La percepción del territorio rural de Galicia como un espacio social, construido, se hace patente para cualquiera que lo haya mirado con algo de atención alguna vez. Esa construcción de lo natural, que se hace modélica en la materialidad de la arquitectura tradicional, en la unidad entre la casa y las labores agrícolas o en la concepción de los espacios de comunidad, los campos de fiesta o las carballeiras, no ha hecho sino sufrir una expansión tan brutal como descontrolada en la segunda mitad del siglo XX. Esa transformación de gran parte del territorio en una especie de ciudad jardín dispersa, continua y a gran escala corre paralela al abandono paulatino de la lógica tradicional casa-agro-aldea sobre la que se estructuraba la forma de vida en la sociedad rural.
A esa nueva ocupación del territorio, reconocida tantas veces en el llamado “feismo”, responde el planeamiento general con normas que la intentan restringir, muchas veces de forma acrítica, con una preocupación excesiva por el mantenimiento de las formas, apariencias y materiales mal llamados tradicionales y con una insistente regulación del qué (se puede hacer) que no deja lugar a pensar sobre el cómo (hacerlo).
Para pensar sobre la glabalidad de ese territorio social, y sobre aspectos parciales del mismo que de los que ha de ocuparse la arquitectura como la escala, la actividad, el planeamiento, el paisaje, el espacio público, la movilidad, la energía, la casa, etc. surge este encuentro de “arquitectura y territorio rural” . Lo hace además desde dentro de ese territorio, en la aldea de Callobre, en A Estrada, para conformarse como un lugar desde que emplazar año a año, durante el verano, en una idea también de fiesta y comunidad, a la reflexión, a la interpretación de todo ese mundo, abierto a quien tenga algo que decir y a quien tenga tiempo también para escuchar y ver lo que otros, dentro y fuera de Galicia, dentro y fuera de la arquitectura, puedan contarnos.
Ya podeis encontrar los videos y textos del edición de 2011 en:
+ arquitecturayterritoriorural.es
A percepción do territorio rural de Galicia como un espazo social, construído, faise patente para calquera que o mirou con algo de atención algunha vez. Esa construción do natural, que se fai modélica na materialidad da arquitectura tradicional, na unidade entre a casa e os labores agrícolas ou na concepción dos espazos de comunidade, os campos de festa ou as carballeiras, non fixo senón sufrir unha expansión tan brutal como descontrolada na segunda metade do século XX. Esa transformación de gran parte do territorio nunha especie de cidade xardín dispersa, continua e a gran escala corre paralela ao abandono paulatino da lóxica tradicional casa-agro-aldea sobre a que se estructuraba a forma de vida na sociedade rural.
A esa nova ocupación do territorio, recoñecida tantas veces no chamado “feismo”, responde a achaiadura xeral con normas que a intentan restrinxir, moitas veces de forma acrítica, cunha preocupación excesiva polo mantemento das formas, aparencias e materiais mal chamados tradicionais e cunha insistente regulación do que (pódese facer) que non deixa lugar a pensar sobre o como (facelo).
Para pensar sobre a glabalidad dese territorio social, e sobre aspectos parciais do mesmo que dos que ha de ocuparse a arquitectura como a escala, a actividade, a achaiadura, a paisaxe, o espazo público, a movilidad, a enerxía, a casa, etc. xorde este encontro de “arquitectura e territorio rural” . Faio ademais desde dentro dese territorio, na aldea de Callobre, na Estrada, para conformarse como un lugar desde que emplazar ano a ano, durante o verán, nunha idea tamén de festa e comunidade, á reflexión, á interpretación de todo ese mundo, aberto a quen teña algo que dicir e a quen teña tempo tamén para escoitar e ver o que outros, dentro e fóra de Galicia, dentro e fóra da arquitectura, poidan contarnos.
http://vimeo.com/31187024
http://vimeo.com/34322391
http://vimeo.com/37106040
Ya podeis encontrar los videos y textos del edición de 2011 en:
The perception of the rural territory of Galicia like a social space, built, does patent for any one that have looked it with something of attention some time. This construction of the natural, that does modélica in the materialidad of the traditional architecture, in the unit between the house and the agricultural works or in the conception of the spaces of community, the fields of party or the carballeiras, has not done but suffer a so brutal expansion like descontrolada in the second half of the 20th century. This transformation of big part of the territory in a species of city garden disperses, continuous and on a large scale runs parallel to the gradual abandonment of the traditional logic house-agro-aldea on which structured the form of life in the rural society.
To this new occupation of the territory, recognised so many times in the called “feismo”, answers the general planing with norms that try it restrict, many times of form acrítica, with an excessive worry by the maintenance of the forms, appearances and bad materials called traditional and with an insistent regulation of the what (can do ) that does not leave place to think on the how (do it).
To think on the glabalidad of this social territory, and on partial appearances of the same that of which has to occupy the architecture like the scale, the activity, the planing, the landscape, the public space, the mobility, the energy, the house, etc. arises this meeting of “architecture and rural territory” . It does it besides from inside this territory, in the aldea of Callobre, in To Estrada, to conform like a place since emplazar year to year, during the summer, in an idea also of party and community, to the reflection, to the interpretation of all this world, opened to the one who have something that say and to the one who have time also to listen and see what others, inside and out of Galicia, inside and out of the architecture, can explain us.
http://vimeo.com/31187024
http://vimeo.com/34322391
http://vimeo.com/37106040
Ya podeis encontrar los videos y textos del edición de 2011 en:




