El Institut Ramon Llull presenta la muestra catalana dentro de los Eventi Collaterali GRAFTING ARCHITECTURE. CATALONIA AT VENICE REPRESENTA A CATALUÑA EN LA 14ª BIENAL DE ARQUITECTURA DE VENECIA.
Cataluña estará presente por segunda vez en la Bienal de Arquitectura de Venecia, dentro de los Eventi Collaterali, con un proyecto comisariado por Josep Torrents i Alegre: Grafting Architecture. Catalonia at Venice. Esta propuesta, elegida por un jurado a través de un concurso público convocado por el Institut Ramon Llull, quiere mostrar el cambio de paradigma que se está produciendo en la arquitectura contemporánea catalana, mostrando ejemplos de una manera de hacer que sabe actualizar una tradición viva, proyectándola hacia el futuro. Grafting Architecture. Catalonia at Venice se inaugurará el 5 de junio en los Cantieri Navali, Calle Quintavalle, Castello, 40.
Esta propuesta que Cataluña presenta en Venecia tiene el firme propósito de reconocer, valorar y reformular la especificidad de las arquitecturas locales en contraste con la arquitectura global y franquiciada que ha imperado en los últimos años. El punto de partida es la casa Bofarull (1913-1933), una de las obras principales de Josep Maria Jujol (1879-1949). En el modo de trabajar del arquitecto tarraconense podemos identificar una actitud que se puede seguir en muchos proyectos construidos en el último siglo, y que se fundamenta en un intenso diálogo con las preexistencias (físicas y no), que permiten desarrollar un proyecto que incluye y mezcla los elementos nuevos y los existentes, tal como el esqueje se injerta del árbol.
La casa Bofarull nos permite recorrer una actitud arquitectónica atemporal. La acompañan el IES La Llauna de Badalona (1984-86, Carme Pinós y Enric Miralles), el espacio La Lira de Ripoll (2004-2011, RCR Arquitectes y Joan Puigcorbé), y el espacio transmisor del túmulo/dolmen de Seró (2007-2013, Toni Gironès), proyectos alejados temporalmente, pero cercanos en muchos aspectos. Todos trabajan con preexistencias y son fruto de la estratificación de conceptos, en la que se reinterpretan los materiales tradicionales y se insertan en un territorio, dialogando con ellos. Son proyectos complejos y enriquecedores, que añaden un hito temporal en el lugar donde se construyen, y no se entienden sin el entorno, por lo que es imposible distinguir las partes del todo. Una rica síntesis local-universal vista como motor del proyecto, donde se produce la interpretación del mundo desde uno de sus rincones. Proyectos de cocción lenta y reflexión, continuadores de una tradición arquitectónica viva y de largo recorrido.
Edificios seleccionados
Reforma de la Casa Bofarull (1913-1933, Josep Maria Jujol, als Pallaresos)
Apartaments a les golfes de la Pedrera (1953-1955, Francisco Juan Barba Corsini, a Barcelona)
Restauració de l’església de l’Hospitalet (1981-1984, José Antonio Martínez Lapeña i Elías Torres Tur, a Eivissa)
IES La Llauna (1984-86, Carme Pinós i Enric Miralles, a Badalona)
Caldereria petita, rehabilitació d’habitatge entre mitgeres (2001-2002, Calderon – Folch – Sarsanedas Arquitectes, a Gelida)
Museu de Can Framis (2007-2009, Jordi Badia BAAS Arquitectura, a Barcelona)
Espai públic Teatre La Lira (2004-2011, RCR Arquitectes –Rafael Aranda, Carme Pigem i Ramon Vilalta– i Joan Puigcorbé, a Ripoll)
Apartament Juan (2011, Vora arquitectura –Pere Buil i Toni Riba–, a Barcelona)
Auditori a l’església de Sant Francesc (2003-2011, David Closes, a Santpedor)
Tres estacions de la Línia 9 del Metro: Amadeu Torner, Parc Logístic i Mercabarna (2008-2011, Garcés – De Seta – Bonet Arquitectes –Jordi Garcés, Daria e Seta i Anna Bonet– i Ingeniería Tec-4 –Ferran Casanovas, Antonio Santiago i Felipe Limongi–, a Barcelona)
Espai transmissor del túmul/dolmen megalític (2007-2013, Toni Gironès, a Seró, Artesa de Segre)
Clínica Arenys – can Zariquiey (2006-2013, Josep Miàs Arquitectes –Josep Miàs–, a Arenys de Munt)
Centre cultural Casal Balaguer (1996 – en procés, Flores&Prats Arquitectes –Eva Prats i Ricardo Flores– i Duch-Pizá Arquitectos –M. José Duch i Francisco Pizá–, a Palma)
Restauració paisatgística de l’abocador de la vall d’En Joan a Begues (2002 – en procés, Enric Batlle, Joan Roig i Teresa Galí, al Parc Natural del Garraf)
Torre de 94 habitatges de protecció oficial (2012 – en procés, Josep Llinàs, a l’Hospitalet de Llobregat)
Projecte de revitalització del districte d’Adhamiya (2012 – en procés, AV62 Arquitectos –Victòria Garriga i Toño Foraster– i Pedro García del Barrio – Pedro Azara, a Bagdad).
