, arquitecto
Madrid, febreiro 2010





