[:es]
Un fotolibro para conectar música urbana y objeto arquitectónico.

Selling bricks and exposing architectural avant-garde es un proyecto de archivo audiovisual desarrollado por Pablo Ibáñez Ferrera y Antonio Giráldez López desde 2018. Hasta la fecha, ha tomado forma de feed de Instagram (@kellycorbusier) y publicación. Selling bricks captura arquitectura de vanguardia y casos de especial relevancia representados en videoclips de música urbana en España.
200 páginas, casi 100 videoclips y planos inéditos de una arquitectura que se transforma en escenario. Edificios que se recorren a ritmo de hi-hats, autotune y perro como ningún fotógrafo o revista especializada lo ha hecho jamás. Una mirada desplazada que, sin embargo, muestra y descubre detalles o edificios a un público que solo puede contarse con millones de visualizaciones. Un texto de la periodista y crítica musical HJ Darger se encarga de introducirnos en este imaginario de planos contrariados y frames de Youtube.

“Estos trabajos se sitúan cómodamente en las grietas de la representación o incluso podríamos decir más allá de la representación. Lo arquitectónico ha sido observado históricamente, al igual que cualquier producto cultural, bajo una aproximación textual, simbólica e iconográfica, definiendo una arquitectura-objeto o arquitectura-signo que actuaba en términos sociales.
Es decir, hemos leído la obra arquitectónica como texto en firme sospecha ideológica, escrutando en sus formas los valores más estables y persistentes de la cultura, entendiendo que las instituciones simbolizaban estos valores en sus construcciones monumentales. Sin embargo quisiera entender en este texto lo matérico arquitectónico ajeno a su significado lingüístico o su simbolismo, pensarlo como noción de agencia distribuida que responde a las interrelaciones entre humanos y no humanos.
¿Cómo puede ser que en el MACBA me interpele a enfrentar la cámara del móvil?
¿Cuáles son los afectos que despliegan las torres madrileñas, la torre Pelli en Sevilla o la torre Agbar en Barcelona frente a la generación de artistas urbanos?
Lo matérico no ha necesitado de una narración constructivista para hacerse presente en la escena.”
Fragmento de Más allá de la representación, de HJ Darger
[:gl]
Un fotolibro para conectar música urbana e obxecto arquitectónico.

Selling bricks and exposing architectural avant-garde é un proxecto de arquivo audiovisual desenvolto por Pablo Ibáñez Ferrera e Antonio Giráldez López desde 2018. Ata a data, tomou forma de feed de Instagram (@kellycorbusier) e publicación. Selling bricks captura arquitectura de vangarda e casos de especial relevancia representados en videoclips de música urbana en España.
200 páxinas, case 100 videoclips e planos inéditos dunha arquitectura que se transforma en escenario. Edificios que se percorren a ritmo de hi- hats, autotune e can como ningún fotógrafo ou revista especializada fíxoo xamais. Unha mirada desprazada que, con todo, mostra e descobre detalles ou edificios a un público que só pode contarse con millóns de visualizacións. Un texto da xornalista e crítica musical HJ Darger encárgase de introducirnos neste imaxinario de planos contrariados e frames de Youtube.

“Estes traballos sitúanse comodamente nas gretas da representación ou mesmo poderiamos dicir máis aló da representación. O arquitectónico foi observado historicamente, do mesmo xeito que calquera produto cultural, baixo unha aproximación textual, simbólica e iconográfica, definindo unha arquitectura-obxecto ou arquitectura-signo que actuaba en termos sociais.
É dicir, lemos a obra arquitectónica como texto en firme sospeita ideolóxica, escrutando nas súas formas os valores máis estables e persistentes da cultura, entendendo que as institucións simbolizaban estes valores nas súas construcións monumentais. Con todo quixese entender neste texto o matérico arquitectónico alleo ao seu significado lingüístico ou o seu simbolismo, pensalo como noción de axencia distribuída que responde as interrelacións entre humanos e non humanos.
Como pode ser que no MACBA interpéleme a enfrontar a cámara do móbil?
Cales son os afectos que despregan as torres madrileñas, a torre Pelli en Sevilla ou a torre Agbar en Barcelona fronte á xeración de artistas urbanos?
O matérico non necesitou dunha narración constructivista para facerse presente na escena.”
Fragmento de Máis alá da representación, de HJ Darger
[:en]
A photobook to connect urban music and architectural object.

Selling bricks and exposing architectural avant-garde is an audiovisual archive project developed by Pablo Ibáñez Ferrera and Antonio Giráldez López since 2018. To date, it has taken the form of Instagram feed (@kellycorbusier) and publication. Selling bricks captures avant-garde architecture and cases of special relevance represented in urban music video clips in Spain.
200 pages, almost 100 video clips and unpublished plans of an architecture that transforms into a stage. Buildings that are traveled to the rhythm of hi-hats, autotune and dog like no photographer or specialized magazine has ever done. A displaced look that, however, shows and discovers details or buildings to an audience that can only be counted on with millions of visualizations. A text by the journalist and music critic HJ Darger is responsible for introducing us in this imaginary of contrarian planes and YouTube frames.

“These works are placed comfortably in the cracks of the representation or we could even say beyond the representation. The architectural has been observed historically, like any cultural product, under a textual, symbolic and iconographic approach, defining an architecture-object or architecture-sign that acted in social terms.
That is, we have read the architectural work as a firm ideological text, scrutinizing in its forms the most stable and persistent values of culture, understanding that the institutions symbolized these values in their monumental constructions. However, I would like to understand in this text the architectural material that is alien to its linguistic meaning or its symbolism, to think of it as a notion of distributed agency that responds to the interrelations between humans and nonhumans.
How can it be that at the MACBA I’m being asked to confront the mobile camera?
What are the affects that the Madrid towers display, the Pelli tower in Seville or the Agbar tower in Barcelona in front of the generation of urban artists??
The material has not needed a constructivist narrative to be present in the scene..”
Fragment of Beyond Representation, by HJ Darger
[:]