En el comisariado de la exposición, Josep Torrents i Alegre está acompañado por dos comisarios adjuntos: Guillem Carabí, arquitecto y responsable del apartado dedicado a Jujol, y Jordi Ribas, gestor cultural a cargo de las Acciones.
Según Torrents i Alegre,
“la propuesta no es un debate sobre proyectos taxidérmicos y conservadores, sino que pretende profundizar en una actitud arquitectónica que genera nuevos estratos y establece nuevas relaciones allí donde interviene. Injertar es un concepto que transmite la idea de un organismo nuevo más vigoroso, fruto de dos organismos que combinan sus componentes originales, y las arquitecturas que se presentan son el resultado de estas vigorosas combinaciones”.
El hilo conductor de la propuesta es la descripción de los diversos proyectos a través del proceso arquitectónico y de la posterior percepción del edificio resultante. Estos proyectos se entienden a partir de sí mismos, de su singularidad, y no como arquitecturas que forman parte de un movimiento.
En la primera fase se describe el proceso usado para proyectar y construir el edificio mediante fotografías, bocetos, dibujos, maquetas… pero en ningún caso documentos de los edificios terminados. Esta fase permite entender y descubrir las diversas maneras de aproximarse a esta actitud, escuchando la voz de los arquitectos.
En la segunda fase se pone énfasis en la percepción de estas arquitecturas a través de tres miradas distintas. El paso del tiempo y la cotidianidad se captarán con imágenes fotográficas y de vídeo. En esta fase se realizarán las Acciones para las que se han seleccionado cuatro artistas diferentes que reinterpretarán cada edificio a partir de una acción artística pensada específicamente para el espacio donde se desarrollarán.
La exposición se complementará con un catálogo y una web: + info
Grafting Architecture. Catalonia at Venice
Cantieri Navali, Calle Quintavalle, Castello, 40
Inauguración: 5 de junio, 18:30 h. www.llull.cat
O Institut Ramon Llull presenta a mostra catalá dentro dos Eventi Collaterali GRAFTING ARCHITECTURE. CATALONIA AT VENICE REPRESENTA A CATALUÑA NA 14ª BIENAL DE ARQUITECTURA DE VENECIA.
Cataluña estará presente por segunda vez na Bienal de Arquitectura de Venecia, dentro dos Eventi Collaterali, cun proxecto comisariado por Josep Torrents i Alegre: Grafting Architecture. Catalonia at Venice. Esta proposta, elixida por un xurado a través dun concurso público convocado polo Institut Ramon Llull, quere mostrar o cambio de paradigma que se está a producir na arquitectura contemporánea catalá, mostrando exemplos dun xeito de facer que sabe actualizar unha tradición viva, proxectándoa cara ao futuro. Grafting Architecture. Catalonia at Venice inaugurarase o 5 de xuño nos Cantieri Navali, Rúa Quintavalle, Castello, 40.
