A bicicleta | Sergio de Miguel

5 (100%) 1 vote

Safety Bicycle de 1885
Safety Bicycle de 1885

Fixámonos na bicicleta. Esa bela máquina. O seu resultado chegou a ser tan depurado e exacto que apenas tivo que cambiar en décadas. O seu lento perfeccionamento non permitiu outra cousa que a ambiciosa sofisticación dos seus compoñentes.

Non se puido modificar a calidade e cantidade das súas pezas, ou sistemas de pezas. Como boa máquina que é, para ser, non se lle puido quitar nin engadir nada máis. Estamos ante un universo asumido e único. Tan é así que calquera pode debuxar e distinguir unha bicicleta. Sábese qué ten que ter e como debe ser. É inequívoca.

Se procedésemos a trastornar o seu sistema (xeométrico, material e dimensional), a alterar significativamente calquera das súas pezas, simplemente conseguiriamos que deixase de ser unha bicicleta. Probablemente chegariamos a obter unha caricatura ou un monstro, pero non unha bicicleta.

O seu deseño, o seu designio, é tal que só podemos alterar sutilmente algúns dos seus matices, pero nunca os seus fundamentos. Porque cando un procede a vivir unha bicicleta todo é e todo está claro. Recoñécese sen ningún esforzo o seu equilibrio, a súa finalidade e a súa potencialidade. Poderiamos concluír amablemente que xa nos pertence.

Apenas nos damos conta da cantidade de máquinas que nos chegan a rodear. Son moitas e conseguen facer e refacer o noso mundo. Algunhas, mesmo, hanse naturalizado extraordinariamente e deixaron de percibirse como tales.

Pero moitos dos obxectos, instrumentos e artefactos que nos acompañ an son, sinxelamente, má quinas. Mais ou menos eficientes, má s ou menos adecuados, pero en definitiva má quinas.

Pero có mo faise unha máquina. Ou mellor. Que é o que fai que algo poida ser entendido como unha máquina. Porque un corpo o é. Un planeta tamén. O completo cosmos. O seu característica singularidade e propiedade, a súa autosuficiencia, a súa perfecta e harmoniosa combinación de elementos e sistemas lógrano ou útil e o belo. E mesmo, ás veces, o sublime.

Un desexo. Os nosos edificios deberían ser marabillosas máquinas tamén. Que se non.

Damos unha volta?

Sergio de Miguel, Doutor arquitecto
Madrid, outubro 2017
Publicado en Grupo docente e de investigación para a arquitectura Grupo 4! da ETSAM.

Arquivado en: artigos, Sergio de Miguel

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,