Esta proposta que Cataluña presenta en Venecia ten o firme propósito de recoñecer, valorar e reformular a especificidade das arquitecturas locais en contraste coa arquitectura global e franquiciada que imperou nos últimos anos. O punto de partida é a casa Bofarull (1913-1933), unha das obras principais de Josep Maria Jujol (1879-1949). No modo de traballar do arquitecto tarraconense podemos identificar unha actitude que se pode seguir en moitos proxectos construídos no último século, e que se fundamenta nun intenso diálogo coas preexistencias (físicas e non), que permiten desenvolver un proxecto que inclúe e mestura os elementos novos e os existentes, tal como o gallo se enxerta da árbore.
A casa Bofarull permítenos percorrer unha actitude arquitectónica atemporal. Acompáñana o IES La Llauna de Badalona (1984-86, Carme Pinós e Enric Miralles), o espazo La Lira de Ripoll (2004-2011, RCR Arquitectes e Joan Puigcorbé), e o espazo transmisor do túmulo/dolmen de Seró (2007-2013, Toni Gironès), proxectos afastados temporalmente, pero próximos en moitos aspectos. Todos traballan con preexistencias e son froito da estratificación de conceptos, na que se reinterpretan os materiais tradicionais e se insiren nun territorio, dialogando con eles. Son proxectos complexos e enriquecedores, que engaden un fito temporal no lugar onde se constrúen, e non se entenden sen o ámbito, polo que é imposible distinguir as partes de todo. Unha rica síntese local-universal vista como motor do proxecto, onde se produce a interpretación do mundo dende un dos seus cantos. Proxectos de cocción lenta e reflexión, continuadores dunha tradición arquitectónica viva e de longo recorrido.
Edificios seleccionados
Reforma de la Casa Bofarull (1913-1933, Josep Maria Jujol, als Pallaresos)
Apartaments a les golfes de la Pedrera (1953-1955, Francisco Juan Barba Corsini, a Barcelona)
Restauració de l’església de l’Hospitalet (1981-1984, José Antonio Martínez Lapeña i Elías Torres Tur, a Eivissa)
IES La Llauna (1984-86, Carme Pinós i Enric Miralles, a Badalona)
Caldereria petita, rehabilitació d’habitatge entre mitgeres (2001-2002, Calderon – Folch – Sarsanedas Arquitectes, a Gelida)
Museu de Can Framis (2007-2009, Jordi Badia BAAS Arquitectura, a Barcelona)
Espai públic Teatre La Lira (2004-2011, RCR Arquitectes –Rafael Aranda, Carme Pigem i Ramon Vilalta– i Joan Puigcorbé, a Ripoll)
Apartament Juan (2011, Vora arquitectura –Pere Buil i Toni Riba–, a Barcelona)
Auditori a l’església de Sant Francesc (2003-2011, David Closes, a Santpedor)
Tres estacions de la Línia 9 del Metro: Amadeu Torner, Parc Logístic i Mercabarna (2008-2011, Garcés – De Seta – Bonet Arquitectes –Jordi Garcés, Daria e Seta i Anna Bonet– i Ingeniería Tec-4 –Ferran Casanovas, Antonio Santiago i Felipe Limongi–, a Barcelona)
Espai transmissor del túmul/dolmen megalític (2007-2013, Toni Gironès, a Seró, Artesa de Segre)
Clínica Arenys – can Zariquiey (2006-2013, Josep Miàs Arquitectes –Josep Miàs–, a Arenys de Munt)
Centre cultural Casal Balaguer (1996 – en procés, Flores&Prats Arquitectes –Eva Prats i Ricardo Flores– i Duch-Pizá Arquitectos –M. José Duch i Francisco Pizá–, a Palma)
Restauració paisatgística de l’abocador de la vall d’En Joan a Begues (2002 – en procés, Enric Batlle, Joan Roig i Teresa Galí, al Parc Natural del Garraf)
Torre de 94 habitatges de protecció oficial (2012 – en procés, Josep Llinàs, a l’Hospitalet de Llobregat)
Projecte de revitalització del districte d’Adhamiya (2012 – en procés, AV62 Arquitectos –Victòria Garriga i Toño Foraster– i Pedro García del Barrio – Pedro Azara, a Bagdad).
No comisariado da exposición, Josep Torrents i Alegre está acompañado por dous comisarios adxuntos: Guillem Carabí, arquitecto e responsable do apartado dedicado a Jujol, e Jordi Ribas, xestor cultural a cargo das Accións.
Según Torrents i Alegre,
“a proposta non é un debate sobre proxectos taxidérmicos e conservadores, senón que pretende afondar nunha actitude arquitectónica que xera novos estratos e establece novas relacións alí onde intervén. Enxertar é un concepto que transmite a idea dun organismo novo máis vigoroso, froito de dous organismos que combinan os seus compoñentes orixinais, e as arquitecturas que se presentan son o resultado destas vigorosas combinacións”.
O fío condutor da proposta é a descrición dos diversos proxectos a través do proceso arquitectónico e da posterior percepción do edificio resultante. Estes proxectos enténdense a partir de si mesmos, da súa singularidade, e non como arquitecturas que forman parte dun movemento.
Na primeira fase descríbese o proceso usado para proxectar e construír o edificio mediante fotografías, bosquexos, debuxos, maquetas… pero en ningún caso documentos dos edificios rematados. Esta fase permite entender e descubrir as diversas maneiras de aproximarse a esta actitude, escoitando a voz dos arquitectos.
Na segunda fase ponse énfase na percepción destas arquitecturas a través de tres miradas distintas. O paso do tempo e a cotianidade captaranse con imaxes fotográficas e de vídeo. Nesta fase realizaranse as Accións para as que se seleccionaron catro artistas diferentes que reinterpretarán cada edificio a partir dunha acción artística pensada especificamente para o espazo onde se desenvolverán.
A exposición complementarase cun catálogo e unha web: + info
Grafting Architecture. Catalonia at Venice
Cantieri Navali, Calle Quintavalle, Castello, 40
Inauguración: 5 de xuño, 18:30 h. www.llull.cat
The Institut Ramon Llull presents the Catalan sample inside the Eventi Collaterali GRAFTING ARCHITECTURE. CATALONIA AT VENICE REPRESENTS TO CATALONIA IN 14 ª BIENNIAL SHOW OF ARCHITECTURE OF VENICE.
Catalonia will be present for the second time in the Biennial show of Architecture of Venice, inside the Eventi Collaterali, with a project comisariado for Josep Torrents i Alegre: Grafting Architecture. Catalonia at Venice. This offer chosen by a juror across a public contest summoned by the Institut Ramon Llull, wants to show the change of paradigm that is taking place in the contemporary Catalan architecture, showing examples of a way of doing that it can update an alive tradition, projecting it towards the future. Grafting Architecture. Catalonia at Venice will inaugurate on June 5 in the Cantieri Navali, Street Quintavalle, Castello, 40.
This offer that Catalonia presents in Venice has the firm intention of recognizing, of valuing and re-formulating the specificity of the local architectures in contrast with the architecture global and franchisee that has reigned in the last years. The point of item is the house Bofarull (1913-1933), one of Josep Maria’s principal works Jujol (1879-1949). In the way of working of the of Tarragona architect we can identify an attitude that can follow in many projects constructed in the last century, and that is based on an intense dialog by the preexistences (physical and not), that allow to develop a project that includes and mixes the new elements and the existing ones, as the cutting grafts of the tree.
The house Bofarull allows us to cross an architectural attitude atemporal. They her accompany the IES The Llauna de Badalona (1984-86, Carme Pinós and Enric Miralles), the space The Lira de Ripoll (2004-2011, RCR Arquitectes and Joan Puigcorbé), and the space transmitter of Seró’s tomb / dolmen (2007-2013, Toni Gironès), projects removed temporarily, but nearby in many aspects. They all work with preexistences and are a fruit of the stratification of concepts, in which the traditional materials are reinterpreted and are inserted in a territory, talking with them. They are complex and wealth-producing projects, which add a temporary milestone in the place where they are constructed, and do not understand each other without the environment, for what it is impossible to distinguish the parts completely. A rich local – universal synthesis dresses as engine of the project, where the interpretation of the world takes place from one of his corners. Projects of slow boiling and reflection, continuers of an architectural alive tradition and of crossed length.
Selected buildings
Reforma de la Casa Bofarull (1913-1933, Josep Maria Jujol, als Pallaresos)
Apartaments a les golfes de la Pedrera (1953-1955, Francisco Juan Barba Corsini, a Barcelona)
Restauració de l’església de l’Hospitalet (1981-1984, José Antonio Martínez Lapeña i Elías Torres Tur, a Eivissa)
IES La Llauna (1984-86, Carme Pinós i Enric Miralles, a Badalona)
Caldereria petita, rehabilitació d’habitatge entre mitgeres (2001-2002, Calderon – Folch – Sarsanedas Arquitectes, a Gelida)
Museu de Can Framis (2007-2009, Jordi Badia BAAS Arquitectura, a Barcelona)
Espai públic Teatre La Lira (2004-2011, RCR Arquitectes –Rafael Aranda, Carme Pigem i Ramon Vilalta– i Joan Puigcorbé, a Ripoll)
Apartament Juan (2011, Vora arquitectura –Pere Buil i Toni Riba–, a Barcelona)
Auditori a l’església de Sant Francesc (2003-2011, David Closes, a Santpedor)
Tres estacions de la Línia 9 del Metro: Amadeu Torner, Parc Logístic i Mercabarna (2008-2011, Garcés – De Seta – Bonet Arquitectes –Jordi Garcés, Daria e Seta i Anna Bonet– i Ingeniería Tec-4 –Ferran Casanovas, Antonio Santiago i Felipe Limongi–, a Barcelona)
Espai transmissor del túmul/dolmen megalític (2007-2013, Toni Gironès, a Seró, Artesa de Segre)
Clínica Arenys – can Zariquiey (2006-2013, Josep Miàs Arquitectes –Josep Miàs–, a Arenys de Munt)
Centre cultural Casal Balaguer (1996 – en procés, Flores&Prats Arquitectes –Eva Prats i Ricardo Flores– i Duch-Pizá Arquitectos –M. José Duch i Francisco Pizá–, a Palma)
Restauració paisatgística de l’abocador de la vall d’En Joan a Begues (2002 – en procés, Enric Batlle, Joan Roig i Teresa Galí, al Parc Natural del Garraf)
Torre de 94 habitatges de protecció oficial (2012 – en procés, Josep Llinàs, a l’Hospitalet de Llobregat)
Projecte de revitalització del districte d’Adhamiya (2012 – en procés, AV62 Arquitectos –Victòria Garriga i Toño Foraster– i Pedro García del Barrio – Pedro Azara, a Bagdad).
The comisariado of the exhibition, Josep Torrents i Happy is accompanied by two attached commissioners: Guillem Carabí, architect and person in charge of the paragraph dedicated to Jujol, and Jordi Ribas, cultural manager at the expense of the Actions.
According to Torrents i Alegre,
“the offer is not a debate on projects taxidérmicos and conservative, but it tries to penetrate into an architectural attitude that generates new strata and establishes new relations there where it intervenes. Grafting is a concept that transmits the idea of the most vigorous new organism, fruit of two organisms that combine his original components, and the architectures that they present are the result of these vigorous combinations”.
The conductive thread of the offer is the description of the diverse projects across the architectural process and the later perception of the resultant building. These projects are understood from yes same, of his singularity, and not as architectures that form a part of a movement.
In the first phase the process is described used to plan and to construct the building by means of photographies, sketches, drawings, models … but in no case documents of the finished buildings. This phase allows to understand and to discover the diverse ways of coming closer this attitude, listening to the voice of the architects.
In the second phase it puts on emphasis in the perception of these architectures across three different looks. The passage of time and the commonness will be caught by photographic images and of video. In this phase the Actions will be realized for those that there have selected four different artists who will reinterpret every building from an artistic action thought specifically for the space where they will develop.
The exhibition will complement itself with a catalogue and a web: + info
Grafting Architecture. Catalonia at Venice
Cantieri Navali, Calle Quintavalle, Castello, 40
Inauguration: on June 5, 18:30 h. www.llull.cat





